Gratë me aftësi të kufizuara, pa akses në institucionet e raportimit të dhunës
Në Shqipërinë e vitit 2026 flitet shpesh për barazi gjinore dhe për krijimin e mekanizmave mbrojtës ndaj dhunës kundrejt vajzave dhe grave. Në praktikë, situata paraqitet ndryshe dhe më pak e diskutuar mbetet dhuna me bazë gjinore ndaj vajzave dhe grave me aftësi të kufizuara.
Ato mbeten në një hapësirë të padukshme mes dhunës dhe mungesës së aksesit në institucionet ku ajo duhet të denoncohet.
NĂ« njĂ« vĂ«zhgim tĂ« kryer nga Fondacioni âSĂ« Bashkuâ nĂ« TiranĂ«, DibĂ«r dhe VlorĂ«, vihet re se sistemet e ndĂ«rtuara pĂ«r tĂ« mbrojtur vajzat dhe gratĂ« me aftĂ«si tĂ« kufizuara janĂ« tĂ« pamjaftueshme, tĂ« paaksesueshme, tĂ« pakoordinuara dhe fizikisht tĂ« papĂ«rshtatshme.
Sipas Suela Lalës, drejtuese e fondacionit, përzgjedhja e tre qyteteve është bërë për të krijuar një panoramë të situatës nga veriu në jug të vendit.
Në Tiranë janë vëzhguar 48 institucione që janë pjesë e zinxhirit të reagimit ndaj dhunës me bazë gjinore, si Policia e Shtetit, prokuroria, gjykatat, qendrat shëndetësore, strehëzat, qendrat e ndihmës juridike falas dhe bashkitë.
Sipas raportit tĂ« Fondacionit âSĂ« Bashkuâ, asnjĂ« prej kĂ«tyre institucioneve nuk Ă«shtĂ« plotĂ«sisht i aksesueshĂ«m: 35.4% qasen pjesĂ«risht, ndĂ«rsa 64.6% janĂ« tĂ« paaksesueshme.
âNĂ« disa institucione u konstatuan elementĂ« tĂ« izoluar tĂ« aksesueshmĂ«risĂ«, si rampa hyrĂ«se, por mungonin komponentĂ« tĂ« tjerĂ«, si tualetet e pĂ«rshtatura pĂ«r personat me aftĂ«si tĂ« kufizuara, parkimet e rezervuara dhe tĂ« sinjalizuara, elementĂ«t taktilĂ« orientues, ashensorĂ«t dhe sportelet nĂ« lartĂ«si tĂ« arritshmeâ, thuhet nĂ« raport.
Vëzhgimi përfshin edhe aksesin në komunikim dhe informacion, përfshirë komunikimin përmes platformave online. Sipas raportit, aksesueshmëria në informacion dhe komunikim në Bashkinë e Tiranës mbetet sporadike dhe jo e standardizuar.
âVetĂ«m 20.8% e institucioneve tĂ« monitoruara ofrojnĂ« njĂ« minimum aksesi nĂ« komunikim dhe informacion, por shumĂ« bazik, ndĂ«rsa 79.2% nuk ofrojnĂ« asnjĂ« formĂ« informacioni apo komunikimi tĂ« aksesueshĂ«mâ, nĂ«nvizon raporti.
Këto mungesa lidhen me mangësinë në materialet Braille, versioneve audio, udhëzimeve vizuale, interpretimit në gjuhën e shenjave, si dhe me mungesën e kontrastit dhe madhësisë së përshtatshme të tekstit.
Sipas Suela Lalës, një nga pengesat kryesore është fakti se shpesh dhuna nuk arrin të identifikohet si e tillë, ndërsa një tjetër problem lidhet me varësinë e personave me aftësi të kufizuara nga njerëzit që kujdesen për ta.
âĂĂ«shtja e ndihmĂ«sit personal mbetet problematike. Pagesat janĂ« minimale dhe personat me aftĂ«si tĂ« kufizuara shpesh mbijetojnĂ« falĂ« mbĂ«shtetjes sĂ« familjarĂ«ve, ndĂ«rkohĂ« qĂ« dhuna nĂ« shumĂ« raste vjen pikĂ«risht nga njerĂ«zit mĂ« tĂ« afĂ«rtâ, tregoi Lala pĂ«r Citizens.al.
Sipas saj, edhe në strehëzat për gratë dhe vajzat e dhunuara mungon aksesi për gratë me aftësi të kufizuara.
âNĂ« raportimin e dhunĂ«s ndaj grave me aftĂ«si tĂ« kufizuara, ato janĂ« tĂ« padukshme pikĂ«risht pĂ«r shkak tĂ« kĂ«tyre barrierave, tĂ« cilat gjenden nĂ« tĂ« gjithĂ« zinxhirin e institucioneve dhe nĂ« mĂ«nyrĂ«n se si Ă«shtĂ« organizuar shoqĂ«ria jonĂ«,â shtoi Lala.
Raporti evidenton gjithashtu mungesën e kapaciteteve të stafit në këto institucione. Asnjë prej (48) institucioneve nuk kishte zhvilluar gjatë vitit të fundit trajnime mbi këtë kategori apo mbi dhunën me bazë gjinore ndaj personave me aftësi të kufizuara.
Sipas tij, institucione si Komisioneri për Mbrojtjen nga Diskriminimi (KMD), Agjencia Kombëtare e Shoqërisë së Informacionit (AKSHI), Instituti i Sigurimeve Shoqërore (ISSH) dhe Shërbimi Kombëtar i Punësimit (SHKP) ofrojnë kryesisht informacione teknike, jo në gjuhë të thjeshtë apo në formate alternative, si video apo materiale audio.
âPolicia, Prokuroria dhe Gjykatat mbĂ«shteten kryesisht nĂ« komunikim verbal, por pa ofruar akses real nĂ« informacion dhe komunikim pĂ«r personat me aftĂ«si tĂ« kufizuaraâ, thuhet nĂ« raport.
Sipas Lalës, në disa raste mungesa e aksesit në strehëzat për gratë e dhunuara ka bërë që gratë me aftësi të kufizuara të mos mundin të vendosen në qendrat emergjente 24 apo 48-orëshe.
Si shembuj pozitivĂ« pĂ«rmenden Qendra Komunitare âGonxhe Bojaxhiâ, qendra multidisiplinare âTĂ« qĂ«ndrojmĂ« sĂ« bashkuâ dhe Qendra pĂ«r Personat me AftĂ«si tĂ« Kufizuara nĂ« ShkozĂ«, tĂ« cilat kanĂ« njĂ« nivel mĂ« tĂ« mirĂ« aksesueshmĂ«rie nĂ« informacion dhe komunikim.
Sipas Lalës, në shumicën e institucioneve, në rastin më të mirë ekziston vetëm një rampë hyrëse.
âNuk ka elementĂ« tĂ« tjerĂ« aksesueshmĂ«rie brenda ndĂ«rtesave apo nĂ« shĂ«rbime tĂ« tjera. NĂ«se Tirana paraqet njĂ« situatĂ« disi mĂ« tĂ« mirĂ« nĂ« aksesueshmĂ«rinĂ« fizike, nĂ« VlorĂ« dhe DibĂ«r problemi Ă«shtĂ« edhe mĂ« i theksuarâ, argumenton ajo.
Aksesi në Dibër, minimal
Në 15 institucionet e monitoruara në Dibër, asnjë nuk rezultoi plotësisht i aksesueshëm. 26.7% janë pjesërisht të aksesueshme, ndërsa 73.3% janë të paaksesueshme.
âGjykata e Rrethit GjyqĂ«sor DibĂ«r rezulton plotĂ«sisht e paaksesueshme, me shkallĂ« tĂ« larta dhe pa rampĂ« hyrĂ«se. Policia e Shtetit, DRSSH, spitali rajonal dhe qendra shĂ«ndetĂ«sore disponojnĂ« rampa hyrĂ«se, por pa elementĂ« tĂ« tjerĂ« mbĂ«shtetĂ«s tĂ« aksesueshmĂ«risĂ«â, thuhet nĂ« raport.
Sa i përket aksesit në informacion dhe komunikim, ai është thuajse inekzistent.
âInstitucionet nuk ofrojnĂ« materiale Braille, materiale audio, formate vizuale, interpretim nĂ« gjuhĂ«n e shenjave apo gjuhĂ« tĂ« thjeshtĂ«, ndĂ«rsa mungon sinjalistika orientuese e pĂ«rshtatur pĂ«r personat me aftĂ«si tĂ« kufizuaraâ, citon raporti.
Po ashtu, kapacitetet e stafit mbeten të kufizuara dhe pa trajnime specifike.
âNuk kanĂ« kapacitetet pĂ«r ta trajtuar njĂ« grua me aftĂ«si tĂ« kufizuara siç duhet. KĂ«tĂ« e tregon edhe fakti qĂ« nuk mbajnĂ« tĂ« dhĂ«na pĂ«r sa raste tĂ« tilla adresohen dhe arrijnĂ« tĂ« dalin nga situata e dhunĂ«sâ, tha Lala pĂ«r Citizens.al.
Sipas saj, dhuna ndaj grave me aftësi të kufizuara është tre deri në katër herë më e lartë sesa ndaj grave të tjera.
Aksesi në Vlorë, i kufizuar
Në 31 institucionet e monitoruara në Vlorë, 19.4% rezultojnë pjesërisht të aksesueshme, ndërsa 80.6% janë të paaksesueshme. Asnjë prej tyre nuk ishte plotësisht i aksesueshëm.
âEdhe nĂ« rastet kur ekzistojnĂ« elementĂ« tĂ« pjesshĂ«m tĂ« aksesueshmĂ«risĂ«, mungojnĂ« komponentĂ«t thelbĂ«sorĂ«, pĂ«rfshirĂ« tualetet e pĂ«rshtatura, ashensorĂ«t pĂ«r katet e sipĂ«rme dhe elementĂ«t taktilĂ« pĂ«r orientimin e personave me dĂ«mtim tĂ« shikimitâ, vĂ« nĂ« dukje raporti.
Sipas tij, në asnjë nga institucionet e monitoruara nuk u identifikuan materiale të aksesueshme në komunikim dhe informacion.
âStafi nuk ka marrĂ« trajnime nĂ« komunikim gjithĂ«pĂ«rfshirĂ«s dhe nuk zotĂ«ron njohuri pĂ«r ofrimin e informacionit tĂ« pĂ«rshtaturâ, thekson raporti.
Fondacioni âSĂ« Bashkuâ rekomandon marrjen e masave pĂ«r pĂ«rmirĂ«simin e infrastrukturĂ«s fizike, pĂ«rshtatjen e materialeve informuese nĂ« formate tĂ« aksesueshme dhe rritjen e kapaciteteve tĂ« stafit nĂ« institucionet qĂ« janĂ« pjesĂ« e zinxhirit tĂ« raportimit tĂ« dhunĂ«s me bazĂ« gjinore.
Lexoni gjithashtu:
- Piramida e TiranĂ«s âsimbol i pĂ«rjashtimitâ pĂ«r personat me aftĂ«si tĂ« kufizuara
- Asistentët personalë: Shpresë për jetë të pavarur për personat me aftësi të kufizuara
- Mite dhe fakte për seksualitetin e personave me aftësi të kufizuara
The post Gratë me aftësi të kufizuara, pa akses në institucionet e raportimit të dhunës appeared first on Citizens.al.









