Mes fitimit dhe natyrës: Dilema e aktiviteteve ujore në Vjosë
Autor: Prof. Aleko Miho | Fakulteti i Shkencave të Natyrës, Universiteti i Tiranës
KĂ«to ditĂ« bĂ«ri bujĂ« nĂ« rrjete dhe media ndĂ«rhyrja e policisĂ« pĂ«r ndalimin e lundrimit nĂ« VjosĂ«, tentuar jashtĂ« afatit tĂ« paravendosur nga ekspertĂ«t nĂ« Planin e Menaxhimit (PM) tĂ« Parkut (1 maj-15 tetor). Edhe mua nuk mĂ« pĂ«lqeu njĂ« gjĂ« e tillĂ«.Â
Reagimit të operatorëve të rafting, Ministria e Mjedisit, në një takim urgjent me palët, vendosi ta shtrijë këtë aktivitet për një periudhë më të gjerë vjetore, 1 prill deri 30 nëntor.
Pak javë më parë, si ekspertë vendas dhe të huaj, u ftuam të njiheshim me kërkesat e federatës dhe subjekteve të këtij aktiviteti ujor dhe të jepnim mendime për mundësinë e rishikimit të kufizimeve në Planin e Menaxhimit, nën ftesën e IUCN dhe të Administratës së Parkut.
Uroj që këshillimet tona të jenë pasur parasysh në vendimmarrjen nga ana e Ministrisë së Mjedisit, edhe pse nuk vura re të ishte i pranishëm ndonjë nga ekspertët e hidromorfologjisë dhe ekologjisë lumore.
Le të theksoj që në fillim se ekspertët dhe përvoja në mbarë botën nuk janë kundër aktiviteteve ujore, por sa më të kufizuara dhe të kontrolluara të jenë ato, aq më mirë është për ekologjinë lumore; aq më tepër kur bëhet fjalë për një Park Kombëtar tepër të veçantë për vlerat hidromorfologjike dhe të biodiversitetit, por tepër të brishtë, për ruajtjen e tyre në vazhdimësi, pra për qëndrueshmërinë e tyre.
Të gjitha ndërhyrjet nga aktivitetet ujore së bashku ndikojnë në habitatet lumore, në biodiversitet, por ato ndikojnë edhe në cilësinë e jetës dhe mirëqenien e banorëve të zonës. Për rrjedhojë, zhvillimi pa kufizim i aktiviteteve çlodhëse ujore nuk përbën asnjëherë një risi pozitive dhe histori suksesi për zhvillimin e turizmit dhe prosperitetin e zonës.
Megjithatë, duke shpresuar të vij në ndihmë të palëve dhe të gjej mirëkuptimin e tyre, por jo vetëm, po sjell më poshtë përmbledhtas cili është mendimi dhe përvoja mbarëbotërore mbi qasjen mjedisore ndaj aktiviteteve ujore, veçanërisht në një park lumor, dhe pse ekspertët e Planit të Menaxhimit (Kovarovics & Michael, 2024), e kanë trajtuar këtë me shumë kujdes nga fillimi në fund.
Kërkesat e subjekteve dhe qëndrueshmëria mjedisore
Në shkresën e tyre nga Federata e Rafting dhe subjektet e interesuara nga zona drejtuar Administratës së Parkut kërkoheshin 4 lëshime të qenësishme:
- Heqja e orareve fikse të hyrjes për aktivitetet ujore;
- Rritja e numrit tĂ« lejuar tĂ« gomoneve nĂ« vit;Â
- Lundrimi pĂ«rgjatĂ« gjithĂ« gjatĂ«sisĂ« sĂ« lumit;Â
- Heqja e lundrimit stinor dhe lejimi gjatĂ« gjithĂ« vitit.Â
E gjitha nĂ«n argumentimin pĂ«r tĂ« rritur âpotencialin ekonomik pĂ«r komunitetet lokale dhe bizneset turistike tĂ« zonĂ«sâ. Po qasja mjedisore?Â
Kjo do tĂ« thotĂ« qĂ« kĂ«rkohet tĂ« lejohet tĂ« lundrohet kudo pĂ«rgjatĂ« lumit; pa kufizime nĂ« kohĂ« vjetore, stinore, ditore; pa kufizime nĂ« sasi dhe shpeshtĂ«si varkash, tĂ« cilat lĂ«vizin nĂ« ujĂ« pikĂ«risht nĂ« ZonĂ«n Qendrore tĂ« Parkut.Â
Si i tillĂ«, edhe kĂ«tu si dhe gjetkĂ« nĂ« ShqipĂ«ri qasja Ă«shtĂ« thjesht si biznes i pastĂ«r, nĂ« emĂ«r tĂ« zhvillimit tĂ« zonĂ«s! Kurse qasja mjedisore dhe etiketimi âecoraftingâ Ă«shtĂ« zero!
NĂ« gjithĂ« kĂ«ta vite tĂ« zhvillimit tĂ« vendit ne nĂ« ShqipĂ«r âqĂ«ndrueshmĂ«rinĂ« mjedisore,â term qĂ« buron qĂ« nga Kushtetuta (Neni 59, pika 1/dh) e kemi shkelur me tĂ« dy kĂ«mbĂ«t. Kemi harruar mençurinĂ« e popullit qĂ« thotĂ« âgjella me kripĂ« dhe kripa me kararâ!Â
Nuk mund ta ngarkosh një avion apo një anije me më shumë ngarkesë se kapaciteti mbajtës!
Kjo Ă«shtĂ« arsyeja qĂ« vendi vuan shumĂ« prerjen masive tĂ« pyjeve, erozionin dhe pĂ«rmbytjet; betonimin e skajshĂ«m urban dhe atĂ« tĂ« bregdetit mbarĂ«, nga veriu nĂ« jug; deri dhe nĂ« ndĂ«rhyrjet nĂ« zonat e mbrojtura, madje deri dhe me ndryshim ligji.Â
TĂ« gjitha kĂ«to jo pa pasoja nĂ« cilĂ«sinĂ« e mjedisit, por edhe tĂ« vetĂ« jetĂ«s sonĂ«. Por jo dhe pa pasoja nĂ« statusin ndĂ«rkombĂ«tar tĂ« zonave tĂ« mbrojtura; sot diskutohet pĂ«r praninĂ« nĂ« UNESCO tĂ« PK tĂ« Butrintit dhe Liqenit tĂ« Ohrit, pĂ«r shkak tĂ« ndĂ«rtimeve tĂ« paligjshme, ndotjes urbane/minerare dhe menaxhimit tĂ« dobĂ«t.Â
Por edhe PK i VjosĂ«s nuk duket se Ă«shtĂ« larg shqetĂ«simeve nga kjo qasje natyrore e verbuar nga zhvillimi i çastit.Â
Kjo bie dukshëm në sy gjatë vizitave dhe nga gjetjet tona shkencore në vite, por dhe nga vlerësimi i bërë nga ekspertët (p.sh: Rama A., 2025, mbi hartëzimin e presioneve në PK të Lumit Vjosë).
Rrjeti lumor i Vjosës, i veçantë nga ana hidromorfologjike dhe biodiversiteti
Parku KombĂ«tar i Lumit tĂ« EgĂ«r tĂ« VjosĂ«s, si i tillĂ«, Ă«shtĂ« njĂ« zonĂ« me hidromorfologji dhe biodiversitet tĂ« rrallĂ«; njĂ« nga lumenjtĂ« e fundit me rrjedhje tĂ« lirĂ« nĂ« EvropĂ« (Acta ZooBot Austria, 155/1, 2018; Sovinc, 2023; Kovarovics & Michael, 2024; etj.), bashkĂ« me shumĂ« nga degĂ«t e tij.Â
Brenda shtratit lumor gjenden shumë habitate të Natura 2000 dhe EUNIS, të shtrira gjerësisht dhe të mirëruajtura.
Në pjesën e mesme, brenda shtratit lumor, gjenden 16 habitate ujore dhe tokësore në përparësi që përfshijnë mjedise të ndryshme; secili luan rol vendimtar në dinamikën dhe biodiversitetin e ekosistemit lumor (A1-A7; B0-B2; C0-C2; BC3 dhe BC4; D).
PĂ«rgjatĂ« brigjeve janĂ« habitate tĂ« tjera qĂ« dominohen kryesisht nga bimĂ«sia mesdhetare bregore (ripariane), me rrap (Platanus orientalis) dhe komunitete tĂ« pasura me specie si Populus alba, Salix spp., Alnus glutinosa, Fraxinus angustifolia, Quercus robur, Ulmus minor, Tamarix parviflora, Vitex agnus-castus, Imperata cylindrica, Phragmites, Typha, etj. (Annex I, 72A0; 92C0; 92A0; 92D0; 6310; 6420; 91E0; 3280; sipas kategorive tĂ« Natura 2000).Â
Habitatet me bimë të zhytura dhe makrofite ujore (3110, 3130, 3140 dhe 3150) janë përbërës të tjerë jetikë të ekosistemit lumor si prodhues parësorë, por edhe si fitopastrues të lëndëve ushqyese ose ndotëse të tepërta, të cilat nuk mungojnë në ujërat e lumit: azot dhe fosfor; metale të rënda; lëndë ndotëse organike; nanoplastika; etj.
Përgjatë brigjeve, sidomos në pjesën e sipërme të Vjosës (zona e zgjedhur për aktivitetet ujore në fjalë), krahas habitateve të përmendura më sipër gjenden të ruajtura mirë habitatet e shpateve shkëmbore gëlqerore me bimësi kazmofitike (8210), katër prej tyre në përparësi dhe me interes të madh ruajtjeje.
Këto habitate përfshijnë komunitete bimore termo- dhe meso-mesdhetare me Campanula versicolor, Silene spp., Saxifraga spp., Ramonda serbica, Pinguicula hirtiflora, etj.; kullota gjysmë-natyrore të thata dhe shkurre mbi substrate gëlqerore (6210* të rëndësishme për bimë salepore).
Në pjesën e poshtme të rrjedhës lumore, në të dy anët e grykëderdhjes, gjenden mbi 35 habitate të listuara në Natura 2000 dhe EUNIS, duke përfshirë 8 habitate në përparësi, të gjitha të rrezikuara dhe me vlera të larta floristike.
Përmendim habitatet me duna lëvizëse me Ammophila arenaria (duna të bardha) (2120); duna bregdetare me Juniperus spp. (2250), habitat me interes komunitar; duna të pyllëzuara me Pinus pinea dhe/ose P. pinaster (2270); livadhe të kripura mesdhetare (1410); stepat mesdhetare të kripura (1510*); etj.
Duhet theksuar se habitatet lumore/breglumore dhe ato tĂ« deltĂ«s janĂ« thelbĂ«sore pĂ«r funksionimin ekologjik tĂ« gjithĂ« ekosistemit lumor dhe tĂ« gjitha gjallesave qĂ« aty strehohen prej miliona vjetĂ«sh, shumĂ« prej tyre tĂ« rralla dhe tĂ« kĂ«rcĂ«nuara.Â
TĂ« gjitha kĂ«to habitate lumore/breglumore strehojnĂ« sĂ« bashku rreth 1,890 specie tĂ« njohura deri sot, mbi 820 lloje bimĂ«sh dhe rreth 1,070 lloje kafshĂ«sh (Tab. 1). Prej tyre, rreth 40 specie janĂ« tĂ« rrezikuara sipas IUCN, dhe rreth 120 janĂ« nĂ« ListĂ«n e Kuqe tĂ« ShqipĂ«risĂ« (2013).Â

PĂ«rveç kĂ«saj, rreth 150 specie gjenden nĂ« Shtojcat 1-3 tĂ« KonventĂ«s sĂ« BernĂ«s pĂ«r llojet migratore, mbi 40 specie nĂ« DirektivĂ«n e ShpendĂ«ve, mbi 80 specie nĂ« ShtojcĂ«n I tĂ« DirektivĂ«s sĂ« ShpendĂ«ve (Bino et al., 2023), dhe rreth 80 specie nĂ« DirektivĂ«n e Habitateve. Vjosa dhe degĂ«t e saj tĂ« paprekura janĂ« streha e fundit e specieve pothuajse tĂ« zhdukura, tĂ« rralla ose tĂ« reja.Â
Së fundi, 12 lloje janë gjetur të reja për shkencën (Tab. 2): 8 lloje dhe një gjini e re invertebrorësh, dhe 4 lloje cianobakteresh; përshkrime të tjera të reja janë në proces.
Vjosa, delta pĂ«rkatĂ«se, pĂ«rfshirĂ« kĂ«tu lagunĂ«n e NartĂ«s, bĂ«jnĂ« qĂ« e gjithĂ« kjo zonĂ« tĂ« jetĂ« e veçantĂ« pĂ«r larminĂ« e peshqve dhe mbijetesĂ«n e tyre, si dhe pĂ«r peshkimin dhe akuakulturĂ«n.Â
Ekosistemi lumor është korridor ujor, vend strehimi, ushqimi dhe, për disa, edhe vend riprodhimi për së paku 37 lloje peshqish, përfshirë 11 lloje endemike të Ballkanit; përmendim këtu: Barbus prespenis, Squalius platyceps, Oxynoemacheilus pindus, Alburnus scoranza, Anguilla anguilla, Alburnoides cf. prespensis, Pachychilon pictum, Gobio scadarensis, Cobitis ohridaba, Salmo farioides, Salmo trutta fario, etj.
Habitatet lumore tĂ« VjosĂ«s dhe degĂ«ve strehojnĂ« 32 lloje reptilĂ«sh nga 37 lloje qĂ« njihen gjithsej nĂ« ShqipĂ«ri.Â
Disa nga amfibët dhe reptilët bëjnë pjesë në Shtojcën II të Direktivës së Habitateve, si lloje të faunës të mbrojtura rreptësisht: Bufotes viridis, Bombina variegata, Testudo hermanni, Emys orbicularis, Mauremys rivulata, Pseudopus apodus, Podarcis taurilinea, Natrix tessellata; ose në Shtojcën II: Bufo bufo, Rana graeca, Pelophylax kurtmuelleri, Pelophylax shqipericus, Natrix natrix të Konventës së Bernës (Kovarovics & Michael, 2024).

Nga 295 lloje shpendësh që vizitojnë gjithë pellgun, mbi 88 lloje folezojnë dhe riprodhohen në zonë, disa prej tyre të lidhura ngushtë me brigjet lumore si: Riparia riparia, Burhinus oedicnemus, Charadrius dubius, Merops apiaster, kryesisht në lumin Shushicë, Alcedo atthis, Actitis hypoleucos, Ciconia nigra, Neophron percnopterus, Coracias garrulus, etj. (Bino et al., 2023); si dhe lundërza (Lutra lutra), gjitar ujor globalisht i kërcënuar, nga rreth 70 lloje gjitarësh që banojnë brenda pellgut.
PĂ«rveç kĂ«saj, brenda pellgut ujĂ«mbledhĂ«s janĂ« regjistruar rreth 380 lloje bimĂ«sh aromatike dhe mjekĂ«sore (BAM), ku 330 janĂ« lloje tĂ« egra, njĂ« sektor ekonomik shumĂ« i rĂ«ndĂ«sishĂ«m pĂ«r zonĂ«n; por jo i pashqetĂ«suar, pasi rreth 46 lloje janĂ« tĂ« rrezikuara, tĂ« kĂ«rcĂ«nuara ose nĂ«n mbrojtje.Â
Rreth 70 lloje BAM rriten pranë habitateve ripariane breglumore; disa prej tyre janë në Listën e Kuqe Shqiptare, si: Adiantum capillus-veneris, Dryopteris filix-mas, Alnus glutinosa, Capparis spinosa, Galanthus reginae-olgae, Populus alba, Quercus robur, Salix fragilis, Sambucus nigra, Symphytum officinale, Ulmus minor, Anacamptis morio, A. pyramidalis, Colchicum autumnale, etj. (Kovarovics & Michael, 2024).
Për më tepër, Parku Kombëtar i Lumit të Egër të Vjosës është vazhdimësi ekologjike, një unitet hidrodinamik dhe ekologjik me kompleksin ligatinor të deltës, Peizazhin e Mbrojtur Pishë Poro-Nartë (Fig. 1), dhe më tej në lidhje të ngushtë ekologjike me Parkun Kombëtar Detar Karaburun-Sazan, përballë grykëderdhjes në det të hapur.
Në pjesën e sipërme, Parku është në vazhdimësi ekologjike me Parkun Kombëtar të Bredhit të Hotovës-Dangëllisë në pjesën shqiptare; si dhe me Parkun Kombëtar Vikos-Aoos dhe Parkun Kombëtar Pindos në Greqi. Parku formon lidhje të ngushta ekologjike me hidromonumente elitare, si Uji i Ftohtë (Tepelenë), Viroi (Gjirokastër), Buronjat (Kuç), Benjë (Përmet), Vromonero (Leskovik) (VKM 303/2019).
Kjo afërsi hapësinore rrit lidhjen ekologjike midis ekosistemeve detare, bregdetare, të deltës dhe të gjithë rrjedhave ujore brenda këtij pellgu të gjerë, duke përforcuar më shumë vlerat në përgjithësi dhe rëndësinë e ruajtjes së zonës dhe zhvillimit të qëndrueshëm.
Janë pikërisht këto vlera dhe të tjera që lidhen me hidromorfologjinë lumore dhe rrjedhjen e lirë nga burimi në grykëderdhje në Detin Adriatik të lumit Vjosë dhe degëve të tij, që ndihmuan që zëri të shkonte në veshin dhe ndërgjegjen e institucioneve ndërkombëtare më në zë (BE, WWF, IUCN, Konventa e Bernës, Patagonia etj.) dhe të detyronte vendimmarrjen në Shqipëri për të shpallur Vjosën dhe degët e saj zonë të mbrojtur, Park Kombëtar (mars 2023).
Po këto vlera ndihmuan që i gjithë pellgu i Vjosës të shpallej vitin e kaluar nga UNESCO si Rezervë Biosfere (shtator 2025). Po kjo qasje rriti shumë në këta vite edhe njohjen e Vjosës dhe vetë Shqipërisë nga subjektet turistike ndërkombëtare, që i dhanë kësaj zone frymëmarrje të madhe ekonomike dhe zhvillim të turizmit.

Kuptohet se tĂ« gjitha kĂ«to arritje, dhe veçanĂ«risht duke qenĂ« pjesĂ« e programit âNjeriu dhe Biosferaâ (MAB) nĂ« UNESCO, e bĂ«jnĂ« zhvillimin e qĂ«ndrueshĂ«m nĂ« zonĂ« njĂ« pĂ«rparĂ«si dhe njĂ« sfidĂ« pĂ«r gjithĂ« sektorĂ«t ekonomikĂ«, veçanĂ«risht pĂ«r aktivitetet ujore qĂ« zhvillohen brenda zonĂ«s qendrore tĂ« Parkut.
Ndikimi mjedisor nga aktivitete ujore të pa rregulluara
Përvoja botërore tregon se lundrimi i çfardo lloji (gomone, kajak, kanoe etj.) është me pasoja mjedisore, ekologjike për habitatet lumore dhe breglumore.
Si theksuam këto habitate janë shumë të rëndësishme për biodiversitetin, por janë dhe shumë të ndjeshme ndaj çdo ndërhyrje nga jashtë; sidomos kur ajo është e tepruar, pa rregulla, dhe pa masa të rrepta kontrolli. Edhe kufizimet e vendosura në Planin e Menaxhimit (Kovarovics & Michael, 2024) kanë patur këtë parasysh, dhe theksoj fort se kjo qasje duhet të vazhdojë të ruhet.
Pavarësisht se ndikimet mjedisore të aktiviteteve ujore ende nuk njihen për Lumin e Vjosës, përvoja të tjera në rajon dhe më gjerë flasin për këtë: Schafft et al., 2024; Wegner et al., 2023; Hering et al., 2022; Mahapatra et al., 2012; Leung & Marion, 1998; Liddle, 1991; Taylor & Knight, 2003; Pala et al., 2011; etj. Këto shqetësime mund të grupohen:
1) Shqetësimi i Faunës Ujore dhe Ripariane (Tab. 3); 2) Degradimi i Brigjeve Lumore dhe Bimësisë Ripariane; 3) Ndotja dhe Hedhja e Mbeturinave; 4) Ndikimet Fizike në Habitatet e Shtratit Lumor; 5) Shqetësimi i jetës së egër në zonat e ndjeshme; 6) Presioni Ekologjik Kumulativ; 7) Futja e Llojeve Pushtuese (Invazive ose Aliene).
Për të minimizuar këto ndikime, autoritetet e menaxhimit lumor shpesh zbatojnë masa të tilla si:
a) Kufizimi i numrit tĂ« lejeve pĂ«r rafting nĂ« ditĂ«; b) PĂ«rcaktimi i pikave tĂ« caktuara tĂ« hyrjes dhe daljes; c) Vendosja e kufizimeve stinore gjatĂ« periudhave tĂ« lĂ«shimit tĂ« vezĂ«ve nga peshqit ose gjatĂ« shumimit tĂ« shpendĂ«ve (Tab. 3); d) KĂ«rkimi i praktikave tĂ« menaxhimit tĂ« mbeturinave âpa lĂ«nĂ« gjurmĂ«â; e) Monitorimi i kushteve ekologjike pĂ«rgjatĂ« lumit.
Në tabelën 3 jepen të dhëna mbi periudhën më të brishtë të llojeve apo grupllojeve, ku aktivetete ujore mund të kenë ndikimin më të madh përgjatë Vjosës dhe degëve, në habitatet e shumimit apo të migrimit.

Ky qarkullim është shpesh i padukshëm për ne njerëzit, por kjo nuk do të thotë se është i pandjeshëm, madje shumë i ndjeshëm në periudhat jetike të riprodhimit që kanë secila nga speciet (Tab. 3).
Lumi është një korridor ujor që ndihmon lëvizjet e gjallesave (migrimin) nga grykderdhja (deti) në rrjedhat e thella malore dhe anasjelltas, ndihmon në lëvizjet anash nga një breg në tjetrin dhe nga lart poshtë në thellësi të shresave të zhavorrit nënujor dhe anasjelltas.
Për këtë, një aktivitet ujor i rënduar në sasi, i shtrirë në kohë gjatë gjithë vitit dhe i zgjatur gjatë ditës ndikon në biodiversitet, në riprodhimin e specieve të peshqve, amfibëve dhe reptilëve, shpendëve që folezojnë në brigje, pa folur për shumë lloje mikrorganizmash si alga, invertebrorë ujorë dhe breglumorë, që përmendëm më sipër.
Duhet theksuar se Parku nuk u ka shpëtuar shqetësimeve nga aktivitete turistike jo miqësore me mjedisin, të cilat shkaktohen edhe nga shtimi i pakontrolluar i vizitorëve.
Gjendja ekologjike e ujĂ«rave tĂ« pellgut tĂ« madh tĂ« BĂ«njĂ«s ka pĂ«suar rĂ«nie tĂ« dukshme nĂ« kĂ«ta vite mbĂ«shtetur nĂ« strukturĂ«n e makrofiteve ujore qĂ« veshin buzĂ«t e pellgut, sot tĂ« mbuluara me cianobaktere (disa dhe helmuese), dhe cilĂ«si ekologjike e âVarfĂ«râ. Po kjo mund tĂ« thuhet pĂ«r varfĂ«rimin e pĂ«rbĂ«rjes sĂ« llojeve tĂ« peshqve nĂ« LangaricĂ« dhe nĂ« pjesĂ«n e sipĂ«rme tĂ« VjosĂ«s.
Autoritetet pohojnĂ« se para shpalljes zonĂ« e mbrojtur nĂ« VjosĂ« kanĂ« vozitur rreth â1,500-2,000 varka nĂ« vit, kryesisht nga qershori deri nĂ« gusht (pra rreth 17-22 varka nĂ« ditĂ«)â (Kovarovics & Michael, 2024). Kjo sasi Ă«shtĂ« shumĂ« e lartĂ« dhe aspak miqĂ«sore me habitatet dhe vlerat e rralla tĂ« Parkut. Ndjesia Ă«shtĂ« se nĂ« vitet e fundit kjo duhet tĂ« jetĂ« rritur edhe mĂ« shumĂ«, e cila dĂ«shmohet dhe nga kĂ«mbĂ«ngulja e subjekteve pĂ«r zbutje pa kufi tĂ« rregullave.
Kurse shtrirja e vozitjes në gjithë gjatësinë e lumit më duket shumë e tepruar për rrjedhën lumore. Duhet thënë sevlerat hidromorfologjike dhe ato të biodiversitetit përballen përditë me ndërhyrje nga njeriu dhe ndryshimet e klimës, ndonjëherë edhe shumë të rënda.
Kjo vjen nga qendrat e banuara dhe ndërtimet e tjera buzë brigjeve, nga bujqësia intensive dhe blegtoria (vaditje, kullotje, zjarre dhe ndotje), nga trafiku, nga aktiviteti minerar (gurore, naftë, bitum), nga luhatjet e mëdha të rrjedhës, etj. (Rama, 2025).
Sfida e zhvillimit të qëndrueshëm të pellgut, sfida e bashkive dhe subjekteve që veprojnë brenda pellgut duhet të jetë në gjetjen e rrugëve për zbutjen e këtyre ndërhyrjeve, në zbatimin e tyre me këmbëngulje dhe monitorimin në vazhdimësi.
Këshillime të fundit
Ashtu si me shumĂ« tĂ« drejtĂ« pohohet edhe nga ekspertĂ«t nĂ« PM (Kovarovics & Michael, 2024, f. 88-103), lundrimi mund tĂ« lejohet nĂ« zonĂ«n e paracaktuar nĂ« PM (nĂ« pjesĂ«n e sipĂ«rme), zgjatur sĂ« fundi nga Ministria e Mjedisit pĂ«r periudhĂ«n 1 Prill â 30 NĂ«ntor 2026 (nga 5.5 muaj nĂ« 8 muaj).
Por kjo duhet me rregulla tĂ« rrepta, duke mos patur vetĂ«m si qĂ«llim âpotencialin ekonomik pĂ«r komunitetet lokale dhe bizneset turistike tĂ« zonĂ«sâ, por dhe qasjen mjedisore. PavarĂ«sisht zgjerimit tĂ« lundrimit stinor nga Ministria, ekspertĂ«t theksojnĂ« fort se duhet tĂ« ruhet sasia e varkave qĂ« vozitin nĂ« lumĂ« nĂ« ditĂ«, si rekomandohet nĂ« Planin e Menaxhimit: jo mĂ« shumĂ« se 10 varka nĂ« ditĂ« (gomone me 6 persona dhe 1 drejtues). PĂ«r lundruesit privatĂ« jo-motorikĂ« (kajakĂ« me 2 persona maksimumi), jo mĂ« shumĂ« se 20 bileta nĂ« ditĂ«, ose 10 kajakĂ«.
Mendoj se e gjithë kjo duhet të mbikëqyret me kujdes, rigorozitet dhe vazhdimisht nga ZAPK dhe autoritetet vendore nëpërmjet një sistemi informatik ashtu si bëhet për rezervimet e fluturimeve ajrore, të hoteleve, të vendeve të sportit etj.
Për gjithë aktivitetet ujore mësipër ka shumë rëndësi caktimi i vendeve të hyrje/daljes, vendpushimeve, të cilët nuk duhet të bien ndesh me ndjeshmërinë e habitateve ujore ose breglumore pranë. Edhe këto vende duhet të jenë sa më të kufizuara, të përcaktuara në vend nga ekspertë të ekologjisë lumore (peshq, shpendë, gjitarë, etj.).
Duhet tĂ« jenĂ« tĂ« etiketuara mirĂ«, tĂ« mirĂ«njohura dhe rreptĂ«sisht tĂ« kontrolluara nga autoritetet e Parkut dhe ato vendore. Por shumĂ« kujdes duhet edhe edhe pĂ«r aktivitetet e tjera turistike nĂ« Park, si larja nĂ« ujĂ«rat termale, shĂ«titjet masive pĂ«rgjatĂ« rrjedhĂ«s, kampingu vend e pa vend nĂ« natyrĂ«; por dhe pĂ«r peshkimin nĂ« segmentin fundor, UrĂ« e Mifolit â GrykĂ«derdhje, ose akuakulturĂ«n etj.
E gjithë zona ka potencial të jashtëzakonshëm turistik dhe ofron shumë mundësi të tjera krahas veprimtarive sportive ujore: p.sh. vëzhgim shpendësh, shëtitje në natyrë me këmbë, me biçikletë, me kafshë, etj.
Madje dhe vetĂ« subjektet e kĂ«tyre sporteve duhet tĂ« mĂ«sohen tĂ« diversifikojnĂ« aktivitet nĂ« zonĂ« pĂ«r: âtĂ« shpĂ«rndarĂ« mĂ« mirĂ« fluksin e vizitorĂ«ve gjatĂ« vitit; rritur qĂ«ndrueshmĂ«rinĂ« ekonomike tĂ« bizneseve lokale; krijuar mĂ« shumĂ« vende pune jo stinore, por vjetoreâ, pa pretenduar qĂ« gjithçka tĂ« mbĂ«shtet vetĂ«m nĂ«pĂ«rmjet vozitjes, kjo jo vetĂ«m nĂ« lumin e VjosĂ«s, por dhe gjetkĂ« nĂ« lumenjtĂ« e tjerĂ«.
Ngjitur në zonë është PK i Bredhit të Hotovë-Dangëllisë, me shumë natyrë malore, shumë lugina të rralla, me mbi 130 monumente natyrore për një destinacion të shquar e të larimshëm turistik. Pa folur për shumë mundësi të tjera të gjithë pellgut të Vjosës, që lidhen me trashëgiminë kuturore, vendet shumta historike, arkeologjike, për traditën e pasur në art dhe floklor, në mikpritje dhe gatim etj. etj.
TĂ« gjitha mund tĂ« gĂ«rshetohen me vlerat natyrore, por jo vetĂ«m. Por duhet e gjitha menaxhuar me shumĂ« kujdes, dhe gjithĂ« palĂ«t duhet tĂ« jenĂ« bashkĂ«punuese, tĂ« njihen mirĂ« me qĂ«ndrueshmĂ«rinĂ«, pĂ«r tĂ« balancuar sa mĂ« mirĂ« interesat ekonomike me ato ekologjike, pĂ«r tĂ« mos ndĂ«rhyrĂ« rĂ«ndĂ« nĂ« kĂ«to vlera, pĂ«r tâi ruajtuar ato pĂ«r sot dhe pĂ«r tĂ« ardhmen.
Lexoni gjithashtu:
- Integrimi pa pĂ«rfshirje nĂ« âKapitullin 27â
- Aeroporti, një betejë që duhet vazhduar
- Ăelja âe koncensionuarâ e gjuetisĂ«
The post Mes fitimit dhe natyrës: Dilema e aktiviteteve ujore në Vjosë appeared first on Citizens.al.