Lajmet e këqija janë lajme të mira për çmimin e arit. Këto ditë, edhe lajmet e mira janë gjithashtu lajme të mira.
Ndërsa kërcënimet e Presidentit Donald Trump ndaj aleatëve europianë u përshkallëzuan, çmimi i metalit të verdhë u rrit me shpejtësi. Kur ai hoqi dorë nga këto kërcënime, çmimi vazhdoi të rritej. Ari është tashmë mbi 17% më i shtrenjtë këtë vit, duke kaluar për herë të parë ndonjëherë nivelin prej 5.000 dollarësh për onzmë 26 janar. Ende nuk ka ardhur shkurti dhe ari tashmë ka tejkaluar shumë nga parashikimet e analistëve për fundin e vitit 2026.
Ky aset ndodhet në qendër të asaj që quhet “tregtia e zhvlerësimit” (debasement trade), ku investitorët, të shqetësuar nga shpenzimet fiskale të pakontrolluara, gjeopolitika e tensionuar dhe shembja e normave institucionale, shesin obligacionet qeveritare dhe dollarin, duke iu kthyer njërit prej aseteve më të vjetra për mbrojtje. Që nga momenti kur “muri” i tarifave globale të Trump u bë publik më 2 prill të vitit të kaluar, indeksi S&P 500 ra me më shumë se 1% në 27 raste. Mesatarisht, gjatë këtyre rënieve, çmimi i arit u rrit me 0.6% në ditë. Por ari rritet edhe kur aksionet rriten. Në 24 ditët kur S&P 500 u hodh përpjetë me më shumë se 1%, ari u rrit me 0.2%.
Vitet e fundit, bankat qendrore të vendeve në zhvillim, të udhëhequra nga Kina, e kanë nxitur këtë rritje. Këta investitorë jashtëzakonisht konservatorë janë dashuruar sërish me arin fizik, të cilin shpresojnë se do t’i mbrojë në mes të trazirave gjeopolitike. Megjithatë, flukset drejt fondeve të tregtueshme në bursë (ETF) të arit sugjerojnë se një grup i ri investitorësh po përfshihet nga “ethet e arit”, të tërhequr më shumë nga kthimet dhe diversifikimi sesa nga siguria. ETF-të e arit tani mbajnë mbi 4.000 tonë globalisht. Rezervat e tyre u rritën me 25% në vitin 2025 dhe tani vlejnë mbi 650 miliardë dollarë.
Investitorët aziatikë po udhëheqin këtë valë. Në dy vitet e fundit, zotërimet e arit nga ETF-të me bazë në Azi janë më shumë se trefishuar, duke arritur në 460 tonë. Në tremujorin e fundit të vitit 2025, Huaan Yifu Gold ETF, një fond kinez, regjistroi flukset e dyta më të mëdha hyrëse nga të gjitha ETF-të e arit, pas vetëm fondit kryesor të State Street, një gjigant amerikan i menaxhimit të aseteve, rezervat e të cilit janë 11 herë më të mëdha. Fonde të mëdha në Japoni dhe Korenë e Jugut gjithashtu shënuan rritje të ndjeshme.
Cheah Cheng Hye, bashkëthemelues miliarder i Value Partners, një nga menaxherët më të mëdhenj të aseteve në Azi, deklaroi së fundmi se tani investon 25% të pasurisë së tij në ar, nga 15% një vit më parë. Dera për investime më të qëndrueshme institucionale mund të jetë duke u hapur gjithashtu. Sistemi Kombëtar i Pensioneve i Indisë, një strukturë që mbulon skemat pensionale me kontribute të përcaktuara, lejoi fondet të alokojnë deri në 1% të 175 miliardë dollarëve të aseteve të tyre në ETF të metaleve të çmuara. Në fillim të vitit 2025, një program pilot për industrinë kineze të sigurimeve u lejoi dhjetë kompanive të investonin të njëjtën përqindje të aseteve të tyre në ar.
“Paraja e zgjuar” zakonisht i përçmon metalet e çmuara. Një aset që nuk prodhon flukse monetare – dhe kurrë nuk do t’i prodhojë – është i pamundur të vlerësohet duke zbritur fluksin e fitimeve të pritshme në të ardhmen, siç ndodh me aksionet apo obligacionet. Asetet, vlera e të cilave bazohet tërësisht në atë se sa mund të paguajë dikush tjetër për to në të ardhmen, janë një burim shqetësimi të kuptueshëm për menaxherët e kujdesshëm të portofolëve.
Por një aset që ofron stabilitet gjatë periudhave të panikut dhe që rritet lehtësisht pjesën tjetër të kohës, po bëhet gjithnjë e më i vështirë për t’u refuzuar. Analiza e MSCI, një ofrues i të dhënave financiare, sugjeron se një investitor me një përzierje tradicionale prej 60% aksione dhe 40% obligacione do të kishte mundur të rriste kthimet vjetore me katër pikë përqindjeje vitin e kaluar duke zëvendësuar gjysmën e obligacioneve me ar, pa shtuar pothuajse fare volatilitet në portofol.
Alokimet ndaj arit në portofolët gjigantë institucionalë të Perëndimit, të cilët zakonisht e kanë injoruar atë, mbeten ende minimale. Sipas Goldman Sachs, ari përbën vetëm 0.17% të pasurisë totale të amerikanëve të mbajtur në aksione dhe obligacione. Por çdo rritje prej 0.01 pikë përqindjeje në këtë peshë e rrit çmimin e metalit me rreth 1.4%. Nuk është e nevojshme që amerikanët të arrijnë nivelin aziatik të entuziazmit për arin që çmimi të vazhdojë të rritet./TheEconomist
The post Pse ari vazhdon të shtrenjtohet? appeared first on Gazeta Si.