Morgan McSweeney ka dhënë dorëheqjen nga posti i shefit të kabinetit të kryeministrit britanik Keir Starmer, mes pasojave të skandalit të Peter Mandelsonit lidhur me zbulimet e reja për Jeffrey Epsteinin.
“Pas një reflektimi të kujdesshëm, kam vendosur të jap dorëheqjen nga qeveria”, tha McSweeney në deklaratën e dorëheqjes.
Siç raporton BBC, McSweeney pranoi se vendimi për të emëruar Mandelsonin si ambasador të Mbretërisë së Bashkuar në SHBA vitin e kaluar “ishte i gabuar”.
“Vendimi për të emëruar Peter Mandelsonin ishte i gabuar. Ai ka dëmtuar partinë tonë, vendin tonë dhe besimin në vetë politikën”, tha ai.
Të enjten, Starmer tha se ishte i “penduar” që ka besuar “gënjeshtrat” e Mandelsonit dhe e ka emëruar atë ambasador në SHBA, ndërsa presioni ndaj tij u shtua pasi ai pranoi se kishte dijeni për lidhjet e Mandelsonit me Epsteinin, të dënuar për krime seksuale.
Mandelson u shkarkua në muajin shtator, por dosjet e reja për Epsteinin sugjerojnë se ai kishte ndarë informacione konfidenciale me të dënuarin për krime seksuale, kur shërbente si sekretar i biznesit në vitin 2009.
Mandelson gjithashtu ka dhënë dorëheqjen nga Dhoma e Lordëve dhe nga Partia Laburiste. /AA/
Qeveritë evropiane po mbeten prapa shteteve tjera në përdorimin e Inteligjencës Artificiale (Al) në shërbimet publike, sipas një studimi të ri.
Franca, Gjermania dhe Mbretëria e Bashkuar po përpiqen t’i përkthejnë ambiciet e Al në mjete praktike për nëpunësit civilë, sipas Indeksit të Adoptimit të Inteligjencës Artificiale në Sektorin Publik 2026.
Studimi, i botuar nga Public First për Qendrën për Inovacionin e të Dhënave me sponsorizim nga Google, zbulon se ndërsa përdorimi i Al po përshpejtohet në nivel global, vendet evropiane po ndjekin një qasje më të kujdesshme dhe që shmang rrezikun, gjë që i ka lënë shumë nëpunës publikë pa qasje në teknologjinë që po riformëson punën qeveritare diku tjetër.
Pavarësisht përdorimit të gjerë — 74% e nëpunësve publikë në nivel global tani përdorin Al dhe 80% ndihen të fuqizuar prej saj — vetëm 18% mendojnë se qeveritë e tyre po e përdorin teknologjinë në mënyrë shumë efektive, shkruan euronews.
Indeksi bazohet në një anketë me 3,335 nëpunës publikë në 10 vende, përfshirë Mbretërinë e Bashkuar, Gjermaninë, Francën, Shtetet e Bashkuara, Japoninë, Brazilin, Afrikën e Jugut, Indinë, Singaporin dhe Arabinë Saudite.
Franca u rendit e fundit në studim
Midis dhjetë vendeve të anketuara, Franca u rendit e fundit në studim, me 74% të nëpunësve publikë francezë që thanë se Al nuk mund të kryente asnjë pjesë të punës së tyre dhe rreth 45% raportuan se nuk e përdorin kurrë Al në punë.
Vetëm 27% e punëtorëve në Francë raportuan investime organizative në mjetet e Al dhe shumë prej tyre thanë se udhëzimet e lidershipit për përdorimin e Al ishin të paqarta.
Kjo përvojë e kufizuar praktike duket se po formëson qëndrimet.
Shumë nëpunës publikë francezë nuk presin që Al të përmirësojë efikasitetin.
“Ndërsa Franca e pozicionon Al si një mjet strategjik për konkurrueshmërinë dhe modernizimin, pa përvojë praktike, vlera e saj mbetet abstrakte për shumë punëtorë”, vuri në dukje raporti.
Gjetjet janë veçanërisht të habitshme duke pasur parasysh investimet e konsiderueshme të Francës në infrastrukturën e Al dhe zhvillimin e kornizave etike që synojnë të udhëzojnë vendosjen e Al në qeveri.
Raporti paralajmëron se 70% e punonjësve që përdorin në mënyrë aktive Al në organizata me udhëzime të kufizuara po e përdorin atë në "hije", që do të thotë se po përdorin mjete të Al pa dijeninë e punëdhënësve të tyre.
Qëndrimet e Evropës ndaj Inteligjencës Artificiale
Në të gjithë Evropën, miratimi mbetet i kujdesshëm.
Gjermania dhe Franca u grupuan midis vendeve që i shmangen më shumë riskut, ku përdorimi i Al është i kufizuar vetëm te specialistët dhe projektet pilot.
Mbretëria e Bashkuar tregoi përparim në përvetësimin e Al, por ende përballet me boshllëqe në udhëzime dhe infrastrukturë, me 37% të nëpunësve publikë që marrin një formë trajnimi për Al, por përvetësimi mbetet i pabarabartë nëpër departamente dhe shumë punonjës nuk kanë qasje në mjetet e miratuara.
Vende të tilla si Singapori, Arabia Saudite dhe India u identifikuan në krye të listës, duke kombinuar mbështetjen e fortë të lidershipit me përdorimin e gjerë dhe të përditshëm të Al në punën qeveritare.
Sondazhi mati përvetësimin në pesë fusha: qëndrimet ndaj Al, besimi në përdorimin e saj, qasja në mjetet e miratuara dhe udhëzimet për lidershipin, sa e integruar është Al në punën e përditshme dhe qasja në trajnim.
Ekipi që qëndron pas anketës thotë se këta faktorë përcaktojnë nëse qeveritë mund t’i shndërrojnë strategjitë në përmirësime reale në shërbimet publike.
Sondazhi u krye nga Qendra për Inovacionin e të Dhënave, me sponsorizimin e Google.
“Shumë qeveri kanë plane ambicioze për Al në sektorin publik, por disa po krijojnë kushte më të mira për përdorim në botën reale sesa të tjerat”, tha Rachel Wolf, CEO e Public First.
“Hulumtimi ynë tregon se kush po ia del mbanë dhe ku nevojitet përmirësim. Kjo ka rëndësi sepse Al efektive mundëson shërbime publike më të mira, rezultate më të forta për qytetarët dhe institucione publike më elastike”, shtoi ajo. /Telegrafi/
Shprehja shekspiriane “Beware the Ides of March” është një shprehje e zakonshme këtu, e huazuar nga drama e Shekspirit, Jul Cesari. Kuptimi është i thjeshtë: bëj kujdes! Telashet mund të jenë shumë pranë. Fatkeqësisht, Jul Cezari ynë, Keir Starmer-i, nuk do të ketë nevojë të presë deri në mars për ogurin e keq. Ai ka […]
Kryeministri i Mbretërisë së Bashkuar, Keir Starmer, u kërkoi falje viktimave të Jeffrey Epstein për emërimin e Peter Mandelson si ambasador të Britanisë në Uashington, pavarësisht lidhjeve të tij me financierin.
Në një fjalim, Starmer tha se Mandelson e kishte "portretizuar Epsteinin si dikë që mezi e njihte".
"Më vjen keq... që i besova gënjeshtrat e Mandelsonit dhe e emërova atë", deklaroi kryeministri i Mbretërisë së Bashkuar.
Starmer e shkarkoi Mandelsonin në shtator pasi u publikuan email-e që tregonin se ai mbante një miqësi me Epsteinin pas dënimit të financierit të ndjerë në vitin 2008 për vepra penale seksuale që përfshinin një të mitur.
Starmer nuk e ka takuar kurrë Epsteinin dhe nuk akuzohet për ndonjë shkelje, shkruan euronews.
Megjithatë, kryeministri britanik përballet me presion të madh për emërimin, pasi dokumentet e publikuara së fundmi zbuluan detaje të marrëdhënies së Mandelsonit me Epsteinin.
"Më gënjyen", tha Starmer.
"Ishte bërë e ditur publikisht për njëfarë kohe që Mandelson e njihte Epsteinin, por askush prej nesh nuk e dinte thellësinë dhe errësirën e asaj marrëdhënieje", shtoi ai.
Policia britanike po heton Mandelsonin për sjellje të pahijshme në detyrën publike. Ai nuk akuzohet për ndonjë krim seksual.
Dokumentet e publikuara javën e kaluar nga Departamenti i Drejtësisë i SHBA-së përmbajnë zbulime, përfshirë dokumente që sugjerojnë se Mandelson ka ndarë informacione të ndjeshme qeveritare me Epstein pas krizës globale financiare të vitit 2008.
Dosjet përmbajnë gjithashtu mesazhe që tregojnë për një marrëdhënie më të ngushtë nga ajo që Mandelson kishte zbuluar më parë.
Dosjet e publikuara rishtazi sugjerojnë gjithashtu se në vitet 2003 deri në 2004, Epstein dërgoi tre pagesa me vlerë totale 75,000 dollarë (63,500 euro) në llogari të lidhura me Mandelson ose partnerin e tij Reinaldo Avila da Silva, tani bashkëshorti i tij. /Telegrafi/
Një marrëdhënie e paligjshme homoseksuale, një komplot i dështuar dhe një qen i vrarë ishin në zemër të asaj që shtypi britanik e quajti "gjyqi i shekullit". Në qendër ishte Jeremy Thorpe: udhëheqës i Partisë Liberale, një shtyllë e shtetit dhe politikani i parë britanik që u gjykua për komplot dhe nxitje për vrasje. Historia doli në dritë më 29 janar 1976, kur gjatë një seance gjyqësore, ish-i dashuri i tij Norman Scott bërtiti: “Po ndiqem gjithë kohës prej njerëzve për shkak të marrëdhënies sime seksuale me Jeremy Thorpein”. Dyshja u portretizua në dramën e BBC-së të vitit 2018, Një skandal shumë anglez [A Very English Scandal] nga Hugh Grant (në rolin e Thorpeit) dhe Ben Whishaw (në rolin e Scottit). Zbulimi bombastik i Scotti ishte akti i parë i një drame ligjore, më të çuditshme sesa trillimi, detajet e së cilës do të bëheshin gjithnjë e më të habitshme.
Thorpe ishte shkolluar në Kolegjin elitist Eton, ku u kishte thënë miqve se dy ëndrrat e tij më të mëdha në jetë ishin të bëhej kryeministër dhe të martohej me princeshën Margaret. Për një adoleshent të privilegjuar dhe me lidhje të fuqishme, asnjëra nga këto fantazi nuk dukej shumë e paarritshme. Më vonë, si student juridiku në Universitetin e Oksfordit, ai la përshtypje si për veshjet ekstravagante në stilin e Epokës Eduardiane, ashtu edhe për talentin si debatues karizmatik. Pas diplomimit, u bë avokat dhe prezantues televiziv, por ambicia e tij politike vazhdoi të ziente. Si imitues i lindur dhe njeri me prirje skenike, në vitin 1959 u zgjodh deputet liberal në moshën 30-vjeçare.
- YouTube
Me këtë pedigre, ai dukej i destinuar për majat e politikës, por pas fasadës publike ishte fshehtas homoseksual, në një kohë kur homoseksualiteti mashkullor ishte i paligjshëm. Përveç dënimeve të rënda ligjore para se ligji të ndryshonte në vitin 1967, dëshpërimi moral i shoqërisë i linte ata, që bënin jetë të fshehtë, të cenueshëm ndaj shantazhit. Për një aspirant për kryeministër, pasojat e një ekspozimi do të ishin shkatërrimtare. Por, Thorpe e donte rrezikun dhe kishte një sërë marrëdhëniesh të shkurtra dhe të rastësishme. Në verën e vitit 1961, ai u njoh me një model të ri me origjinë të thjeshtë, të cilin nuk do të mund ta linte mënjanë.
Duke u kthyer pas në vitin 1977, Norman Scott i tregoi BBC‑së se si u takuan për herë të parë, “fjalë për fjalë mbi një derë stalle”. Në atë kohë, Scotti përdorte emrin Norman Josiffe dhe ishte i punësuar për t’u kujdesur për kuajt e një kalorësi profesionist. Ai tha se Thorpe “dukej si një njeri i ngrohtë” dhe ata filluan të takoheshin rregullisht. Me Scottin gjithmonë pa para dhe që luftonte me probleme të shëndetit mendor, ata formonin një çift të çuditshëm. Kur Scotti u arrestua për dyshime për vjedhje në dyqan, Thorpe foli në mbrojtje të tij para detektivëve. Ai i dha Scottit qasje në llogaritë në dyqanet luksoze të rrobave në Londër dhe e prezantoi me miqtë e tij të pasur. Ndërsa Thorpe e kishte hedhur poshtë çdo korrespondencë mes tyre, letrat e tij të përzemërta, por komprometuese, u ruajtën me kujdes dhe u mbajtën si prova nga Scotti.
Për ironi, Scotti gjithnjë e më i paqëndrueshëm ishte ai që i dha fund marrëdhënies. Ai tha: “I thashë këtij miku tonë të përbashkët se do ta ndaloja gjithë këtë punë. Nuk e dija si, por ishte tepër për mua. Nuk mund ta përballoja. Do ta shkatërroja atë dhe veten time”. I vetëm dhe pranë dëshpërimit, ai filloi të fliste hapur për vrasjen e Thorpeit dhe më pas për vetëvrasjen e tij. Një mik i shqetësuar kontaktoi policinë. Në intervistat me policët, Scotti e inkriminoi veten duke pranuar se kishte qenë në një marrëdhënie me Thorpein. Jo vetëm kaq, por ai kishte edhe gjurmë të shkruara për ta vërtetuar. Por, kush do ta besonte këtë njeri në dukje të paqëndrueshëm që bënte këto pretendime të çuditshme për një figurë kaq të shquar?
Skandale seksi dhe spiunazhi
Doli se shërbimet e sigurisë tashmë kishin dosje konfidenciale që përshkruanin jetën private të komprometuar të Thorpeit, por asnjë nga akuzat nuk u hetua zyrtarisht. Në një dokumentar radiofonik të vitit 2014, reporteri i çështjeve aktuale të BBC‑së, Tom Mangold, vuri në dukje se, më shumë se një mbulesë, gjithë mosveprimi ishte “i bazuar në mirëkuptime të heshtura dhe supozime të nënkuptuara të qenësishme në shoqërinë britanike” të asaj kohe. Në fillim të viteve ’60 të shekullit XX, Britania po tronditej nga një seri skandalesh seksi dhe spiunazhi. Kishte tashmë rastin e John Vassallit, një nëpunës civil homoseksual që kishte nxjerrë sekrete shtetërore britanike te sovjetikët nën kërcënimin e shantazhit. Menjëherë pas kësaj erdhi afera e ministrit të Luftës, John Profumo - me Christine Keelerin, një modele e re që kishte njëkohësisht lidhje me një spiun rus. Gjëja e fundit që establishmenti britanik dëshironte ishte një tjetër skandal, këtë herë që përfshinte një yll parlamentar në ngritje.
Scotti nuk u dekurajua nga ky bllokim institucional dhe i shkroi nënës së Thorpeit. “Mendova se ajo dinte për marrëdhënien tonë”, këmbënguli më vonë Scotti për BBC‑në. Edhe pse nuk ishte një letër shantazhi, ajo përmbante nënkuptime që e tmerruan Thorpein kur ai e mori letrën pa u dorëzuar. Letra ishte provë se Scotti po kalonte nga një bezdisje në një kërcënim. Thorpe u rrëfye te miku dhe kolegu i tij deputet liberal, Peter Bessell, i cili pranoi të takonte Scottin dhe “të përpiqej t’i zgjidhte vështirësitë e tij”. Në vitin 1967, pas vetëm tetë vjetësh në Parlament, Thorpe u bë udhëheqës i partisë, duke premtuar ta kthente Partinë Liberale në një forcë radikale dhe novatore. U bë më e rëndësishme se kurrë të sigurohej që Scotti të heshtte. Besselli organizoi t’i paguhej një pagesë e vogël javore dhe u përpoq t’i gjente një punë. Por, Scotti nuk u kënaq.
Jeremy Thorpe(Getty Images)
Të dy burrat kishin jetë të ndërlikuara personale. Thorpe u martua me Caroline Allpassin në vitin 1968 dhe patën një djalë. Ajo u vra në një aksident automobilistik pak pas zgjedhjeve të përgjithshme të vitit 1970. Në vitin 1973, ai u martua me Marion Steinin, e njohur edhe si Kontesha e Hervudit, një pianiste koncertesh, me origjinë austriake, e cila do t’i qëndronte besnike deri në fund. Scotti u martua me Sue Myersin në vitin 1969; ata patën një djalë, por u ndanë shpejt më pas.
Teksa Thorpe vazhdonte të lulëzonte në karrierën e tij publike, më shumë se 10 vjet pas lidhjes së tyre Scotti vazhdonte të bluante mendime dhe të shqetësonte këdo që ishte gati të dëgjonte historinë e tij. Akuzat përfundimisht arritën në zyrën e deputetit liberal, Emlyn Hooson, i cili, ndryshe nga Besselli, u shqetësua sa për të informuar kolegët e lartë. Një hetim i brendshëm partiak përfundoi se çështja kundër Thorpeit nuk ishte e dëshmuar. Në prag të zgjedhjeve të përgjithshme të shkurtit 1974, një bashkëpunëtor i Thorpeit i pagoi Scottit 2 500 paundë për t’i dorëzuar ato letra bezdisëse që përmbanin kaq shumë prova fajësuese. Ato zgjedhje do të ishin kulmi i karrierës politike të Thorpeit. Partia e tij fitoi mjaft vende sa për një moment dukej se ai mund të bëhej ministër në një qeveri koalicioni - por, marrëveshja nuk u arrit.
- YouTube
Një komplot i kurdisur
Ato pëshpëritje për Thorpein nuk u zhdukën. Nëse ideja lindi nga bisedat e kota mes Thorpeit dhe miqve të tij apo nga një diskutim më ogurzi, u përgatit një komplot, të paktën për ta frikësuar Scottin. Bashkëpunëtorët e Thorpeit kontaktuan Andrew Newtonin, një pilot aeroplani me sjellje të dyshimta dhe një vrasës joprofesional me pagesë. Newtoni u miqësua me Scottin në tetor 1975 duke pretenduar se ishte detektiv privat i punësuar për ta mbrojtur nga dikush që planifikonte ta vriste. Ai e bindi Scottin që besonte të bënte një udhëtim natën për në fshat. Newtoni mori me vete një armë, ndërsa Scotti qenushen e tij të quajtur Rinka.
Kur ndaluan në një pjesë të izoluar rruge, qeni u hodh jashtë makinës. Scotti tha në vitin 1977: “Ajo po lehte dhe kërcente. Dhe, pastaj ai thjesht e qëlloi. Dhe, unë, pastaj ... u përpoqa ta sillja sërish në jetë. U përkula dhe ai tha: ‘Tani është radha jote’”. Scotti e shikoi me mosbesim teksa Newtoni qëndronte duke u dridhur para dritave të makinës me armën në duar. “E drejtoi kah unë ... dhe papritmas kuptova se do të më qëllonte edhe mua”, tha Scotti. Por, arma u bllokua dhe Scotti mbijetoi për ta treguar historinë. Newtoni përfundoi duke u dënuar me dy vjet burg. Në gjyqin e tij, ai pretendoi se Scotti e kishte shantazhuar me një fotografi nudo.
Tre muaj pas kësaj përvoje tmerruese, Scotti u paraqit në gjykatë për një akuzë të vogël mashtrimi me ndihmat sociale. Aty, më 29 janar 1976, ai bërtiti për “marrëdhënien time seksuale me Jeremy Thorpein”. Për shkak se Scotti e bëri pretendimin e tij në një seancë të hapur gjyqësore, gazetarët ishin të mbrojtur nga ligjet për shpifje dhe ishin të lirë të raportonin akuzën e tij. Afera Thorpe më në fund hyri në domenin publik.
- YouTube
Thorpe bëri një mohim të menjëhershëm, por në maj gjërat u përkeqësuan kur Peter Bessell, miku i tij dikur besnik në Partinë Liberale, vendosi të tregonte gjithçka. “U zhvendosëm nga një zonë e mbulimit të jetës private të dikujt, në një zonë ku tani po mbulohej një tentativë vrasjeje”, i tha më vonë Besselli emisionit Panorama të BBC‑së. Ndërsa historia doli jashtë kontrollit të tij, Thorpe pranoi t’i lejonte Sunday Times-it të botonte një letër të përzemërt që ai i kishte shkruar Scottit në vitin 1962. Edhe pse qëndrimet më liberale shoqërore të një dekade tjetër mund t’i kishin lejuar Thorpeit të vazhdonte luftën, ai vendosi të jepte dorëheqjen si udhëheqës partie.
Historia mori një kthesë tjetër në tetor 1977, kur London Evening News publikoi titullin sensacional: “U punësova për të vrarë Scottin”. Sapo kishte dalë nga burgu, Newtoni hoqi dorë nga mbrojtja e tij për shantazh dhe tani pretendonte se ishte paguar me 5 000 paundë si pjesë e asaj që gazeta e përshkroi si një “komplot ogurzi që përfshinte një mbështetës të shquar liberal”. Nëntë muaj të tjerë hetimesh policore çuan në akuzimin e Thorpeit dhe tre bashkëpunëtorëve për komplot për të vrarë Scottin. Shtypi e quajti “gjyqi i shekullit”. Me kërkesë të Thorpeit, ai u shty për tetë ditë që ai të mund të luftonte për vendin e tij parlamentar në zgjedhjet e përgjithshme të majit 1979. Ai huqi keq.
Në fund të gjyqit, gjyqtari mbajti atë që Tom Mangold i Panorama‑s së BBC‑së e përshkroi si “një nga fjalimet më tronditëse dhe të njëanshme përmbledhëse drejtuar një jurie”. Gjykatësi Cantley tha se, për shkak se tre dëshmitarët kryesorë të akuzës kishin arritur marrëveshje fitimprurëse për të shitur historitë e tyre në shtyp pas dënimit, dëshmitë e tyre ishin komprometuar. Besselli, tha gjyqtari, ishte “një hipokrit”, ndërsa Newtoni ishte “një kloun, dëshmitar i rremë dhe pothuajse me siguri një mashtrues”. Sa për Scottin, ai u përshkrua si “kriminel, mashtrues, shpërdorues, ankues dhe parazit”.
Norman Scott në maj 1979(Getty Images)
Në anën tjetër, Thorpe u përshkrua si “një figurë kombëtare me një dosje shumë të shquar publike”. Në përmbledhjen e tij, e përqeshur në mënyrë të paharrueshme nga komediani Peter Cook, gjyqtari i udhëzoi anëtarët e jurisë se, nëse ka ndonjë dyshim të arsyeshëm që Thorpe kishte planifikuar të vriste Scottin, ata duhej ta shpallnin të pafajshëm. Vendimi ishte: i pafajshëm. Duke folur më vonë, me bashkëshorten e tij të patundur Marion që i rrinte pranë, Thorpe tha: “Gjithmonë kam këmbëngulur se isha i pafajshëm për akuzat e ngritura ndaj meje, dhe verdiktin e jurisë, pas një hetimi të gjatë dhe të kujdesshëm prej tyre, e konsideroj plotësisht të drejtë dhe një shfajësim të plotë”.
Pas gjyqit, Scotti u tërhoq nga vëmendja publike. Në vitin 2022, në moshën 82‑vjeçare, ai botoi autobiografinë e tij të titulluar Një ikonë aksidentale [An Accidental Icon]. Sa për Thorpein, ai u tërhoq nga jeta publike duke ruajtur pafajësinë e tij deri në fund. Ai vdiq në vitin 2014. Në një intervistë për Guardian-in në vitin 2008, Thorpe reflektoi mbi aferën: “Nëse do të ndodhte tani, mendoj se ... publiku do të ishte më i mirëkuptueshëm. Atëherë ata ishin shumë të shqetësuar nga kjo. Ajo cenonte sistemin e tyre të vlerave”. /Telegrafi/
Duka i Sussex tha se "sakrificat" e ushtarëve britanikë që shërbyen dhe vdiqën në Afganistan meritojnë të fliten me vërtetësi dhe respekt.
Kjo deklaratë vjen pasi presidenti i SHBA-së, Donald Trump, pretendoi se aleatët e NATO-s qëndruan larg vijave të frontit në konflikt.
Si kujtesë, Princi Harry u dërgua dy herë në Afganistan gjatë karrierës ushtarake 10-vjeçare.
“Në vitin 2001, NATO thirri Nenin 5 për herë të parë dhe të vetme në histori. Kjo do të thoshte që çdo komb aleat ishte i detyruar të qëndronte me Shtetet e Bashkuara në Afganistan, në ndjekje të sigurisë sonë të përbashkët. Aleatët iu përgjigjën kësaj thirrjeje”, tha ai.
"Kam shërbyer atje. Atje krijova miq për gjithë jetën. Dhe atje humba miq. Vetëm Mbretërisë së Bashkuar iu vranë 457 ushtarë", shtoi Princi.
"Mijëra jetë ndryshuan përgjithmonë. Nënat dhe baballarët varrosën bijtë dhe bijat e tyre. Fëmijët mbetën pa prind. Familjet mbeten duke mbajtur koston", vazhdoi ai.
"Ato sakrifica meritojnë të fliten me vërtetësi dhe respekt, ndërsa të gjithë mbetemi të bashkuar dhe besnikë ndaj mbrojtjes së diplomacisë dhe paqes." /Telegrafi/
Nëse ndodh që, të kanë rënë në qafë pa të drejtë, duke të cënuar dinjitetin, përmes shpifjes apo fyerjes, në Shqipëri sot, ke dy rrugë për të marrë shpagim. Njëra është përmes padisë civile, në të cilën mund të kërkosh kompensim financiar për dëmin e pësuar dhe të fusësh paratë në xhep. Tjetra është përmes […]
Mbretëria e Bashkuar nuk do të marrë pjesë në ceremoninë e nënshkrimit të Bordit të Paqes për Gazën sot për shkak të "shqetësimeve se presidenti rus Vladimir Putin është pjesë e diçkaje që flet për paqen", ka njoftuar Sekretarja e Jashtme Yvette Cooper.
Presidenti amerikan Donald Trump ka ftuar dhjetëra udhëheqës botërorë që t'i bashkohen iniciativës së tij "Bordi i Paqes".
Ndërsa bordi fillimisht u krijua për të mbikëqyrur armëpushimin në Gaza, tani ai është shndërruar në diçka shumë më ambicioze, shkruan skynews.
Kur një gazetar e pyeti më parë këtë javë nëse bordi duhet të zëvendësojë OKB-në, Trump tha se "mund të jetë kështu".
Për më tepër, anëtarët e bordit kanë shkaktuar polemika.
Se kush do t’i bashkohet përfundimisht bordit është ende e pasigurt në këtë pikë.
Aleatët tradicionalë si Italia kanë refuzuar.
Të tjerë, përfshirë kombe që kanë pasur prej kohësh marrëdhënie të tensionuara me Uashingtonin, si Bjellorusia, e kanë pranuar.
Rusia u ftua gjithashtu, por ka thënë se ende po e shqyrton propozimin.
Megjithatë, Trump deklaroi mbrëmë në Davos se Vladimir Putin e kishte pranuar ftesën. /Telegrafi/
Nga të gjitha shpjegimet për përpjekjen e Donald Trumpin për të marrë Grenlandën, ai që në aspektin sipërfaqësor është më interesant është pohimi se presidenti ka demencë. Në atë rast, pse të mos bëjmë sikur ia japim? Ta çojmë diku në një vend që duket i gjelbër, të organizojmë një paradë ushtarake dhe t’i themi se kjo është ajo. Fantazia e senilitetit u përmbush.
Fatkeqësisht, kalbëzimi është shumë më i thellë. Trumpi nuk është i çmendur, por bën atë që Amerika gjithmonë bën - vetëm se këtë herë në mënyrë të vrazhdë dhe haptazi. Kjo u bë më e qartë këtë javë kur hasa rastësisht një kopje të Vajtimit për një komb [Lament for a Nation] nga filozofi kanadez George Grant, botuar në vitin 1965.
Grant ka shkruar në një pikë kthese në historinë e vendit të tij. Më 1957, Kanadaja zgjodhi një kryeministër konservator të quajtur John Diefenbaker, i cili nuk ishte ndryshe nga Nigel Farage apo, në fakt, Trumpi: populist, nacionalist, thellësisht kundër së majtës. Por, kur amerikanët kërkuan të vendosnin armë bërthamore në tokën e tij, Diefenbaker - për habinë time - tha jo.
Ai besonte se kishte të drejtë ta bënte këtë, sepse NATO është, në teori, një aleancë e të barabartëve - dhe, ishte e nevojshme ta bënte këtë sepse, nëse Kanadaja do të bëhej bazë për raketa, çdo pretendim për një politikë të jashtme të pavarur do të merrte fund.
Elita e biznesit dhe e kulturës u kthye kundër Diefenbakerit dhe publiku e hoqi nga detyra.
Amerika, duke u ngrohur nga shkëlqimi i Jack Kennedyt, atëherë admirohej si mishërim i modernitetit: nacionalizmi dukej i vjetruar dhe ekscentrik. Në këtë mënyrë, argumentonte Granti, dorëzimi bërthamor i Kanadasë përfaqësonte fazën përfundimtare të një procesi të asimilimit ekonomik dhe kulturor. Një shoqërie kaq të integruar në mënyrën amerikane, jo vetëm që i mungonin burimet, por, kryesorja, imagjinata për të qëndruar në këmbët e veta.
Njëjtë është me Evropën e sotme, ku korporatat amerikane dominojnë dhe përfitojnë, por gjithashtu shmangin shumë taksa. Irlanda, për shembull, me të drejtë ka dënuar luftën tarifore të Trumpit ndaj kombeve që kundërshtojnë marrjen agresive të Grenlandës, por vendi është model i nënshtrimit globalist me kosto të sovranitetit. Përqafoi tregjet e lira (taksat e ulëta për korporatat) dhe lëvizjen e lirë (migrimin masiv), me rezultatin që Dublini duket irlandez nga jashtë - ende i bukur - por, i papërballueshëm dhe i përfshirë në një krizë të dhunshme identiteti.
Këto janë politikat ekonomike të cilat elitat e tij i justifikojnë si thelbësore për ndërtimin modern të kombit (“na duhen para, na duhen punëtorë”), dhe është e habitshme që [partia] SNP ka propozuar të bëjë gjëra të ngjashme nëse Skocia fiton pavarësinë. Siç vërejti Granti në vitin 1965, shteti modern kombëtar mund të zhvillohet vetëm duke hapur krahët ndaj kapitalizmit global, por kapitalizmi global “nënkupton zhdukjen e atyre dallimeve autoktone që i japin substancë nacionalizmit”.
Me pak fjalë, kapitali amerikan na ka bërë të gjithëve të pasur, por gjithashtu na ka bërë kopje të ShBA-së. Jam i bindur se shumë britanikë janë thellësisht të palumtur, madje të sëmurë mendërisht, sepse nuk ndihen më si vetvetja.
Kjo është e dukshme në mënyrën se si flasim (keq) dhe shprehim emocione (shumë shpesh), por më së shumti në politikën tonë e cila është e importuar dhe e shkëputur nga historia jonë e vërtetë. Politika e identitetit është prodhuar në Amerikë: kur agjentët federalë qëlluan dhe vranë një protestues në Minesotë (vrasje, sipas meje), kryebashkiakët laburistë ndien detyrimin të shkruanin një letër mbështetjeje për kryebashkiakun demokrat të Mineapolisit. Pse?
Në anën tjetër, James Cleverly thotë se heroi i tij është Ronald Reagan, konservatorët e shesin jetën e mirë në terma të aspiratës reganiane, dhe memoja famëkeqe e Jenrickut, e shkruar për të planifikuar kalimin e tij te Reform-a, e përshkruan atë si “sherifin e ri në qytet”. Autori e kishte shkruar “favorit” pa “o”.
Partia ku bashkohet Robi [Jenrick] ka pikturuar veten në një qoshe, pasi vuri shpresat te qasja te Trumpi dhe tani detyrohet të shtiret sikur ka një distancë. Ja, edhe Brexit-i është kolonizuar. Jashtë Bashkimit Evropian, sipas mendimtarëve të djathtë, e vetmja shpresë është marrëveshja me Amerikën - një logjikë të cilën edhe Keir Starmer e ka përtypur, duke ndjekur përputhjen rregullatore për të ardhmen e inteligjencës artificiale.
Dikush dyshon se, për gjithë urrejtjen e laburistëve për Elon Muskun, ata nuk do ta ndalojnë kurrë Twitter-in, sepse Trumpi me shumë gjasë do të vendoste sanksione.
Nuk duhet ta shohim presidentin si joamerikan, siç e quajnë disa amerikanë të turpëruar, por si presidentin më amerikan deri sot - domethënë, liberalin përfundimtar.
Demokratët dhe republikanët, edhe pse nuk pajtohen për politikat praktike, të dy palët tërhiqen nga tradita filozofike e liberalizmit, e rrënjosur në dashurinë për lirinë individuale dhe çlirimin e pasioneve personale. Trumpi do diçka, prandaj e bën. Kjo është ajo që nënkupton liberalizmi - dhe na ka infektuar edhe neve.
Kjo është arsyeja pse në Mbretërinë e Bashkuar martesa dhe lindjet janë jashtë mode, kishat janë bosh, dhe emisioni ynë më i ndjekur në TV përfshin tradhtarë që vrasin besnikët për para (“po luan mjeshtërisht”, thonë ata, sikur marrëdhëniet njerëzore të ishin një sport konkurrues).
Nëse Britania është e thyer - dhe një vend ku shifrat e fundit tregojnë 299 614 aborte në vit, 40 për një buzë ose qiellzë të çarë, është me siguri vend i thyer - kjo është sepse miliona vetë kanë zgjedhur të maksimizojnë lirinë dhe pasurinë e tyre me koston e solidaritetit shoqëror.
Kanadaja e vjetër e John Diefenbakerit, pohonte Granti, ishte ndryshe sepse kombinonte paternalizmin konservator të Anglisë me etikën e katolicizmit francez, që thoshte se “virtyti duhet të vijë përpara lirisë”. Por, këto janë zhdukur, dhe Granti përfundoi se zhdukja e tyre ishte e pashmangshme, sepse asnjë komb nuk mund të rezistojë ndaj fuqisë së Amerikës apo tundimit të individualizmit.
Liberalizmi përfundon, nëse jo në një qeveri botërore, atëherë në një botë që duket njësoj. Çfarë hanë japonezët për Krishtlindje? KFC.
Kjo është arsyeja pse e shoh luftën tregtare për Grenlandën me shqetësim dhe, për fat të keq, pesimizëm. Po, Trumpi duhet kundërshtuar. Është çështje dinjiteti.
Mirëpo, derisa ne evropianët të shkëputemi nga Amerika - jo vetëm ushtarakisht apo ekonomikisht, por në aspektin psikologjik - ne vërtet nuk mund të funksionojmë pa të dhe do të dorëzohemi gjithmonë. Ajo na ka dominuar për një kohë të gjatë; kemi filluar ta kuptojmë vetëm kur perandoria që dikur nxiste investime ka nisur t’i thithë ato përsëri, një fenomen i cili, prapëseprapë, nuk është i veçantë për Trumpin. Joe Biden përdori subvencione dhe lehtësime tatimore për të rikthyer vendet e punës në ShBA, larg kontinentit.
Ironia është se ekzistojnë tradita të tjera, më të buta, të politikës amerikane, por ato gjithmonë janë hedhur poshtë nga evropianët si naive ose të rrezikshme, sepse nuk do të financonin mbrojtjen tonë: ajo libertariane midis republikanëve, ajo socialiste midis demokratëve. Sikur të kishim pasur president Ron Paulin apo president Bernie Sandersin, Grenlanda do të mbetej e paprekur. /Telegrafi/
Tony Blair, ish-kryeministri i Mbretërisë së Bashkuar i cili është emëruar në panelin ekzekutiv të Bordit të Paqes të Donald Trump, u distancua nga kërkesa e presidentit që vendet të paguajnë 1 miliard dollarë për anëtarësim të përhershëm.
Kështu raportojnë mediat e huaja, sipas të cilave, Blair refuzoi të mbështeste kërkesën për fondet.
Dhe kjo po vlerësohet si një shenjë e mëtejshme se detajet e bordit të paqes po provokojnë kundërshtim nga aleatët dhe partnerët e SHBA-së për projektin e Trump.
Siç vlerësohet më tej, disa vende ka të ngjarë të refuzojnë të bashkohen me Bordin si rezultat i kushteve të Trump, thanë njerëz të njohur me çështjen.
Të tjerë mund të bien dakord në parim për t'u bashkuar me Bordin e Paqes, por të refuzojnë të paguajnë tarifën për anëtarësim të përhershëm, shtuan ata.
Ata pastaj do të kërkonin ta negocionin atë ose do të largoheshin nga bordi nëse Trump këmbëngulte në këtë ide.
Ndërkohë, kryeministri kanadez Mark Carney tha të dielën se kishte rënë dakord në parim për t'u bashkuar me bordin, por jo për pagesat.
"Lidhur me specifikat e Bordit të Paqes, ne nuk i kemi shqyrtuar të gjitha detajet e strukturës, si do të funksionojë, për çfarë financimi është, etj. Dhe kështu do t'i shqyrtojmë ato në ditët në vijim", ka thënë ai. /Telegrafi/
Danimarka, Finlanda, Franca, Gjermania, Holanda, Norvegjia, Suedia dhe Mbretëria e Bashkuar publikuan sot një deklaratë të përbashkët, në të cilën kanë dënuar kërcënimet e fundit të SHBA-së për vendosjen e tarifave për shkak të Grenlandës, duke riafirmuar përkushtimin e tyre ndaj sigurisë në Arktik, duke ruajtur njëkohësisht sovranitetin e tyre, transmeton Anadolu.
“Kërcënimet me tarifa dëmtojnë marrëdhëniet transatlantike dhe rrezikojnë një spiralë të rrezikshme në rënie. Ne do të vazhdojmë të qëndrojmë të bashkuar dhe të koordinuar në përgjigjen tonë. Jemi të përkushtuar për të mbrojtur sovranitetin tonë”, thuhet në deklaratë.
Ajo rithekson angazhimin e tetë vendeve për forcimin e sigurisë në Arktik “si një interes i përbashkët transatlantik”.
“Stërvitja daneze e parapërgatitur ‘Qëndrueshmëria e Arktikut’, e zhvilluar me aleatët, i përgjigjet kësaj nevoje. Ajo nuk përbën kërcënim për askënd”, theksohet në deklaratë.
Në deklaratë është shprehur gjithashtu “solidaritet i plotë” me Danimarkën dhe Grenlandën.
“Duke u bazuar në procesin e nisur javën e kaluar, jemi të gatshëm të angazhohemi në dialog të bazuar në parimet e sovranitetit dhe integritetit territorial, të cilat i mbështesim fuqishëm”, shtohet më tej.
Presidenti amerikan Donald Trump deklaroi të shtunën se Washingtoni do të vendosë tarifa 10 për qind për mallrat nga Danimarka, Norvegjia, Suedia, Franca, Gjermania, Mbretëria e Bashkuar, Holanda dhe Finlanda duke filluar nga 1 shkurti, të cilat do të rriten në 25 për qind në qershor, derisa të arrihet një marrëveshje për “blerjen e plotë dhe totale të Grenlandës”.
Udhëheqësit evropianë janë zotuar për një përgjigje të koordinuar. /AA/
Ambasadorët e 27 vendeve anëtare të Bashkimit Evropian do të zhvillojnë sot një takim emergjent, pas paralajmërimit të presidentit të SHBA-së, Donald Trump, për vendosjen e tarifave të reja ndaj disa shteteve evropiane. Lajmi raportohet nga Reuters, sipas së cilës mbledhja është thirrur nga Qipro, që aktualisht mban presidencën e radhës gjashtëmujore të BE-së. Sipas […]
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, ka njoftuar një valë tarifash ndaj aleatëve evropianë derisa Shtetet e Bashkuara të lejohen të blejnë Grenlandën.
Në një postim në Truth Social, Trump tha se tarifat prej 10% do të hyjnë në fuqi më 1 shkurt për Danimarkën, Norvegjinë, Suedinë, Francën, Gjermaninë, Mbretërinë e Bashkuar, Holandën dhe Finlandën.
Këto tarifa do të rriten në 25% më 1 qershor dhe do të mbeten në fuqi derisa të arrihet një marrëveshje për blerjen e Grenlandës nga SHBA-të.
Trump akuzoi disa vende evropiane se po luanin një "lojë shumë të rrezikshme" në Grenlandë, duke thënë se "paqja botërore është në rrezik".
"Danimarka, Norvegjia, Suedia, Franca, Gjermania, Mbretëria e Bashkuar, Holanda dhe Finlanda shkuan në Grenlandë me një qëllim të panjohur. Këto vende janë duke luajtur këtë lojë shumë të rrezikshme, morën një rrezik të papranueshëm”, sipas Trumpit.
Andaj, ai i sheh tarifat si një mënyrë për t’i dhënë fund shpejt kësaj situate potencialisht të rrezikshme.
Por, veprimi i tij nuk ka mbetur pa përgjigje.
I menjëhershëm ishte reagimi i disa prej liderëve të vendeve të kërcënuara me tarifa.
Presidenti francez Emmanuel Macron tha se Franca është e përkushtuar ndaj sovranitetit dhe pavarësisë së kombeve, në Evropë e më gjerë.
“Evropianët do t’u përgjigjen atyre në një mënyrë të bashkuar dhe të koordinuar nëse ato do të konfirmohen”, shtoi ai.
Nuk ka munguar as reagimi i kryeministrit britanik Keir Starmer.
"Pozicioni ynë për Grenlandën është shumë i qartë - ajo është pjesë e Mbretërisë së Danimarkës dhe e ardhmja e saj është një çështje për grenlandezët dhe danezët", tha ai. /Telegrafi/
Një 26-vjeçar shqiptar i identifikuar si Armando Marku, është shpallur në kërkim nga Mbretëria e Bashkuar pasi akuzohet për vrasjen e një 32-vjeçari, ngjarje e ndodhur në vitin 2019, në Hartlepool. Sipas njoftimit të ndarë për mediat, lidhur me ngjarjen janë dënuar bashkëpunëtorët e të riut shqiptar, ndërsa vetë ky i fundit ndodhet në arrati. […]
Sky News mëson se Mbretëria e Bashkuar po tërheq personelin ushtarak nga një bazë amerikane në Katar.
Kjo vjen pasi Donald Trump u tha protestuesve në Iran se "ndihma është në rrugë e sipër" dhe premtoi "veprime shumë të forta" nëse qeveria në Teheran vazhdon me ekzekutimet e planifikuara.
Irani ka thënë vazhdimisht se do të hakmerret kundër vendeve ushtarake amerikane në rajon nëse Amerika sulmon.
SHBA-të kanë filluar gjithashtu tërheqjen e disa stafit nga Baza Ajrore Al Udeid e drejtuar nga SHBA-të në Katar, baza më e madhe amerikane në rajon.
Një zëdhënës i Ministrisë së Mbrojtjes tha: "Ne nuk komentojmë për detajet e vendosjes së bazave dhe vendosjeve për shkak të sigurisë operacionale”.
"Mbretëria e Bashkuar gjithmonë vendos masa paraprake për të siguruar sigurinë e personelit tonë, duke përfshirë kur është e nevojshme tërheqjen e personelit".
Nuk ishte menjëherë e qartë nëse i gjithë personeli britanik po tërhiqej nga baza e Katarit. /Telegrafi/
Ofcom, rregullatori i mediave në Britani, ka nisur një hetim ndaj X të Elon Musk për të vlerësuar nëse chatbot-i Grok AI ka prodhuar imazhe seksuale të paligjshme.
Raportohet se Grok ka krijuar foto intime pa pëlqimin e personave dhe imazhe seksualizuese të fëmijëve, që në Britani konsiderohen krim.
Kryeministri Keir Starmer i quajti këto imazhe “të neveritshme” dhe “të paligjshme”, duke kërkuar që X të marrë masa të menjëhershme.
X ka përjetuar kritika edhe nga Franca dhe India për të njëjtën arsye dhe ka kufizuar përdorimin e funksionit vetëm për abonentët.
Kompania thotë se fshin çdo përmbajtje të paligjshme dhe pezullon përfundimisht llogaritë që e shpërndajnë atë.
Ofcom do të vlerësojë gjithashtu rrezikun për fëmijët dhe në rastet më serioze mund të kërkojë bllokimin e platformës në Britani. /Telegrafi/
Stuhia "Goretti" ka mbërritur në Belgjikë, e përcjellur nga erëra të forta, reshje të dendura shiu dhe borë në rajonet më të larta, duke bërë që autoritetet të lëshojnë paralajmërime të shumta për motin, njoftoi Instituti Mbretëror Meteorologjik.
Stuhia nga perëndimi në lindje ka shkaktuar tashmë ndërprerje, me zonat e brendshme që përjetojnë erëra me shpejtësi 80-90 km/h.
Belgjika regjistroi erëra me shpejtësi 90 km/h në Chievres dhe 82.8 km/h si në Beauvechain ashtu edhe në Bruksel sot në mëngjes.
Erërat pritet të lehtësohen në 50-60 km/h më vonë gjatë ditës.
Reshjet e dendura dhe të vazhdueshme të shiut po ndikojnë në pjesën më të madhe të vendit.
Pritet që bora të bjerë në pjesën e sipërme të Belgjikës deri në mëngjes dhe mund të grumbullohet deri në 15-20 cm në disa zona deri të shtunën.
Instituti Mbretëror Meteorologjik ka lëshuar paralajmërim portokalli për kushte të rënda të motit në Belgjikën jugore, duke u kërkuar banorëve të shmangin udhëtimet e panevojshme dhe të tregojnë kujdes.
Stuhia përfshiu edhe Francën dhe Mbretërinë e Bashkuar, duke shkaktuar erëra të forta, përmbytje bregdetare, ndërprerje të udhëtimit dhe duke lënë rreth 437 mijë familje pa energji elektrike ndërsa të paktën gjashtë persona në Francë pësuan lëndime të lehta. /Telegrafi/
Forcat britanike iu bashkuan një operacioni dramatik amerikan për të kapur një anije-cisternë nafte me flamur rus në brigjet e Skocisë të mërkurën.
Marinera, një anije e lidhur me Venezuelën, e njohur më parë si Bella-1, u kap ndërsa udhëtonte drejt veriut dhe lindjes në ujërat drejt Islandës, shkruajnë mediat britanike, përcjell Telegrafi.
Anija mbikëqyrëse e RAF dhe një anije mbështetëse detare, RFA Tideforce, ishin midis aseteve ushtarake të Mbretërisë së Bashkuar që morën pjesë në operacion, sipas Ministrisë së Mbrojtjes.
Kapja e Marinera, e cila dukej se ishte drejtuar për në një port arktik rus, mund të jetë një pikë e re e nxehtë në marrëdhëniet midis Perëndimit dhe Moskës, ministria e transportit e së cilës duket se sugjeron se ligji ndërkombëtar i detit ishte shkelur.
Fotot dramatike në median ruse thuhet se tregojnë një helikopter - që besohet të jetë një MH-6 Little Bird amerikan - duke u afruar pranë anijes përpara se të kapej nga forcat amerikane rreth 124 milje në jug të bregdetit islandez.
Por Ministria e Mbrojtjes e Britanisë së Madhe këmbënguli se mbështetja ishte "në përputhje të plotë me ligjin ndërkombëtar".
Sekretari i Mbrojtjes John Healey tha: “Sot Forcat tona të Armatosura të Mbretërisë së Bashkuar treguan aftësi dhe profesionalizëm në mbështetje të një ndërhyrjeje të suksesshme amerikane ndaj anijes Bella 1, ndërsa ajo ishte në rrugën e saj për në Rusi. Ky veprim ishte pjesë e përpjekjeve globale për të goditur shkeljen e sanksioneve”.
“Kjo anije, me një histori të keqe, është pjesë e një boshti ruso-iranian të shmangies së sanksioneve, i cili po nxit terrorizmin, konfliktin dhe mjerimin nga Lindja e Mesme në Ukrainë”.
“Mbretëria e Bashkuar do të vazhdojë të rrisë veprimet tona kundër aktivitetit të flotës në hije për të mbrojtur sigurinë tonë kombëtare, ekonominë tonë dhe stabilitetin global - duke e bërë Britaninë të sigurt në vend dhe të fortë jashtë vendit”.
“SHBA-të janë partneri më i ngushtë i mbrojtjes dhe sigurisë i Mbretërisë së Bashkuar. Thellësia e marrëdhënies sonë mbrojtëse me SHBA-në është një pjesë thelbësore e sigurisë sonë, dhe operacioni i sotëm i ekzekutuar pa probleme tregon se sa mirë funksionon kjo në praktikë”.
Ministria e Mbrojtjes shtoi se anija fillimisht kishte valëvitur një flamur të rremë dhe vlerësohet se ka qenë e përfshirë në aktivitete të paligjshme të lidhura me Hezbollahun.
The United States reports seizing one more tanker, Sophia, that is part of the shadow fleet and under sanctions.
According to the US report, the vessel did not have a state flag and was conducting illegal activity. It will be escorted to the United States for further legal… https://t.co/lkbDYQPA82pic.twitter.com/bdSn5Ef0CM — Anton Gerashchenko (@Gerashchenko_en) January 7, 2026
Anija Marinera - e njohur fillimisht si Bella-1 - bëri një kthesë të menjëhershme këtë pasdite dhe po shkonte drejt Britanisë, sipas të dhënave të gjurmimit të anijeve.
Operacioni ndodhi përpara personelit ushtarak rus, të cilët dyshohet se po vëzhgonin nga një nëndetëse aty pranë kur ndodhi sekuestrimi.
Dhe operacioni po vlerësohet si një shfaqje force kundër Vladimir Putinit - disa ditë pasi SHBA-të kapën presidentin e rrëzuar të Venezuelës, Nicolás Maduro në një sulm të rrufeshëm dhe kërcënuan të merrnin Grenlandën.
Kjo anije-cisternë është e fundit që është shënjestruar nga Rojet Bregdetare Amerikane që nga fillimi i fushatës së presionit të Trump kundër Venezuelës. /Telegrafi/
Aeoroplanët luftarakë Typhoon të Forcave Ajrore Mbretërore i janë bashkuar aeoroplanëve francezë në një sulm të përbashkët ndaj një depoje nëntokësore armësh në Siri, të përdorur nga grupi i Shtetit Islamik (IS).
Objekti, i identifikuar nga inteligjenca, besohet se ruante armë dhe eksplozivë dhe ndodhej në malet në veri të Palmirës, një vend i lashtë në Sirinë qendrore.
"Aeroplanët tanë përdorën bomba të drejtuara Paveway IV për të synuar një numër tunelesh hyrëse deri në objekt... treguesit fillestarë janë se objektivi u qëllua me sukses", tha Ministria e Mbrojtjes e Mbretërisë së Bashkuar.
Nuk kishte shenja të ndonjë dëmtimi të civilëve dhe të gjithë aeroplanët u kthyen të sigurt.
“Ky veprim tregon lidershipin tonë në Mbretërinë e Bashkuar dhe vendosmërinë për të qëndruar krah për krah me aleatët tanë, për të shuar çdo ringjallje të ISIS-it dhe ideologjive të tyre të rrezikshme dhe të dhunshme në Lindjen e Mesme”, tha Sekretari i Mbrojtjes i Mbretërisë së Bashkuar, John Healey.
"Dua të falënderoj të gjithë anëtarët e forcave tona të armatosura të përfshira në këtë operacion për profesionalizmin dhe guximin e tyre", shtoi ai.
Në dhjetor, ushtria amerikane kreu atë që e quajti një "sulm masiv" kundër objektivave të ISIS-it në Siri , pasi një pritë vrau dy ushtarë amerikanë dhe një përkthyes civil në Palmyra.
Kombet e Bashkuara thonë se ISIS-i ka ende midis 5,000 dhe 7,000 luftëtarë në Siri dhe Irak. /Telegrafi/
56-vjeçarja thotë se lutjet e saj u plotësuan pasi humbi djemtë binjakë dhe vite më vonë, pati një fëmijë të shëndetshëm, të quajtur Leo.
"Pas vdekjes së binjakëve, nuk isha e sigurt se si do të shkonte jeta ime dhe kur u dha diagnoza dhe prognoza për Leon se ai mund të mos mbijetonte dhe shtatzënia do të ishte e vështirë, nuk e dija me siguri nëse Zoti do të kryente një mrekulli", kujton ajo.
"Por besimi im mbeti i pandryshuar dhe unë thjesht u përqendrova në atë grimcë besimi që kisha dhe vazhdova të lutesha, të besoja, të flisja me shpirtin e Leos në barkun e nënës", shton Xhulieta.
Një copë tokë e gjelbër, e vendosur midis autostradave M6 dhe M42 pranë Coleshill në Mbretërinë e Bashkuar është zgjedhur për të pritur një monument të ri gjigant kombëtar të krishterë, dhe historia e Xhulietës do të jetë pjesë e tij.
I quajtur “Muri i Përjetshëm i Lutjes së Përgjigjesuar”, struktura e betonit të bardhë do të arrijë lartësinë e 12 autobusëve me dy kate dhe do të përbëhet nga një milion tulla, duke e bërë atë monumentin më të madh të krishterë në Mbretërinë e Bashkuar.
"Do të jeni në gjendje ta drejtoni telefonin tuaj nga cilado prej tullave dhe telefoni juaj do të ndizet, dhe pastaj do t'ju tregojë historinë e shpresës që fshihet brenda secilës prej tyre", shpjegon themeluesi i projektit, Richard Gamble.
Richard Gamble la punën e tij te Leicester City për ta bërë projektin realitet.
Ideja i erdhi menjëherë, , ndërsa rastësisht po tërhiqte një kryq nëpër Leicestershire gjatë Pashkëve në vitin 2004.
Më vonë ai la punën e tij për ta bërë ëndrrën realitet.
Për shkak të vendndodhjes së saj të frekuentuar, e cila është gjithashtu afër linjës hekurudhore HS2, Richard mendon se do të shihet nga 800,000 njerëz çdo ditë.
Një bamirës privat ka dhuruar tokën dhe po mbulon pjesën më të madhe të kostos prej 40 milionë funtash, por Richard dhe ekipi i tij po mbledhin fonde për të mbuluar punimet përfundimtare të projektit, si qendra e vizitorëve, parkimi i veturave dhe peizazhi.
Ata po u bëjnë thirrje njerëzve që të paraqiten me lutjet e tyre të përgjigjura - deri më tani kanë pasur 125,000 .
Ndërtimi është duke u zhvilluar dhe shpresohet që monumenti të përfundojë në vitin 2028. /Telegrafi/
Login
