Festimet në veri të Francës për fitoren e kombëtares ndaj Marokut në çerekfinalen e Kupës së Botës u kthyen në tragjedi, pasi një vajzë 17-vjeçare humbi jetën pasi ra nga pjesa e pasme e një kamioni.
Ngjarja ndodhi pak pas orës 00:30 të mëngjesit, teksa turma po festonte fitoren e Francës. Sipas raportimeve, vajza ra nga kamioni derisa ai po hynte në një rrethrrotullim dhe u shtyp nga automjeti. Ekipet emergjente tentuan ta rikthenin në jetë, por ajo u shpall e vdekur në vendngjarje. Në momentin e aksidentit ishin të pranishëm edhe gjashtë të mitur.
Njëri prej tyre u dërgua në spitalin e Maubeuge në gjendje shoku. Shoferi i kamionit është ndaluar nga policia, ndërsa ka nisur një hetim për zbardhjen e rrethanave të aksidentit, shkruan Euronews.
Lionel Messi vazhdon të shkruajë histori me fanellën e Argjentinës në Kupën e Botës 2026.
Sulmuesi argjentinas realizoi një nga golat në fitoren dramatike 3-2 ndaj Kepit të Gjelbër pas vazhdimeve, në ndeshjen e vlefshme për fazën e 1/16 së finales së turneut.
Messi gjeti rrugën e rrjetës në minutën e 29-të të takimit, pas asistimit të Lisandro Martínez, duke i dhënë epërsinë kombëtares së tij në një ndeshje që rezultoi shumë më e vështirë sesa pritej.
Me këtë realizim, legjenda argjentinase vendosi një tjetër rekord historik, duke u bërë futbollisti i parë në histori që shënon shtatë ose më shumë gola në dy edicione të ndryshme të Kupës së Botës.
Ylli 39-vjeçar kishte realizuar shtatë gola edhe në Botërorin e vitit 2022, ndërsa tashmë ka arritur të njëjtën shifër edhe në edicionin e vitit 2026, duke konfirmuar edhe një herë statusin e tij si një nga futbollistët më të mëdhenj në histori të futbollit.
Argjentina siguroi kualifikimin në çerekfinale pas triumfit ndaj Kepit të Gjelbër dhe do të vazhdojë rrugëtimin drejt mbrojtjes së titullit kampion bote, me Messin që mbetet lideri kryesor i skuadrës së drejtuar nga Lionel Scaloni.
Kupa e Botës 1986 në Meksikë mbahet mend për shumë arsye: maskota e famshme Pique, atmosfera magjike e stadiumeve meksikane dhe, mbi të gjitha, “Dora e Zotit” e Diego Maradonës. Por mes gjithë atyre kujtimeve, një ekip shpesh mbetet në hije – Iraku, që atë vit bëri paraqitjen e parë dhe të vetme në një Botëror deri në atë kohë.
Nga këndvështrimi sportiv, aventura irakiane nuk duket mbresëlënëse. Kombëtarja humbi të tri ndeshjet, shënoi vetëm një gol dhe përfundoi në fund të grupit. Megjithatë, një vështrim më i afërt tregon se skuadra nuk ishte aspak inferiore ndaj rivalëve të saj.
Në ndeshjen ndaj Paraguait, irakianët pësuan gol pas një goditjeje dënimi të ekzekutuar me shpejtësi. Madje arritën të barazonin rezultatin, por arbitri Edwin Picon-Ackong nga Mauritiusi kishte fishkëllyer fundin e pjesës së parë pikërisht në momentin kur po ekzekutohej goditja nga këndi që solli golin. Një vendim që sot do të shkaktonte debat të madh.
Kundër Belgjikës, Iraku luajti me një futboll më agresiv dhe më të rrezikshëm, madje edhe pasi mbeti me dhjetë lojtarë. Belgët fituan falë një penalltie që, në epokën e VAR-it, mund të ishte anuluar.
Në sfidën e fundit, ndaj nikoqirëve të Meksikës në stadiumin legjendar Azteca me mbi 100 mijë spektatorë, irakianët rezistuan me dinjitet dhe u mposhtën vetëm 1-0.
Megjithëse u larguan pa pikë, paraqitja e tyre konsiderohet ende sot si një debutim i respektueshëm.
Epoka e artë e futbollit irakian
Vitet 1980 përfaqësojnë periudhën më të suksesshme në historinë e futbollit irakian. Kombëtarja fitoi Kupën e Gjirit, Kupën Arabe dhe Lojërat Aziatike, ndërsa u kualifikua tri herë në Lojërat Olimpike.
Arritja më e madhe ishte sigurisht kualifikimi në Kupën e Botës 1986, në një periudhë kur vetëm dy kombëtare aziatike siguronin pjesëmarrjen në turneun më prestigjioz të futbollit.
Dhe kjo ndodhte në një kohë kur Iraku po zhvillonte luftën shkatërruese me Iranin dhe nuk mund të luante ndeshje zyrtare në shtëpi.
Sukseset sportive nuk ishin të shkëputura nga politika. Presidenti Saddam Hussein e shihte sportin si një mjet propagande dhe bashkimi kombëtar. Për këtë arsye, kontrollin e sportit ia besoi djalit të tij të madh, Uday Hussein. Për sportistët irakianë, ky vendim do të shndërrohej në një makth.
Uday Hussein, princi që sundonte me terror
Uday Hussein lindi në vitin 1964 dhe u rrit si trashëgimtari i pushtetit të familjes Hussein.
Që në moshë të re ai u bë i njohur për sjellje të dhunshme, arrogancë dhe bindjen se ishte mbi ligjin. Ish-bashkëpunëtorë të regjimit kanë pretenduar se Uday ishte dëshmitar i ekzekutimeve që në fëmijëri dhe se më vonë merrte pjesë vetë në torturimin e të burgosurve.
Ai ndërtoi reputacionin e një njeriu impulsiv dhe brutal, i përfshirë në dhunë, rrëmbime dhe krime që shpesh mbeteshin pa pasoja për shkak të pozitës së tij.
Në vitin 1988, gjatë një ceremonie zyrtare ku merrte pjesë edhe bashkëshortja e presidentit egjiptian Hosni Mubarak, Uday vrau me rrahje një nga bashkëpunëtorët më të afërt të Saddam Husseinit.
Edhe pse u ndëshkua simbolikisht me një periudhë mërgimi në Zvicër, ai vazhdoi të mbetej një nga njerëzit më të fuqishëm në vend.
Kur futbolli drejtohej nga frika
Në moshën vetëm 20-vjeçare, Uday u emërua president i Komitetit Olimpik të Irakut. Një vit më vonë mori edhe drejtimin e Federatës së Futbollit.
Për të, çdo humbje e një sportisti irakian përfaqësonte një fyerje personale.
Lojtarët dhe trajnerët jetonin nën kërcënime të vazhdueshme. Sipas dëshmive të shumta, Uday u thoshte sportistëve se do t’ua priste këmbët ose do t’i dërgonte në vijën e frontit në luftën me Iranin nëse dështonin.
Megjithëse nuk ka prova se ndonjë futbollist u dërgua realisht në luftë si ndëshkim, ekzistojnë qindra dëshmi për tortura, rrahje dhe poshtërime.
Një nga format më të zakonshme të ndëshkimit ishte rruajtja e kokës. Në kulturën islame, kjo konsiderohej një poshtërim i madh, pasi koka e rruar lidhej me nënshtrim dhe humbje të dinjitetit.
Burgu i sportistëve
Shumë ish-futbollistë kanë rrëfyer historitë e tyre pas rënies së regjimit.
Abbas Talayw, ish-kapiten i Al-Jaish, tregoi se pas një incidenti me arbitrin u dërgua për 33 ditë në burgun privat të Udayt në Al-Radwaniyah. Atje, sipas tij, rrihej çdo mëngjes me kabllo elektrike.
Ish-reprezentuesi Waleed Jumaa e përshkroi të njëjtin vend si “portat e ferrit” për çdo sportist irakian.
“Çdo lojtar i kombëtares e dinte se mund të përfundonte atje”, kujtonte ai.
Ndëshkime të veçanta rezervoheshin për ata që guxonin të lëndonin futbollistët e Al-Rasheed, klubit personal të Udayt.
Mbrojtësi Abeer Jamal u arrestua dhe u fshikullua publikisht pasi kishte dëmtuar një lojtar të Al-Rasheed gjatë një ndeshjeje.
Klubi i privilegjuar i regjimit
Nën drejtimin e Udayt, Al-Rasheed u shndërrua në klubin më të privilegjuar në Irak.
Gazetarët sportivë të kohës kanë pohuar se kartonët e kuq ndaj lojtarëve të Al-Rasheed ishin pothuajse të ndaluar, golat nga pozicione jashtë loje shpesh pranoheshin dhe rivalët kryesorë ndëshkoheshin përpara përballjeve me këtë ekip.
Klubi kishte mundësinë të merrte pothuajse çdo futbollist që dëshironte. Në anën tjetër, fitoret shpërbleheshin me makina luksoze, ora të shtrenjta dhe privilegje të shumta. Por edhe lojtarët e Al-Rasheed jetonin nën frikë të vazhdueshme.
As yjet nuk shpëtonin
As Ahmed Radhi, legjenda më e madhe e futbollit irakian dhe autori i golit të vetëm të Irakut në Botërorin 1986, nuk ishte i mbrojtur.
Ai ka rrëfyer se ishte rrahur disa herë, i ishte rruar koka në mënyrë poshtëruese dhe ishte mbajtur në paraburgim vetëm sepse kishte munguar në një takim me Udayn.
Një tjetër ikonë e futbollit irakian, Habib Jafar, kujtonte me tmerr të ashtuquajturën “dhoma e kuqe” në selinë e Komitetit Olimpik.
“Rojet vizatuan një biçikletë në mur dhe më urdhëruan ta ngisja. Kur nuk munda, më rrahën derisa humba ndjenjat”, deklaronte ai.
Trajneri që guxoi t’i kundërvihej
Një nga të paktët njerëz që guxoi të sfidonte hapur Uday Husseinin ishte trajneri legjendar Ammo Baba.
Ai e konsideronte djalin e diktatorit si një figurë pa asnjë ndjenjë mëshire.
“Na rrihte me kabllo. I detyronte futbollistët të luanin me top prej betoni dhe qeshte ndërsa i shikonte. Telefononte lojtarët para ndeshjeve për t’i kërcënuar”, kujtonte Baba.
Sipas tij, Uday ndërhynte vazhdimisht në punët e skuadrave dhe nuk kishte asnjë njohuri reale për futbollin.
Fundi i një epoke terrori
Gjithçka mori fund në vitin 2003, kur regjimi i Saddam Husseinit u rrëzua nga koalicioni ndërkombëtar i udhëhequr nga Shtetet e Bashkuara. Uday dhe vëllai i tij Qusay u arratisën drejt Mosulit.
Për kokat e tyre u vendos një shpërblim prej 30 milionë dollarësh.
Pas një informacioni të marrë nga autoritetet amerikane, vendstrehimi i tyre u zbulua. Operacioni për arrestimin e tyre përfshiu qindra ushtarë dhe helikopterë luftarakë.
Pas katër orësh përleshje, ndërtesa ku fshiheshin u godit me raketa dhe të dy vëllezërit mbetën të vrarë. Uday Hussein ishte 39 vjeç.
Një trashëgimi që ende ndan opinionin
Edhe sot, më shumë se dy dekada pas vdekjes së tij, figura e Uday Husseinit vazhdon të ndajë opinionin në Irak.
Shumica e sportistëve që përjetuan regjimin e tij e kujtojnë si një periudhë terrori, torturash dhe frike.
Megjithatë, ekzistojnë edhe ish-futbollistë që argumentojnë se metodat e tij, sado brutale, sollën rezultate sportive.
Ata kujtojnë se pikërisht gjatë viteve kur Uday kontrollonte sportin irakian, kombëtarja arriti kulmin e saj historik dhe siguroi pjesëmarrjen e vetme në Kupën e Botës.
Por për shumë të tjerë, suksesi sportiv nuk mund të justifikojë kurrë dhunën, torturat dhe frikën që shoqëruan atë periudhë të errët të futbollit irakian. /Telegrafi/
Kur Franca mbërriti në finalen e Kupës së Botës 2006, në stol ishte një nga trajnerët më të pazakontë në historinë e futbollit modern – Raymond Domenech.
Edhe sot e kësaj dite, shumëkush e ka të vështirë të kuptojë se si francezi qëndroi në krye të “Les Bleus” nga viti 2004 deri në vitin 2010.
Problemi nuk kishte të bënte vetëm me rezultatet apo menaxhimin e ekipit. Domenech u bë i famshëm për personalitetin e tij kontrovers dhe, mbi të gjitha, për interesimin e jashtëzakonshëm ndaj astrologjisë.
Një nga historitë më të famshme që e shoqëron ende ish-trajnerin francez është pretendimi se ai refuzonte të përfshinte në kombëtare futbollistë të lindur në shenjën e Akrepit.
Botërori 2006 pa asnjë Akrep në përfaqësuese
Para Kupës së Botës në Gjermani, Domenech arriti të bindte legjendën Zinedine Zidane të rikthehej në kombëtare. Pas tij u rikthyen edhe Lilian Thuram dhe Claude Makelele.
Megjithatë, një emër i rëndësishëm mbeti jashtë listës finale: Robert Pires.
Mesfushori kishte zhvilluar një sezon të shkëlqyer me Arsenalin, duke shënuar 11 gola dhe duke dhënë shtatë asistime në 48 ndeshje.
Ai madje kishte ndihmuar “Topçinjtë” të arrinin finalen e Ligës së Kampionëve.
Pavarësisht formës së tij, Pires nuk mori ftesë për Botërorin. Mediat franceze spekuluan se arsyeja lidhej me bindjen e Domenech se futbollistët e lindur në shenjën e Akrepit nuk përshtateshin me ekipin kombëtar.
Fakti interesant është se në skuadrën franceze për Botërorin 2006 nuk gjendej asnjë lojtar i lindur nën këtë shenjë.
Dyshime, thashetheme dhe konflikte
Në atë kohë qarkulluan edhe zëra se Pires kishte pasur një lidhje me partneren e Domenech, gazetaren Estelle Denis. Pretendimet nuk u vërtetuan kurrë.
Një situatë e ngjashme ndodhi edhe me Ludovic Giuly. Mesfushori i Barcelonës mbeti jashtë listës përfundimtare, pavarësisht se trajneri i kishte premtuar vazhdimisht një vend në skuadër.
Sipas Giuly, marrëdhënia me Domenech u ftoh pasi ai kishte pranuar një ftesë për kafe nga Estelle Denis, e cila i kishte dërguar një regjistrim të një emisioni televiziv ku ai kishte qenë i ftuar.
"Domenech më tha se nuk kishte asnjë problem, por më pas nuk më grumbulloi për Kupën e Botës. Kanë kaluar 20 vjet dhe ende nuk e di arsyen e vërtetë", deklaroi më vonë Giuly.
A ndikonte vërtet astrologjia në vendimet e tij?
Domenech nuk e ka fshehur kurrë interesimin për astrologjinë. Përveç saj, ai studionte edhe grafologjinë, praktikën që pretendon të analizojë karakterin e njeriut përmes shkrimit të dorës.
Trajneri këmbëngulte se astrologjia nuk përdorej për të përzgjedhur lojtarë, por për të kuptuar më mirë personalitetin e tyre.
"Astrologjia më ndihmonte të kuptoja karakterin e njerëzve. Nuk e përdorja për të parashikuar të ardhmen apo për të zgjedhur lojtarë për kombëtaren franceze", shpjegonte ai.
Megjithatë, deklaratat e tij shpesh ushqenin polemikat. Ai e konsideronte shenjën e Akrepit si problematike, impulsive dhe të vështirë për t’u menaxhuar. Në të kundërt, kishte një vlerësim të veçantë për Luanët.
Madje, në një deklaratë që bëri bujë, Domenech tha:
"Kur kam Luanë në mbrojtje, gjithmonë mbaj një armë gati, sepse e di që në një moment do të duan të tregohen heroikë dhe kjo mund të na kushtojë".
Në fillim të vitit 2006 ai shkoi edhe më tej:
"Mos përdorni kurrë më shumë se një Akrep në fushë, sepse dy Akrepë do ta shkatërrojnë njëri-tjetrin".
Ish-lojtarët e konfirmuan obsesionin e tij
Në vitin 2025, ish-mbrojtësi Philippe Mexes deklaroi se Domenech besonte seriozisht në astrologji.
"Nuk më ka pëlqyer kurrë. Dashi nuk luan me Akrepin, Akrepi nuk luan me Demin... Kjo nuk është futboll, është teatër. Mendoj se ai vërtet beson në këto gjëra dhe kjo është e çuditshme", tha Mexes.
Edhe Robert Pires ironizoi më vonë ish-trajnerin e tij:
"Sa i përket astrologjisë, ai ishte i fiksuar pas saj. Thoshte se nuk mund të kishte një Akrep në ekip, ndërsa unë jam Akrep. Ndoshta kjo ishte arsyeja perfekte për të më lënë jashtë".
Një mister që nuk u zgjidh kurrë
Edhe sot nuk ekziston një provë përfundimtare që astrologjia ka ndikuar drejtpërdrejt në përzgjedhjet e Raymond Domenech.
Megjithatë, fakti mbetet interesant: Franca e vitit 2006 arriti deri në finalen e Kupës së Botës, ndërsa në skuadër nuk kishte asnjë futbollist të lindur në shenjën e Akrepit. /Telegrafi/
Portieri veteran i Kepit të Gjelbër, Vozinha, u shndërrua në një nga figurat më të përfolura të ditës së parë të Kupës së Botës 2026, pas paraqitjes së jashtëzakonshme në barazimin 0-0 ndaj Spanjës.
40-vjeçari ishte protagonisti absolut i ndeshjes, duke ndalur disa raste të pastra të spanjollëve dhe duke i siguruar kombëtares së tij një pikë historike në debutimin e saj në një Kampionat Botëror.
Pas përfundimit të takimit, Vozinha përjetoi një tjetër surprizë. Gjatë një interviste televizive, prezantuesi i tregoi se numri i ndjekësve të tij në Instagram ishte rritur në mënyrë marramendëse gjatë ndeshjes.
Portieri i Kepit të Gjelbër e kishte nisur ditën me rreth 40 mijë ndjekës në rrjetin social, ndërsa pas paraqitjes heroike ndaj Spanjës, numri i tyre kishte kaluar në mbi 2.8 milionë.
Reagimi i tij u bë menjëherë viral, pasi veterani dukej i habitur nga popullariteti i papritur që i kishte sjellë performanca ndaj një prej favoritëve kryesorë të turneut.
Vozinha ishte vendimtar në ruajtjen e portës së paprekur, duke realizuar shtatë pritje ndaj yjeve të Spanjës. Mes lojtarëve që ai ndali më së shumti ishte Ferran Torres, të cilit i mohoi dy mundësi të mira shënimi.
Për Kepin e Gjelbër, një shtet ishullor me pak më shumë se 500 mijë banorë, barazimi ndaj kampionëve të Evropës përbën një nga momentet më të rëndësishme në historinë e futbollit të vendit.
Historia e Vozinhës është një dëshmi se momentet më të mëdha të karrierës mund të vijnë edhe në fund të rrugëtimit sportiv. Në moshën 40-vjeçare, ai po përjeton kulmin e famës së tij në skenën më të madhe të futbollit botëror.
Aktualisht, Vozinha aktivizohet te Chaves në Portugali, ndërsa gjatë karrierës së tij ka luajtur edhe në Sllovaki, Qipro, Moldavi dhe Angolë. /Telegrafi/
a reação do vozinha descobrindo que tá com mais de 1 milhão de seguidores no instagram…
Historia e Andres Escobarit mbetet një nga ngjarjet më të dhimbshme dhe më tronditëse në historinë e futbollit botëror. Mbrojtësi i Kolumbisë, i njohur si “Zotëria i Futbollit” për karakterin dhe sjelljen e tij shembullore, u vra vetëm pak ditë pas përfundimit të Kupës së Botës 1994 në Shtetet e Bashkuara.
Escobari u bë pa dëshirën e tij protagonist i një momenti fatal në ndeshjen vendimtare të Kolumbisë ndaj SHBA-së.
Në përpjekje për të larguar një top të rrezikshëm në minutën e 35-të, ai devijoi aksidentalisht në portën e vet, duke shënuar autogolin që ndikoi në humbjen 2:1 të skuadrës së tij dhe eliminimin e hershëm nga turneu.
Kolumbia kishte mbërritur në Botëror me pritshmëri të jashtëzakonshme. E udhëhequr nga emra si Carlos Valderrama, Faustino Asprilla dhe Freddy Rincon, ajo konsiderohej një nga favoritët për të surprizuar botën, sidomos pas fitores historike 5:0 ndaj Argjentinës në kualifikuese.
Madje, legjenda braziliane Pele e kishte përmendur Kolumbinë si një nga pretendentet për titull.
Megjithatë, pas humbjeve ndaj Rumanisë dhe SHBA-së, ëndrra u shua shpejt. Në një kohë kur Kolumbia po përballej me pasojat e luftës kundër karteleve të drogës dhe pas vrasjes së Pablo Escobarit, presioni mbi ekipin kombëtar ishte i jashtëzakonshëm.
Pavarësisht zhgënjimit, Andres Escobari refuzoi të qëndronte jashtë vendit. Ai vendosi të kthehej në Medellin, duke deklaruar se duhej të përballej me situatën dhe të vazhdonte jetën normalisht.
Pak ditë pas kthimit, më 2 korrik 1994, ai u përfshi në një konflikt verbal në parkingun e një klubi nate në Medellin.
Sipas hetimeve, disa persona e kishin provokuar vazhdimisht duke përmendur autogolin e tij në Botëror. Pak çaste më vonë, Escobari u qëllua me armë zjarri dhe humbi jetën në spital në moshën vetëm 27-vjeçare.
Vrasja e tij tronditi jo vetëm Kolumbinë, por gjithë botën e futbollit.
Mbi 120 mijë njerëz morën pjesë në ceremoninë mortore, ndërsa figura e tij u kthye në simbol të pafajësisë së humbur në një periudhë të errët për vendin.
Edhe sot, më shumë se tri dekada më vonë, Andres Escobari kujtohet si një hero kombëtar dhe si një nga historitë më tragjike që ka njohur ndonjëherë futbolli.
Emri i tij mbetet një kujtesë e dhimbshme se sporti dhe dhuna nuk duhet të takohen kurrë. /Telegrafi/
Me zgjerimin e formatit të Kupës së Botës, diferencat mes kombëtareve të mëdha dhe atyre më modeste po bëhen gjithnjë e më të dukshme. Një shembull i fundit ishte fitorja bindëse e Gjermanisë ndaj Curaçaos me rezultat 7-1, në ditën e katërt të Botërorit 2026.
Kjo ndeshje iu bashkua listës së disfatave më të rënda në historinë e Kupës së Botës, atyre me diferencë prej së paku gjashtë golash.
Deri më tani janë regjistruar 20 rezultate të tilla, ndërsa vetëm gjashtë prej tyre kanë ndodhur në shekullin XXI.
Curaçao – Gjermani 1-7 (2026)
Gjermania kaloi shpejt në epërsi, por Curaçao barazoi në mesin e pjesës së parë me golin historik të Livano Comenencias, i pari për këtë kombëtare në një Kupë Bote.
Megjithatë, gjermanët reaguan menjëherë dhe shënuan edhe gjashtë herë të tjera. Kai Havertz realizoi dy gola, ndërsa gjashtë lojtarë të ndryshëm gjetën rrjetën.
El Salvador – Hungari 1-10 (1982)
Kjo mbetet fitorja më e thellë në historinë e Kupës së Botës. Hungaria shënoi plot 10 gola, ndërsa Laszlo Kiss hyri nga banka rezervë dhe realizoi het-trik brenda vetëm gjashtë minutave, rekord që vazhdon të qëndrojë edhe sot.
Koreja e Jugut – Hungari 0-9 (1954)
Gjenerata e artë hungareze, e udhëhequr nga Ferenc Puskas dhe Sandor Kocsis, shkatërroi Korenë e Jugut në debutimin e saj në Kupën e Botës.
Zaire – Jugosllavi 0-9 (1974)
Jugosllavia realizoi gjashtë gola që në pjesën e parë. Më vonë qarkulluan teori se futbollistët e Zaires kishin humbur qëllimisht ndeshjen për shkak të mosmarrëveshjeve me federatën dhe trajnerin.
Bolivia – Uruguai 0-8 (1950)
Uruguai, që më pas fitoi turneun, nuk pati aspak vështirësi ndaj Bolivisë në fazën e grupeve.
Kuba – Suedi 0-8 (1938)
Pas një surprize ndaj Rumanisë në raundin e parë, aventura e Kubës mori fund me një humbje të rëndë kundër Suedisë.
Arabia Saudite – Gjermani 0-8 (2002)
Një ndeshje historike për Miroslav Klosen, i cili realizoi het-trikun e parë në Kupat e Botës, përpara se të bëhej golashënuesi më i mirë në historinë e turneut.
Haiti – Poloni 0-7 (1974)
Pavarësisht se arriti të shënonte ndaj Italisë në atë Botëror, Haiti pësoi humbje të thella ndaj Polonisë dhe Argjentinës.
Koreja e Jugut – Turqi 0-7 (1954)
Vetëm pak ditë pas humbjes 9-0 ndaj Hungarisë, koreanët pësuan një tjetër disfatë të rëndë.
Skoci – Uruguai 0-7 (1954)
Skocia udhëtoi me ambicie të mëdha, por përfundoi e fundit në grup pa shënuar asnjë gol.
Koreja e Veriut – Portugali 0-7 (2010)
Pas një pjese të parë solide, koreano-veriorët u shpërbënë në pjesën e dytë dhe pësuan gjashtë gola. Cristiano Ronaldo realizoi vetëm një herë.
Kosta Rika – Spanjë 0-7 (2022)
Një nga fitoret më bindëse të Spanjës në historinë e Kupës së Botës, megjithëse “La Roja” nuk arriti të shkonte larg në turne.
Brazil – Gjermani 1-7 (2014)
Një nga ndeshjet më të famshme dhe më tronditëse në historinë e futbollit. Brazili u turpërua në shtëpi në gjysmëfinale, ndërsa lotët mbushën tribunat e Belo Horizonte.
SHBA – Itali 1-7 (1934)
Italia, organizatore e turneut, dominoi plotësisht amerikanët në një ndeshje që vazhdon të përmendet edhe për kontekstin politik të kohës.
Suedi – Brazil 1-7 (1950)
Brazili i udhëhequr nga Ademir tregoi forcën e tij duke shkatërruar suedezët, të cilët megjithatë përfunduan në vendin e tretë.
Hungari – Bashkimi Sovjetik 0-6 (1986)
Një nga paraqitjet më mbresëlënëse të përfaqësueses sovjetike në Kupën e Botës.
Serbia dhe Mali i Zi – Argjentinë 0-6 (2006)
Argjentina dhuroi spektakël të vërtetë. Goli i Esteban Cambiassos konsiderohet ende si një nga aksionet më të bukura kolektive në historinë e turneut.
Meksikë – Gjermani 0-6 (1978)
Kampionët në fuqi treguan fuqinë e tyre duke i shkaktuar Meksikës humbjen më të rëndë në histori të Kupës së Botës.
Peru – Argjentinë 0-6 (1978)
Një ndeshje e rrethuar nga polemika. Argjentina kishte nevojë për fitore me së paku katër gola diferencë për të kaluar më tej dhe fitoi 6-0. Dyshimet për manipulim nuk janë provuar kurrë.
Përfaqësuesja e parë aziatike në historinë e Kupës së Botës e nisi aventurën me një humbje të thellë ndaj Hungarisë, duke pësuar pesë gola që në pjesën e parë.
Sot nis Kupa e Botës 2026, ngjarja më e madhe sportive në planet, e cila për javët e ardhshme do të mbajë të përqendruar vëmendjen e miliarda tifozëve në mbarë botën.
Në prag të këtij momenti global, Gentian Lluka, CEO i Telegrafit, dhe Vullnet Duleniku, CEO i brendeve Heineken dhe Lasko për Kosovë, nënshkruan marrëveshjen e bashkëpunimit që e bën Heineken Sponsor Gjeneral të projektit “Botërori 2026” në Telegrafi.
Për audiencën shqiptare, Telegrafi ka ndërtuar një platformë të dedikuar që do të mbulojë çdo zhvillim të rëndësishëm të kampionatit, me raportim të shpejtë, profesional dhe të vazhdueshëm.
Ky partneritet bashkon Telegrafin, median më të lexuar në gjuhën shqipe, me njërën prej markave më të njohura ndërkombëtare, për të sjellë një përvojë të plotë sportive, digjitale dhe interaktive për publikun shqiptar gjatë gjithë kampionatit.
Përmes këtij bashkëpunimi, Heineken do të jetë pjesë e një projekti të veçantë editorial dhe digjital që do të shoqërojë tifozët nga ndeshja e parë deri te finalja e madhe, duke sjellë lajmet më të fundit, analizat, statistikat, videot, podcastet dhe përmbajtjet më të rëndësishme nga turneu më prestigjioz i futbollit botëror.
Rubrika speciale “Botërori 2026”
Në qendër të projektit do të jetë rubrika speciale “Botërori 2026”, e ndërtuar për t’u shndërruar në destinacionin kryesor të tifozëve shqiptarë gjatë kampionatit.
Aty do të publikohen lajmet më të fundit, rezultatet, statistikat, analizat, formacionet, videot dhe historitë më interesante nga turneu, duke krijuar një qendër unike informacioni për të gjithë adhuruesit e futbollit.
Arena e Yjeve” me edicion special
Gjatë kampionatit, Telegrafi do të sjellë edhe edicione speciale të podcastit sportiv “Arena e Yjeve”, ku analistë, gazetarë dhe të ftuar do të diskutojnë temat më të nxehta të Botërorit.
Përmes analizave, debateve dhe komenteve profesionale, tifozët do të kenë mundësinë të ndjekin kampionatin nga një perspektivë më e thellë dhe më interesante.
"Eksperti” - loja e tifozëve
Një nga elementet më të veçanta të projektit do të jetë “Eksperti”, platforma e parashikimeve sportive e zhvilluar nga Telegrafi.
Përmes saj, tifozët do të mund të parashikojnë rezultatet e ndeshjeve, të sfidojnë miqtë e tyre dhe të konkurrojnë për shpërblime gjatë gjithë kampionatit, duke u bërë pjesë aktive e emocionit të Botërorit.
Më shumë se një sponsorizim
Ky partneritet përfaqëson një vizion të përbashkët për të sjellë përmbajtje cilësore, inovacion digjital dhe eksperienca të reja për audiencën shqiptare.
Së bashku, Telegrafi dhe Heineken do ta shndërrojnë Botërorin 2026 në më shumë se një kampionat futbolli – në një përvojë që do të jetojë çdo ditë në ekranet e miliona tifozëve shqiptarë.
Botërori më i madh në histori
Kupa e Botës 2026 shënon një kapitull të ri në historinë e futbollit. Për herë të parë, turneu do të zhvillohet me 48 kombëtare pjesëmarrëse, në tre shtete nikoqire – Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Kanada dhe Meksikë – duke sjellë më shumë ndeshje, më shumë tifozë dhe më shumë emocione se kurrë më parë.
Më 17 qershor 1994, në stadiumin “Soldier Field” të Çikagos, u zhvillua ceremonia madhështore e hapjes së Kupës së Botës, turneu i parë i këtij niveli që organizohej ndonjëherë në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Mbi 63 mijë tifozë mbushën stadiumin, ndërsa mes të pranishmëve ishte edhe presidenti amerikan i asaj kohe, Bill Clinton.
Ceremonia u prezantua nga Oprah Winfrey dhe u shoqërua me qindra valltarë, fishekzjarrë, balona dhe spektakël muzikor.
Në qendër të vëmendjes ishte superylli i muzikës, Diana Ross, e cila duhej të realizonte një nga momentet më të veçanta të ceremonisë.
Sipas skenarit, Ross do të vraponte përgjatë fushës duke kënduar një nga hitet e saj, përpara se të ekzekutonte një penallti.
Në rast goli, porta e ndërtuar posaçërisht për këtë spektakël do të shembej në mënyrë dramatike. Megjithatë, gjërat nuk shkuan sipas planit.
Penalltia që humbi objektivin, por jo spektaklin
Pasi përshkoi fushën, Diana Ross u vendos përballë portës dhe mori hov për goditjen. Teknika e saj rezultoi larg ideales: goditja përfundoi rreth një metër jashtë shtyllës së majtë. Megjithatë, porta u rrëzua pikërisht sipas skenarit.
Topi nuk hyri në rrjetë, por publiku mori atë që organizatorët kishin planifikuar, një moment spektakolar që vazhdon të kujtohet edhe sot si një nga episodet më të pazakonta në historinë e ceremonive hapëse të Kupës së Botës.
Trajneri i specializuar në goditjet drejt portës, Bartek Sylwestrzak, analizoi më vonë teknikën e këngëtares për The Athletic.
“Ajo e goditi topin si dikush që nuk e kishte bërë kurrë më parë. Përkulja e theksuar e trupit dhe mënyra e kontaktit me topin janë karakteristika që zakonisht shihen tek fëmijët ose tek futbollistët kur përdorin këmbën e tyre më të dobët”, tha ai.
Ndërkohë, psikologu sportiv Geir Jordet, i cili ka punuar me klube si Chelsea, Arsenal, Liverpool dhe Bayern Munich, argumentoi se këndimi, lëvizja në ritmin e muzikës dhe goditja e saktë e topit janë procese që vështirë kombinohen nën presion.
“Ndoshta edhe portieri ishte nervoz. Imagjinoni sikur të kishte pritur penalltinë e Diana Ross në ceremoninë hapëse të Kupës së Botës dhe të kishte prishur të gjithë spektaklin”, tha ai me humor.
Momenti shkaktoi reagime interesante edhe nga komentatorët televizivë në mbarë botën.
Gazetari britanik John Helm e përshkroi si “një katastrofë”, ndërsa kolegu i tij Alan Green komentoi: “Diana Ross sapo goditi një penallti... dhe e humbi. Nuk është ogur shumë i mirë”.
Në Brazil, komentatori i njohur Galvao Bueno tha me ironi: “Nuk shkoi shumë mirë, por të paktën e rrëzoi portën. Shumë amerikane”.
Ndërsa në Kili, komentatori nuk tha asnjë fjalë, ai thjesht shpërtheu në të qeshura për disa sekonda drejtpërdrejt në transmetim.
Kaos prapa skenave
Problemet nuk u kufizuan vetëm te penalltia. Oprah Winfrey, e cila prezantoi hyrjen e Diana Ross, ra në një hapësirë teknike të skenës menjëherë pas njoftimit të saj.
“Më duhej të dilja nga një gropë e madhe, ndërsa dëgjoja Diana Ross duke kënduar”, kujtoi më vonë ajo.
Edhe këngëtari Jon Secada u lëndua gjatë ceremonisë pasi ra në të njëjtin vend dhe pësoi zhvendosje të shpatullës, por vazhdoi performancën pavarësisht dëmtimit.
Në tribunat VIP pati gjithashtu momente të pazakonta. Kur legjenda e futbollit Pele u shfaq në sektorin e të ftuarve specialë, tifozët kapërcyen disa radhë ulësesh për t’iu afruar.
Madje, një shitës kikirikësh u bë pjesë e historisë kur iu afrua presidentit Clinton duke bërtitur: “Hej Bill, do pak kikirikë?”, përpara se të ndalohej nga agjentët e sigurisë.
Pavarësisht penalltisë së humbur, skena e Diana Ross mbetet një nga momentet më ikonike dhe më të kujtuara në historinë e Kupës së Botës.
Ironikisht, një vit më vonë, në ceremoninë hapëse të Kupës së Botës në regbi, Ross këndoi, vallëzoi dhe madje qarkulloi në fushë me një makinë klasike. Por kësaj radhe, ajo u kujdes të qëndronte larg topit. /Telegrafi/
Edicioni i 23-të i Kupës së Botës pritet të sjellë një garë edhe më të ashpër për “Këpucën e Artë”, sidomos pasi turneu do të përfshijë numër më të madh ndeshjesh se çdo edicion i mëparshëm, çka rrit edhe më shumë mundësinë për statistika të larta golash.
FIFA ka publikuar emrat e 10 lojtarëve që janë kandidatë për ta fituar “Këpucën e Artë”.
Mes emrave kryesorë që përmenden si favoritë është Kylian Mbappe, i cili ka 56 gola në 98 paraqitje me Francën dhe ka qenë vendimtar në Botërorin e kaluar me tetë gola, duke e fituar edhe “Këpucën e Artë” në vitin 2022.
Një tjetër kandidat i fortë është Harry Kane, me 79 gola në 113 ndeshje për Anglinë dhe një histori të konsoliduar në Botëror, ku ka shënuar tetë herë.
Në listë është edhe Erling Haaland, i cili vjen me një mesatare mbresëlënëse prej 55 golash në 50 ndeshje ndërkombëtare dhe shihet si një nga sulmuesit më të rrezikshëm në botë.
Nga Spanja përmendet Mikel Oyarzabal, i cili ende nuk ka shënuar në Botëror, por është në formë të jashtëzakonshme me 13 gola në 13 ndeshjet e fundit.
Lionel Messi mbetet një tjetër emër i madh në garë, me 117 gola për Argjentinën dhe 13 në historinë e Botërorëve, ndërsa kërkon një nga trofetë e rrallë që i mungojnë karrierës së tij.
Po ashtu, Cristiano Ronaldo vazhdon të jetë një figurë historike me 143 gola për përfaqësuesen dhe tetë në Botëror, por pa arritur ende ta fitojë këtë çmim.
Nga talentet e reja spikat Lamine Yamal, i cili me vetëm 18 vjeç në fund të turneut mund të hyjë në histori si fituesi më i ri i “Këpucës së Artë”. Në listë përfshihet edhe James Rodriguez, fituesi më i ri i këtij çmimi deri më sot.
Emrat e tjerë të rëndësishëm përfshijnë Ousmane Dembele, i cili ende nuk ka shënuar në Botëror, si dhe brazilianët Vinicius Junior dhe Raphinha, të cilët kërkojnë golat e parë në skenën botërore.
Me një përzierje yjesh të konfirmuar dhe talentesh në ngritje, gara për “Këpucën e Artë” pritet të jetë një nga më të fortat e viteve të fundit. /Telegrafi/
Kombëtarja e Portugalisë ka publikuar një video të fuqishme kinematografike në prag të Kupës së Botës, duke vendosur tonin e fushatës së tyre me një mesazh besimi dhe uniteti.
“Një ëndërr e ëndërruar nga shumë njerëz nuk është më thjesht një ëndërr. Është fat”.
Në skenën hapëse, kapiteni Cristiano Ronaldo mbledh skuadrën dhe u drejtohet me një fjali të thjeshtë, por domethënëse: “Le të nisemi, djema. Është koha jonë”.
Videoja më pas kalon në një sekuencë simbolike në det të hapur.
Retë e errëta mbulojnë një oqean të gjerë, teksa një stuhi e fuqishme duket se po afrohet.
Përtej ujërave, dhjetëra anije lundrojnë drejt horizontit, një metaforë për tifozët portugezë, mbështetja e palëkundur e të cilëve e shtyn ekipin përpara në çdo sfidë.
Mesazhi është i qartë, asnjë rrugëtim nuk bëhet i vetëm.
Një komb i tërë qëndron pas kësaj skuadre, duke e shtyrë drejt objektivit të madh, fitimit të parë historik të Kupës së Botës. /Telegrafi/
Manchester United do të jetë një nga klubet më të përfaqësuara në Kupën e Botës, me mbi 10 lojtarë të ftuar nga kombëtaret e tyre përkatëse në turneun më të madh të futbollit.
Në prag të turneut, disa prej lojtarëve të “Djajve të Kuq” janë pyetur për favoritët e tyre për ta fituar Botërorin.
Siç pritej, shumica kanë zgjedhur vendet e tyre, por pyetja për “parashikimet e çuditshme” ka sjellë përgjigje mjaft interesante.
Joshua Zirkzee ka parashikuar që Curaçao mund të fitojë një ndeshje në turne, ndërsa Diogo Dalot beson se Kolumbia do të arrijë deri në çerekfinale.
Portieri Tom Heaton ka bërë një parashikim të pazakontë duke thënë se Scott McTominay mund të ndëshkohet me karton të kuq gjatë turneut.
Megjithatë, deklarata më befasuese vjen nga Manuel Ugarte.
Mesfushori uruguaian ka parashikuar se bashkëlojtari i tij te Manchester United, Bruno Fernandes, nuk do të arrijë të shënojë asnjë gol në Kupën e Botës 2026. /Telegrafi/
Jo çdo ndeshje e paharrueshme është spektakël me gola, disa duele mbeten në kujtesë pikërisht për mungesën e aksionit, tensionin e madh dhe betejat taktike që i shndërrojnë në kryevepra që ndoshta nuk do të dëshironit t’i shikonit sërish.
Më poshtë renditen 10 ndeshjet më të mira “të këqija” të Kupës së Botës në shekullin XXI.
10. Danimarka – Franca 0-0 (Botërori 2018, faza e grupeve)
Një ndeshje pa shumë emocione dhe me pak interes për renditjen.
Franca kishte siguruar vendin e parë në grup, ndërsa Danimarka kualifikimin. Megjithatë, në fushë ishin emra si Kylian Mbappe, Christian Eriksen dhe Benjamin Mendy, duke e bërë sfidën interesante për t’u kujtuar.
9. Anglia – Algjeria 0-0 (Botërori 2010, faza e grupeve)
Anglia e Fabio Capellos, me yje si Wayne Rooney, Steven Gerrard dhe Frank Lampard, nuk arriti të gjejë rrugën e golit ndaj Algjerisë.
Trajneri Rabah Saadane organizoi në mënyrë perfekte mbrojtjen dhe i bllokoi anglezët, duke i detyruar të kërkonin kualifikimin në ndeshjen e fundit të grupit.
8. Holanda – Kosta Rika 0-0 (4-3 pas penalltive)
(Botërori 2014, çerekfinale)
Një nga sfidat më të veçanta të Botërorit në Brazil.
Kosta Rika mbrojti në mënyrë heroike për 120 minuta, ndërsa portieri Keylor Navas ishte i pakalueshëm.
Gjithçka u vendos nga lëvizja gjeniale e Louis van Gaal, i cili aktivizoi Tim Krul vetëm për serinë e penalltive, ku portieri holandez priti dy goditje vendimtare.
7. Tunizia – Australia 0-1 (Botërori 2022, faza e grupeve)
Nuk ishte një ndeshje që do të mbahet mend për spektakël, por rezultati pati rëndësi të madhe.
Goli i Mitchell Duke në minutën e 23-të i dha Australisë tri pikë vendimtare që hodhën bazat për kualifikimin historik në fazën eliminatore.
6. Japonia – Greqia 0-0 (Botërori 2014, faza e grupeve)
Një duel që shpesh cilësohet si ndër më të mërzitshmit e turneut.
Greqia mbeti me një lojtar më pak që në minutën e 38-të, por rezistoi deri në fund ndaj presionit japonez. Një betejë e vërtetë taktike që përfundoi pa gola.
5. Franca – Zvicra 0-0 (Botërori 2006, faza e grupeve)
Në ndeshjen hapëse të grupit, Franca dhe Zvicra zhvilluan një përballje shumë të kujdesshme, ku mbizotëroi disiplina taktike.
Edhe pse pa gola, sfida kishte rëndësi të madhe për ecurinë e grupit dhe ndikoi në rrugëtimin e mëvonshëm të të dy kombëtareve.
4. Turqia – Senegali 1-0 (pas kohës shtesë)
(Botërori 2002, çerekfinale)
Një ndeshje e mbyllur me pak raste, por me fund dramatik.
Ilhan Mansiz realizoi golin e artë në minutën e 94-të, duke i siguruar Turqisë një vend në gjysmëfinale dhe duke i dhënë fund ëndrrës së Senegalit.
3. Italia – Australia 1-0 (Botërori 2006, 1/8 e finales)
Një sfidë e mbushur me tension, Italia luajti me dhjetë lojtarë pas kartonit të kuq të Marco Materazzit, por në sekondat e fundit Fabio Grosso fitoi një penallti, të cilën Francesco Totti e shndërroi në golin e kualifikimit. Një fitore tipike e skuadrave kampione.
2. Argjentina – Holanda 0-0 (4-2 pas penalltive)
(Botërori 2014, gjysmëfinale)
Një nga gjysmëfinalet më të kujdesshme në historinë moderne të Kupës së Botës.
Të dyja skuadrat luajtën me frikën e gabimit dhe rastet e pastra ishin shumë të rralla. Vetëm penalltitë ndanë finalistin, me Argjentinën që siguroi biletën për ndeshjen e madhe.
1. Franca – Uruguai 0-0 (Botërori 2010, faza e grupeve)
Në krye të listës renditet dueli mes Francës dhe Uruguait në Afrikën e Jugut. Ritëm i ngadaltë, pak raste për gol, shumë duele fizike dhe një karton i kuq.
Për shumë tifozë ishte një ndeshje e lodhshme, por për adhuruesit e betejave taktike, një “kryevepër” e vërtetë. Në fund, Franca e mbylli turneun në vendin e fundit të grupit, duke përjetuar një nga dështimet më të mëdha në historinë e saj.
Edhe pse këto ndeshje nuk ofruan spektakël me gola, ato dëshmojnë se futbolli nuk matet vetëm me rezultatin, ndonjëherë tensioni, taktika dhe rëndësia e momentit janë të mjaftueshme për t’i bërë ato të paharrueshme. /Telegrafi/
Përballja gjysmëfinale mes Italisë dhe Gjermanisë Perëndimore në Kupën e Botës 1970 mban me të drejtë epitetin “Ndeshja e Shekullit” (Partido del Siglo).
Ajo që nisi si një betejë taktike e lodhshme në stadiumin ikonik “Azteca” në Mexico City, u shndërrua në një dramë sportive të paprecedentë, që kulmoi me pesë gola të shënuar brenda vetëm 30 minutave të kohës shtesë.
Përballjet mes këtyre dy kombëtareve kishin gjithmonë një ngarkesë të veçantë historike dhe emocionale, por më 17 qershor 1970 u shkruan disa nga faqet më të lavdishme të historisë së futbollit. Nga njëra anë qëndronte fuqia sulmuese e Gjermanisë Perëndimore, ndërsa nga ana tjetër “catenaccio” italiane, e njohur për mbrojtjen e saj të hekurt.
Luftë taktike dhe tronditje në minutën e 90-të
Italia kaloi në epërsi që në minutën e 8-të me golin e Roberto Boninsegnas. Pas këtij momenti, “Azzurrët” u tërhoqën dhe ia lanë iniciativën gjermanëve, duke u mbështetur në mbrojtjen e tyre të disiplinuar dhe të fortë.
Dukej se Italia do ta mbyllte ndeshjen me një fitore minimale, por Gjermania Perëndimore nuk u dorëzua dhe sulmoi vazhdimisht.
Në minutën e 90-të ndodhi tronditja e madhe. Mbrojtësi Karl-Heinz Schnellinger, i cili në atë kohë luante në Itali me Milanin, shënoi golin e barazimit 1-1 dhe e çoi ndeshjen në kohë shtesë. Ishte edhe goli i tij i parë dhe i vetëm me përfaqësuesen gjermane.
Heroizmi i Franz Beckenbauer
Një nga momentet më të paharrueshme të ndeshjes ishte sakrifica e kapitenit të Gjermanisë Perëndimore, Franz Beckenbauer.
Në minutën e 70-të, pas një përplasjeje të rëndë, ai pësoi dëmtim në shpatull dhe frakturë në klavikulë. Meqë ekipi kishte shfrytëzuar të gjitha zëvendësimet e lejuara në atë kohë, Beckenbauer refuzoi të largohej nga fusha për të mos e lënë ekipin me lojtar më pak.
Stafi mjekësor ia fiksoi krahun pas trupit dhe ai vazhdoi të luante deri në fund të ndeshjes me dhimbje të mëdha.
Kaos në kohën shtesë
Ajo që pasoi në kohën shtesë konsiderohet një nga periudhat më dramatike në historinë e Kupës së Botës. Në atë kohë nuk ekzistonin penalltitë, prandaj ndeshja duhej të luhej deri në fund.
Në minutën e 94-t, Gerd Müller shënoi për 2-1 për Gjermaninë Perëndimore, por Italia u përgjigj shpejt me Tarcisio Burgnich në minutën e 98-të dhe Gigi Riva në minutën e 104-t, duke rikthyer epërsinë 3-2.
Drama vazhdoi në minutën e 110-të, kur Gerd Müller shënoi sërish për 3-3, duke çuar stadiumin në ekstazë.
Por vetëm pak minuta më vonë, Italia dha goditjen finale. Gianni Rivera shënoi për 4-3 dhe vendosi fatin e ndeshjes.
Në Meksikë është thyer rekordi botëror për “shërbimin më të madh të guakamoles ( pastë tradicionale meksikane)” , sipas Guinness World Records.
Në qytetin Tancítaro, në shtetin Michoacán – i njohur si “kryeqyteti botëror i avokados” – një ekip vullnetarësh dhe kuzhinierësh përgatitën një sasi gjigante guakamoleje me peshë prej 6800.5 kilogramësh (rreth 14,992 paund), duke vendosur një rekord të ri botëror.
Për përgatitjen e kësaj sasie u përdorën mijëra avokado, si dhe përbërës tradicionalë si domate, qepë, lime dhe cilantro.
Në aktivitet morën pjesë mbi 800 persona, të cilët punuan për disa orë për ta përgatitur dhe përzier masën gjigante.
Ky rekord u arrit gjatë Festivalit të Avokados dhe synon të promovojë kulturën lokale dhe industrinë e avokados në rajon, si dhe të tërheqë turistë dhe vizitorë.
Rekordi i mëparshëm ishte vendosur po në Meksikë, por tashmë është tejkaluar nga kjo sasi e re e guakamoles. /Telegrafi/
Kreu i Forumit Ekonomik Botëror (WEF) ka dhënë dorëheqje pasi organizata hapi një hetim të brendshëm mbi kontaktet e tij me të dënuarin për abuzim seksual, të ndjerin Jeffrey Epstein.
Borge Brende, presidenti dhe drejtori ekzekutiv i WEF, njoftoi se po jepte dorëheqje pas më shumë se tetë vitesh në këtë rol, duke thënë se vendimi erdhi pas “shqyrtimit të kujdesshëm”.
“Jam mirënjohës për bashkëpunimin e jashtëzakonshëm me kolegët dhe besoj se tani është momenti i duhur që Forumi të vazhdojë punën e tij të rëndësishme pa shpërqendrime”, tha Brende në një deklaratë.
WEF nisi hetimin në fillim të këtij muaji pasi Departamenti Amerikan i Drejtësisë publikoi një pjesë të madhe të dosjeve të lidhura me Epstein, të cilat tërhoqën vëmendje të re në qarqet globale të biznesit dhe politikës.
Gjatë viteve, figura të shumta të profilit të lartë — duke përfshirë figura të shquara biznesi, politikanë dhe anëtarë të familjes mbretërore — janë shfaqur në shkëmbimet e emaileve, librat e kontakteve, regjistrat e fluturimeve ose të dhëna të tjera të Epstein.
Në shumë raste, ata që janë përmendur kanë mohuar publikisht shkeljet, shkruan euronews.
Në një deklaratë të përbashkët, bashkëkryetarët e WEF, Andre Hoffmann dhe Larry Fink, e falënderuan Brenden për mandatin e tij.
“Dëshirojmë të shprehim vlerësimin tonë të sinqertë për kontributet e rëndësishme të Borge Brende në Forumin Ekonomik Botëror. Përkushtimi dhe lidershipi i tij kanë qenë të rëndësishëm gjatë një periudhe vendimtare reformash për organizatën, duke çuar në një takim të suksesshëm vjetor në Davos. Ne e respektojmë vendimin e tij për të dhënë dorëheqjen”, thanë ata.
WEF ka njoftuar se Alois Zwinggi do të shërbejë si president i përkohshëm dhe drejtor ekzekutiv, ndërsa bordi menaxhon tranzicionin e lidershipit.
Kuptohet që hetimi ka komplikuar planifikimin e trashëgimisë në forumin me seli në Gjenevë.
Presidentja e Bankës Qendrore Evropiane, Christine Lagarde, është parë gjerësisht si një kryetare e mundshme në të ardhmen, pas largimit të themeluesit të WEF, Klaus Schwab, vitin e kaluar.
Ndryshe, Brende, ish-ministri i jashtëm i Norvegjisë, ka udhëhequr Forumin Botëror të Ekonomisë (WEF) që nga viti 2017, duke mbikëqyrur organizatën gjatë periudhës së pandemisë dhe një sërë reformash të qeverisjes së brendshme.
Forumi nuk ka treguar se kur do të vazhdojë shqyrtimi i lidhjeve të Brendes me Epsteinin pas dorëheqjes së tij.
Të qenit i emëruar në dosjet që lidhen me Epsteinin nuk nënkupton në vetvete shkelje. /Telegrafi/
Forumi Ekonomik Botëror i këtij viti në Davos është dominuar kryesisht nga presidenti i SHBA-së, Donald Trump, i cili prezantoi iniciativën e tij të Bordit të Paqes të enjten, pas një fjalimi të veçantë për Grenlandën një ditë më parë.
Bisedat në qytetin turistik të Alpeve Zvicerane u përqendruan në përshkallëzimin e tensioneve për shkak të kërcënimeve të SHBA-së për të vendosur tarifa ndaj aleatëve evropianë për shkak të Grenlandës, me udhëheqësit që paralajmëruan për thyerje të aleancave dhe prishje të rendit ndërkombëtar të bazuar në rregulla.
Së fundmi u bë publike edhe një letër e Trumpit drejtuar kryeministrit norvegjez Jonas Gahr Store, në të cilën presidenti amerikan lidhte kërkesat e tij për Grenlandën me faktin se nuk kishte arritur të fitonte Çmimin Nobel për Paqen.
Trump, i cili mbërriti në mesjavë me delegacionin më të madh ndonjëherë, pavarësisht problemeve me Air Force One gjatë rrugës, përjashtoi mundësinë e një marrjeje armiqësore të ishullit Arktik, i cili është pjesë e Mbretërisë së Danimarkës, megjithëse këmbënguli ende për një blerje.
Këto janë deklaratat më të përfolura nga mbledhja vjetore e elitave më të larta politike dhe të biznesit në botë deri më tani:
Grenlanda dhe Evropa
Trump mbajti fjalimin e tij të shumëpritur të mërkurën, duke deklaruar se SHBA-të po kërkojnë negociata të menjëhershme për Grenlandën, ndërsa përjashtoi përdorimin e forcës ushtarake për të përvetësuar territorin danez.
"Ndoshta nuk do të arrijmë asgjë nëse nuk vendos të përdor forcë dhe forcë të tepërt aty ku do të ishim, sinqerisht, të pandalshëm. Por nuk do ta bëj këtë", tha Trump.
"Nuk dua të përdor forcë. Nuk do të përdor forcë", shtoi ai.
Por, ai i paralajmëroi anëtarët e NATO-s se përballeshin me një zgjedhje për Grenlandën: “Mund të thoni po dhe ne do t’ju jemi shumë mirënjohës. Ose mund të thoni jo dhe ne do ta kujtojmë.”
Ndër tjera, Trump kritikoi Evropën duke deklaruar se pjesë të kontinentit “nuk njihen më” dhe duke pohuar se “nuk po shkonte në drejtimin e duhur”.
Trump gjithashtu u tall me syzet e diellit që presidenti francez Emmanuel Macron mbante gjatë fjalimit të tij të së martës.
"E pashë Emmanuel Macron dje me ato syze dielli të bukura", tha Trump, duke shkaktuar të qeshura nga publiku.
Disa e përshëndetën mesazhin e Trumpit për Grenlandën me një ndjenjë lehtësimi pasi ai tha shprehimisht se çdo përdorim force ishte jashtë diskutimit.
“Ne dëgjuam nga afër gjithçka. Ky ishte një mesazh i mirë”, tha kryeministri kroat Andrej Plenkoviq.
Sipas Plenkoviqit, zgjidhja për këtë ngërç është “të flasin me njëri-tjetrin”.
"Nuk ka rrugë tjetër," tha ai.
"Mendoj se partneriteti transatlantik është i rëndësishëm, ka qenë historikisht i rëndësishëm dhe ne duhet të bëjmë gjithçka që mundemi për të siguruar që ai të mbetet i rëndësishëm", përfundoi kroati.
Ish-zëvendëspresidenti i SHBA-së, Al Gore, e quajti fjalimin një "performancë klasike të Trumpit".
“Është domethënëse që ai duket se u tërhoq nga kërcënimi i tij për të përdorur forcë ushtarake në Grenlandë”, tha Gore, shkruan euronews.
Në një tjetër fjalim të shumëpritur special, presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky dha një kritikë të ashpër ndaj mosveprimit evropian të enjten, duke deklaruar se kontinenti "duket i humbur" dhe mbetet i bllokuar në përsëritjen e pafundme të dështimit për të mbrojtur veten ose për të mbështetur vendosmërisht Ukrainën.
"Të gjithë e kujtojnë filmin e madh amerikan Groundhog Day, por askush nuk do të donte të jetonte kështu", tha Zelensky.
"Duke përsëritur të njëjtën gjë për javë të tëra, muaj dhe sigurisht, vite. E megjithatë, kjo është pikërisht mënyra se si jetojmë tani", shtoi ai.
Gjithashtu, Zelensky shprehu zhgënjim me reagimin e Evropës ndaj krizës së Genlandës, duke vënë në pikëpyetje vendosjen e një grushti trupash në ishullin Arktik.
"Nëse dërgoni 14 ose 40 ushtarë në Grenlandë, për çfarë shërben kjo? Çfarë mesazhi dërgon? Cili është mesazhi për Putinin, për Kinën? Dhe akoma më e rëndësishmja, çfarë mesazhi i dërgon Danimarkës, aleatit tuaj të ngushtë? 40 ushtarë nuk do të mbrojnë asgjë", sipas liderit ukrainas.
Zelensky vazhdoi qortimin e tij të ashpër ndaj kontinentit, duke thënë se "ende ndihet më shumë si gjeografi, histori, traditë, jo si një fuqi e madhe politike".
“Evropa duket e humbur teksa përpiqet të bindë presidentin e SHBA-së të ndryshojë. Por ai nuk do të ndryshojë”, tha Zelensky.
“Presidenti Trump e do veten. Dhe thotë se e do Evropën, por nuk do ta dëgjojë këtë Evropë.”
Ai vuri në pikëpyetje pse Trump mund të konfiskonte anije cisternash dhe naftë në hije, ndërsa Evropa nuk mundej, pasi shitjet e naftës nga Rusia vazhdojnë të financojnë luftën e Moskës kundër Ukrainës.
"Nëse Putini nuk ka para, nuk ka luftë për Evropën", tha Zelensky.
Rendi global në ndryshim
Macron dha paralajmërim në lidhje me largimin nga multilateralizmi në fjalimin e tij një ditë më parë.
“Është një zhvendosje drejt një bote pa rregulla, ku e drejta ndërkombëtare shkelet dhe ku i vetmi ligj që duket se ka rëndësi është ai i më të fortit”, tha Macron, duke përmbledhur shqetësimet evropiane rreth rritjes së unilateralizmit.
Udhëheqësi francez, i cili ka qenë në ballë të thirrjeve që Evropa të aktivizojë mekanizmat e mbrojtjes tregtare, e paraqiti zgjedhjen me të cilën përballen demokracitë në terma të ashpër.
“Ne preferojmë respektin ndaj ngacmuesve… dhe preferojmë sundimin e ligjit ndaj brutalitetit”, tha Macron.
Në një fjalim të shumëpërmendur të martën pasdite, kryeministri kanadez Mark Carney foli gjithashtu për ndryshime të pakthyeshme.
“Bota është në mes të një përçarjeje, jo të një tranzicioni dhe rendi i vjetër botëror nuk do të kthehet", tha Carney.
“Në një botë rivaliteti midis fuqive të mëdha, vendet midis tyre kanë një zgjedhje: të konkurrojnë me njëra-tjetrën për favore ose të bashkohen për të krijuar një rrugë të tretë me ndikim”, shtoi ai.
"Ne argumentojmë se fuqitë e mesme duhet të veprojnë së bashku, sepse nëse nuk jemi në tryezë, jemi në menu”, përfundoi kanadezi.
Presidenti argjentinas Javier Milei mbajti fjalimin e tij të tretë radhazi në Davos të mërkurën, duke lavdëruar transformimin ekonomik të qeverisë së tij dhe duke deklaruar se Perëndimi duhet të kthehet te vlerat e tij themelore.
“Që nga marrja e detyrës në vitin 2023, ne kemi kryer 13,500 reforma strukturore”, tha Milei, duke e përshkruar procesin si “Ta bëjmë Argjentinën përsëri të madhe”.
"Amerika do të jetë fener drite që do të ringjallë të gjithë Perëndimin", shtoi ai.
Guvernatori i Kalifornisë, Gavin Newsom, mbajti disa nga retorikat më luftarake të forumit të martën, duke u bërë thirrje udhëheqësve evropianë të “ndalojnë së qeni bashkëfajtor”.
"Nuk mund ta duroj këtë bashkëfajësi. Njerëzit që rrëzohen", tha Newsom.
Newsom shihet gjerësisht si një person që po e pozicionon veten si një zë alternativ demokrat ndaj administratës Trump përpara një kandidimi të mundshëm presidencial të vitit 2028.
Siguria transatlantike dhe rreziqet tregtare
Presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, u bëri thirrje të dyja palëve të shmangin përshkallëzimin, ndërsa paralajmëroi për rreziqet për kohezionin perëndimor.
“Kjo do t’i ndihmonte vetëm kundërshtarët”, tha von der Leyen, duke përsëritur shqetësimet se nga konflikti tregtar SHBA-Evropë përfitojnë vende si Rusia.
Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Mark Rutte, tha se trazirat aktuale e kanë larguar vëmendjen e botës nga lufta e vazhdueshme e Rusisë në Ukrainë.
"Çështja kryesore nuk është Grenlanda tani, çështja kryesore është Ukraina", tha Rutte, duke shtuar se ishte "pak i shqetësuar se mund të humbasin topin duke u përqendruar kaq shumë në këto çështje të tjera".
"Ata kanë nevojë për mbështetjen tonë tani, nesër dhe pasnesër", shtoi ai.
"Kam nevojë që aleatët evropianë të përqendrohen në këtë çështje", përfundoi Rutte.
Presidenti i WEF, Borge Brende, artikuloi “ankthin ekonomik” që mbizotëronte në forum.
"Ne jemi më të shqetësuar për përshkallëzimet e mëdha të luftërave. Kjo mund të shkatërrojë rritjen globale", tha Brende.
Përfaqësuesi i Tregtisë i SHBA-së, Jamieson Greer, mbrojti qasjen e administratës Trump në një konferencë për shtyp të martën, duke i cilësuar tarifat si një instrument legjitim gjeopolitik.
“Pikëpamja e presidentit ka qenë gjithmonë se ai do të preferonte shumë më tepër t’i zgjidhte gjërat me njerëzit, dhe për këtë arsye një tarifë është një masë më pak e rëndësishme”, tha Greer, duke i pozicionuar taksat tregtare së bashku me sanksionet dhe kontrollet e eksportit në mjetet e sigurisë kombëtare.
Greer i paralajmëroi aleatët evropianë kundër hakmarrjes, duke deklaruar se kjo do të ishte "e pamatur".
"Kur vendet e huaja ndjekin këshillën time, ato kanë tendencë të sillen mirë", tha ai.
Ai sinjalizoi gjithashtu një ndryshim themelor në politikën e SHBA-së mbi aksesin në treg.
"Tregu i SHBA-së nuk do të jetë kurrë përgjithmonë i disponueshëm për të gjithë, gjatë gjithë kohës, siç ka qenë për 25 vitet e fundit. Ne zbuluam se ky ishte një gabim", deklaroi Greer.
Inteligjenca Artificiale, kërcënimet ndaj fuqisë punëtore dhe të ardhmes së saj
Drejtori ekzekutiv i BlackRock, Larry Fink, i cili mori detyrën e bashkëkryetarit të Forumit Ekonomik Botëror, e hapi takimin me një ton autokritik.
“Për shumë njerëz, ky takim duket i paaftë për momentin: elitat në një epokë populizmi, një institucion i konsoliduar në një epokë mosbesimi të thellë institucional”, tha Fink.
“Dhe ka të vërtetë në këtë kritikë”, shtoi ai.
Drejtori ekzekutiv i Palantir, Alex Karp, duke folur me Fink, dha një parashikim të zymtë në lidhje me ndikimin e Al në punësim.
"Do të shkatërrojë vendet e punës në shkencat humane", tha Karp.
"Ke shkuar në një shkollë elitare dhe ke studiuar filozofi - do ta marr veten si shembull - shpresojmë që të kesh ndonjë aftësi tjetër, të cilën do të jetë e vështirë ta tregtosh", shtoi ai.
Sipas tij, “do të ketë vende pune më se të mjaftueshme për qytetarët e kombit tuaj, veçanërisht ata me trajnim profesional”, ndërsa paralajmëroi se Evropa po mbetet prapa SHBA-së dhe Kinës në përvetësimin e Al.
Vlen të përmendet se njeriu më i pasur në botë, Elon Musk, bëri paraqitjen e tij të parë në Forumin Ekonomik Botëror të enjten, duke parashikuar se robotët përfundimisht do t’i tejkalojnë njerëzit në numër dhe se Al do ta tejkalojë inteligjencën kolektive njerëzore brenda pesë vjetësh.
"Parashikimi im është se do të ketë më shumë robotë sesa njerëz", tha Musk në bisedë me Fink, duke shtuar se robotët humanoidë mund të ndihmojnë në ofrimin e kujdesit për të moshuarit në një botë ku nuk ka mjaftueshëm të rinj për t'u kujdesur për qytetarët e moshuar.
Musk tha se Al do të bëhet "më e zgjuar se çdo njeri individual" deri në fund të vitit 2026 dhe ka të ngjarë të tejkalojë "të gjithë njerëzimin së bashku" brenda 5 viteve.
Ai njoftoi se Tesla do të fillojë shitjen e robotëve humanoidë për publikun deri në vitin 2027.
"Deri në fund të këtij viti, mendoj se ata do të kryejnë detyra më komplekse dhe ndoshta deri në fund të vitit të ardhshëm, mendoj se do t'i shesim publikut robotë humanoidë", tha Musk.
"Atëherë jemi të sigurt se do të ketë besueshmëri shumë të lartë - në thelb mund t'i kërkoni të bëjë çfarë të dëshironi", përfundoi miliarderi. /Telegrafi/
Kancelari gjerman Friedrich Merz të enjten lëshoi një thirrje zgjimi për aleatët e tij evropianë, duke i nxitur ata të përshtaten shpejt me faktin se rendi i vjetër botëror po "shpërbëhet me një ritëm marramendës".
Merz iu drejtua Forumit Ekonomik Botëror në Davos të Zvicrës, vetëm disa orë pas një kthese të madhe në lidhje me Grenlandën nga presidenti i SHBA-së Donald Trump, i cili tërhoqi kërcënimet e tij për përdorimin e forcës për të marrë kontrollin mbi ishullin Arktik që është pjesë e aleatit të NATO-s, Danimarkës.
Trump tha gjithashtu se do të përmbahej nga vendosja e tarifave shtesë për një grup aleatësh evropianë të NATO-s që kanë kundërshtuar përpjekjen e tij për ta marrë ishullin, e cila do të kishte përfshirë edhe Gjermaninë.
Ndërsa kthesa erdhi si një lehtësim i madh për udhëheqësit evropianë, Merz e përdori fjalimin e tij në mbledhjen e politikëbërësve dhe elitave të biznesit për të përcjellë mesazhin se bota ka hyrë në "një kohë të politikës së fuqive të mëdha".
Pushtimi i Ukrainës nga Rusia shënoi fillimin e "një epoke të re, por ndryshimi është shumë më i thellë", tha udhëheqësi gjerman.
"Kina, me largpamësi strategjike, është futur në radhët e fuqive të mëdha", tha Merz.
"Pozicioni kryesor global i Shteteve të Bashkuara po sfidohet dhe Uashingtoni po reagon duke riformësuar rrënjësisht politikën e saj të jashtme dhe të sigurisë".
Rendi i ri botëror, tha Merz, është "ndërtuar mbi pushtet, mbi forcë dhe kur bëhet fjalë për të, me forcë. Nuk është një vend komod".
Por Merz, i cili udhëheq ekonominë më të madhe të Evropës, theksoi gjithashtu se bota nuk ishte "në mëshirë" të rendit të ri, duke u bërë thirrje partnerëve evropianë të ngushtojnë radhët dhe të rrisin bashkëpunimin për të rritur aftësitë mbrojtëse dhe konkurrencën ekonomike në mënyrë që të mbizotërojnë.
"Ne kemi një zgjedhje. Ne mund ta formësojmë të ardhmen. Për të pasur sukses, duhet të përballemi me realitete të ashpra dhe të hartojmë kauzën tonë me realizëm të qartë".
"...Le të mbajmë mend, forca jonë më e madhe mbetet aftësia për të ndërtuar partneritete dhe aleanca midis të barabartëve bazuar në besim dhe respekt të ndërsjellë."
Ndërsa duke iu referuar “trazirave të fundit gjeopolitike”, Merz përshëndeti kthesën e Trump për Grenlandën, duke thënë "kjo është rruga e duhur për të ecur".
Gjermania mbështet bisedimet midis Danimarkës, Grenlandës dhe SHBA-së, theksoi Merz, pasi Trump la të kuptohej për një marrëveshje të mundshme mbi Groenlandën pas bisedimeve me Sekretarin e NATO-s Mark Rutte të mërkurën në mbrëmje.
Por Merz nuk u tërhoq nga mbështetja e tij për integritetin territorial të Grenlandës.
"Çdo kërcënim për të përvetësuar territorin evropian me forcë do të ishte i papranueshëm. Dhe zonja dhe zotërinj, tarifat e reja do të minonin gjithashtu themelet e marrëdhënieve transatlantike", tha ai.
Megjithatë, ai pranoi se aleatët evropianë "duhet të bëjnë më shumë për të siguruar veriun e lartë si NATO" dhe u zotua se Gjermania do të rriste përfshirjen e saj në mbrojtjen e rajonit të Arktikut.
"Ne do ta mbrojmë Danimarkën, Grenlandën, veriun, nga kërcënimi që paraqet Rusia. Ne do t'i përmbahemi parimeve mbi të cilat është themeluar partneriteti transatlantik, përkatësisht sovranitetit dhe integritetit territorial". /Telegrafi/
Presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky tha të enjten se ai dhe presidenti i SHBA-së, Donald Trump kishin rënë dakord për garancitë e sigurisë së SHBA-së pas luftës për Ukrainën, pa dhënë detaje të mëtejshme.
Presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky të enjten kritikoi mungesën e "vullnetit politik" të BE-së në kundërshtimin e udhëheqësit rus Vladimir Putin, gjatë një fjalimi të zjarrtë ku kritikoi disa nga aleatët kryesorë të Kievit në Forumin Ekonomik Botëror në Davos.
Fjalimi për elitën e Davosit erdhi disa minuta pasi Zelensky ishte takuar me presidentin e SHBA-së Donald Trump, një bisedë që ai tha se solli marrëveshje rreth asaj se si do të dukeshin garancitë e sigurisë së SHBA-së pas luftës për Ukrainën.
Zelensky nuk tha se çfarë përfshinin garancitë e sigurisë, vetëm se ato ishin "të përfunduara" dhe ishin gati për t'u nënshkruar nga udhëheqësit dhe për t'u ratifikuar nga parlamenti ukrainas dhe Kongresi i SHBA-së.
Por, në një largim të dukshëm nga retorika e tij e zakonshme e ngrohtë ndaj BE-së, mbështetësve kryesorë politikë dhe financiarë të Kievit, Zelensky kritikoi ashpër atë që e quajti mosveprim, duke bërë paralele me filmin "Groundhog Day" për të përshkruar progresin e ngadaltë në fushat kryesore të mbështetjes për Kievin.
Ai tha gjithashtu se Evropa, pa përmendur asnjë vend të vetëm, nuk po arrinte të binte dakord se si t'i adresonte problemet globale.
"Ka debate të pafundme të brendshme dhe gjëra të pathëna që e pengojnë Evropën të bashkohet dhe të flasë mjaftueshëm sinqerisht për të gjetur zgjidhje të vërteta", ka thënë Zelensky në forum.
"Në vend që të bëhet një fuqi vërtet globale, Evropa mbetet një kaleidoskop i bukur, por i fragmentuar i fuqive të vogla dhe të mesme", shtoi ai.
Ai shtoi se Evropa dukej "e humbur" se si të përballonte sfidën e paraqitur nga Trump.
"Evropa duket e humbur duke u përpjekur të bindë presidentin e SHBA-së të ndryshojë. Por ai nuk do të ndryshojë. Presidenti Trump e do atë që është dhe thotë se e do Evropën, por nuk do ta dëgjojë këtë lloj Evrope".
Trump kishte përshëndetur një takim "të mirë" me Zelenskyn në resortin zviceran të skive, disa orë para se i dërguari i tij Steve Witkoff dhe dhëndri Jared Kushner të shkonin në Moskë për bisedime me Putinin.
"Kjo luftë duhet të mbarojë", u tha Trump gazetarëve kur u pyet se çfarë mesazhi po i dërgonte udhëheqësit rus.
Zelensky thekson se çështja e territorit ishte e vetmja çështje e pazgjidhur në bisedimet për t'i dhënë fund luftës.
"Gjithçka ka të bëjë me pjesën lindore të vendit tonë. Gjithçka ka të bëjë me tokën. Kjo është çështja që ne (nuk e kemi) zgjidhur ende".
Rusia, e cila pushtoi rreth 20 përqind të Ukrainës, po shtyn për kontroll të plotë të rajonit lindor të Donbasit të vendit si pjesë e një marrëveshjeje - por Kievi ka paralajmëruar se lëshimi i tokës do ta inkurajojë Moskën. /Telegrafi/
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, tha të mërkurën se Evropa do të fliste gjermanisht dhe japonisht sot nëse Uashingtoni nuk do t'i kishte udhëhequr forcat aleate drejt fitores në Luftën e Dytë Botërore.
Ai përdori argumentin historik për të justifikuar përpjekjen e tij për të marrë kontrollin mbi Grenlandën.
"Pas luftës - të cilën e fituam, e fituam me forcë - pa ne, tani për tani, të gjithë do të flisnit gjermanisht dhe ndoshta pak japonisht", tha Trump në Forumin Ekonomik Botëror në Davos të Zvicrës, përcjell Telegrafi.
Presidenti i SHBA-së mbrojti kërkesat e tij për Grenlandën duke vënë në dukje humbjen e shpejtë të Danimarkës gjatë luftës, duke pretenduar se Kopenhageni ra në duart e Gjermanisë "pas vetëm gjashtë orësh luftimesh dhe ishte plotësisht e paaftë të mbronte veten ose Grenlandën".
Trump tha se Uashingtoni ishte "i detyruar" të dërgonte forca për të mbajtur Grenlandën "me kosto dhe shpenzime të mëdha", duke krijuar baza për të mbrojtur territorin për Danimarkën.
"Ne vendosëm baza në Grenlandë për Danimarkën. Ne luftuam për Danimarkën", tha ai, duke shtuar se SHBA-të vepruan gjithashtu për të parandaluar "armiqtë" të fitonin një pikëmbështetje në Hemisferën Perëndimore.
Kujtojmë se Grenlanda ka tërhequr interesin e Trump për shkak të vendndodhjes së saj strategjike në Arktik, burimeve të mëdha minerale dhe shqetësimeve të supozuara për rritjen e aktivitetit rus dhe kinez.
Danimarka dhe Grenlanda – si dhe disa shtete të tjera - kanë hedhur poshtë propozimet për transferimin e territorit, duke riafirmuar sovranitetin danez. /Telegrafi/