Thuhet se fati ndihmon më të fortin. Gjithsesi, mbrëmja e fundit në Australian Open shkoi kundër kësaj aksiome, dhe vetë Novak Gjokoviç e pranoi se Lorenco Muzeti ishte më I miri në fushë, dhe se ishte ai që e meritonte fitoren.

Nga ana tjetër, në sport ekzistojnë edhe dëmtimet, një goditje e pamëshirshme dhe tenisti italian u dorëzua kur po shkruante historinë. Numri 5 në botë fitoi dy sete radhazi ndaj atij që cilësohet si tenisti më I mirë I të gjitha kohëve, dhe ishte në rrugë të mbarë.

Shifrat 6-4 e 6-3 nuk lini vend për dyshime, veçse Muzeti ndjeu dhimbje në muskujt e këmbës. Gjatë setit të tretë, Gjokoviç ishte në avantazh 3-1, e më në fund italiani thirri mjekun për konsultim, duke vendosur që të tërhiqej.

Një përfundim mizor, ndërsa tenisti serb ka ende shansin të fitojë një Grand Slem. Ylli nga Beogradi mban rekordin botëror të 24 Grand Slemeve të fituara në karrierë, të 37 finaleve Grand Slem dhe të 51 gjysmëfinaleve.

Po ashtu, ai vendosi rekordin e fitoreve në Australian Open me 103, një më shumë sesa legjenda tjetër, Rozher Federer. Në gjysmëfinale edhe Jelena Ribakina për femra.

Tenistja ruse, por që përfaqëson Kazakistanin, triumfoi në një çerekfinale luksi ndaj ish-numrit 1 të botës, polakes Iga Shviontek, madje si një “tren ekspres”.

Ribakina, një herë fituese e Grand Slemit, ia doli 2-0 me shifrat 7-5 e 6-1 dhe në gjysmëfinale në Melburn do të luajë ndaj amerikanes Xhesika Pegula.

Si gjithmonë spektakël, por edhe shumë tension. Mbrëmja e fundit në NBA ka dhuruar gjithçka në parketet ku u luajtën gjithsej shtatë ndeshje.

Por dy prej sfidave ishin me të vërtetë të luftuara, duke kaluar edhe kufijtë sportivë.

Duket se ecuria rekord e kampionëve në fuqi të Oklahoma City ka irrituar rivalët. Vetëm kjo mund të shpjegojë përplasjen fizike në sekondat e fundit në ndeshjen kundër Neë Orleans.

Jeremia Fears dhe Lu Dort nisën atë që më pas do të kthehej në një përplasje masive mes lojtarëve dhe stafeve të dyja skuadrat.

Ndeshja u ndërpre për disa minuta, ndërsa katër basketbollistë mbyllën përpara kohe sfidën pasi u dënuan me gabime teknike.

Sa I përket rezultatit, Oklahoma City Thunder fitoi me shifrat 104-95 duke forcuar pozitat e saj në krye të Konferencës së Perëndimit dhe si favorite për të fituar sërish titullin kampion.

Tension i lartë edhe në sfidën mes Phoenix Suns dhe Brooklyn Nets. Dillon Brooks dhe Zaire Ëilliams patën si fillim një përplasje sportive, por që më pas u kthye në një sherr masiv mes shokëve të tyre të skuadrës.

Për këtë arsye arbitrat nxorrën jashtë me teknikë pesë lojtarë, përpara se Suns të fitonin sfidën me katër pikë diferencë 106-102./abcnews.al

Suksesi në javën e parafundit i la me shpresë.

Blutë e Londrës ia dolën 1-0 ndaj Pafosit qipriot dhe zunë vend mes 8 ekipeve të para në Champions, por nuk do të jetë e lehtë ta mbrojnë kualifikimin në një atmosferë të vështirë.

Futbollistët e Çelsit arritën në Napoli për sfidën e sotme në orën 21:00, duke e ditur se ndoshta vetëm fitorja mund të jetë e vlefshme.

Jo më kot, plot 8 ekipe kanë nga 13 pikë, përfshi edhe londinezët, dy të tjerë kanë nga 12, Dortmundi ka 11 dhe dy të tjerë kanë nga 10 pikë.

Natyrisht, anglezët e dinë se në stadiumin “Maradona” nuk do të jetë e lehtë të merren tri pikë në javën e fundit të ndeshjeve në grup.

Trajnerit Rosenior do t’i mungojnë disa lojtarë si Koluell, Adarabiojo apo Lavia, por Koul Palmer është kthyer, ashtu si edhe portieri Jorgensen, ndërsa alternativat për zgjedhje do të jenë të shumta.

Napoli I trajnerit Antonio Konte është në pozita më të vështira.

Barazimi në Danimarkë herën e kalur ndaj Kopenhagenit prishi shumë punë, dhe forma në Serinë A po ashtu nuk është shumë e mirë.

Nga ana tjetër, kampionët e Italisë kanë mungesa si De Brujne, Anguisa, Gilmor, Politano, Neresh si dhe kapiteni I Kosovës, Amir Rrahmani, plus portierin Milinkoviç-Saviç.

Napolitanët janë në vendin e 25-të, pra do t’u duhet fitorja për plej ofin, ose ndryshe eliminohen.

Dy ekipet kanë luajtur vetëm dy herë në Champions, në vitin e largët 2012, me Çelsin që u kualifikua për në çerekfinale, veçse me napolitanët që fituan në fushën e tyre me shifrat 3-1.

Do të jetë një finale, e sërish mund të mos mjaftojë. Dortmund-Inter është një nga ndeshjet me më shumë tension dhe emocion sonte në Champions, ndërsa dy skuadrave u duhet vetëm fitorja.

Gjithsesi, asnjëra prej tyre nuk e ka fatin në dorën e saj. Dortmund është në vendin e 16-të dhe një sukses mundet edhe t’i sigurojë një vend në 8 të parat, pra ta kualifikojë direkt, ndërsa humbja mund ta eliminojë.

Verdhezinjtë kanë mungesa si mesfushorin Zabicer si dhe mbrojtësin Zyle, të cilët janë të dëmtuar, ndërsa mbrojtësi i krahut Svenson është i pezulluar. Trajneri Niko Kovaç ka besim, edhe pse forma e ekipit nuk ka qenë e qendrueshme, as në Ligën e Kampionëve dhe as në Bundesligë.

Edhe Interi ka problemet e veta. Trajneri Kristian Kivu do të duhet të bëjë pa mesfushorët e rëndësishëm Barela e Çalhanoglu, ashtu si edhe pa mbrojtësin holandez Damfris, që është jashtë prej shumë kohësh.

Titullarë në mesfushë priten Sucic, Zielinski dhe Mkitarian, në portë Zomer edhe pse I kritikuar, ndërsa në sulm janë yjet në formë si kapiteni Lautaro Martinez dhe Markus Turam.

Për zikaltërit gjithashtu duhet fitorja për të shmangur plej ofin, por gjithsesi ata nuk kanë rrezik eliminimi. Bilanci total është lehtësisht në favor të italianëve, me dy fitore, një barazim e një humbje, por këtë rast vlen më shumë ajo që ka ndodhur në Gjermani.

Borusia fitoi sfidën e fundit mes tyre në fushën e vet, 3-2 në 2019, ndërsa shumë herët, në 1964, në ish-stadiumin “Vestfalenshtadion” dueli përfundoi 2-2./abcnews.al

Fokusi kryesor i Shteteve të Bashkuara të Amerikës nuk është më Europa dhe ky ndryshim është një ndryshim strukturor dhe jo i përkohshëm. Kjo ishte deklarata që beri shefja e Politikës së Jashtme të Bashkimit Europian Kaja Kallas ndërsa Brukseli po meson të përshtatet me mënyrën sesi Presidenti Amerikan Donald Trump ka riformësuar marrdhëniet transatlantike.

Duke folur në konferencën vjetore të Agjencisë Europiane të Mbrojtjes, Kallas theksoi se, ndonëse Bashkimi Europian vazhdon të synojë lidhje të forta transatlantike dhe Shtetet e Bashkuara do të mbeten aleat, Europa duhet të përshtatet me realitete të reja. Ajo nënvizoi se “NATO duhet të bëhet më europiane për të ruajtur forcën e saj”.

“NATO  duhet të bëhet më europiane për të ruajtur Forcën e saj dhe për këtë duhet të ketë një veprim të menjëhershëm nga ana e Bashimit Europian. Ne duhet të sigurohemi që të gjitha iniciativat tona të sigurisë dhe mbrojtjes të mbeten pjesë plotësuese për NATO.  E thënë shkurt Bashkimi Europian duhet të sinkronizojë përpjekjet sëbashku me NATO-n për të garantuar një mbrojtje më të mirë. Më lejoni të jem e qartë, ne i duam marrëdhëniet e forta transatlantike, Shtetet e Bashkuara mbeten partneri ynë, por Europa nuk është më qendra kryesore e Gravitetit për Washingtonin.”

Kaja Kallas deklaroi  se Bashkimi Europian duhet të veprojë me urgjencë për të forcuar mbrojtjen e Unionit duke theksuar se Administrata e Presidentit Amerikan Donald Trump nuk ka nguruar të vendosë në pikëpyetje marrdhëniet transatlantike pavarësisht një aleance historike. Kaja Kallas e konsideroi Rusinë kërcënimin më të madhe për sigurinë Europiane, Kinën një sfidë afatgjatë ndërsa shtoi se Lindja e Mesme mbetej një rajon krejtësisht I paparashikueshme. Të gjitha këto zhvillime gjeopolitike sipas Kallas e kanë venë Unionin 27 anëtarësh përall një tensioni të rëndë mbi normat, rregullat dhe ligjet ndërkombëtare që janë ndërtuar dhe zbatohen prej më shumë se 80 vitesh.

Presidenti i Republikës, Sh.T.Z. Bajram Begaj, vizitoi sot Shtëpinë Muze të shkrimtarit Ismail Kadare në Tiranë në përkujtim të tij me rastin e 90-vjetorit të lindjes. Kreu i Shtetit vlerësoi veprën e Kadaresë dhe kontributin e tij përmes letërsisë në njohjen ndërkombëtare të identitetit dhe historisë sonë.

“Muza e Kadaresë ishte Shqipëria.

Por ai pati fuqinë e magjisë që me penën e tij të nxjerrë nga thellësitë e historisë mitet, kujtesën dhe dinjitetin e kombit tonë e t’i shndërronte në letërsi të papërsëritshme botërore”, – vlerësoi Presidenti Begaj.

Kreu i Shtetit theksoi edhe rëndësinë e përcjelljes së kësaj vepre te gjeneratat e ardhshme. Mesazhi i plotë i Presidentit të Republikës me rastin e ditës së lindjes së shkrimtarit Ismail Kadare:

“Muza e Kadaresë ishte Shqipëria. Por ai pati fuqinë e magjisë që me penën e tij të nxjerrë nga thellësitë e historisë mitet, kujtesën dhe dinjitetin e kombit tonë e t’i shndërronte në letërsi të papërsëritshme botërore.

Sot, në 90-vjetorin e datëlindjes, vizitova muzeun e tij në Tiranë, shtëpinë ku ai shkroi pjesën më të madhe të veprave.
Besoj se ne duhet të edukojmë fëmijët e të rinjtë që të vijojnë letërsinë e mrekullueshme të tij”.

Doktori shëtit në Strasburg, deputetët e rinj të PD shkojnë në Amerikë. Lajme jo të mira vijnë nga SHBA. Katër deputetë të rinj të PD do të kalojnë oqeanin me ftesë të Ëashingtonit për t’u trajnuar.

Në një takim me të ngarkuarën me punë të SHBA në  Tiranë, Nensi Van Horn, ambasada amerikane zbulon se demokratët e rinj Ivi Kaso, Ledina Alolli, Blendi Himçi dhe Besart Xhaferri do të udhëtojnë në Ëashington në Programin Ndërkombëtar të Vizitorëve Udhëheqës.

Nga mosha, deputetët më të rinj janë Belind Këlliçi dhe Gazment Bardhi, por ftesa nuk u erdhi atyre, se tashmë kanë hyrë në mandatin e dytë si deputet. Kurse Berisha ka hyrë në mandatin e dytë si non grata nga SHBA./abcnews.al

Marrëdhënia mes botuesit Bujar Hudhri dhe Ismail Kadaresë ishte gjithçka, përveçse e zakonshme. Një rrugëtim 30-vjeçar në një “terren të vështirë”, siç e përshkruan vetë Hudhri në studion e Pas Mesnatë, ku herë pas here “binin rrufe”, por që mbeti një nga bashkëpunimet më domethënëse për të.

Në 90 vjetorin e lindjes së Ismail Kadaresë, Hudhri kujton bisedat me shkrimtarin e ndjerë.

“Kadareja nuk fliste fort se sa donte të jetonte por kohët e fundit shprehte një dëshirë që të jetonte 90 vjec. Unë i thoja gjithmonë do jesh mbi 100. E bukura për këtë intervistë është koicidenca tjetër që Kadare ka lindur më 28 janar 193 dhe ka qenë ditë e mërkurë. Pra pas 90 vitesh bie fiks e mërkurë. Kadare në një nga librat e tij thotë: ti ke lindur për ditë të mërkure thoshte babai’ sikur kjo kishte ndonjë rëndësi të vecantë dhe gjithmonë kujtonte usta Vasilin që kishte ardhur të rregullonte pjesë të catisë dhe kur iku tha ‘me një djalë i tha babait’ dhe linda unë.” thotë ai.

Hudhri kujton se takimi i parë me Kadarenë ndodhi në vitin 1995. Ndërsa thotë se shkrimtarit i bëri përshtypje serioziteti dhe fokusimi i tij i plotë te letërsia shqipe.

“ Ajo që mbaj mend tani dhe ka mbi 30 vjet që ka ndodhur, Kadareja atëherë jetonte në Francë, unë në Elbasan dhe im vëlla, gazetar në gazetën Drita kishte shumë miqësi me Kadarenë. Unë atëherë isha botues, ajo që ishte tipike për veprimtarinë time, ishte fokusimi im vetëm te letërsia shqipe. Dhe ishte kjo që më coi drejt Kadaresë. Im vëlla e organizoi këtë takim, ka qenë 15 nëntor 1995, ora 18:00 te shtëpia e Kadaresë. Ai e dinte se cfarë unë kisha botuar”, kujton Hudhri

Një nga momentet më të rëndësishme për shkrimtarin ishte botimi i veprës së plotë, e përmbledhur në shtatë vëllime – një numër biblik, i preferuar për Kadarenë. “Ai iku i lumtur, sepse e pa veprën e tij të plotë të përmbledhur,” thekson botuesi.

Në librin e jetës së Kadaresë, marrëdhënia me sistemin komunist dhe me Enver Hoxhën zë një vend të veçantë. Hudhri nënvizon se sunduesit shpirtërorë lënë hije të përjetshme, ndërsa sunduesit pushtetarë janë të përkohshëm. Ai zbulon gjithashtu se botimi në frëngjisht ishte ajo që e shpëtoi Kadarenë: “Ishte dera e vetme drejt Perëndimit. Franca.”

Sipas Hudhrit, shkrimtari kishte shumë gra rreth vetes, por Helena Kadare ishte muza e tij e vërtetë. “Zonja Helena i ka dhuruar dhe i ka falur gjithçka. Nuk është e lehtë të jetosh me një gjeni,” thotë ai.

Një tjetër detaj i fortë lidhet me akuzat e kohës: Bashkim Shehu i kishte thënë Kadaresë se në Byronë Politike qarkullonte ideja se ai ishte agjent i huaj. Burgun, sipas Hudhrit, e shmangu pikërisht fama ndërkombëtare dhe lidhja me Perëndimin.

“Kur sunduesit grinden”, gratë e jetës së Kadaresë, sekretet e mbijetesës së tij dhe marrëdhënia e ndërlikuar me pushtetin përbëjnë një mozaik që Hudhri e rrëfen jo vetëm si botues, por si dëshmitar i afërt i jetës së një gjeniu, që sipas tij, u largua nga kjo botë i qetë – sepse la pas një vepër të plotë dhe një trashëgimi të pavdekshme./abcnews.al

Pas Prizrenit dhe Drenasit, drejtësia në Kosovë ka patur si objekt këtë të mërkurë komunën e Malishevës. Prokuroria Themelore në Gjakovë ka nisur këtë të mërkurë një aksion lidhur me dyshimet për falsifikim të rezultateve zgjedhore në këtë komunë, duke intervistuar dhjetëra komisionerë.

Aksioni ka të bëjë me dyshime për manipulime me vota në favor të kandidatëve për deputetë. Edhe në Malishevë, ndryshimet më të mëdha në numrin e votave pas rinumërimit janë evidentuar tek Partia Demokratike e Kosovës ku kandidatët për deputetë Gazmend Maliqaj, Fetah Paçarizi, Adnan Thaqi, Hajdar Beqa dhe Arbnor Salihu kanë humbur qindra vota.

Me më pak vota pas rinumërimit kanë dalë edhe kandidatët e Lëvizjes Vetëvendosje Valon Hoti dhe Gani Krasniqi. Pas manipulimit të votave nga ana e komisionerëve që zbuloj rinumërimi i plotë në 38 komuna të vendit, në një aksion të Prokurorisë, u arrestuan 109 persona në Prizren. Prej tyre, 23 përfunduan në paraburgim.

Dyshimet për manipulim të votave të zgjedhjeve të dhjetorit kanë hedhur dyshime serioze mbi procesin zgjedhor ndërsa Komisioni Qëndror i Zgjedhjeve synon ta përfundoj procesin në fundjavë.

Deri më tani janë rinumëruar mbi 80 për qind e votave./abcnews.al

Në stadiumin Bergamos ndaj Parmës për të u ndez sinjali i alarmit. Berat Gjimshiti nuk mundi ta luante deri në fund ndeshjen e Serisë A, që Atalanta e tij e fitoi 4-0, sepse trajneri Paladino u detyrua ta zëvendësonte në pushim.

Arsyeja?

Një lodhje muskulore e cila mund të kthehej në dëmtim, diçka që është më e lehtë të ndodhë me një futbollist 32-vjeçar.

Gjithsesi, alarmi ishte I rremë dhe kapiteni I kombëtares shqiptare është kthyer në ekip duke qenë gati për sfidën e sotme në Champions.

Jo vetëm kaq, por mbrojtësi I qendrës pritet të jetë titullar.

Gjimshiti u stërvit me ekipin këtë të martë, duke mos raportuar asnjë problem, diçka e rëndësishme në një ndeshje që është padyshim vendimtare.

Atalanta synon të jetë në 8 ekipet e para në Champions, pra të kualifikohet direkt për në fazën e dytë, pa kaluar në plej of.

Bergamaskët janë një pikë prapa vendit të 8-të, dhe fatin e kanë në duart e tyre.

Gjimshiti ka qenë në formë këtë sezon për të mbiquajturën “DEA”, duke shënuar edhe një gol, e duke u paraqitur shumë mirë në shumicën e ndeshjeve, edhe pse ka pasur gjithashtu mbrëmje të vështira.

Nuk dihet nëse do ta ketë fatin ta ngrejë edhe një tjetër trofe europian, por kryesore është që kapiteni shqiptar dhe Atalanta të kualifikohen në Champions.

Më pas, me të parë e me të bërë.

Vetëm disa javë pasi mijëra iranianë u vranë në një shtypje brutale të protestave, jeta në kryeqytet dukej se ishte rikthyer plotësisht në normalitet të martën. Por atmosfera e normalitetit fsheh një të vërtetë të pakëndshme – se shumë njerëz ndihen të bllokuar mes retorikës së qeverisë iraniane dhe kërcënimeve për veprime ushtarake nga presidenti amerikan Donald Trump, raporton CNN.

Trump ka paralajmëruar se një “armadë” po i drejtohet Iranit. “Kemi shumë anije që po shkojnë në atë drejtim, për çdo rast. Do të preferoja të mos ndodhte asgjë, por po i vëzhgojmë nga afër”.

E para nga këto anije – aeroplanmbajtësja USS Abraham Lincoln dhe një grup shkatërruesish me raketa të drejtuara – ka mbërritur brenda rrezes së goditjes.

Teherani është përgjigjur duke shpalosur një poster katërkatësh në sheshin Enghelab – ose Revolucioni – në kryeqytet, që kërcënon shkatërrimin e një aeroplanmbajtëseje amerikane.

“Nëse mbjell erë, do të korrësh furtunë”, paralajmëron ai në anglisht dhe persisht mbi një imazh të kuvertës së aeroplanmbajtëses të mbuluar me trupa dhe të njollosur me gjak që derdhet në ujë pas saj në një formë të ngjashme me vijat e flamurit amerikan.

Disa blloqe më tej, një poster tjetër qeveritar tregon kapjen në vitin 2016 të një anijeje të Marinës amerikane, me ekuipazhin e saj të marinsave amerikanë të gjunjëzuar në dorëzim, me duart e lidhura pas kokës.

CNN i pa të dy posterat këtë javë, gjatë një vizite në Teheran të lejuar nga qeveria, e cila ofroi një dritare të kufizuar mbi jetën në qytet që vetëm disa ditë më parë ishte tronditur nga përballje të përgjakshme.

Në rrugë, iranianët nuk janë të sigurt se cila palë përbën kërcënimin më të madh. “Nuk jam i sigurt çfarë të them. Mendoj se të gjithë po bashkëpunojnë me njëri-tjetrin kundër interesave të popullit iranian. Asgjë e mirë nuk do të na ndodhë”, i tha CNN-it Mahsani, një i ri nga Teherani.

Një tjetër banor i Teheranit, Mehdi Akbari, tha: “Nuk mendoj se Trump guxon të sulmojë. Ai më shumë po bën bllof”.

Trump ka thënë vazhdimisht se po shqyrton disa opsione, përfshirë goditjen e Iranit, por gjithashtu se Teherani “dëshiron të flasë”, duke sugjeruar se SHBA-ja mund të hyjë në bisedime me qeverinë iraniane.

“Ne jemi të hapur për biznes… siç thonë ata, kështu që nëse duan të na kontaktojnë dhe i dinë termat, atëherë do ta zhvillojmë bisedën”, tha të hënën një zyrtar i Shtëpisë së Bardhë.

Komandanti i Gardës Revolucionare të Iranit ka paralajmëruar se forca e tij është “më e gatshme se kurrë, me gishtin në këmbëz” për t’u përgjigjur.

Zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme të Iranit, Esmaeil Baghaei, u tha gazetarëve të hënën se Teherani është “më se i aftë” t’i përgjigjet çdo agresioni nga SHBA-ja.

“Mbërritja e një ose disa anijeve luftarake nuk ndikon në vendosmërinë mbrojtëse të Iranit”, tha ai. “Forcat tona të armatosura po monitorojnë çdo zhvillim dhe nuk po humbin asnjë sekondë për të rritur kapacitetet e tyre”.

Irani ka paralajmëruar se një sulm amerikan do të çonte në goditje ndaj aleatëve të Washingtonit në rajon. Shtetet arabe aleate të SHBA-së në Gjirin Persik i kanë bërë presion Trumpit kundër një goditjeje, sipas zyrtarëve rajonalë që folën për CNN këtë muaj.

Ushtria iraniane tha se aftësitë dhe efikasiteti i saj raketor janë rritur ndjeshëm që nga lufta 12-ditore me Izraelin në qershor. Irani lëshoi disa valë sulmesh me raketa dhe dronë ndaj objektivave izraelite gjatë atij konflikti.

Për iranianët në terren, shkëmbimi i deklaratave mes Trumpit dhe Teheranit po e zvarrit një periudhë “të vështirë” dhe “të mjerueshme”, kur shumë prej tyre po vajtojnë për mijëra të vrarët në shtypjen brutale të protestuesve që nisi për shkak të vështirësive ekonomike në fund të vitit të kaluar.

Kushtet ekonomike vetëm janë përkeqësuar që atëherë, me monedhën e vendit – rialin – që ka rënë në nivelin më të ulët historik. Të martën, ajo ra në 1.500.000 riale për dollar amerikan, sipas disa faqeve iraniane që ndjekin kursin e këmbimit.

Shkalla e vërtetë e sfidave me të cilat përballet Irani vetëm tani po bëhet e qartë, teksa bllokada e internetit po fillon të marrë fund.

“Nuk mund të rrije pa dalë nga shtëpia për të bërë pazar dhe punët e përditshme, por situata ishte vërtet e keqe”, i tha CNN-it një i ri, Arshami, për jetën gjatë protestave. “Tani që lidhja me internetin është rikthyer, vetëm tani e kuptojmë se sa shumë u vranë”./abcnews.al

Ilir Meta ka bërë një tjetër lëvizje për t’u liruar nga qelia.

Ish Presidenti i arrestuar prej mbi një vit i është drejtuar Gjykatës së Posaçme të Apelit duke ankimuar vendimin e GJKKO të datës 5 janar që e la sërish në burg.

Meta kërkon që kjo masë të zbutet në arrest shtëpie ose detyrim paraqitje. Apeli i Posaçëm do të vendosë më 30 janar për këtë kërkesë të Metës, i cili mbahet në paraburgim që nga tetori i vitit 2024.

SPAK mbylli hetimet më 28 korrik 2025 ndërsa dosjen e kaloi për gjykim në fund të gushtit. Meta thotë se pas mbylljes së hetimeve dhe nisjes se gjykimit, ai nuk ka mëasnjë mundësi për të prishur provat, sic pretendon SPAK.

Hetimi përfshin tre çështje të bashkuara në një dosje: aferën CEZ-DIA, lobimin e LSI-së në SHBA dhe hetimin pasuror./abcnews.al

U deshën 24 orë për të zbuluar se pse shkoi me urgjencë në Strasburg. Në të njëjtën kohë kur të martën opozitarizmin në Tiranë e udhehiqte Gazment Bardhi, Berisha i shpalli luftë në PPE seksit të tretë. Dhe pse nuk e fshehu dëshpërimin, se edhe mes partive simotra të djathta, jo të gjithë ishin dakord me doktorin.

“Debatet për këtë çështje natyrisht nuk ishin të njëjta, por në tërësi u shprehën rezerva shumë të mëdha për raportin i cili në një farë mënyre kërkonte të legjitimonte ‘terapinë konvertuese’ ndaj fëmijëve për ndryshim gjinie. Ftova të pranishmit që të vijnë në Shqipëri, të shohin pasojat e rënda të transformimit të Shqipërisë në republikën e Xhorxh Soros”,- u shpreh ai.

Kurse lufta e dytë ishte për narkoshtetin. Berisha në anglisht u foli në Strasburg për Ramaduron, beson se europianët e morën vesh.

“Paraqita para audiencës rrezikun e madh që përfaqëson narkoshteti shqiptar më në krye Edi Rama apo siç quhet rëndom Ramaduro apo Noriega i Europës për sigurinë e vendeve të rajonit dhe vendeve të Europës. Mirëkuptimi ishte i plotë nga audienca”, – tha Berisha.

Por kjo fjalë e doktorit erdhi sërish nga holli i Këshillit të Europës. Aty ka vetëm një karrige për opozitën, dhe ajo ishte e rezervuar me ftesë vetëm për Albana Vokshin. Kur vjen puna te karriget, ato i zë vetëm doktori, edhe pa ftesë, ndërsa Vokshit i duhet të filmojë më mirë në kooridor./abcnews.al

Bashkëjetesa mes shqiptarëve dhe komunitetit hebre është e hershme duke datuar që prej shekullit të 16-të. Historiani Skënder Spahiu tregon se në Vlorë funksiononin rreth 60 oxhaqe hebre, një dëshmi e tolerancës, solidaritetit dhe respektit mes dy popujve.

Këtë 27 Janar, Dita Ndërkombëtare e Përkujtimit të Holokaustit, ky raport merr një rëndësi të veçantë, duke kujtuar jo vetëm vuajtjet e hebrenjve, por edhe rolin unik të shqiptarëve në shpëtimin e jetëve gjatë luftës së dytë botërore.

lidhja mes dy popujve vijon edhe sot, si një shembull unik i bashkëjetesës dhe solidaritetit.

Historia e bashkëjetesës mes shqiptarëve dhe popullit hebre tregon edhe njëherë tjetër se solidariteti trumfon mbi urrejtjen./abcnews.al

Ish Sekretarja e Brendshme Britanike Suella Braverman e njohur për retorikën e saj armiqësore kundër emigrantëve Shqiptarë në Mbretërinë e Bashkuar ka ndërruar parti. 45 vjeçarja u  prezantua si anëtare e Reform Uk, partisë së të djathtës ekstreme të Nigel Farage. Në tubimin e mbajtur në Londër Braverman tha se kishte hequr dorë nga anëtarësimi i saj në partinë konservatore pas 30 vitesh ndërsa shtoi se me kalimin e saj në Reform UK ndihet si në shtëpi.

Në fjalimin e saj krah Nigel Farage, Braverman iu tha të pranishmëve në sallë se Britania e Madhe ishte shkatërruar dhe se emigracioni i paligjshëm kishte dale jashtë kontrollit.

Ne ose do të vazhdojmë rrugën e dobësimit dhe rënies që përfshin dorëzimin e vendit tone ose mund ta rregullojmë vendin tone, të rimarrim pushtetin dhe të rizbulojmë forcën tone tha Braverman.

Deputete në Parlamentin Britanik që prej vitit 2015, Suella Braverman ka qënë më parë Prokurore e Përgjithshme e Wellsit përpara se të niste karrierën e saj në politikë. Braverman mori postin e Sekretares së Brendshme në Mbretërinë e Bahskuar në shtator të vitit 2022 nën qeverinë e Liz Truss por u detyrua të jepte dorëheqjen vetëm një muaj pas marrjes së detyrës pasi kishte përdorur emailin e saj personal për ti dërguar një dokument një kolegu konservator.

Rishi Sunak e riemëroi Suella Braverman në këtë pozicion vetëm 6 ditë pasi kishte marrë detyrën, por Braverman nuk ia doli të mbijetonte gjatë pasi një vit më vonë u shkarkua nga kryeministri Britanik për shkak të një artikulli që akuzonte Policinë Metropolitane se kishte marrë rdhëra për arrestime në protestat pro palesztineze në Londër. Suella Braverman është deputetja e tretë Konservatore në Detyrë që i bashkohet Partisë së Nigel Farage duke e çuar numrin e deputetëve të partisë Reform UK në 8 brenda parlamentit britanik.

Read More...

Kompozitorja dhe violinistja Ina Kosturi është nderuar në Angli me Çmimin e Madh “Saint-Saens”, një vlerësim prestigjioz që mban emrin e një prej kompozitorëve më të dashur të muzikës klasike botërore. Në studion e Pas Mesnatë, ajo ndan emocionet, përjetimet e këtij cmimi, por edhe rrugëtimin e karrierës së saj.

“Fitorja e një konkursi që mban një emër të tillë, ishte vërtetë shumë kënaqësi rë nderohesh nën emrin e këtij kompozitori të madh. Po nuk është vetëm kjo, ishte I vecantë ky konkurs, kishte tre synime të tija, vec faktit që i atashuar në një organizatë. Konkurset e kompozicionit sot janë konkurse ku e vajtura direkte është thuajse e pamundur se nuk ke si ta realizosh dicka të tillë. Kënaqësi e jashtëzakonshme të fitosh një çmim që mbart emrin e kompozitorit të zemrës”, shprehet Kosturi, duke e konsideruar këtë vlerësim si një kulmim të rrugëtimit të saj artistik mes interpretimit dhe krijimit muzikor.

Ky sukses vjen pas një sërë çmimesh ndërkombëtare, ku Ina Kosturi është vlerësuar si krijuese dhe interpretuese. Në karrierën e saj ajo numëron 8 cmime dhe 8 kompozime.

“Cdo cmim është ndryshe. Cmimi i parë ka qenë Sllovenia, më pas Malta edhe ai mjaft I rëndësishëm se isha e para shqiptare në një konkurs atje. Vjena është një tjetër cmim me rëndësi, kur merr një cmim në Vjenë, duket sikur ke marrë gjithë Botën. Ka një rëndësi të veçantë të vlerësohesh nga personalitete botërore të muzikës”, thekson ajo, duke shtuar se pengu i saj më i madh mbetet fakti që kjo vepër duhet të interpretohet me orkestër, për të marrë plotësisht frymën dhe dimensionin e saj artistik. Krijimtaria muzikore ka nisur herët për Inën, që në moshën 7-vjeçare, ndërsa sot ajo shprehet se po jeton ëndrrën e fëmijërisë. Për Kosturin, kompozicioni nuk është më një territor i dominuar nga burrat: “Gratë po triumfojnë dhe po dëshmojnë forcën e tyre krijuese në muzikën klasike”, thotë ajo./abcnews.al

Read More...

Leon Weintraub edhe sot e kujton shumë mirë atë ditë, kur nazistët më 9 shtator 1939 marshuan në qytetin e tij Lozh në Poloni: “Erdhën kolona që dukej sikur nuk kishin të mbaruar me ushtarë të rinj shtatlartë e të shëndetshëm të veshur me uniformat ngjyrë jeshile të Wehrmachtit. Kur mendoj tingullin e trokitjes së çizmeve në kalldrëm më rrënqethet trupi edhe sot”, tregon ai për DW. “Ata rrezatonin aq shumë pushtet. Ata mund të shkatërronin gjithçka që u pengonte rrugën.”

Asokohe ai ishte 13 vjeç dhe as që ia merrte mendja, se çfarë mizorie do të përjetonte. Bashkë me motrat dhe nënën e tij, që menaxhonte një lavanteri, ai jetonte në një lagje të varfër të qytetit. Babai i kishte vdekur, kur ai kishte qenë një vjeç e gjysmë. Familja e vogël qendronte e lidhur fort. Leoni ishte një djalë inteligjent. “Librat dhe filmat ishin për mua si një dritare, prej nga shihja botën”, thotë ai. Falë një burse ai arrin të shkojë në gjimnaz.

I izoluar në geto
Por ai nuk mundi ta vazhdojë rrugën e shkollës. Në shkurt 1940 ai dhe familja e tij zhvendosen me detyrim në geton Litzmannstadt- këtë emër i kishin vënë gjermanët qytetit Lozh. Rreth 160.000 hebreje dhe hebrenj u vendosën në këtë geto, kush tentonte të arratisej e qëllonin. Njerëzit i futën në punë të detyruar. Leoni punonte në një punishte elektriku në sektorin e metaleve. Këshilli hebre u pati thënë, se kush qe i dobishëm për nazistët kishte shanse më të mira për të mbijetuar. (Këshillat hebreje ishin vendosur prej nacionalsocialistëve në territoret e pushtuara për të administruar bashkësinë hebreje dhe për të vepruar si ndërmjetësues midis tyre dhe pushtuesve gjermanë. Shën. red.)

Por në geto shumë vetë gjetën vdekjen prej epidemive dhe urisë.”Fjala uri ka një vend të veçantë në vokabularin e trurit tim”, thotë Weintraub. Sot uri mund të thuash, kur nuk ke ngrënë drekë, por kjo nuk është në fakt uri, është thjeshtë një oreks i shtuar. Unë kam vuajtur pesë vjet, shtatë muaj dhe tri javë, me një përjashtim të vetëm, nga uria. Nuk mund të flija nga dhimbja e presionit në stomak dhe po me këtë dhimbje ngrihesha në mëngjes. I vetmi mendim që kisha ishte, se si të gjeja diçka për të ngrënë, që të mbushja stomakun.”

Transporti në Auzhvic-Birkenau
Në verën e vitit 1944 getoja shpërbëhet. Presidenti i qeverisë rajonale, Friedrich Übelhöhe, më 1939 u kishte dërguar një letër krerëve nazistë, ku shkruante: “Krijimi i getos vetëkuptohet që është vetëm një masë e përkohshme. Se kur dhe në çfarë mënyre do të spastrohet getoja e hebrenjve në Lozh, këtë të drejtë ia rezervoj vetes për ta vendosur. Qëllimi final duhet të jetë në çdo rast, që ne ta djegim plotësisht këtë çiban murtaje.”

Banoreve dhe banorëve të getos u premtohej në mënyrë cinike, se do t’i dërgonin diku tjetër, ku mund të punonin për “të mirën e Rajhut të Tretë”.

Leon Weintraub, ashtu si shumë të tjerë, deportohet në kampin e shfarosjes Auzhvic-Birkenau. Kjo ishte thjesht një geto tjetër, pretendonin nazistët. “Por pastaj erdhi një tren mallrash, më shumë i destinuar për transportin e bagëtive se sa për njerëz”, tregon ai. “Ne na ngjeshën nëpër vagonë, aq ngushtë, se mund të qendronim vetëm në këmbë. Dyert u mbyllën me shul, nuk kishte ushqim e as ujë. Binte nata, zbardhte dita, e përsëri vinte nata.” Era e kovës për nevojat personale kutërbonte.

Dikur dyert u hapën, dikush ulëriti: “Dilni, dilni.” Ai ende nuk e kishte të qartë, se ku i kishin sjellë nazistët njerëzit”, tregon Weintraub. Ai i kishte thirrur nënës: “Shihemi aty brenda.” Por shpejt e kuptoi, se ata nuk kishin mbërritur në një geto tjetër. Ai pa, se telat me gjemba që rrethonin zonën ishin me elektricitet. Në të ashtuquajturin “Seleksionim” përpara binarit famëkeq 18 vjeçari pa për herë të fundit nënën e tij. SS-vendosnin, se kush lejohej të jetonte dhe kush jo: “Gishti i madh drejtuar djathtas, nënkuptonte i paaftë për punë, gishti i madh drejtuar majtas, shtyrje e vdekjes”, thotë Weintraub. Nëna e tij vdes po atë ditë në dhomën e gazit.

Për 18-vjeçarin Leon nisi kalvari i vuajtjes. “Filloi procedura e dehumanizimit”, kujton ai. Njerëzit u zhveshën, i futën në dush, iu prenë flokët dhe u dezinfektuan. “Na zhveshën nga gjithçka e vullnetit njerëzor. Ata na drejtonin dhe ne s’na mbeti gjë tjetër veçse të zbatonim urdhërat.”

Duke i shpëtuar dhomës së gazit
Kur Leon Weintraub mendon Auzhvicin, atij i kujtohet së pari era e mishit të djegur. Por atëherë, ai nuk e kishte idenë, që tymi i zi nga oxhaqet e larta, vinte prej njerëzve të djegur. Ai ndihej i vetmuar, nuk njihte askënd. “Por unë u mbylla në vetvehte, një qendrim vetëmbrojtës për të mos lejuar që e keqja të hynte brenda meje. Në rast të kundërt nuk do ta kisha përballuar.”

Ai mbijetoi fare rastësisht prej kampit të shfarrosjes. Të burgosurit e rinj të bllokut 10, ku ai qe strehuar, drejtoria e kampit i kishte planifikuar për në dhomën e gazit. Në një çast kur aty pranë nuk ndodhej asnjë roje, Weintraub u përzie me një grup të burgosurish të zhveshur, të cilët do të dërgoheshin në kampin Groß-Rosen. Atyre u ishte vendosur numri me tatuazh. “Por kur na dërguan në dhomat e veshjes, pata fat, sepse nuk më kontrolluan, në rast të kundërt do të më kishin vrarë.”

Fotografia e fundit, që ai merr me vehte nga Auzhvici, është kufoma e një gruaje, që është e varur në gardhin me elektricitet. Ajo kishte bërë vetëvrasje.

Martirizimi dhe arratisja
Stacionet e të riut Leon janë kampi i përqendrimit Groß-Rosen, Flossenburg dhe Natzveiler-Struthof. Imazhet e mizorive janë ngulur thellë në memorjen e tij: Godtije brutale arbitrarisht, që u jepen të burgosurve duke kaluar, poshtërime dhe varje e të burgosurve. “Sa herë që vij në Flossenburg, më dridhen këmbët”, tregon ai për DW. “Unë shtangem për pak sekonda, sepse e shoh sërish vehten në dimër, në këtë erë të ftohtë. E gjithë turma e njerëzve lëviz në sheshin e apelit. Ky është një imazh apokaliptik.”

Pak para fundit të luftës Leon Weintraub me të burgosur të tjerë i hipin në një tren, që do ta zhysnin në liqenin Bodensee. Por kjo nuk ndodhi: Lokomotiva u qëllua nga një bombardues francez, treni ndaloi, Leoni arriti të arratiset. Dikur ai u gjend përballë një ushtari francez dhe e kuptoi, që ky qe fundi i martirizimit të tij. Në këtë kohë ai ishte 19 vjeç dhe peshonte vetëm 35 kg. dhe i sëmurë nga ethet e tifos. Ai jeton, por vuan për familjen e humbur – derisa rastësisht mëson, që tri motrat e tij kanë mbijetuar në kampin e përqendrimit Bergen-Belzen. “Në këtë moment u bëra njeri. Ky ishte fillimi i rrugës së kthimit në jetë”, thotë ai./DW

Ministrja e Jashtme suedeze Maria Malmer Stenergard dhehomologu i saj gjerman Johann Wadephul mbajtën një konferencë shtypi pas bisedimeve bilaterale. Gjermania dhe Suedia janë “në mënyrë të veçantë të të njëjtit mendim” në çështjet themelore, tha Wadephul pas bisedimeve. Të dyja vendet kanë vlerësim shumë të ngjashëm të situatës së politikës së sigurisë. Lëvdata të qarta erdhën edhe nga Suedia: bashkëpunimi me Gjermaninë është më i rëndësishëm se kurrë, tha Stenergard. Por pavarësisht qëndrimeve të dukshme të përbashkëta, atmosfera është serioze. BE dhe NATO-ja duhet të përgatiten për një përballje afatgjatë me Rusinë, paralajmëroi Stenergard.

Wadephul-i tha në Stokholm se qeveria federale gjermane është e hapur për bisedime për mbrojtjen bërthamore me Francën. Megjithatë, zbatimi konkret i masave të nevojshme do të kërkonte mjaft kohë për t’u realizuar.

Ministrja e Jashtme suedeze Maria Malmer Stenergard gjithashtu u shpreh në mbështetje të një debati brenda NATO-s për formën e ardhshme të frikësimit bërthamor. Suedia iu bashkua aleancës së mbrojtjes së NATO-s dy vjet më parë, nën përshtypjen e luftës së Rusisë kundër Ukrainës.

Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Mark Rutte, përjashtoi mundësinë që Europa të jetë në gjendje të mbrojë veten pa Shtetet e Bashkuara në të ardhmen e afërt. Ai theksoi se nëse Europa me të vërtetë dëshiron të veprojë vetë, shpenzimet e mbrojtjes të vendeve evropiane duhet të rriten në dhjetë për qind të prodhimit ekonomik.

Më parë Wadephuli kishte qëndruar për bisedime në Lituani./DW