“Nëse Manhattan-i është mushkëria që merr frymë me shpejtësi, Shën Patriku është rrahja e ngadaltë e zemrës që të kujton se njeriu ka nevojë edhe për ndalesa, jo vetëm për nxitim.”

Nga Leonard Veizi

Në zemër të Manhattanit, mes të zhurmës, trafikut dhe dritave që kurrë nuk shuhen, e mes ndërtesave që prekin retë, qëndron Katedralja e Shën Patrikut, si një kështjellë shpirtërore që i bën ballë kohës, ndryshimeve dhe zhurmës që rrethon Qendrën e Qytetit, a si një ishull paqeje, shpirtërore dhe historie. E vendosur në Avenunë e Pestë, midis Rrugëve 50 dhe 51, përballë Qendrës Rockefeller, katedralja qëndron si dëshmi e qëndresës, besimit dhe identitetit të emigrantëve irlandezë që e themeluan dhe si qendra shpirtërore e katolikëve të metropolit…

…Si një turist tranzitor a udhëtar i humbur në vorbullën e “Fifth Avenue”, mjafton të kapërcesh pragun e këtyre portave të rënda prej bronzi për të ndjerë sesi pesha e qytetit zhduket, duke u zëvendësuar nga një heshtje monumentale që të bën të harrosh se jashtë njerëzit nxitojnë drejt të ardhmes.  Për udhëtarin që vjen nga rrugët e mbushura me xham dhe çelik, takimi me gurin e ftohtë dhe vjetërinë e katedrales është një goditje e ëmbël për shqisat: Zhurma e sirenave dhe takat që përplasen mbi asfalt zëvendësohen papritur nga jehona e lehtë e hapave mbi mermer dhe pëshpërimat që humbasin në lartësinë e qemerëve. Sytë nuk ngopen duke ndjekur vijat neogotike që ngjiten drejt tavanit, ndërsa drita që depërton përmes xhameve të ngjyrosura (stained glass) vizaton mbi dysheme një hartë ngjyrash, që duket sikur lidh tokën e zhurmshme me qetësinë e qiellit. Brenda këtyre mureve, koha nuk matet me orët e shpejta të Wall Street-it, por me qirinjë që digjen ngadalë, duke i ofruar çdo turisti një moment reflektimi, pavarësisht besimit që ai mbart.

Historia

Ndërtimi i katedrales, – mes viteve 1842-1864. – ishte ide e Arkiveshkvit John Hughes, i njohur si “Dageri i Nju Jorkut”—një figurë që pa te kisha jo thjesht vendin e lutjes, por edhe simbolin e qëndresës, identitetit dhe besimit të emigrantëve irlandezë që po vendoseshin në Nju Jork. Guri i parë u vendos më 15 gusht 1858, me qëllimin që kisha e re të ishte më e madhe, më e lartë dhe më madhështore se kishat që kishin katolikët gjeri atëherë.

Arkitektura

Projektuesi i katedrales, James Renwick Jr., ishte i frymëzuar nga katedralet gotike evropiane, si Këlni, Amiens, dhe Reims. Ndërtesa u realizua në stil neogotik, me:

-Harkada me majë, që i japin lartësi dhe hijeshi.

-Harkore fluturues, që përforcojnë muret dhe lejojnë që dritaret të zgjerohen.

-Dritare me qelq me njolla, që pikturojnë dritën natyrore me ngjyrat e shenjtorëve, skenave biblike, dhe figurave kishtare.

-Dy kulla 100 metra të larta, që qëndrojnë si dy majat që lartojnë katedralen nga mesi i lagjes Manhattan.

Katedralja mund të mbajë rreth 2,400 persona, duke qenë një nga katedralet më të mëdha katolike në SHBA.

Materiali

Katedralja u ndërtua nga mermari i Tuckahoe (Nju Jork) dhe Massachusetts, që i jep ndërtesës një ngjyrë të bardhë që ndryshon me dritën, nga perla e ftohtë në agim, te e arta nën rrezet e perëndimit. Brenda, katedrale ka:

-Një nef që arrin 60 metra gjatësi, me kolona që duken si trungje të larta që mbajnë qemerin.

-Një altar që qëndron nën një baldekin gotik, i gdhendur me detaje të imta.

-Një organo gjigande, që përdor rreth 9,000 tuba dhe që lëshon tinguj që jehojnë nga qemeret e larta. I prodhuar nga organi G.W. Kimball (dhe i rinovuar nga firma e njohur Aeolian-Skinner), organoa përdoren si për meshë, ashtu edhe për koncertet që organizohen brenda katedrales. Tingulli i organos, që jehojë nën qemeret gotike, i jep liturgjive një solemnitet unik, që prek thellë shpirtin e besimtarit.

Atmosfera

Sapo hyn brenda, zhurma e Qendrës Rockefeller dhe e Avenysë së Pestë venitet, sikur katedralja formon një flluskë paqeje. Drita që depërton nga dritaret me mozaikë multngjyrëshe krijon një atmosferë thuajse mistike, që i fton besimtarët dhe vizitorët të reflektojnë, të luten, dhe të gjejnë qetësi. Por Katedralja e Shën Patrikut nuk shquhet vetëm për arkitekturën e saj madhështore, por edhe për veprat e artit që stolisin brendësinë e saj, që nga skulpturat, pikturat, dritaret me njolla, e deri te orenditë liturgjike.

Dritaret me ngjyra

Një nga elementët më tërheqës që syri pikas sapo hyn brenda katedrales, janë dritaret me qelq me njolla, që lartësohen përgjatë mureve. Ato u realizuan nga punishte të njohura evropiane, si Charlyier & Lorin nga Chartres (Francë) dhe Nicholas & Co. nga Birmingham (Angli). Dritaret paraqesin skena nga Bibla, jetët e shenjtorëve, dhe simbolet e krishterimit, që, nën dritën që depërton nga jashtë, i japin katedrales një atmosferë shpirtërore, gati mistike. Këto dritareve i japin brendësisë një atmosferë evropiane mes rrokaqiejve amerikanë.

Skulpturat

Brenda katedrales gjenden një sërë skulpturash të shenjtorëve, që qëndrojnë si roje shpirtërore. Një nga më të shquarat është statuja e Zonjës Mari, e vendosur pranë Altarit të Zonjës, që paraqet Virgjërën me Krishtin Fëmijë, gdhendur me mjeshtëri nga mermeri i bardhë. Një tjetër skulpturë që tërheq vëmendjen është përmendorja e Shën Patrikut, shenjtit mbrojtës të Irlandezëve, që qëndron pranë hyrjes, duke bekuar besimtarët që hyjnë.

Pikturat dhe relievet

Në brendësi, katedralja ka edhe piktura që zbukurojnë muret e kapelave anësore. Disa syresh paraqesin skena nga jeta e Krishtit, nga Lindja, Kryqëzimi, Ringjallja, dhe Ngjitja. Relievet — gdhendje që dalin nga guri — zbukurojnë altaret, katedrën dhe portat, duke pasuruar narrativën biblike që përshkon gjithë ndërtesën.

Altari i lartë

Një nga pikat qendrore që tërheq vëmendjen sapo hyn, është Altari i Madh, i gdhendur në mermer italian. Mbi të lartësohet një baldekin gotik, që i jep vendit të shenjtë lartësinë dhe solemnitetin që i takon. Ky baldekin, i zbukuruar me gdhendje të imta, figura shenjtorësh dhe majëzat karakteristike gotike, formon një kornizë madhështore që rrethon Sakramentin e Shenjtë.

Kapela e Zonjës

Pas Altarit të Lartë, qëndron Kapela e Zonjës, kushtuar Virgjërës Mari. Kjo kapelë, që u shtua nga 1901-1906, përbën një nga perlat e katedrales. E zbukuruar me dritare me njolla që paraqesin skena nga jeta e Zonjës, me skulpturën që qëndron mbi altar, dhe me gdhendje që pasqyrojnë delikatesën, pastërtinë dhe rolin ndërmjetës të Shën Mërisë, kapela shërben si vend për lutje, reflektim, dhe paqe.

Roli sot

Sot katedralja përdoret për mesha, pagëzime, dasma, dhe ceremoni mortore, por edhe si destinacion turistik, që tërheq rreth 5 milionë vizitorë nga e gjithë bota çdo vit. Ajo qëndron si një nga simbolet më të qëndrueshme të Nju Jorkut, që pasqyron si besimin, ashtu edhe multiculturalizmin, që e karakterizon këtë metropol.

Katedralja e Shën Patrikut qëndron si një nga veprat më të mëdha të arkitekturës kishtare neogotike në Shtetet e Bashkuara. Ajo përfaqëson një urë mes të shkuarës dhe të ardhmes, mes traditës dhe modernitetit, mes besimit dhe jetës urbane që vrapon pa pushim rrotull saj.

Shën Tereza e Kalkutës

Brenda Katedrales Shën Patriku, ekziston edhe një aneks i veçantë kushtuar Nënës Terezë – Shën Terezës së Kalkutës – figurës që me veprën e saj humanitare u shndërrua në ikonë të dhembshurisë dhe shërbimit ndaj të varfërve.

Nënë Tereza e vizitoi Katedralen Shën Patriku disa herë, veçanërisht gjatë qëndrimeve të saj në Nju Jork. Ajo u prit nga klerikët, besimtarët dhe nga kardinalë që shërbenin atje, si shenjë respekti dhe nderimi për veprën e saj. Pas shenjtërimit të Nënës Terezë, katedralja vendosi t’i kushtonte asaj një vend të veçantë, që besimtarët të luteshin, të reflektonin dhe të nderonin figurën e shenjtores.

Aneksi i Nënës Terezë qëndron në njërën nga kapelat anësore. Aty gjendet:

Një portret i Nënës Terezë, që e paraqet me rrojen e saj karakteristike të bardhë me vija blu.

Një relike (një copë e veshjes që përdorte, p.sh. një pjesë e sarit) që i lejon besimtarët të kenë një kontakt fizik me shenjtoren.

Një pllakë përkujtimore, që shënon qëndrimin e saj, shërbimin dhe shenjtërimin nga Kisha Katolike.

Aneksi i Nënës Terezë ka një atmosferë paqeje, përulësie dhe reflektimi, që qëndron si një oaz shpirtëror brenda lëvizjes dhe zhurmës që rrethon katedralen.

Njerëzit që vijnë — besimtarë, turistë, kalimtarë — qëndrojnë para portretit, luten, ndezin qirinj dhe gjejnë atje qetësinë që kërkojnë.

Nënë Tereza, si figurë që gëzonte respekt universal, e ka vizituar Katedralen e Shën Patrikut (St. Patrick’s Cathedral) disa herë gjatë qëndrimeve të saj në Nju Jork.

1976 – Vizita e parë

Nënë Tereza ishte ftuar nga autoritetet kishtare të Nju Jorkut dhe nga Kardinali Terence Cooke, që në atë kohë ishte Arqipeshk i Nju Jorkut. Gjatë qëndrimit të saj, ajo mori pjesë në meshën që u kremtua nga Kardinali Cooke në katedrale. Njerëzit u mblodhën nga të gjitha anët e qytetit për të parë nga afër murgeshën që ishte shndërruar në simbol të dhembshurisë.

1985 – Ceremonia e nderit nga Presidenti Ronald Reagan

Nënë Tereza u nderua nga Presidenti Ronald Reagan me Medaljen Presidenciale të Lirisë (Presidential Medal of Freedom), si shenjë vlerësimi për shërbimin që i bënte njerëzve më të varfër. Gjatë qëndrimit të saj, Nju Jorku organizoi edhe një meshë falënderimi në katedrale, ku morën pjesë autoritete kishtare, politike, si edhe qindra besimtarë. Nënë Tereza, me thjeshtësinë që e karakterizonte, u lut që dashuria dhe shërbimi të mbizotëronin kudo.

1997 – Vizita e fundit

Pak para vdekjes, Nënë Tereza u kthye sërish në Nju Jork dhe kaloi nga katedralja. Edhe pse ishte e dobët fizikisht, prania e saj u prit me nderim nga besimtarët. Ajo u ndal për t’u lutur, për të bekuar turmat që ishin mbledhur, dhe për të lënë mesazhin që dashuria, shërbimi dhe dhembshuria qëndrojnë përtej të gjitha ndasive. Kjo ishte edhe lamtumira e saj me katedralen, vend që e nderoi si shenjtore që ishte. Në Katedralen e Shën Patrikut, Nënë Tereza gjeti gjithmonë një shtëpi shpirtërore, ku mesha, lutjet dhe prania e saj u bënë pjesë e historisë kishtare të Nju Jorkut. Ajo qëndroi si një urë mes të varfërve dhe të pasurve, mes besimtarëve dhe jobesimtarëve, duke treguar që dashuria dhe shërbimi i të dobëtit qëndrojnë në zemër të mesazhit të Krishtit.

 

 

 

Në Prishtinë, Hagë, Tiranë, Strasburg e Shkup u ngrit zëri i shqiptarëve për drejtësi.

Shqiptarë nga të gjitha trevat u mblodhën në mbrojtje të ish-krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

Protesta e parë u organizua në Prishtinë nga kategoritë e dala nga lufta. Një muaj më pas, shqiptarë nga e gjithë bota protestuan në qytetin holandez, në Hagë, në afërsi të objektit të Gjykatës Speciale. Atje u protestua një ditë para fillimit të dëgjimit të dëshmitarit të parë të mbrojtjes, ish-ndihmëssekretar i shtetit amerikan, James Rubin.

Diplomati amerikan dëshmoi para trupit gjykues për procesin e Rambujesë, ku ndër tjera ka thënë se Hashim Thaçi nuk kishte rol udhëheqës në Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës. Po ashtu, ai ka thënë se UÇK nuk ka pasur strukturë të organizuar komanduese. Dëshmia e tij u vlerësua si një nga më të rëndësishmet në këtë proces.

Edhe në Tiranë, zëri i shqiptarëve jehoi “Drejtësi për Çlirimtarët”.

Organizata e Veteranëve të Luftës së UÇK-së para Asamblesë së Këshillit të Evropës dorëzoi 285 letra, për të shprehur shqetësimin lidhur me procesin në Gjykatën Speciale.

Në fund të vitit, shqiptarët protestuan edhe në Shkup të Maqedonisë së Veriut, me të njëjtën kërkesë për drejtësi.

Gazmend Syla nga Organizata e Veteranëve të Luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (OVL-UÇK) thotë se gjithë këto protesta kanë pasur për qëllim sensibilizimin e opinionit publik dhe ndërkombëtar për procesin gjyqësor që po zhvillohet në Hagë.

“Pesë protesta, me një buxhet që organizatat e veteranëve të luftës, zero buxhet, do të thotë, prej ardhjes në pushtet të qeverisë Kurti. Me vështirësi të mëdha, kemi arritur me i organizuar këto pesë protesta, qysh e dini edhe ju. Njërën në Kosovë, tjetrën në Den Haag, tjetrën në Tiranë, Strasburg e kështu me radhë, e fundit në Maqedoni. Mendojmë që e kemi ngritë qytetarin, i kemi treguar qytetarit tonë se çka po ndodh atje, sepse duke pasur parasysh faktin se Gjykata Speciale nuk i ka dhënë shumë dritë gjithë procesit atje. Ka qenë tepër e rezervuar me publikun, me shqiptarët, me ato seanca të mbyllura, me ato padrejtësi që ndodhin kohë pas kohe, me gjasë qytetarët nuk kanë mujt me e ditë krejt çka po ndodh atje. Kjo thirrje e jona për qytetarët që me dalë, me u mobilizu e me u sensibilizu për ato që po ndodhin në Gjykatën Speciale, besoj që ka qenë e arritur tepër e madhe edhe besoj që e kemi bërë punën ashtu siç është më së miri, gjithmonë duke pasur parasysh kapacitetet e organizatës së veteranëve të luftës”, deklaron ai.

Syla ka theksuar se paralelisht me protestat, OVL e UÇK-së ka vepruar edhe në rrafshin diplomatik, përmes takimeve me personalitete dhe përfaqësues ndërkombëtarë.

“Neve asnjëherë nuk kërkojmë që të ndërhyjmë në drejtësi, apo të pengojmë drejtësinë, ne kërkojmë vetëm drejtësi. Krejt çka kërkojmë ne është një monitorim i ndonjë instituti të pavarur ndërkombëtar, ose qoftë ndonjë mekanizmi që do të nxirrte Këshilli i Evropës, Asambleja e Këshillit të Evropës, ku edhe e mori dritën jeshile themelimi i Gjykatës Speciale, ose qoftë çfarëdo mekanizmi qoftë ai i pavarur. Vetëm monitorim të punës së Gjykatës Speciale, çfarë ka ndodhur prej atëherë deri më sot. Nëse do të ndodhë një monitorim i mirëfilltë i kësaj gjykate, i punës së gjykatës deri në këto kohë pra, deri në përfundim të procesit, ne jemi të bindur që bashkëluftëtarët tanë do të kthehen të pafajshëm në shtëpitë e tyre. Prandaj, në qoftë se nuk do të ketë monitorim të punës të asaj çka ka ndodhur deri më sot në Gjykatën Speciale, i druhem faktit që do të kemi vendim negativ ose do t'i përcjellë fati edhe bashkëluftëtarët tanë që janë në proces, do t'i përcjellë fati i dy bashkëluftëtarëve tonë që janë veç të dënuar atje”, shton ai.

Në dy prej këtyre organizimeve ishte e pranishme edhe Nevenka Tromp, e cila punoi për shumë vjet në Tribunalin e Hagës për ish-Jugosllavi, ishte prezente në dy prej pesë organizimeve. Ajo për KosovaPress thotë se nuk është e zakonshme që qytetarët të interesohen për çështje penale.

“Nuk është shumë e zakonshme që njerëzit të interesohen për çështje penale, sigurisht jo në numra të mëdhenj. Nëse do të flisnim për protesta, nuk do të isha dakord me këtë përkufizim; këto ishin ngjarje publike për të rritur ndërgjegjësimin mbi atë që po ndodhte në Hagë dhe në gjykatë përmes këtyre proceseve. Një nga arsyet pse pranova me kënaqësi ftesat në gusht dhe tetor të kaluar ishte se njerëzit nga Kosova erdhën për të shprehur shqetësimin e tyre mbi funksionimin e Dhomave Speciale të Kosovës dhe ndikimin që mund të kenë mbi të akuzuarit, por edhe mbi Kosovën dhe luftën e saj për çlirim. Kurdo që një gjyq penal, veçanërisht për krime politike dhe mizori masive, ka elemente që shpesh neglizhohen publikisht, duhet të merret parasysh interesi publik i gjyqit që po vjen. Pra, çfarë është interesi publik? Për shembull, nëse akuzon dhe gjykon presidentin aktual të një shteti, a kontribuon ky veprim për drejtësinë dhe stabilitetin, apo ky veprim vetë mund të çojë në trazira publike, dhunë në rrugë dhe destabilizim më shumë sesa do të ndodhte nëse lihej pas dore. Ky interes publik është gjithashtu arsye pse disa njerëz shumë të lartë nuk u akuzuan për gjithë periudhën e konflikteve në Jugosllavi nga 1991 deri në 1999. Ky interes publik është mjaft i rëndësishëm”, deklaron ajo.

Fatmir Koci, i cili ka qenë përfaqësues i Këshillit të Protestës për Evropë pret se gjatë këtij viti të lirohen ish-krerët e UÇK-së.

“Një vendim të drejtë, të paanshëm, jo-politik dhe po besojmë shumë në pafajësinë e krerëve të UÇK-së dhe në pastërtinë e luftës tonë, dhe shpresojmë dhe presim që liderët tanë sa më shpejt të kthehen pranë familjeve të tyre në shtetin e tyre, ku shumë sakrifikuan si në luftën për çlirimin e Kosovës, po ashtu edhe në shtet-ndërtimin e Republikës së Kosovës...E vetmja mundësi e jona si OVL e UÇK-së ka qenë kjo, sepse ne faktikisht jemi duke i parë çdo ditë politika ditore ku, e them fatkeqësisht, shteti i Kosovës, Qeveria e Kosovës, institucionet e Kosovës janë marrë shumë pak ose hiç me rreth kësaj çështje, edhe përkundër asaj që deklarojnë që kemi dhënë fonde të mjaftueshme për gjykatën”, përfundon ai.

Rasti ndaj ish-krerëve të UÇK-së – Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Rexhep Selimit e Jakup Krasniqit pritet të përfundojë gjatë këtij viti.

Katërshja e UÇK-së ndodhet në paraburgim që nga nëntori i vitit 2020.

Në prill të vitit 2023 ka nisur procesi gjyqësor në Hagë ndaj ish-krerëve të UÇK-së.

Zyra e Prokurorit të Specializuar, e cila i ngarkon ish-krerët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës me përgjegjësi për krime të pretenduara të luftës, pati sjell në gjykatore rreth 125 dëshmitarë, ndërkaq është mbështetur në mbi 100 dëshmi me shkrim.

Një vit përballjesh zgjedhore, me drejtësinë, ndërsa Shqipëria prek ëndrrën europiane. Viti 2025 tregoi dy fytyra të Shqipërisë, e para që do të punojë, dhe e dyta që do të kthehet pas.  Dhe në mes drejtësia e cila u bë protagonistja kryesore në politikën shqiptare.

Një nga momentet kryesore të këtij viti ishte arrestimi i kryebashkiakut të Tiranës, Erion Veliaj. Akuzat për korrupsion e shpërdorim detyre çuan Veliajn në qeli, duke lënë Bashkinë më të madhe të vendit pa kryebashkiak të zgjedhur në detyrë.

Kjo goditje erdhi vetëm pak muaj para zgjedhjeve parlamentare. Kryesocialisti Edi Rama për të synuar mandatin e katërt, doli me sloganin “Shqipëria 2030 në BE”

Kurse Berisha flamurin e kësaj fushate e gjeti nga SHBA. Nën moton e huazuar “Shqipëria Madhështore” .Ai kontraktoi fushatuesin e fitores së Presidentit Donald Trump, Chris La Civita.

La Civita: We will Make Albania Great Again

Megjithatë, entuziazmi ra shpejt. La Civita ishte kontraktuar vetëm për të bërë fushatën, e jo për ti zgjidhur hallet personale Berishës me SHBA. Kontrata e tij vlejti 1.4 milionë dollarë, por doktori nëpërmjet një kompanie anonime në Amerikë, pagoi 6 milionë dollarë për të hequr non-=gratën e për të kaluar oqeanin. As njëra as tjetra nuk ndodhi.

Partitë politike përveshën mëngët drejt zgjedhjeve. PS ndryshoi fytyrën, të rinjtë në listë të mbyllur, veteranët në listë të hapur. Një skemë kjo që formatoi 80% të përfaqësuesve socialist në parlament, kurse PD bëri primare, por doktori listën e hartoi vetë, përmbysi votën e demokratëve, siguroi besnikët në listë të mbyllur dhe la rebelët në listë të hapur ose jashtë listave.

Edhe këto zgjedhje lindën filizat e rinj, Shehaj prezantoi një Mundësi, Qori Lëvizjen Bashkë, kurse Lapaj me Shabanin, Shqipëria Bëhet. Nuk munguan as të rinjtë e vjetër, Lulzim Basha me euroatlantikët, Alibeaj dhe Dash Shehin Djathtas për Zhvillim.

Fushata u nda në dy kampe, Rama premtoi pasaportën europiane.

Kurse Berisha me premtime spektakolare dhe shumë gafa.

Fushata bipolare, ndau palët edhe në raport me drejtësinë.

Por kjo fushatë zbuloi edhe yjet e reja. Zegjine Caushi, 26-vjeçarja nga Roskoveci tentoi një romancë në distancë me kundërshtarin e saj, Gazment Bardhi.

Nga demokratët spikati Ilir Vrenozi, opozitari i rrjeteve sociale që doktori e pagëzoi me titullin superstari. Të tjerë, si Xhelal Mziu apo Bledion Nallbati u munduan të lënë shenjë më grushta, kurse Tomor Alizoti me deklarata kanibale, edhe pse mbetën vetëm deklarata.

Nuk mbetën pas as videot komike të djalit të Fahriut.

Risia më e madhe e këtyre zgjedhjeve do të ishte vota e Diasporës. Si hera e parë, me kontestime. Problemet me shpërndarjen e zarfeve në Greqi, dhe pagesa e DHL shtuan dyshimet por për kreun e KQZ ky ishte suksesi më i madh.

“THuajse nota 10, këto ishin zgjedhje për një vend kandidat për në BE”

Shqiptarët e shprehën qartë vullnetin e tyre. PS fitoi bindshëm, duke iu besuar 83 mandate në parlament. PD pësoi një rënie drastike në 50 mandate, kurse partitë e reja nuk ia dolën të thyejnë hegjemoninë e të vjetërve.

PD fitoi vetëm në dy qarqe veriore, Kukës e Shkodër, kurse PS në 10 të tjera. Fitorja më e thellë u regjistrua në Fier, nën drejtimin e Belinda Ballukut socialistët fituan 12 mandate, kurse demokratët me Gaz Bardhin vetëm 4. Edhe në Vlorë, PS fitoi 9 mandate kundrejt 3 të demokratëve.

Humbja katastrofale megjithatë, nuk mjaftoi që Berisha të jepte doreëheqjen duke shkelur edhe nenin që vetë kishte premtuar, nenin Basha.

5 ditë më pas, më 16 maj Tirana u bë de fakto qendra e Europës. 47 liderë europianë dhe jo vetëm u mblodhën në kryeqendrën e Shqipërisë për Samitin Politik Europian, kurse Berisha me një pakicë të vetën protestuan por askush nuk u dha vëmendjen.

Me fitoren bindëse, qeveria nuk mori pushimet e verës. Kryeministri Edi Rama filloi operacionin çlirimi nga ndërtimet pa leje në Tiranë dhe gjithë Shqipërinë. Kjo nismë solli edhe përplasjet e para me drejtësinë, Rama u ankua në ILD, KLP dhe KLGJ për një prokurore dhe disa gjyqtarë administrativë të ciltët jepnin vendime për të penguar punën.

Nga krahu tjetër, Berisha nisi akuzat për farsë, por kandidatët e tij jofitues si Ilir Alimehmeti, Aulon Kalaja dhe të tjerë, nisën të ankohet për farsë brenda PD. Procesi i rinumërimit nuk ndryshoia sgjë, përveçse faktoi se ata që kishin vjedhur më shumë vota, ishin komisionerët demokratë.

Në shtator, qeveria e re dhe opozita e vjetër. Ram vendosi një record Guinnes për Shqipërinë, i pari vend në botë me një ministre nga Inteligjenca Artificiale, Diella, e cila merret me prokurimet publike apo përshpejton përkthimin e përshtatjen e legjislacionit të BE në Shqipëri për një kohë më të shkurtër.

Kurse opozita mbeti e vjetër, të vetmet risi janë dy ish-magjistratë, Gjin Gjoni i cili hoqi dorë nga Vetingu dhe Arian Ndoja, ish-prokurori i atentatit me rrumin e shijakut në Shkozet, i shkarkuar nga Vetingu dhe së fundmi, Gjykata ka urdhëruar SPAK ta hetojë për fshehje pasurie e pastrim parash.

Shqipëria vulosi një record të ri në BE. I vetmi vend kandidat I cili arriti brenda  13 muajve të hapë gjithë grupkapitujt e negociatave.

Këshilli Bashkiak, me vota të PS dhe PD dhe propozim të përbashkët shkarkuar Erion Veliajn si kryebashkiak, pas 8 muajsh në qeli. Presidenti Begaj shpalli zgjedhjet e parakohshme më 9 nëntor, për Tiranën dhe 5 bashki të tjera pa kryetar.

Veliaj u ankua në Kushtetuese, Gjykata fillimisht pezulloi dekretin e Begajt vetëm për Tiranën, më pas shfuqizoi zgjedhjet për TIranën duke lënë Veliajn kryebashkiak ndonëse nga burgu. SPAK refuzoi disa herë ti japë leje për të kryer detyrën në liri.

Më 31 tetor, ndërroi jetë ish-kryeministri dhe ish-kryetari i parë i PS, Fatos Nano pas një betejë disa vjeçare me sëmundje në mushkëri. Qeveria shpalli një ditë zie, ai u nderua me homazhe shtetërore në Pallatin e Kongreseve nga familja dhe personalitete të shquara të politikës dhe jo vetëm, nga të gjitha trevat shqiptarë. Nano u varros në Sharrë.

Më 9 nëntor, në zgjedhjet e pjesshme lokale në 5 bashki, Vlorë, Berat, Tepelenë, Mat dhe Cërrik, PS arriti një fitore 5-0 përballë të pavarurve të opozitës.

Për herë të parë, Shqipëria dhe Italia u ulën në një mbledhje të përbashkët qeveritare në Romë. 16 marrëveshje u nënshkruan, por më e rëndësishmja ishte garancia e kryeministres italiane Xhorxhia Meloni se do të ishte avokate e Shqipërisë në BE edhe për vendet si Greqia të cilat vendosin veto.

SPAK hapi dosjen 21 janari, duke thirrur për të dëshmuar ish-kryeministrin Sali Berisha. Një dosje e cila mund të trondisë liderin e PD dhe opozitës.

Veç kësajj, brenda PD rifilloi rebelizmi. Vetëm 5 muaj nga lirimi, Ervin Salianji nisi një tur foltoresh me demokratë të pakënaqur apo kritikë ndaj lidershipit. Doktori shumë shpejt ia dha përgjigjen.

Zv.kryeministrja Belinda Balluku u mor nën hetim nga SPAK dhe u pezullua nga detyra me vendim të GJKKO si dhe iu hoq pasaporta. Qeveria reagoi duke u ankuar në GJykatë Kushtetuese, e cila me pranimin e kërkesës për shqyrtim, e riktheu në detyrë Ballukun.

Më pas, GJKKO kërkoi heqjen e imunitetit për zv.kryeministren në parlament, por kryeministri Rama bëri të qartë se fillimisht do të pritet vendimi i Gjykatës Kushtetuese për masën e parë.

Pavarësisht zhurmës së madhe dhe betejave qoftë elektorale apo me drejtësinë, dy partitë më të mëdha politike e mbyllën në sintoni këtë vit 2025. Opozita i dha firmat Endrit Shabanit, kurse PS e zgjodhi avokat. Rama mori Shabanin, kurse Berishës i mbeti Lapaj në shesh, duke përçarë kështu edhe ata të rinj të cilët besonin se Shqipëria Bëhet./abcnews.al

Prokuroria Speciale e Republikës së Kosovës ka ngritur aktakuzë ndaj 15 personave, 12 persona fizikë (zyrtarë të Ministrisë së Arsimit dhe pronarë e përfaqësues të kompanive) dhe tre persona juridikë, në lidhje me dallavere në procedura të tenderimit, me ç’rast pretendohet se janë paguar produkte deri në 1557% më shtrenjtë se çmimet reale të tregut.

Sipas aktakuzës së PSRK-së, në procedurën e prokurimit “Blerja e Pakove për fusha lëndore dhe mirëmbajtje” zyrtarë të MASHTI-i kishin vepruar kundërligjshëm duke kontraktuar produkte që çmimin në treg e kishin shumë më të ulët sesa që Ministria i kishte paguar gjatë viteve 2019-2021.

KALLXO ka siguruar dosjen e Prokurorisë Speciale.

Të akuzuar janë: Ardian Berisha, pronar i kompanisë “Shkëmbi Gllareva” Sh.P.K, Dashmir Limaj, Mërgim Limaj drejtor në kompaninë Fabrika e mobileve “Standard”, Agron Shemsi Shala, pronar i biznesit “A&F Projekti” SH.P.K., Fehmi Zylfiu i punësuar në MASHTI, Fadile Kokaj-Dyla, Murtez Hasan Zekolli, Xhemajl Buzuku, Agim Berdynaj, Arberita Mehmetaj – e punësuar në MASHTI dhe Naim Demir – i punësuar në MASHTI. ndër ta të akuzuar janë tre persona juridik. “A&F Projekti” Sh.P.K., Fabrika e mobileve “Standard” Sh.P.K dhe “Shkëmbi – Gllarevë” Sh.P.K.

Prokuroria me prokurorin special, Dren Paca, i ka akuzuar të lartcekurit se përmes procedurave të prokurimit u kanë mundësuar përfitim të kundërligjshëm.

Sipas aktakuzës së Prokurorisë Speciale, në prill të vitit 2019 deri në mars të vitit 2021, Arberita Mehmetaj si zyrtare përgjegjëse për prokurim dhe Naim Demiri udhëheqës i njësisë kërkuese dhe menaxher i kontratës në Ministri të Arsimit kanë keqpërdorur detyrën zyrtare me qëllim shpërblimin me kontratë për bizneset “A&F Projekt” Sh.P.K, “Fabrika e Mobilieve Standard”, N.N.P. “Standard Plus” dhe “Shkëmbi Gllarevë”.

Produktet në tenderin “Blerje të pakove të pajisjeve të nevojshme për fusha lëndore dhe mirëmbajtje” sipas Prokurorisë janë kontraktuar me çmim deri në 1557% më të larta se çmimi i tregut, duke i shkaktuar dëm buxhetit të shtetit prej mbi 1.5 milion euro.

Këtë, sipas Prokurorisë, të akuzuarit e kanë bërë duke mos përgatitur specifika teknike të qarta për artikujt e përfshirë në paramasë dhe parallogari.

Tutje, sipas aktakuzës së PSRK, janë vendosur kritere selektive dhe të panevojshme për dëshminë e angazhimit të ekspertëve, inxhinierëve dhe autorëve duke ndërtuar kritere përzgjedhëse që të favorizojnë bizneset fituese duke i përjashtuar padrejtësisht bizneset e tjera.

Shkelja tjetër sipas PSRK nga të akuzuarit është bërë duke mos e siguruar çmimin më të ulët të tregut, duke lejuar blerje të produkteve me çmime artificialisht të fryra.

Tutje në aktakuzë thuhet se përmes këtyre kontraktimeve është shkaktuar një dëm shtesë prej 137 mijë euro duke lejuar që të tejkalohet sasia e kontraktuar për tri produkte më të shtrenjta mbi 30% e sasisë për një produkt tjetër më të lirë.

Tutje akti akuzues thot se kontraktimi për këto produkte ishte paraparë që të kenë origjinë nga Bashkimi Europian, por që ishin lejuar që produktet të vinin nga Kina dhe Turqia.

Pra vlera e përgjithshme e dëmit që është shkaktuar nga këto veprime, sipas Prokurorisë, vlerësohet të jetë mbi 1.8 milion euro.

Për këtë të pandehurit ngarkohen për keqpërdorim të detyrës zyrtare.

Në pikën dy të aktakuzës renditen si të akuzuar: Agim Berdyna – zyrtar kryesor administrativ, Xhemajl Buzuku – zyrtar përgjegjës i prokurimit, dhe Murtez Zekolli – zyrtar kryesor financiar dhe Naim Demiri – udhëheqës i njësive kërkuese dhe menaxher i kontratës dhe Arberita Mehmetaj – zyrtare e prokurimit tutje kanë aktivizuar aktivitete të prokurimit me titullin “Blerja e Pakove për fusha lëndore dhe mirëmbajtje” pa pasur nevojë për një aktivitet të tillë. Kjo, sipas Prokurorisë, është bërë me qëllim që t’i shpërblejnë me kontratë për përfitim pasuror bizneset “A&F Projekt”, “Fabrika e mobileve Standard” dhe “Standard Plus”.

Dy projekte të ndara, sipas Prokurorisë, të akuzuarit i kishin bashkuar në një të vetëm, njëri ndër ta sipas PSRK-së ishte “Blerja e Pakove për fusha lëndore dhe mirëmbajtje”, i cili ishte në fazë të zbatimit. Këtë projekt sipas Prokurorisë e kishin aprovuar duke i vënë në barrë shtetit për pagesë mbi 2.8 milionë euro.

Sipas Prokurorisë, shkeljet nuk kanë përfunduar me kaq, pasi gjatë përpilimit të dosjes së tenderit nuk i kanë përgatitur qartë specifikat që duhet të kryhen për artikujt e kontraktuar me ç’rast janë kontraktuar produkte me çmim më të lartë se i tregut për 1900%.

Tutje PSRK pretendon se të akuzuarit i kanë ndryshuar kriteret e projekteve vetëm dy ditë para hapjes së ofertave dhe nuk janë siguruar që ta kontraktojnë çmimin më të ulët se ai i tregut dhe kanë shkurtuar afatin për dorëzimin e ofertave.

Me këtë të dyshuarit akuzohen se kanë kryer veprën penale – keqpërdorim i detyrës zyrtare.

Aktakuza përmban disa pika për veprime të ngjashme të të akuzuarve.

Në pikën tre të aktakuzës, të pandehur janë: Xhemajl Buzuku – zyrtar përgjegjës i prokurimit, Fadile Dyla – zyrtare kryesore administrative, Naim Demiri – menaxher i kontratës, Fehmi Zylfiu – zyrtar kryesor i financave. Ata nga 12 shkurti 2024 e deri më 29 mars 2024 pasi kishte përfunduar zbatimi i kontratës kornizë nga projekti “Blerja e Pajisjeve për mbrojtjen e objekteve arsimore – Pakot e pajisjeve të nevojshme për fusha lëndore dhe mirëmbajtje” kanë vepruar me dashje e në kundërshtim me ligjin me qëllim që t’u mundësojnë përfitim pasuror bizneseve “A&F Projekt”, “Fabrika e Mobileve Standard” Sh.P.K dhe N.N.P. “Standard Plus”, duke i kompensuar këto biznese për inflacionin e kontratës mbi 445 mijë euro.

Pika katër e aktakuzës thot se Agron Shala, Mërgim Limaj, Dashmir Limaj dhe Ardian Berisha si pronarë të bizneseve “A&F Projekt”, N.N.O “Standard Plus”, Fabrika e Mobileve “Standard” dhe “Shkëmbi Gllarevë” në lidhje me tenderin e MASHTI-t “Blerja e Pakove të pajisjeve të Nevojshme për fusha lëndore dhe mirëmbajtje” kanë bërë mashtrim të autoritetit kontraktues, në këtë rast MASHTI-t.

Mashtrimi sipas PSRK është bërë duke prezantuar kontrata të punëtorëve gjoja se janë duke punuar në këto firma me qëllim që të plotësojnë kriteret për ta fituar projektin. Tutje mashtrimi sipas PSRK është bërë duke mos dorëzuar vërtetimet tatimore të rreme.

Në pikën pesë të aktakuzës, Dashmir Limaj si pronar i biznesit “Standard Plus” edhe pse ka qenë në dijeni se inxhinierët Anita Kabashi dhe Adnan Mustafa nuk kanë qenë asnjëherë të punësuar në kuadër të biznesit të tij kanë mundësuar përdorimin e dokumenteve të rreme me qëllim që të plotësojnë njërin nga kriteret për t’u shpallur kompani fituese.

Me këtë akuzohen për vepër penale të falsifikimit të dokumenteve.

Në këtë aktakuzë, e cila është ngritur nga prokurori Dren Paca, janë të akuzuar 15 persona, 12 persona fizikë dhe tre persona juridikë: “A&F Projekti” Sh.P.K, Fabrika e Mobileve “Standard” Sh.P.K., dhe “Shkëmbi – Gllarevë” Sh.P.K.

Kurse persona fizikë të akuzuar janë: Ardian Berisha – pronar i kompanisë “Shkëmbi – Gllarevë” Sh.P.K., Dashmir Limaj, Mërgim Limaj – drejtor në kompaninë Fabrika e Mobileve “Standard”, Agron Shemsi Shala – pronar i biznesit “A&F Projekti” Sh.P.K., Fehmi Zylfiu i punësuar në MASHTI, Fadile Kokaj – Dyla, Murtez Hasan Zekolli, Xhemajl Buzuku, Agim Berdynaj, Arberita Mehmetaj – e punësuar në MASHTI dhe Naim Demiri – i punësuar në MASHTI.

Prokuroria Speciale e Republikës së Kosovës ka ngritur aktakuzë ndaj 21 personave, me propozim për gjykim në mungesë, për veprën penale “Krim i luftës kundër popullsisë civile”, lidhur me masakrën e kryer më 15 janar 1999 në fshatin Reçak të Komunës së Shtimes.

Sipas aktakuzës, të pandehurit O.S., R.M., K.J., G.R., Ž.T., B.J., M.L., R.M., D.DJ., B.M., D.J., M.Š., D.A., S.V., B.M., Z.S., M.J., G.P., D.N., Č.A. dhe Z.J., akuzohen se gjatë një operacioni të forcave policore dhe ushtarake serbe kanë vrarë 42 civilë shqiptarë.

“Sipas aktakuzës, në periudhën 1998 – 1999, të pandehurit, në bashkëkryerje, si pjesëtarë të Ushtrisë së ish-Jugosllavisë, Brigadës ‘’243 të Mekanizuar ’’, Armatës së III- të, e njohur si ‘’Korpusi i Prishtinës’’, si dhe pjesëtarë të Ministrisë së Punëve të Brendshme (MUP), kanë kryer edhe trajtim çnjerëzor, shkatërrim të pasurisë, dëbim masiv dhe spastrim etnik të popullsisë civile”, thuhet në njoftimin e prokurorisë.

Sipas hetimeve të prokurorisë forcat serbe fillimisht e rrethuan fshatin Reçak nga zonat e njohura si “Pishat”, “Gështenjat” dhe “Çesta”, për ta granatuar më pas nga distanca me mjete ushtarake. Ata kanë hyrë shtëpi më shtëpi, kanë ndarë burrat nga gratë dhe fëmijët, duke i detyruar këta të fundit të largohen nga fshati, ndërsa burrat e ndaluar janë ekzekutuar.

Prokuroria tutje thotë se hetimet kanë vërtetuar gjithashtu se civilët janë rrahur brutalisht me kondakë armësh, shqelma, dru, zinxhirë dhe mjete të tjera të forta.

Si pasojë e këtyre operacioneve, rreth 20 mijë civilë nga fshatrat Reçak, Topillë, Petrovë, Kraisht, Mullapolc dhe Dremjak janë dëbuar nga shtëpitë e tyre.

Prokuroria Speciale ka propozuar që gjykimi të mbahet në mungesë, pasi të pandehurit ndodhen jashtë Kosovës dhe janë të paarritshëm për organet e drejtësisë.

Nga Leonard Veizi

Për shekuj me radhë, Parisi nuk ka qenë thjesht një pikë në hartë, por një gjendje shpirtërore. Ai është endur në imagjinatën tonë përmes aromës së bukës së sapopjekur në agim, tingujve të një fizarmonike që përhapen përgjatë Senës dhe dritave që vallëzojnë mbi Kullën Eiffel si thërrime yjesh të rëna mbi qytet…

…Ne nuk udhëtojmë drejt tij për të vizituar një qytet, por për të takuar një premtim: atë të romancës së përjetshme dhe të një jete që duket sikur rrjedh në kornizat e një filmi të viteve ’60. Por çfarë ndodh kur perdet mbyllen, dritat zbehen dhe skena përpara nesh nuk është më ajo që kishim imagjinuar?

Paradoksi i qytetit të dritave

Parisi, simboli botëror i elegancës dhe artit të jetës, bart me vete një nga paradokset më të çuditshme të turizmit modern. “Sindroma e Parisit” nuk është një mit urban, por një gjendje reale psikologjike që godet vizitorët kur imazhi i tyre “i kristaltë” për qytetin thërrmohet sapo prekin tokën franceze.

Zhgënjimi që lindi nga Lindja

Termi u identifikua për herë të parë në vitet 1980 nga psikiatri japonez Hiroaki Ota. Ai vuri re se disa turistë japonezë, të rritur me një vizion idealist të Parisit si kulmi i mirësjelljes dhe estetikës, pësonin një thyerje të rëndë shpirtërore.

Në vend të fushave me livando apo buzëqeshjeve galante, ata ndesheshin me: Ritmin brutal urban të një metropoli të zhurmshëm që nuk ndalet për askënd.

Po aq turistët përballen dhe me barrierat kulturore, stilin e drejtpërdrejtë dhe ndonjëherë të ftohtë të shërbimit parizien. Ndërkohë që një zhgënjim vjen dhe nga papastërtia e zakonshme si dhe realiteti i një qyteti që, si çdo qytet tjetër, ku ka mbeturina, kaos dhe njerëz që nxitojnë.

Kur shpirti vuan, trupi reagon

Për këta udhëtarë, tronditja nuk është vetëm emocionale. Ajo shfaqet përmes simptomave fizike që ngjasojnë me një sulm paniku: marramendje, takikardi (rrahje të shpejta zemre), djersitje dhe halucinacione të lehta.

Në këtë mënyrë Ambasada e Japonisë në Paris ka pasur periudha kur i është dashur të mbajë një linjë emergjence 24-orëshe, e madje të riatdhesojë turistë nën mbikëqyrje mjekësore, pasi trauma e “zhgënjimit” ishte e papërballueshme.

Evolucioni i sindromës

Nëse dikur Parisi godiste përmes filmave, sot “fajtor” është Instagrami. Filtrat e ngrohtë dhe fotot e kuruara deri në detaj e kanë thelluar hendekun mes reales dhe virtuales.

Është interesante ta krahasojmë këtë me “Sindromën Stendhal”  – që ndodh kryesisht në Firence, – ku turistët sëmuren nga bukuria e tepërt. Te Sindroma e Parisit, ndodh e kundërta: individi sëmuret nga mungesa e bukurisë së imagjinuar.

Si lindi “Sindroma Stendhal”

Emri i dedikohet shkrimtarit të famshëm francez të shekullit XIX, Stendhal që ishte dhe pseudonimi i Marie-Henri Beyle. Në vitin 1817, gjatë vizitës së tij në Firence, ai përjetoi diçka të jashtëzakonshme teksa vizitonte Bazilikën e Santa Croce-s, ku janë varrosur kolosë si Michelangelo, Galileo dhe Machiavelli. Në ditarin e tij të udhëtimit, ai shkroi: “Isha në një lloj ekstaze… rrahjet e zemrës sime u bënë të shpejta, jeta po rridhte brenda meje, ecja me frikë se mos rrëzohesha përtokë.”

Megjithëse përshkrimi i Stendhal-it daton që nga viti 1817, termi u shkencërua vetëm në vitin 1979 nga psikiatria italiane Graziella Magherini. Ajo vëzhgoi mbi 100 raste të ngjashme mes turistëve që vizitonin Firencen, të cilët pësonin kriza paniku ose konfuzion përballë kryeveprave të Rilindjes.

Bukuria e fshehur te papërsosmëria

Psikologët shpjegojnë se ky fenomen është një përzierje e lodhjes kronike (jet lag), pengesave gjuhësore dhe, mbi të gjitha, shembjes së një idhulli estetik. Megjithatë, kjo sindromë shërben si një leksion i vlefshëm për jetën.

Parisi real – ai me zëra të lartë nëpër kafene, me njerëz që grinden në metro dhe me lagje që nuk duken si kartolina – është shumë më interesant se versioni i tij i filtruar. Ai është një qytet që merr frymë, që gabon dhe që dashuron në mënyrë njerëzore, jo kinematografike.

Përfundimi: Sindroma e Parisit na mëson se udhëtimi i vërtetë nuk është gjetja e asaj që kemi parë në ekrane, por guximi për të parë qytetin (dhe botën) ashtu siç është: i papërsosur, i rrëmujshëm dhe pikërisht për këtë, i gjallë.

Ish-drejtuesit e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës që po gjykohen në Hagë, kanë ushtruar të drejtën e tyre të votës për zgjedhjet e parakohshme parlamentare që do të mbahen në Kosovë, të dielën më 28.12.2025.

Kështu ka konfirmuar për Telegrafin zëdhënësi i Komisionit Qendror të Zgjedhjeve, Valmir Elezi.

“Mund t’iu konfirmoj se gjatë javës, shtetasit e Kosovës që ndodhen në Dhomat e Specializuara, në Hagë, kanë realizuar të drejtën kushtetuese dhe kanë votuar në zgjedhjet e parakohshme për Kuvendin e Kosovës”, ka deklaruar Elezi më 27.12.2025.

Ish-gjyqtari i Gjykatës Speciale për Kosovën, tani pjesë e Gjykatës Penale Ndërkombëtare (GJPN), është vënë në shënjestër të sanksioneve të ashpra të administratës Trump.

Për shkak të urdhërarrestit ndaj udhëheqësve izraelitë, Nicolas Guillou e gjen veten të radhitur krahas terroristëve në listat e zeza të Uashingtonit, duke humbur qasjen në llogari bankare, karta krediti dhe shërbime bazë digjitale.

Francezi Nicolas Guillou ka një vit që punon në Gjykatën Penale Ndërkombëtare (GJPN), e cila ndjek krimet e luftës dhe e ka selinë në Hagë.

Më parë, 50-vjeçari Guillou, i cili është ekspert i së drejtës ndërkombëtare, ka punuar për tribunalet speciale të Kosovës dhe Libanit.

Në vitin 2023, Guillou dhe krerë të tjerë të GJPN-së lëshuan një urdhërarrest kundër presidentit rus, Vladimir Putinit për shkak të krimeve kundër njerëzimit sipas Kartës së OKB-së. Akuza përmend sidomos kidnapimin e fëmijëve ukrainas nga Rusia. Ndjekja penale e Putinit nuk befasoi askënd, shkruan portali zviceran Watson në një analizë.

Situata ndryshoi në nëntor 2024, kur GJPN shpalli në kërkim edhe kryeministrin izraelit, Benjamin Netanyahu dhe ministrin e tij të Mbrojtjes, Yoav Gallant. Ata dyshohen se kanë kryer gjenocid në Gaza.

SHBA-ja, si fuqi mbrojtëse e Izraelit, me urdhër të Trumpit, u mobilizua menjëherë kundër GJPN-së në Hagë. Ndaj nëntë gjyqtarëve dhe tre prokurorëve u vendosën gjithashtu sanksione. Mes tyre është edhe Guillou.

Në intervistën e tij të vetme deri më tani për gazetën franceze “Le Monde”, ai tregoi se për qytetarët dhe kompanitë amerikane ai është tashmë një “persona non grata” (person i padëshiruar). Çdo kontakt me të është i ndaluar. Ai nuk ka më qasje ndaj platformave si Amazon, Airbnb ose Paypal.

“Për shembull, bëra një rezervim hoteli në Francë përmes Expedia. Disa orë më vonë mora një e-mail ku thuhej se kjo nuk ishte e mundur për shkak të sanksioneve”, raportoi ai.

Edhe një bankë franceze me marrëdhënie në SHBA i ka mbyllur llogaritë e Guillou. Kartelat e tij të kreditit si Visa, American Express ose Mastercard më nuk funksionojnë.

“Nga një ditë në tjetrën mbetesh pa mjete pagese”, shpjegoi Guillou, i cili për drejtësinë amerikane tashmë është po aq i izoluar sa 15 mijë terroristë, krerë bandash apo bosë të mafias në listën e sanksioneve të Uashingtonit.

Fuqitë e mëdha (SHBA, Rusia), përmes vetos së tyre, parandalojnë hetimet e GJPN-së në territorin e tyre ose te aleatët si Izraeli. Megjithatë, Putin u akuzua nëpërmjet Ukrainës, ndërsa Netanyahu nëpërmjet Palestinës - një manovër juridike e së drejtës ndërkombëtare. Kjo mbështetet nga organizatat e të drejtave të njeriut. /Telegrafi/

Këshilli për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të Njeriut në Kosovë ka reaguar ashpër ndaj Gjykatës Speciale, duke e cilësuar atë si “rimishërim të inkuizicionit” dhe duke kritikuar institucionet e Kosovës për mosveprim ndaj shkeljeve të të drejtave të njeriut.

Në një deklaratë të publikuar sot, KMDLNJ thekson se Gjykata Speciale në trajtimin e të paraburgosurve shqiptarë dhe shtetasve të Kosovës, shkel në mënyrë brutale të drejtat e njeriut dhe standardet ndërkombëtare.

“Kush ka menduar se ka ikur koha e inkuizicionit, del se ka gabuar shumë. GJRS – Gjykata Raciste Speciale është rimishërim i inkuizicionit në zemër të Evropës, ku brutalisht shkelet dinjiteti i njeriut të privuar nga liria”, thuhet në reagim.

Organizata nënvizon se, në vendin e iluminizmit dhe të të drejtave themelore, “kemi terr informativ dhe mungesë të drejtave themelore të njeriut nga burokratët juridikë ndërkombëtarë”.

KMDLNJ thekson se institucionet e Kosovës nuk kanë ndërhyrë në mënyrë efektive, duke përdorur metaforën e “lojës së strucit”: “Institucionet e Kosovës brutalisht ndërhyjnë në të gjitha nivelet e gjyqësorit ndërsa sa i përket GJRS – Gjykatës Speciale Raciste, e kanë luajtur lojën e strucit. Askush nuk ka kërkuar që ato të ndërhyjnë në drejtësi, por ka qenë detyrim ligjor të sigurojnë transparencë dhe llogaridhënie”, thuhet më tej në reagim.

Një rast konkret i përmendur është ai i Salih Mustafës – Calit, për të cilin KMDLNJ shprehet se moslejimi i vizitës të babait të tij, i cili ndërroi jetë, tregon “rrënimin moral të Gjykatës Speciale dhe të institucioneve të Kosovës”. Organizata thekson se edhe në raste të tjera, përfshirë Hysni Gucatin, Nasim Haradinajn, Pjetër Shalën, Hashim Thaçin, Jakup Krasniqin dhe Kadri Veselin, janë vërejtur shkelje të të drejtave dhe trajtim jo-mbarëvajtës.

“Këta të paraburgosur, të zhveshur nga çdo e drejtë, po kalojnë kalvarin shpirtëror nga kriminelët juridikë të Hagës dhe rrogëtarët e tyre politikë në Prishtinë. Heshtja e institucioneve ka përligjur diskriminimin e Gjykatës Raciste Speciale ndaj pengjeve të Hagës, të gjithë shqiptarë dhe të gjithë shtetas të Kosovës, udhëheqës të luftës dhe ndërtues të shtetit dhe paqes”, shtohet në deklaratë.

KMDLNJ vë në pah se Gjykata Speciale injoron Kushtetutën e Kosovës dhe standardet ndërkombëtare, përfshirë Konventën Evropiane për të Drejtat e Njeriut dhe Rregullat e Nelson Mandelës për trajtimin e të paraburgosurve. Organizata e quan këtë sjellje si “fytyrë të shëmtuar të Gjykatës” dhe kërkon nga institucionet e vendit të respektojnë të drejtat e njeriut dhe të sigurojnë mbrojtje juridike cilësore.

Në përfundim, KMDLNJ bën thirrje që respekti ndaj vlerave të luftës dhe sakrificës për liri të jetë themel mbi të cilin ngrihen vlerat tjera në Kosovë.

“Te ne është e kundërta: antivlerat dhe antikombëtarët mbajnë poste të larta shtetërore, ndërsa vlerat e vërteta janë të margjinalizuara ose në burg”, përfundon deklarata. /Telegrafi/

Data 26 dhjetor 1893 njihet si dita e lindjes së Mao Ce Dunit, figurë qendrore e revolucionit komunist kinez dhe themelues i Republikës Popullore të Kinës

Nga Leonard Veizi

Në horizontin e Lindjes, aty ku dielli lind mbi rrjedhat e lumit Jance, Mao Ce Duni u shfaq jo thjesht si një politikan, por si një forcë që synonte të riformësonte vetë shpirtin e Kinës antike. I frymëzuar fillimisht nga hija e Stalinit dhe më pas i përplasur ashpër me “revizionizmin” e Hrushovit, Mao e ngriti librin e vogël të kuq si simbol të një rruge të veçantë revolucionare. Ai premtoi t’i jepte fund shekujve të poshtërimit dhe ta kthente fshatarësinë e kërrusur në arkitekte të një bote të re. Por ironia e historisë do ta sillte “Timonierin e Madh” edhe përballë presidentit amerikan Riçard Nikson, ndërsa përtej Murit të Madh, figura e tij do të gjente një pasqyrim të çuditshëm në një vend të vogël ballkanik, ku Enver Hoxha kërkonte me ngulm një “Mekë” të re ideologjike.

Portreti ideologjik i Maos

Mao Ce Duni (1893–1976) ishte arkitekti i një rruge të veçantë drejt socializmit. Ndryshe nga modeli sovjetik, i ndërtuar mbi punëtorin industrial, Mao besonte te parimi i “rrethimit të qytetit nga fshati”. Ai e shihte revolucionin si një proces të përhershëm pastrimi, një zjarr që duhej mbajtur ndezur përmes fushatave si Hapi i Madh Përpara dhe Revolucioni Kulturor.

Pas këtij vrulli ideologjik, megjithatë, fshiheshin tragjedi njerëzore të përmasave biblike. Uria masive, dhuna politike dhe përsekutimi i intelektualëve lanë gjurmë të pashlyeshme në historinë kineze, duke e bërë figurën e Maos një nga më kontradiktoret e shekullit XX.

“Feneri i ndritur”: vallëzimi mes Tiranës dhe Pekinit

Marrëdhënia mes Mao Ce Dunit dhe Enver Hoxhës nuk ishte thjesht një aleancë diplomatike. Ajo ishte një martesë interesi ideologjik, e lindur në kontekstin e përçarjes së madhe komuniste dhe e ushqyer nga frika e përbashkët ndaj “revizionizmit”.

Urrejtja e përbashkët ndaj Hrushovit

Kur në vitin 1956 Nikita Hrushovi denoncoi krimet e Stalinit, Tirana dhe Pekini reaguan njësoj. Enver Hoxha, i tmerruar nga çdo shenjë liberalizimi që mund t’i rrezikonte pushtetin absolut, gjeti te Mao mbrojtësin e fundit të stalinizmit. Mao, nga ana e tij, e shihte Shqipërinë si një pikë strategjike në zemër të Evropës, një zë të vogël por të dobishëm për të sfiduar hegjemoninë sovjetike.

Retorika e “Mikut të Madh”

Në diskursin zyrtar kinez, Shqipëria u shpall “Feneri i ndritur i socializmit në Evropë”. Kjo frazë poetike ushqente egon e udhëheqjes shqiptare dhe krijonte iluzionin e një rëndësie globale. Propaganda i paraqiste dy udhëheqësit si vëllezër ideologjikë, ndonëse ata u takuan shumë rrallë personalisht. Distanca gjeografike kompensohej me telegrame, delegacione dhe deklarata patetike besnikërie.

Vizita e Çu En Lait më1964, kulmi i euforisë

Janari i vitit 1964 shënoi kulmin e marrëdhënieve shqiptaro-kineze. Kryeministri kinez Çu En Lai, diplomati më i rafinuar i Pekinit, vizitoi Tiranën në një atmosferë që i ngjante një rituali politik.

Rrugët u mbushën me turma dhe flamuj, Enver Hoxha e priti personalisht në aeroport, ndërsa mesazhi politik ishte i qartë: Shqipëria nuk ishte më vetëm. Vizita ishte një shuplakë simbolike për Moskën. Në prapaskenë, Çu En Lai mbeti i impresionuar nga kultura e gjerë e Hoxhës, por edhe i habitur nga ngurtësia staliniste e aplikuar në një vend kaq të vogël e të varfër.

Arkitektura e ndihmës kineze

Për gati dy dekada, ekonomia shqiptare u mbajt gjallë nga ndihmat kineze. Mbi 6 mijë specialistë kinezë punuan në Shqipëri, ndërsa mijëra studentë shqiptarë u arsimuan në Kinë. Ndihma përfshinte industri të rëndë, bujqësi, energjetikë dhe ushtri.

Kina dërgonte grurë e oriz edhe në periudha kur vetë popullsia kineze vuante mungesat, vetëm për të mbajtur aleatin e saj të vetëm evropian. Ushtria shqiptare u pajis me armë dhe teknologji që e bënin një kopje të vogël të Ushtrisë Çlirimtare Popullore.

Revolucioni Kulturor dhe eksporti i tij shqiptar

Në vitin 1966, Mao nisi Revolucionin Kulturor. Enver Hoxha e përqafoi frymën e tij dhe nisi “Revolucionarizimin e jetës së vendit”. Pasojat ishin të menjëhershme: lufta kundër fesë, dërgimi i kuadrove në fshatra, fletë-rrufetë dhe goditja e elitës intelektuale. Shqipëria u shpall shteti i parë ateist në botë, duke importuar drejtpërdrejt modelin e Rojave të Kuqe kineze.

Paradoksi i modernizimit

Marrëdhënia me Kinën i dha Shqipërisë industri të rëndë, por edhe një varësi fatale. Teknologjia ishte shpesh e vjetruar dhe, kur specialistët kinezë u larguan në vitin 1978, morën me vete projektet. Shumë uzina mbetën skelete prej çeliku dhe betoni, të paafta për të funksionuar në mënyrë të pavarur.

Fundi i aleancës

Vdekja e Maos në vitin 1976 dhe ardhja në pushtet e Deng Xiaoping shënuan fundin e miqësisë. Reformat pragmatike dhe afrimi me SHBA-në ishin të papranueshme për Enver Hoxhën. Në vitin 1978, Kina ndërpreu ndihmat. Shqipëria mbeti sërish e vetmuar, duke hyrë në izolimin më të errët të historisë së saj.

Në thelb, kjo miqësi dështoi sepse Mao ishte pragmatist, ndërsa Hoxha dogmatik. Njëri përdorte ideologjinë për ta bërë Kinën fuqi botërore; tjetri për të ruajtur pushtetin absolut mbi një vend të vogël.

Trashëgimia e kësaj aleance janë ende sot uzina të heshtura, struktura industriale të braktisura dhe një kapitull i historisë shqiptare që dëshmon se miqësitë e ndërtuara mbi kultin e individit rrëzohen sapo figura e diktatorit zhduket.

Nga korvetat e shpejta te kryqëzorët gjigantë; zbuloni si ndahen rolet në teatrin e luftës detare, ku madhësia, armatimi dhe teknologjia përcaktojnë fatin e oqeaneve.

Përgatiti: Leonard Veizi

Në shikim të parë, për një sy laik, të gjitha duken si kështjella gri prej çeliku që lundrojnë mbi ujë. Por në botën e strategjisë ushtarake, dallimi midis një anijeje dhe një tjetre nuk është thjesht çështje përmasash, por një ndarje precize rolesh që dikton fitoren ose humbjen. Nga “gjigantët” strategjikë te “ujqërit” e shpejtë të bregdetit, ja si klasifikohet flota moderne.

1-Kryqëzori (Cruiser): Gjiganti Strategjik

Kryqëzori është “grushti i rëndë” i çdo flote që pretendon dominim global. Me një gjatësi që shkon deri në 250 metra dhe peshë mbi 10,000 tonë, kjo anije nuk është thjesht një mjet luftarak, por një qendër komandimi lëvizëse.

Roli: Operon si “truri” i një grupi detar ose si një njësi e vetmuar në misione me rreze të gjatë.

Fuqia: Është i mbushur me raketa balistike, kundërajrore dhe sisteme mbrojtëse të sofistikuara.

Shembuj: Klasa amerikane Ticonderoga ose ajo ruse Slava.

2-Destrojeri (Destroyer): Shkatërrimtari Shumëfunksional

Nëse kryqëzori është mbreti, destrojeri është gjenerali i tij më besnik. Me një gjatësi 120–160 metra, ai është forca kryesore e goditjes në flotat moderne.

Roli: Mbrojtës i aeroplanmbajtëseve dhe gjuajtës i flotave armike. Ai është “thika zvicerane” e detit: godet në ajër, në sipërfaqe dhe nën ujë.

Armatimi: Torpedo, sisteme anti-nëndetëse dhe raketa tokë-tokë.

Shembuj: I famshmi Arleigh Burke (SHBA) apo Type 052D i Kinës.

3-Fregata (Frigate): Rojtari i Palodhur

Më e vogël dhe më ekonomike se destrojeri (90–140 metra), fregata është shtylla kurrizore e patrullimit oqeanik.

Roli: Fokusimi kryesor është lufta anti-nëndetëse dhe eskortimi i anijeve tregtare apo ushtarake. Është anija ideale për shtetet që kërkojnë siguri pa koston astronomike të një destrojeri.

Veçoria: Shpesh mban helikopterë detarë për zbulim dhe sulm të shpejtë.

Shembuj: Klasa FREMM (Francë/Itali) dhe Type 23 (Britani).

4-Gjuajtësi Detar (Corvette): Luftëtari i Bregdetit

Në ujërat e cekëta dhe afër brigjeve, asnjë nga gjigantët e mësipërm nuk ka shkathtësinë e korvetës. Ky është “gjuajtësi” i shpejtë (deri në 45 nyje) që përdor befasinë si armë kryesore.

Roli: Mbrojtja e ujërave territoriale dhe sulmet “godit dhe ik” (hit-and-run).

Armatimi: Megjithëse e vogël (50–100 metra), ajo mban raketa vdekjeprurëse kundër anijeve më të mëdha.

Shembuj: Visby (Suedi), Buyan (Rusi) apo Ada (Turqi).

Epilogu

Për ta kuptuar më thjeshtë hierarkinë detare, mjafton të shohim fushëbetejën:

Në arkitekturën e luftës moderne, asnjë anije nuk dominon e vetme. Siguria e deteve varet nga ky balancë: fuqia brutale e kryqëzorit, saktësia e destrojit, qëndrueshmëria e fregatës dhe shpejtësia e korvetës.

Jahja Mustafa, babai i Salih Mustafes, ka ndërruar jetë.

Lajmin e ka konfirmuar Hysni Gucati, kryetari i OVL e UÇK-së, i cili shprehu ngushëllime të thella për familjen dhe miqtë e të ndjerit.

Gucati në një postim në rrjetet sociale shkruan se dhimbja bëhet edhe më e rëndë për shkak se djali i të ndjerit, Salih Mustafa, nuk ka mundur ta vizitojë babanë në momentet e fundit për shkak të situatës me Gjykatën Speciale.

"Ngushëllime të thella për familjen, miqtë dhe të gjithë ata që e kanë njohur Bacën Jahja. Pusho në paqe, Bace!", ka shkruar Gucati.

Ndërkaq në një reagim OVL UÇK ka shprehur indinjatën dhe shqetësimin e thellë për refuzimin e Dhomave të Specializuara në Hagë që t’i mundësojnë Salih Mustafës një vizitë humanitare pranë babait të tij, i cili tashmë ka ndërruar jetë, pa e parë dhe pa i dhënë lamtumirën e fundit të birit.

"Ky vendim i pashpjegueshëm dhe johuman përbën një shkelje të rëndë të parimeve themelore të të drejtave të njeriut dhe të çdo standardi minimal të humanizmit. Salih Mustafa është i dënuar me aktgjykim të formës së prerë dhe nuk ka ekzistuar asnjë rrezik për ndikim në dëshmitarë apo në ndonjë proces gjyqësor. Refuzimi i një kërkese të tillë humanitare nuk ka as bazë ligjore dhe as morale", thuhet në reagim.

OVL e UÇK-së shton se mohimi i së drejtës për t’i qëndruar pranë prindit në momentet e fundit të jetës dhe për t’i dhënë lamtumirën e fundit është një akt që tejkalon çdo kufi të drejtësisë dhe e zhvesh procesin nga çdo ndjenjë njerëzore.

"Drejtësia pa humanizëm nuk është drejtësi, por padrejtësi e institucionalizuar. Ngushëllime familjes Mustafa, bashkëluftëtarëve të Calit dhe të gjithë atyre që e njohën bacën Jahja", thuhet në reagim.

I ndjeri ishte tash e një kohë në gjendje të rëndë shëndetësore, ndërsa djalit të tij, ish-komandantit të UÇK-së, Salih Mustafa, i cili gjendet në burg në Gjykatën Speciale, nuk iu lejua vizita ditë më parë. /Telegrafi/

Prokuroria Speciale e Republikës së Kosovës ka ngritur aktakuzë ndaj Sh.A., për veprën penale “Mosraportimi ose raportimi i rremë i pasurisë, i të ardhurave, i dhuratave, i dobisë tjetër materiale ose i detyrimeve financiare”.

Kjo u bë e ditur përmes një postimi në rrjetin social në Facebook nga faqja zyrtare e Sistemit Prokurorial.

Ndër të tjera në njoftim thuhet se i pandehuri akuzohet se, nga viti 2018 e në vazhdimësi deri në vitin 2022, në cilësinë e Kryetarit të Komunës së Prishtinës, me dashje ka paraqitur deklarata të pasakta të pasurisë, përkatësisht duke mos deklaruar deponimet në para të gatshme, të realizuara personalisht gjatë viteve përkatëse.

"Sipas aktakuzës, shuma e përgjithshme e mjeteve të padeklaruara arrin vlerën prej 172,600.00 euro. Rasti i është dërguar për shqyrtim Gjykatës Themelore në Prishtinë, Departamenti Special", thuhet në njoftim. /Telegrafi/

Operacioni policor i zhvilluar sot në Pejë ka përfunduar me arrestimin e të pandehurit R.H., sipas planifikimit dhe në bazë të urdhrit të kontrollit, nën dyshimin për kryerjen e veprave penale krim i organizuar në lidhje me veprën penale “Rrëmbimi”, si dhe mbajtja në pronësi, kontroll ose posedim të paautorizuar të armëve.

Sipas njoftimit të Prokurorisë, aksioni është realizuar nga njësitë relevante të Policisë së Kosovës dhe vjen si rezultat i një procesi hetimor të udhëhequr nga Prokuroria Speciale e Republikës së Kosovës (PSRK), lidhur me dyshimet për rrëmbimin e një personi, rast i ndodhur në vitin 2021.

Bëhet e ditur se në këtë çështje penale, një tjetër i dyshuar ndodhet tashmë në paraburgim.

Gjatë zbatimit të urdhrit të kontrollit janë siguruar prova relevante, të cilat do të shërbejnë në vazhdim të procedurës hetimore.

Prokuroria Speciale ka njoftuar se, brenda afatit ligjor, do të parashtrojë kërkesë për caktimin e masës së sigurisë ndaj të arrestuarit R.H.

Një operacion policor i udhëhequr nga Prokuroria Speciale e Republikës së Kosovës është duke u zhvilluar në qytetin e Pejës.

Operacioni po realizohet në bazë të urdhrit për kontroll, nën dyshimet për kryerjen e veprave penale si: krim i organizuar, rrëmbim dhe armëmbajtje pa leje.

Autoritetet bëjnë me dije se për detaje të tjera që mund të bëhen publike, ndërsa Telegrafi do t'iu mbajë të informuar. /Telegrafi/

Organizata e Veteranëve të Luftës e UÇK-së ka shprehur shqetësimin e thellë për refuzimin e Dhomave të Specializuara në Hagë, që t’i mundësojnë Salih Mustafës një vizitë humanitare pranë babait të tij.

Sipas OVL-UÇK-së, babai i Salih Mustafës ndodhet në gjendje kritike shëndetësore.

“Salih Mustafa është i dënuar me aktgjykim të formës së prerë. Nuk ekziston asnjë rrezik për ndikim në dëshmitarë apo në proces gjyqësor. Refuzimi i kësaj kërkese është i pakuptimtë, johuman dhe në kundërshtim me parimet themelore të të drejtave të njeriut.

Ju njoftojmë se OVL UÇK këtë shqetësim do ta ngrejë tek të gjitha institucionet më të larta ndërkombëtare, përfshirë organizatat për të drejtat e njeriut, duke kërkuar reagim dhe përgjegjësi për këto shkelje të rënda” thuhet në reagim.

Nga kjo organizatë thonë se drejtësia pa humanizëm nuk është drejtësi.

Prokuroria Speciale e Kosovës ka kërkuar masën e paraburgimit ndaj shtatë personave të arrestuar nën dyshimin për korrupsion.

Sipas kërkesës së Prokurorisë, “ekziston dyshimi i bazuar se të pandehurit M.D., J.M., F.I., B.D., Sh.T., N.K. dhe G.L., duke vepruar në bashkëkryerje, nga 20.02.2023 e në vazhdimësi deri më 18.12.2025, kanë ndërmarrë veprime me qëllim përfitimi të kundërligjshëm personal”.

“Sipas Prokurorisë, M.D. dyshohet se, në emër të F.I., në kundërshtim me ligjin, ka parashtruar propozim ankesë për ndryshim të vendimit përfundimtar për shpronësimin e pronës, ndonëse ishte kaluar afati ligjor për më shumë se tetë vjet. Përkundër kësaj, i pandehuri J.M., si dhe kundërpropozuesi Qeveria e Kosovës, e përfaqësuar nga Avokatura Shtetërore, nuk e kanë kundërshtuar këtë rrethanë, por janë kujdesur që ky rast, ashtu si disa raste të tjera, të përfundojë me marrëveshje gjyqësore”, thuhet në njoftim.

Sipas Prokurorisë, dëmi vetëm në rastin e fundit që i është shkaktuar shtetit është mbi 220 mijë euro, ndërsa dëmi në tërësi dyshohet se arrin vlerë milionëshe.

“Në këtë mënyrë, të pandehurit, në bashkëkryerje dhe në vazhdimësi, dyshohet se kanë kryer veprat penale: Keqpërdorimi i pozitës apo autoritetit zyrtar, Marrja e ryshfetit, Dhënia e ryshfetit, Ushtrimi i ndikimit, Deklarimi i rremë”, thuhet në njoftim.

Shtatë të dyshuarit u arrestuan një ditë më herët në një aksion të Policisë me Agjencinë Kosovare për Inteligjencë, me urdhër të Prokurorisë Speciale.

Gjykata Supreme e ka kthyer në rivendosje çështjen e paraburgimit për të akuzuarin për krime lufte në Malishevë, Ramadan Morina, dhe ka anuluar aktvendimin e Gjykatës Themelore në Prishtinë dhe aktvendimi i Gjykatës së Apelit për paraburgim ndaj tij.

Megjithëkëtë Supremja ka vendosur që Morina të qëndrojë në paraburgim derisa Gjykata Themelore të marrë vendim për këtë çështje në rivendosje.

Më 6 nëntor Themelorja ia kishe vazhduar paraburgimin Morinës për dy muaj, ndërkohë që Apeli, e kishte vërtetuar këtë vendim më 2 dhjetor.

Kundër këtyre aktvendimeve, kërkesë për mbrojtje të ligjshmërisë ka paraqitur mbrojtësi i të pandehurit Ramadan Morina, avokati Arianit Koci. Ai ka pretenduar se ka shkelje të dispozitave të procedurës penale që kanë ndikuar në ligjshmërinë e vendimit gjyqësor dhe ka propozuar që masa e paraburgimit t’i zëvendësohet me një masë më të butë.

Sipas pretendimeve të Kocit, kërkesa për vazhdimin e masës së paraburgimit nuk i është dorëzuar konform nenit 188 paragrafi 2 të Kodit të Procedurës Penale (KPP).

“Sipas vlerësimit të kësaj gjykate, pretendimet e mbrojtësit të pandehurit janë të bazuara. Siç del nga shkresat e lëndës, mbrojtësi i të pandehurit, edhe më herët ka parashtruar pretendimin se kërkesa për vazhdimin e masës së paraburgimit nuk i është dorëzuar konform nenit 188 paragrafi 2 të KPP-së”, thuhet në vendimin e Supremes.

Prokuroria Speciale të enjten ka njoftuar se ka ngritur aktakuzë ndaj të pandehurit Ramadan Morina, nën dyshimin për kryerjen e veprës penale “Krim i luftës kundër popullsisë civile”.

Në njoftimin e Prokurorisë thuhet se sipas aktakuzës, më 31 mars 1999, në fshatin Burim të Komunës së Malishevës, Morina, në bashkëkryerje me pjesëtarë të tjerë të forcave policore dhe ushtarake serbe, ka marrë pjesë në vrasjen e 34 civilëve shqiptarë.

Gjykata Themelore në Prishtinë e ka aprovuar kërkesën për hudhjen e aktakuzës ndaj Faton Klinakut dhe ka pushuar procedurën penale ndaj tij për veprën penale “Kanosja” ndaj Kryeministrit Albin Kurti, ndërsa procedura penale do të vazhdojë vetëm ndaj të akuzuarit tjetër, Nuredin Selmani.

Në seancën fillestare, më 3 shtator 2025, Faton Klinaku dhe Nuredin Selmani ishin deklaruar të pafajshëm.

Klinaku kishte shkruar Fb më 29 gusht 2023 se: “më parë e vras Albin Kurtin sesa që ia lëshoj rrugën e iku nga Kosova”.

Aktvendimi i siguruar nga “Betimi për Drejtësi” është nxjerrë më 20 nëntor 2025 nga kryetari i trupit gjykues, gjyqtari Rahman Beqiri, pas shqyrtimit të kundërshtimit të provave dhe kërkesës për hedhjen e aktakuzës, të paraqitur nga mbrojtësi i Klinakut, avokati Ramë Dreshaj.

Ndaj këtij aktvendimi nuk lejohet ankesë në Gjykatën e Apelit.

Sipas aktvendimit, Gjykata ka vendosur që aktakuza e Prokurorisë Speciale të Republikës së Kosovës e datës 1 gusht 2025, të hudhet pjesërisht dhe procedura penale të pushohet vetëm në raport me të akuzuarin Faton Klinaku, i cili akuzohej për veprën penale “Kanosja” nga neni 181 paragrafi 3 lidhur me paragrafin 2 të Kodit Penal të Republikës së Kosovës.

Gjykata ka konstatuar se nuk ka pasur kërkesë pasurore-juridike, ndërsa shpenzimet e procedurës penale që lidhen me këtë pjesë të aktakuzës do të mbulohen nga mjetet buxhetore të Gjykatës.

Në aktvendim theksohet se, pas plotfuqishmërisë së tij, procedura penale do të vazhdojë vetëm ndaj Nuredin Selmanit, i cili vazhdon të përballet me akuzën për veprën penale “Kanosja” sipas të njëjtit nen të Kodit Penal, raporton “Betimi për Drejtësi”.

Prokuroria Speciale e Republikës së Kosovës (PSRK) më 1 gusht 2025 ka ngritur aktakuzë ndaj Faton Klinakut dhe Nuredin Selmanit, të cilët akuzohen për kanosje të kryeministrit në detyrë, Albin Kurti.

Sipas aktakuzës së siguruar nga “Betimi për Drejtësi“, Faton Klinaku akuzohet se më 29 gusht 2023, në Prishtinë, me dashje dhe me qëllim që ta frikësojë dhe detyrojë tani të dëmtuarin, Albin Kurti, në cilësinë e tij si Kryeministër i Qeverisë së Republikës së Kosovës, që të ndërmarrë ose mos ndërmarrë veprime të caktuara në kuadër të ushtrimit të detyrës së tij zyrtare, e kishte kanosur publikisht përmes rrjetit social Facebook, duke postuar shkrime kërcënuese.

“Aq shumë i dëshpëruar votuesi i tij sa që tha: Votën ia dhashë për ndryshim, e ndryshim lëre që nuk ka bërë por po shkojmë edhe më shumë teposhtë si vend dhe s’ka mbetur tjetër gjë pos me ikë jashtë. I thashë: As se kam votu, as ndryshim për të mirë kurrsesi që nuk kam pritur nga ai, e sa i përket daljes jashtë, më parë e vras Albin Kurtin se sa që ia lëshoj rrugën e iku nga Kosova. Kosovën nuk duhet e as që guxojnë ta lëshojnë ata që kanë luftuar për të”, citohet të ketë shkruar Klinaku në Facebook.

Ndërsa, pas reagimeve të opinionit publik lidhur me këtë kërcënim, në aktakuzë thuhet se i pandehuri Klinaku më 30 gusht 2023 ka përsëritur një shkrim po ashtu me përmbajtje të njëjtë kërcënuese ndaj tani të dëmtuarit Kurti.

“Prapë po e përsëris, nëse ju duket skandaloz postimi i mëhershëm: Më parë e vras Albin Kurtin sesa ia lëshoj rrugën e iku nga Kosova”, citohet në aktakuzë të ketë shkruar Klinaku.

Me këto veprime, Klinaku akuzohet se publikisht dhe seriozisht e ka kanosur me vrasje të dëmtuarin Albin Kurti, për shkak të punës së tij zyrtare, si Kryeministër i Qeverisë së Republikës së Kosovës.

Andaj, me këto veprime, Klinkau ngarkohet se ka kryer veprën penale “Kanosja” nga neni 181, paragrafi 3 lidhur me paragrafin 2 të Kodit Penal.

Ndërkaq, në pikën dy të aktakuzës, Nuredin Selmani akuzohet se më 30 gusht 2023, në Drenas, me dashje dhe me qëllim që ta frikësojë dhe detyrojë tani të dëmtuarin, Albin Kurti, në cilësinë e tij si Kryeministër i Qeverisë së Republikës së Kosovës, që të ndërmarrë ose mos ndërmarrë veprime të caktuara në kuadër të ushtrimit të detyrës zyrtare, e ka kanosur publikisht në rrjetin social Facebook, duke iu referuar postimit kërcënues të bërë nga i pandehuri Faton Klinaku.

Selmani ngarkohet se kishte postuar një fotografi në të cilën ishte montuar fotoja e të dëmtuarit Kurti, krahas asaj të Klinakut, duke e shoqëruar me një shkrim kërcënues të adresuar ndaj të dëmtuarit.

“E mbështes Faton Klinakun”, “Veç ni telefon ma ban Faton, aty mki për çka të ka nevojë, mezi s’po pres me ja nisë”, citohet në aktakuzë postimi i Selmanit.

Po atë ditë, në mbrëmje, thuhet se i njëjti u inkuadrua drejtpërdrejt në emisionin “Debat Plus” në TV Dukagjini, ku po trajtohej debati me temë “OVL-UÇK vs Kurti”. Aty thuhet se përmes video-linkut, pas pyetjeve të moderatorit të emisionit, i pandehuri, sipas aktakuzës, kishte deklaruar “Unë konsideroj që çdo njëri i cili bon të këqija siç bon Albin Kurti, edhe po të isha unë në vendin e tij, duhet të vritet patjetër, sepse ajo është tradhti ndaj atdheut”.

Andaj, me këto veprime, Selmani ngarkohet se ka kanosur publikisht dhe seriozisht për vrasje të dëmtuarin Albin Kurti, për shkak të punës së tij zyrtare, e të cilat kërcënime, thuhet se i kishte shprehur edhe me disa bashkëbisedues tjerë, gjatë komunikimeve telefonike që i janë gjetur pas ekzaminimit të telefonit të tij, duke përfshirë edhe disa fotografi, ku i pandehuri shihet në posedim edhe të disa armëve të gjata luftarake.

Me këto veprime, i pandehuri Nuredin Selmani ngarkohet se ka kryer veprën penale “Kanosja” nga neni 181, paragrafi 3 lidhur me paragrafin 2 të Kodit Penal.

Nën udhëheqjen e Prokurorisë Speciale të Republikës së Kosovës, sot është zhvilluar një operacion i gjerë policor në rajonin e Prishtinës, në kuadër të luftës kundër korrupsionit dhe keqpërdorimit të detyrës zyrtare.

Sipas njoftimit të Prokurorisë, aksioni ndërlidhet me dyshimet për kryerjen e disa veprave penale, përfshirë korrupsionin, keqpërdorimin e detyrës zyrtare, dhënien dhe marrjen e ryshfetit, ushtrimin e ndikimit, mashtrimin si dhe armëmbajtjen pa leje.

Gjatë këtij operacioni Prokuroria njofton se janë arrestuar shtatë persona me inicialet F.I., J.M., N.K., M.D., B.D., Sh.T. dhe G.L.

Operacioni është realizuar nga Drejtoria për Hetimin e Krimeve Ekonomike, nën udhëheqjen e Prokurorit Special, pas një periudhe të gjatë monitorimi dhe hetimi, ku janë aplikuar edhe masa të veçanta hetimore.

"Të dyshuarit janë kapur në flagrancë gjatë shkëmbimit të parave", ka njoftuar Prokuroria.

Me vendim të Prokurorisë Speciale, të shtatë personave u është caktuar masa e ndalimit për 48 orë.

Gjatë bastisjeve dhe kontrolleve policore janë sekuestruar rreth 20 mijë euro para të gatshme, armë, bizhuteri, dokumente të ndryshme si dhe pajisje elektronike./Telegrafi/