Gazeta “SI”- Filmi i ri i Lav Diaz dramatizon udhëtimin e famshëm të navigatorit portugez, duke nxjerrë në pah jo vetëm arritjet, por edhe dhunën dhe kontradiktat e tij.

Një nga ekspeditat më të famshme të shekullit të 16-të, udhëtimi i Ferdinand Magellanit rreth botës, merr një interpretim të ri në filmin dramatik Magellani nga regjizori filipinas Lav Diaz. Gael García Bernal portretizon navigatorin portugez, një figurë me ambicie të mëdha që synonte të hapte rrugë të reja detare drejt “ishujve të erëzave” në Indonezi.

Filmi fillon me largimin e Magellanit nga Portugalia drejt Spanjës, ku me mbështetjen e Mbretit Charles I nis ekspeditën e vështirë, gjatë së cilës shumë marinarë humbasin jetën nga sëmundjet, uria ose ekzekutimet për kryengritje. Magellani vetë vritet në Betejën e Mactanit në Filipine, një ngjarje që vazhdon të jetë subjekt i debatit historik.

Ndërsa disa historianë e konsiderojnë Magellanin një pionier të madh të zbulimeve gjeografike, të tjerë e kritikojnë për sjelljen tiranike, tradhti ndaj Portugalisë dhe dhunë kundër popullsisë indigjene.

Historiani Felipe Fernández-Armesto e ka cilësuar ekspeditën e tij si një “dështim të plotë”, duke theksuar humbjen masive të ekuipazhit: nga rreth 270 marinarë, vetëm 18 kthehen në Spanjë.

Fernández-Armesto e përshkruan Magellanin përgjegjës për “imperializëm, skllavëri dhe gjakderdhje të papërmbajtur”.

Filmi i Diazit sfidon këtë rrëfim heroik tradicional, duke shfaqur edhe perspektivën e banorëve lokalë dhe të skllavit të Magellanit, Enrikut të Malakës.

Para nisjes së udhëtimit drejt Filipineve, Magellani e kishte blerë Enrikun, një ish-mysliman, dhe e kishte çuar në Spanjë, ku ai shërbeu si ndihmës dhe udhëzues gjatë ekspeditës.

Ky detaj shton dimensionin moral dhe etnik të udhëtimit, duke treguar si kolonializmi dhe skllavëria ishin pjesë e ndërveprimeve ndërkulturore në shekullin e 16-të.

Filmi gjithashtu thekson tensionet në bordin e Armada de Maluco, ku Magellani përdori ekzekutime dhe ndëshkime të rrepta për të frenuar kryengritjet e ekuipazhit.

Historiani João Paulo Oliveira e Costa thekson se ndëshkimet ishin pjesërisht rezultat i pasigurisë së Magellanit si i huaj në flotën spanjolle, ku kapitenët kastilianë synonin të merrnin kontrollin.

“Ndëshkimi duhej të ishte brutal për të dekurajuar rebelimet e reja. Nëse Magellani nuk i kishte vrarë ata, ata do ta kishin vrarë atë,” shpjegon ai.

Një tjetër temë e diskutuese është vdekja e Magellanit në Betejën e Mactanit. Ndërsa kronikuesi i ekspeditës Antonio Pigafetta i atribuon vrasjen kryetarit vendas Lapulapu, Diaz e portretizon këtë si një ngjarje kolektive, duke sfiduar legjendën dhe duke treguar tensionet midis pushtuesve dhe komuniteteve lokale.

Filmi ka shkaktuar polemika në Filipine, ku Lapulapu konsiderohet simbol nacionalist dhe figura e tij nderohet me monumente dhe emra vendesh.

Megjithatë, filmi nuk shmang pasojat e dhunës koloniale: skuadra e Magellanit kryen hakmarrje të përgjakshme kundër komuniteteve indigjene në Guam dhe Malaka, duke ilustruar kompleksitetin moral të udhëheqjes dhe pasojat e ekspeditave koloniale.

Regjisori Diaz shpjegon se qëllimi i tij nuk ishte të dramatizonte dhunën në mënyrë sensacionale, por të tregonte pasojat e saj për njerëzit që përjetuan ekspeditën.

Pavarësisht të metave të Magellanit, Diaz nuk synon ta demonizojë navigatorin. “Doja të shihja një personazh të vërtetë,” thotë Diaz.

“Një qenie njerëzore e vërtetë ëndërron, ambicionon dhe beson. Ai nuk ishte vetëm një eksplorues ose pushtues – ai ishte një njeri me besim dhe vizion”.

Filmi kujton edhe rolin e Magellanit në përhapjen e katolicizmit në Filipine: statuja e Santo Niño, e dhuruar nga Magellani, mbetet një simbol i rëndësishëm i fesë në vend, ku 93% e popullsisë sot është e krishterë.

Në fund, Magellani nuk është vetëm një film historik mbi udhëtimet e mëdha të navigatorëve, por edhe një pasqyrë e debatit moral dhe historik mbi trashëgiminë e eksploratorëve evropianë.

Pyetja mbetet: a duhet të kujtojmë Magellanin si një hero të zbulimeve apo si një tiran brutal të epokës së tij?

Burimi: BBC

The post Hero apo tiran? Debati mbi eksploruesin Ferdinand Magellan appeared first on Gazeta Si.

NJU JORK, 6 janar /ATSH-/ – Dikush krijoi një ”GoFundMe” për të më dhuruar para, si për bamirësi. Ai person nuk jam unë. Dua të jem i qartë për këtë gjë, deklaroi aktori i njohur amerikan Mickey Rourke pas krimimit të kësaj iniciative pa miratimin e aktorit, shkruan corriere.it.

Ndërsa fushata e mbledhjes së fondeve e nisur nga ekipi i tij kaloi 100 000 dollarët, Mickey Rourke përdori mediat sociale për të sqaruar dhe për t’u distancuar.

“Është e sikletshme, por jam i sigurt se do ta kaloj si çdo gjë tjetër”, theksoi ai në një video të postuar në profilin e tij në Instagram.

Për të shmangur dëbimin, është hapur një fushatë GoFundMe me titull “Help Mickey Rourke Stay in His Home” (“Ndihmoni Mickey Rourke të qëndrojë në shtëpinë e tij”).

Fushata është hapur nga Liya-Joelle Jones, pjesë e ekipit të tij të menaxhimit, me miratimin e plotë të aktorit.

Qëllimi i fushatës është mbledhja e 100 000 dollarëve, shumë që do të shërbejë për të mbuluar borxhin e qirasë dhe për t’i dhënë aktorit një stabilitet të përkohshëm financiar. Brenda një kohe të shkurtër, janë mbledhur dhjetëra mijëra dollarë nga fansa dhe mbështetës.

Rourke kishte marrë shtëpinë me qira në muajin mars 2025, me një pagesë fillestare prej rreth 5 200 dollarësh në muaj, e cila më vonë u rrit në afro 7 000 dollarë.   /os/

 

The post KINEMA – Mickey Rourke mohon fushatën e donacioneve në emrin e tij: “Poshtëruese, nuk do të kërkoja kurrë para” appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.

Nga adaptimi i diskutueshëm i Emerald Fennell për “Wuthering Heights” të Emily Bronte deri te epika antike greke e Christopher Nolan, këto janë zgjedhjet e kritikëve të BBC-së për filmat që ia vlen të shikohen gjatë vitit që vjen.

1. Wuthering Heights
Interpretimi i guximshëm i Emerald Fennell mbi romanin e Emily Brontë të vitit 1847 është tashmë një nga filmat më të diskutueshëm të vitit. Vetëm trileri ngjalli pritshmëri të madhe, por edhe reagime kritike. Në rrjetet sociale, puristët e Brontë kritikonin gjithçka, nga sensualiteti i hapur i filmit te kastimi: Margot Robbie konsiderohej shumë e moshuar për rolin e Catherines adoleshente dhe Jacob Elordi shumë i bardhë për të luajtur Heathcliff, i përshkruar në libër si “me lëkurë të errët”. Por Fennell, e njohur për origjinalitetin e saj me “Promising Young Woman” dhe “Saltburn”, e dinte se po ndjekte një qasje ikonoklaste: “Doja të bëja diçka që të ishte libri që unë përjetova kur isha 14 vjeç,” tha ajo, duke e përshkruar si “primale, seksuale”. Versioni i saj i dy dashnorëve të dënuar është gjithashtu stilizuar, me kostume të kuqe të ndezura dhe qiell portokalli të kuq. Owen Cooper luan Heathcliff-in e ri dhe Hong Chau është shërbëtore besnike e Cathy-t, Nelly.

Nëse preferoni diçka më tradicionale, gjatë vitit publikohet edhe një adaptim tjetër i klasikës së shekullit XIX, “Sense and Sensibility” e Jane Austen. Daisy Edgar-Jones luan Elinor Dashwood në historinë e motrave të martueshme dhe kërkimit të dashurisë.

Data e publikimit: 13 shkurt (Wuthering Heights), 9 shtator (Sense & Sensibility)

2. Practical Magic 2
Bazuar në romanin e Alice Hoffman të vitit 1995, “Practical Magic” është një komedi romantike me elemente mbinatyrore me Sandra Bullock dhe Nicole Kidman si motra nga një familje e gjatë magjike. Filmi nuk pati sukses kur doli në 1998, por ka fituar një kult pas publikut të rinj që e ndjekin për estetikën magjike dhe frymëzimin “cottagecore”. Bullock, Kidman dhe dy aktore të tjera, Stockard Channing dhe Dianne Wiest, ribashkohen për këtë vazhdim.

Data e publikimit: 18 shtator

3. The Mandalorian and Grogu
Pas një mungese të gjatë të Star Wars në kinema (2019 ishte filmi i fundit), seriali Disney+ “The Mandalorian” ka mbajtur gjallë sagën. Din Djarin, një gjuetar shpërblimesh (Pedro Pascal), dhe Grogu, “Baby Yoda” i famshëm, tani kanë një film të vetin, drejtuar nga Jon Favreau. Trileri premton aksion dhe shfaq Rotta the Hutt, i biri i Jabba-s, ndërsa filmi trajton edhe temat e prindërimit

Data e publikimit: 22 maj

4. The Dog Stars
Ridley Scott, 88 vjeç, rikthehet te sci-fi. Filmi zhvillohet pas një pandemie të gripit që shkatërroi shumicën e popullsisë. Jacob Elordi luan Hig, një pilot civil, dhe Josh Brolin është një ish-ushtar. Ata luftojnë me bandat e Reaper-ve. Margaret Qualley, Guy Pearce dhe Benedict Wong gjithashtu luajnë. Filmi është bashkë-shkruar me Mark L. Smith dhe bazuar në romanin e Peter Heller të vitit 2012.

Data e publikimit: 28 gusht

5. The Bride!
Maggie Gyllenhaal zhvendos nusen e Frankenstein-it në botën kriminale të Çikagos së viteve 1930. Jessie Buckley luan nusën me flokë platin dhe Christian Bale është monstra. Penelope Cruz, Jake Gyllenhaal dhe Peter Sarsgaard janë në rol mbështetës.

Data e publikimit: 6 mars

6. Digger
Tom Cruise bashkëpunon me Alejandro G. Iñárritu në një komedi katastrofike. Aktorët përfshijnë Sandra Hüller, John Goodman dhe Jesse Plemons.

Data e publikimit: 2 tetor

7. Toy Story 5
Woody dhe Buzz Lightyear rikthehen për një aventurë të re të animuar, drejtuar nga Andrew Stanton. Filmi integron teknologjinë moderne dhe rifillon temën e lodrave të ndjeshme ndaj zëvendësimit.

Data e publikimit: 19 qershor

8. The Drama
Robert Pattinson dhe Zendaya në një komedi të errët romantike. Filmi i shkruar dhe drejtuar nga Kristoffer Borgli, i njohur për “Dream Scenario”.

Data e publikimit: 3 prill

9. Mother Mary & The Moment
Anne Hathaway luan një këngëtare në një histori muzikore dhe misterioze. Michaela Coel është dizajnerja e saj e kostumeve. Filmi kombinon elemente horror dhe pop.

Data e publikimit: Prill (Mother Mary), 30 janar (The Moment)

10. The Social Reckoning
Vazhdim i “The Social Network”, mbi Frances Haugen dhe rrjedhjen e dokumenteve të Facebook. Mikey Madison luan Haugen, ndërsa Jeremy Strong zë vendin e Jesse Eisenberg si Zuckerberg.

Data e publikimit: 9 tetor

11. The Devil Wears Prada 2
20 vjet pas origjinalit, rikthehet Miranda Priestly (Meryl Streep) dhe Andy (Anne Hathaway), me pjesëmarrje të reja si Kenneth Branagh dhe Lucy Liu.

Data e publikimit: 1 maj

12. The Hunger Games: Sunrise on the Reaping
Prequel i “Hunger Games”, 24 vjet para ngjarjeve të parë. Ralph Fiennes si President Snow, Elle Fanning si Elizabeth Banks.

Data e publikimit: 20 nëntor

13. Narnia: The Magician’s Nephew
Pas 16 vitesh, një prequel i Narnia-s, bazuar në librin e gjashtë të CS Lewis, që tregon ngjarjet 40 vite tokësore para “The Lion, The Witch and the Wardrobe”. Greta Gerwig drejton filmin.

Data e publikimit: 26 nëntor

14. Disclosure Day
Josh O’Connor dhe Emily Blunt në një film misterioz me alienë, me elemente trillimi dhe fantazi, nga Steven Spielberg.

Data e publikimit: 12 qershor

15. The Odyssey
Christopher Nolan adaptim i epikës greke të Homerit. Matt Damon si Odysseus, Anne Hathaway si Penelope dhe Tom Holland si Telemachus. Filmi kombinon aksion dhe dramë personale

Data e publikimit: 17 korrik

16. Avengers: Doomsday
Rikthim i Avengers me të gjithë superheronjtë, duke përfshirë Fantastic Four, X-Men dhe rikthim të Robert Downey Jr si Doctor Doom. Drejtuar nga Joe dhe Anthony Russo.

Data e publikimit: 18 dhjetor

The post 16 filma që duhet t’i shikoni patjetër në 2026-n appeared first on Gazeta Si.

LONDER, 2 janar /ATSH/ – Nga kontroversi Emerald Fennell i veprës Wuthering Heights tek filmi i shumëpritur epik grek i Christopher Nolan, ja disa nga rekomandimet e kritikëve për filmat që duhen parë këtë vit, 2026, shkruan BBC.

1. Wuthering Heights
2. Practical Magic
3. The Mandalorian and Grogu
4. The Dog Stars
5. The Bride!
6. Digger
7. Toy Story 5
8. The Drama
9. Mother Mary
10. The Social Reckoning
11. The Devil Wears Prada 2
12. The Hunger Games: Sunrise on the Reaping
13. Narnia: The Magician’s Nephew
14. Disclosure Day
15. The Odyssey
16. Avengers: Doomsday /os/

The post KINEMA – 16 filmat më emocionues që do të dalin në vitin 2026 appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.

PARIS, 29 dhjetor /ATSH/ – Diva e kinemasë Brigitte Bardot, e cila ndërroi jetë dje në moshën 91 vjeç, do të varroset në kopshtin e saj pranë detit, aty ku prehen edhe kafshët e saj, deklaroi Wendy Bouchard, një mikeshë e vjetër e aktores,  shkruan corriere.it.

“Ishte dëshira e saj dhe do të respektohet., Ajo dëshironte që të prehet pranë atyre që i donte aq shumë … kafshëve shtëpiake  të saj”, shtoi Bouchard.

Sipas Bouchard, ‘’Bardot do të varroset me thjeshtësi dhe maturi të plotë’’.

Detajet në lidhje me funeralin e saj nuk janë bërë ende të ditura.   /os/

 

The post KINEMA – Brigitte Bardot varroset pranë kafshëve të saj appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.

ROME, 29 dhjetor /ATSH/- Një pamje unike e punonjësve që largohen nga një fabrikë. Ky ishte imazhi i parë i parë që publiku pa në bodrumin e “Grand Café” në Paris, në “14 Boulevard des Capucines”, më 28 dhjetor të vitit 1895, sipas “Skytg24”.

Një datë historike që shënon lindjen e kinemasë. 130 vjet më parë, Vëllezërit Lumière organizuan shfaqjen e parë publike të shpikjes së tyre të re të quajtur “kinematografi” në Paris.

Nga imazhet në dritën e projektuar, u krijua një formë e re arti: arti i kinemasë dhe krijimit të filmave.

Magjistari Georges Méliès, i cili më vonë u cilësua si themeluesi i vërtetë i formës së shtatë të artit, pati privilegjin të merrte pjesë në atë shfaqje të parë filmi.

Nëse Méliès konsiderohet themeluesi i tij, pararendësit e vërtetë ishin padyshim vëllezërit Louis Marie dhe Auguste Nicolas Lumière.

Filmi i parë i shkurtër që ata xhiruan, i shfaqur për publikun më 28 dhjetor 1895, titullohej “La sortie des usines Lumière” (“Dalja nga Fabrikat Lumière”): një imazh i punonjësve gjatë ndërrimit të turneve tyre në fabrikat.

Ata ishin krijuesit e vërtetë të kinematografit, një shpikje e prezantuar tashmë në qarqet shkencore më 22 mars të të njëjtit vit.

Një shpikje që i bëri shumë njerëz të habiteshin: çfarë mund të kishte më shumë sesa fenerët magjikë që ishin të njohur në atë kohë?

E megjithatë, pas prezantimit të parë publik në “Grand Café”, tani “Hôtel Scribe” në lagjen e “Operas Parisiane”, pati një sukses të menjëhershëm.

Që atëherë, njerëzit filluan të prisnin në radhë për të parë shfaqjet, të cilat zgjasnin rreth 20 minuta dhe përmbanin skeçe të ndryshme: nga “Dalja” te “Mësim akrobacie mbi kalë” deri te “Peshkimi i Peshqve të Artë”.

Bileta e hyrjes kushtonte 1 frang, dhe qiraja e teatrit ishte 30 franga në ditë.

Megjithatë, me publikimin e filmave të rinj të shkurtër siç ishte i famshmi, “Mbërritja e trenit në stacionin La Ciotat” – një qytet në jug të Francës ku familja e industrialistit kishte një shtëpi pushimi – i shfaqur në janar të vitit 1986, ata arritën të shisnin deri në 2,500 bileta çdo ditë. //a.i/

 

 

The post Kinemaja feston 130-vjetorin e shfaqjes së parë publike të filmit appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.

Brigitte Bardot, e cila ka ndërruar jetë këtë të dielë në moshën 91 vjeçare, ka lënë shenja në ekranin e kinemasë sepse përmbysi mënyrën e ngurtë se si kinematografia e viteve 1950 e portretizonte gruan, duke u shndërruar në simbolin e një epoke të re të çlirimit seksual. Në ekran, ajo ishte një koktej francez […]

The post Profil/ Brigitte Bardot, bomba bjonde që revolucionalizoi kinemanë appeared first on BoldNews.al.

KABUL, 20 dhjetor /ATSH-AFP/ – Një nga kinematë historike të Kabulit, ”Ariana”, e restauruar në vitin 2004 me ndihmën e profesionistëve francezë të filmit, është shembur dhe është planifikuar të zëvendësohet nga një qendër tregtare.

Që nga rikthimi në pushtet në vitin 2021, autoritetet talebane kanë vendosur një version ultra të rreptë të ligjit islamik, dhe kjo kinema, si të tjerat, kishte qenë e mbyllur për disa vite, por ndërtesa e saj kishte mbetur e paprekur, e vendosur në një nga sheshet në qendër të kryeqytetit afgan.

Të enjten, një grumbull rrënojash ishte i dukshëm nga rruga, dhe një tabelë në vendin e ndërtimit njoftonte “Një qendër moderne tregtare do të ndërtohet këtu”.

“Lajmi për shkatërrimin e kinemasë ‘Ariana’ më theu zemrën. Kishim kaq shumë kujtime të mrekullueshme atje… Ishte një vend i gjallë atëherë”, tha një banore 65-vjeçare e Kabulit, e cila shkonte shpesh atje me prindërit e saj në vitet 1970.

E ndërtuar në vitet 1960, ”Ariana” ishte një vend i preferuar për banorët e Kabulit, të cilëve u pëlqente të shikonin filma nga e gjithë bota.

Ndërtesa u shkatërrua plotësisht gjatë luftës civile (1992-1996).

E plaçkitur dhe e lënë të rrënohej, ajo mbeti e braktisur nën regjimin e parë të talebanëve (1996-2001), i cili ndaloi të gjitha format e kohës së lirë.

Por në vitin 2004, kinemaja mundi të rihapej pas punimeve të gjera restauruese të kryera nga arkitektët francezë të studios ”Lalo”.

Projekti u bë i mundur falë përpjekjeve të shoqatës “Një kinema për Kabulin”, e kryesuar nga regjisori francez Claude Lelouch, fitues i Palmës së Artë në Kanë për filmin “Një burrë dhe një grua”.

Ministri francez i Kulturës në atë kohë, Renaud Donnedieu de Vabres, dhe disa regjisorë udhëtuan për në Kabul për të përuruar teatrin e ri me 600 vende me ndenjëset e tij prej druri të veshura me kadife të kuqe, më 23 maj 2004.

“Një kinema është gjithmonë një dritë në qytet”, theksoi në atë kohë presidenti francez Jacques Chirac.

“Kinemaja ‘Ariana’ nuk ishte një rrënojë për t’u shembur, por një kujtim për t’u rihapur. Ajo ishte shkatërruar tashmë një herë nga lufta civile. Këtë herë, është më keq: po fshihet në emër të modernitetit. Modernitet pa shpirt, pa imazhe, pa heshtjen e përbashkët në errësirë”, tha shkrimtari dhe regjisori franko-afgan Atiq Rahimi.

Ai e kishte shfaqur filmin e tij të parë atje në vitin 2004.

”Besuam, për një moment, se kultura mund t’i mbijetonte barbarizmit”, shtoi ai./  a.jor.

The post FOKUS – Shkatërrohet ”Ariana” kinemaja historike e Kabulit appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.

Gazeta “SI”- Filmi i ri Hamnet, i nominuar për Oscar dhe i bazuar në romanin e suksesshëm të Maggie O’Farrell, sjell në qendër jetën familjare të William Shakespeare dhe gruas së tij, Agnes (tradicionalisht e njohur si Anne Hathaway), si dhe humbjen shkatërruese të djalit të tyre, Hamnet. Edhe pse i mbështetur te disa fakte historike, filmi është kryesisht një interpretim artistik i boshllëqeve të shumta të historisë së vërtetë.

Shumë pak dihet për martesën e Shakespeare-it dhe Anës, për personalitetin e saj apo marrëdhënien e tyre. Ajo përmendet në dokumentet e kohës me dy emra të ndryshëm – Anne dhe Agnes – ndërsa biografët tradicionalisht e kanë paraqitur si një fshatare analfabete që e “zuri në kurth” dramaturgun e ri.

O’Farrell, përkundrazi, e rikrijon Agnesin si një grua të fortë, të mençur dhe të pavarur, duke e rimenduar rolin e saj në familje me ndjeshmëri bashkëkohore, por sipas disa studiuesve, edhe në përputhje me realitetin e shumë grave të shekullit të 16-të.

Filmi, me aktorët Paul Mescal dhe Jessie Buckley, e vendos Agnesin në qendër të tregimit dhe e paraqet si një herbaliste intuitive, të aftë të lexojë shenjat e natyrës dhe njerëzve,  një përmasë e frymëzuar nga dramat e vetë Shakespeare-it. Vdekja e Hamnetit në moshën 11-vjeçare, ndoshta nga murtaja, mbetet mister historik, por shumë studiues, përfshirë Stephen Greenblatt, besojnë se pikëllimi ka ndikuar në krijimin e Hamletit. Filmi e ndërton këtë lidhje emocionalisht, duke sugjeruar se shfaqja i ka shërbyer Shakespeare-it si një lamtumirë e vonuar për djalin.

Në mungesë të dokumenteve autentike për marrëdhëniet familjare të Shakespeare-it, Hamnet ngre pyetje intriguese mbi rolin e Agnesit në jetën dhe artin e tij. Një studim i fundit madje sugjeron se ajo mund të ketë jetuar për një periudhë në Londër dhe të ketë ditur të lexonte – një teori që mbetet e hapur.

Në fund, ashtu siç thekson O’Farrell, figura e Agnesit është ende e mbuluar nga misteri, por filmi dhe romani e ofrojnë një portret të pasur që sfidon mite shekullore dhe rikthen në qendër një grua që historia e ka lënë në hije.

Përshtati : Gazeta “SI”

The post Misteri 400-vjeçar rreth gruas dhe djalit të William Shakespeare appeared first on Gazeta Si.

Nga Gazeta “SI”- Nga 15 deri më 26 tetor kryeqyteti italian mirëpret për të njëzetin vit me radhë “Festa e Kinemasë së Romës”, një ngjarje që prej dy dekadash e shndërron Romën në kryqendrën e filmit botëror.

Këtë vit, nën drejtimin artistik të Paola Malanga dhe presidencën e Salvatore Nastasit, festivali konfirmon statusin e tij si një prej platformave më të rëndësishme të kinemasë evropiane , një hapësirë ku arti dhe pjesëmarrja ndërthuren, duke sjellë bashkë autorë, aktorë dhe publikun e gjerë.

Skena kryesore, si çdo vit, është Auditorium Parco della Musica “Ennio Morricone”, që për 11 ditë shndërrohet në qendrën e kinemasë italiane dhe ndërkombëtare.

“La vita va così” hap siparin
Edicioni jubilar u hap me filmin “La vita va così” të regjisorit Riccardo Milani, një komedi e ëmbël dhe ironike që përshkruan jetën e një komuniteti sardo në përpjekje për të ruajtur identitetin dhe territorin e vet përballë ndryshimeve të kohës.
Në rolet kryesore spikasin Virginia Raffaele, Diego Abatantuono, Aldo Baglio, Giuseppe Ignazio Loi dhe Geppi Cucciari. Filmi u prezantua jashtë konkurrimit në seksionin Grand Public, duke theksuar misionin e festivalit për t’u afruar me publikun e gjerë.

Ceremoninë e hapjes dhe atë të mbylljes e prezanton Ema Stokholma, figurë e njohur televizive dhe radiofonike, e cila do të udhëheqë spektaklin me energjinë dhe stilin e saj karakteristik.

Programi i 21 Tetorit nis me një ngjarje që i kushtohet artit të tregimit vizual. Në Sala Petrassi, në orën 16:30, zhvillohet masterklasi “Sogni e disegni” me Brian Selznick, autorin e njohur të romanit “La straordinaria invenzione di Hugo Cabret”, që frymëzoi filmin fitues të Oscar-it të Martin Scorsese.

Në orën 18:30, në Sala Sinopoli, do të shfaqet “Dreams” i Michel Franco (sezioni Best of 2025), me protagoniste Jessica Chastain.
Ndërsa në orën 21:15, në Sala Petrassi, publiku do të mund të ndjekë komedinë “Stella gemella” të Luca Lucini, me Martina Gatti, Matteo Olivetti, dhe dy aktoret ikonike të kinemasë italiane, Margherita Buy dhe Laura Morante.

Në mbyllje të mbrëmjes, në orën 21:30, Chloé Zhao, fituese e Oscar-it për Nomadland, prezanton filmin e saj të ri “Hamnet”, një histori e ndjerë që rikrijon dashurinë mes William Shakespeare dhe Agnes-it, në një lojë poetike midis mitit, natyrës dhe humbjes.

Konkursi ndërkombëtar dhe filmat në garë
Seksioni kryesor i festivalit, Concorso Progressive Cinema , Visioni per il mondo di domani, përfshin 18 filma ndërkombëtarë, nga autorë të rinj dhe të afirmuar, që ofrojnë një pasqyrë të temave bashkëkohore të kinemasë botërore.
Ndër titujt më të spikatur janë:-, 40 Secondi – Vincenzo Alfieri (Itali), L’Accident de Piano – Quentin Dupieux (Francë), Wild Nights, Tamed Beasts – Wang Tong (Kinë) , Good Boy – Jan Komasa (Poloni, Mbretëria e Bashkuar) etj.
Një vend të veçantë në program zë edhe dokumentari “Roberto Rossellini, Più di una vita”, i cili rikthehet te figura e mjeshtrit të madh të neorealizmit italian, për të reflektuar mbi trashëgiminë e tij artistike dhe humane.

Një përvjetor kujtese

Edicioni i 20-të i Festës së Kinemasë së Romës është një rikthim te rrënjët e kinemasë si mjet bashkimi dhe rrëfimi kolektiv.

Në një botë ku imazhi qarkullon me shpejtësi, Roma mbetet për disa ditë vendi ku filmi rifiton kuptimin e tij të parë .

Një nga emrat e kinemasë botërore që nderon këtë edicion të festivalit është Jeniffer Lawrence, e cila prezanton filmin e saj më të ri ” Die my love”

Burimi: Vogue

The post ‘Roma Film Festival’ në përvjetorin e 20-të appeared first on Gazeta Si.

Nga Gazeta “SI”- Gjashtëdhjetë vjet më parë, BBC transmetoi për herë të parë serialin antologjik fantastiko-shkencor “Out of the Unknown”, një prodhim që do të ndryshonte mënyrën se si televizioni trajtonte raportin midis njeriut dhe teknologjisë. Edhe pse sot kujtohet rrallë, ky serial vizionar shënoi një kthesë historike, duke i paraprirë qartë fenomenit të njohur të kohëve moderne.

Në një periudhë kur ekranet televizive mbusheshin me aventura fantastike dhe argëtuese si Doctor Who apo Thunderbirds, “Out of the Unknown” solli diçka krejt tjetër: një qasje të pjekur, filozofike dhe shpesh shqetësuese ndaj së ardhmes. Krijuar nga producentja britanike Irene Shubik, seriali synonte të përdorte fantashkencën si mjet për të diskutuar çështje reale ; luftën, politikën, moralin dhe pasojat e zhvillimit teknologjik. Çdo episod ishte një histori më vete, e frymëzuar nga autorë të mëdhenj si Isaac Asimov, Ray Bradbury, John Wyndham dhe J.G. Ballard.

Në qendër të tij qëndronte pyetja thelbësore: si ndikon përparimi teknologjik në shpirtin njerëzor? Episode të tilla si “The Dead Past” dhe “The Machine Stops” ishin profeci të frikshme për botën që jetojmë sot. I pari tregonte një shoqëri të varur nga pajisje që ruajnë çdo kujtim, duke paralajmëruar obsesionin e sotëm me rrjetet sociale dhe kujtesën digjitale. Ndërsa i dyti, bazuar në tregimin e E.M. Forster, përshkruante një njerëzim që jeton i izoluar, në komunikim vetëm përmes ekraneve,  një parashikim i qartë i epokës së internetit dhe jetës virtuale.

“Out of the Unknown” ishte një pasqyrë e frikërave të kohës. Në kulmin e Luftës së Ftohtë, shumë episode trajtonin paranojën ndaj armikut të padukshëm dhe kërcënimin bërthamor, ndërsa të tjera sfidonin mënyrën si shoqëritë përballen me pushtetin dhe përgjegjësinë. Ishte hera e parë që fantashkenca shihej jo si arratisje për fëmijë, por si art serioz që ftonte në reflektim.

Sot, me gjithë distancën prej gjashtë dekadash, “Out of the Unknown” mbetet një shembull i rrallë se si arti televiziv mund të jetë një formë reflektimi mbi shoqërinë. Ai i hapi rrugën një gjinie që më pas do të lulëzonte me “The Twilight Zone”, “Tales of the Unexpected”, e në fund me “Black Mirror”. Si atëherë, ashtu edhe sot, këto seri na kujtojnë se e ardhmja që përpiqemi të imagjinojmë është në fakt një pasqyrë e së tashmes sonë  dhe se teknologjia, sado përparimtare të jetë, nuk e shpëton njeriun nga vetvetja.

Burimi: BBC

The post ‘Out of the Unknown’ seriali që parashikoi 60 vjet më parë të ardhmen tonë teknologjike appeared first on Gazeta Si.

LOS ANXHELES, 14 tetor /ATSH/ – Në fund të viteve 1970, regjisori Martin Scorsese kishte festuar aq shumë nëpër Hollywood sa trupi i tij ishte shkatërruar nga droga dhe përfundoi në spital me gjakderdhje të brendshme, shkruan BBC duke pasqyruar disa detaje të jetës së regjisorit hollivudian.

“Po vdisja”, thotë ai në dokumentarin magjepsës të Rebecca Miller, “Mr Scorsese”.

Ndër të tjera Scorsese tregon se si miku i tij aktori Robert De Niro kishte ardhur pranë shtratit të tij, duke e nxitur edhe një herë të bënte një film për të cilin ai kishte këmbëngulur aq shumë dhe që Scorsese e kishte refuzuar.

‘’De Niro më pa në sy dhe më tha: Çfarë dreqin do të bësh? Do të vdesësh kështu?’’, kujton Scorsese.

Dhe kështu u vu në lëvizje filmi “Raging Bull”.

Historia përfundoi lumturisht, ku u pa edhe një foto e Scorsese dhe De Niros siç nuk ishin  parë kurrë më parë: duke mbajtur pina colada dhe duke veshur këmisha havajane dhe kapele të çuditshme turistike që shkruanin “St Maarten”, ishulli i Karaibeve ku ata shkuan të punonin në skenarin e Paul Schrader për filmin klasik.

Përmbledhjet e përgjithshme të biografisë dhe karrierës së Scorsese janë të njohura, që nga fëmijëria e tij katolike si një djalë i vogël astmatik që adhuronte filmat në Italinë e Vogël të Nju Jorkut, deri te filma të ndryshëm si Mean Streets (1973) dhe Killers of the Flower Moon (2023).

Scorsese, tani 82 vjeç, flet me qetësi për të metat e tij profesionale dhe personale, shpesh edhe duke qeshur me veten.

Isabella Rossellini, e treta nga pesë gratë e Scorsese, i thotë Miller, “Do të thoja se Marty është një shenjtor/mëkatar”: shenjtor në mënyrën se si ai bën pafundësisht pyetje të mëdha rreth së mirës dhe së keqes, por shpesh vepron keq’’.

Scorsese ndihmoi në transformimin e kinemasë në shekullin e 20-të me filma të guximshëm dhe të menduar më së miri si Taxi Driver (1976) dhe Goodfellas (1990).

Gjatë rrugës, Scorsese shton detaje të habitshme se si fëmijëria e tij ende ndikon në artin e tij.

Dokumentari ofron një kujtesë se karriera e tij ka pasur më shumë ulje-ngritje sesa shumica e njerëzve mund të mendojnë, tani që ai njihet si një nga regjisorët më të mëdhenj të filmave.

De Niro e nxiti atë të bënte “Mbreti i Komedisë” (1982) dhe përsëri Scorsese pranoi me ngurrim.

Por ndonjëherë ai nuk shfaqej në shesh xhirimi deri në pasdite.

Filmi, me De Niron në rolin e Rupert Pupkin, personazhit që ndjek personazhet e famshëm, tani konsiderohet një interpretim brilant dhe i përparuar i famës dhe obsesionit të fansave, por ishte një katastrofë në biletari.

Scorsese u rikthye, por më shumë se një dekadë më vonë, dështimet komerciale të Kundun (1997) dhe Bringing Out the Dead (1999) e bënë karrierën e tij, siç e thotë ai, “të vdekur përsëri”.

DiCaprio pati ndikimin për të realizuar filmin “Gangs of New York” (2002), duke përmbysur atë situate jo të mirë.

Është gjithashtu e lehtë të harrosh se sa kontrovers ishin disa nga filmat e tij, shpesh për shkak të dhunës së tyre, veçanërisht Taxi Driver dhe antiheroi i tërbuar Travis Bickle.

Scorsese thotë se kur lexoi skenarin e Schrader, ishte pothuajse ‘’sikur ta kisha shkruar vetë”.

Taxi Driver shpërtheu përsëri në titujt kryesorë në vitin 1981 kur John Hinckley, i fiksuar pas Jodie Foster qëlloi mbi presidentit Ronald Reagan.

Çmimet e Akademisë u shtynë një ditë pas xhirimeve, dhe Rossellini kujton se Scorsese mbante veshur një jelek antiplumb në ceremoninë e ndarjes së çmimeve Oscar.

Dokumentari nuk ndalet në jetën private të Scorsese. Ai pranon se puna e bëri atë një baba të largët për dy nga tre fëmijët e tij më të mëdhenj nga martesa të ndryshme.

Scorsese rrëfen se ai ‘’pati sulme paniku ndërsa bënte filmin “Gangs of New York” sepse, ndër arsye të tjera të paqarta njerëzit janë të sëmurë”.    /os/

 

The post KINEMA – Martin Scorsese rrëfen ferrin e drogës, shpëtimin falë De Niros dhe kinemasë appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.

LOS ANXHELES, 9 tetor /ATSH/- Liv Ullmann do të nderohet gjatë Çmimeve Evropiane të Filmit – që do të zhvillohen së shpejti – me çmimin e karrierës që vlerëson punën e saj si aktore, regjisore dhe skenariste, sipas “Variety”.

Ullmann u shndërrua në një yll ndërkombëtar pas suksesit në filmin “Persona” në vitin 1966, me regji të Ingmar Bergman.

Në të vërtetë, ajo më shumë njihet për bashkëpunimet e saj me regjisorin suedez, Bergman, falë roleve të saj në 10 filmat e tij dhe drejtimit të dy skenarëve të tij. Bergman ishte gjithashtu babai i vajzës së saj, Lin Ullmann, një regjisore dhe shkrimtare.

Ullmann njihet edhe për bashkëpunimin me regjisorin suedez, Jan Troell në filmat – “The New Land” në vitin 1972 dhe “The Emigrants” në vitin 1971 –  për të cilët u nominua për çmim “Oscar” – si dhe me regjisorin italianin, Mauro Bolognini në filmin “Farewell Moscow” në vitin 1987 – për të cilin fitoi çmimin “David di Donatello”.

Filmi i parë i Ullmann si regjisore ishte “Sofie” në vitin 1992, i cili flet për jetën e një gruaje hebreje në Kopenhagë – nga viti 1886 deri në vitin 1907 – me protagonistë Karen-Lise Mynster, Erland Josephson dhe Ghita Norby.

Kjo dramë u pasua nga një adaptim i një trilogjie romanesh historike – të laureates së çmimit Nobel, Sigrid Undset, “Kristin Lavransdatter” në vitin 1995. Ngjarjet e filmit janë vendosur në Norvegjinë e shekullit XIV.

Gjithashtu, Ullman është regjisorja e filmit, “Private Confessions” në vitin 1996, skenari i të cilit u shkrua nga Bergman – me protagonistë, Pernilla August dhe Max von Sydow.

Filmi i saj “Faithless” në vitin 2000, me protagonistë, Lena Endre dhe Erland Josephson, u shfaq si premierë në Festivalin e Filmit në Kanë dhe filmat e saj të fundit si regjisore janë “Miss Julie” me protagonistët Colin Farrell dhe Jessica Chastain.

“Liv Ullmann ka ndihmuar në formësimin e Filmit Evropian”, tha Akademia Evropiane e Filmit në një deklaratë.

Edicioni i 38-të i Çmimeve Evropiane të Filmit do të zhvillohet më 17 janar 2026, në Berlin. //a.i./

The post KINEMA – Liv Ullmann do të nderohet me çmimin e karrierës në Festivalin Evropian të Filmit appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.

Mirketa Çobani, aktore e kinemasë e teatrit vjen në një rrëfim ‘pa doreza’ në Pas Mesnatë. Malli dhe nostalgjia për vitet në shesh xhirime për të është e madhe.

“Malli dhe nostalgjia është e madhe, por edhe kjo koha e pensionit është e bukur. Edhe pse jam në këtë moshë, nuk e ndjej moshën.

Jam vajzë e një koloneli, jemi edukuar gjithmonë me botën e babait. Kam patur një lidhje shumë të fortë me babain tim. Më tregonte edhe sekrete që nuk i ndante me askënd. Ishin më tepër sekrete shtetërore ato që më rrëfente dhe nuk ia kam thënë askujt, asnjëherë.” thotë ajo.

Ndër të tjera Çobani rrëfen edhe dramën e jetës së saj, divorcin me aktorin Agim Shuke.

“Po unë e kam mbyllur atë histori. Jam larguar, kam marr vajzën në krah dhe kam ikur. Nuk mund të më imponohet një njeri mua, të mos më trajtojë me dinjitet, kjo ka qenë arsyeja e largimit. Asnjëherë nuk ka qenë një histori e bukur, ka qenë një dramë, një jetesë pa dëshirë. Nuk e kam dashur, nuk e kam marr me dashuri, në rrethana të caktuara më kanë imponuar që ta marr.Por e kam respektuar si njeri. Asnjëherë nuk erdhi ta takojë vajzën, nuk u interesua për të. Por nuk kam asnjë peng, jam e kënaqur që jam larguar nga ai ambjent” rrëfen Çobani.

“Nuk kisha dëshirë të bëhesha aktore, as më shkonte ndër mend se do të bëhesha ndonjëherë aktore. Kisha dëshirë të ndiqja rrugën e babait tim, por ministri që ishte edhe komshiu jonë, ai më jepte mundësi. Ai më coi në Institutin e Lartë të Arteve si aktore. Shkova e papregatitur atje, të them të drejtën. Më pranuan vetëm me një poezi. Për mua Akademia e Arteve ishte diktaturë, nuk kishte liri. Ishte njëjtë sikur ishe në shkollën e policisë”, kujton aktorja./abcnews.al

UASHINGTON, 29 shtator /ATSH-DPA/- Presidenti i SHBA-së Donald Trump tha sot se do të vendosë një tarifë 100% për “çdo film” të prodhuar jashtë vendit, duke pretenduar se vendet e huaja po e dëmtojnë Hollivudin.

Në një postim në platformën e tij të mediave sociale “Truth Social”, Trump nuk dha asnjë afat kohor për detyrimet dhe nuk ofroi detaje se si do të zbatoheshin ato – si p.sh. nëse ato do të zbatoheshin për filmat e huaj në platformat e transmetimit si “Netflix” apo vetëm për ato që shfaqeshin në kinema.

Analistët theksojnë se shumë filma janë bashkëprodhime ndërkombëtare.

Ato gjithashtu nuk janë produkte që importohen në një mënyrë konvencionale, që do të thotë se qeveria do të duhet të përcaktojë se si t’i vlerësojë ato – dhe kur ato kualifikohen si importe.

Ideja nuk është e re. Në maj, Trump udhëzoi Departamentin Amerikan të Tregtisë të fillonte menjëherë vendosjen e një tarife prej 100% ndaj filmave të prodhuar në vende të huaja.

Në atë kohë, ai u ankua se industria amerikane e filmit po “vdiste shumë shpejt” për shkak se vendet e tjera po i joshnin regjisorët dhe studiot me stimuj bujarë, duke e përshkruar këtë si një kërcënim për sigurinë kombëtare. //a.i/

The post UASHINGTON – Trump njofton sërish tarifën prej 100% ndaj të gjithë filmave të prodhuar jashtë SHBA-së appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.

PARIS, 23 shtator /ATSH-AFP/ – Aktorja franko-italiane Claudia Cardinale, një legjendë e kinemasë së viteve 1960, vdiq sot në moshën 87-vjeçare pranë fëmijëve të saj në Nemours, pranë Parisit, ku jetonte, njoftoi agjenti i saj.

E lindur në Tunis, Claudia Cardinale punoi me më të mëdhenjtë, përfshirë Luchino Visconti, Federico Fellini, Richard Brooks, Henri Verneuil dhe Sergio Leone.

“Ajo na lë trashëgiminë e një gruaje të lirë dhe të frymëzuar, si në karrierën e saj si grua ashtu edhe si artiste”, tha agjenti i saj Laurent Savry në një mesazh dërguar AFP-së.

Ashtu si shumë yje të tjera italiane të filmit, hyrja e Claudia Cardinale në këtë biznes ndodhi nëpërmjet një konkursi bukurie.

Ajo ishte 17 vjeçe dhe studionte në Romë kur mori pjesë në një konkurs bukurie, i cili rezultoi në marrjen e një sërë rolesh të vogla në filma.

Interpretimet e saj të grave siciliane e bënë të dallohej nga producentët italianë, dhe kombinimi i bukurisë së saj, syve të errët e vezullues, seksualitetit shpërthyes dhe talentit të vërtetë në aktrim praktikisht i garantoi famën.

Filmat më të mirë dhe më të famshëm të Claudia Cardinale përfshijnë klasikët italianë si ”Rocco and His Brothers” (1960) dhe ”Leopardi” (1963) i Luchino Visconti-t, filmin sureal ”8½” (1963) të Federico Fellini-t dhe filmin epik perëndimor ”Once Upon a Time in the West” (1968) të Sergio Leone-s.

Vepra të tjera të vlerësuara dhe role të njohura përfshijnë paraqitjen e saj në komedinë e spiunazhit ”The Pink Panther” (1963) dhe filmin sfidues ”Fitzcarraldo” (1982) të Werner Herzog./   a.jor.

 

The post KINEMA – Vdes legjenda franko-italiane Claudia Cardinale appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.

Nga Gazeta “SI”- Tirana International Film Festival, një nga festivalet më të rëndësishme të filmit në Europë, hap siparin të dielën në kryeqytet. Me 23 vite histori, qindra filma, dhjetëra kategori, një audiencë gjithëpërfshirëse dhe shumë lokacione, TIFF nis kështu edicionin e tij të 23-të.

Drejtori i TIFF, Agron Domi, i tha GazetaSi.al se ky edicion hapet me premierën e filmit fitues të Festivalit të Venecias dhe më pas shpjegoi edhe detajet e programit.

“Edicioni i 23-të i TIFF hapet me filmin fitues të Venecias, Father Mother Sister Brother nga regjisori Jim Jarmusch, i cili do të shfaqet disa herë premierë në kinema Millenium për publikun. Një tjetër program i rëndësishëm është “Focus”, një tribut për regjisorin islandez Rúnar Runarsson, një nga më të mirët sot në Europë.

Përzgjedhja e tij është bërë për të ofruar një model sesi një vend i vogël si Islanda arrin të eksplorojë natyrën e veçantë njerëzore dhe gjeografike, duke arritur sukses. E kemi sjellë si shembull për kineastët që të shohin se si arrihet ky sukses”, u shpreh Domi.

Ai thekson se një tjetër kategori e rikthyer në TIFF është edhe video-arti.

“Një program tjetër në fokus është Retrospektiva, e cila i dedikohet video-artit eksperimental, sidomos Fani Zguros, një prej artistëve më të mirë të këtij zhanri, por edhe emrave të tjerë të njohur të video-artit botëror. Veprat janë përzgjedhur dhe marrë nga galeritë më të mëdha të botës dhe janë kategorizuar në The Anarchyst”, shtoi Domi.

Festivali këtë vit do të shpërndahet në disa lokacione, me një hapësirë të re: KinoPiramida, ku do të shfaqen ekskluzivisht filma për fëmijë dhe adoleshentë.

“Lokacionet ku do të shfaqen filmat janë katër: kinema Millenium, Kinema Agimi, Vila 31 Art Explora dhe Piramida, ku do të shfaqen filma për fëmijë dhe adoleshentë në dy kategori – Kids dhe Teenager. Një kategori tjetër që vlen të përmendet është edhe edicioni i katërt i Screenplay, ku juria së bashku me distributorë do të zgjedhin një skenar gati për t’u prodhuar në film”, shpjegon për GazetaSi.al drejtori i festivalit.

Sipas Domit, ky edicion ka ngjallur interes të jashtëzakonshëm, duke regjistruar një numër rekord aplikimesh.

“Kemi pasur rreth 3,500 filma në total dhe kemi përzgjedhur 250 filma nga 70 vende të botës. Është një gjeografi shumë e pasur, me filma të zgjedhur pa paragjykime. Ashtu siç kemi filma izraelitë, kemi edhe filma palestinezë që trajtojnë temat aktuale të luftës”, u shpreh ai.

Këtë vit janë përfshirë edhe pesë filma shqiptarë.

“Numri është i ulët sepse i ulët është edhe prodhimi, por edhe cilësia e filmave shqiptarë”, shtoi Domi.

Në fund të intervistës, drejtori i TIFF kujtoi edhe një nga sukseset më të mëdha të festivalit: filmin Valixhja e kuqe të regjisorit iranian Cyrus Neshvad, i cili arriti deri në finalen e çmimeve Oscar.

“Interesi nga regjisorët ndërkombëtarë është i madh, sepse nga TIFF dalin dy kandidatura për Best European Short Film dhe për Oscar në kategorinë e filmit të shkurtër. Pra, TIFF është një nga 30 festivalet më të rëndësishme europiane që propozon kandidaturat për këto çmime.

Para tre viteve, regjisori iranian Cyrus Neshvad me filmin e tij Valixhja e kuqe fitoi në TIFF në kategorinë e filmit të shkurtër, fitoi gjithashtu çmimin europian dhe arriti në pesëshen finaliste të Oscar falë pjesëmarrjes në TIFF. Ky ishte një sukses i madh i festivalit”, u shpreh Domi.

Për shtatë ditë me radhë, Tirana shndërrohet në kryeqytetin europian të filmit, ku në katër lokacione do të shfaqen mbi 250 filma të kategorive të ndryshme, duke bashkuar aktorë, regjisorë, skenaristë dhe artistë të kinematografisë nga e gjithë bota.

The post 245 filma nga 71 vende/ TIFF e kthen Tiranën në kryeqytetin e kinemasë botërore appeared first on Gazeta Si.

Askush nuk e priste, por The Conjuring: Last Rites ka rezultuar një sukses, duke mbledhur brenda ditës 83 mln dollarë në SHBA. Sipas Box Office, filmi renditet i treti në historinë e filmave horror që kanë fituar më shumë në premierë.

Përtej oqeanit, filmi mblodhi 104 mln dollarë në hapje.

Ashtu si e thotë dhe emri “Last Rites” është planifikuar të jetë fundi i sagës Conjuring, ose të paktën dyshes së dashur Vera Farmiga dhe Patrick Wilson, që luajnë protagonistët e filmit, bazuar në histori të vërtetë.

Filmi rizgjoi Hollywood-in pas një vere shumë të ngadaltë dhe të qetë për industrinë e kinemasë.

“’The Conjuring’ përfaqëson horror të vërtetë, të pastër. Përvoja e vërtetë e filmit horror në kinema, ndaj po shihni këtë debutim me 83 milionë dollarë”, tha analisti Paul Dergarabedian.

The post Filmi horror ‘The Conjuring: Last Rite’ pushton kinematë. 184 mln dollarë fitime vetëm natën e parë appeared first on Gazeta Si.

Nga Gazeta “SI”- Edicioni i 23-të i Festivalit Ndërkombëtar të Filmit në Tiranë (TIFF) do të mbahet nga 21 deri më 27 shtator 2025 . Filmi më i mirë i shkurtër i këtij edicioni do të kualifikohet për Oscar-in e 98-të në vitin 2026 si dhe për Çmimet Evropiane të Filmit 2025, ndërsa filmat studentorë të përzgjedhur në TIFF kanë të drejtë gare për Çmimet Studentore të Akademisë (SAA).

Që prej vitit 2013, TIFF është pjesë e 110 festivaleve më prestigjioze në botë, të ndjekura nga afër si online ashtu edhe fizikisht nga HFPA – Shoqata e Shtypit të Huaj të Hollivudit. Programi i përditshëm i TIFF sjell 200 premiera filmash në konkurrim në të gjitha kategoritë dhe zhanret dhe këtë vit përfshin një program të veçantë kushtuar regjisorit islandez Rúnar Rúnarsson, filmat e të cilit si Farma e Fundit, Vullkani, Harabelët, Jehoja, si dhe veprat më të fundit O (Rrethi) dhe Kur thyhet drita kanë lënë gjurmë të forta në kinemanë nordike duke eksploruar marrëdhëniet familjare, fragjilitetin njerëzor dhe peshën e pikëllimit.

Për herë të parë TIFF i kushton një hapësirë të veçantë kategorisë Arti Video me programet Obsession me videot e Fani Zguro (2006–2025) dhe The Anarchists me artistë si Miguel Calderon, Maria Thereza Alves & Jimmie Durham, Jakup Ferri, Dora Garcia, Santiago Sierra, Bert Theis, Shingo Yoshida e Fani Zguro.

Një nga ngjarjet kryesore do të jetë premiera botërore e filmit historik Liri a Vdekje (1979) i restauruar në 4K dhe që do të shfaqet ekskluzivisht në kinemanë Millennium falë nismës A Season of Classic Films të Shoqatës së Kinematekave Evropiane me mbështetjen e Creative Europe MEDIA.

Ngjarjet e industrisë përfshijnë Konkursin e 4-të të Skenarëve – ContesTIFF 2025 ku 10 skenarë të përzgjedhur do të prezantohen para producentëve dhe shpërndarësve partnerë dhe në ceremoninë e 27 shtatorit fituesit do të shpërblehen me Çmimin e Shpërndarjes dhe mundësinë për kontratë prodhimi ose distribucioni, panelin Talking Shorts mbi tematika të filmave me buxhet të ulët si dhe një masterclass të titulluar Realizmi poetik në kinemanë e Rúnar Rúnarsson me pjesëmarrjen e regjisorit dhe të moderuar nga Blerina Hankollari.

Seksioni Panorama përfshin programe tematike si GENERATIONS, NEW WORLD, DIVERGENT MINDS, PARADE dhe për herë të dytë një program me filma të krijuar nga inteligjenca artificiale, ndërsa Programi Kids & Teens sjell 24 filma të shkurtër për fëmijë dhe adoleshentë ku fituesit do të zgjidhen me votim nga vetë fëmijët në Kino Piramida.

Konkurrimi zyrtar përfshin filmat artistikë të gjatë, dokumentarë, filma të shkurtër (aksion, animacion, dokumentar, arti video & eksperimental, studentë, filma ballkanikë dhe filma në shqip) të cilët do të vlerësohen nga 6 juri ndërkombëtare me emra si Yves Piat (Francë), Konstantina Kotzamani (Greqi), Or Sinai (Izrael), Menelaos Karamaghiolis (Greqi), Samir Ljuma (Holandë/Maqedoni e Veriut), Joni Shanaj (Shqipëri) dhe shumë të tjerë. Për herë të parë krijohet një Juri e Kornizës Fotografike e përbërë nga artistë vizualë si Elton Koritari, Ena Bulku dhe Rubin Kadiu që do të vlerësojë kornizat më të bukura nga dokumentarët, ndërsa Juria e Studentëve Kritikë nga Universiteti i Arteve do të gjykojë filmat dhe do të marrë pjesë në sesione Q&A për të nxitur mendimin kritik dhe bashkëpunimin ndërkombëtar.

Ceremonia e mbylljes do të mbahet më 27 shtator 2025, ora 19:00, në Kinemanë Millennium. Eventet e TIFF do të zhvillohen në Kinemanë Millennium, Qendrën e Artit AGIMI, Kino Piramida, Vila 31 – Art Explora, Bibliotekën Babel si dhe online për publikun që nuk mund të udhëtojë në Shqipëri. Këtë vit janë regjistruar rreth 3,245 filma dhe 59 skenarë nga 115 vende të botës dhe janë përzgjedhur 192 filma në konkurrim (12 të gjatë dhe 180 të shkurtër), 10 skenarë për ContesTIFF dhe 53 filma jashtë konkurrimit, duke sjellë gjithsej 245 filma , 19 artistikë të gjatë dhe 226 të shkurtër nga 70 vende të ndryshme.

The post ‘Tirana Film Festival’ mirëpret kinemanë botërore në edicionin e tij të 23-të appeared first on Gazeta Si.

ONTARIO, 2 shtator /ATSH/ – Graham Greene, aktori i famshëm kanadez, i cili luajti në filma përfshirë “Dancing With Wolves”, ka vdekur në moshën 73 vjeç, tha menaxheri i tij.

“Me trishtim të thellë njoftojmë ndarjen nga jeta të aktorit legjendar kanadez, fitues i disa çmimeve, Graham Greene”, tha Gerry Jordan në një deklaratë për CBC News.
Media raportoi se ai vdiq nga shkaqe natyrore.

Greene u nominua për çmimin Oskar për Aktorin më të Mirë Mbështetës, për rolin e tij në filmin epik perëndimor të Kevin Costner të vitit 1990, ku ai luajti rolin e Kicking Bird.
Greene punoi si piktor, teknolog, punëtor në uzinat e çelikut dhe ishte edhe pjesëtar i një grupi rock-u përpara se të fillonte karrierën e tij në teatër në Mbretërinë e Bashkuar në vitet ‘70.

Emri i tij mori famë në vitin 1990 kur luajti Kicking Bird, një mjek, në ’’Dances With Wolves’’.
Greene fitoi vlerësime të gjera për rolin.

Ai u shfaq gjithashtu në thrillerin western të vitit 1992 ’’Thunderheart’’ duke luajtur oficerin Walter Crow Horse.

Ai luajti gjithashtu në ’’Die Hard With A Vengeance’’ (1995), ‘’Maverick’’ (1994), ‘’The Twilight Saga: New Moon’’ (2009) dhe ‘’Wind River’’ (2017)./ /Ad.Ab./

The post KINEMA – Vdes Graham Greene ylli i “Dancing With Wolves” appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.