Spitali i Mitrovicës bëri të ditur se është rritur numri i lindjeve gjatë vitit 2025.
Në njoftim bëhet e ditur se në vitin 2025 u kryen gjithsej 1716 lindje, me 1744 foshnja të porsalindur, që paraqet numër për 118, më shumë, krahasuar me vitin 2024.
“Mjekët gjinekologë gjatë vitit 2025, kanë kryer edhe 5185 vizita mjekësore ambulantore tek pacientet. Rritja e numrit të lindjeve është shënuar falë punës me përkushtimit nga stafi, besimit të pacientëve, si dhe përmirësimit të shërbimeve mjekësore.
Pas këtij suksesi qëndron puna e palodhshme e gjinekologëve, neonatologëve, mamive, infermierëve dhe gjithë ekipit që 24 orë në ditë, me dije dhe humanitet, kujdesen për nënat dhe foshnjat e porsalindura”, thuhet në njoftim. /Telegrafi/
Një grua nga Illinoisi mori një "bekim të Ditës së Krishtlindjeve" kur fitoi një çmim të madh lotarie prej 350,000 dollarësh gjatë festës.
Fituesja, e cila i vuri vetes nofkën "Mamaja e Punës", u tha zyrtarëve të lotarisë së Illinoisit se bleu biletën e saj të Lotarisë së Ditës me Fat në internet, duke përdorur grupin e saj të numrave.
"Të gjithë në punën time më quajnë 'Mamaja e Punës' meqenëse jam më e madhja", tha fituesja.
Gruaja tha se po shikonte televizor kur mori një email në lidhje me fitoren e saj, transmeton Telegrafi.
"Në fillim mendova se ishte një problem. Gati sa nuk pata një atak paniku - kontrollova menjëherë aplikacionin e lotarisë së Illinoisit për t'u siguruar që ishte i vërtetë", tha ajo.
Bileta përputhej me të pesë numrat në shortin e Ditës së Krishtlindjeve, duke i fituar asaj një çmim prej 350,000 dollarësh.
Ajo tha se numrat në biletën e saj përfaqësonin ditëlindjet e familjes.
"U ndjeva optimiste kur luajta ato numra. Doli të ishte një bekim i Ditës së Krishtlindjeve ", tha fituesja.
Lojtarja tha se fitimet e saj do të shkojnë për financimin e daljes në pension, për shkollimin e vajzës së saj dhe për pushimet familjare.
"Po plotësojmë një çështje të rëndësishme në listën e dëshirave të burrit tim. Do të shkojmë në Alaska", tha ajo. /Telegrafi/
Një i ri nga Singapori ka ndarë një përvojë të dhimbshme familjare që nxjerr në pah presionin e pritjeve dhe krahasimeve të larta.
Ai tha se prindërit e tij anuluan të gjitha mbledhjet familjare të Krishtlindjeve këtë vit sepse ndiheshin të turpëruar nga ajo që e shihnin si mungesë suksesi të tij në krahasim me të afërmit e tij.
28-vjeçari shpjegoi se prindërit e tij vendosën të anulonin të gjitha ngjarjet e planifikuara familjare të Krishtlindjeve sepse turpëroheshin të përballeshin me të afërmit.
Sipas tij, prindërit e tij mendonin se ai nuk kishte arritur mjaftueshëm në jetë në krahasim me kushërinjtë e tij, gjë që i bënte ata të mos ndiheshin rehat duke marrë pjesë në mbledhjet familjare.
Në një postim në Reddit me titull "Si i menaxhoni pritjet e larta nga familja juaj", burri shpjegoi fëmijërinë e tij në një familje kineze ku karrierat e larta konsideroheshin të suksesshme.
Drejtësia, mjekësia, financa dhe pozicionet e mëdha në korporata konsideroheshin të zakonshme. Ai shkroi se shumë nga të afërmit e tij janë drejtorë ekzekutivë, themelues ose pozicione të larta. Edhe kushërinjtë e tij më të vegjël punojnë në punë prestigjioze dhe të paguara mirë.
Sipas burrit, ai u diplomua me një GPA të ulët dhe humbi punën e tij të parë po atë vit. Që atëherë, ai ka luftuar për të gjetur një të re. Ai shpjegoi gjithashtu se një gabim i madh që bëri në zyrën e tij të mëparshme çoi në mbylljen e kompanisë.
Tregoi se pasi humbi punën, sjellja e prindërve të tij ndaj tij ndryshoi ndjeshëm. Ata filluan të bashkëvepronin më pak me ta dhe ruajtën distancë emocionale.
Përfundimisht, zemërimi i tyre shpërtheu dhe vendosën të anulonin të gjitha mbledhjet familjare të Krishtlindjeve. Sipas burrit, prindërit e tij i bërtitën, duke thënë se ai ishte një burim turpi dhe se nuk mund të përballej me të afërmit për shkak të tij.
Burri shkroi më tej se prindërit e tij e krahasonin vazhdimisht me kushërinjtë e tij. Ai tha se njerëz të moshës së tij ishin bërë mjekë ose kishin mbajtur pozicione të larta në kompani shumëkombëshe.
Ai tha gjithashtu se kushërinjtë e tij po blinin shtëpinë ose makinën e tyre të parë, ndërsa ai ishte i papunë. Ky krahasim e përkeqësoi më tej shqetësimin e tij mendor.
Ai gjithashtu tregoi se kishte një vëlla ose motër më të madhe që ishte shumë e suksesshme dhe e njohur në Singapor në fushën e tyre.
Krahasimet e vazhdueshme me këtë vëlla ose motër të suksesshme e bënë situatën e tij edhe më të vështirë. Personi tha se ka luftuar me ankthin dhe depresionin që nga kolegji dhe tani ndihet plotësisht i pashpresë. /Telegrafi/
Krishtlindjet shpesh shihen si një kohë për mirësi, por një akt i thjeshtë bujarie nga një çift i ri në Britani të Madhe, 50 vjet më parë, ndryshoi përgjithmonë jetën e tyre.
Më 23 dhjetor 1975, Rob Parsons dhe gruaja e tij, Dianne, po përgatiteshin për Krishtlindje në shtëpinë e tyre në Cardiff, kur dëgjuan një trokitje në derë.
Në pragun e tyre qëndronte një burrë me një qese mbeturinash në dorën e djathtë dhe një pulë të ngrirë në dorën e majtë, raporton BBC.
Robi e vështroi fytyrën e burrit dhe e kujtoi në mënyrë të paqartë si Ronnie Lockwood, një njeri që e kishte parë herë pas here në Shkollën e Dielës kur ishte fëmijë dhe për të cilin i kishin thënë të sillej me mirësi, sepse ai ishte “pak ndryshe”.
“Unë i thashë: ‘Ronnie, çfarë ndodhi me pulën?’ Ai tha: ‘Disa njerëz ma dhuruan për Krishtlindje.’ Dhe pastaj unë thashë dy fjalë që ndryshuan jetën tonë të gjithëve.
“Nuk jam i sigurt pse i thashë, por i thashë: ‘Hajde brenda’,” tha ai, transmeton Telegrafi.
Sapo i kishin mbushur 27 dhe 26 vjeç, çifti ndjeu se ishte detyruar ta merrnin nën kujdes Ronnien, i cili ishte autik.
Ata gatuan për të, e ndihmuan të lahej dhe ranë dakord ta mbajnë për Krishtlindje.
Ajo që filloi si një akt dhembshurie u shndërrua në një shoqëri të veçantë, të mbushur me dashuri dhe kompromis, që zgjati 45 vjet — deri në ditën kur Ronnie vdiq.
Robi, tani 77 vjeç, dhe Dianne, tani 76 vjeç, ishin martuar katër vjet para se ta mirëprisnin Ronnien në shtëpinë e tyre.
Në atë kohë, Ronnie ishte pothuajse 30 vjeç dhe kishte mbetur pa shtëpi që në moshën 15-vjeçare, duke jetuar rreth Cardiffit dhe duke kaluar nga një punë te tjetra. Robi e shihte herë pas here në një klub rinor që ai drejtonte.
Për ta bërë të ndihej sa më i mirëpritur, ata i kërkuan familjes së tyre t’i sillte dhurata për Krishtlindje — gjithçka, nga një palë çorape deri te produkte për kujdesin personal.
“E mbaj mend ende. Ai ishte ulur në tryezën e Krishtlindjes me ato dhurata përpara dhe qau, sepse kurrë më parë nuk kishte përjetuar një dashuri të tillë, e kupton?”, tregoi Dianne, duke shtuar se “ishte vërtet e jashtëzakonshme ta shihje”.
Çifti kishte planifikuar ta mbante deri ditën pas Krishtlindjes, por kur erdhi ajo ditë, nuk patën zemër ta largonin Ronnien dhe vendosën të kërkonin këshilla nga autoritetet.
Sipas Robit, qendra për personat e pastrehë u tha se Ronnie kishte nevojë për një adresë për të gjetur punë, por “për të pasur një adresë, duhet një punë. Kjo është një situatë pa dalje ku gjenden shumë njerëz të pastrehë”.
I vendosur në një shtëpi kujdesi që në moshën tetëvjeçare, Ronnie u zhduk nga Cardiff-i kur ishte vetëm 11 vjeç, tregoi Robi.
Vetëm shumë vite më vonë, ndërsa po bënte hulumtime për librin e tij "A Knock on the Door", ai zbuloi se çfarë i kishte ndodhur.
Ronnie ishte dërguar rreth 200 milje (321.8 km) larg, në një shkollë që në një raport zyrtar përshkruhej si “shkollë për djem me zhvillim të mangët”, ku jetoi për pesë vjet.
“Ai nuk kishte miq atje. Nuk kishte asnjë punonjës social që ta njihte. Nuk kishte as mësues që ta njihnin”, tha ai.
Robi shtoi se Ronnie shpesh pyeste “A kam bërë diçka të keqe?”, diçka që ata besojnë se e kishte mësuar gjatë kohës së kaluar në atë shkollë.
“Ai ishte gjithmonë i shqetësuar se mos kishte ofenduar dikë ose kishte bërë ndonjë gjë gabim”, theksoi Robi.
Në moshën 15-vjeçare, Ronnie u dërgua sërish në Cardiff “pa asgjë”, thanë ata.
Çifti tregoi se, në fillim, Ronnie ishte pak i vështirë për t’u afruar, pasi e kishte të vështirë të mbante kontakt me sy dhe bisedat i mbante shumë të shkurtra.
“Por pastaj e njohëm më mirë dhe, sinqerisht, filluam ta donim vërtet”, thanë ata.
Ata e ndihmuan Ronnien të gjente punë si punëtor pastrimi dhe e çuan të blinte rroba të reja, pasi zbuluan se ai ende mbante të njëjtat rroba që i ishin dhënë kur ishte adoleshent në shkollë.
“Nuk kishim fëmijë tanë. Ishte sikur po vishnim fëmijën tonë për ditën e parë të shkollës — ishim prindër krenarë”, tha Robi. Ai shtoi se, ndërsa po dilnin nga dyqani, Dianne i kishte thënë: “Ai ka gjetur punë si pastrues dhe ne e kemi veshur sikur të ishte figura kryesore e Dorchester Hotel.”
Robi, i cili ishte avokat, zgjohej një orë më herët çdo mëngjes për ta çuar Ronnien në punë, përpara se të shkonte vetë në zyrë.
Kur kthehej në shtëpi, Ronnie shpesh ishte ulur aty, thjesht duke buzëqeshur. Një mbrëmje, Robi e pyeti “Ronnie, çfarë po të bën të qeshësh kaq shumë?”
Ronnie iu përgjigj “Rob, kur më çon në punë në mëngjes, burrat e tjerë pyesin: ‘Kush është ai që të sjell në punë me atë makinë?’ Dhe unë u them: ‘Oh, ky është avokati im’”.
“Nuk mendojmë se ai ishte krenar sepse e çonte në punë një avokat”, tha Robi, “por mendojmë se ndoshta ai kurrë nuk kishte pasur dikë që ta çonte në ditën e parë të shkollës. Dhe tani, gati 30 vjeç… më në fund, dikush është tek porta”.
Ronnie kishte shumë rituale me të cilat ata u mësuan me kalimin e kohës, përfshirë zbrazjen e makinës larëse të enëve çdo mëngjes, dhe Robi bënte sikur habitej çdo herë, për të mos e zhgënjyer Ronnien.
“Është e vështirë të dukesh i befasuar kur të bëjnë të njëjtën pyetje të martën që ta kanë bërë edhe të hënën, por ky ishte Ronnie. Dhe ne e bëmë këtë për 45 vjet”, tha ai me të qeshur.
“Ai kishte qartazi vështirësi me leximin dhe shkrimin, por çdo ditë blinte gazetën South Wales Echo”, shtoi Dianne.
Çdo Krishtlindje, Ronnie u blinte gjithmonë të njëjtat kartela dhuratë të Marks & Spencer, por çdo vit e përjetonte me të njëjtin gëzim reagimin e tyre, sikur të ishte hera e parë.
Ronnie kalonte një pjesë të madhe të kohës së lirë në kishën e tyre lokale, ku mblidhte donacione për të pastrehët dhe përgatiste sallën për shërbesat, duke i rreshtuar karriget “me shumë kujdes”.
Dianne kujtonte një ditë kur ai u kthye në shtëpi me një palë këpucë të ndryshme dhe ajo e pyeti: “Ronnie, ku janë këpucët e tua?”
Ai iu përgjigj se ia kishte dhënë një burri të pastrehë që kishte nevojë për to.
“Ky ishte lloji i njeriut që ishte. Ai ishte i mrekullueshëm”, thanë ata.
Një nga periudhat më të vështira për familjen ishte kur Dianne u sëmur me ME, e njohur edhe si sindroma e lodhjes kronike, dhe kishte ditë kur nuk arrinte të ngrihej nga shtrati.
“Kisha një vajzë të vogël trevjeçare dhe Robi ishte larg për shkak të punës”, tregoi Dianne.
Megjithatë, ajo tha se Ronnie ishte “i jashtëzakonshëm” në atë kohë: ai përgatiste shishet e qumështit për djalin e tyre, Lloyd, ndihmonte në punët e shtëpisë dhe luante me vajzën e tyre, Katie, duke u bërë një mbështetje e pazëvendësueshme për familjen.
Edhe pse pranuan se dinamika kishte sfidat e saj - përfshirë betejën 20-vjeçare të Ronniet me varësinë ndaj bixhozit - ata nuk mund ta imagjinonin jetën e tyre pa të.
“Nuk është diçka që do ta rekomandoja si strategji. Por Ronnie pasuroi jetën tonë në shumë mënyra. Ai kishte një zemër të madhe, Ronnie. Ishte i sjellshëm, por edhe i zemëruar,” tha Dianne, duke shtuar “nganjëherë isha nëna e tij, nganjëherë punonjësja sociale e tij, dhe nganjëherë kujdestarja e tij. Një ditë, dikush u pyet fëmijëve tanë: ‘Si e përballuat Ronnien kur shokët tuaj vinin në shtëpi?’ Dhe ata thanë: ‘Nuk mendojmë shumë për këtë, është thjesht Ronnie’”.
Rob shtoi se “fëmijët tanë kurrë nuk e kanë njohur jetën pa Ronnie. Ai ishte aty para se ata të vinte dhe ishte aty edhe kur ata u larguan, madje edhe me fëmijët e tyre”.
Ndërkohë që fëmijët e tyre po rriteshin dhe shtëpia e tyre me një banjo dukej e ngushtë, ata vendosën t’i sugjeronin Ronniet të merrte një apartament pranë tyre.
Por kur hynë në dhomën e tij, ai përsëriti pyetjen e njohur “A kam bërë diçka të keqe?”
Rob tregoi se Dianne e qetësoi duke e nxjerrë nga dhoma, por pastaj shpërtheu në lot dhe tha “Unë nuk mund ta bëj këtë”.
Disa net më vonë, Ronnie hyri në dhomën e tyre dhe pyeti.: “Ne tre jemi miq të ngushtë, apo jo?”
“I thashë: ‘Po, Ronnie, ne tre jemi miq të ngushtë’,” tha Rob.
“Dhe do të jemi bashkë përgjithmonë, apo jo?” pyeti ai.
Pas një heshtjeje të vogël, ndoshta shumë të gjatë, Rob shikoi Dianne dhe i tha.“po, Ronnie, ne do të jemi bashkë përgjithmonë. Dhe kështu ishte”.
Ronnie vdiq në vitin 2020, në moshën 75-vjeçare, pas një goditjeje në tru. Çifti thotë se mungesa e tij ndjehet shumë ende.
Vetëm 50 persona lejohej të merrnin pjesë në funeralin e tij për shkak të COVID-19, por “biletat ishin më të kërkuara se një koncert i Coldplay”, qeshi Rob.
Ata morën të paktën 100 kartolina ngushëllimi, nga “profesorë të Universitetit të Oksfordit, te politikanë dhe të papunë”.
Pas vdekjes së tij, një qendër e re mirëqenieje me vlerë 1.6 milion funte (1.83 milion euro), e lidhur me Kishën Glenwood në Cardiff, u emërua Lockwood House, sipas dëshirës së Ronniet.
Megjithatë, ndërtesa e vjetër dhe ajo e re nuk përputheshin saktësisht, dhe ata kishin nevojë për fonde shtesë për të përfunduar rinovimin.
“Por nuk kishin pse të shqetësoheshin,” tha Rob, duke shtuar se “gati deri në qindarkën e fundit, ishte saktësisht shuma që Ronnie kishte lënë në testamentin e tij. Në fund, njeriu i pastrehë vendosi çatinë mbi kokat tona të gjithëve. A nuk është e mahnitshme?”
“Unë mendoj se gjithçka ishte e destinuar”, tha Dianne. “Njerëzit na pyesin: si ndodhi – 45 vjet – por e vërteta e thjeshtë është se ndodhi ditë pas dite. Ronnie solli një pasuri të jashtëzakonshme në jetën tonë”, përfundoi ajo. /Telegrafi/
Në Katedralen e Kolnit të Gjermanisë, një incident i papritur prishi shërbimin e Krishtlindjeve kur një burrë i veshur me një mantel të zi dhe maskë të artë hyri në kishë.
Individi, i cili nuk u identifikua, u drejtua drejt pjesës së përparme të ndërtesës ku po zhvillohej ceremonia dhe i befasoi të gjithë duke kryer një improvizim të shkurtër vallëzimi, shkruan bild.
Besimtarët dhe pjesëmarrësit mbetën të habitur dhe disa e panë situatën me shqetësim, ndërsa të tjerë e perceptuan si një incident të çuditshëm dhe të pazakontë.
Personeli i sigurisë veproi shpejt, duke e ndaluar individin dhe duke e shoqëruar jashtë katedrales pa asnjë rezistencë.
Autoritetet po hetojnë motivet e këtij veprimi dhe nëse ka pasur ndonjë qëllim të keq për ndërprerjen e shërbimit fetar.
Ngjarja ka tërhequr vëmendjen e mediave lokale dhe ndërkombëtare, duke u bërë një rast i pazakontë që përzien humorin dhe shqetësimin në prag të festave të Krishtlindjeve. /Telegrafi/
🎄At Cologne Cathedral, a man in a black cloak and golden mask interrupted the Christmas service
After reaching the front of the church, the unidentified individual performed a brief dance improvisation 💃
TIRANË, 25 dhjetor/ATSH/ Ministri i Shtetit për Marrëdhëniet me Parlamentin, Toni Gogu ka ndarë sot një urim me rastin e Krishtlindjeve, duke publikuar një grafikë të realizuar nga i ati, Jorgaq Gogu në fillim të viteve ’90.
Në postimin e tij me grafikën e skenës së Lindjes së Krishtit, Gogu shprehet se ndonëse i ati nuk jeton më, kjo vepër artistike i kujton se dashuria nuk largohet kurrë, por lë gjurmë të forta dhe mbetet gjithmonë pranë njeriut.
“Gëzuar Krishtlindjen! Këtë skenë të Krishtlindjes e ka vizatuar im atë, Jorgaqi (Gaqo), në fillim të viteve ’90; ai nuk është më mes nesh, por kjo grafikë më kujton se dashuria nuk largohet kurrë, por lë gjurmë dhe na mban fort”, shkruan Gogu.
Në reflektimin e tij për festën e Krishtlindjes, ministri Gogu një besimtar i krishterë protestant thekson se kjo ditë përkujton afrimin e Perëndisë me njerëzit jo si një ide abstrakte.
“Sot festojmë se Perëndia na u afrua jo si ide, por si Njeri: Ai hyri në historinë tonë për të nisur ripërtëritjen, që të mos mbetemi rob të errësirës, fajit apo dëshpërimit”, tha Gogu.
Gogu e mbyll mesazhin e tij me urimin që kjo Krishtlindje të sjellë paqe në shtëpi, butësi në zemër dhe guxim për të nesërmen, sepse mëshira e Perëndisë e nis rishtas jetën, edhe aty ku shihet vetëm zbrazëti.
Lojtarët e Arsenalit e pritën Krishtlindjen në vendin e parë në Ligën Premier dhe tifozët e tyre kanë frikë nga një lloj mallkimi që e ndjek klubin londinez.
Konkretisht, që nga fillimi i epokës së Ligës Premier në vitin 1992, 16 herë skuadra që ishte në vendin e parë në Krishtlindje nuk e fitoi kampionatin anglez.
Nga ato 16 raste, Arsenali ka pësuar katër herë më shumë se epërsia që kishte ndaj rivalëve të tyre më 25 dhjetor, ndërsa Liverpooli mban rekordin me pesë raste.
Arsenali është skuadra që humbi një avantazh të tillë dy herët e fundit, në sezonet 2022/23 dhe 2023/24, dhe të dyja herët titulli i shkoi Manchester Cityt, një skuadër që aktualisht është dy pikë pas Arsenalit.
Arsenali humbi gjithashtu epërsinë në sezonet 2002/03 dhe 2007/08 kur Manchester United u bë kampion, dhe kështu Arsenali nuk e ka fituar kurrë titullin kur ishte lider në Krishtlindje.
Ekipet e mbetura që kryesuan tabelën në Krishtlindje dhe në fund nuk u bënë kampionë janë Norwich (1992/1993), Newcastle (1995/96 dhe 2001/02), Liverpool (1996/97, 2008/09, 2013/14, 2018/19 dhe 2020/21), Manchester United (1997/98 dhe 2003/2004), Aston Villa (1998/99) dhe Leeds (1999/2000).
Kanë mbetur edhe 21 xhiro deri në fund të sezonit dhe nuk ka dyshim se City do të bëjë çmos për t’ia hequr trofeun Arsenalit nga duart për herë të pestë në epokën e Ligës Premier.
Sigurisht, lojtarët e Mikel Artetas do të bëjnë çmos që kjo të mos ndodhë dhe sigurisht që presim një vazhdim shumë emocionues të sezonit. /Telegrafi/
Kur Il-yong Ju ishte fëmijë, diçka e çuditshme ndodhte në fshatin e tij të vogël në Korenë e Veriut çdo 25 dhjetor.
Gjyshi i tij e vizitonte dhe e dërgonte në male për të prerë një pishë.
Ai e sillte në shtëpi dhe në degët e saj vareshin topa të vegjël.
Në shumë vende, është një ritual i njohur: vendosja dhe dekorimi i një peme për Ditën e Krishtlindjeve.
Por në Korenë e Veriut, 25 dhjetori është thjesht një ditë tjetër dhe Krishtlindjet janë praktikisht të ndaluara.
“Në shtëpinë time, ne thjesht festonim atë lloj gjëje. Por nuk e dinim për çfarë bëhej fjalë në atë ditë; thjesht çdo 25 dhjetor, gjyshi im na kërkonte ta bënim këtë”, tha Ju.
"Gjyshi im na tha hej nip, vendet e tjera përveç Koresë së Veriut, çdo 25 dhjetor, bëjnë këtë lloj peme dhe e festojnë këtë ditë", shtoi ai.
"Ishte e mundur sepse fshati im ishte një fshat shumë i vogël. Kishte vetëm 30 familje që jetonin në qytetin tim dhe ishte shumë i izoluar nga qyteti kryesor", shpjegoi Ju.
Ju tregon se ai dhe familja e tij dëgjonin transmetime të paligjshme radiofonike të huaja në Korenë e Veriut.
"Pra, ky ishte momenti i parë që dëgjuam për ungjillin dhe Krishterimin."
Agjentët e shtetit shfaqeshin pa paralajmërim dhe kontrollonin shtëpinë e tyre, duke kontrolluar radiot për të parë në çfarë frekuence ishin të sintonizuar.
“Na u desh të rrezikonim jetën tonë sepse po dëgjonim transmetime të Koresë së Jugut që janë rreptësisht të ndaluara në Korenë e Veriut”, tha Ju.
"Nëse kapesh, do të shkosh në kamp të burgosurish politik ose edhe do të ekzekutohesh, sepse ishte transmetim i krishterë”, shtoi ai.
"Kështu që çdo herë e mbulonim dritaren me një batanije dhe e ulnim volumin që të mos dëgjonte askush."
“Ai transmetim radiofonik pati shumë ndikim për familjen time. Ajo radio ishte ajo që e motivoi babanë tim të arratisej nga Koreja e Veriut. Ai iku i pari", tregoi Ju.
"Kur babai im u zhvendos në Korenë e Jugut, ai na dërgoi një ndërmjetës. Kështu që unë, nëna ime dhe një nga motrat e mia ikëm në tetor 2009."
Ju ishte vetëm një fëmijë kur iku përtej kufirit, duke filluar një udhëtim që do ta çonte nëpër tre vende gjatë rrugës për në Korenë e Jugut.
Pasi kaloi kufirin, ai mori disa përgjigje rreth këtij besimit të krishterë.
Open Doors, një organizatë bamirëse që mbështet kauzën e të krishterëve të shtypur në mbarë botën, e përcaktoi Korenë e Veriut si vendin ku besimtarët përballen me persekutimin më ekstrem në vitin 2025.
Koreja e Veriut ka kryesuar listën çdo vit që nga viti 2002, me përjashtim të vetëm të vitit 2022, kur Afganistani e shtyu atë në vendin e dytë.
Në Korenë e Veriut, 24 dhjetori është një festë zyrtare, që shënon ditëlindjen e Kim Jong-suk, gjyshes së Kim Jong-un dhe gruas së parë të Kim Il-sung - diktatorit themelues të Koresë së Veriut.
Por Ju tani jeton në Seul, Koreja e Jugut, ku nata e Krishtlindjeve duket shumë ndryshe.
“Çdo natë Krishtlindjesh, ne mblidhemi në kishë dhe këndojmë së bashku, adhurojmë së bashku, ndajmë vaktet së bashku dhe përgatisim dhurata dhe i shkëmbejmë ato së bashku”, tha Ju. /Telegrafi/
Kryeministri në detyrë i Kosovës, Albin Kurti, ka dërguar urimet e tij për Krishtlindjet, duke theksuar rëndësinë e festës si një kohë reflektimi dhe mirënjohjeje.
Në një postim, Kurti ka shkruar se Krishtlindja është kremtim dhe reflektim.
"Krishtlindja është kremtim dhe reflektim, urim dhe mirënjohje, besim dhe shpresë", ka shkuar Kurti.
Kreu i Qeverisë në detyrë ka theksuar se në këtë ditë të shënuar besimtarët e krishterë paçin begati .
"Të dashur besimtarë të krishterë, urime këtë datë të shënuar dhe paçi një ditë të gëzuar e të begatë me më të dashurit tuaj. Uroj që mirësia e Zotit t’ju përcjellë gjithmonë dhe dashuria për tjetrin t’ju shtohet përherë”, ka shkruar Kurti.
Ky mesazh nënvizon vlerat e solidaritetit, respektit dhe dashurisë në këtë periudhë festive. /Telegrafi/
Ambasada e Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Kosovë, i ka dërguar urimet e saj të ngrohta të Krishtlindjeve të gjithë atyre që po festojnë në mbarë botën.
Në një postim në rrjetet sociale, ambasada ka uruar Krishtlindje të lumtura.
"Për të gjithë ata që po festojnë në Kosovë dhe në mbarë botën, u urojmë Krishtlindje shumë të lumtura!", thuhet në urim.
Krishtlindja festohet çdo vit në natën mes 24 dhe 25 dhjetorit dhe mbetet simbol i besimit, shpresës dhe bashkimit ndër njerëz. /Telegrafi/
Kryeministri Edi Rama ka përshëndetur këtë mëngjes qytetarët shqiptarë me një urim të veçantë për Krishtlindje.
Në postimin e bërë në rrjetet sociale, ai shoqëroi urimin me një imazh të shkëputur nga frontespici i veprës monumentale të Pjetër Bogdanit, “Çeta e Profetëve”.
“Mirëmëngjes dhe me këtë imazh të shkëputur nga frontespici i veprës monumentale të Pjetër Bogdanit, ‘Çeta e Profetëve’, ju uroj Gëzuar Krishtlindjen”, shkruan Rama, duke ndërthurur mesazhin festiv me vlerën e trashëgimisë kulturore shqiptare.
Ky urim vjen në kuadër të festave të fundvitit, ku Kryeministri ka shpeshherë traditë të ndajë mesazhe reflektuese dhe artistike me qytetarët./euronews/
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, i uroi të gjithëve Krishtlindjet në llogarinë e tij në rrjetet sociale.
"Gëzuar Krishtlindjet të gjithëve, përfshirë edhe fundërrinën e së majtës radikale që po bën gjithçka që mundet për të shkatërruar vendin tonë, por po dështon plotësisht në këtë drejtim", tha presidenti republikan në Truth Social, përpara se të rendiste ato që ai i konsideron sukseset e mandatit të tij.
“Nuk kemi më kufij të hapur, burra në sportet e grave, apo zbatim të dobët të ligjit. Ajo që kemi është një treg aksionesh rekord dhe shifrat më të ulëta të krimit në dekada, asnjë inflacion, dhe një GDP prej 4.3, dy pikë më mirë se sa pritej”, shton ai.
“Tarifat na kanë dhënë triliona dollarë dhe prosperitet, dhe sigurinë kombëtare më të fortë që kemi pasur ndonjëherë. Ne jemi të respektuar përsëri, ndoshta si kurrë më parë. Zoti e bekoftë Amerikën!!! Presidenti DJT”, përfundoi Trump postimin.
Ekonomia, tensionet sociale dhe madje edhe konfliktet ndërkombëtare - Donald Trump fajëson rregullisht Partinë Demokratike, dhe veçanërisht ish-presidentin Joe Biden, për vështirësitë me të cilat përballen SHBA dhe bota.
Në kategorinë e "të majtës radikale", me stilin e tij të ashpër, ai përfshin të gjithë demokratët dhe kundërshtarët politikë, madje edhe ata që konsiderohen të moderuar ose të qendrës.
Donald Trump po i kalon pushimet e Krishtlindjeve në Mar-a-Lago, në rezidencën e tij në Florida. /Telegrafi/
Presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani ka marrë pjesë në ceremoninë e shënimit të natës së Krishtlindjes që u mbajt në Katedralen “Nënë Tereza” në Prishtinë.
Osmani u është drejtuat qytetarëve duke rikujtuar rëndësinë e bashkimit, solidaritetit dhe humanizmit në shoqëri.
Presidentja tha se Krishtlindja është frymëzimi që na kujton se edhe përballë sfidave duhet të triumfojë shpresa.
“Magjia e Krishtlindjes na bën sonte të kthejmë vëmendjen edhe drejt atyre që janë larg, në shërbim, por mbi të gjitha drejt atyre që kanë më së shumti nevojë për kujdesin tonë,” tha Presidentja, duke shtuar se shembulli i Nënë Terezës na frymëzon të kujdesemi për të tjerët gjatë gjithë vitit.
Presidentja gjithashtu theksoi rëndësinë e traditës dhe historisë së Kosovës, duke kujtuar figurat historike dhe shpirtërore që formësuan identitetin e vendit.
“Historia jonë e pasur është e gërshetuar me traditën tonë shpirtërore ndër shekuj. Në këtë vazhdimësi historike qëndrojnë figura madhore si Konstandini i Madh, Justiniani i Parë dhe shën Jeronimi ilir,” theksoi Osmani.
Ajo përmendi edhe martirët e parë katolikë të Kosovës, Florin dhe Laurin nga Ulpiana, duke theksuar se “Tragjedia e tyre dhe vizioni i tyre, së bashku me përkushtimin e vazhdueshëm ndaj njerëzimit, na frymëzojnë ta ruajmë dhe të përforcojmë lidhjet shpirtërore, kulturore dhe diplomatike”.
Në fjalimin e saj, Osmani bëri të ditur gjithashtu përkushtimin e Kosovës ndaj paqes dhe bashkëpunimit ndërfetar.
“Kosova mbetet e përkushtuar për t'i forcuar marrëdhëniet me Selinë e Shenjtë dhe për ta avancuar miqësinë tonë historike, duke u udhëhequr nga vlerat që na bashkojnë: paqja, dinjiteti njerëzor, solidariteti dhe respekti ndërsjellë”.
Në përfundim, Presidentja u drejtua me mesazh shprese dhe dashurie për qytetarët.
“Le t'i hapim zemrat dhe shtëpitë tona jo vetëm për gëzim dhe festë, por edhe për mirësi, përkujdesje dhe solidaritet. Qofshin ditët tuaja të mbushura me paqe, shëndet, gëzim dhe dashuri të pakufishme për shumë mot. Gëzuar Krishtlindjen dhe një vit të ri plot bekime për të gjithë!”, tha Osmani. /Telegrafi/
Me rastin e kremtimit të festës së Krishtlindjes, Ipeshkvi i Dioqezës Prizren-Prishtinë Dodë Gjergji ka organizuar sonte pritje solemne, ku mori pjesë edhe e para e vendit Vjosa Osmani.
Gjatë fjalimit të tij, Dodë Gjergji tha se çdo shoqëri në këtë botë sot ka nevojë për paqe, dashuri e mirëkuptim.
“Festa e Krishtlindjes është festë e jona. Krishti, mbreti i paqes është për të gjithë, si çdo njeri dhe familje, vendi ynë dhe çdo shoqëri në këtë botë ka nevojë më së shumti sot për paqe dhe dashuri, mirëkuptim dhe gëzim ne zemrën e vet, sepse Krishti është drita që shndrin errësirën jo vetëm të natës së festës, por edhe të menduarit, ngjarjeve të cilat i jetojmë dhe që kanë kapluar në zemrën e njeriut një shoqëri apo familje. Le të jetë Krishti drita që shkëlqen në zemrën e secilit. Le të vazhdojmë së bashku për të lutur në këtë natë të shenjtë për secilin prej nesh për të gjitha besimet”, tha Dodë Gjergji.
Presidentja Vjosa Osmani u shpreh se duhet të ndiqet shembulli i humanistes së madhe shqiptare Shën Nënë Terezës për të shprehur solidaritet me të gjithë ata që kërkojnë dhe kanë nevojë për ndihmë.
Ajo shpalosi edhe detaje nga vizita e saj në Vatikan, ku u takua me Papa Leonin e 14-të, me të cilin ka biseduar për rolin e Kosovës si një vend që ka ndërtuar paqe dhe harmoni ndërfetare.
Osmani tha se Kosova mbetet e përkushtuar për t’i forcuar marrëdhëniet me Selinë e Shenjtë dhe për të avancuar miqësinë historike.
“Përtej dritave që vezullojnë dhe simbolizojnë shpresën, reflektojmë mbi bujarinë solidaritetin dhe bashkimin tonë si komb dhe shoqëri. Krishtlindja është frymëzim që na kujton se edhe përballë sfidave duhet të triumfojë shpresa… sipas shembullit të Shën Terezës le të kujdesemi jo vetëm sonte por gjatë gjithë vitit që vjen për ata që presin ndihmën tonë dhe kanë nevojë për ngrohtësi njerëzore… Kam pasur nderin të pritem ditë më parë në audiencë private nga Papa Leoni i 14-të. Gjatë këtij takimi përcolla sërish urimet më të përzemërta për fillimet e misionit të tij dhe ftesën e përzemërt për një vizitë në Kosovë. Në këtë frymë biseduam edhe për rolin e Kosovës, tokës sonë dardane si një vend që ka ndërtuar paqe dhe harmoni ndër-fetare, me përvojën historike të qëndresës, sakrificës dhe mbijetesës sonë. Kosova mbetet e përkushtuar për t’i forcuar marrëdhëniet me Selinë e Shenjtë dhe për të avancuar miqësinë tonë historike duke udhëhequr nga vlerat që na bashkojnë, paqja, dinjiteti njerëzor, solidariteti dhe respekti”, tha Osmani. /KP/
Këtë të mërkurë, Kryepeshkop Joani, ka përcjellë një mesazh urimi për të gjithë besimtarët me rastin e Festës së Krishtlindjes.
Në një mesazh, Kryepeshkop Joani, thotë se duhet të mbushim zemrat me përulësi dhe dritën e Krishtit.
Ai shprehet se kjo festë nuk ka të bëjë vetëm me “lindjen e një mësuesi, profeti apo ligjvënësi”, por vjen si rreze shprese, ngushëllimi e paqeje për këdo.
Sipas tij, sot më shumë se kurrë bota ka nevojë për dritën e Krishtit.
“Është detyra e çdo të krishteri ta përhapë dhe ta bashkëndajë këtë dritë me të gjithë botën, sepse vetëm duke e ndarë atë me të tjerët, drita mund të ruhet dhe të rritet, përndryshe ajo do të zbehet dhe përfundimisht do të zhduket. Tani, më shumë se kurrë, bota ka nevojë për dritën e Krishtit. Është e nevojshme, sepse një jetë pa praninë e Zotit bëhet e mjerueshme, kthehet në një jetë pa dashuri, pa gëzim, pa dritë: një jetë në errësirë”.
Mesazhi i plotë:
Fjala u bë mish dhe banoi ndër ne (Jn.1:14)
Klerit dhe popullit shpresëtar,
Bij të shtrenjtë në Zotin,
Këto fjalë e përmbledhin dhe e shprehin kuptimin festës së Krishtlindjes në mënyrën më të thellë dhe më të përsosur. Nëse do të përqendrohemi për të kuptuar rëndësinë e këtij misteri të madh, në të cilin Biri dhe Fjala e Atit u mishërua dhe u bë njeri, atëherë do të mund të marrim pjesë në festimin dhe gëzimin shpirtëror dhe do të ndiejmë brenda nesh fuqinë transformuese të përjetimit të kësaj ngjarjeje.
Mishërimi nuk është thjesht një mrekulli apo një mister i denjë për t’u admiruar; është dhurata më e madhe që mund t’i jepej njerëzimit. Biri dhe Fjala e Perëndisë mishërohet dhe ulet pranë vuajtjes njerëzore, prek shtrembërimin e natyrës sonë për ta drejtuar, duke na zbuluar thellësinë e dhembshurisë dhe të përulësisë së thellë, që lind nga dashuria e Tij e pafund për të gjithë botën. Shën Athanasi i Madh e shpreh këtë të vërtetë tronditëse në mënyrë lakonike: Biri i Perëndisë u bë njeri, që ne të bëhemi perëndi.
Ndërsa vazhdojmë të përgatitemi për festimin e Krishtlindjes, na ndihmon të kujtojmë se kjo festë e madhe nuk ka të bëjë me lindjen e një mësuesi, profeti apo ligjvënësi. Perëndia i përjetshëm ndërhyn në histori dhe bëhet njeri, pa pushuar së qenuri Perëndi i plotë, për të na sjellë në shenjtërinë e Tij, për të na bërë pjesëmarrës të natyrës hyjnore (2 Petr. 1:4), për të shëruar, ringritur dhe përmbushur njerishmërinë tonë të rënë dhe të deformuar. Nëpërmjet pranisë së energjisë së Tij hyjnore, Krishti, Perëndinjeriu, aktivizon, fuqizon dhe gjallëron natyrën tonë njerëzore dhe na bashkon me Perëndinë, gjë që asnjë mësues, profet apo ligjvënës nuk mund ta bënte dot kurrë.
Krishtlindja na fton të marrim pjesë në thirrjen e engjëjve, për ta lavdëruar edhe ne bashkë me ta: Lavdi Perëndisë në më të lartat, dhe mbi dhenë paqe dhe në njerëzit mirëdashje (Llk. 2:14). Por, lajmërimi i Lindjes së Krishtit, nuk u bë në të njëjtën mënyrë për të gjithë: te barinjtë e përulur erdhi një engjëll, sepse zemra e tyre ishte e përulur dhe e hapur. Dijetarëve të Lindjes, që kishin etje për kërkim, iu dha një yll dhe përsëri një engjëll për t’i udhëhequr. Kurse sundimtarëve krenarë dhe dinakë, lajmi nuk u solli gëzim, por frikë, errësirë dhe refuzim, dhe deshën të vrasin foshnjën e porsalindur. Ngjarja u ofrohet të gjithëve, por jep fryt vetëm tek ata që kanë dëshirë, përulësi dhe qëllim të mirë. Erdhi tek të vetët dhe të vetët nuk e pranuan; por të gjithëve atyre që e pranuan… u dha pushtet të bëhen bij të Perëndisë – shkruan Shën Joani (Jn. 1:11-12).
Për çdo njeri që kërkon paqen e brendshme, të vërtetën dhe plotësinë, festa e gëzuar dhe plot dritë e Krishtlindjes vjen si rreze shprese, ngushëllimi dhe paqeje. Në një predikim të tij, Shën Joan Gojarti thotë: Atëherë, çfarë mund të jetë e barabartë me këto lajme të mira? Zoti në tokë, njeriu në Qiell; dhe të gjithë u bashkuan… dhe u bë pajtim midis Zotit dhe natyrës sonë… vdekja u shkatërrua, parajsa u hap, mallkimi u fshi, mëkati u hoq nga rruga, gabimi u dëbua, e vërteta u kthye, fjala e perëndishmërisë u mboll kudo dhe lulëzoi në rritjen e saj, shoqëria e Qiellit u transferua në tokë, ose më saktë, gjërat në tokë u lidhën me ato në Qiell (Predikim për Krishtlindjen).
Të dashur vëllezër dhe motra! Duhet ta shpallim me gëzim këtë lajm të mirë dhe të dëshmojmë me zell dhe pa u lodhur se tashmë Perëndia banon ndër ne. Një dëshmitar i vërtetë shpëton jetë – thotë Solomoni i ditur (Fj. Urt. 16:6). Është detyra e çdo të krishteri ta përhapë dhe ta bashkëndajë këtë dritë me të gjithë botën, sepse vetëm duke e ndarë atë me të tjerët, drita mund të ruhet dhe të rritet, përndryshe ajo do të zbehet dhe përfundimisht do të zhduket. Tani, më shumë se kurrë, bota ka nevojë për dritën e Krishtit.
Është e nevojshme, sepse një jetë pa praninë e Zotit bëhet e mjerueshme, kthehet në një jetë pa dashuri, pa gëzim, pa dritë: një jetë në errësirë. Vetëm prania e Tij mund të ndriçojë zemrat dhe shpirtrat tanë dhe mund t’i japë jetës sonë dritë e gëzim. Ai është drita në errësirën tonë dhe mësimi i Tij, thotë psalmisti, është një llambë për udhëtimin tonë në këtë jetë.
Për të festuar shpirtërisht Lindjen Krishtit, le të kujdesemi gjatë këtyre ditëve festive të përjetojmë më thellë shenjtërinë dhe madhështinë e kësaj dhurate hyjnore. Këtë mund ta realizojmë duke e pastruar zemrën tonë nga çdo ligësi dhe duke e mbushur atë me dashuri dhe përulësi ndaj të gjithë njerëzve, sidomos ndaj atyre që janë në nevojë – në varfëri, në sëmundje, në dëshpërim dhe në vetmi. Zoti e identifikon Veten e Tij me njerëzit në nevojë, duke na thënë: Sepse pata uri e më dhatë të ha; pata etje, e më dhatë të pi; i huaj isha, e më morët brenda; i zhveshur, e më veshët; u sëmura, edhe erdhët të më shihni; isha në burg, edhe erdhët tek unë…. Me të vërtetë po ju them juve, gjithë sa i bëtë njërit prej këtyre vëllezërve të mi më të vegjël, ma keni bërë mua (Mt. 25:35-40). Vetëm duke bërë këto, Krishtlindja do të ketë kuptim të vërtetë dhe gjithçka te ne do të ndriçohet nga Fjala e bërë mish.
Presidentja e vendit, Vjosa Osmani ka uruar besimtarët e krishterë për Krishtlindje.
Osmani në mesazhin drejtuar besimtarëve të krishterë uron paqe, dashuri e shëndet në familje.
“Në këtë festë drite e shprese, uroj nga zemra të gjithë besimtarët e krishterë që Krishtlindja t’u sjellë paqe në shpirt, dashuri në familje dhe shëndet në çdo shtëpi. Le të na bashkojë tradita jonë e respektit, solidaritetit dhe e mikpritjes, duke na dhënë forcë të ecim përpara së bashku, me besim, shpresë dhe mirëkuptim.
Gëzuar për shumë mot Krishtlindjen!”, shkruan Osmani. /Telegrafi/
Ky është momenti tronditës kur një burrë u filmua duke 'vjedhur dekorimet e Krishtlindjeve të një familjeje' në Britani të Madhe - përpara se një nënë me pizhame ta ndiqte.
Kamera e sigurisë në derën e shtëpisë së Charlotte Freeman-Laurence kapi një 'hajdut', të veshur me të zeza, duke vrapuar me kutinë e saj postare gjigante me temë Babadimri, transmeton Telegrafi.
Duke e parë atë, menaxherja e NHS vrapoi pas hajnit, pastaj hipi në makinën e saj kur kuptoi se nuk mund ta ndalte - ai po ngiste një skuter.
42-vjeçarja nga Dorset më vonë e rimori sendin dhe e ndau pamjen në internet për të ndihmuar në gjurmimin e fajtorit, transmeton Telegrafi.
Pasi i dha detaje policisë, ajo thotë se oficerët arritën gjithashtu të rikuperonin arrëthyesin e saj të humbur prej 150 funtesh, i cili ishte vjedhur ditë më parë. /Telegrafi/
Pronari i një dyqani sanduiçësh në Angli u përpoq të thyente një rekord botëror Guinness duke kaluar 42 orë rresht duke kënduar këngë Krishtlindjesh.
Dave Purchase e mbylli dyqanin në mënyrë që të mund të tentonte të thyente rekordin për maratonën më të gjatë duke kënduar këngë Krishtlindjesh, i cili më parë ishte vendosur në 40 orë nga Confidence Survival Eyong në Nigeri në vitin 2024.
38 këngët e Purchase përfshinin klasike tradicionale si "Jingle Bells", si dhe hite më moderne të Krishtlindjeve nga Mariah Carey dhe Wham.
Në disa momente të përpjekjes së tij atij iu bashkua edhe një kor. /Telegrafi/
Një palë atlete të kompanisë Nike me emër “Grinch”, të mbathura dhe nënshkruara nga legjenda e ndjerë e NBA, Kobe Bryant, janë në ekspozitë në Beverly Hills, përpara se të dalin në ankand.
Bryant, i cili luajti të gjithë karrierën e tij 20-vjeçare për Los Angeles Lakers, mbathi atletet Nike "Grinch" më 25 dhjetor 2010, gjatë një ndeshjeje kundër Miami Heat.
Firma e Kobet është në të dyja atletet dhe ato janë unike sepse Bryant i mbathi vetëm në atë ndeshje të Krishtlindjeve dhe kurrë më.
Atletet janë të disponueshme për t’u parë në shtëpinë e Canon Collectibles në Beverly Hills deri më 19 dhjetor, pas së cilës ato do të shiten në ankand nga Joopiter, shtëpia digjitale e ankandeve të Pharrell Williams.
Caitlin Donovan, drejtuesja globale e shitjeve të Joopiter, tha se pret që atletet të kalojnë shifrën e 10 milionë dollarëve në ankand.
Këto atlete janë unike në atë që deri në vitin 2010, rregulli në NBA ishte që lojtarët e basketbollit duhet të mbathnin atlete që përputhen me ngjyrat e fanellës dhe pantallonave të shkurtra ose të bardha/të zeza gjatë sezonit, dhe kur u lejua të mbathnin atlete me një ngjyrë ndryshe për Krishtlindje, Kobe vendosi të prezantonte atletet Kobe Six "Grinch" në fushë kundër Miamit.
“Këto atlete ‘Grinch’ të Kobe u shfaqën më 25 dhjetor 2010. Kobe Bryant erdhi në ndeshjen e Krishtlindjeve me një palë atlete jeshile në këmbë që për herë të parë në historinë e NBA-së nuk përputheshin me fanellën dhe pantallonat e tij të shkurtra”.
"Pra, këto atlete nuk janë parë që nga ajo ndeshje, mendoj se është shumë e rëndësishme të theksohet se ajo ndeshje u bë një nga momentet më të famshme në historinë e atleteve, dhe Kobe Six dhe 'Grinch' në veçanti u bënë një nga atletet më të famshme pas asaj ndeshjeje. Kobe Bryant i mbathi këto atlete vetëm një herë në të gjithë karrierën dhe në të gjithë jetën e tij. Këto janë atletet që ofrojmë këtu në Joopiter", ka thënë drejtoresha e shitjeve të Joopiter, Caitlin Donovan. /Telegrafi/
Ndërsa afrohen Krishtlindjet, njerëzit në mbarë botën fillojnë të dekorojnë shtëpitë e tyre.
Ndërsa shumë përdorin pemë të vërteta ose artificiale, një burrë ka ndjekur një qasje krijuese për të shmangur një detyrë që shumë njerëz e kanë të vështirë – t’i palosin rrobat.
Një video virale në Instagram tregon një krijues përmbajtjeje duke e shndërruar grumbullin e tij të rrobave në një pemë të improvizuar Krishtlindjesh.
Login
