Sonte, spektakli i njohur Big Brother VIP Albania 5 ka rezervuar një surprizë të veçantë për shikuesit e Top Channel: në karrigen e opinionistes është ulur Alketa Vejsiu.

Ky moment ka shkaktuar kuriozitet të madh, pasi Alketa është një nga figurat më ikonike të Televizionit Klan, historikisht rival dhe konkurrent i Big Brother VIP Albania.

E veshur me një fustan të kuq dhe me elegancën që e karakterizon, Alketa po jep mendimet e saj të drejtpërdrejta rreth konkurrenteve, duke zëvendësuar për këtë mbrëmje opinionistin Arbër Hajdari.

Prezenca e saj ka sjellë një frymë të re dhe një qasje të veçantë analitike ndaj lojës dhe dinamikes mes banorëve, duke shtuar emocion dhe diskutim në mes të spektaklit.

Shikuesit kanë reaguar menjëherë në rrjetet sociale, duke komentuar se Alketa, me përvojën dhe karizmin e saj në ekran, i jep një dimension tjetër debates në Big Brother VIP, duke bërë këtë mbrëmje të mbetet një nga më të komentuarat e këtij edicioni. /Telegrafi/

Një shtetas bullgar u arrestua në pikën kufitare Deve Bair për posedim të një skeleti metalik dhe një banderole me përmbajtje fyese.
Sipas informacionit nga MPB, dje rreth orës 13:30, me të hyrë në vend, oficerët e policisë e privuan nga liria N.I.L. (47) nga Republika e Bullgarisë.

"Gjatë kontrollit kufitar dhe kontrollit të detajuar të një automjeti pasagjerësh "Honda Jazz" me targa bullgare, të kryer në bashkëpunim me oficerët e doganës, u gjetën dhe u konfiskuan një skelet metalik dhe një banderole me përmbajtje fyese".

"Pas masave të marra, Gjykata Themelore në Kriva Palanka i shqiptoi gjobë dhe masë mbrojtëse "dëbim të të huajit nga vendi" për një periudhë prej një viti. Më 13 janar 2026, në orën 02:10 të mëngjesit, personi u dërgua në pikën kufitare Deve Bair dhe iu dorëzua shërbimeve të policisë kufitare bullgare", thonë nga MPB.

Sipas raportimeve të mediave ndërkombëtare, kompania SpaceX e miliarderit Elon Musk ka vendosur të ofrojë falas shërbimin satelitor të internetit Starlink për përdoruesit në Iran.

Qëllimi i kësaj mase është të ndihmojë qytetarët iranianë të kenë qasje në informacion dhe komunikim, në një kohë kur vendi po përballet me kufizime të rënda të internetit.

Bloomberg News ka raportuar se tarifa mujore e abonimit është hequr, duke u mundësuar personave në Iran që tashmë posedojnë pajisje marrëse të Starlink të lidhen me internetin pa asnjë kosto. Megjithatë, sfidë mbetet disponueshmëria e pajisjeve, pasi importimi i tyre në vend është i kufizuar nga sanksionet dhe kontrollet shtetërore.

Ky zhvillim vjen ndërkohë që bllokada e internetit në Iran ka kaluar tashmë ditën e pestë, duke lënë miliona qytetarë pa qasje në rrjetet sociale, platformat e komunikimit dhe mediat ndërkombëtare, raporton skynews.

Autoritetet iraniane kanë përdorur ndërprerjen e internetit si një mjet për të kufizuar rrjedhën e informacionit gjatë tensioneve të fundit në vend.

Sot, për herë të parë pas disa ditësh, qytetarët iranianë kanë mundur të kryejnë telefonata drejt vendeve të huaja, çka shihet si një lehtësim i pjesshëm i kufizimeve. Megjithatë, pjesa më e madhe e popullsisë vazhdon të mbetet e shkëputur nga bota e jashtme, pa qasje të plotë në internet dhe në burime të pavarura informacioni.

Ofrimi falas i shërbimit Starlink shihet nga shumë vëzhgues si një përpjekje për të mbështetur lirinë e komunikimit dhe për të anashkaluar censurën digjitale, ndërsa situata në Iran vazhdon të mbetet e tensionuar. /Telegrafi/

Pas shtatë vjetëve që ka vajtuar për vdekjen e vajzës së saj, Donna Cochran nga Cartersville, Georgia, mori një vendim të vështirë: të pastrojë dhomën e vajzës së saj. Ajo e ndau këtë moment shumë emotiv në Instagram, dhe video u bë tejet e ndjerë nga miliona njerëz, duke sjellë vëmendje ndaj luftës kundër kancerit të fëmijëve.

Vajza e saj, Ansley, vdiq para shtatë vjetësh në moshën 21‑vjeçare pas 19 vjetësh luftë me neuroblastomë, duke kaluar trajtime të shumta si kimioterapi, rrezatim dhe operacione. Cochran tha se Ansley e ka karakterizuar guximi dhe besimi gjatë gjithë kësaj beteje.

Nga dhimbja dhe premtimi që i bëri vajzës së saj natën kur ajo vdiq, Donna themeloi Fondacionin Ansley, me synimin që të ndihmojë fëmijët e tjerë me kancer dhe familjet e tyre—në mënyrë që asnjë familje tjetër të mos përjetojë një humbje të tillë.

Video që Donna ndau më 3 janar tregon fillimisht dhomën plot me sende personale që pasqyronin personalitetin e Ansley‑t, dhe më pas dhomën bosh pasi çdo send u paketua.

Ajo shkroi se “na janë dashur 7 vjet, por më në fund e paketuam dhomën e vajzës sonë pasi kanceri na e mori”.

Donna tha se pavarësisht se e dinte se vajzës së saj nuk i duheshin më sendet, procesi i paketimit ishte i rëndësishëm për të—jo vetëm si pastrim, por si një mënyrë për të përjetuar dhe përjetuar rikthimin e kujtimeve.

Fondacioni Ansley ka zhvilluar aktivitete të ndryshme për mbledhjen e fondeve dhe rritjen e vetëdijes, përfshirë turne të golfit, ngjarje me darka dhe ankande, si dhe programin në Atlanta që siguron batanije të rënduara për fëmijë që trajtohen për kancer. Në vitin 2025, fondacioni arriti të mbledhë mbi 250 mijë dollarë për kërkim dhe mbështetje për familjet e prekura. /Telegrafi/

See on Instagram

Nga qetësia dhe vetëbesimi, te dialogu i duhur, shikimi në sy dhe mbyllja perfekte e takimit - këshillat që rrisin shanset për një fillim të paharrueshëm

Si të lini përshtypjen e duhur dhe ta “detyroni” që të bjerë në dashuri me ju? Tingëllon e vështirë, ndoshta edhe e pamundur, por ja disa këshilla që mund t’ju ndihmojnë ta fitoni.

Qetësohuni, pa nxitim

Me shumë gjasë jeni të emocionuara para takimit të parë. Por mos lejoni që emocionet ta prishin gjithçka: mos u grindni dhe mos nxitoni me gjërat. Nuk duhet të dukeni sikur kjo është mundësia juaj e fundit, kjo mund ta frikësojë zotërinë. Në fund të fundit, ai është ai që kërkon vëmendjen tuaj, jo anasjelltas. Prandaj, taktikat më të sigurta janë sharmi i ftohtë, mirësjellja e përsosur dhe qëndrimi pozitiv.

Respektojeni veten dhe atë

Jini të përpikta. Dikur vonesa e vajzës konsiderohej pjesë e “ritualit”, por sot koha është shumë e çmuar dhe nuk ka vend për këto gabime. Britanikët thonë: “Telefoni i vendosur mbi tavolinë është si pështymë në fytyrën e bashkëbiseduesit”. Vendoseni telefonin në çantë.

Duhet ta dini vlerën tuaj

Nuk ju hapi derën e restorantit, nuk ju ndihmoi me pallton dhe nuk ju dha dorën kur zbritët shkallët? Duket se ky takim nuk është vetëm i pari, por edhe i fundit! – transmeton Telegrafi.

Vishuni pak më elegante sesa pret ai

Nuk bëhet fjalë për dekolte apo minifund. Imagjinoni veten duke lëvizur lehtë nëpër restorant me një fustan elegant, ndërsa të gjithë të pranishmit ju shikojnë. Ai patjetër do të impresionohet nga një pamje kaq mbresëlënëse.

Ndërtoni dialogun siç duhet

Takimi shërben për ta njohur më mirë njëri-tjetrin dhe për të menduar për planet e ardhshme, jo për të folur pa dëgjuar. Prandaj, mos e ngarkoni burrin me problemet dhe hidhërimet tuaja (dhe sidomos mos ia kushtoni mbrëmjen përshkrimit se sa “i keq” ka qenë ish-i juaj) ky nuk është momenti për tema të tilla. Jini të vëmendshme dhe bashkëbiseduese të mira: mos e ndërprisni, por mos hezitoni të shprehni mendimin tuaj. Shakatë dhe humori janë të mirëpritura, të gjithë i pëlqejnë njerëzit pozitivë me sens humori.

Komplimenti

Çfarë mund të themi për burrat që u pëlqen lëvdata? Edhe ata, në fakt, duan të admirohen. Mos e keni të vështirë t’ia vini në dukje se ka një pulovër të bukur.

Kini kujdes nga pauzat e sikletshme

Pauza e sikletshme është një sinjal alarmi. Zakonisht, kur njerëzit pëlqehen dhe janë interesantë për njëri-tjetrin, biseda rrjedh natyrshëm dhe nuk ndalet. Por ekziston edhe një mundësi tjetër: zotëria është shumë i mahnitur nga ju, por njëkohësisht i shqetësuar, i turpshëm dhe i hutuar. Në këtë rast, mund ta ndihmoni duke e thyer heshtjen me një shaka apo një tregim të lehtë. Ai do t’ju jetë mirënjohës.

Shikojeni në sy

Në takimin e parë njerëzit shpesh turpërohen dhe shmangin shikimin, ndaj mos i gjykoni menjëherë. Megjithatë, psikologët këmbëngulin: dhjetë sekonda “sy më sy” janë të mjaftueshme për t’u dashuruar.

Përfundojeni takimin siç duhet

Është shumë e rëndësishme mënyra se si përfundon takimi: a do t’ju telefonojë të nesërmen dhe me çfarë ndjenje do ta prisni takimin tjetër. Prandaj, jini jashtëzakonisht të sjellshme dhe simpatike. Buzëqeshni, falënderojeni për darkën dhe thoni se ishte kënaqësi, edhe nëse pati momente të dyshimta.

Përfundimi i takimit me diçka më shumë sesa një përqafim të lehtë dhe një puthje të pafajshme në faqe nuk rekomandohet edhe nëse vërtet dëshironi t’i dorëzoheni. Përndryshe, rrezikoni ta prishni gjithë interesin e sapozgjuar. Për më tepër, gjinia më e fortë është tradicionale, shumica beson se një vajzë që pranon seks në takimin e parë konsiderohet domosdoshmërisht “e lehtë”. /Telegrafi/

Largimi i papritur i Xabi Alonsos nga Real Madridi ka zënë lojtarët në befasi, pasi ata e mësuan lajmin nga deklarata zyrtare e klubit dhe jo nga një komunikim i brendshëm.

Kylian Mbappé ishte i pari që reagoi, duke i dhënë lamtumirën publikisht trajnerit. “Ishte e shkurtër, por ishte kënaqësi të luaja për ty dhe të mësoja prej teje. Faleminderit që më dhe besim që nga dita e parë. Do të të kujtoj si një trajner me ide të qarta dhe një kuptim të thellë të futbollit. Fat të mbarë në kapitullin tënd të ri”, shkroi francezi në Instagram.

Gjatë gjithë pasdites së së hënës, mesazhe mbështetëse kanë vërshuar nga lojtarët e tjerë të ekipit.

Vinícius Júnior, Trent Alexander-Arnold dhe Mastantuono janë të vetmit që nuk kanë publikuar mesazhe deri tani.

Endrick, i huazuar te Olympique Lyonnais, nuk ishte më nën komandën e tij, ndërsa Jude Bellingham ishte i fundit që tha disa fjalë respekti për trajnerin.

Largimi i Alonsos konfirmon sfidat e brendshme që trajneri ka pasur me lojtarët dhe klubin, megjithatë mbështetja e lojtarëve të tij të afërt tregon lidhjen e fortë që krijoi gjatë kohës së tij te Real Madridi. /Telegrafi/

Më shumë se 300 oficerë dhe punonjës të Policisë Metropolitane të Londrës kanë deklaruar se janë të përfshirë në masoneri ose në shoqata të tjera “hierarkike”, pasi forca policore ua kërkoi këtë muajin e kaluar, ka bërë të ditur një gjyqtar i Gjykatës së Lartë.

Policia Metropolitane njoftoi në dhjetor se çdo anëtarësi e tillë, qoftë e kaluar apo aktuale, duhet të deklarohet si pjesë e një politike të re për transparencë, me synim identifikimin e lidhjeve të mundshme që mund të ndikojnë në besueshmërinë dhe integritetin e forcës, transmeton Telegrafi.

Ky vendim ka nxitur disa organizata që përfaqësojnë masonët të ndërmarrin veprime ligjore pranë Gjykatës së Lartë, duke kundërshtuar masën e policisë, raporton BBC.

Një gjyqtar ka deklaruar se do të merret një vendim nëse do të miratohet apo jo një urdhër i përkohshëm gjykate për të pezulluar zbatimin e kësaj politike deri në përfundimin e procesit ligjor. Sipas tij, rreth 300 policë dhe punonjës tashmë kanë dorëzuar deklaratat e kërkuara.

Policia Metropolitane ka bërë të ditur se kjo masë u ndërmor pas një ankete të brendshme, e cila tregoi se dy të tretat e personelit mendojnë se anëtarësimi në organizata të tilla mund të ndikojë negativisht në perceptimin e paanshmërisë së policisë dhe në besimin e publikut.

Komisioneri i Policisë Metropolitane, Sir Mark Rowley, e ka mbështetur këtë politikë, duke e cilësuar atë si pjesë të përpjekjeve për të rritur transparencën dhe besimin ndaj forcës policore.

Nga ana tjetër, organizatat e masonerisë kanë argumentuar se kërkesa për deklarim mund të cenojë të drejtat e privatësisë së anëtarëve të tyre dhe të jetë në kundërshtim me ligjet për mbrojtjen e të dhënave. Ato kanë shtuar gjithashtu se vetëm një pjesë e vogël e personelit ka marrë pjesë në anketën e zhvilluar.

Çfarë është masoneria?

Masoneria (mjeshtëria e lirë) është një vëllazëri shekullore me rreth gjashtë milionë anëtarë në mbarë botën.

Rrënjët e saj vijnë nga esnafët mesjetarë të gurgdhendësve, dhe anëtarët edhe sot mblidhen në “lozha”, ku zhvillojnë rituale dhe ceremoni misterioze.

Figura biblike e mbretit Solomon zë një vend qendror në masoneri – ndërtimi i Tempullit të Parë në Jerusalem prej tij pasqyrohet në idealet masonike të zhvillimit personal dhe rritjes shpirtërore.

Nga anëtarët kërkohet të besojnë në një Qenie Supreme – por nuk është e domosdoshme t’i përkasin një feje të caktuar – dhe thuhet se u ndalohet të diskutojnë për politikë ose fe gjatë takimeve masonike.

Masonët mbajnë përparëse simbolike dhe avancojnë nëpër shkallë anëtarësimi, ndërsa shprehja “t’i japësh dikujt shkallën e tretë” rrjedh nga faza përfundimtare e inicimit të tyre. /Telegrafi/

Peter Sorensen - i dërguari i posaçëm i Bashkimit Evropian për dialogun mes Kosovës dhe Serbisë - do t’i vizitojë Prishtinën dhe Beogradin të mërkurën dhe enjten, ka konfirmuar Shërbimi Evropian i Veprimit të Jashtëm (EEAS).

Sipas paralajmërimeve nga Brukseli, emisari evropian pritet të zhvillojë takime me udhëheqësit e të dyja shteteve, ndërsa në Kosovë është planifikuar edhe një takim me përfaqësuesit e partive opozitare.

Sorensen do ta nisë vizitën më 14 janar në Prishtinë, ndërsa një ditë më vonë, më 15 janar, do të qëndrojë në Beograd.

Kjo do të jetë vizita e tij e parë qëkurse iu vazhdua mandati edhe për dy vjet të tjera si i dërguar për dialogun mbi normalizimin e marrëdhënieve ndërmjet dy vendeve fqinje.

Gjatë mandatit të parë, ai zhvilloi vetëm dy takime në nivel kryenegociatorësh, të cilat nuk dhanë fryt.

Mungesa e përparimit në dialog gjatë kësaj kohe iu atribuua kryesisht zhvillimeve të brendshme politike në Kosovë dhe Serbi, e jo mungesës së angazhimit të ndërmjetësit evropian.

Vizita e tij po ndodh në një kohë kur Kosova pritet ta ketë një qeveri të re pas zgjedhjeve të jashtëzakonshme të 28 dhjetorit, të cilat i fitoi bindshëm Lëvizja Vetëvendosje, partia e kryeministrit në detyrë, Albin Kurti.

Brukseli pret që, pas formimit të qeverisë së re në Prishtinë, procesi i dialogut të ringjallet dhe mbase të mbahet edhe një takim në nivelin më të lartë politik.

Përfaqësuesja e Lartë e Bashkimit Evropian për Politikë të Jashtme dhe Siguri, Kaja Kallas, e cila ende nuk ka ndërmjetësuar ndonjë rund dialogu në nivelin më të lartë politik, do të përpiqet të arrijë diçka në Ballkanin Perëndimor.

Kjo është arsyetuar me rrethanat e rënduara politike në të dyja vendet, përfshirë ngërçin politik në Kosovë që karakterizoi vitin 2025 dhe situatën në Serbi si pasojë e protestave të studentëve që po zhvillohen që nga vjeshta e vitit 2024.

Megjithatë, pas rezultatit zgjedhor në Kosovë dhe fitores së qartë të Lëvizjes Vetëvendosje, Bashkimi Evropian vlerëson se janë pjekur kushtet për të synuar organizimin e një rundi të dialogut në nivel liderësh, sapo vendi t’i themelojë institucionet e reja.

Bashkimi Evropian ka apeluar vazhdimisht, përfshirë edhe përmes dokumenteve zyrtare, si ndaj Kosovës ashtu edhe ndaj Serbisë, që të kenë një qasje konstruktive ndaj procesit të dialogut.

Në konkluzionet e dhjetorit 2025, Këshilli i Ministrave të BE-së ka përshëndetur gatishmërinë e Kallasit për të thirrur një takim të nivelit të lartë të dialogut sapo të krijohen kushtet e favorshme.

Kosova dhe Serbia arritën marrëveshje për rrugën drejt normalizimit, e njohur si Marrëveshja e Ohrit, më 2023, por nuk janë duke e zbatuar atë.

Edhe pse marrëveshja nuk është nënshkruar, Bashkimi Evropian këmbëngul se ajo është e detyrueshme për të dyja palët.

Kjo marrëveshje prej 11 nenesh, ndër tjerash, parasheh një nivel të vetëmenaxhimit për komunitetin serb në Kosovë, njohje të ndërsjellë të simboleve shtetërore, që Serbia të mos bllokojë anëtarësimin e Kosovës në organizata ndërkombëtare, dhe kërkon nga Prishtina dhe Beogradi që t’i zbatojnë, po ashtu, të gjitha marrëveshjet e mëhershme të arritura gjatë dialogut 15-vjeçar.

FC Ferizaj ka njoftuar nënshkrimin e Benato Bekima Claude, sulmuesi 19-vjeçar nga FC Riga, i cili do të jetë pjesë e skuadrës bardhë e kaltër.

Lojtari është gjithashtu pjesë e Kombëtares U21 të Kamerunit, dhe pritet të kontribuojë në repartin ofensiv të klubit.

Klubi thekson se Bekima është një shtesë për të përforcuar skuadrën dhe për të dhënë mundësi zhvillimi për talentet e reja.

“Besojmë se do të përshtatet mirë në ekip dhe do të ndihmojë skuadrën gjatë pjesës së mbetur të sezonit”, thuhet në njoftimin zyrtar.

FC Ferizaj në i uroj mirëseardhjen dhe i uron një start të suksesshëm me fanellën bardhë e kaltër. /Telegrafi/

Kryetari i Lidhjes Demokratike të Kosovës (LDK), Lumir Abdixhiku, ka rikonfirmuar qëndrimin e partisë së tij se çështja e zgjedhjes së presidentit duhet të trajtohet përmes konsensusit të gjerë politik dhe jo përmes imponimit të një kandidati nga një subjekt i vetëm, raporton KosovaPress.

Ai, pas mbledhjes maratonike të Kryesisë së ngushtë të LDK-së, tha se nëse dikush dëshiron marrëveshje politike me LDK-në, duhet domosdoshmërisht të përfshijë edhe diskutimin për postin e presidentit. Sipas tij, LDK disponon 15 vota në Kuvend dhe këto vota nuk mund të anashkalohen në një proces që kërkon shumicë prej 80 deputetësh.

“Ajo çka ne e themi vazhdimisht është se në qoftë se dikush do marrëveshje politike me LDK-në, me LDK-në duhet të bisedojë edhe për çështjen e presidentit, por nëse dikush mendon të imponojë kandidatin e tij pa votat e LDK-së, le ta kenë fatin e botës dhe ndoshta e zgjedhin presidentin edhe pa votat tona që i kemi. Ne kemi 15 vota; ato që janë, nëse dikush do t’i ketë, duhet të bisedojë me LDK-në. Kur ulet të flasë me LDK-në, do të flasë për një kandidat që i përfaqëson interesat e popullit e jo vetëm interesat e një partie politike”, tha ai.

Duke folur për interesimin e presidentes aktuale, Vjosa Osmani, për një mandat tjetër pesëvjeçar, Abdixhiku tha se LDK nuk do të pranojë asnjë tentativë për imponim të kandidatit për president pa dakordim paraprak, duke nënvizuar se një president duhet të përfaqësojë interesin e qytetarëve dhe stabilitetin institucional të vendit, e jo interesat e një partie politike.

Abdixhiku u shpreh se në Kosovë ekzistojnë mjaft figura që mund të shërbejnë si kandidatë konsensualë për president, por theksoi se ky proces kërkon dialog të hapur mes partive politike. Sipas tij, fokusi nuk duhet të jetë te akomodimi i një individi në një pozitë, por te ndërtimi i një konsensusi që siguron stabilitet afatgjatë institucional.

“Besoj që shumë individë do të shprehin gatishmërinë për një pozitë aq fisnike e të madhe, por kush e merr unitetin dhe kush përfaqëson 80 votëshin në Parlamentin e Kosovës mbetet të shihet brenda diskutimeve të partive politike. Njëherë duhet të ulemi ne partitë politike dhe ta bëjmë këtë adresim jo në bazë të individit, akomodimit të një individi në pozitë, por në bazë të një pozite që kërkon konsensus 80-votësh. Pra, nuk është gajle e Kosovës kush e cili individ. Gajle e Kosovës duhet të jetë kush është stabiliteti i domosdoshëm dhe kush i siguron 80 votat e ardhshme”, tha ai.

Duke përjashtuar mundësinë e zgjedhjeve të reja si zgjidhje për situatën aktuale, kreu i LDK-së tha se përgjegjësia e partive politike është të ulen dhe ta adresojnë çështjen e presidentit në mënyrë serioze dhe institucionale.

“S’besoj që mendon dikush se duhet të shkohet në zgjedhje të reja. Besoj se ka plot kandidatë konsensualë. Do të vijmë edhe aty. Njëherë na lejoni ta mbajmë Kryesinë dhe Kuvendin e LDK-së dhe pastaj do të vijnë çështje tjera. Ndoshta s’ka nevojë dikush për votat e LDK-së fare. Nëse ka, LDK ka adresë, ka dhe do të ketë zot shtëpie. Mund të flasim për çështje me rëndësi, jemi të hapur për stabilitet institucional e jo për ndonjë krizë tjetër politike. Në qoftë se ka nevojë dikush për 15 votat e LDK-së, e në qoftë se s’ka, është krejt çështje legjitime. Ne qëndrimin politik e bëjmë të qartë, por për këtë qëndrim do të flasim fillimisht me deputetët e zgjedhur të LDK-së. Fati i mirë që po e mbajmë Kuvendin e LDK-së dhe Kuvendi mund të vendosë aty”, përfundoi Abdixhiku.

Narrativat e pazgjidhura të luftërave në Ballkan kanë dalë jashtë rajonit.

Ndërsa lëvizin përmes platformave të enkriptuara dhe nënkulturave online, ato ripërdoren brenda ekosistemeve ekstremiste perëndimore, duke e shndërruar paqartësinë historike në një burim me kosto të ulët të rikthimit strategjik të pasojave. Për Uashingtonin dhe Brukselin, kjo nuk ka të bëjë me kujtesën apo ndërmjetësimin, por me përmbajtjen.

Për shumicën e politikëbërësve në Uashington, marrëdhëniet Kosovë- Serbi mbeten një çështje periferike—të rëndësishme për stabilitetin evropian, por rrallëherë vendimtare për prioritetet strategjike të SHBA-së. Ky supozim nuk qëndron më plotësisht. Elemente të luftërave të pazgjidhura ballkanike të viteve ’90 janë zhvendosur në ekosisteme ekstremiste transnacionale, ku tani qarkullojnë brenda platformave dhe komuniteteve që ndërthuren drejtpërdrejt me shqetësimet e sigurisë së brendshme të SHBA-së, transmeton The Kosovo Dispatch.

Ky zhvillim nuk është rezultat i një fushate të centralizuar propagandistike, as nuk kuptohet më së miri përmes gjuhës së urrejtjes online apo luftërave kulturore digjitale. Ai përbën një rast të rikthimit strategjik të pasojave: narrativa historike të lëna të pazgjidhura jashtë vendit që rihyjnë në hapësirën politike perëndimore në forma destabilizuese dhe të armatosura ideologjikisht.

Si u shndërrua një luftë rajonale në simbol global.

Një nga shembujt më të qartë është përhapja e memes “Remove Kebab” ose “Serbia Strong”. Origjina e saj qëndron në propagandën nacionaliste serbe nga luftërat e ish-Jugosllavisë, përfshirë muzikën dhe imazhet e lidhura me udhëheqës të kohës së luftës që më vonë u dënuan për krime të rënda. Me kalimin e kohës, ky material u zhvendos në forume online margjinale dhe u absorbua në një repertor më të gjerë simbolik të ekstremit të djathtë.Gjatë këtij udhëtimi, kuptimi i tij ndryshoi. Konteksti origjinal ballkanik u zbeh, duke u zëvendësuar nga një narrativë e përgjithësuar civilizuese që e paraqet dhunën kundër myslimanëve si mbrojtëse, historike apo madje heroike. Deri në fund të viteve 2010, kjo meme u bë e njohur në hapësirat supremaciste të bardha në Amerikën e Veriut dhe Evropën Perëndimore, duke u shfaqur në manifeste, nënkultura online dhe ekosisteme mediatike ekstremiste.

Në atë pikë, çështja nuk ishte më nacionalizmi serb në vetvete. Ishte transformimi i një konflikti historik specifik në një aset ideologjik të ripërdorshëm brenda rrjeteve globale ekstremiste.

Roli i Serbisë: mjedis, jo drejtim

Ka pak prova që shteti serb i orkestron drejtpërdrejt këto rrjete transnacionale. Por kontrolli i drejtpërdrejtë nuk është i domosdoshëm. Ekosistemet moderne ekstremiste lulëzojnë në mjedise lejuese—vende ku mohimi, glorifikimi dhe rrjetëzimi tolerohen, në vend që të shtypen aktivisht.

Serbia ka funksionuar gjithnjë e më shumë si një mjedis i tillë. Rastet e profilit të lartë të ekstremistëve perëndimorë që krijojnë lidhje atje duhen kuptuar jo si anomali, por si simptoma të një modeli më të gjerë: një juridiksion ku simbolika nacionaliste dhe narrativat revizioniste përballen me kufizime të pakta dhe për këtë arsye tërheqin trafik ideologjik.

Për Uashingtonin, ky dallim ka rëndësi. Rreziku strategjik nuk qëndron te atribuimi formal, por te efekti kumulativ i tolerancës. Paqartësia ul kostot për akterët ekstremistë dhe rrit kostot e përmbajtjes.

Telegrami dhe konvergjenca e pakënaqësive

Infrastruktura kryesore për këtë migrim narrativ sot është Telegrami. Kanalet e fokusuara në Ballkan gjithnjë e më shumë mbivendosen me rrjete të ekstremit të djathtë perëndimor dhe të linjës pro-ruse, duke krijuar një hapësirë të përbashkët informacioni ku pakënaqësitë përforcojnë njëra-tjetrën.

Brenda këtyre kanaleve, Kosova rrallë diskutohet si çështje ligjore apo diplomatike. Në vend të kësaj, ajo riformulohet si dëshmi e tejkalimit të kompetencave nga NATO, hipokrizisë perëndimore ose paligjshmërisë së rendit pas Luftës së Ftohtë. Këto narrativa shpesh bashkohen me teori konspirative për elitat globale, shëndetin publik ose rënien kulturore—duke e lejuar Kosovën të funksionojë si një pikë referimi simbolike, e jo si realitet gjeopolitik.

Ky kornizim është efektiv sepse nuk synon bindjen. Ai synon rezonancën.

Lojërat dhe normalizimi i revizionizmit

Pretendimet për radikalizim sistematik përmes platformave të lojërave duhet trajtuar me kujdes. Ka pak prova për fushata të koordinuara që synojnë lojtarët e zakonshëm. Megjithatë, disa mjedise meritojnë vëmendje.

Në lojëra simulimi ushtarak dhe në modifikime të krijuara nga përdoruesit, ngjarjet historike nga luftërat e ish-Jugosllavisë ndonjëherë rindërtohen në mënyra që anashkalojnë viktimat civile ose i paraqesin mizoritë e dokumentuara si veprime të ligjshme ushtarake. Këto hapësira nuk e debatojnë historinë; ato e simulojnë atë. Përsëritja, zhytja dhe loja gradualisht normalizojnë narrativat revizioniste—veçanërisht te përdoruesit e rinj me pak njohuri paraprake për këto konflikte. Rreziku nuk është mobilizimi masiv, por mpirja graduale.

Pse Kosova rezonon në Shtetet e Bashkuara?

Kosova shfaqet në diskursin ekstremist amerikan jo për shkak të politikës ballkanike, por për shkak të asaj që ajo përfaqëson: një ndërhyrje e mbështetur nga NATO, një shkëputje e suksesshme dhe përdorimi i forcës për të riformësuar rezultate politike. Për akterët armiqësorë ndaj rendit liberal ndërkombëtar, Kosova funksionon si një rast studimor—i interpretuar në mënyrë selektive dhe i ripërdorur ideologjikisht.

Në këtë kuptim, Kosova është më pak një objektiv dhe më shumë një mjet.

Pasojat për Uashingtonin — dhe për aleatët

Për Shtetet e Bashkuara, rëndësia nuk qëndron te pajtimi historik apo ndërmjetësimi rajonal. Qëndron te përmbajtja. Kur narrativat e pazgjidhura të luftërave evropiane qarkullojnë lirshëm brenda ekosistemeve ekstremiste me bazë në SHBA, ato bëhen pjesë e problemit të sigurisë së brendshme amerikane, me kosto minimale për burimin e tyre.

Për aleatët evropianë, implikimi është paralel. Mjediset lejuese nuk mbeten lokale. Ekosistemet digjitale e fshijnë distancën dhe narrativat migrojnë më shpejt sesa përshtaten kornizat politike.

Mësimi më i gjerë është i qartë: konfliktet e pazgjidhura nuk mbeten të ngrira. Ato udhëtojnë, ndryshojnë formë dhe kthehen—shpesh të ngulitura brenda lëvizjeve që sfidojnë kohezionin e aleancave, legjitimitetin demokratik dhe sigurinë e brendshme.

Adresimi i këtij rreziku nuk kërkon policimin e çdo memeje apo platforme. Kërkon njohjen e faktit se paqartësia historike, kur kombinohet me leje digjitale, krijon ekspozim strategjik. Injorimi i këtij ekspozimi nuk e bën atë të zhduket. Thjesht e zhvendos atë jashtë vëmendjes.

Autori: Mark Gojcaj shkruan nga Nju Jorku, ku analizon ndërthurjen mes konservatorizmit amerikan dhe realiteteve politike e të sigurisë në Evropën Juglindore.

Bashkimi Demokratik për Integrim njofton se sot, Ali Ahmeti, ka konvokuar mbledhjen e dytë të Këshillit të Përgjithshëm. Siç njoftojnë nga BDI, në këtë mbledhje u diskutua gjerësisht mbi zhvillimet aktuale politike në vend, raportet dhe marrëdhëniet me partitë e tjera politike, si dhe mbi takimin e paralajmëruar të liderëve politikë.

"Këshilli i Përgjithshëm, me unanimitet të plotë, vendosi që Kryetari Ali Ahmeti të marrë pjesë në takimin e liderëve, duke dëshmuar edhe një herë se Bashkimi Demokratik për Integrim mbetet një parti politike serioze, e përgjegjshme dhe shtetformuese, e cila kultivon vazhdimisht dialogun politik dhe angazhohet për ndërtimin e konsensusit rreth çështjeve thelbësore politike dhe ekonomike të vendit. Në kuadër të kompetencave të tij statutore, Kryetari Ahmeti do të ketë në ekskluzivitetin e tij hapjen dhe trajtimin e temave që janë jetike dhe strategjike për vendin, që kanë të bëjnë me perspektivën evropiane, stabilitetin politik dhe zhvillimin e qëndrueshëm ekonomik".

"Njëkohësisht, Këshilli i Përgjithshëm i Bashkimit Demokratik për Integrim u bën thirrje të gjitha partive politike në vend që janë të përafërta me vizionin e BDI-së, si dhe kapaciteteve intelektuale, shoqërore dhe profesionale, që t’i bashkëngjiten Bashkimit Demokratik për Integrim dhe të bëhen pjesë e formacionit tonë politik".

"BDI mbetet e hapur për inkorporimin dhe absorbimin e gjithë potencialit intelektual dhe politik në vend, me qëllim avancimin e politikave dhe vizionit që janë në interes të shtetit dhe të të gjithë qytetarëve pa dallim", thonë nga BDI./Telegrafi/

Bill dhe Hillary Clinton refuzojnë të dëshmojnë në hetimin për Jeffrey Epstein përballë Kongresit dhe rrezikojnë t’i shpallin “përbuzës” të Kongresit.

Ish‑presidenti amerikan, Bill Clinton dhe ish‑Sekretarja amerikane e Shtetit, Hillary Clinton refuzuan më 13 janar të paraqiten për të dëshmuar në një hetim të Dhomës së Përfaqësuesve lidhur me pedofilin e ndjerë, Jeffrey Epstein, çka ka tensionuar edhe më shumë marrëdhënien e tyre me kreun e Komitetit për Mbikëqyrje, republikani James Comer dhe rrezikojnë të shpallen me akuzën për “përbuzje të Kongresit”.

Në një letër të gjatë drejtuar Comerit, Clintonët thanë se vendosën të mos paraqiten, duke shkruar se “çdo person duhet të vendosë kur është mjaftueshëm dhe gati të mbrojë vendin e tij dhe parimet e tij, pa marrë parasysh pasojat”, dhe se për ta tani ishte koha të kundërshtonin procesin, raporton newyorktimes.

Comer e ka shtyrë afatin për paraqitjen e tyre dhe ka kërcënuar të përdorë fuqinë e Kongresit për t’i shpallur ata në ‘përçmim’ të Kongresit nëse nuk paraqiten për depozitimin personal.

Kjo është një masë serioze që në teori mund të çojë në referim kriminal te Departamenti i Drejtësisë, megjithatë nuk është e zakonshme të përdoret ndaj ish‑presidentësh.

Clintonët argumentuan në letrën e tyre se thirrjet për t’u dëshmuar personalisht janë “të pavlefshme dhe juridikisht të papërshtatshme”, dhe se ata tashmë i kanë dorëzuar komitetit deklarata nën betim të ngjashme me ato që janë pranuar nga dëshmitarë të tjerë të thirrur. Ata deklaruan se nuk kanë njohuri relevante për hetimin dhe sulmuan komitetin duke thënë se po i përdorë hetimet për qëllime politike.

As Bill Clinton dhe as Hillary Clinton nuk janë akuzuar për ndonjë keqbërje në lidhje me Jeffrey Epstein, dhe të dy kanë thënë se nuk dinë asgjë të rëndësishme për krimet e tij. /Telegrafi/

Manchester United njoftoi zyrtarisht emërimin e Michael Carrick si trajner i skuadrës së parë deri në përfundim të sezonit 2025/26.

Carrick, i cili ka luajtur 464 ndeshje për “Djajtë e Kuq”, fitoi pesë tituj të ligës Premier, FA Cup, dy League Cups, Ligën e Kampionëve, Ligën e Evropës dhe Kupën e Botës për klube gjatë karrierës së tij si lojtar.

Pas pensionimit në vitin 2018, ai u bashkua me stafin teknik të skuadrës së parë, duke punuar nën drejtimin e Jose Mourinho dhe Ole Gunnar Solskjaer. Gjatë periudhës si trajner i përkohshëm pas largimit të Solskjaer, Carrick udhëhoqi ekipin me profesionalizëm dhe respekt të madh.

Më pas, ish-reprezentuesi anglez drejtoi Middlesbrough për dy vite e gjysmë, duke filluar nga tetori i vitit 2022, përpara se të kthehej te Manchester United në rol udhëheqës.

“Është një nder i madh të kem përgjegjësinë për të drejtuar Manchester United. E di se çfarë duhet për të pasur sukses këtu, dhe fokusi im tani është të ndihmoj lojtarët të arrijnë standardet që presim në këtë klub të jashtëzakonshëm. Kam besim të plotë te talenti, përkushtimi dhe aftësia e tyre për të qenë të suksesshëm”.

“Ky sezon ka ende shumë për të luftuar. Ne jemi të gatshëm të bashkojmë të gjithë dhe t’u japim tifozëve performancat që mbështetja e tyre besnike meriton”, deklaroi Carrick. /Telegrafi/

Pothuajse të gjitha 90,000 biletat për Eurovision-in e këtij viti në Vienë janë shitur brenda disa minutash, njoftuan organizatorët të martën.

Biletat për finalen e madhe u shiten brenda vetëm 14 minutash, ndërsa biletat për të gjitha ngjarjet e tjera u shitën brenda një ore, tha Bashkimi Evropian i Transmetuesve (EBU).

Janë planifikuar gjithsej nëntë ngjarje gjatë një jave, duke përfshirë edhe dy prova të përgjithshme para çdo transmetimi live. Çdo biletë e mbetur, për shembull në rast se delegacionet e vendeve të caktuara nuk i përdorin të gjitha biletat e tyre të caktuara, do të vihet në shitje më vonë, sqaroi EBU. “Reagimi ka qenë fenomenal”, tha drejtori i garës, Martin Green, në një deklaratë.

“Të shohësh se çdo performancë u shiti kaq shpejt është një kujtesë e fuqishme për atë që përfaqëson Eurovision-i: gëzim, bashkëpunim dhe përvojë të përbashkët në një kohë kur kjo duket më e rëndësishme se kurrë”.

JJ – Wasted Love (LIVE) | Austria 🇦🇹 | Grand Final | Winner of Eurovision 2025 youtu.be

Ediçioni i 70-të i Eurovision-it ka qenë për muaj të tërë nën hijen e debatit për pjesëmarrjen e Izraelit, për shkak të fushatës së tij ushtarake dyvjeçare në Rripin e Gazës.

Spanja, Irlanda, Islanda, Holanda dhe Sllovenia kanë njoftuar se do të bojkotojnë këtë vit në shenjë proteste.

Në total do të marrin pjesë 35 vende. Në dy gjysmëfinale garojnë nga 15 vende, ndërsa orari i tyre u konfirmua të hënën. Mbrëmja e parë gjysmëfinale do të zhvillohet më 12 maj, ku për vend në finale do të konkurrojnë, ndër të tjera, këngët e Izraelit, Greqisë, Belgjikës, Suedisë dhe Kroacisë.

Gjermania, Franca, Italia, Mbretëria e Bashkuar dhe vendi nikoqir kualifikohen automatikisht për finalen më 16 maj dhe nuk kanë nevojë të marrin pjesë në gjysmëfinale. /Telegrafi/

Presidenti amerikan, Donald Trump deklaroi së fundmi se Shtetet e Bashkuara po marrin “miliona e miliona fuçi nafte”, duke vënë në dukje se importet e naftës kanë arritur nivelin e 50 milionë fuçive në ditë, me një vlerë tregu që kap mbi 5 miliardë dollarë vetëm për një ditë të vetme.

“Anijet më të mëdha në botë mund të transportojnë rreth një milion fuçi”, tha lideri amerikan.

“Por ne kemi 50 milionë fuçi. Mendoni vetëm për këtë sasi”, shtoi ai.

Sipas ekspertëve, kjo tregon shkallën e jashtëzakonshme të operacioneve tregtare të SHBA-së dhe ndikimin e tyre në furnizimin global me naftë.

Lëvizja vjen në një kohë kur çmimet e energjisë dhe stabiliteti i tregjeve janë nën vëzhgim të vazhdueshëm nga investitorët dhe qeveritë e ndryshme.

Ndryshe, Trump ka paralajmëruar se do të ketë investime 100 miliardë dollarëshe në industrinë e Venezuelës pas kapjes së presidentit të vendit, Nicolas Maduros. /Telegrafi/

Rritet numri i qytetarëve që ankohen për sulmet e qenve endacakë. Të dhënat e MPB-së tregojnë se vetëm gjatë 13 ditëve të para të këtij viti, rreth 19 qytetarë janë sulmuar dhe kafshuar nga qentë endacakë në kryeqytet dhe kanë denoncuar rastin.

Nga këto denoncime, 6 kanë ndodhur në territorin e Komunës së Karposhit, 3 në Aerodrom dhe 3 në Komunën e Kisella Vodës.
Një pjesë e qytetarëve thonë se tashmë lëvizin me frikë për disa ditë me radhë, veçanërisht në orët e mbrëmjes. Edhe pse në vend ekziston një kornizë ligjore, shumica e qytetarëve nuk e dinë saktësisht se cilat hapa duhet të ndërmarrin në raste të tilla.

“Mendoj se duhet të denoncohet në Qytetin e Shkupit, më tepër nuk di", tha një qytetare.

“Një ditë kur po shëtisja qenin tim shtëpiak, mu afruan një grup i madh qensh për të më sulmuar, mirëpo për fat të mirë një qytetar erdhi nga unë dhe më mbrojti", tha një qytetare tjetër.

“Unë nuk e di se nga i sjellin këta qen dhe kush i sjell, por e di se njerëzit po frikësohen nga qentë endacakë", u shpreh një qytetare.

Njohësit e kësaj çështjeje, si dhe përfaqësuesit e OJQ-së, vlerësojnë se kjo gjendje mund të tejkalohet vetëm përmes çipimit të qenve, ku çdo qen shtëpiak do të çipohet dhe në atë çip do të jenë të shënuar të dhënat, pra, emri dhe mbiemri i pronarit që e mban. Nëse qeni largohet nga pronari ose i njëjti braktiset nga pronari, ky i fundit të mbajë përgjegjësi për pasojat.

Për më tepër, theksohet rëndësia e rritjes së numrit të inspektorëve komunalë në terren për kapjen dhe strehimin e qenve endacakë nëpër komuna.

Ajax ka nisur një interes konkret për talentin e ri shqiptar Dominik Thaqi, futbollist i Rijekës, duke e futur atë në radar për të ardhmen.

Lajmi është konfirmuar nga agjenti i lojtarit, Matej Skegro, i cili bëri të ditur se klubi nga Amsterdami ka pyetur për situatën e Thaqit që nga dita e martë.

Thaqi i përket gjeneratës 2007–2008 dhe ende nuk është titullar i rregullt, por shihet si një projekt shumë premtues për shumë klube. Më parë, edhe Liverpooli e ka monitoruar nga afër përmes skautëve.

Pikërisht për këtë arsye, disa klube evropiane – përfshirë Ajaxin – po tentojnë ta sigurojnë herët, para se vlera e tij në treg të rritet ndjeshëm.

Ajax njihet për filozofinë e tij të investimit në talente të reja dhe zhvillimin e tyre afatgjatë, ndërsa profili i Thaqit përputhet me këtë strategji. Interesimi aktual konsiderohet kryesisht si fazë vëzhgimi dhe informimi, por nuk përjashtohet që në muajt e ardhshëm të konkretizohet me hapa më seriozë.

Para disa muajsh, Thaqi ishte kontaktuar nga FFK për të luajtur për Kosovën, por ai ende nuk ka dhënë përgjigje. Aktualisht, ai aktivizohet me Kroacinë U19. /Telegrafi/

Kosova ka realizuar gjithsej 898 milionë euro eksporte gjatë vitit 2025, duke shënuar një nivel të konsiderueshëm të tregtisë së jashtme, sipas të dhënave të Doganës së Kosovës të përpunuara nga Instituti GAP.

Shqipëria renditet si partneri kryesor i eksportit të Kosovës për vitin 2025, me vlerë prej 159 milionë euro, duke ruajtur pozitën e parë edhe krahasuar me vitet e mëparshme.

Në vendin e dytë është Maqedonia e Veriut me 137 milionë euro, ndërsa Gjermania zë vendin e tretë me 102 milionë euro eksporte.

Në listën e dhjetë partnerëve kryesorë të eksportit përfshihen edhe Zvicra me 95 milionë euro, Serbia me 61 milionë euro, Mali i Zi me 56 milionë euro, Turqia me 33 milionë euro, Italia me 28 milionë euro, Shtetet e Bashkuara të Amerikës me 23 milionë euro dhe Franca me 20 milionë euro.

Të dhënat krahasuese për periudhën 2022–2024 tregojnë se struktura e partnerëve tregtarë ka mbetur relativisht stabile, me Shqipërinë, Maqedoninë e Veriut dhe Gjermaninë që vazhdojnë të dominojnë eksportet kosovare, ndërsa disa shtete si SHBA-ja dhe Franca kanë shënuar lëvizje në renditje ndër vite.

Sipas Institutit GAP, këto shifra dëshmojnë për orientimin rajonal dhe evropian të eksporteve të Kosovës, si dhe nevojën për diversifikim të mëtejmë të tregjeve dhe produkteve eksportuese.

Burimi: Dogana e Kosovës / Instituti GAP

Aktorja dhe deputetja rrëfen për rrugëtimin e saj profesional dhe personal, nga rolet artistike te angazhimi publik, duke u ndalur te zgjedhjet e vështira, përgjegjësia ndaj shoqërisë dhe përvojat që e kanë formuar si grua, nënë dhe figurë publike

Mes skenës dhe Kuvendit, ajo zgjedh një territor të rrallë: atë ku fjala nuk thuhet për zhurmë, por për kuptim, dhe ku heshtja nuk është tërheqje, por përgjegjësi.

E formuar nga disiplina e teatrit dhe e sprovuar nga ashpërsia e jetës publike, Matoshi lëviz mes artit dhe politikës pa e humbur boshtin etik që e mban të pandryshuar – ndershmërinë ndaj vetes.

Në këtë rrëfim, flet për artin si qëndrim moral dhe për politikën si provë karakteri; për rolet që nuk mbarojnë kur bie perdja dhe për vendimet që mbeten edhe kur dritat fiken. Ndalet te heshtja si gjuhë, te guximi për të folur kur duhet dhe për të heshtur kur fjala do të ishte kompromis, por edhe te mëmësia si përvojë që i ka dhënë peshë çdo zgjedhjeje personale e publike.

Ky është një dialog i qetë, por i prerë, që shpalos jo vetëm figurën publike të një aktoreje dhe deputeteje, por edhe atë që mbetet pas roleve, kur zgjedh të mos e humbë veten, edhe kur çmimi është i lartë.

Adriana Matoshi, Foto: Arton Humolli

Arti si qëndrim etik, jo si kompromis

Jeni ndër të paktat artiste që keni fituar çmime ndërkombëtare duke ruajtur identitetin tuaj artistik. Ka qenë kjo një zgjedhje estetike e vetëdijshme apo një qëndrim etik?

Ruajtja e identitetit tim artistik ka qenë një zgjedhje e vetëdijshme estetike, por mbi të gjitha një qëndrim etik. Kam besuar gjithmonë se arti humb vlerën kur fillon të negociojë me të vërtetën e brendshme për hir të tregut apo miratimit.

Në shumë role tuaja, gruaja nuk kërkon shpëtim, por hapësirë për të qenë jashtë pritjeve shoqërore. A është kjo zgjedhje artistike apo bindje personale?

Janë të dyja. Artistikisht më tërheqin personazhet që nuk kërkojnë shpëtim, por hapësirë për të ekzistuar. Personalisht, kjo lidhet me bindjen time se liria e gruas fillon aty ku ajo lejohet të mos jetë e përshtatshme.

Aktrimin e keni studiuar nën dritën udhëzuese të Faruk Begollit. Cili nga mësimet e tij vazhdon t’ju shoqërojë sot, përtej skenës?

Faruk Begolli më mësoi se aktori nuk duhet të luajë për t’u dukur, por për të qenë i vërtetë. Kjo ndershmëri ndaj vetes më shoqëron ende, edhe jashtë skenës.

Heshtja që flet dhe rolet që mbeten

Në kinematografi, heshtja shpesh flet më fort se dialogu. Ashtu siç besonte Marlon Brando, çfarë ju ka mësuar më shumë arti i dëgjimit: vetja, partneri në skenë apo bota përreth?

Më ka mësuar më shumë partneri në skenë. Dëgjimi i vërtetë ndodh vetëm kur e lë egon mënjanë dhe je plotësisht i pranishëm me tjetrin.

Adriana Matoshi, Foto: Arton Humolli

A ka pasur ndonjë rol që ju ka ndryshuar më shumë si njeri sesa si aktore?

Ka role që nuk mbarojnë kur bie perdja. Më ka ndodhur që, pas një shfaqjeje, të mbaj me vete ndjesi që më kanë ndryshuar mënyrën si shoh njerëzit dhe dhimbjet e tyre. Një moment që më ka mbetur në mendje është kur kuptova se një personazh që po luaja kishte frikë të fliste dhe ajo frikë ishte shumë reale edhe jashtë skene. Aty e kuptova sa shpesh heshtja është një formë mbijetese.

Duke prekur trauma kolektive dhe dhimbje të heshtura, a kanë qenë rolet tuaja më shumë tronditje për publikun apo rrugë drejt shërimit dhe kuptimit?

Mendoj se rolet kanë qenë të dyja: tronditje dhe shërim. Shpesh publiku ka nevojë të shqetësohet për të filluar të kuptojë dhe për t’u shëruar.

Teatri dhe filmi shpesh na detyrojnë të shohim veten në pasqyrë. Çfarë mendoni se ka parë shoqëria kosovare te vetja përmes roleve tuaja?

Shoqëria kosovare ka parë një pasqyrë të dhimbjeve të veta të pashprehura, sidomos të grave, dhe ndoshta ka filluar t’i njohë ato si reale dhe legjitime.

Nga skena në Kuvend: arti përballë pushtetit

Anaïs Nin thotë se botën e shohim sipas asaj që jemi; sa nga personazhet tuaja kanë qenë pasqyrim i pyetjeve tuaja të brendshme?

Shumë prej tyre. Çdo personazh mbart diçka nga pyetjet e mia të brendshme; ndryshe nuk do të mund ta luaja me ndershmëri.

Jeni aktorja e vetme shqiptare e pranishme në Netflix. A e ndieni këtë më shumë si arritje personale apo si përgjegjësi për një kinematografi të tërë?

Është arritje personale, por mbi të gjitha përgjegjësi. Sepse çdo prezencë atje bart me vete një kulturë të tërë, jo vetëm një individ.

Skena dhe Kuvendi janë dy hapësira publike me rregulla shumë të ndryshme. Cila prej tyre kërkon më shumë disiplinë emocionale nga ju?

Kuvendi kërkon më shumë disiplinë emocionale. Në art, emocioni është mjet; në politikë, shpesh duhet të mbahet nën kontroll.

Në art, heshtja mund të jetë gjuhë e fuqishme, ndërsa në politikë shpesh lexohet si mungesë qëndrimi. Si e menaxhoni këtë kontrast mes dy botëve?

Duke qenë e vetëdijshme se heshtja ime në art është gjuhë, ndërsa në politikë është mesazh. Kjo kërkon vigjilencë të vazhdueshme ndaj kontekstit.

Adriana Matoshi, Foto: Arton Humolli

Kjo foto, me gjestin e gishtit te buzët, duket si një “hesht” i qetë, por i prerë. Kujt i drejtohet sot më shpesh kjo heshtje: zhurmës publike, hipokrizisë politike apo atyre që flasin pa dëgjuar?

Ky gjest nuk është qortim, por një ndalesë. I drejtohet zhurmës së panevojshme, fjalëve që thuhen shpejt dhe dëgjimit që mungon. Sot flasim shumë, reagojmë shpejt dhe reflektojmë pak. Ndonjëherë heshtja është forma më e qartë e përgjegjësisë dhe mënyra më e sinqertë për t’i lënë vend mendimit.

A ju ka ndodhur që një rol artistik t’ju përgatisë më mirë për një betejë politike sesa çdo përvojë institucionale?

Po. Arti më ka mësuar empatinë, leximin e nëntekstit dhe durimin – aftësi shumë të vlefshme në politikë.

Kalimi nga skena në Kuvend është i rrallë. Duke iu kthyer mendimit të Otto von Bismarck për politikën si art i së mundshmes dhe artin si synim i së pamundurës, si i pajtoni këto dy logjika në rrugëtimin tuaj?

Arti më ka mësuar të dëgjoj para se të flas dhe të kuptoj emocionin pas fjalëve. Ka pasur momente në Kuvend kur një debat ishte shumë i ashpër dhe instinktivisht kam zgjedhur të dëgjoj më qetë, duke menduar për popullin para se të flas, ose që fjala të ketë peshë. Aty e kuptova se përvoja nga skena më ndihmon të komunikoj më njerëzisht, edhe në politikë.

Adriana Matoshi, Foto: Arton Humolli

Mëmësia, guximi dhe ajo që mbetet

Jeni një zë i fuqishëm kundër dhunës ndaj grave. A mendoni se ligji po ecën më shpejt se mentaliteti shoqëror, apo e kundërta?

Ajo që më shqetëson më shumë sot është normalizimi i dhunës, sidomos kur ajo justifikohet me heshtje ose me fraza si “punë familjare”. Më dhemb fakti që shumë gra ende ndihen vetëm dhe të pafuqishme për të folur. Besoj se përgjegjësia jonë është të mos lodhemi kurrë duke e thënë qartë se dhuna nuk ka asnjë justifikim. Ka pasur mijëra raste shumë të rënda që kam zgjedhur të mos i bëj publike, sepse më është rrezikuar edhe jeta. Një rast që e kam publikuar, jam kërcënuar me jetë.

Në cilën fushë ju është dashur më shumë guxim: në art, ku rrezikohet shpirti, apo në politikë, ku rrezikohet keqkuptimi?

Në të dyja, por ndryshe. Në art rrezikohet shpirti, në politikë rrezikohet keqkuptimi – dhe të dyja kërkojnë guxim të thellë.

Ajo që mbetet, kur rolet bien

Përtej skenës, Kuvendit dhe zërit publik, je edhe nënë e katër fëmijëve. Çfarë të ka mësuar më shumë kjo përvojë për veten, që as arti dhe as politika nuk ta kishin mësuar dot?

Mëmësia më ka mësuar një lloj durimi dhe përgjegjësie që nuk ta jep as skena, as politika. Më ka mësuar të jem më e pranishme, më e përulur dhe më e vetëdijshme për pasojat e çdo fjale dhe veprimi. Fëmijët ta tregojnë veten pa filtra dhe pa role, dhe kjo të detyron të jesh e vërtetë. Është përvoja që më ka formuar më shumë si njeri.

Ka njerëz që jetën e kuptojnë duke ecur përpara, të tjerë vetëm kur janë detyruar të ndalen. Çfarë ju kanë mësuar këto ndalesa të pashmangshme?

Më kanë mësuar durimin dhe pranimin. Jo gjithçka është nën kontrollin tonë, por gjithçka mund të shndërrohet në kuptim.

Adriana Matoshi, Foto: Arton Humolli

Forca që zbulohet në rrugë të vështira

Dashuria, trupi dhe koha na ndryshojnë mënyrën si e kuptojmë veten. Çfarë keni zbuluar për veten që një rrugë e lehtë nuk do t’ua kishte dhuruar kurrë?

Kam zbuluar forcën time. Një rrugë e lehtë nuk do të ma kishte treguar kurrë se sa shumë mund të përballoj pa u thyer.

Nëse një vajzë e re ju sheh sot si model, çfarë do të donit që ajo të mos kopjojë nga ju?

Të mos kopjojë sakrificën e tepërt ndaj vetes. Do të doja të mësonte se kujdesi për veten nuk është dobësi.

A ka një rol që ende nuk e keni luajtur, jo sepse nuk ju është ofruar, por sepse nuk jeni ende gati për të?

Ka role që i ndjen se nuk janë ende gati për ty, ose ti për ta. Është një lloj pjekurie që vjen me kohën dhe përvojën e jetës. Ndoshta ende nuk e kam luajtur atë rol sepse dua ta përjetoj me më shumë qetësi dhe thellësi, kur të kem më shumë për të thënë, jo vetëm si artiste, por edhe si njeri.

Në art, gabimi është pjesë e procesit, ndërsa në politikë pasojat janë përfundimtare. Ku ndiheni më e lirë të gaboni?

Në art ndihem më e lirë të gaboj. Gabimi aty është pjesë e rritjes, jo fundi i një procesi.

Kur dritat fiken dhe zhurma hesht, çfarë mendoni se mbetet thelbësore: ajo që jeni bërë, apo ajo që keni zgjedhur të mos e humbni?

Mbetet ajo që kam zgjedhur të mos e humb: ndershmëria ndaj vetes dhe besimi se kuptimi është më i rëndësishëm se zhurma. /Telegrafi/