Lojtarëve më të mëdhenj të Afrikës shpesh u është mohuar lavdia kontinentale dhe disa yje aktualë përballen me shansin e tyre të fundit të vërtetë për të fituar trofeun në edicionin e vitit 2025.

Kupa e Kombeve të Afrikës 2025 mund të jetë shansi i fundit i vërtetë për disa yje për të fituar trofeun me ekipin kombëtar.

Telegrafi ju tregon lojtarët që duhet ta shfrytëzojnë sa më shumë, sepse turneu i radhës nuk do të jetë deri në verën e vitit 2027.

Mohamed Salah (Egjipt)

Pesë turne, dy herë arriti në finale, por humbi të dyja herët. Deri në Kupën e ardhshme të Kombeve të Afrikës, Salah do të jetë 35 vjeç.

Pierre-Emerick Aubameyang (Gabon)

Pesë turne, nuk ka kaluar kurrë çerekfinalet. Deri në herën tjetër të Kupës së Kombeve të Afrikës, Aubameyang do të jetë 38 vjeç.

Wilfried Zaha (Bregu i Fildishtë)

Katër turne, çerekfinalet mbeten limiti i tij. Deri në herën tjetër të Kupës së Kombeve të Afrikës, Zaha do të jetë 34 vjeç.

Yassine Bounou (Marok)

Pesë turne, dy herë arriti në çerekfinale. Deri në Kupën e ardhshme të Kombeve të Afrikës, Bounou do të jetë 36 vjeç.

Nigeria, Senegali dhe Maroku po luftojnë për titullin, por kini kujdes nga autsajderët: Kjo është Kupa e Kombeve të Afrikës

Por, kush janë 10 legjendat që janë pensionuar dhe nuk kanë arritur asnjëherë ta fitojnë trofeun e Kupës së Kombeve të Afrikës.

Didier Drogba (Bregu i Fildishtë)

Pjesëmarrje në Kupën e Kombeve të Afrikës: 5

Arritja më e lartë: finalja (2006, 2012)

Statistikat në Kupën e Kombeve të Afrikës: 24 ndeshje, 11 gola, 5 asistime

Çmime individuale: Ekipi më i mirë i turneut (2006, 2008, 2012), golashënuesi më i mirë i Kupës së Kombeve 2012 (3 gola)

Historia e Didier Drogbas me ekipin kombëtar është një histori e fatit të keq. Golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave në vend dhe dy herë Futbollisti Afrikan i Vitit luajti në finale në vitet 2006 dhe 2012, duke humbur të dyja me penallti: ndaj Egjiptit (0-0, penallti 2-4) dhe Zambisë (0-0, penallti 7-8).

Gjashtë muaj pasi Drogba u tërhoq nga futbolli ndërkombëtar, Bregu i Fildishtë më në fund e fitoi trofeun: në dimrin e vitit 2015 ata mposhtën Ganën me penallti në finale (0-0, penallti 9-8).

George Weah (Liberi)

Pjesëmarrje në Kupën e Kombeve të Afrikës: 2

Arritja më e lartë: fazat e grupeve (1996, 2002)

Statistikat në Kupën e Kombeve të Afrikës: 5 ndeshje, 1 gol

Një rast i të qenit jashtëzakonisht i pafat me ekipin kombëtar. Kur George Weah ishte në kulmin e tij dhe fitoi Topin e Artë në vitin 1995, Liberia mezi mund të garonte në turne ndërkombëtarë, duke humbur ndaj Gambisë, Sierra Leones dhe Zairesë. Një ngushëllim i vogël që të dyja paraqitjet e Liberisë në Kupën e Kombeve të Afrikës erdhën gjatë epokës së Weah. Pas kësaj - asgjë.

Michael Essien (Gana)

Pjesëmarrje në Kupën e Kombeve të Afrikës: 3

Arritja më e lartë: finale (2010)

Statistikat në Kupën e Kombeve të Afrikës: 9 ndeshje, 2 gola, 3 asistime

Çmime individuale: Ekipi më i mirë i turneut (2008)

Michael Essien fitoi dy medalje në turne - argjend (2010) dhe bronz (2008), megjithëse kjo e fundit ishte sigurisht më domethënëse për mesfushorin e Ganës. Mesfushori mbrojtës pati performancën e tij më të mirë në turne në vitin 2008, duke regjistruar 2+3 në gjashtë ndeshje.

Në vitin 2010, Essien pësoi një dëmtim të meniskut në ndeshjen hapëse të Ganës kundër Bregut të Fildishtë (3-1) dhe humbi ndeshjet e mbetura, përfshirë finalen.

Emmanuel Adebayor (Togo)

Pjesëmarrje në Kupën e Kombeve të Afrikës: 4

Arritja më e lartë: çerekfinalet (2013)

Statistikat në Kupën e Kombeve të Afrikës: 10 ndeshje, 1 gol, 1 asistim

Ylli kryesor në historinë e Togos dhe heroi i fushatës kualifikuese të Kupës së Botës 2006, Emmanuel Adebayor - ish-lojtari kontrovers i Arsenalit, Manchester Cityt dhe Tottenhamit - mbahet mend për shumë gjëra, por turneu kontinental afrikan thjesht nuk i erdhi kurrë në ndihmë. Për më tepër, ai kurrë nuk luajti veçanërisht mirë në asnjë nga katër turnetë.

Togo sigurisht që pati fat të keq me shortin, duke u përballur vazhdimisht me skuadra të rënda afrikane si Kameruni, Bregu i Fildishtë, Maroku, Algjeria dhe Tunizia. Megjithatë, në kualifikuese, Adebayor u tregua shumë më mirë - ai pothuajse i vetëm ia siguroi Togos Kupën e Kombeve të Afrikës 2013 duke shënuar dy herë kundër Gabonit dhe duke regjistruar gol dhe asistim kundër Ganës.

Seydou Keita (Mali)

Pjesëmarrje në Kupën e Kombeve të Afrikës: 7

Arritja më e lartë: vendi i tretë (2012, 2013)

Statistikat në Kupën e Kombeve të Afrikës: 31 ndeshje, 8 gola, 1 asistim

Çmime individuale: Ekipi më i mirë i turneut (2002, 2010, 2012, 2013)

Ish-mesfushori i Barcelonës dhe Romës, Seydou Keita, teorikisht mund të kishte qenë një nga lojtarët më të trofeshëm të kontinentit — me Malin ai luftoi për medalje në Kupën e Kombeve të Afrikës katër herë. Në vitet 2002 dhe 2004, Mali humbi ndeshjet eliminatore për vendin e tretë ndaj Nigerisë (1-0 dhe 2-1), por në vitet 2012 dhe 2013 mundi Ganën (2-0 dhe 3-1).

Kjo është veçanërisht mbresëlënëse duke pasur parasysh se skuadra e Malit nuk kishte gjasa të ishte midis favoritëve të turneut. Keita dhe Mali eliminuan Gabonin me Aubameyang dhe Ganën me Essien dhe Ayeë, dhe në vitin 2010 dhanë performancën më të mirë në historinë kontinentale, duke kapërcyer një disavantazh 4-0 në 12 minutat e fundit (Keita shënoi dy herë).

Frederic Kanoute (Mali)

Pjesëmarrje në Kupën e Kombeve të Afrikës: 3

Arritja më e lartë: vendi i katërt (2002)

Statistikat në Kupën e Kombeve të Afrikës: 11 ndeshje, 7 gola

Çmime individuale: Ekipi më i mirë i turneut (2004)

Legjenda e Sevillas, Frederic Kanoute, ishte mjaftueshëm i vjetër për të fituar ato dy medalje bronzi me Malin që fitoi Keita, por sulmuesi u tërhoq në moshën 32-vjeçare pa fituar kurrë asgjë me ekipin kombëtar. Megjithatë, statistikat janë të habitshme - 7 gola në 11 ndeshje të, ai shënoi në çdo turne dhe golat e tij sollën fitore të rëndësishme ndaj Beninit (1-0) dhe Kenias (3-1).

Emmanuel Eboue (Bregu i Fildishtë)

Pjesëmarrje në Kupën e Kombeve të Afrikës: 5

Arritja më e lartë: finalja (2006, 2012)

Statistikat në Kupën e Kombeve të Afrikës: 18 ndeshje, 1 gol

Ish-mbrojtësi i Arsenalit, Emmanuel Eboue, pati të njëjtën epokë si Drogba në ekipin kombëtar, kur vendasit e Bregut të Fildishtë ishin të pafat në gjuajtjet e penalltive. I vetmi ndryshim është se ai nuk luajti në finalen e vitit 2012 kundër Zambias dhe kjo pavarësisht golit të tij kundër Angolës (2-0) që e futi Bregun e Fildishtë në fazën eliminatore si fitues të grupit. Çuditërisht, gjatë kohës së Eboue në turne, vendasit e Bregut të Fildishtë kishin statistika mbresëlënëse mbrojtëse -9 nga 18 ndeshjet në të cilat mbrojtësi luajti përfunduan pa pësuar gol.

Alex Song (Kamerun)

Pjesëmarrje në Kupën e Kombeve të Afrikës: 2

Arritja më e lartë: finale (2008)

Statistikat në Kupën e Kombeve të Afrikës: 10 ndeshje, 2 asistime

Çmime individuale: Ekipi më i mirë i turneut (2008, 2010)

Pavarësisht se kishte luajtur për disa klube të mëdha gjatë karrierës së tij, Alex Song u thirr në Kupën e Kombeve të Afrikës vetëm dy herë. Por të dyja herët, ish-mesfushori i Arsenalit luajti të gjithë turneun nga fillimi deri në fund. Në vitin 2008, ata ishin vetëm një moment larg fitores - në finalen kundër Egjiptit (1-0) ata pësuan gol në minutën e 77-të.

Ndoshta mungesa e fitores ishte për shkak të vetë Song - kapiteni dhe mesfushori mbrojtës i Kamerunit pësoi një dëmtim në minutën e 16-të dhe iu desh të largohej herët nga ndeshja vendimtare. Ai sigurisht që mund të kishte provuar ta fitonte trofeun disa herë të tjera, por skandalet, ndalimet dhe pezullimet nga skuadra e Kamerunit u bënë një pikë e errët në karrierën e Song.

Andre Ayew (Gana)

Pjesëmarrje në Kupën e Kombeve të Afrikës: 8

Arritja më e lartë: finalja (2010, 2015)

Statistikat në Kupën e Kombeve të Afrikës: 36 ndeshje, 10 gola, 2 asistime

Çmime individuale: Golashënuesi më i mirë 2015 (3 gola), Ekipi më i mirë i turneut (2015)

Andre Ayeë duket i përjetshëm. Në fakt, karriera e tij ndërkombëtare zgjati 17 vjet (nga viti 2007 deri në vitin 2024) - një gjë e rrallë për ekipet kombëtare. Por kjo mund të jetë për shkak se Gana luajti në Kupën e Kombeve të Afrikës shumë shpesh gjatë epokës së Ayew: 9 herë (Ayew mungoi në vitin 2013), 3 herë në Kupat e Botës.

Ish-sulmuesi i Marseille ishte gjithmonë në qendër të vëmendjes, por gjithmonë mungonte diçka për suksesin. Në vitin 2010, ata pësuan një gol në fund ndaj Egjiptit në finalen e Kupës së Kombeve të Afrikës; po atë vit, prekja famëkeqe dhe gjeniale e Luis Suarez e privoi Ganën nga një gjysmëfinale e Kupës së Botës; në vitin 2015, ata humbën me penallti ndaj Bregut të Fildishtë.

Asamoah Gyan (Gana)

Pjesëmarrje në Kupën e Kombeve të Afrikës: 7

Arritja më e lartë: Finalja (2010, 2015)

Statistikat në Kupën e Kombeve të Afrikës: 31 ndeshje, 8 gola, 6 asistime

Çmime individuale: Ekipi më i mirë i turneut (2010, 2013)

Asamoah Gyan dominoi futbollin afrikan në shumë mënyra - ai është golashënuesi më i frytshëm i Afrikës në historinë e Kupës së Botës, golashënuesi më i mirë ndërkombëtar i të gjitha kohërave i Ganës dhe në vitin 2010 ishte finalist për Futbollistin Afrikan të Vitit. Por trofeu kryesor i kontinentit i shpëtoi atij, ashtu si edhe bashkëkombësve të tij Essien dhe Ayew. /Telegrafi/

Dhjetë nënshkrimet më të shtrenjta në historinë e futbollit spanjoll, të llogaritura me vlerën e vitit 2025, ndryshojnë nga 10 më të mirat që të gjithë kemi në mendje.

Për shembull, i dyti nuk është Martin Zubimendi, për të cilin Arsenali pagoi 70 milionë euro verën e kaluar nga Real Sociedad. Është Gaizka Mendieta, ish-mesfushor i Valencias dhe Barcelonës, ndër të tjerë, i cili u transferua nga Valencia te Lazio në vitin 2001. Kjo shumë ishte 48 milionë euro... që tani do të ishte 94 milionë euro.

Interesante është se Real Madridi nuk është i listuar si blerës (megjithëse është i listuar si shitës) në 10 lojtarët më të mirë të këtyre transferimeve të mëdha, ndryshe nga Atletico Madrid (në blerjen e Diego Costas) ose Barcelona (në blerjen e Ferran Torres).

Dhe jo aq çuditërisht, e vetmja skuadër jo-angleze që blen lojtarë me shuma të mëdha parash është Lazio, në rastin e Mendietas 25 vjet më parë, gjë që tregon se ku ka shkuar muskuli financiar në vitet e fundit.

Raporti i përpiluar nga Betfair duke përdorur 'Llogaritësin' e tyre (i cili zbaton një algoritëm që përfshin faktorë të tillë si inflacioni dhe luhatjet e valutës në transaksionet e bëra në pesetë) ka rillogaritur koston reale të transferimeve më të shtrenjta në histori me çmimet aktuale.

I aplikuar te futbollistët spanjollë, kjo do ta rendiste atë të dytin vetëm pas Kepa Arrizabalaga, transferimi i të cilit te Chelsea nga Athletic Bilbao në vitin 2018 tani do të vlente mbi 108 milionë euro. Portieri i Arsenalit është i vetmi futbollist spanjoll, vlera e transferimit të të cilit, në këtë vlerësim të përditësuar, do të kalonte 100 milionë euro.

Transferimi i Fernando Torres nga Liverpooli te Chelsea kalon nga vendi i 10-të në të pestin në këtë kalkulator, me një kosto reale prej pak më shumë se 90 milionë eurosh, pothuajse e njëjtë me atë që do të kushtonte sot transferimi i Alvaro Moratës nga Real Madridi te Chelsea.

Ky transferim, nëse do të ndodhte tani, do të kishte kushtuar pothuajse 91 milionë euro, 25 milionë euro më shumë se sa u pagua në vitin 2017. Morata është pikërisht lojtari i pestë, tarifa e transferimit të të cilit, e përshtatur për inflacionin, ka qenë më e larta në historinë e futbollit botëror.

Lëvizjet e sulmuesit të lindur në Madrid midis Juventusit, Atletico Madridit dhe Chelseat, ndër të tjera, do të kishin arritur në total 281 milionë euro me çmimet e sotme. Kjo përfaqëson një diferencë prej 64 milionë eurosh krahasuar me tarifën e tyre fillestare të transferimit.

Në vendin e tretë renditet Rodri, i cili u pagua 70 milionë euro nga Manchester City, por kostoja reale e tij do të ishte prej rreth 94 milionë euro.

Më poshtë në listë gjendet Aymeric Laporte, për të cilin Manchester Cityt ia pagoi Athletic Bilbaso 65 milionë euro dhe tani do të vlente plotë 89.5 milionë euro.

Transferimi i Diego Costas nga Atletico Madridi te Chelsea kushtoi 60 milionë euro, por me llogaritjen e tanishme ai do të vlente mbi 82 milionë euro, teksa Marc Cucurella, i cili u ble prej Chelseat nga Brightoni për 65 milionë euro, tani do duhej të paguhej mbi 75 milionë euro.

I nënti në listë është Zubimendi me një çmim blerje dhe rillogaritje të njejtë prej 70 milionë euro, ndërsa Feran Torres, i cili u ble nga Barcelona për 55 milionë euro nga Manchester City, me llogaritjen e re do të duhej të paguhej rreth 69 milionë euro. /Telegrafi/

Përditësimi më i fundit i vlerës së tregut nga Transfermarkt për dhjetorin 2025 prodhon një formacion prej 1.35 miliardë eurosh të mbushur me superyje në zhvillim dhe të afirmuar - dhe një mungesë të madhe.

Gianluigi Donnarumma (45 milionë euro) është portieri më i vlefshëm në botë, i vazhduar nga një mbrojtje me katër lojtarë Achraf Hakimi (80 milionë euro), William Saliba (90 milionë euro), Pau Cubarsi (80 milionë euro) dhe Nuno Mendes (75 milionë euro), duke nënvizuar rëndësinë e mbrojtësve modernë me mendje sulmuese.

Në mesfushë, Vitinha (110 milionë euro) ka në qendër një treshe të talentuar teknikisht së bashku me Jude Bellingham (160 milionë euro) dhe Pedri (140 milionë euro), vlera e kombinuar e të cilëve pasqyron se si kontrolli dhe shkathtësia tani dominojnë mënyrën e të menduarit për rekrutimin e lojtarëve të elitës.

Megjithatë, kryefjala është në sulm, ku 18-vjeçari Lamine Yamal rreshtohet në krahun e djathtë me një vlerë tregu prej 200 milionë eurosh, duke barazuar vlerësimin rekord botëror për një lojtar në fushë.

Ai shoqërohet nga Kylian Mbappe (gjithashtu 200 milionë euro) në qendër dhe Vinicius Jr (150 milionë euro) në të majtë, duke i dhënë kësaj forme një treshe sulmuese që përzien produktivitetin maksimal me një shpejtësi të frikshme dhe cilësi në lojën një kundër një.

Erling Haaland, i parë prej kohësh si pika referuese për vlerat e transferimeve, mungon tërësisht, i lënë pas Mbappes pavarësisht se ndan shifrën prej 200 milionë eurosh për shkak të moshës dhe konkurrencës pozicionale në modelin aktual. /Telegrafi/

Chelsea ka njoftuar zyrtarisht se ka ndarë rrugët me trajnerin italian, Enzo Maresca, me njoftimin që ka ardhur gjatë ditës së sotme (e enjte).

Chelsea ka pasur një sezon të përzier deri më tani, duke u renditur në vendin e pestë në tabelë, vetëm dy pikë larg vendit të katërt.

Në javët e fundit, Maresca ka pranuar gjithashtu se nuk ndihet i mbështetur nga klubi dhe tani gjërat duket se po arrijnë kulmin.

Kështu, gjatë ditës së sotme (e enjte), Chelsea ka njoftuar zyrtarisht se ka ndarë rrugët e trajnerin italian.

“Klubi i Futbollit Chelsea dhe trajneri kryesor Enzo Maresca janë ndarë”, thuhet në njoftimin e klubit londinez.

Gjatë kohës së tij në Klub, Maresca e udhëhoqi ekipin drejt suksesit në Ligën e Konferencave dhe Kupën e Botës për Klube FIFA. /Telegrafi/

Trajneri i xhudo, Driton Kuka e ka falënderuar dhe i ka dhënë mirënjohjen xhudistes Nora Gjakova, pasi kjo e fundit njoftoi gjatë të martës zyrtarisht pensionimin.

Pas 23 vitesh të përkushtuara në sportin e xhudos, kampionia olimpike nga Kosova ka njoftuar zyrtarisht pensionimin në moshën 33-vjeçare, duke mbyllur një rrugëtim historik të mbushur me sakrificë, fitore dhe krenari kombëtare.

Pas këtij vendimi për pensionim nga Gjakova ka ardhur edhe reagimi i trajnerit të saj, Driton Kuka, i cili ishte më meritori për arritjet e saj.

Nora Gjakova mbyll karrierën: Një kapitull i artë që përfundon në fund të vitit 2025

Kuka ka shfrytëzuar profilin e tij privat në Facebook për të bërë një postim, ku e falenderon dhe i shpreh gjithë mirënjohjen për mundin dhe sakrificën.

“Faleminderit Nora. Kampionia Olimpike sot zyrtarisht përfundoj karrierën e saj! Mirënjohës për punën, mundin e sakrificën për gjithë Kombin Shqiptar”, ka shkruar Kuka. /Telegrafi/

Phil Foden ka pësuar rënien më të madhe të vlerës së tregut nga çdo lojtar i ligave më të larta të futbollit në vitin 2025, me faqen e specializuar të statistikave dhe transferime Transfermarkt që vlerëson se ylli i Manchester City ka humbur rreth 52 milionë funte pavarësisht shenjave të një rikthimi në formë.

Vlera e tij ra ndjeshëm gjatë një periudhe të vështirë për Cityn sezonin e kaluar, edhe pse ai arriti të shënonte 13 gola në 49 paraqitje.

Ky sezon ka qenë më inkurajues, me Fodenin që është rikthyer në formacionin e Anglisë dhe ka kontribuar me gola dhe asistime, ndërsa City mbetet në garë për titull. Megjithatë, vlera e tij e vlerësuar ka rënë në rreth 69.7 milionë funte, rënia më e madhe në të gjitha ligat kryesore të Evropës.

Shoku i skuadrës, Rodri, vjen menjëherë pas tij, pasi humbi gati 48 milionë funte në vlerë, kryesisht për shkak të problemeve afatgjata me lëndimet dhe një rikthimi të ngadaltë në aksion.

I treti në listën e lojtarëve me zhvlerësimin më të madh është ylli i Real Madridit, Vinicius Junior, i cili tani vlerësohet 43.5 milionë funte më pak.

Pas tij vijnë Gavi i Barcelonës dhe Rodrygo Goes i Real Madridit, me të dy lojtarët që janë zhvlerësuar gjatë vitit 2025 për lotë 34.8 milionë funte.

Kapiteni i Arsenalit, Martin Odegaard, gjithashtu ka parë një rënie të vlerësimit të tij me pak më shumë se 30 milionë funte, me lëndimet që luajnë një rol të rëndësishëm.

Zhvlerësim gjatë 2025-tët pati edhe Bernardo Silva i Cityt, i cili pati rënie çmimi prej 28.7 milionë funte.

Florian Wirtz i Liverpoolit është gjithashtu në dhjetëshen e parë, me rreth 26 milionë funte që i humbën çmimin pas një sezoni të parë sfidues pas transferimit të tij rekord britanik.

Në fund, emra të mëdhenj si Eduardo Camavinga dhe Ronald Araujo gjithashtu kanë pasur zhvlerësim prej 26 milionë funtesh, duke nënvizuar se si forma, gjendja fizike dhe paqëndrueshmëria e klubit kanë nxitur disa nga zhvlerësimet më të mëdha të futbollit këtë vit. /Telegrafi/

Pep Guardiola ka fituar 18 trofe me Manchester Cityn, duke përfshirë gjashtë tituj të Ligës Premier, triumfin e parë të klubit në Ligën e Kampionëve, një tripletë vendase, një tripletë kontinentale, një sezon lige me 100 pikë dhe katër tituj radhazi lige. Zëvendësimi i dikujt me këtë trashëgimi nuk do të jetë kurrë i lehtë.

Emri i Guardiolës ka filluar të flitet shumë së fundmi rreth një largimi të tij nga Etihad pas një dekade pune të mbushur me trofe, ndërsa shumë emra të njohur janë përmendur si pasues të tij.

Momentalisht nuk ka një pasardhës të dukshëm të Guardiolës, por ka disa trajnerë që, në teori, mund të vazhdojnë filozofinë dhe standardet e Cityt nëse spanjolli do të largohej në fund të sezonit 2025/26.

Enzo Maresca

Enzo Maresca është aktualisht një nga pasardhësit e mundshëm më të diskutuar të Guardiolës. Sipas raportimeve, City tashmë po përgatit plane emergjente që përfshijnë italianin nëse Guardiola largohet në të ardhmen e afërt.

Maresca ishte pjesë e stafit të trajnerëve të Guardiolës te City, duke përvetësuar modelin e lojës së klubit në mënyrë të ngushtë. Më vonë ai e dëshmoi veten si trajner kryesor duke e udhëhequr Leicester Cityn drejt titullit të Championship dhe rikthimit në Ligën Premier, përpara se të transferohej te Chelsea.

Te Chelsea, Maresca ka lënë mbresa duke e stabilizuar klubin dhe duke dhënë rezultate të prekshme, duke përfshirë kualifikimin në Ligën e Kampionëve dhe suksesin në garat evropiane. Ai kombinon përvojën në Ligën Premier me një kuptim të thellë të parimeve të Guardiolës, duke e bërë atë një kandidat logjik.

Andoni Iraola

Andoni Iraola ka ndërtuar në heshtje një reputacion të fortë si një nga trajnerët më progresivë të Ligës Premier. Puna e tij te Bournemouth është vlerësuar, veçanërisht duke pasur parasysh burimet e kufizuara të klubit.

Futbolli i spanjollit përputhet ngushtë me idetë thelbësore të Guardiolës: ndërtim i strukturuar, disiplinë pozicionale dhe presion intensiv në vend të mbrojtjes reaktive. Iraola gjithashtu ka treguar një aftësi mbresëlënëse për të zhvilluar lojtarë, me individë si Milos Kerkez dhe Antoine Semenyo që lulëzuan nën drejtimin e tij.

Përpara se të mbërrinte në Angli, Iraola e mori Rayo Vallecanon nga niveli i dytë i Spanjës duke i ngjitur në La Liga dhe e shndërroi atë në një skuadër konkurruese në ligën elitare. Ndërsa kredencialet e tij taktike janë të qarta, një transferim direkt te City mund të duket ende si një hap i rëndësishëm në këtë fazë të karrierës së tij.

Cesc Fabregas

Cesc Fabregas është shfaqur si një nga trajnerët e rinj më interesantë në Evropë. Një mesfushor i formuar nga Guardiola, Arsene Wenger dhe Luis Enrique, ai e kaloi karrierën e tij si lojtar i zhytur në futbollin pozicional në nivelin më të lartë.

Te Como, Fabregas ka demonstruar tashmë instinkte të forta trajneri, duke e çuar klubin drejt ngjitjes në Serie A, ndërkohë që këmbëngul në futboll proaktiv, të bazuar në posedim të topit, në vend të taktikave të orientuara drejt mbijetesës. Ekipet e tij i japin përparësi kontrollit, lëvizjes inteligjente dhe presionit të qëllimshëm.

Fabregas duket gjithashtu i aftë në ndërtimin e skuadrës, duke kombinuar në mënyrë efektive të rinjtë me përvojën, siç shihet në zhvillimin e shpejtë të lojtarëve si Nico Paz. Ndërsa trajektorja e tij tregon drejt një të ardhmeje në majë të karrierës, marrja e drejtimit të Cityt mund të vijë shumë herët në udhëtimin e tij si trajner.

Vincent Kompany

Kredencialet menaxheriale të Vincent Kompanyt janë rritur ndjeshëm vitet e fundit, pavarësisht skepticizmit të hershëm. Pas rezultateve të përziera me Burnleyn në LIgën Preier, emërimi i tij te Bayern Munich shkaktoi habi, por që atëherë ai i ka heshtur shumë kritikë.

Kompany fitoi titullin e Bundesligës dhe e ka bërë Bayernin të luajë një nga lojët më bindëse në Evropë. Cilësitë e tij udhëheqëse, rritja taktike dhe autoriteti i qetë kanë qenë të gjitha të dukshme.

Si legjendë e Cityt dhe ish-kapiten, Kompany e kupton kulturën, pritjet dhe dinamikën e zhveshtores së klubit. Ai gjithashtu kaloi vite duke punuar nën drejtimin e Guardiolës, duke mësuar nga afër se çfarë duhet për të menaxhuar në nivelin më të lartë.

Xabi Alonso

Emri i Xabi Alonsos nuk mund të injorohet në asnjë diskutim rreth zëvendësimit të mundshëm të Guardiolës. Një dishepull i drejtpërdrejtë i Pepit që nga koha e tyre së bashku te Bayern, Alonso shpesh i ka dhënë meritën Guardiolës për riformësimin e kuptimit të tij për futbollin.

Si trajner, Alonso ka përqafuar ide të ngjashme: kontroll përmes posedimit të topit, pasimeve të shkurtra dhe përdorimit inteligjent të hapësirës. Suksesi i tij te Bayer Leverkusen, ku ndërtoi një skuadër agresive dhe të strukturuar mirë, tregoi aftësinë e tij për të kombinuar qartësinë taktike me talentin sulmues.

Edhe pse situata e tij te Real Madridi mund të jetë e pasigurt, Alonso mbetet shumë i vlerësuar në të gjithë Evropën dhe më parë ka tërhequr vëmendjen e klubeve të Ligës Premier. Filozofia dhe prejardhja e tij do të lejonin një tranzicion relativisht të qetë te City.

Xavi

I vetmi kandidat aktualisht i papunë në listë, Xavi mund të jetë mishërimi më i pastër i trashëgimisë futbollistike të Guardiolës. Si një figurë qendrore në skuadrën legjendare të Barcelonës së Pep, Xavi më vonë i përktheu këto parime në karrierën e tij si trajner.

Ai pati sukses të dukshëm te Al-Sadd përpara se të kthehej te Barcelona, ku fitoi La Ligën dhe Superkupën e Spanjës. Qëndrimi i tij si trajner u përqendrua shumë në rivendosjen e identitetit të klubit: lojë pozicionale, kontroll të topit dhe besim te talentet e rinj.

Lojtarë të tillë si Gavi, Pedri, Alejandro Balde dhe Lamine Yamal u zhvilluan të gjithë nën udhëheqjen e tij. Pavarësisht kritikave të përziera gjatë kohës së tij në Camp Nou, idetë, metodat e stërvitjes dhe menaxhimi i skuadrës së Xavit janë shumë të ngjashme me ato të Guardiolës. /Telegrafi/

Çdo dimër, tregu i futbollistëve të lirë ofron një mori talentesh. Emra me peshë, përvojë dhe një entuziazëm konkurrues, të gatshëm për të nisur një aventurë të re pa pasur nevojë që klubi blerës të shpenzojë ndonjë euro për tarifë transferimi.

Me kalibrin e lojtarëve që janë aktualisht në dispozicion, 11-shja ideale titullarë e futbollistëve të lirë do të ishte vërtet mbresëlënëse.

Gazeta Marca ka përpiluar një përzgjedhje prej njëmbëdhjetë yjesh që formojnë një formacion të veçantë... dhe një ekip plot mundësi.

Midis shtyllave, një portier klasik. Manuel Neuer mbetet një shkëmb, një kapiten me një zë të vendosur dhe një vështrim të ftohtë. Një kampion i gjithçkaje me Gjermaninë dhe Bayern Munich, autoriteti i tij ende ankoron çdo mbrojtje. Ai nuk kërcen më siç bënte një dekadë më parë, por leximi i tij i lojës, komanda e tij dhe përvoja e tij e mbajnë një hap përpara.

Mbrojtja nxjerr në pah përvojë dhe forcë. Në pozicionin e mbrojtësit të djathtë, Dani Carvajal mishëron besueshmërinë në futboll: mbi 400 ndeshje dhe 26 tituj me Real Madridin dëshmojnë autoritetin e tij në netët e mëdha, megjithëse dëmtimet e fundit e kanë penguar.

Boshti qendror do të zihej nga Antonio Rudiger dhe Kalidou Koulibaly, një partneritet i fortë si shkëmbi. Gjermani dominon në situatat një-me-një; senegalezi, në ajër. Dy mbrojtës të kalibrit të turneve të mëdha, të forcuar nga finalet dhe betejat me tension të lartë.

Mesfusha është ndërtuar mbi ekuilibër dhe talent. Leon Goretzka mishëron ritmin e punës, hapin dhe vrapimet nga thellësia; një lojtar i palodhur që futet në zonë dhe nuk ngurron kurrë.

Krahas tij, Bernardo Silva i drejton fijet me një qartësi të pakrahasueshme. Portugezi e interpreton ritmin, duke përshpejtuar ose duke bërë pauza sipas nevojës, dhe ofron zgjidhje aty ku të tjerët shohin vetëm probleme. Me to, skuadra fiton qëllim dhe rrjedhshmëri.

Në sulm, dinamit. Në njërën anë, Sadio Mane, me mbi 100 gola në Ligën Premier dhe shok skuadre i Cristiano Ronaldos në Arabinë Saudite, mbetet një makth për çdo mbrojtës të krahut. Shpejtësia, instinkti dhe shpirti i tij garues janë ende të pazvogëluara.

Në anën tjetër, Paulo Dybala, ai lojtar i butë me këmbë të majtë që duket se e ka të gjithë fushën të hartuar në kokën e tij. Një lojtar lidhës, i paparashikueshëm dhe vdekjeprurës midis vijave, argjentinasi ruan prekjen magjike që vendos ndeshjet.

Në mesfushë, ka edhe yje të lirë si Modric, i cili në Itali tashmë po merret në konsideratë për një rinovim kontrate me Milanin pas sezonit të tij të suksesshëm pavarësisht se është 40 vjeç.

Dhe në sulm, dy golashënues. Karim Benzema, fituesi i Topit të Artë 2022, kombinon qetësinë e një veterani me talentin e tij të zakonshëm. Pranë tij, ose duke alternuar me të, është Robert Lewandowski, i cili, pavarësisht pasigurisë së kontratës me Barçën, vazhdon të shënojë rekorde golash. Si një opsion i tretë, Dusan Vlahovic: një sulmues ike me një të ardhme ende të pashkruar.

Njëmbëdhjetë lojtarë të lirë që, pa asnjë tarifë transferimi, krenohen me tituj të Ligës së Kampionëve, çmime të Topit të Artë, cilësi lidershipi dhe mbi 1,200 gola në emrin e tyre.

Një ekip me cilësi të provuar, me një të kaluar dhe të tashme të artë, që do të bënte çdo klub ambicioz të ëndërronte të bënte një hap të menjëhershëm përpara. /Telegrafi/

Formacioni i yjeve të lirë

Barcelona thuhet se po mbështetet te projekti i “Spotify Camp Nou” si gurthemeli i rimëkëmbjes së tyre financiare afatgjatë.

Drejtori ekzekutiv i klubit, Manel del Rio, duke folur për TV3, përshkroi afatet kohore dhe parashikimet e lidhura me rihapjen graduale të stadiumit.

Barça është duke pritur një licencë të tretë komunale për të hapur tribunën veriore dhe seksionin e tifozëve, gjë që do ta rriste kapacitetin në 62,000.

“Kjo do të na lejojë të arrijmë 62,000 vende dhe që më shumë anëtarë të shijojnë atë që është shtëpia e tyre, Spotify Camp Nou”, ka thënë fillimisht Del Rio.

Barcelona pret miratimin për të hapur kapacitetin prej 62,000 vendesh në Spotify Camp Nou

Ky hap mund të vijë që në ndeshjen e parë në shtëpi të vitit 2026 kundër Oviedos më 24 ose 25 janar, në varësi të miratimit të komunës.

Duke parë më tej në të ardhmen, klubi pret të arrijë 105,000 vende sezonin e ardhshëm, edhe pa çati. "Sezonin e ardhshëm presim të arrijmë 105,000 vende, pa çati, por me zonat VIP dhe nivelin e tretë plotësisht funksionale", shpjegoi ai.

Me stadiumin plotësisht funksional, Barcelona parashikon të ardhura vjetore prej rreth 360 milionë eurosh, një shifër kyçe në përballimin e një borxhi prej rreth 1.4 miliardë eurosh.

Del Rio minimizoi shqetësimet në lidhje me borxhin, duke deklaruar: “Klubet me më shumë borxhe zakonisht janë edhe ato me të ardhurat më të larta. Nëse asetet tejkalojnë detyrimet, nuk është problem. Tani për tani, është një borxh i qëndrueshëm”

Ai foli me një ton optimist për të ardhmen e klubit. “Rruga është shumë pozitive. Rruga e Barcelonës është e ëmbël, është një rrugë force”, tha ai, përpara se të shtonte: “Kam luajtur shumë futboll, jam tifoz i futbollit dhe mbështetës i Barcelonës”. /Telegrafi/

Sulmuesi i Real Madridit, Kylian Mbappe ka pësuar një dëmtim së fundmi, duke humbur disa ndeshje të rëndësishme me skuadrën e tij.

Mbappe u stërvit mirë me Real Madridin këtë javë, por ka pësuar një dëmtim në gju gjatë njërës prej seancave stërvitore.

Sipas gazetës franceze L’Equipe, Kylian Mbappe do të mungojë për tre javët e ardhshme pasi pësoi një dëmtim në stërvitje.

“Pas testeve të kryera sot te lojtari ynë Kylian Mbappe nga Shërbimet Mjekësore të Real Madridit, atij i është diagnostikuar një shtrembërim në gjurin e majtë. Rikuperimi i tij do të monitorohet”, thuhet në njoftim e Real Madridit.

Francezi ka kohë që vuan nga ky problem në gju, duke e detyruar të humbasë ndeshjen e humbur 2-1 të Real Madridit ndaj Manchester Cityt në Ligën e Kampionëve.

Një skanim me rezonancë magnetike më herët të mërkurën, më 31 dhjetor, konfirmoi se Mbappe kishte nevojë për tri javë pushim për t'u rikuperuar, duke bërë ai të humbasë Superkupën e Spanjës e cila zhvillohet në fillim të janarit.

Në ndeshjen e parë më 8 janar, Los Blancos luajnë ndaj Atletico Madridit dhe në rast fitoreje, në finale do të ndeshen me fituesin e takimit mes Barcelonës dhe Athletic Bilbaos.

Ndryshe, francezi është golashënuesi më i mirë i Real Madridit këtë sezon me 29 gola në 24 ndeshje në të gjitha garat. /Telegrafi/

Pas 23 vitesh të përkushtuara në sportin e xhudos, kampionia olimpike nga Kosova, Nora Gjakova ka njoftuar zyrtarisht pensionimin në moshën 33-vjeçare, duke mbyllur një rrugëtim historik të mbushur me sakrificë, fitore dhe krenari kombëtare.

Në ditën e fundit të vitit 2025, njëra nga xhudistët më të suksesshme kosovare ka vendosur t’i japë fund karrierës së saj sportive, një rrugëtimi që, siç thekson vetë ajo, ka qenë e gjithë jeta e saj deri më tani. E rritur dhe e formuar me sportin e xhudos, ajo shprehet e lumtur që arriti ta jetojë ëndrrën e saj deri në fund.

Sfidat, humbjet dhe fitoret, sipas saj, mbesin kujtime të pashlyeshme që e ndërtuan si sportiste dhe si njeri, duke e renditur ndër sportistet më të suksesshme shqiptare të të gjitha kohërave. Pas 23 vitesh karriere, ajo thotë se ndihet e përmbushur me gjithçka që ka arritur në arenën sportive.

Në mesazhin e saj të ndarjes, ajo ka falënderuar familjen për hapat e parë, trajnerin Driton Kuka për rrugën drejt titullit olimpik, klubin Ippon të Pejës, shtetin e Kosovës për nderin e përfaqësimit dhe gjithë shqiptarët për përkrahjen ndër vite. “Drejt fillimeve dhe ëndrrave të reja”, përfundon ajo, duke uruar një vit të mbarë 2026.

Postimi pa ndërhyrje i Nora Gjakovës

Faleminderit Xhudo…

Sot ne diten e fundit te vitit 2025 po e permbylli nje kapitull te rendesishem qe per mu ka qene e gjithe jeta ime deri tash,po e perfundoj karrieren time si sportiste.

Une jam rrit dhe kam marr fryme me sportin e xhudos dhe jom e lumtur qe e kom jetu andrren teme.

Sfidat,humbjet dhe fitoret do te mbesin vetem kujtime te paharrrueshme per mu sepse me kane bo nje nder sportistet me te sukssesshme shqiptare dhe mbi te gjitha njeriun qe jam sot.

Jam mirenjohese per kete rrugetim te bukur qe e kam pas dhe ndihem e permbushur me gjithçka qe kam arrite gjate ketyre 23 viteve karriere ne sport.

Faleminderit qe keni qene pjese e ketij rrugetimi: familjes per hapat e pare ne sport dhe per mbeshtetjen e vazhdueshme,Tonit qe me ngriti si sportiste deri ne titullin me te larte te Kampiones Olimpike,shokeve dhe shoqeve te Klubit Ippon ne Peje per çdo ndeshje e perkrahje,shtetit tim Kosoves🇽🇰per nderin edhe krenarine qe ma dha per me e perfaqesu dhe te gjithe shqipetareve kudo qe jane per perkrahjen nder vite

Faleminderit te gjitheve qe me keni qendru afer.

Kosova Judo Federation Kosovo Olympic Committee

Drejt fillimeve dhe endrrave te reja…

Gezuar 2026

/Telegrafi/

Juventusi është gjithnjë e më i kënaqur me ndikimin e hershëm të Luciano Spallettit dhe tashmë po shqyrton një rinovim afatgjatë, pavarësisht se trajneri ka mbërritur vetëm kohët e fundit në Torino.

Spalletti është aktualisht nën kontratë deri në qershor, me një zgjatje automatike që shkaktohet nga kualifikimi në Ligën e Kampionëve.

Megjithatë, sipas Gazzetta dello Sport, Juventusi do të preferonte të ecë përpara kësaj klauzole dhe të siguronte vazhdimësinë më shpejt, duke e parë trajnerin toskan si një figurë kyçe në rindërtimin e klubit.

Vetëm në një periudhë të shkurtër në Continassa, Spalletti ka mbikëqyrur një ndryshim të qartë në vetëbesim dhe drejtim.

Rezultatet janë përmirësuar, por Juventusi është po aq i inkurajuar nga autoriteti, qartësia dhe ambicia e ripërtërirë që ai i ka sjellë skuadrës. Brenda ekipit, përvoja e tij shihet si thelbësore gjatë një faze delikate tranzicioni.

Marrëdhënia midis Spallettit dhe hierarkisë së klubit përshkruhet si shumë pozitive, me një përputhje të fortë në prioritetet sportive dhe realitetet financiare. Juventusi beson se stabiliteti në stol do të dërgonte gjithashtu një sinjal të rëndësishëm në dhomën e zhveshjes, veçanërisht për talentet në zhvillim si Kenan Yildiz.

Një marrëveshje e re që zgjat deri në vitin 2028 është diskutuar tashmë në nivel ekzekutiv, me Damien Comollin të hapur për bisedime zyrtare sapo të përfundojë faza e grupeve të Ligës së Kampionëve.

Ndërsa Spalletti mbetet i përqendruar në punën e përditshme, Juventusi është i etur të shmangë pasigurinë dhe të veprojë me vendosmëri për të siguruar të ardhmen e tij. /Telegrafi/

Luka Modric ka ndarë një pikëpamje të ekuilibruar mbi debatin e gjatë Lionel Messi kundër Cristiano Ronaldo, duke refuzuar të zgjedhë një anë ndërsa vlerëson të dy legjendat për përcaktimin e një epoke në futboll.

Në një intervistë me Corriere della Sport, ish-mesfushori i Real Madridit pranoi një lidhje më të ngushtë me Ronaldon për shkak të kohës që kaluan së bashku, por shprehu admirim edhe për Messin.

"Është një pyetje që nuk më pëlqen. Ata shënuan një epokë”, ka thënë fillimisht Modric.

"Jam më i lidhur me Cristianon sepse kam luajtur me të, ai ishte partneri im në Madrid dhe ju siguroj se ai nuk është vetëm një futbollist i shkëlqyer; ai është një person i jashtëzakonshëm".

“Njerëzit nuk e dinë, por ai ka një zemër të madhe, gjithmonë i gatshëm të ndihmojë të tjerët. Dhe është një njeri i thjeshtë dhe normal".

Për Messin, Modric shtoi: “Si njeri, nuk e njoh, por nuk dyshoj se është gjithashtu i jashtëzakonshëm. Si lojtar, madhështor”. /Telegrafi/

Viti 2025 po mbaron dhe është koha për të bërë një bilanc. Portali i statistikave Squawka ka publikuar një listë me 10 lojtarët që ishin të përfshirë drejtpërdrejt në më shumë gola në Bundesligë në vitin kalendarik 2025.

Lista kryesohet nga Harry Kane, i cili grumbulloi 37 kontribute të drejtpërdrejta në gola (31 gola, 6 asistime) gjatë vitit 2025.

Në vendin e dytë është një tjetër lojtar i FC Bayern Munich: Michael Olise me 32 kontribute (14 gola, 18 asistime).

Kane dhe Olise janë dy lojtarët e vetëm që kanë pasur më shumë se 30 kontribute të drejtpërdrejta në gola në Bundesligë në vitin 2025.

Sulmuesi i Borussia Dortmund, Serhou Guirassy, i cili është në vendin e tretë, ishte i përfshirë drejtpërdrejt në 22 gola - një diferencë mjaft e madhe nga dyshja e Bayernit.

Rastësisht, ka një tjetër lojtar të Bayernit në listën e 10 lojtarëve më të mirë të Squaëkas: Serge Gnabry është në vendin e shtatë me 17 kontribute të drejtpërdrejta në gola. /Telegrafi/

Mbrojtësi i djathtë i Real Madridit, Trent Alexander-Arnold mund të rikthehet në Ligën Premier më shpejt sesa që ishte menduar, por jo te Liverpooli.

Sipas mediumit të afërt me klubin mbretëror, DefensaCentral, Alexander-Arnold, mund të largohet nga Los Blancos në afatin kalimtar të verës 2026.

Anglezi 27-vjeçar nuk është ambientuar ende plotësisht në klubin e tij të ri, kështu që e ardhmja e tij mbetet e pasigurt.

Manchester City, Manchester United dhe Newcastle United thuhet se mund të ofrojnë deri në 40 milionë euro për të blerë Trentin në verën e vitit 2026.

Nga ana e tij, Alexander-Arnold nuk dëshiron të largohet nga Real Madridi dhe klubi nuk është ende gati të shqyrtojë ofertat në tavolinë.

Të gjithë në ekip besojnë te Alexander-Arnold dhe mendojnë se ai duhet të luajë më shumë ndeshje për t'u përshtatur me klubin e tij të ri.

Mbrojtësi iu bashkua Real Madridit në verën e vitit 2025 si lojtar i lirë. Këtë sezon, ai ka dhënë një asistim në 11 ndeshje në nivel klubesh. /Telegrafi/

Trajneri i kombëtares spanjolle, Luis de la Fuente, e lavdëroi Lionel Messin përpara përballjes në Finalissima dhe një përballje të mundshme në Kupën e Botës 2025.

Në një intervistë ekskluzive me gazetës AS, trajneri i kampionëve evropianë theksoi cilësinë e qëndrueshme të legjendës argjentinase, duke paralajmëruar se ndikimi i tij mbetet i pa-zvogëluar pavarësisht moshës së tij.

“Messi është një nga ata lojtarë që nuk duhet të zhduket kurrë. Ashtu si Cristiano Ronaldo. Ata janë fantastikë", ka thënë fillimisht De la Fuente.

Caktohet data, ora dhe vendi i finales së “Finalissima 2026” mes Spanjës dhe Argjentinës

“Cilado qoftë forma e Messit në Finalissima ose në Kupën e Botës, ai është një nga ata lojtarë që mund të bëjë diferencën me një detaj të vetëm”.

"Prandaj, kam respekt dhe admirim të plotë për karrierën e Leos dhe për atë që ai ende ka përpara", përfundoi trajneri i Spanjës.

Komentet e De la Fuentes nxjerrin në pah respektin e Spanjës për Argjentinën, ndërsa ata përgatiten për përballjen ndërkontinentale midis kampionëve të Evropës dhe Amerikës së Jugut. /Telegrafi/

Lojtarët e Arsenalit mposhtën Aston Villën mbrëmë (e martë) në Emirates në kuadër të xhiros së 19-të të Ligës Premier me rezultat 4-1, dhe gjithçka mund të kishte qenë ndryshe nëse nuk do të ishte gabimi i pabesueshëm i Emiliano Martinez në golin e parë të ndeshjes.

Lideri aktual i Ligës Premier kaloi në epërsi me një gol të Gabriel Magalhaes në minutën e 48-të pas një gabimi të madh të portierit të Aston Villas.

Një nga portierët më të mirë në botë reagoi me dëshpërim pas një goditjeje nga këndi nga Bukaya Saka, pasi nuk arriti të kapte topin e lartë që i ra në krahë.

Streamff - b456ef98

Streamff - b456ef98 streamff.com

With Streamff service you can share your video in two clicks, as easy as it sounds.

Gabrieli bëri më të mirën para tij, i cili e shfrytëzoi këtë dhe shënoi për epërsinë e Topçinjve 1-0.

Kujtojmë që Martinez është një nga më të merituarit për medaljen e artë të Argjentinës në Kampionatin Botëror në Katar në vitin 2022, dhe u shpall portieri më i mirë në botë atë vit dhe në vitin 2024.

Arsenali shënoi tre gola të tjerë pas kësaj epërsie me anë të Martin Zubimendit, Leandro Trossardit dhe Gabriel Jesus, ndërsa Ollie Watkins shënoi golin e ngushëllimit për vizitorët. /Telegrafi/

Ish-kapiteni dhe zëvendëspresidenti aktual i Interit ,Javier Zanetti zbulon pse refuzoi ofertat nga Anglia dhe Spanja për ta përfunduar karrierën e tij te Nerazzurrët.

Legjenda e klubit erdhi në Evropë nga Argjentina në vitin 1995 për Interin dhe qëndroi atje deri në pensionimin e tij në vitin 2014.

Edhe atëherë, përvoja nuk kishte mbaruar, pasi ai menjëherë hyri në menaxhim si nënkryetar i tyre.

“Interi është klubi i zemrës sime, klubi me të cilin jam i dashuruar”, ka thënë fillimisht Zanetti në një intervistë për Sky Sports UK.

“Kisha oferta nga Spanja dhe Anglia për të shkuar dhe për të luajtur atje, por e vërteta është se qëndrova te Interi sepse doja vërtet të lija gjurmën time këtu në këtë institucion”.

“E dija që Presidenti ynë në atë kohë po bënte sakrifica të mëdha në mënyrë që Interi të fitonte tituj të rëndësishëm dhe, koha më dha të drejtë", përfundoi argjentinasi.

Ndryshe, Zanetti luajti për Interin për 19 vite, duke u bërë një nga lojtarët më përfaqësues në historinë e klubit Nerazzurri, ai me më shumë paraqitje (858) dhe gjithashtu më i suksesshmi në historinë e Interit, duke ngritur 16 trofe. /Telegrafi/

Faza e grupeve të Kupës së Kombeve të Afrikës nuk ka mbaruar ende, por të gjitha kombëtaret pjesëmarrëse të fazës së 1/8-tës, ose fazës eliminatore, janë mësuar tashmë.

Ekipet e Senegalit, Republikës Demokratike të Kongos dhe Beninit konfirmuan progresin e tyre të martën mbrëma, dhe sot mbetet vetëm të zhvillohen zyrtarisht ndeshjet e raundit të tretë në grupet E dhe F, ku gjithçka është tashmë e qartë.

Që nga mbrëmë, dihet se në fazën e 1/8-tës do të luajnë Maroku, Mali, Egjipti, Afrika e Jugut, Nigeria, Tunizia, Tanzania, Senegali, Republika Demokratike e Kongos, Benini, Algjeria, Burkina Faso, Sudani, Kameruni, Bregu i Fildishtë dhe Mozambiku.

Është gjithashtu e qartë se katër çiftet e fazës së 1/8-tës do të përbëhen nga ekipet e mëposhtme: Mali-Tunizi, Maroku-Tanzania, Egjipti-Benini dhe Algjeria-RD e Kongos.

Pas dueleve të mbrëmjes së sotme (e mërkurë), do të dihen katër çiftet e mbetura. /Telegrafi/

Futbollisti i famshëm brazilian, Rivaldo publikoi në rrjetet sociale fotografi dhe video të dhomës ku mban të gjithë trofetë e tij, dhe ajo duket si një muze që feston karrierën e tij të pasur.

Sigurisht, trofetë më të vlefshëm, siç janë Topi i Artë dhe trofeu i Kupës së Botës 2002, janë në plan të parë.

Rivaldo e filloi karrierën e tij profesionale te Santa Cruz në vitin 1991, dhe pesë vjet më vonë u transferua te Deportivo La Coruna.

Pastaj në vitin 1997 ai shkoi në Barcelonë, ku arriti sukseset më të mëdha të karrierës së tij si klub, duke shënuar 130 gola në 235 ndeshje gjatë pesë sezoneve.

Në vitin 2002, braziliani nënshkroi për Milanin, me të cilin fitoi Ligën e Kampionëve, dhe deri në fund të karrierës së tij luajti për Olympiacos, AEK, Bunyodkor dhe disa klube braziliane përpara se të tërhiqej në vitin 2015.

Ai luajti 74 ndeshje dhe shënoi 35 gola për ekipin kombëtar brazilian nga viti 1993 deri në vitin 2003, dhe kulmi i tij ishte fitimi i Kupës së Botës në vitin 2002.

Ndryshe, Rivaldo fitoi Topin e Artë dhe çmimin Lojtari i Vitit nga FIFA në vitin 1999. /Telegrafi/