Britania e Madhe dhe Franca janë zotuar të dërgojnë trupa paqeruajtëse në Ukrainë në rast të një marrëveshjeje paqeje.

Planet për një veprim të tillë u bënë vitin e kaluar, por janë ringjallur ditët e fundit, me SHBA-në që mbështet aleatët evropianë duke u zotuar të ofrojnë garanci sigurie për Ukrainën.

Britania dhe Franca e kanë udhëhequr idenë që nga fillimi i saj dhe tani kanë nënshkruar një deklaratë qëllimi për të vendosur trupa në Ukrainë në rast të një marrëveshjeje paqeje.

Në një deklaratë pas një takimi kyç të liderëve evropianë më 6 janar, ata e përshkruan si një "forcë shumëkombëshe", megjithëse është e paqartë nëse ndonjë komb tjetër do të bashkohet me dërgimin e trupave në terren.

Presidenti rus Vladimir Putin dihet se është kundër vendosjes së trupave paqeruajtëse të huaja në tokën ukrainase.

Cilat vende janë - ose mund të jenë?

Deri më tani, vetëm Britania dhe Franca kanë premtuar trupa paqeruajtëse dhe është e mundur që kjo të mbetet kështu.

Të dyja kanë ushtri të fuqishme dhe të dy kombet janë gjithashtu të vetmet vende në Evropë me armë bërthamore, shkruan skynews.

Vlen të përmendet se presidenti i Francës, Emmanuel Macron, fillimisht e ngriti çështjen e pranisë së trupave franceze në Ukrainë në vitin 2024, kur refuzoi ta përjashtonte atë.

Ndërsa disa vende kanë treguar më parë se mund të jenë - ose jo - të gatshme të dërgojnë forca në Ukrainë si pjesë e koalicionit, kanë kaluar muaj që kur çështja është në qendër të vëmendjes dhe nuk është plotësisht e qartë se ku qëndrojnë gjërat tani.

Ja disa vende të tjera që mund të kontribuojnë me paqeruajtës në një farë mënyre, dhe çfarë kanë thënë ato për këtë çështje si kohët e fundit ashtu edhe gjatë vitit të kaluar.

Turqia

Turqia, e cila ka ushtrinë e dytë më të madhe në NATO, ka treguar se është gati të jetë pjesë e përpjekjeve paqeruajtëse.

Ministria e saj e mbrojtjes tha vitin e kaluar se ishte “e përgatitur të kontribuonte” në një mision ndërkombëtar të pasluftës.

Dhe pas takimit të koalicionit në janar, ministri i jashtëm i Turqisë, Hakan Fidan, sugjeroi që marina e vendit të tij mund të përfshihej në sigurimin e Detit të Zi.

"Siguria e Detit të Zi, natyrisht, kërkon që Turqia, si anëtare e NATO-s me flotën më të madhe në Detin e Zi, të mbajë përgjegjësi", tha ai.

Spanja

Spanja gjithashtu mund të kontribuojë me trupa në Ukrainë, njoftoi kryeministri Pedro Sanchez pas takimit të liderëve evropianë më 6 janar.

"Ne jemi të përgatitur të konsolidojmë paqen me praninë e forcave të armatosura spanjolle. Nëse e kemi bërë këtë në pjesë të tjera të botës, pse të mos e bëjmë edhe në Evropë", deklaroi ai në komentet e raportuara nga El Pais.

Sanchez do ta diskutojë çështjen me grupet politike dhe do të shpjegojë planet për vendosjen e mundshme të trupave.

Finlanda

Roli i Finlandës në çdo mision paqeruajtës është i paqartë.

Ministri i saj i jashtëm tha më parë se vendi do të ishte "patjetër" pjesë e koalicionit, por kryeministri Petteri Orpo më vonë përjashtoi mundësinë që trupat finlandeze të ishin pjesë e operacioneve luftarake.

Duke folur pas takimit të koalicionit më 6 janar, presidenti finlandez Alexander Stubb vuri në dukje se roli i Finlandës ende nuk është përcaktuar.

Kanadaja

Jo në Evropë, por një anëtare e NATO-s, Kanadaja ka premtuar një angazhim të konsiderueshëm të vazhdueshëm për çdo forcë sigurie, por është e paqartë nëse kjo do të shtrihet edhe në trupat paqeruajtëse në terren.

Duke hyrë në koalicionin e vullnetarëve, kryeministri Mark Carney, në komentet e raportuara nga CBC, foli për "përforcimin më të madh ushtarak në breza" që është duke u zhvilluar në vendin e tij.

Australia

Kryeministri australian Anthony Albanese tha më parë se është "i hapur" për të dërguar trupa në Ukrainë si paqeruajtës.

Duke folur më 3 mars të vitit të kaluar, ai tha: "Aktualisht po diskutohet rreth paqeruajtjes së mundshme dhe, nga perspektiva e qeverisë sime, ne jemi të hapur për të shqyrtuar çdo propozim në të ardhmen, pasi Australia historikisht ka luajtur një rol të rëndësishëm në... një sërë fushash të paqeruajtjes."

Kush është jashtë?

Vende të tjera më parë e kanë përjashtuar dërgimin e trupave në territorin ukrainas, ose janë zotuar të mbështesin përpjekjet paqeruajtëse në mënyra të tjera.

Duke folur vitin e kaluar, Prof. Clarke tha se Polonia dhe Gjermania janë ndër vendet që nuk pritet të dërgojnë trupa në Ukrainë.

Polonia

Polonia ka një nga ushtritë më të forta në Evropë dhe shpenzon shumë më tepër se objektivi i mbrojtjes i NATO-s.

Por ajo ka gjithashtu një kufi të gjatë me Ukrainën dhe Bjellorusinë dhe është e shqetësuar për sigurinë e vet.

Duke folur ditën e takimit të koalicionit, kryeministri polak Donald Tusk theksoi se Polonia do të luante një rol kyç në logjistikë dhe organizim për të ndihmuar në koordinimin e mbështetjes për Ukrainën.

Por ai riafirmoi se nuk pritet të dërgohen trupa polake në vetë Ukrainën.

Gjermania

Si ekonomia më e madhe në Evropë, Gjermania është pjesë thelbësore e çdo përgjigjeje të bashkuar ndaj luftës në Ukrainë.

Kancelari Friedrich Merz tha se vendi i tij mund t'i bashkohet një force shumëkombëshe për të monitoruar armëpushimin, por me trupa të vendosura jashtë Ukrainës.

"Gjermania do të vazhdojë të kontribuojë politikisht, financiarisht dhe ushtarakisht”, tha ai.

Italia

Kryeministrja e Italisë, Giorgia Meloni, ishte midis atyre që morën pjesë në takimin e koalicionit më 6 janar dhe ajo përsëriti qëndrimin e saj të mëparshëm se vendi i saj nuk do të vendosë trupa në terren.

Në një deklaratë pas takimit, qeveria italiane konfirmoi mbështetjen e saj për sigurinë e Ukrainës dhe tha se deklarata e përbashkët nga udhëheqësit në takim "pasqyron parimet që Italia i ka riafirmuar vazhdimisht". /Telegrafi/

Më pak se një vit më parë, Mercedes njoftoi se A-Class A do të ndërpritej si pjesë e një vendimi për të zvogëluar gamën e veturave kompakte.

Megjithatë, automjeti i nivelit bazë i kompanisë po merr një jetë të re, me prodhimin e zgjatur deri në vitin 2028.

Ai nuk do të mbajë më etiketën "Made in Germany", pasi prodhimi po zhvendoset nga fabrika e Rastatt në vendin e Kecskemet në Hungari nga tremujori i dytë i vitit.

Vendimi i papritur u njoftua nga një zëdhënës i Mercedes në një deklaratë për gazetën gjermane të biznesit Automobilwoche.

Arsyetimi përqendrohet në lirimin e kapacitetit të prodhimit në Rastatt, ku prodhohen CLA dhe CLA Shooting Brake të reja.

Përveç kësaj, fabrika gjermane do të montojë GLA-në e gjeneratës së ardhshme duke filluar nga viti 2027, duke ofruar si motorë me djegie të brendshme ashtu edhe sisteme transmetimi elektrike.

Ky i fundit do të zëvendësojë EQA-në e sotme, pas vendimit të Mercedes për të bashkuar linjat e saj të motorëve me djegie të brendshme dhe atyre elektrik.

Ndërsa A-Class do të vazhdojë më gjatë se sa ishte planifikuar fillimisht, B-Class nuk do të vazhdojë.

Mercedes do të heqë gradualisht minivanin e saj më të vogël pa zhvilluar një pasardhës të drejtpërdrejtë.

Një ndryshim më interesant në linjën kompakte do të jetë shtimi i një G-Class të vogël.

"Little G" pritet të dalë në treg këtë vit ose në vitin 2027. /Telegrafi/

Presidenti gjerman Frank-Walter Steinmeier ka kritikuar ashpër politikën e jashtme të SHBA-së nën presidentin Donald Trump, dhe i ka kërkuar botës të mos e lejojë rendin botëror të shpërbëhet në një "strofull hajdutësh" ku të paskrupullt marrin atë që duan, shkruan Reuters.

Në vërejtje jashtëzakonisht të forta, të cilat duket se i referoheshin veprimeve të tilla si rrëzimi i presidentit të Venezuelës, Nicolas Maduro, në fundjavë, ish-ministri i Jashtëm tha se demokracia globale po sulmohet si kurrë më parë, transmeton Telegrafi.

Edhe pse roli i presidentit gjerman është kryesisht ceremonial, fjalët e tij kanë njëfarë peshe dhe ai ka më shumë liri për të shprehur pikëpamjet sesa politikanët.

Duke përshkruar aneksimin e Krimesë nga Rusia dhe pushtimin në shkallë të plotë të Ukrainës si një pikë kthese, Steinmeier tha se sjellja e SHBA-së përfaqësonte një çarje të dytë historike.

"Pastaj është ndarja e vlerave nga partneri ynë më i rëndësishëm, SHBA-të, të cilat ndihmuan në ndërtimin e këtij rendi botëror", tha Steinmeier në fjalimet e tij në një simpozium vonë të mërkurën.

"Bëhet fjalë për parandalimin e shndërrimit të botës në një strofull hajdutësh, ku më të paskrupulltit marrin çfarë të duan, ku rajone ose vende të tëra trajtohen si pronë e disa fuqive të mëdha", tha ai.

“Ndërhyrja aktive ishte e nevojshme në situata kërcënuese, dhe vende si Brazili dhe India duhet të bindeshin të mbronin rendin botëror”, shtoi ai. /Telegrafi/

Një ngjarje e pazakontë ka ndodhur në komunën Burgsinn të Bavarisë në Gjermani, ku rreth 50 dele hynë në një supermarket të rrjetit Penny.

Sipas një zëdhënësi të kompanisë, delet qëndruan për rreth 20 minuta mes rafteve pranë arkave.

Ende nuk dihet se çfarë i shtyu kafshët drejt dyqanit, por ato ishin shkëputur nga kopeja dhe humbën rrugën.

Delet lanë jashtëqitje dhe disa shishe u thyen.

Dyqani u pastrua dhe Penny njoftoi se nuk kanë ndërmend të nisin ndonjë procedurë kundër bariut. /Telegrafi/

BMW ndërtoi më shumë se 1 milion makina në Gjermani në vitin 2025 ose rreth 25% të prodhimit të përgjithshëm të makinave në vend, njoftoi të mërkurën kompania me seli në Mynih.

Në përgjithësi, vitin e kaluar në Gjermani u ndërtuan 4.15 milionë makina pasagjerësh, raportoi të martën Shoqata Gjermane e Industrisë Automobilistike (VDA).

Kjo do të thotë se 40% e makinave të prodhuara nga BMW në mbarë botën ka të ngjarë të vijnë nga Gjermania.

Kompania ende nuk ka publikuar shifra të sakta, por në vitin 2024 pjesa ishte rreth 43%, shkruajnë mediat e huaja, përcjell Telegrafi.

Në Gjermani, BMW ndërton makina në Mynih, Regensburg, Dingolfing dhe Leipzig. Shumica e tyre janë të destinuara për rajonin evropian.

Kompania ende nuk ka publikuar asnjë shifër mbi shpërndarjen aktuale, por në vitin 2024 Regensburg kishte vëllimin më të lartë të prodhimit midis fabrikave gjermane me 343,000 makina, përpara Dingolfing me 298,000, Leipzig me 246,000 dhe Mynih me 201,000.

Dhe shpërndarja vitin e kaluar ka të ngjarë të ketë qenë afërsisht e ngjashme.

Kjo do të thotë se pak më pak se një e treta e makinave të prodhuara nga Grupi BMW, i cili përfshin gjithashtu Mini dhe Rolls-Royce, vijnë nga Bavaria.

BMW ndërton automjete me motorë me djegie të brendshme, hibride plug-in dhe automjete plotësisht elektrike në një linjë prodhimi në të katër fabrikat gjermane.

Fabrikat bavareze ndërtojnë ekskluzivisht automjete për markën kryesore, ndërsa fabrika në Leipzig prodhon gjithashtu Mini Countryman përveç modeleve BMW.

Megjithatë, fabrika më e madhe e kompanisë ndodhet jashtë vendit.

Në vitin 2024, ajo ishte në Spartanburg, Karolina e Jugut në Shtetet e Bashkuara juglindore, ku u prodhuan 396,000 automjete. /Telegrafi/

Dekadat e varësisë e kanë lënë Berlinin në një gjendje të brishtë ekonomike dhe politike.

Nga: Katja Hoyer / The Telegraph
Përkthimi: Telegrafi.com

Nuk ka kaluar shumë kohë kur zemërim të madh do të kishte shkaktuar një politikan i cili do të fantazonte rrëmbimin e kancelarit gjerman dhe ta quante atë, pos tjerash, “neonazist”. Kur ish-presidenti rus Dmitry Medvedev bëri pikërisht këtë të dielën, nuk shkaktoi më shumë sesa një dënim të shkruar në mënyrë formale nga zëdhënësi i qeverisë gjermane dhe një indiferencë nga ministri i Jashtëm gjerman Johann Wadephul, i cili i quajti komentet e Medvedevit “interesante”.

Incidentet e tilla theksojnë se sa shumë ka ndryshuar marrëdhënia mes Gjermanisë dhe Rusisë. Por, ka gjasa që Gjermanisë do t’i duhet shumë më tepër kohë për ta përballur këtë ndryshim.

Sigurisht, komentet e Medvedevit duhet të shihen në kontekst. Kur ai sugjeroi që “rrëmbimi i neonazistit Merz mund të ishte një kthesë e shkëlqyer në këtë karnaval ngjarjesh”, ai po reagonte ndaj kapjes nga ana ShBA-së e presidentit venezuelas Nicolás Maduro, i cili ka qenë aleat i Rusisë. Megjithatë, ai zgjodhi jo vetëm ta veçonte kancelarin Friedrich Merz për talljen e tij, por gjithashtu shtoi: “Ka edhe arsye për ndjekje penale ndaj tij në Gjermani, prandaj nuk do të ishte humbje, veçanërisht kur qytetarët po vuajnë kot” - një aluzion për çmimet e larta të energjisë që kanë prekur Gjermaninë, qëkur ajo u shkëput nga lëndët djegëse fosile ruse pas pushtimit të plotë të Ukrainës në vitin 2022.

Komentet e Medvedevit zbulojnë dy gjëra. E para është se sa e mërzitur është Rusia për humbjen e Gjermanisë si konsumator energjie dhe partner biznesi, pavarësisht mohimeve të kundërta. Importet gjermane nga Rusia kanë rënë me 95 përqind që nga fillimi i luftës. Berlini tani varet kryesisht nga vendet si Norvegjia dhe ShBA-ja për importet e tij jetike të energjisë. Kjo do të thotë humbje akute e të ardhurave dhe e ndikimit të Moskës në Evropë.

Por, komentet e Medvedevit tregojnë gjithashtu anën tjetër të medaljes. Energjia në Gjermani është bërë e shtrenjtë, e paqëndrueshme dhe e ndjeshme ndaj sabotazhit. Trashëgimia e viteve të varësisë nga Rusia do të marrë shumë kohë për t’u korrigjuar dhe mund të kërkojë më shumë vullnet politik sesa Berlini mund të korr për momentin. Gjermania tani është e ekspozuar ndaj sulmeve në infrastrukturën kritike, është një vend i pakëndshëm për investime nga industritë me konsum të lartë energjie dhe një peizazh politikisht i paqëndrueshëm në të cilin marrëdhënia e ardhshme me Rusinë vazhdon të luajë një rol kyç.

Kjo flet më shumë sesa paratë. Gjermania ia shiti Rusisë infrastrukturën kritike të energjisë, në tokën e saj, përfshirë objektin e saj më të madh për ruajtjen e gazit - një mega-strukturë nëntokësore sa mbi 900 fusha futbolli që ruan mjaftueshëm gaz për të furnizuar dy milionë familje për një vit. “Nënvlerësuam varësinë dhe rreziqet e sigurisë politike që buronin nga kjo marrëdhënie”, pranoi në retrospektivë, Norbert Röttgen nga partia konservatore CDU e Merzit.

Gjermania ndaloi importin e gazit nga Rusia: Importet e gazit natyror nga Rusia, në milionë metra kubBurimi: Eurostat

Në fund të vitit 2022, Gjermania mori kontrollin e rafinerive, depozitave dhe infrastrukturave të tjera në vend, që ishin në pronësi të Rusisë, por kurrë nuk mund të rifitojë njohurinë e thellë dhe kuptimin që Moska ka fituar për sistemin gjerman. Tani, Vladimiri Putin mund ta përdorë këtë. U raportua më herët këtë javë se Rusia ka intensifikuar sulmet e fshehta mbi infrastrukturën gjermane, përfshirë objektet energjetike. Ndërkohë që ministria e Mbrojtjes ka përcaktuar Rusinë si “kërcënimin më të madh dhe më të menjëhershëm për sigurinë e Gjermanisë”, nuk ka zgjidhje të shpejtë për boshllëqet e mëdha të shkaktuara nga vitet e lidhjes së pakujdesshme me Rusinë.

Një tjetër pasojë nga lidhja e dashurisë së Gjermanisë me Rusinë është thjesht kostoja dhe paqëndrueshmëria e furnizimit me energjinë që është riorganizuar me nxitim. Ekonomia e tretë më e madhe në botë importon një shifër marramendëse prej 70 përqind të energjisë që përdor, dhe të gjithë e dinë se sa shumë varet nga kjo ajo që ka mbetur nga industria e saj e ballafaquar me vështirësi. Berlini nuk është në pozicion për të negociuar për çmime ose kushte më të mira.

Konsumatorët gjermanë paguajnë disa nga çmimet më të larta të energjisë elektrike në botë, dhe investitorët e mundshëm janë aq të zhgënjyer nga kjo situatë saqë shumë prej tyre tërhiqen. Vitin e kaluar, ArcelorMittal, prodhuesi i dytë më i madh i çelikut në botë, refuzoi madje 1.3 miliardë euro subvencione për të prodhuar çelik të gjelbër në Gjermani, duke preferuar investimet “në vende që mund të ofrojnë furnizim të parashikueshëm dhe konkurrues me energji elektrike”, siç u shpreh kompania.

Nga ana tjetër, kombinimi i stagnimit ekonomik dhe kostove të larta për konsumatorët, ushqen tensionet politike në Gjermani. Qeveria e Merzit mund të ketë adoptuar një qëndrim aq optimist saqë ashiqare e zemëron Moskën, por partitë opozitare po e shfrytëzojnë dëshpërimin e njerëzve dhe efektet e dëmshme të pesimizmit ekonomik, për të prezantuar rikthimin e marrëdhënieve më miqësore me Rusinë - si një zgjidhje të thjeshtë për problemet e vendit.

Në veçanti, partia e ekstremit të djathtë, Alternativa për Gjermaninë (AfD) - tani partia më e madhe opozitare që kryeson në shumë sondazhe - përfiton nga frika dhe presioni i krijuar nga situata. Në manifestin e saj elektoral të vitit të kaluar, ajo deklaroi: “Si pasojë e sanksioneve kundër Rusisë, furnizimi i përballueshëm me energji në Gjermani është gjithashtu i rrezikuar rëndë. Për këtë arsye, vendi ynë nuk është më në gjendje të konkurrojë”.

Kjo do të çonte në “deindustrializim dhe varfërim të popullit gjerman”. Zgjidhja është e thjeshtë, sugjeron AfD-ja: “Rusia për dekada të tëra ka qenë ofrues dhe garantues i besueshëm i energjisë së përballueshme”. Partia kërkon që “tregtia e pakufizuar me Rusinë” të rinis, që sanksionet të hiqen, dhe tubacionet Nord Stream të rivendosen. Nuk është rastësi që pohimi i Medvedevit se qytetarët gjermanë “po vuajnë kot”, përputhet me argumentet e AfD-së.

Rikthimi i tregtisë me Rusinë është kërkesë që ka shumë dëgjues - përtej AfD-së dhe votuesve të saj. Të dëshpëruar për energji të sigurt dhe të lirë, shumë drejtues gjermanë të biznesit janë më se të etur që lufta në Ukrainë të përfundojë dhe të rifillojnë importet nga Rusia. Ata, nga ana tjetër, kanë vëmendjen e shumë politikanëve, përfshirë edhe ata nga dy partitë qeverisëse.

Për shembull, Thomas Bareiss nga CDU-ja konservatore e Merzit, ishte një nga negociatorët e traktatit të koalicionit, ku ai ishte pjesë e grupit të përkushtuar për çështjet e energjisë. Vitin e kaluar ai tërhoqi vëmendjen duke sugjeruar se nëse do të ketë paqe në Ukrainë, “sigurisht, gazi mund të rrjedhë sërish”. Dietmar Woidke nga partneri i qendrës së majtë në koalicion, SPD, u pajtua duke argumentuar për një “normalizim të marrëdhënieve tregtare”. Dhe, kjo pa përmendur partitë opozitare të ekstremit të majtë dhe të djathtë.

Rivendosja e kursit të Gjermanisë me Rusinë është larg përfundimit. Varësia shumëvjeçare e Gjermanisë ka lënë gjurmë të thella në strukturën ekonomike, politike dhe logjistike të vendit. Nëse komentet e pabesueshme të Medvedevit sot mezi tërheqin vëmendje, kjo lidhet po aq me faktin se qeveria po përballet me fytyrën e vërtetë të diplomacisë ruse, sa edhe me brishtësinë shqetësuese që ka lënë tërheqja e Gjermanisë nga Rusia. Kjo është një ndarje e ndërlikuar që është ende larg përfundimit. /Telegrafi/

Ministri i Jashtëm gjerman Johann Wadephul tha të hënën se Grenlanda i përket Danimarkës, dhe se aleanca e NATO-s mund të diskutojë forcimin e mbrojtjes së saj nëse është e nevojshme.

Wadephul foli pasi presidenti i SHBA-së, Donald Trump bëri kërcënime të reja për të marrë Grenlandën, një perspektivë që alarmoi aleatët e NATO-s dhe ka marrë një urgjencë të re pasi Trump ndoqi kërcënimet për të rrëzuar udhëheqësin venezuelas Nicolas Maduro.

Trump ka thënë vazhdimisht se dëshiron të marrë Grenlandën, një ambicie e shprehur për herë të parë në vitin 2019 gjatë presidencës së tij të parë.

Të dielën, ai i tha revistës The Atlantic në një intervistë: "Ne kemi nevojë për Grenlandën, absolutisht. Ne kemi nevojë për mbrojtje".

Duke folur me gazetarët në Lituani, Wadephul tha se Gjermania kishte pyetje në lidhje me largimin e Maduros dhe theksoi se populli venezuelas duhet të përcaktojë të ardhmen e vendit të tyre në zgjedhje të lira dhe të ndershme, pasi Trump tha se SHBA-të do ta drejtonin vendin.

Për Grenlandën, Wadephul theksoi se ajo është pjesë e Danimarkës, transmeton Telegrafi.

"Dhe meqenëse Danimarka është anëtare e NATO-s, Grenlanda, në parim, do t'i nënshtrohet gjithashtu mbrojtjes së NATO-s", tha ai.

"Dhe nëse ka kërkesa të mëtejshme për të forcuar përpjekjet mbrojtëse në lidhje me Grenlandën, atëherë do të duhet ta diskutojmë këtë brenda kornizës së aleancës", shtoi ai.

Ai nuk dha hollësi mbi natyrën e këtyre diskutimeve. /Telegrafi/

Ka përfunduar procesi i vlerësimit dhe numërimit të 27,600 pakove me fletëvotime, të cilat kanë ardhur nga dy kutitë postare të Komisionit Qendror të Zgjedhjeve (KQZ) në Berlin dhe Bernë.

Sipas rezultateve përfundimtare nga ky proces, Lëvizja Vetëvendosje ka dalë e para, duke siguruar 72.20 për qind, përkatësisht 19,344 vota.

Rezultatet e partive të tjera janë si në vijim:

Lidhja Demokratike e Kosovës (LDK) – 10.15% ose 2,720 vota

Partia Demokratike e Kosovës (PDK) – 9.56% ose 2,560 vota

Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës (AAK) – 3.90% ose 1,045 vota

Procesi i numërimit të këtyre fletëvotimeve kishte nisur të shtunën, më 3 janar 2026, në ora 16:00, dhe ka përfunduar gjatë ditës së sotme, më 5 janar 2026.

Ndërsa sot KQZ ka tërhequr edhe rreth 20 mijë pako të supozuara me fletëvotime nga diaspora.

Në total, rreth 58 mijë shtetas të Kosovës ishin regjistruar për të votuar përmes postës në zgjedhjet e parakohshme për Kuvendin e Republikës së Kosovës, të mbajtura më 28 dhjetor 2025./Telegrafi/

Pensionet, migrimi dhe rekrutimi ushtarak do të vazhdojnë të formësojnë politikën e brendshme gjermane në vitin 2026. Megjithatë, do të jetë thelbësore se si do të ecë AfD në zgjedhjet e landeve.

Qeveria gjermane, e përbërë nga Kristiandemokratët dhe Socialdemokratët, për momentin e ka hequr nga rendi i ditës çështjen e saj më të vështirë të politikës së brendshme: pas debateve të lodhshme, ajo e shtyu paketën e saj të reformës së sistemit shtetëror të pensioneve përmes Bundestagut në fillim të dhjetorit. Thelbi i saj: nivelet e pensioneve do të mbeten të qëndrueshme të paktën deri në vitin 2031.

Reformat themelore të sistemit tani do të përpunohen nga një komision, i cili pritet të paraqesë propozimet e tij deri në mesin e vitit 2026. A do të rritet përsëri mosha e daljes në pension - nga 67 në 70 vjeç ndoshta? Apo vendi do t'i thotë lamtumirë një moshe të caktuar daljeje në pension për të gjithë, siç parashikohet në një propozim nga profesori i ekonomisë, Jens Südekum?

Südekum dëshiron që numri i viteve që një person ka punuar të vlejë për të përcaktuar madhësinë e pensionit të tij. Kancelari Friedrich Merz e quajti idenë "sigurisht që ia vlen të merret në konsideratë". Ai shtoi: "Dua të zbatoj një reformë gjithëpërfshirëse. Dhe kjo çështje mund të luajë një rol këtu".

Çështja e kujdesit të drejtë në pleqëri në një shoqëri ku njerëzit jetojnë më gjatë dhe të moshuarit po bëhen më të shumtë do të mbetet një sfidë për vendin dhe qeverinë e tij në vitet e ardhshme.

Në buxhetin e vitit 2026, kontributi i shtetit për të kompensuar humbjet e sistemit të pensioneve arrin deri në 128 miliardë euro - rreth një e katërta e buxhetit të përgjithshëm.

Deputetët e rinj konservatorë në veçanti ishin dhe mbeten të pakënaqur me reformën e pensioneve dhe po kërkojnë përmirësime të rëndësishme për periudhën pas vitit 2031, veçanërisht për brezat e ardhshëm. Prandaj, komisioni i pensioneve është nën presion për të hartuar propozime vërtet të zbatueshme për një çështje jashtëzakonisht komplekse.

Shërbimi ushtarak në Gjermani

Janë marrë edhe vendime të rëndësishme në lidhje me shërbimin ushtarak: në fillim të vitit, të gjithë ata që kanë mbushur moshën 18 vjeç do të marrin letra nga shteti. Meshkujt duhet të plotësojnë pyetësorin e bashkangjitur, gratë nuk janë të detyruara ta bëjnë këtë, por mund ta bëjnë.

Pjesëmarrja në një ekzaminim mjekësor, pra përcaktimi i shëndetit të tyre, do të jetë e detyrueshme. Qeveria po mbështetet në gjetjen e vullnetarëve të mjaftueshëm për të rritur numrin e ushtarëve gjermanë nga 183,000 që janë aktualisht në një numër të planifikuar midis 255,000 deri 270,000 gjatë dhjetë viteve të ardhshme. Ky është aktualisht plani i Ministrit Federal të Mbrojtjes Boris Pistorius (SPD). Përveç kësaj, duhet të shtohen 200,000 rezervistë.

Vitin tjetër, mund të bëhet e qartë nëse ka mjaftueshëm vullnetarë apo nëse qeveria do të duhet t'i drejtohet përsëri Bundestagut dhe të riaktivizojë shërbimin e detyrueshëm ushtarak, i cili është hequr që nga viti 2011.

A mund t'i fitojë Alternativa për Gjermaninë zgjedhjet në lande?

Që në vitin 2025, Gjermania po përballet me pyetjen serioze: sa e fortë do të bëhet Alternativa për Gjermaninë (AfD), pjesërisht e ekstremit të djathtë? Ajo është tashmë partia më e fortë opozitare në Bundestag, dhe në vitin 2026, zgjedhjet në lande do të mbahen në dy lande të Gjermanisë lindore - Sachsen-Anhalt dhe Mecklenburg-Vorpommern. Në Sachsen-Anhalt, AfD ka rreth 40 përqind në sondazhet aktuale, ndërsa në landin tjetër 38 përqind.

A do të arrijnë partitë demokratike të qendrës së djathtë të ndryshojnë diçka? Dhe nëse AfD bëhet forca më madhe në këto lande, a do të mbetet në fuqi premtimi i demokratëve të krishterë konservatorë për të mos bashkëpunuar me AfD në asnjë rrethanë?

Zgjedhjet në këto lande mbahen në pjesën e dytë të vitit. Deri atëherë, ato do të dominojnë debatin rreth qëndrimit ndaj AfD-së. Më parë do të ketë zgjedhje në Baden-Württemberg dhe Rheinland-Pfalz në mars.

Migrimi: Merz shpreson për heqjen e kontrolleve kufitare

Tema e migracionit sigurisht që do të jetë në qendër të vëmendjes edhe këtë vit. Që kur qeveria mori detyrën në maj 2025, Ministri Federal i Brendshëm Alexander Dobrint (CSU) ka thënë vazhdimisht: Gjermania tani po ndjek një politikë të ashpër ndaj emigrantëve. Më shumë njerëz duhet të kthehen menjëherë direkt në kufij.

Në mesin e dhjetorit, ministrat e brendshëm të BE-së ranë dakord gjithashtu të shtrëngojnë ndjeshëm politikën e përbashkët të azilit. Të ashtuquajturat qendra kthimi po planifikohen përsëri në vendet jashtë BE-së, megjithëse përpjekjet e mëparshme - të tilla si ato të qeverisë italiane në Shqipëri - nuk kanë qenë të suksesshme. Njerëzit që janë në BE pa të drejtë qëndrimi dhe refuzojnë të largohen nga territori i saj duhet të ndëshkohen më rëndë.

Me një politikë të përbashkët azili, "...ne gjithashtu do të jemi në gjendje të zhvendosim kontrollet kufitare në kufijtë e jashtëm të Evropës", tha kancelari Merz.

Me fjalë të tjera: kontrollet afatgjata në të gjithë kufijtë e jashtëm të Gjermanisë mund të hiqen në vitin 2026. Nëse kjo do të ndodhë vërtet mbetet për t'u parë. Iniciativa e ministrave të Brendshëm të BE-së duhet të miratohet ende nga Parlamenti Evropian.

A do të debatojë qeveria për politikën klimatike në vitin 2026?

Viti 2026 do të jetë gjithashtu i rëndësishëm për politikën kombëtare të klimës. Në dhjetor, BE-ja specifikoi objektivat e saj klimatike: emetimet e gazrave serrë duhet të reduktohen me 90 përqind deri në vitin 2040 krahasuar me vitin 1990, dhe deri në vitin 2050, Bashkimi Evropian dëshiron të bëhet neutral ndaj klimës. Ministri gjerman i Mjedisit, Carsten Schneider (SPD), shprehu kënaqësi të madhe: "Objektivi i ri i klimës i BE-së është ndoshta vendimi më i rëndësishëm i politikës klimatike të kësaj legjislature".

Ministrja e Ekonomisë, Katarina Reiche (CDU), mbështetet në termocentralet me gaz dhe nuk është veçanërisht ambicioze kur bëhet fjalë për popullarizimin e energjisë së erës dhe diellore.

Martin Kaiser, një ekspert i klimës në Greenpeace, i tha DW: "Ndryshe nga kohërat e koalicionit të semaforëve, dështimet dramatike në sektorët e transportit dhe strehimit duhet të kompensohen me masa të përshtatshme emergjente, të pranueshme shoqërisht. Një kthim te lëndët djegëse fosile në politikën industriale dhe të energjisë, siç po planifikon Ministri Reiche, nuk duhet të lejohet".

Prandaj, qeveria po përballet me një konflikt serioz në politikën e klimës vitin e ardhshëm - siç është për shumë çështje të tjera. Në politikën e brendshme, viti 2026 me siguri do të jetë një vit shumë i ngjeshur. /DW/

Votuesit në të gjithë kontinentin evropian do të përballen me zgjedhje të rëndësishme këtë vit, duke vendosur për të ardhmen politike dhe gjeopolitike të Bashkimit Evropian.

Euronews sjell një pasqyrë të testeve kryesore elektorale që presin BE-në dhe vendet e tjera europiane në vitin 2026.

Viti 2025 rezultoi vendimtar për zgjedhjet në shumicën e vendeve të BE-së. Rumania u përfshi në qendër të fushatave të koordinuara të ndërhyrjes së huaj në rrjetet sociale, ndërsa kryeministri i Polonisë, Donald Tusk, nuk arriti të konsolidojë pozicionin e partisë së tij kundër konservatorëve në garën presidenciale.

Ndërkohë, Kristiandemokratët rikthyen pushtetin në Gjermani, ndërsa miliarderi i djathtë Andrej Babiš u rizgjodh në Republikën Çeke.

Ndërsa BE-ja hyn në vitin 2026, lufta e Rusisë në Ukrainë vazhdon të dominojë skenën në krahun lindor të bllokut. Shtetet anëtare mbeten të ndara mbi mënyrën më të mirë për të mbështetur Kievin, dhe tensionet në rritje midis BE-së dhe SHBA-së shtojnë pasiguri strategjike.

Zgjedhjet kryesore të këtij viti mund të ndryshojnë përsëri ekuilibrin politik dhe gjeopolitik të Evropës, duke përcaktuar jo vetëm udhëheqësit e ardhshëm, por edhe kursin e bllokut në një kohë sfidash të shumta ndërkombëtare.

Hungaria - Fundi i epokës Orban?

Viti 2026 mund të shënojë përfundimin e periudhës më të gjatë të vazhdueshme në pushtet në Bashkimin Evropian.

Viktor Orbán shërbeu për herë të parë si kryeministër i Hungarisë midis viteve 1998 dhe 2002, dhe ka qëndruar në pushtet që nga rizgjedhja e tij në 2010. Ndërsa kërkon një mandat të gjashtë, ai përballet me një sfidues serioz: Peter Magyar, një ish-udhëheqës i brendshëm i partisë Fidesz që tashmë është bërë lider i opozitës.

Partitë e Orbánit, Fidesz, dhe të Magyarit, Tisza, nuk ndryshojnë shumë në çështjet shoqërore, si të drejtat e komunitetit LGBTQ+ apo politikat e migracionit. Megjithatë, Magyar argumenton fuqishëm për rritjen e fuqisë blerëse të qytetarëve hungarezë, e cila aktualisht është një nga më të ulëtat në Evropë, dhe për përmirësimin e marrëdhënieve me Brukselin, i cili ende lidh pagesat miliona euro të fondeve të kohezionit me respektimin e sundimit të ligjit.

Kampanja e Magyar duket se po prek zemrat e votuesve: sondazhet e fundit e vendosin partinë Tisza 13 për qind përpara. Por, pavarësisht rezultatit, zgjedhjet do të kenë pasoja shumë përtej kufijve të Hungarisë.

Orbán qëndron në qendër të kampit nacional-konservator evropian, duke u lidhur ngushtë me pikëpamjet e presidentit amerikan, Donald Trump, dhe duke sfiduar hapur qëndrimet kryesore të BE-së mbi migracionin, standardet demokratike, dhe veçanërisht mbi luftën në Ukrainë.

Ngurrimi i Budapestit për të sanksionuar Moskën ose për të mbështetur Kievin ka thelluar ndarjet brenda bllokut. Një ndryshim në udhëheqje mund të riformulojë dinamikat e pushtetit brenda Këshillit Evropian në një moment kritik për të ardhmen e Ukrainës.

Spanja, Gjermania, Franca dhe Italia – Llogaridhënie lokale për qeveritë kombëtare

Katër nga fuqitë më të mëdha të Bashkimit Evropian po përgatiten për zgjedhje rajonale dhe komunale që do të tregojnë sa shumë po përparon e djathta ekstreme dhe do të japin një “matës” të nivelit të mosbesimit ndaj autoriteteve në Madrid, Berlin, Paris dhe Romë.

Në Spanjë, partia socialiste PSOE e kryeministrit, Pedro Sanchez po përballet me pasojat e humbjes në zgjedhjet rajonale të 21 dhjetorit në Extremadura, duke regjistruar rezultatin më të dobët ndonjëherë në një bastion tradicional të saj.

Ndërkohë, në Madrid, koalicioni qeverisës i Sanchez është nën presion pas disa skandaleve të korrupsionit dhe po përpiqet të miratojë një buxhet për vitin e tretë radhazi.

Zgjedhjet rajonale që po afrojnë në Spanjë – në Aragon më 8 shkurt, në Castilla y León më 15 mars, dhe në Andalusia, rajoni më i madh i vendit për nga sipërfaqja dhe popullsia, më së voni më 30 qershor – do të jenë prova kyçe jo vetëm për PSOE-në, por edhe për Partinë Popullore (PP), opozita qendrore e djathtë.

Pyetja kryesore është nëse PP mund të sigurojë shumicën para zgjedhjeve të përgjithshme të vitit 2027 pa u mbështetur tek partia ekstreme e djathtë Vox.

Po më 15 dhe 22 mars, francezët do të shkojnë gjithashtu në votime për të zgjedhur kryetarët e bashkive në të gjithë vendin. Ashtu si në Spanjë, këto zgjedhje lokale do të shërbejnë si një tregues i fortë për klimën politike para zgjedhjeve presidenciale të vitit 2027.

Franca përballet aktualisht me një krizë politike për shkak të paqëndrueshmërisë së gjatë të qeverisë, me mbështetje rekord të ulët për presidentin Emmanuel Macron dhe me rritjen e vazhdueshme të partisë ekstreme të djathtë, National Rally (RN), edhe pse liderja e saj, Marine Le Pen, është ndaluar të kandidojë për detyrë publike.

Në Itali, zgjedhjet komunale në qytetet kryesore si Roma, Milano, Bologna dhe Torino u shtynë gjatë pandemisë dhe janë caktuar përsëri për pranverën e vitit 2027. Për vitin 2026, votuesit do të shkojnë në kutitë e votimit vetëm në një numër më të vogël qytetesh, përfshirë Venezia, Reggio Calabria, Arezzo, Andria dhe Pistoia.

Italianët gjithashtu do të votojnë për një referendum mbi reformën kushtetuese të sistemit të drejtësisë. Ai pritet të mbahet në pranverën e ardhshme, edhe pse data ende nuk është përcaktuar. Ky referendum do të shihet si një test i mbështetjes publike për koalicionin e kryeministres, Giorgia Meloni para zgjedhjeve të përgjithshme të vitit 2027.

Në Gjermani, disa lande po përgatiten për zgjedhje rajonale: Baden-Württemberg dhe Rheinland-Pfalz në mars, dhe Sachsen-Anhalt, Berlini dhe Mecklenburg-Vorpommern në shtator.

Këto zgjedhje shtetërore do të testojnë popullaritetin e kancelarit Friedrich Merz, i cili është në detyrë që nga maji, dhe gjithashtu do të matin rritjen e ekstremit të djathtë jo vetëm në ish-Gjermaninë Lindore të deindustrializuar, por edhe në perëndimin më të pasur të vendit.

Suedia - Hija e ndërhyrjes së huaj

Duke shkuar drejt zgjedhjeve të përgjithshme në muajin shtator, kryeministri suedez Ulf Kristersson shkroi në X se “kur Suedia të shkojë në votime vitin e ardhshëm, do ta bëjmë këtë në një situatë serioze sigurie që duhet ta marrim parasysh”.

Kristersson po qeveris një koalicion qendror që përfshin social-demokratët, liberalët dhe Kristiandemokratët, i cili aktualisht renditet në sondazhe në nivele të ngjashme me rezultatet e zgjedhjeve të vitit 2023.

Që atëherë, Suedia ka përjetuar një rritje të kriminalitetit të dhunshëm, fenomen që ushqen retorikën e djathtë e cila dëgjohet në të gjithë Evropën, ku shpesh përdoret për të mbështetur argumente anti-migracioni.

Megjithatë, “situata serioze e sigurisë” që shqetëson kryeministrin nuk lidhet vetëm me kriminalitetin e brendshëm, por edhe me kërcënimin e ndërhyrjes së huaj.

— (@)

Në muajin nëntor, Ministria e Mbrojtjes së Suedisë njoftoi se kishte forcuar kapacitetet mbrojtëse kibernetike dhe ishte në gatishmëri për të përballuar ndërhyrje elektorale të ngjashme me ato të vërejtura në Gjermani, e cila këtë vit deklaroi se Rusia do të “pagojë një çmim” për “sulmet hibride” ndaj infrastrukturës zgjedhore.

Operacionet e tilla të ndërhyrjes së huaj ka të ngjarë të favorizojnë partitë kritike ndaj imigracionit, skeptike ndaj integrimit në BE dhe më ambigue në qëndrimin e tyre ndaj Moskës - një prirje që pasqyrohet tek Demokratët suedezë.

Zgjedhjet në Suedi pritet të jenë gjithashtu një test i qëndrueshmërisë demokratike të BE-së, pas zbatimit të Ligjit për Shërbimet Digjitale (DSA), i cili trajton ndërhyrjen zgjedhore në rrjetet sociale, dhe Mburojës së propozuar të Demokracisë nga blloku evropian.

Danimarka - nën presion, brenda dhe jashtë vendit

Pas humbjes historike në Kopenhagen, për herë të parë që nga viti 1938, kryeministrja Mette Frederiksen dhe Social Demokratët e saj do të përballen tani me një votim kombëtar.

Analistët vënë në dukje se qëndrimi i ashpër i Frederiksen ndaj imigracionit nuk dha rezultat.

Sondazhet tregojnë se kryeministrja, e cila është në pushtet që nga viti 2019, mund të humbasë pozicionin e saj, ndërsa koalicionit qeverisës - i përbërë nga parti që shtrihen nga e majta e mesme deri tek e djathta e mesme - duket gjithnjë e më i brishtë.

Danimarka gjithashtu është e shqetësuar për integritetin e saj territorial. Në fillim të këtij muaji, presidenti amerikan, Donald Trump, përsëriti pretendimet për ‘pushtimin’ e Greenlandës, një territor autonom i Mbretërisë së Danimarkës.

Votimi duhet të zhvillohet para tetorit 2026, megjithëse data ende nuk është konfirmuar.

Bullgaria - Pa qeveri, por euroja ka ardhur

Që nga 1 janari 2026, Bullgaria ka adoptuar zyrtarisht euron si monedhën e saj.

Megjithatë, vendi ka përjetuar një paqëndrueshmëri të konsiderueshme politike që nga muaji nëntor, pas dorëheqjes së qeverisë për shkak të protestave masive në rrugë kundër korrupsionit dhe ndikimit oligarkik.

Një zgjedhje presidenciale është caktuar tashmë për më 8 nëntor, dhe pritet gjithashtu një votim parlamentar për të zgjidhur bllokadën politike në vend.

Letonia dhe Sllovenia - Krerët e ri të mundshëm të shtetit

Sllovenia dhe Letonia do të mbajnë zgjedhjet parlamentare në muajin mars, gjegjësisht në tetor.

Në Slloveni, sondazhet tregojnë se opozita qendrore e djathtë, Partia Demokratike, ka një avantazh të lehtë ndaj Lëvizjes Freedom Movement, partia qendrore e majtë që aktualisht qeveris dhe që udhëhiqet nga kryeministri Robert Golob.

Analistët parashikojnë se formimi i një qeverie pas zgjedhjeve mund të jetë i vështirë, pasi disa parti të reja dhe më të vogla po hyjnë në garë.

Në Letoni, zgjedhjet do të përcaktojnë se kush do të pasojë koalicionin aktual qendër-djathtas të kryeministres Evika Siliņa.

Partia e saj aktualisht renditet e dyta në sondazhe, pak pas aleancës konservatore National Alliance.

Në fillim të vitit 2025, zgjedhjet lokale zbuluan dobësi në sistemin IT të votimeve, por Komisioni Qendror Zgjedhor i Letonisë njofton se ato janë zgjidhur përpara votimit të tetorit 2026.

SHBA-ja, Brazili, Izraeli dhe Rusia: Zgjedhje globale me ndikim në BE

BE-ja nuk është vetëm në mëshirën e votuesve të vet.

Në muajin nëntor, qytetarët amerikanë do të shkojnë në kutitë e votimit për zgjedhjet e gjysmës së mandatit kongresional, që përcaktojnë përbërjen e Dhomës së Përfaqësuesve dhe një të tretën e vendeve në Senatin amerikan.

Rezultati i këtyre zgjedhjeve mund të përcaktojë sa pushtet do të ketë administrata e Donald Trump, brenda dhe jashtë vendit. Evropianët do të ndjekin me kujdes zhvillimet.

Në fillim të këtij muaji, administrata amerikane publikoi një Strategji Kombëtare të Sigurisë, ku premtoi të “kultivojë rezistencë ndaj rrjedhës aktuale të Evropës brenda vendeve evropiane” për të ndalur atë që e përshkruan si “rënien civilizuese”.

Brazilianët do të shkojnë në kutitë e votimit në muajin tetor.

Presidenti aktual, Luiz Inacio Lula da Silva, i favorizuar në sondazhe, kërkon rizgjedhjen e tij.

Interesi i Bashkimit Evropian në këtë votim lidhet kryesisht me të ardhmen e marrëveshjes tregtare Mercosur, e cila ka mbi dy dekada që është në zbatim.

Edhe Izraeli do të mbajë zgjedhje parlamentare dhe do të votojë për kryeministrin e tij, duke pasur potencialin të ndryshojë dinamikat e pushtetit që kanë formësuar konfliktet në rajon.

Nga ana tjetër, Rusia do të zhvillojë zgjedhje parlamentare, por pritet që rezultati të manipulohet në favor të presidentit Vladimir Putin, me partitë opozitare kryesisht të heshtura dhe me një liri të shtypit gjithnjë e më të kufizuar. /Telegrafi/

Një zjarr në Berlinin jugperëndimor që ka lënë dhjetëra mijëra banorë në kryeqytetin gjerman pa energji elektrike, ka të ngjarë të jetë rezultat i një sulmi ekstremist të së majtës ekstreme, thanë zyrtarët të dielën.

Kompania e rrjetit Stromnetz Berlin tha të shtunën se sulmi i dyshuar me zjarrvënie, mund të lërë deri në 45,000 familje pa energji elektrike deri më 8 janar, transmeton Telegrafi.

Të dielën, ajo tha se përpjekjet për të rivendosur energjinë elektrike ishin duke vazhduar, me rreth 35,000 familje dhe 1,900 subjekte tregtare ende të prekura.

Pas sulmit, media lokale publikoi një letër që supozohet se ishte nga një organizatë aktiviste e së majtës ekstreme e quajtur Grupi i Vullkanit, e cila mori përgjegjësinë për incidentin, duke thënë se veprimet e saj ishin të drejtuara ndaj industrisë së energjisë me bazë lëndësh djegëse fosile.

"Letra që merr përgjegjësinë është klasifikuar si autentike nga autoritetet e sigurisë", tha Iris Spranger, nga Ministrja e Punëve të Brendshme në një postim në x.

"E dënoj këtë sulm çnjerëzor ndaj berlinezëve dhe vizitorëve të qytetit me termat më të forta të mundshme. Hetimi është duke vazhduar", shtoi ajo.

Në shtator, një sulm i dyshuar me zjarrvënie ndaj dy shtyllave la rreth 50,000 familje në Berlin pa energji elektrike, në një incident që mediat lokale thanë se kishte ngjashmëri me sulmin e profilit të lartë të Volcano Group ndaj furnizimit me energji të Teslës në Gruenheide në vitin 2024. /Telegrafi/

Shërbimi Federal i Inteligjencës Gjermane (BND) ka përgjuar presidentin e atëhershëm të SHBA-së, Barack Obama, për vite me radhë, shkruan Die Zeit.

Sipas një studimi nga gazeta gjermane Die Zeit, agjencia gjermane e inteligjencës së jashtme përgjoi telefonatat e politikanit amerikan kur ai ishte në bordin e Air Force One.

Zyra e Kancelarit më në fund i dha fund mbikëqyrjes së aeroplanit presidencial në vitin 2014, transmeton Telegrafi.

Operacioni është veçanërisht i ndjeshëm politikisht sepse kancelarja Angela Merkel kritikoi NSA-në në vitin 2013, duke thënë: " Spiunazh midis miqve është i papranueshëm ".

BND arriti të përgjonte bisedat e presidentit amerikan sepse, sipas burimeve të brendshme, kodimi i komunikimeve të avionit ishte i prirur ndaj gabimeve.

Teknikët në avionin qeveritar amerikan përdorën dhjetëra frekuencash për telefonatat e Obamës, frekuenca që BND i dinte dhe, sipas atyre që ishin të përfshirë, i monitoronte rregullisht, megjithëse jo vazhdimisht.

BND ishte në dijeni të natyrës së ndjeshme të operacionit: SHBA-të nuk ishin pjesë e mandatit zyrtar të përcaktuar nga qeveria gjermane që specifikonte se cilat vende BND duhet të monitoronte.

Transkriptet e komunikimeve të Obamës u mbajtën, pra, në një dosje të veçantë dhe vetëm në kopje të vetme.

Kjo dosje qarkullonte vetëm brenda një rrethi të vogël e të zgjedhur në krye të shërbimit të inteligjencës, përfshirë presidentin e BND-së, nënkryetarët dhe kreun e departamentit përgjegjës.

Pas leximit, transkriptet do të shkatërroheshin. Më pas, gjetjet u përfshinë në vlerësimet e përgjithshme të qëndrimit të SHBA-së, të cilat iu dërguan edhe zyrës së Kancelarit.

Në vitin 2014, gazeta Süddeutsche Zeitung raportoi se Sekretarja e atëhershme e Shtetit e SHBA-së, Hillary Clinton, ishte përgjuar.

Kreu i atëhershëm i Kancelarisë Federale, Peter Altmaier, më pas urdhëroi që kjo praktikë të ndalohej - megjithatë, pa e ditur se edhe vetë presidenti i SHBA-së ishte bërë shënjestër e BND-së.

Që atëherë, BND ka pushuar së monitoruari avionët presidencialë të SHBA-së. Operacioni kundër Obamës zgjati për disa vite. Mbetet e paqartë se kur filloi dhe nëse paraardhësi i tij, George W. Bush, ishte gjithashtu në shënjestër.

Sipas informacionit të marrë nga Die Zeit, Shërbimi Federal i Inteligjencës Gjermane nuk e kishte autorizuar mbikëqyrjen e Obamës; mbetet e paqartë nëse dhe si saktësisht anëtarët individualë të Zyrës së Kancelares ishin në dijeni të kësaj.

Vetë kancelarja thuhet se nuk ishte e informuar. Me shumë mundësi ajo nuk do ta kishte lejuar një operacion të tillë.

Pasi Der Spiegel zbuloi në tetor 2013 se Agjencia Amerikane e Sigurisë Kombëtare (NSA) kishte përgjuar telefonin celular të Merkelit për vite me radhë, kancelarja deklaroi se mbikëqyrja midis miqve ishte e papranueshme.

Privatisht, ajo bëri krahasime me Stasin dhe theksoi se shtetet mund të shembeshin nën peshën e mbikëqyrjes së tepërt. /Telegrafi/

Dhjetëra mijëra familje në Berlin do të mbeten pa energji elektrike deri të enjten, më 8 janar, ndërkohë që autoritetet përpiqen të rregullojnë kabllot që u dëmtuan rëndë pas një zjarri që besohet se është i qëllimshëm.

Disa familje mund të mbeten edhe pa ngrohje, sepse ndalimi i energjisë ka prekur edhe sistemet e ngrohjes, ndërsa temperaturat janë rreth pikës së ngrirjes.

Shërbimet emergjente u njoftuan herët në mëngjes për disa kabllo me tension të lartë në flakë. Zjarrfikësit fikën zjarrin shpejt, por rreth 45 mijë familje dhe 2200 biznese në jugperëndim të qytetit mbetën pa energji elektrike., raporton theguardian.

Pjesa e vogël e familjeve mund të marrë energji sot ose nesër, por shumica pritet ta rikthejnë furnizimin vetëm më 8 janar. Situata ka prekur edhe institucione shëndetësore dhe sociale.

Në vendngjarje ka mbi 160 policë, dhe është nisur hetim me dyshim se zjarri është i qëllimshëm. Banorët janë inkurajuar të qëndrojnë me familjarë ose miq nëse është e mundur, të përdorin telefonët me kursim dhe të kenë drita me bateri afër.

Problemet kanë ndikuar edhe në transportin hekurudhor: tabelat elektronike dhe makinat e bileta nuk funksionojnë, megjithëse trenat vazhdojnë të qarkullojnë.

Ky është më i rëndi ndërprerje i energjisë në Berlin që nga viti i kaluar (shtator), kur dhjetëra mijëra familje gjithashtu mbetën pa drita për shkak të një zjarri tjetër që goditi linjat elektrike. /Telegrafi/

Gjermania bëri thirrje të premten për “reforma rrënjësore” në Këshillin e Sigurimit të OKB-së për të reflektuar realitetet politike globale të shekullit të 21-të.

“Këshilli i Sigurimit duhet të pasqyrojë botën e shekullit të 21-të dhe jo atë të periudhës menjëherë pas luftës pas vitit 1945. Kjo është arsyeja pse ne do të punojmë shumë për të siguruar që Jugut Global në veçanti t’i jepet një rol shumë më i fortë atje”, tha ministri i Jashtëm gjerman, Johann Wadephul, për agjencinë gjermane të lajmeve DPA.

Qeveria gjermane beson se ky organ ka nevojë për reforma të thella, shtoi ai.

Wadephul theksoi se në parim, Gjermania është një avokate e sistemit të OKB-së dhe “nuk do të tërhiqet siç kanë bërë të tjerët”, duke aluduar padyshim në tërheqjen e SHBA-së nga agjencitë e OKB-së dhe shpërfilljen e këtij organi.

Në nëntor, në margjinat e një samiti BE-Afrikë në Angola, Kancelari i Gjermanisë, Friedrich Merz, mbështeti thirrjet për dy vende të përhershme afrikane në Këshillin e Sigurimit.

Evropa dhe Afrika së bashku kanë më shumë se 40 për qind të të gjitha votave në OKB, tha ai, duke shtuar se “Së bashku kemi shumë peshë. Por për të arritur këtë (reformë), Afrika duhet të përfaqësohet më mirë ndërkombëtarisht, në përputhje me peshën e këtij kontinenti”.

Gjermania po kandidon për një nga vendet jo të përhershme në Këshillin e Sigurimit të OKB-së në qershor 2026 për vitet 2027-2028.

Këshilli përbëhet nga 15 nga 193 shtetet anëtare të OKB-së. Pesë fuqi bërthamore dhe fitues të Luftës së Dytë Botërore janë anëtarë të përhershëm dhe kanë të drejtë vetoje: SHBA-ja, Kina, Rusia, Britania e Madhe dhe Franca.

BERLIN, 2 janar /ATSH-AA/ – Gjermania bëri thirrje të premten për “reforma rrënjësore” në Këshillin e Sigurimit të OKB-së për të reflektuar realitetet politike globale të shekullit të 21-të.

“Këshilli i Sigurimit duhet të pasqyrojë botën e shekullit të 21-të dhe jo atë të periudhës menjëherë pas luftës pas vitit 1945. Kjo është arsyeja pse ne do të punojmë shumë për të siguruar që Jugut Global në veçanti t’i jepet një rol shumë më i fortë atje”, tha ministri i Jashtëm gjerman, Johann Wadephul, për agjencinë gjermane të lajmeve DPA.

Qeveria gjermane beson se ky organ ka nevojë për reforma të thella, shtoi ai.

Wadephul theksoi se në parim, Gjermania është një avokate e sistemit të OKB-së dhe “nuk do të tërhiqet siç kanë bërë të tjerët”, duke aluduar padyshim në tërheqjen e SHBA-së nga agjencitë e OKB-së dhe shpërfilljen e këtij organi.

Në nëntor, në margjinat e një samiti BE-Afrikë në Angola, Kancelari i Gjermanisë, Friedrich Merz, mbështeti thirrjet për dy vende të përhershme afrikane në Këshillin e Sigurimit.

Evropa dhe Afrika së bashku kanë më shumë se 40 për qind të të gjitha votave në OKB, tha ai, duke shtuar se “Së bashku kemi shumë peshë. Por për të arritur këtë (reformë), Afrika duhet të përfaqësohet më mirë ndërkombëtarisht, në përputhje me peshën e këtij kontinenti”.

Gjermania po kandidon për një nga vendet jo të përhershme në Këshillin e Sigurimit të OKB-së në qershor 2026 për vitet 2027-2028.

Këshilli përbëhet nga 15 nga 193 shtetet anëtare të OKB-së. Pesë fuqi bërthamore dhe fitues të Luftës së Dytë Botërore janë anëtarë të përhershëm dhe kanë të drejtë vetoje: SHBA-ja, Kina, Rusia, Britania e Madhe dhe Franca.

Disa nga 188 shtetet e tjera anëtare zëvendësojnë me radhë 10 vendet e mbetura çdo dy vjet.

Presidenti turk, Recep Tayyip Erdogan, për vite me radhë ka mbështetur gjithashtu reforma të ngjashme të OKB-së.   /os/

The post BERLIN – Gjermania kërkon “reforma rrënjësore” në Këshillin e Sigurimit të OKB-së appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.

Dy sisteme të mbrojtjes ajrore Patriot të dorëzuara së fundmi nga Gjermania tashmë po mbrojnë qytetet dhe infrastrukturën kritike ukrainase, raportoi Ministria e Mbrojtjes e Ukrainës.

"Dy sisteme të tjera të mbrojtjes ajrore Patriot kanë filluar të mbrojnë qytetet dhe infrastrukturën kritike ukrainase. Siç është raportuar më parë nga ministri i Mbrojtjes i Ukrainës, Denys Shmyhal, kjo u bë e mundur falë marrëveshjeve të fundit me qeverinë gjermane", thuhet në deklaratë.

Ministria e Mbrojtjes kujtoi se Patriot është një sistem raketash tokë-ajër i prodhuar në SHBA.

Ai është një nga sistemet më të përparuara të mbrojtjes ajrore në botë.

Ai është projektuar për të shkatërruar aeroplanë si dhe raketa balistike.

Patriot është i aftë “të kapë” objektiva me shpejtësi të lartë dhe komplekse, duke ofruar mbrojtje të shtresuar për objektet strategjike dhe qytetet e mëdha.

Kohët e fundit, ministri gjerman i Mbrojtjes, Boris Pistorius tha se Gjermania kishte transferuar dy sisteme shtesë të mbrojtjes ajrore Patriot dhe një sistem të nëntë të mbrojtjes ajrore IRIS-T në Forcat e Armatosura të Ukrainës.

Sipas tij, vitin e ardhshëm Gjermania do të transferojë gjithashtu një numër të konsiderueshëm raketash AIM-9 Sidewinder nga rezervat gjermane për të forcuar mbrojtjen ajrore të Ukrainës.

Përveç kësaj, Gjermania planifikon t'i ofrojë Ukrainës 11.5 miliardë euro ndihmë në vitin 2026. Shpenzimet përkatëse janë përfshirë në buxhetin e vendit. /Telegrafi/

Policia në Baden-Württemberg të Gjermanisë ka “arrestuar” një dele që po endej në rrugët pranë Konstanz.

Kafsha ishte arratisur nga kopeja e saj të hënën dhe disa shoferë njoftuan autoritetet.

Në fillim, oficerët e ndoqën delen me këmbë, pasi ajo u largua sapo i pa.

Më pas, ata arritën ta kapnin dhe, për ta parandaluar arratisjen, e vendosën në makinën e patrullës.

Në fund, bariu e mori dhe e ktheu në kopenë e saj.

Policia tha se situatat e pazakonta kërkojnë masa të pazakonta. /Telegrafi/

Viti 2026 mund të shënojë një pikë kthese për Gjermaninë dhe për gjithë Evropën. Kjo ishte perspektiva e paraqitur nga Kancelari Federal Gjerman, Friedrich Merz, në fjalimin e tij tradicional të fundvitit, ku theksoi rëndësinë e këtij viti për të ardhmen e vendit dhe të kontinentit. “Mund të jetë një vit në të cilin Gjermania […]

The post “Gjermania po plaket!”, Merz u drejtohet qytetarëve: 2026-a është një pikë kthese për kombin tonë appeared first on BoldNews.al.

Në fjalimin e tij të parë të Vitit të Ri që kur u zgjodh kancelar i Gjermanisë në zgjedhjet e parakohshme të shkurtit, Friedrich Merz përshkruan një botë të pasigurt, të mbushur me konflikte dhe gjithnjë e më të fragmentuar.

Por ai gjithashtu u përpoq ta ripoziciononte Gjermaninë në këtë skenar në ndryshim, duke pikturuar një pamje jo të qetësimit, por të vetësigurisë, transmeton Telegrafi.

"Ne nuk jemi një gur shahu i fuqive të mëdha", tha Merz, duke kundërshtuar hapur ndjenjën e shumë njerëzve që mendojnë se Gjermania po humbet ndikimin dhe kontrollin përballë krizave globale.

Në vend të kësaj, Merz theksoi aftësinë e vetë Gjermanisë për të vepruar, duke theksuar se vendi nuk është as viktimë e rrethanave të jashtme dhe as e pafuqishme përballë zhvillimeve ndërkombëtare.

Merz gjithashtu preku pushtimin në shkallë të plotë të Ukrainës nga Rusia dhe i kujtoi audiencës se ukrainasit po e fillonin përsëri vitin e ri në kushte ekstreme, me pak siguri, ndonjëherë pa energji elektrike dhe shpesh duke jetuar nën bombardime të vazhdueshme.

Në të njëjtën kohë, ai e bëri të qartë se lufta nuk mbaronte në kufijtë e Gjermanisë. Sabotimi, spiunazhi dhe sulmet kibernetike, shpesh të lidhura me Rusinë, kanë qenë prej kohësh pjesë e jetës së përditshme në Gjermani dhe Merz tha se përpjekje të tilla destabilizimi po drejtohen kundër të gjithë Evropës.

Megjithatë, Gjermania është një vend i sigurt, tha Merz, duke shtuar se kjo siguri nuk mund të merret si e mirëqenë dhe se Evropa duhet të forcojë aftësinë e saj parandaluese dhe të mbrojë interesat e veta në mënyrë më të qëndrueshme.

Fjalimi i Vitit të Ri i Merz dukej se ishte qëllimisht i përgjithësuar, por megjithatë ai vendosi një theks të qartë në pavarësinë më të madhe evropiane në çështjet e sigurisë.

Përveç politikës së jashtme, Merz foli gjithashtu për ndryshimet strukturore që do ta formësojnë vendin në planin afatgjatë. Ai përmendi proteksionizmin global, varësitë strategjike nga lëndët e para dhe marrëdhënien në ndryshim me SHBA-në si rreziqe të mundshme për prosperitetin dhe stabilitetin.

Edhe këtu, ai kombinoi diagnozën dhe aspiratën: Gjermania dhe Evropa duhet të mësojnë të bëhen më pak të prekshme.

Sa i përket politikës së brendshme, kancelari pranoi se shumë njerëz mezi kishin vënë re ndonjë nga reformat që kanë ndodhur deri më sot. Në të njëjtën kohë, ai njoftoi reforma të mëtejshme themelore, veçanërisht për pensionet dhe shtetin e mirëqenies. Merz përmendi ndryshimet demografike, kostot në rritje dhe trazirat teknologjike si arsye për nevojën për t'u përshtatur.

Perspektiva e fjalimit u përqendrua në vitin 2026, një vit i cili, sipas Merz, mund të jetë një moment fillimesh të reja për Gjermaninë dhe Evropën. Kjo kërkon besim në forcën e Gjermanisë, në reforma dhe në proceset demokratike, edhe nëse këto shpesh janë të gjata dhe të mbushura me konflikte, theksoi Merz. /Telegrafi/

Hajdutët përdorën një shpues të madh për të thyer një kasafortë në një degë banke në rrugën kryesore në Gjermaninë perëndimore dhe për të vjedhur rreth 30 milionë euro në para të gatshme dhe sende me vlerë, tha policia.

Një zëdhënës i policisë e krahasoi vjedhjen me filmin e vjedhjes në Hollywood, Ocean's Eleven, duke i thënë agjencisë së lajmeve AFP se ishte "ekzekutuar shumë profesionalisht".

Gjatë grabitjes në bankën e kursimeve Sparkasse në qytetin e Gelsenkirchen, hajdutët hapën më shumë se 3,000 kasaforta që përmbanin para, ar dhe bizhuteri.

Policia e Gelsenkirchen tha se u vu në dijeni të krimit pasi një alarm zjarri u aktivizua në orët e para të mëngjesit të së hënës.

Aktualisht, nuk janë bërë arrestime dhe autorët mbeten të lirë.

Policia tha se hajdutët kishin përdorur "ditët e qeta të Krishtlindjeve" për të grabitur ndërtesën në Nienhofstrasse në lagjen Buer.

Hetimet fillestare sugjerojnë se ata fituan qasje në bankë dhe u arratisën nëpërmjet një garazhi parkimi ngjitur.

Dëshmitarët kanë raportuar se kanë parë disa burra duke mbajtur çanta të mëdha në shkallët e garazhit gjatë natës së të shtunës dhe të dielës.

Policia tha se pamjet video tregojnë një Audi RS 6 të zi duke dalë nga garazhi, në De-La-Chevallerie-Strasse, herët të hënën në mëngjes.

Vrima në dhomën nëntokësore të kasafortës u zbulua kur një alarm zjarri u aktivizua në orët e para të së hënës, dhe policia dhe zjarrfikësit kontrolluan ndërtesën.

Klientëve të prekur të bankës u është kërkuar të kontaktojnë bankën Sparkasse, e cila ka ngritur një linjë telefonike. Policia siguroi hyrjen e degës të martën pasi një numër i madh klientësh u mblodhën jashtë duke kërkuar informacion.

Një mesazh në faqen e internetit të bankës tha se dega do të mbetej e mbyllur të martën pas vjedhjes.

Sparkasse tha se 95% e kasafortave të klientëve ishin hapur me forcë nga hajdutët, kështu që gjasat që ata të preken janë "shumë të larta".

Ajo shtoi se përmbajtja e secilës ndarje është e siguruar deri në 10,300 euro dhe u tha klientëve të kontrollonin nëse kishin mbulim shtesë përmes sigurimit të tyre të shtëpisë. /Telegrafi/