Marrëdhënia mes futbollit dhe politikës mbetet një nga ndërveprimet më komplekse dhe dinamike të shoqërisë moderne. Futbolli nuk është thjesht një lojë, por një “laborator” i vërtetë ku testohen dhe reflektohen vlerat tona sociale. Kur ky sport pushon së qeni një argëtim i thjeshtë, ai kthehet në një pasqyrë politike, siç e dëshmon edhe një sondazh sa i pazakontë, aq edhe interesant i realizuar në Greqi.
Kompania e njohur e sondazheve, Interview, ka realizuar një hulumtim të opinionit publik duke u bërë votuesve të partive të ndryshme greke një pyetje të qartë: “Cilën skuadër kombëtare dëshironi të fitojë Kupën e Botës 2026?”
Gjetjet e këtij kërkimi janë prezantuar në televizionin publik ERTnews nga analisti politik i kompanisë, Dhimitris Vasiliadis, dhe zbulojnë preferenca mjaft interesante bazuar në bindjet politike të qytetarëve.
Ndarja e votave: Nga Franca e Mbappé te Spanja e Yamal
Rezultatet tregojnë një korrelacion të qartë mes kahut politik dhe yjeve të futbollit botëror:
Demokracia e Re (Nea Dimokratia – E djathta në pushtet): Votuesit “blu” anojnë dukshëm nga Franca e Kylian Mbappé, me 34.7% e tyre që duan ta shohin këtë kombëtare të ngrinte trofeun. Ndërkohë, 29.5% dëshirojnë që Argjentina e Lionel Messi-t të bëjë “back-to-back” (të mbrojë titullin), dhe 12.6% mbështesin Brazilin.
Partia ELAS (e udhëhequr nga Alexis Tsipras): Tek votuesit e së majtës skenari ndryshon. 35% e tyre janë rreshtuar në krah të Spanjës, e cila udhëhiqet nga talenti i ri Lamine Yamal. Argjentina ndjek në vendin e dytë me 24.4%, e pasuar nga Brazili me 15%.
PASOK (Qendra e majtë): Votuesit e kësaj force politike ndjekin një linjë të ngjashme me të djathtët për kreun, ku 33.8% zgjedhin Francën, por sërish Argjentina mbetet zgjedhja e dytë e fortë me 23.5%.
Ndryshimi i madh tek Komunistët dhe Radikalët
Aty ku peizazhi përmbystet plotësisht është tek partitë e skajeve të spektrit politik:
KKE (Partia Komuniste e Greqisë): Votuesit komunistë refuzojnë “fuqitë e mëdha” tradicionale të këtij Botërori. Një shumicë prej 38.6% e tyre kanë deklaruar se duan të shohin një skuadër krejtësisht tjetër (jashtë dyshes Francë-Argjentinë apo Spanjës) të shpallet kampione.
Kursi i Lirisë (Plefsi Eleftherias – E majta radikale): Këtu vërehet mbështetja më masive për një skuadër të vetme. Një përqindje dërrmuese prej 41.4% e votuesve duan të shohin triumfin e Argjentinës, ndërsa 20.7% mbështesin Spanjën.
Zgjidhja Greke (Elliniki Lisi – E djathta nacionaliste): Ngjashëm me komunistët, edhe votuesit e këtij krahu (35.1%) dëshirojnë që trofeun e shumëlakmuar ta fitojë një kombëtare surprizë, jashtë emrave të mësipërm.
Futbolli: “Opium” apo Kështjellë e vullnetit popullor?
Ky sondazh rihap një debat të vjetër sociologjik në Greqi dhe më gjerë. Pyetja e madhe që mbetet për t’u përgjigjur pas këtyre shifrave është: A është futbolli “opium për popullin”, një mjet shpërqendrimi i përdorur nga pushteti politik për të menaxhuar masat, apo në të vërtetë përfaqëson një kështjellë të fundit ku populli mund të shprehë lirisht dhe në mënyrë metaforike vullnetin e tij të vërtetë politik?
Një gjë është e sigurt: Botërori 2026 po luhet sa në fushën e gjelbër, aq edhe në analizat politike./in.gr-ad
Një histori suksesi vjen nga Shërbimi i Oftalmologjisë në Qendrën Spitalore Universitare “Nënë Tereza” (QSUT), ku një pacient 68-vjeçar, i cili ndodhej në gjendje verbërie, ka rifituar shikimin falë një ndërhyrjeje të specializuar të realizuar me sukses nga ekipi mjekësor.
Ndërhyrja u krye nën drejtimin e dr. Ermal Simaku, me angazhimin e një ekipi të specializuar oftalmologësh, duke i rikthyer pacientit një nga shqisat më të rëndësishme dhe duke përmirësuar ndjeshëm cilësinë e jetës së tij.
Ky rast është një tjetër dëshmi e nivelit të lartë profesional të Shërbimit të Oftalmologjisë në QSUT, ku diagnostikimi i hershëm, teknologjia moderne dhe ekspertiza e mjekëve po bëjnë të mundur trajtimin me sukses të patologjive komplekse të syrit.
Nga trajtimi i glaukomës deri te kirurgjia moderne vitreoretinale, investimet në pajisje bashkëkohore dhe përkushtimi i stafit mjekësor po u ofrojnë pacientëve kujdes të avancuar, ndërhyrje të sigurta dhe rezultate gjithnjë e më të mira.
Ky sukses përfaqëson jo vetëm një arritje profesionale për ekipin e QSUT-së, por edhe një mesazh shprese për pacientët që përballen me sëmundje të rënda të shikimit, duke dëshmuar se mjekësia shqiptare vazhdon të avancojë dhe të sjellë histori frymëzuese suksesi./ad
Një tjetër sukses për arsimin shqiptar në arenën ndërkombëtare. Loris Qose, nxënës i shkollës 9-vjeçare “7 Marsi” në Cërrik, ka fituar medaljen e artë në Finalen e Madhe të International STEM Olympiad, ku morën pjesë përfaqësues nga 56 shtete.
Kjo nuk është arritja e parë e 15-vjeçarit. Më herët, Loris Qose u shpall fitues i vendit të parë në Matematikë dhe i vendit të tretë në Kimi në “Neo Science Olympiad”, të zhvilluar në Orlando, SHBA, ku përfaqësoi Shqipërinë dhe u vlerësua me medalje ari në Matematikë dhe medalje bronzi në Kimi.
Përmes një reagimi në rrjetet sociale, Loris u shpreh se medalja e artë në STEM është rezultat i punës, përkushtimit dhe sakrificës, ndërsa theksoi se është krenar që ngriti sërish flamurin shqiptar në arenën ndërkombëtare. Ai falënderoi mësuesen e tij, Flutura Hoxholli, si edhe të gjithë mbështetësit që e kanë shoqëruar në këtë rrugëtim drejt suksesit./kb
Diva veterane e popit ka shtypur butonin e kthimit pas për të ecur përpara në albumin e saj të ri – dhe nën ritmet e fuqishme fshihen një sërë kujtimesh të ngarkuara emocionalisht.
Recensë për Confessions II – udhëtimi nostalgjik në pistën e kërcimit sjell albumin e saj më jetik në dy dekada
Nga Lucy O’Brien
“Madonna nuk reflekton kurrë, ajo gjithmonë ecën përpara,” më tha në vitin 2005 menaxherja e saj e marrëdhënieve me publikun në Warner, Liz Rosenberg, kur pas disa muajsh frustrues e izoluar për shkak të një aksidenti me kalë, Madonna u rishfaq “si plumb nga pushka” me albumin e lavdishëm të stilit disko Confessions on a Dance Floor, i prodhuar kryesisht krah Stuart Price. Madonna ka qenë gjithmonë militantisht kundër nostalgjisë: rinovimi i vazhdueshëm është vendimtar për identitetin e saj artistik.
Por, mund të thuhet se Confessions ishte – deri javën e kaluar – albumi i saj i fundit i madh. Përpjekja e vazhdueshme për të ecur përpara nuk ka funksionuar gjithmonë për Madonnan; producentët e shumtë dhe zhanret e ndryshme të krijimeve të saj në vitet 2010 rezultuan shpesh të paqëndrueshme dhe konfuze: funku muskuloz i Hard Candy (2008), powerpop-i i ngarkuar i Rebel Heart (2015) dhe Madame X (2019) që shtrihej në të gjithë globin.
Largimi nga Warner Records në vitin 2007 shënoi fillimin e rënies: Madonna kishte nënshkruar kontrata jashtëzakonisht fitimprurëse me Live Nation dhe Interscope, por presioni për të kthyer atë investim solli një element kompromisi në punën e saj dhe përshtatjen me një tjetër risi të popit bashkëkohor: kampet e shkrimit të këngëve dhe produksionet e bëra nga komisione të tëra njerëzish. Në vitin 2015, Madonna u ankua për Rolling Stone duke thënë se po “punonte me njerëz që nuk lëshojnë telefonin nga dora, nuk ndalojnë së bëri tweet-e, nuk mund të përqendrohen dhe të përfundojnë një këngë”.
Rinënshkrimi i kontratës me Warner në vitin 2021 i ka rikthyer asaj lirinë e veprimit, veçanërisht pasi ajo marrëveshje i jep të drejtat globale për të gjithë katalogun e saj të kaluar. Me albumin e sapoformuar Confessions II, Madonna më në fund ndaloi së ndjekuri tendencat dhe i lejoi vetes të bënte atë që e kishte kundërshtuar prej kohësh: të reflektonte mbi të kaluarën e saj, të lundronte në muzikën dance që është në ADN-në e saj dhe të gjente lirinë krijuese duke parë pas.
Confessions II është kulmi i një pune që filloi me një projekt biografik të Universal për jetën e saj (i cili tani është pezulluar) dhe me turneun Celebration Tour (2023/4) – një spektakël prekës që nuk ishte thjesht një përmbledhje triumfuese e hiteve më të mëdha, por më shumë një meditim mbi plakjen, dashurinë dhe humbjen. Një moment kyç ishte performanca e ngadaltë dhe sensualisht e plogësht e Madonnas për Justify My Love, duke i kënduar vetes së saj më të re si në një ëndërr të largët.
Bërja e kësaj pune duket se ka hapur një portë. “Ndiej sikur truri im është i sintonizuar te kujtesa,” tha ajo së fundmi. Ndoshta fakti që ajo pothuajse vdiq në vitin 2023 nga një infeksion i rëndë bakterial e bëri të kuptonte se jo gjithmonë ka një të ardhme drejt së cilës duhet ecur. Ribashkimi me Stuart Price, producentin origjinal të Confessions dhe drejtorin muzikor të turneut të saj Celebration, i ka mundësuar asaj t’i kthejë kujtimet në flori.
Madonna krijon këngët e saj më të mira kur punon kokë më kokë me një producent, duke i lënë emocionet e saj të rrjedhin përmes një procesi që Price e quan “mbajtje ditari dhe mbledhje kujtimesh”.
Ajo e bëri këtë me Pat Leonard në Like a Prayer (1989), me William Orbit në Ray of Light (1998) dhe me Mirwais në Music (2000). Ky eksplorim improvizues është i qartë në Confessions II. Kënga kryesore Danceteria filloi si një sesion i natës vonë, ku Madonna tregonte histori për njerëzit që njihte në skenën e klubeve të Nju Jorkut të fundit të viteve ’70 dhe fillimit të viteve ’80, si Basquiat, Keith Haring, dizajnerja Maripol dhe mikja e saj më e mirë Debi Mazar. “Lërma mua këtë,” i tha ajo Price. “Do të shkoj në shtëpi dhe do të mendoj për këtë.” Të nesërmen ajo u kthye në studion e tij në Notting Hill me tre faqe tekste, mori një mikrofon të vjetër të ngjitur me skotç dhe u zhyt në euforinë e plotë të atyre ditëve me fjalë të folura të papërpunuara dhe një kor shpërthyes.
Persona që ajo projekton këtu nuk është e lëmuar apo e përsosur. In një intervistë të fundit me Graham Norton, ajo foli për ndjenjën e të qenit e prapambetur dhe e papërshtatur në atë kohë: “Isha shumë e ngathët, nuk isha ‘cool’. Askush nuk donte të kërcente me mua.” Por duke kërcyer ajo humbi vetëdijen e tepruar dhe përfundimisht gjeti komunitetin dhe fisin e saj. “Pista e kërcimit nuk është thjesht një vend,” thotë ajo në One Step Away, “Është një hapësirë rituale ku lëvizja zëvendëson gjuhën.” Në këngë pas kënge, gjurmët e rrymave Chicago house dhe Detroit techno thonëzohen përmes ritmeve të fuqishme të klubeve të mëdha për të krijuar një ndjesi të muzikës dance si diçka katarktike dhe shëruese.
Ajo që u jep fuqi këtyre hiteve të klubeve është mënyra se si Madonna ndërthur ngarkesën emocionale të kujtimeve specifike dhe të forta. Kënga Bizarre kujton një “yll kinemaje, sy blu të thellë” dhe një makinë Shelby Cobra të viteve 1960 të ngarë shumë shpejt – një referencë për një dhuratë dasme që ajo i bëri Sean Penn. Edhe pse kanë kaluar vite, dhimbja e një martese të prishur ende djeg. “Tani që je larguar ndihem aq bosh,” këndon ajo. Disa kujtime mbeten të qarta dhe të ndritshme, si djaloshi nga Lower East Side me “fytyrën e Marlon Brandos” (LES Girl), ose pakënaqësia që ndien ndaj njerëzës së saj të ndjerë në Betrayal: “Kurrë nuk do ta zësh vendin e nënës sime… më tradhtove, më skllavërove.”
Dhe ndoshta më prekësja nga të gjitha është Fragile, një këngë për vëllanë e saj Christopher, i cili vdiq ndërsa ajo po bënte këtë album. Në vitin 2008, Christopher botoi Life With My Sister Madonna, një libër kujtimesh i ashpër që çoi në vite të tëra largimi mes tyre. Por kur ai po vdiste nga kanceri, ata u pajtuan. Ajo këndon në një pjesë muzikorë mbi gabueshmërinë dhe faljen: “Të shoh tek qëndron aty / Shoh brenda shpirtit tënd dhe ndihem e plotë.” Ndjesia e saj e pranimit të kujton Mer Girl në albumin Ray of Light, ku, në vend që të ikte nga hidhërimi për nënën e saj të vdekur, Madonna u përball me të.
Ka shumë arsye pse veçanërisht artistet femra më të vjetra mund t’i rezistojnë nostalgjisë: sugjerimi se puna juaj më e mirë ka mbetur pas; ideja e të qenit e ngrirë në kohë si vetja juaj më e re. Por turneu Celebration tregoi se gërmimi në të kaluarën nuk duhej të nënkuptonte ripërsëritjen e lavdive të dikurshme; mund të ishte gjithashtu një proces prekës dhe produktiv, i ngjashëm me mënyrën sesi idhulli i saj David Bowie riktheu kohën e tij në Berlinin e viteve 1970 në albumin e vitit 2013, The Next Day. Përballja me pikëllimin dhe humbjen e ka bërë muzikën e Madonnas më të thellë se sa ka qenë në 20 vjet, por edhe më të gjallë: “Unë jam zëri në veshin tënd, që të flet, që të fton,” thotë ajo, në vijën e parë mes jetës dhe vdekjes.
*Lucy O’Brien është autore e biografisë “Madonna: Like an Icon”
Një ndërtesë shumëkatëshe në Manhattan u konsiderua e paqëndrueshme të martën pasi autoritetet përcaktuan se kolonat mbështetëse u përkulën, duke shkaktuar evakuimin e personave dhe ndërtesave aty pranë.
Zyrtarët thanë se gjetën gjithashtu probleme strukturore në katin e 21-të të ish-ndërtesës farmaceutike Pfizer, e cila po shndërrohet në apartamente banimi.
“Dy kolona strukturore u përkulën dhe kishte shumë çarje”, tha departamenti i zjarrfikësve në X.
Punëtorët pritej të fillonin stabilizimin e ndërtesës të martën në mbrëmje. Sipas zyrës së kryetarit të bashkisë së Nju Jorkut, Zohran Mamdani, një ekip kaloi nëpër secilin kat dhe nuk zbuloi ndonjë lëvizje shtesë të kolonave mbështetëse, duke u lejuar kontraktorëve në vend të fillonin punimet e riparimit emergjent.
Masat e përkohshme kanë për qëllim stabilizimin e ndërtesës dhe pritet të shtrihen në ditët në vijim, duke ndikuar në një korridor të ngjeshur të qendrës së qytetit pranë Terminalit të famshëm Grand Central, i cili është një qendër për udhëtarët dhe banorët e zonës metropolitane, si dhe për turistët.
Departamenti i zjarrfikësve postoi gjithashtu një foto të një trau të përkulur në llogarinë e saj X.
“Është një situatë shumë serioze sepse trarët kanë filluar të përkulen dhe të devijohen nga pesha”, tha John Esposito, shefi i departamentit të zjarrfikësve.
“Ne evakuuam ndërtesën dhe filluam evakuimet e ndërtesave përreth.”
Dronët e zjarrfikësve janë vendosur në vend për të ofruar “informacion teknik dhe pamje” ndërsa zyrtarët vazhdojnë vlerësimin e ndërtesës./ad
Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, deklaroi se armëpushimi i përkohshëm me Iranin ka marrë fund, duke sinjalizuar një përshkallëzim të ri të konfliktit mes dy vendeve. Deklarata u bë gjatë Samitit të NATO-s në Ankara.
Trump u shpreh se nuk ka më interes të vazhdojë negociatat me Teheranin, duke i cilësuar bisedimet si “humbje kohe” dhe duke sulmuar ashpër udhëheqjen iraniane.
Vendimi vjen pasi negociatat e zhvilluara në Katar për një marrëveshje afatgjatë dështuan të sjellin rezultat. Ndërkohë, Shtetet e Bashkuara kanë ndërmarrë sulme të reja ndaj objektivave ushtarake iraniane dhe kanë revokuar licencën që i lejonte Iranit të eksportonte naftë në kuadër të marrëveshjes së përkohshme. (Reuters)
Tensionet janë rritur edhe më tej pas sulmeve ndaj anijeve tregtare në Ngushticën e Hormuzit, për të cilat Uashingtoni fajëson Iranin. Situata ka rikthyer frikën për një konflikt më të gjerë në Lindjen e Mesme dhe ka ndikuar menjëherë në tregjet ndërkombëtare të energjisë, me rritje të çmimit të naftës. /kb
Shtetet anëtare të NATO-s janë pranë arritjes së një marrëveshjeje historike për të zgjeruar rrjetin e tubacioneve të karburantit të epokës së Luftës së Ftohtë drejt Evropës Lindore dhe Turqisë. Lajmi është bërë i ditur nga agjencia prestigjioze mediatike Bloomberg, e cila citon burime të brendshme nga aleanca.
Sipas raportimeve, vendimi zyrtar pritet të shpallet gjatë samitit të NATO-s që po zhvillohet në Ankara.
Siguri absolute për furnizimin ushtarak
Projekti madhor parashikon shtrirjen dhe modernizimin e sistemit të tubacioneve që lidh bazat strategjike ushtarake. Qëllimi kryesor është sigurimi i një furnizimi të pandërprerë me karburant për trupat aleate në rast krizash apo konfliktesh të mundshme në shkallë të gjerë.
Në aspektin strategjik, kjo infrastrukturë e re do të rrisë ndjeshëm aftësinë e NATO-s për të furnizuar me celulë të shpejtë avionët luftarakë, mjetet e rënda dhe bazat’ ushtarake. Për më tepër, lëvizja synon të reduktojë varësinë e aleancës nga transporti rrugor dhe ai hekurudhor, dy rrugë që konsiderohen tejet të cenueshme dhe të lehta për t’u bllokuar apo goditur në skenarët e një lufte konvencionale.
Investimi më i madh në historinë e Aleancës
Iniciativa konsiderohet si një pikë ktheese për logjistikën ushtarake të bllokut perëndimor. Detajet financiare dhe gjeografike të projektit përfshijnë:
Financimi gjigant: Projekti llogaritet të kushtojë deri në 30 miliardë dollarë përgjatë 20 viteve të ardhshme, duke u regjistruar si investimi më i kushtueshëm i ndërmarrë ndonjëherë nga aleanca.
Ndarja e kostove: NATO do të mbulojë pjesën “luaneshe” të buxhetit, ndërsa vendet e krahut lindor do të financojnë pjesën e mbetur të kostove.
Përfituesit kryesorë: Rrjeti i ri do të shtrihet kryesisht në zonat më të ekspozuara ndaj rreziqeve gjeopolitike, ku përfituesit kryesorë do të jenë Polonia, shtetet baltike, Rumania, Bullgaria dhe Turqia.
Ky hap dëshmon qartë ndryshimin e fokusit strategjik të NATO-s, duke u rikthyer te mbrojtja kolektive e stilit të Luftës së Ftohtë, por me një infrastrukturë të modernizuar për t’iu përgjigjur kërcënimeve të shekullit XXI./ad
32 e krerët e vendeve janë mbledhur në kryeqytetin turk, ndërkohë që i pari që mori fjalën ishte presidenti turk Erdogan, i cili foli në lidhje me luftën në Iran dhe Ukrainë, si dhe prioritete që duhet të ketë Aleanca.
“I kemi kërkuar aleatëve europianë të marrin më shumë përgjegjësi për mbrojtjen e kontinentit dhe duhet të largohemi nga vendimmarrje që dobësojnë aleancën.
Përfitimet maksimale në fushën e sigurisë mund të jenë të mundshme vetëm duke u frenuar nga vendime të gabuara, përjashtimi i aleatëve, duke krijuar ndarje artificiale, nuk i shërben mbrojtjes trans atlantike.
Sa i përket luftës në Ukrainë ndaj të njëjtin opinion si Trump për paqen dhe këmbëngul në bërjen prioritet mbështetjen e Ukrainës.
Nga kjo përfitojmë nga kanalet e komunikimit me Rusinë. Vlerësojmë shumë rezolutat e presidentit Trump për t’u siguruar që kriza në Iran të zgjidhet, jemi të gatshëm të ofrojmë kontribut për të pastruar Gjirin e Hormuzit nga minat”, tha ai./kb
“Macron përballet me një gabim protokolli gjatë ceremonisë së mirëseardhjes në NATO”.
Një përshëndetje e shkurtër mes presidentit francez Emmanuel Macron dhe Zonjës së Parë të Turqisë, Emine Erdogan, në tapetin e kuq para darkës së samitit të NATO-s në Ankara, është bërë virale në rrjetet sociale.
Gjatë pritjes së organizuar nga presidenti turk Recep Tayyip Erdogan, kamerat filmuan një moment që shumë përdorues të rrjeteve sociale e interpretuan si një refuzim ose shmangie nga ana e Emine Erdogan, kur Macron u duk se tentoi t’i puthte dorën përpara se përshëndetja të vazhdonte. Pranë presidentit francez ndodhej edhe Zonja e Parë e Francës, Brigitte Macron.
Momenti ndodhi ndërsa liderët e NATO-s po mblidheshin në aktivitetin përpara samitit./ad
Në një intervistë ekskluzive për “Truth Times”, lideri i opozitës i cilëson demonstratat e udhëhequra nga të rinjtë si kryengritjen më domethënëse të vendit që nga rënia e komunizmit, ndërsa kërkon dorëheqjen e menjëhershme të Kryeministrit Edi Rama dhe pretendon se autoritetet u përpoqën t’i paraqisnin protestat si antisemite.
Nga TruthTimes.com
Lideri i opozitës shqiptare, Sali Berisha, i ka përshkruar demonstratat e udhëhequra nga të rinjtë në vendin e tij si ‘lëvizjen më të rëndësishme të 35 viteve të fundit’, duke i renditur ato krahas kryengritjes që rrëzoi diktaturën komuniste në vitet 1990. Në një intervistë ekskluzive për Truth Times, kryetari i Partisë Demokratike (PD) kërkoi që Kryeministri Edi Rama, i cili sipas tij ‘nuk ka legjitimitet’ për të qeverisur, të japë dorëheqjen menjëherë në favor të një qeverie kujdestare jopartiake. Berisha dënoi gjithashtu dhunën policore ndaj demonstruesve, hodhi poshtë pretendimet për ndërhyrje të huaj pas trazirave dhe pretendoi se autoritetet u përpoqën t’i fabrikonin lëvizjes një imazh antisemit. Mesazhi i tij për protestuesit ishte i qartë: ‘Mos u ndalni kurrë!’
Pse nisën protestat
Protestat u nxitën fillimisht nga planet për një zhvillim turistik në shkallë të gjerë në peizazhin bregdetar të mbrojtur Zvërneç-Vjosa-Nartë, përfshirë një projekt të lidhur me një investim të Jared Kushner-it. Protestuesit argumentuan se planet kërcënonin zonat e mbrojtura mjedisore, përfshirë habitate të rëndësishme të flamingove, duke ngritur njëkohësisht shqetësime mbi transparencën, të drejtat e pronësisë dhe procesin e miratimit. Zemërimi u përshkallëzua pasi një protestues paqësor u tërhoq zvarrë nga sigurimi privat në terren, në prani të policisë së shtetit, dhe zona u rrethua me tela me gjemba.
Berisha tha se Rama e kishte paraqitur fillimisht projektin si një marrëveshje mes pronarëve privatë të tokës për të zhvilluar pronën e tyre me një investitor privat. Ai këmbënguli se qëndrimi i tij ka mbetur i pandryshuar gjatë gjithë kohës: ai dhe Partia Demokratike i mirëpresin investimet e huaja direkte ‘me kushtin e vetëm që ato të respektojnë ligjin’, një qëndrim që sipas tij e mbajti për herë të parë tre vjet më parë, kur u shpall investimi i Kushner-it, dhe e përsëriti fjalë për fjalë ditën kur nisën protestat.
‘Ky qëndrim nuk ndryshon,’ tha ai.
Çfarë i ndezi protestat
Ajo që ndryshoi, argumentoi ai, ishte ajo që protesta nxori në dritë: mosmarrëveshje të pazgjidhura pronësie dhe padi aktive të ngritura nga banorët vendas, si dhe përfshirja e tokës publike, sipërfaqja e saktë e së cilës, dhe kushtet me të cilat iu dha investitorit, mbeten të panjohura. Fermerët e zonës ishin të përfshirë në mosmarrëveshje ligjore mbi pronën, tha ai, mosmarrëveshje për të cilat Rama ishte në dijeni, por i kishte shpërfillur tërësisht.
Berisha e parashtroi pozicionin ligjor ashtu siç e sheh ai: një leje zhvillimi ose ndërtimi duhet të jepet vetëm pasi investitori ta ketë blerë tokën mbi bazën e titujve origjinarë shtetërorë të pronësisë dhe kur nuk ka asnjë mosmarrëveshje aktive pronësie. Në rastet kur pretendimet dalin më vonë në atë skenar, ligji e detyron shtetin, jo investitorin, të kompensojë me çmim tregu çdo pronar që fiton në gjykatë. Në vend të kësaj, pretendoi ai, Rama dha leje zhvillimi, madje edhe ndërtimi, ndërkohë që proceset gjyqësore ishin ende në vazhdim, dhe lejet shpërfillën statusin e Zvërneçit si peizazh natyror i mbrojtur sipas ligjit shqiptar, kuadrit Natura 2000 të BE-së dhe Direktivave për Habitatet dhe Shpendët, si dhe kërkesën e Konventës së Aarhusit për të informuar komunitetin vendas. ‘Sipas vlerësimit tim, ai i dezinformoi investitorët,’ tha Berisha.
Berisha tha se e dënoi ashpër zvarritjen e protestuesit paqësor nga sigurimi privat në terren, në prani të policisë së shtetit, si dhe rrethimin e zonës me tela me gjemba. Rama, tha ai, ka vepruar duke shpërfillur plotësisht si të drejtën e brendshme, ashtu edhe atë ndërkombëtare, duke u sjellë si një sulltan i shekujve të shkuar që i konsideron ‘tokën, ujin dhe ajrin pronë të tij personale’.
‘Kjo është arsyeja pse unë dhe PD-ja e mbështesim plotësisht protestën,’ tha ai.
Akuza për antisemitizëm
Për çështjen e antisemitizmit, Berisha e akuzoi qeverinë se është përpjekur t’i fabrikojë lëvizjes protestuese një imazh antisemit, duke i thënë Truth Times se ‘prova të konsiderueshme’ tregojnë për përpjekje zyrtare për t’i shtyrë demonstratat në atë drejtim. Ai veçoi grisjen e një flamuri pranë Ambasadës së Izraelit, një akt për të cilin policia nuk ka bërë kurrë publik ndonjë të dyshuar, si bazë për ‘dyshime serioze’ se autoritetet e orkestruan vetë atë, dhe këmbënguli se lëvizja ‘nuk ishte dhe nuk është antisemite’.
Në qendër të pretendimit të Berishës qëndron ai incident i vetëm i pazgjidhur: një flamur i grisur pranë Ambasadës së Izraelit gjatë trazirave. Javë më pas, vuri në dukje ai, policia ende nuk ka bërë publike identitetin e personit përgjegjës, një heshtje që ai e sheh të papajtueshme me një forcë e cila, në të kundërt, ka vepruar me shpejtësi dhe forcë kundër demonstruesve.
‘Kjo ngre dyshime serioze se ishte një akt i orkestruar nga vetë autoritetet,’ i tha Berisha Truth Times. Sipas rrëfimit të tij, episodi përputhet me një strategji të qëllimshme: me protestat që po fitonin simpati brenda dhe jashtë vendit, njollosja e tyre si antisemite do ta izolonte lëvizjen ndërkombëtarisht dhe do t’i jepte qeverisë një pretekst për shtypjen e saj.
Ai theksoi se vetë protestuesit nuk lanë asnjë paqartësi për qëndrimin e tyre. Përfaqësuesit e lëvizjes e dënuan menjëherë grisjen e flamurit, tha ai, një reagim që ai e citoi si dëshmi se demonstratat nuk kanë asgjë të përbashkët me etiketën që po u ngjitet.
Reagimi i policisë
Fushata e pretenduar e imazhit, argumenton Berisha, ka ecur paralelisht me përdorimin e forcës fizike. Ai dënoi atë që e quajti dhunë ‘të egër’ policore ndaj demonstruesve paqësorë të enjten, më 2 korrik. Duke pranuar se protestuesit hodhën vezë dhe miell mbi makinat e deputetëve që kalonin, ai tha se reagimi ishte brutalisht joproporcional: shkopinj, grushte dhe shkelma, përfshirë goditje në kokë, rrahje brenda automjeteve të policisë ndërkohë që të ndaluarit ishin me pranga, si dhe përdorim i gazit lotsjellës, sprait kundër arinjve dhe topave të ujit.
Edhe këtu ai pretendoi fabrikim. Policia, sipas tij, dërgoi në spital 18 efektivë gjoja të lënduar për të justifikuar shtypjen; në të vërtetë, tha ai, asnjëri prej tyre nuk kishte pësuar lëndime reale dhe të gjithë u kthyen drejtpërdrejt në vendin e protestës. Ai kërkoi lirimin e menjëhershëm të demonstruesve të ndaluar.
Ai ngriti gjithashtu rastin e protestuesit të ri Niko Qarkaj, i cili sipas familjes së tij vuan nga epilepsia. Berisha tha se Qarkaj u keqtrajtua dhe u arrestua, u dërgua në spital pasi gjendja e tij u përkeqësua në paraburgim, e më pas u lirua të nesërmen, pas së cilës ai u kthye në protestë dhe bëri gjeste miqësore ndaj efektivëve.
Pjesë e një fushate më të gjerë për të diskredituar lëvizjen
Berisha e vendosi akuzën e antisemitizmit brenda asaj që ai e përshkroi si një përpjekje më e gjerë e Ramës për t’i delegjitimuar protestat në vend që t’u përgjigjej atyre. Kryeministri i ka etiketuar publikisht demonstruesit si agjentë të shërbimeve sekrete iraniane, ruse ose greke dhe ka deklaruar se Shqipëria ndodhet në një ‘luftë hibride’, pretendime që Berisha i hodhi poshtë kategorikisht.
‘Diktatorët, qofshin totalitarë apo autoritarë, nuk fajësojnë kurrë veten,’ tha ai, duke këmbëngulur se lëvizja ishte ‘tërësisht e shkaktuar dhe e nxitur nga pakënaqësia e të rinjve dhe qytetarëve’ në reagim ndaj asaj që ai e quajti një regjim të korruptuar dhe shtypës.
Ai e akuzoi Ramën për hipokrizi veçanërisht për akuzën e Iranit, duke kujtuar se kryeministri dikur shpalli një grua persona non grata thjesht sepse ishte shfaqur në një fotografi me Mahmud Ahmadinexhadin në një veprimtari ndërkombëtare fetare, ndërkohë që, pretendoi Berisha, vetë Rama ishte pritur nga Ahmadinexhadi në një takim të Internacionales Socialiste në Teheran.
Për Berishën, taktikat e njollosjes zbulojnë atë që ai e quajti një ‘mendësi të vjetër staliniste’, të rrënjosur në historinë familjare të Ramës brenda elitës së epokës komuniste. Babai i tij, tha Berisha, ishte deputet i Nexhmije Hoxhës dhe anëtar i Presidiumit të Kuvendit Popullor, dhe nënshkroi varjen publike të poetit Havzi Nela më 10 gusht 1988 për vargje kushtuar të drejtave të njeriut, një akt për të cilin Rama nuk i ka kërkuar kurrë falje familjes Nela.
Shqetësimet më të thella
Çështjet mjedisore, theksoi Berisha, janë ‘vetëm një aspekt’ i protestës. Përtej Zvërneçit, ai vuri në dukje shqetësime më të thella që ushqejnë atë që ai e quajti revoltën qytetare më të fuqishme që nga vitet 1990: korrupsionin në nivelet më të larta, zgjedhjet që vëzhguesit ndërkombëtarë, përfshirë OSBE/ODIHR-in, PACE-në dhe Parlamentin Europian, i kanë konstatuar të zhvilluara në kushtet e ‘Shtetit-Parti’, emigrimin e më shumë se 45% të popullsisë mes viteve 2014 dhe 2024, 1,099,000 qytetarë vetëm drejt zonës Shengen, sipas shifrave të Eurostat-it që ai citoi, dhe varfërinë në rritje, me pagat më të ulëta të rajonit dhe çmime ushqimore që ai i vlerësoi 20% mbi mesataren e BE-së. Ai vuri në dukje gjithashtu atë që e përshkroi si përkeqësim të arsimit, shëndetësisë dhe shërbimeve të tjera publike si një tjetër faktor madhor që ushqen zemërimin publik.
‘Libri i Kuq’ i projekteve sekrete
Berisha e lidhi Zvërneçin me atë që ai pretendon se është një model shumë më i gjerë, duke cituar një vëllim të botuar së fundmi me titullin ‘Albanian File’, me parathënie nga vetë Rama, që kataloguon 532 projekte në zonat më piktoreske bregdetare dhe malore të vendit, të projektuara nga 60 studio të huaja arkitekture. Përveç Ramës dhe atyre që i porositën dhe i paguan projektet, me një kosto totale që Berisha e vlerësoi mes 1,5 dhe 2 miliardë eurove, askush në Shqipëri nuk di asgjë për to, tha ai. Shumë prej tyre, pretendoi ai, ndodhen në zona të mbrojtura që u hoqën nga regjistri i zonave të mbrojtura me vendim ekzekutiv pasi projektet ishin përfunduar.
Mes tyre, Berisha veçoi projektin e Kanionit të Gjipesë. Kanioni, të cilin ai e përshkroi si një nga 20 më unikët në botë, me status mbrojtjeje të kategorisë së parë, pretendoi ai, është bërë pronë e familjes së Ramës përmes dokumentesh të falsifikuara: pa asnjë regjistrim të vetëm kadastral që të provojë pronësinë, dhe pa asnjë provë se 220,000 metrat katrorë janë konfiskuar ndonjëherë nga shteti i dikurshëm komunist. Në krye të kanionit, tha ai, tashmë është vendosur një hotel prej xhami.
‘Narko-shteti i parë dhe i vetëm në Europë’
Akuza më e gjerë e Berishës ishte se Rama ka ndërtuar ‘narko-shtetin e parë dhe të vetëm në Europë’. Shqipëria, pretendoi ai, është sot eksportuesi kryesor i kanabisit drejt kontinentit, ndërsa kartelet shqiptare të kokainës shërbejnë si transportuesit kryesorë të drogës nga Amerika Latine drejt Europës dhe si aksionerë madhorë në tregun europian, duke kontrolluar, sipas llogarive të tij, mbi 63% të tregut në Mbretërinë e Bashkuar. Lidhjet e drejtpërdrejta mes qeverisë shqiptare, dhe Ramës personalisht, me këto kartele janë ‘provuar përfundimisht’, pohoi ai.
Ai e lidhi pretendimin me 532 projektet sekrete: hetoni transaksionet, pronarët dhe zhvilluesit e tyre, parashikoi ai, dhe do të bëhet e qartë se Rama e ka trajtuar Shqipërinë si feudin e tij privat, dhe ia ka dorëzuar atë feud, bashkë me projektet, karteleve shqiptare të drogës. Këto janë ndër akuzat më të rënda të ngritura nga lideri i opozitës; asnjëra prej tyre nuk është vërtetuar në gjykatë, dhe qeveria i ka hedhur poshtë vazhdimisht.
‘Pa legjitimitet për të qeverisur’
Argumenti i Berishës për dorëheqjen mbështetet në një tezë legjitimiteti që ai e shtjelloi gjerësisht. Ai e krahasoi Ramën me presidentin e rrëzuar të Tunizisë, Ben Ali, duke pretenduar se kryeministri e siguroi mandatin e tij të katërt duke arrestuar liderët e dy partive kryesore opozitare gjatë një viti zgjedhor ndërkohë që hetimet ishin në pritje, duke vendosur liderin e partisë së tretë opozitare nën ndjekje penale, dhe duke shkelur si ligjin e brendshëm, ashtu edhe parimet ndërkombëtare zgjedhore.
Rama nuk ka legjitimitet edhe për një arsye tjetër, argumentoi Berisha: sepse ai, anëtarë të familjes së tij dhe ministrat e tij më të afërt, ‘si Balluku’, përballen me akuza të rënda korrupsioni, dhe sepse ai përdori votat e deputetëve të tij për t’i bllokuar prokurorisë arrestimin e tyre. Në çdo veprim zyrtar, tha Berisha, kryeministri ndjek një politikë anti-transparence, duke u mbështetur në ‘kode sjelljeje të stilit mafioz në vend të transparencës’.
Recetat e tij për krizën mbeten të pandryshuara: dorëheqja e Ramës dhe një qeveri kujdestare jopartiake për të përgatitur zgjedhje të lira dhe të ndershme.
‘Mos u ndalni kurrë’
Berisha tha se PD-ja ka zgjedhur me vetëdije të mos e udhëheqë protestën, me anëtarë që marrin pjesë ‘thjesht si qytetarë’, pa simbole partiake, ndërsa deputetët e saj paraqesin në parlament amendamente që pasqyrojnë kërkesat e demonstruesve. Ato kërkesa, pesë gjithsej, të bëra publikisht tri herë nga përfaqësuesit e protestës, janë të gjitha të drejtuara kundër Ramës dhe qeverisë së tij, tha ai: ato kërkojnë dorëheqjen e qeverisë, krijimin e një administrate kujdestare jopartiake që ta çojë vendin drejt zgjedhjeve, dhe rikthimin mbrapsht të ligjeve të votuara nga deputetët socialistë kundër vullnetit të deputetëve të Partisë Demokratike.
Nga thirrjet e dëgjuara në turma, ai tha se 85-90% janë të drejtuara kundër Ramës dhe qeverisë së tij, ndërsa 10-15% kanë në shënjestër PD-në dhe vetë Berishën. ‘Sipas analizës sonë,’ tha ai, ato zëra vijnë nga grupe të njohura ekstremiste të së majtës së skajshme, që e kundërshtojnë opozitën për arsye ideologjike, dhe nga organizata të financuara nga Soros-i, me të cilat ai ka një armiqësi të vjetër. PD-ja ka zgjedhur t’i shpërfillë ata, tha ai, dhe u ka bërë thirrje anëtarëve dhe mbështetësve të saj të vazhdojnë të dalin masivisht. Ai përshëndeti gjithashtu mbështetjen që lëvizja ka tërhequr nga jashtë, duke e quajtur ‘shumë të rëndësishme’ përkrahjen e parlamentarëve të BE-së dhe të mediave ndërkombëtare për protestat.
Mesazhi i tij për të rinjtë që përballen me shkopinjtë dhe, sipas rrëfimit të tij, me një fushatë të fabrikuar njollosjeje, ishte i prerë: pas lëvizjes që rrëzoi diktaturën komuniste, ‘protesta juaj qytetare e udhëhequr nga rinia është lëvizja më e rëndësishme e 35 viteve të fundit’. Prandaj, tha ai, ‘mos u ndalni kurrë!’/ Kb
Shtetasit e huaj që kalojnë transit nëpër Maqedoninë e Veriut do të përfshihen në sistemin e kamerave “Qyteti i Sigurt” (Safe City), por deri në përfundimin e modernizimit të plotë të këtij sistemi, gjobat nuk do t’u dërgohen në adresat e tyre të banimit.
Ndërkohë, drejtuesit e automjeteve me targa të huaja që tejkalojnë shpejtësinë në autostradat e vendit do të sanksionohen vetëm nga efektivët e policisë, të cilët lëvizin me automjete civile të pajisura me radarë, të njohura si “përgjuesit”, transmeton INA.
Sipas MPB-së, këto automjete janë në mënyrë të vazhdueshme të pranishme në Korridorin 8 dhe 10, me synimin për të ndëshkuar shoferët që nuk respektojnë rregullat dhe dispozitat e trafikut.
“Në lidhje me automjetet për të cilat pyetni, të ashtuquajturit ‘përgjues’, ju njoftojmë se të njëjtit janë vazhdimisht prezentë në korridoret 8 dhe 10 me qëllim të sanksionimit të shoferëve që shkelin rregullat dhe rregulloret e trafikut,” thuhet nga MPB.
Më herët, ministri i Brendshëm Pançe Toshkovski u kishte drejtuar një apel të gjithë atyre që kalojnë nëpër Korridorin 8 dhe 10, duke theksuar se kamerat e “Qytetit të Sigurt” janë aktive, funksionojnë dhe regjistrojnë shkeljet në komunikacion.
Ai tha se pas qytetarëve të vendit, shumë shpejt edhe shtetasit e huaj dhe mërgimtarët që kalojnë transit do të marrin gjoba për shkeljet e kryera. Toshkovski kërkoi respektim të rregullave, duke nënvizuar se çdo jetë e shpëtuar është një gjest i madh. /INA/
Sipas të dhënave që Qendra e Menaxhimit të Krizave ka vënë në dispozicion, nga fillimi i vitit e deri më 1 korrik në Maqedoninë e Veriut janë evidentuar gjithsej 1,104 zjarre në hapësira të hapura.
Nga ky total, 1,051 raste kanë përfshirë bar të thatë dhe të lartë, kashtë, bimësi të ulët, pyje të degraduara, si edhe mbeturina apo deponi, ndërsa 53 prej tyre klasifikohen si zjarre pyjore.
Muaji janar u mbyll me 38 zjarre të përmasave më të gjera në ambiente të hapura dhe asnjë nuk u regjistrua si zjarr pyjor, pasi të gjitha kishin të bënin me djegie të barit të thatë, kashtës, pyllit me kërcell të ulët dhe pyllit të degraduar.
Në shkurt u vu re një rritje, me 46 zjarre në ambiente të hapura në shkallë të gjerë, të cilat po ashtu lidhen të gjitha me djegien e barit të thatë, kashtës, pyllit me kërcell të ulët dhe të ngjashme.
Zjarret e para pyjore për këtë vit u shënuan në mars. Gjatë këtij muaji u regjistruan 294 zjarre në ambiente të hapura në shkallë të gjerë, ku 24 prej tyre ishin zjarre pyjore, ndërsa 270 të tjerat përfshinë bimësi më të ulët.
Në prill pasoi një rënie, me 183 zjarre të regjistruara në ambiente të hapura. Prej tyre, 23 ishin zjarre pyjore, pra një më pak se në muajin paraprak, ndërsa 160 rastet e tjera përfshinë bimësi më të vogël, deponi mbeturinash dhe raste të ngjashme.
I njëjti drejtim vazhdoi edhe në maj, kur u evidentuan 134 zjarre në ambiente të hapura. Vetëm 2 prej tyre ishin zjarre pyjore, ndërsa 132 të tjerat përfshinë bar të thatë, kashtë dhe deponi.
Në qershor, sipas të dhënave, u regjistruan gjithsej 349 zjarre në ambiente të hapura me përmasa më të mëdha. Nga këto, 4 ishin zjarre pyjore, kurse 345 të tjerat prekën bar të thatë, kashtë dhe pyll me rritje të ulët.
QMK ka dhënë të dhëna edhe për ditën e parë të korrikut (01.07.2026), kur u regjistruan 10 zjarre në hapësira të hapura me një shkallë më të gjerë dhe asnjëri nuk hynte në kategorinë e zjarreve pyjore.
“Çdo zjarr në ajër të hapur ka specifikat, ndikimet, rreziqet dhe kërcënimet, dëmet dhe pasojat e veta të mundshme për jetën, shëndetin dhe të mirat materiale të qytetarëve. Zjarret më specifike për sa i përket fushëveprimit (sipërfaqes dhe dëmeve) janë zjarret në rajonet e Shtipit, Sveti Nikolit dhe Velesit”, thanë për ne nga Qendra.
Në anën tjetër, reforma e sistemit të mbrojtjes dhe shpëtimit është paralajmëruar prej kohësh. Ajo parashikon, mes të tjerash, bashkimin e Qendrës për Menaxhim me Kriza me Drejtorinë për Mbrojtje dhe Shpëtim, por procesi që po zhvillohet nën kujdesin e zëvendëskryeministrit Ljupço Dimovski ende nuk ka përfunduar.
Ndonëse tregu evropian vazhdon të ketë ende avantazh te furgonët, variantet me karakter më të fortë dhe praktik janë rralluar ndjeshëm.
Në këtë kategori gjenden ende Audi A6 Allroad i ri dhe rivali i tij Mercedes E-Class All-Terrain, por të dy këta furgonë premium vijnë me kosto të lartë, transmeton Telegrafi.
Pas largimit të modeleve Alltrack nga Volkswagen, boshllëku në segmentin kryesor po mbushet tashmë nga marka buxhetore e Renault me modelin e ri Dacia Striker.
I prezantuar disa muaj më parë, ky model i ri në segmentin C në Evropë synon të ofrojë një paketë të plotë për përdoruesit.
Dacia e përshkruan atë si një crossover, pasi bashkon qëndrueshmërinë e një SUV-i me praktikën e një furgoni dhe ekonominë e një sedani.
Pamja e tij sugjeron një model të menduar mirë dhe njëkohësisht tregon sa shumë ka evoluar Dacia që prej kohës kur Renault e mori nën kontroll në vitin 1999.
Në thelb, Striker shërben si një alternativë më e ulët ndaj Bigster, duke iu drejtuar atyre blerësve që pëlqejnë SUV-të, por nuk dëshirojnë pozicion kaq të lartë drejtimi apo peshë shtesë.
Megjithatë, ai nuk ngjan thjesht si një Bigster i ulur më pranë tokës, pasi vjen me profil tjetër dhe me drita të reja në formë T si përpara ashtu edhe prapa.
Një element i mirëpritur është përdorimi nga Dacia i dorezave tradicionale për dyert e pasme, në vend të zgjidhjes për t’i fshehur ato në shtyllat C, siç ndodh te SUV-i i markës.
Me gjatësi 4.62 metra (gati 182 inç), ai pozicionohet natyrshëm në klasën kompakte, ndërsa mbulesat plastike të shumta në karroceri i theksojnë më fort stilin e ashpër.
Edhe pse Dacia njihet si markë e fokusuar te vlera, Striker ofrohet me një gamë të gjerë pajisjesh standarde dhe shtesë.
Versioni bazë pajiset me fellne çeliku 17 inç, ndërsa si alternativë mund të zgjidhen edhe fellne alumini deri në 19 inç. Po ashtu, një çati panoramike prej xhami shtrihet deri në pjesën e pasme.
Në kabinë gjendet një ekran qendror me prekje 10.1 inç, i kombinuar me një panel dixhital instrumentesh 7 inç, i cili krijon një efekt 3D përmes reflektimeve optike që projektojnë imazhe.
Si edhe te modelet e tjera të kompanisë, poshtë ekranit qendror janë ruajtur disa butona fizikë, ndërsa në timon mungojnë komandat e bezdisshme të ndjeshme ndaj prekjes.
Bagazhi hapet me energji elektrike dhe zbulon një hapësirë ngarkese që arrin deri në 600 litra.
Striker është modeli i parë i Dacia-s që vjen me një dysheme bagazhi me tre pjesë, e cila ofron dy nivele lartësie për të sistemuar më mirë objektet e vogla dhe ato më të rënda.
Prakticiteti në kabinë shtohet edhe më tej nga një sirtar rrëshqitës, mbajtëse gotash të lëvizshme dhe nëntë pika ankorimi për vendosjen e aksesorëve të ndryshëm.
Megjithëse Dacia konsiderohet markë me kosto të ulët, prodhuesi rumun thotë se ka ngritur nivelin e rafinimit në brendësi përmes përmirësimit të izolimit akustik.
Për këtë qëllim, Striker ka xham më të trashë në xhamin e përparmë dhe te dritaret anësore të përparme, si edhe material shtesë kundër zhurmës në të gjithë kabinën.
Ndryshe nga Jogger, furgoni tjetër i kompanisë, Striker i ri ofrohet vetëm me pesë ulëse.
Meqë Grupi Renault po largohet nga motorët me naftë për të ulur emetimet, edhe Dacia Striker, siç pritej, nuk ofron variante me motorë dizel.
Versioni hyrës përdor një motor benzine 1.2 litra me tre cilindra dhe turbokompresor, i cili mund të funksionojë edhe me gaz të lëngshëm nafte (LPG) dhe shoqërohet me sistem hibrid të butë.
Mbi të qëndron një sistem hibrid i plotë, i ndërtuar mbi një motor 1.8 litra me katër cilindra dhe aspirim natyral, i kombinuar me dy motorë elektrikë. Motori me djegie zhvillon 109 kf, njëri prej motorëve elektrikë shton 49 kuaj-fuqi, ndërsa tjetri kryen funksionin e starterit/gjeneratorit.
Dacia përfshin gjithashtu një bateri 1.4 kWh dhe një transmision automatik me katër shpejtësi për ICE, plus dy marshe shtesë për sistemin hibrid, të gjitha pa tufë. Sipas kompanisë, në qytet Striker mund të lëvizë në modalitet elektrik deri në 80 përqind të kohës.
Për klientët që kërkojnë ose kanë nevojë për tërheqje integrale, ofrohet një version 4×4 me motorin hibrid të butë 1.2 litra, i lidhur me një motor elektrik të vendosur në pjesën e pasme.
Motori ICE dërgon 140 kuaj-fuqi dhe 230 Nm (170 lb-ft) në boshtin e përparmë përmes një transmisioni automatik me gjashtë shpejtësi me dy tufë dhe levë ndërrimi marshesh.
Ndërkohë, motori i pasmë jep 31 kuaj-fuqi dhe 87 Nm (64 lb-ft) përmes një transmisioni me dy shpejtësi, ndërsa mund të çaktivizohet kur nuk nevojitet. Fuqia totale e kombinuar vlerësohet në 150 kuaj-fuqi.
Ky Striker, që pozicionohet në krye të gamës, vjen me disa programe drejtimi: Auto, Eco, Borë, Baltë/Rërë dhe Jashtë rrugës. Po ashtu, Kontrolli i Zbritjes në Kodër ofrohet standard, të gjitha këto në një kamionçinë të ngritur që synon një peshë prej rreth 1,400 kilogramës.
Natyrisht, varianti me tërheqje në të gjitha rrotat do të jetë më i rëndë për shkak të pajisjeve shtesë.
Dacia ka qenë gjithmonë e njohur për çmime të arsyeshme dhe Striker ndjek të njëjtën linjë. Në Evropë, ai nis nga nën 25,000 euro, ndërsa një version i pajisur plotësisht me tërheqje në të gjitha rrotat pritet me siguri të kalojë 30,000 euro.
Megjithatë, kur të dalë në shitje më vonë këtë vit, ka shumë gjasa që ai të kushtojë më pak se një Bigster ekuivalent. /Telegrafi/
Misioni i OSBE-së në Kosovë publikoi këtë të mërkurë “Raportin nga monitorimi i gjykimit të rasteve të krimeve të luftës në Kosovë”.
Sipas shefit të misionit, Gerard McGurk, dokumenti përmbledh shtatë vjet monitorim të vazhdueshëm dhe sistematik të proceseve gjyqësore për krime lufte në Kosovë, si dhe paraqet gjetjet nga 48 raste të shqyrtuara në Departamentin Special të Gjykatës Themelore në Prishtinë, raporton KosovaPress.
Shefi i OSBE-së për rastet e gjykimit të krimeve të luftës: Zbulimi i vonuar apo vonesat në përkthim ndikojnë në besim
“Periudha që mbulon raporti është gjithashtu me rëndësi, mbulon tranzicionin e kësaj forme më kërkuese të gjykimit nga mekanizmat ndërkombëtarë hibridë në institucionet vendore. Transferimi i rasteve nga EULEX-i si dhe paraqitja e procedurave në mungesë ishin disa nga risitë. 17 raste kanë arritur formën e prerë. Gjithashtu, konsolidimi i rolit është për gjykim të luftës është në vete një rritje. Rekomandimet përfundimtare kanë për qëllim të mbështesin përpjekjet e vazhdueshme për të forcuar administrimin e drejtësisë në pajtim me standardet ndërkombëtare. Raporti gjithashtu vëren që gjatë periudhës raportuese, numri i procedurave të krimeve të luftës është rritur dhe që këto raste kanë paraqitur sfida praktike për gjyqtarët, prokurorët dhe avokatët mbrojtës. Sfidat e identifikuara përfshijnë vonesat, brenga në lidhje me cilësinë dhe individualizimin e disa aktakuzave, sfidat e provave, problemet e zbulimit të provave dhe të përkthimit, dhe procedurat që janë mbajtur në mungesë. Monitorimi i të dhënave ka treguar që një në pesë seanca janë shtyrë nga mosparaqitja e dëshmitarëve. Gati çerek i rasteve që kanë arritur në gjykim janë prekur nga ndryshimi në panelin gjykues, dhe procedurat nganjëherë është dashur të fillojnë nga e para. Zbulimi i vonuar apo vonesat në përkthim i kanë shtyrë gjysmën e këtyre rasteve. Këto çështje nuk janë vetëm teknike, por shkojnë në zemër të procesit të rregullt, dhe kanë ndikim në besim“, tha ai.
Ushtruesi i detyrës së Kryeprokurorit, Agron Qalaj, deklaroi se procedimi i rasteve të krimeve të luftës mbetet ndër fushat më të ndjeshme dhe më të vështira të drejtësisë penale.
Qalaj: Viteve të fundit, Prokuroria Speciale ka ndërmarrë hapa të rëndësishëm në trajtimin e rasteve të krimeve të luftës
“Për sistemin prokurorial, kjo kërkon jo vetëm përkushtimin institucional, por edhe profesionalizëm, pavarësi, paanshmëri dhe respektim të plotë të ligjit. Këto raste kërkojnë një qasje të kujdesshme dhe të përgjegjshme prokuroriale. Roli i prokurorisë është të hetojë dhe ndjekë penalisht dyshimet për vepra të rënda penale, por njëkohësisht të sigurojë që çdo rast i paraqitur para gjykatës të jetë i bazuar në prova, i përgatitur me saktësi dhe i paraqitur në përputhje mes standardet e gjykimit të drejtë. Gjatë viteve të fundit, Prokuroria Speciale e Republikës së Kosovës ka ndërmarrë hapa të rëndësishëm në trajtimin e rasteve të krimeve të luftës. Puna në këtë fushë është intensifikuar, kapacitetet janë zhvilluar gradualisht dhe vëmendja institucionale ndaj kësaj kategorie të rasteve është rritur. Kjo është veçanërisht e rëndësishme duke pasur parasysh kompleksitetin e lëndëve, kohën e gjatë që ka kaluar nga ngjarjet e pretenduara, si dhe sfidat provuese që zakonisht shoqërojnë këto procedura“, tha Qalaj.
Nga ana tjetër, zëvendësministri në detyrë i Drejtësisë, Genc Nimoni, vlerësoi angazhimin shumëvjeçar të OSBE-së dhe theksoi se adresimi i krimeve të luftës ka qenë një prej prioriteteve të qeverisë.
Nimoni: Si qeveri, prioritet e kemi pasur adresimin e krimeve të luftës
“Si Qeveri e Republikës së Kosovës dhe si Ministri e Drejtësisë, me të marrë mandatin që nga viti 2021, ne kemi caktuar prioritetet tona. Në kuadër të këtyre prioriteteve ka qenë gjithashtu adresimi i krimeve të luftës dhe i drejtësisë tranzicionale. Pra, drejtësinë tranzicionale e kemi vendosur ndër prioritetet strategjike të Ministrisë së Drejtësisë, me synimin për të siguruar një qasje sa më gjithëpërfshirëse ndaj ballafaqimit me të kaluarën, llogaridhënies, dokumentimit të krimeve dhe realizimit të të drejtave të viktimave. Në këtë drejtim, brenda kompetencave tona, krah sfidave të shumta, ne tashmë kemi arritur të shënojmë rezultate konkrete, të cilat natyrisht që ndërlidhen me fushën e krimeve të luftës. Bashkëpunimi me mekanizmat ndërkombëtarë, përfshirë misionin e OSBE-së në Kosovë, mbetet një shtyllë tjetër e rëndësishme e këtij procesi. Ky lloj monitorimi ndihmon në forcimin e përgjegjësisë institucionale dhe llogaridhënies, duke rritur jo vetëm cilësinë e praktikës gjyqësore, por gjithashtu edhe besimin e publikut në sistemin e drejtësisë“, tha ai, raporton KosovaPress.
Kryetari i Gjykatës Supreme, Fejzullah Rexhepi, u shpreh se deri më tani nuk është bërë sa duhet për t’i nxjerrë para drejtësisë autorët e krimeve të luftës.
Sipas Rexhepit, me mijëra dëshmitarë kanë vdekur pa u pyetur asnjëherë, ndërsa në raste të tjera mijëra dëshmi janë dhënë, por nuk janë dokumentuar në mënyrën e duhur.
Gjyqtari Rexhepi: S’është bërë mjaftueshëm për t’i sjell para drejtësisë kryerësit e krimeve të luftës
“Nëse e shtrojmë pyetjen se ku qëndron problemi dhe a kemi bërë mjaftueshëm për t’i sjellë kryerësit para drejtësisë, në këtë rast mund të themi se nuk është bërë ajo që ka qenë e dëshirueshme. Kemi me mijëra dëshmitarë që kanë ndërruar jetë pa u marrë dëshmia e tyre; kemi mijëra të tjerë që kanë pasur rastin të dëshmojnë, por dëshmitë e tyre nuk janë dokumentuar si duhet; kemi prova që kanë humbur ose janë dëmtuar me kalimin e kohës. Kemi gjithashtu individë që morën pjesë aktive në faktimin e krimeve të luftës, për të cilët ende nuk ka pasur një proces përfundimtar. Kjo ka krijuar një situatë të paralizuar, ku shteti realisht nuk e ka çuar deri në fund misionin e tij. Në këtë rast, nuk mund ta fajësojmë vetëm Prokurorinë Speciale, pasi që nga marrja e kompetencave për ndjekjen e veprave penale të krimeve të luftës, kapacitetet e tyre kanë qenë të kufizuara. Atyre u ka munguar përkrahja e duhur, veçanërisht resurset njerëzore. Me numrin e prokurorëve që janë të angazhuar në ndjekjen e krimeve të luftës dhe me stafin mbështetës, ka qenë e pamundur që të bëhet më shumë. Andaj, mendoj që është detyrim i të gjitha institucioneve që të kenë një angazhim maksimal, në mënyrë që ndjekja e veprave penale të krimeve të luftës të marrë vëmendjen e plotë“, tha Rexhepi, raporton KosovaPress.
Pamjet e regjistruara pas ndeshjes së 1/8-tës së Kupës së Botës mes Argjentinës dhe Egjiptit u përhapën me shpejtësi në rrjetet sociale, duke nxitur reagime të shumta në mbarë botën.
Në video shihet një grup mbështetësish argjentinas që valëvisin flamurin izraelit, teksa pranë tyre ndodhet trajneri i Egjiptit, Hossam Hassan, i cili pështyn në drejtim të tyre.
Pas humbjes 3-2 të Egjiptit ndaj Argjentinës dhe daljes nga Kupa e Botës, vëmendja e një pjese të opinionit publik nuk mbeti vetëm te ajo që ndodhi në fushë, por u përqendrua edhe te skenat në tribuna, pamje që vazhdojnë të qarkullojnë gjerësisht online.
Në rrjetet sociale u hodhën pretendime se bëhej fjalë për një provokim të qëllimshëm ndaj trajnerit egjiptian, për shkak të daljeve të tij të mëparshme publike ku ai kishte shprehur mbështetje për palestinezët dhe kishte kërkuar që viktimat civile të luftës në Gaza të mos harroheshin.
Megjithatë, duhet theksuar se deri tani nuk ekziston asnjë konfirmim zyrtar apo provë që të vërtetojë se tifozët synonin ta provokonin Hassanin me flamurin e tyre. Arsyeja e veprimeve të tyre mbetet e hapur për interpretime të ndryshme në mediat sociale.
Ditët e fundit, Hossam Hassan ka marrë vëmendje ndërkombëtare për deklaratat e tij mbi situatën në Gaza. Pas kualifikimit të Egjiptit në fazat eliminatore të Kupës së Botës, ai u shpreh se arritjet sportive nuk duhet të largojnë fokusin nga vuajtjet njerëzore dhe deklaroi solidaritet me viktimat civile të konfliktit.
Në një nga paraqitjet e tij të mëhershme publike, ai u shfaq duke mbajtur flamurin palestinez, gjë që ngjalli reagime të shumta në opinionin ndërkombëtar.
Argjentina e fitoi ndeshjen 3-2 dhe siguroi kualifikimin në çerekfinalet e Kupës së Botës, ndërsa episodet nga tribunat dhe domethënia e tyre pritet të mbeten temë diskutimi edhe për një kohë të gjatë.
Dua Lipa vazhdon të shkruajë historinë në industrinë botërore të muzikës.
Superylli me origjinë shqiptare ka vendosur një rekord të ri në Spotify, duke u bërë artistja e parë femër që ka katër albume me mbi 5 miliardë dëgjime secili në platformën më të madhe të transmetimit të muzikës në botë.
Sipas statistikave më të fundit, arritja e jashtëzakonshme konfirmon edhe një herë ndikimin global të këngëtares dhe fuqinë e katalogut të saj muzikor, i cili vazhdon të dominojë listat e dëgjimeve edhe vite pas publikimit të albumeve.
Nga albumi i saj debutues e deri te “Future Nostalgia” dhe projektet më të fundit, Dua Lipa ka arritur të ruajë një popullaritet të qëndrueshëm, duke fituar miliona dëgjime çdo ditë nga fansat në mbarë botën.
Hite si “New Rules”, “Don’t Start Now” dhe “Levitating” vazhdojnë të jenë ndër këngët më të dëgjuara në Spotify, duke kontribuar në këtë rekord historik dhe duke e vendosur artisten në një kategori më vete.
Ky sukses tregon se fenomeni Dua Lipa nuk është ndërtuar mbi një hit të vetëm apo një moment viral, por mbi një karrierë të konsoliduar dhe një katalog muzikor që vazhdon të ketë ndikim të jashtëzakonshëm në skenën ndërkombëtare.
Me këtë rekord, Dua Lipa forcon edhe më shumë statusin e saj si një nga artistet më të suksesshme dhe më të dëgjuara të brezit të saj, duke shtuar një tjetër arritje historike në një karrierë që vazhdon të ngjitet në majat e industrisë muzikore.
Kryeministri i vendit Edi Rama, ishte i vetmi lider që në samitin e NATO-s në Ankara, ku u shfaq i veshur me kostum dhe atlete të bardha. Kjo nuk është hera e parë që kreu i qeverisë vishet me këtë stil, në një samit të rëndësishëm ndërkombëtar.
Por ajo që ra në sy ishte një reagim i Sekretarit të Përgjithshëm të NATO-s, Mark Rutte, i cili i tregoi me gisht Donald Trump atletet e bardha e kryeministrit.
Nga ana e tij, Presidenti amerikan hodhi një vështrim, pa e ditur se për çfarë bëhej fjalë. Më pas, shfaqet tepër i ftohte dhe indiferent ndaj një stili veshje, si ajo e kryeministrit Edi Rama.
Ndërsa për liderët e tjerë, Rama u shndërrua në një objekt humori.
SPB Tetovë ka bërë të ditur se në Gostivar ka ndodhur një aksident trafiku, ku një person ka mbetur i lënduar.
Sipas njoftimit, më 07.07.2026 në ora 12:25, në DPB Gostivar është raportuar se në rrugën „Sedek Kostoski“ në Gostivar ka ndodhur një përplasje ndërmjet një mopedi me targa të Gostivarit, të cilin e drejtonte M.N. (19) nga Gostivari, dhe një biçiklete që drejtohej nga B.I. (68) po ashtu nga Gostivari.
Si pasojë e aksidentit, B.I. ka marrë lëndime të rënda trupore, të cilat janë konstatuar në Qendrën Urgjente në Gostivar. Këqyrjen në vendin e ngjarjes e ka kryer ekipi i SPB Tetovë.
Selin Bollati dhe DJ Gimbo po shijojnë disa ditë pushimi së bashku, duke ndarë me ndjekësit momente nga arratisja e tyre verore.
Fituesja e “Big Brother VIP Albania 5” ka publikuar në Instagram një fotografi ku shfaqet pranë partnerit të saj gjatë një darke në një ambient bregdetar. Në imazh, Selini shihet duke qeshur, ndërsa Gimbo ka fiksuar një moment spontan, duke i dhënë fotos një atmosferë plot humor.
Mbi foto është shtuar me humor edhe shkrimi në anglisht: “Is this a cute couple pic???” (A është kjo një foto e lezetshme çifti?).
Prej kohësh, Selin dhe Gimbo nuk i kanë fshehur momentet e lumtura së bashku, duke ndarë herë pas here copëza nga përditshmëria dhe pushimet e tyre, të cilat vazhdojnë të pëlqehen nga ndjekësit në rrjetet sociale.
At a meeting held today by the Judicial Council, judge Daniela Dimovska was appointed president of the Skopje Basic Criminal Court.
The appointment came after the conclusion of a procedure involving a public announcement, in which two people ran: Daniela Dimovska, a judge and acting president of the Skopje Basic Criminal Court, and Ivica Stefanovski, a judge at the same institution.
The head of the Selection Commission, Ivica Nikolovski, said both candidacies were in order and that the candidates had passed the required tests and interviews. After the report was received and the voting process was completed, Dimovska was elected president.
One year earlier, Dimovska had been chosen as acting president of the Skopje Basic Criminal Court. Before that, she served as a judge in the Department for Organized Crime and Corruption at the same court.