❌

Reading view

There are new articles available, click to refresh the page.

21 janari, një turp kombëtar

Nga Skënder Minxhozi/

 

PesĂ«mbedhjetĂ« vjet mĂ« parĂ« ndodhte njĂ« ndĂ«r ato ngjarje qĂ« ndajnĂ« dy botĂ«. BotĂ«n normale tĂ« jetĂ«s sĂ« pĂ«rditshme, sfidave e Ă«ndrrave gjithfarĂ«sh, botĂ«n ku ajo qĂ« ndodh harrohet shpejt sepse nuk vlen tĂ« mbahet gjatĂ« ndĂ«rmend, nga bota tjetĂ«r, ajo qĂ« i ngjan njĂ« tuneli makthi, ku garancitĂ« dhe ligji bien dhe ku shteti vret banorĂ«t e tij, votuesit e tij, shtetasit e tij. Jetofshi kohĂ«ra interesante thotĂ« njĂ« mallkim i vjetĂ«r aziatik. PikĂ«risht njĂ« “ngjarje interesante”, ajo e 21 janarit 2011 na ka bĂ«rĂ« tĂ« jetojmĂ« qĂ« nga ai moment nĂ« njĂ« qerthull ku gĂ«njeshtra dhe hipokrizia, lojrat politike dhe lotĂ«t fals, vazhdojnĂ« tĂ« hedhin hije mbi njĂ« vrasje kolektive nĂ« zemĂ«r tĂ« ShqipĂ«risĂ«, nĂ« muret e godinĂ«s qĂ« drejton vendin.

Pre 15 vitesh jetojmĂ« njĂ« turp kombĂ«tar. Turpin mĂ« tĂ« parĂ« e kanĂ« konsumuar ata pĂ«r tĂ« cilĂ«t u protestua dhe u derdh gjak atĂ« ditĂ« fatale – socialistĂ«t. Fituan pushtetin nĂ« vitin 2013 duke premtuar transparencĂ« dhe drejtĂ«si pĂ«r gjakun e 21 janarit dhe kanĂ« njĂ« dekadĂ« e gjysĂ«m qĂ« derdhin tufa karafilash nĂ«pĂ«r trotuare sa herĂ« vjen kjo datĂ«, a thua se janĂ« njĂ« shoqatĂ« pĂ«r mbrojtjen e biomasĂ«s sĂ« AntarktidĂ«s e jo njĂ« maxhorancĂ« me pushtet, vullnet politik dhe fuqi ekzekutive.

PĂ«rtej episodit moralisht tĂ« shĂ«mtuar qĂ« rekrutuan nĂ« parti e qeverisje persona tĂ« lidhur me aparatin ushtarak e policor qĂ« vrau atĂ« ditĂ«, socialistĂ«t shqiptarĂ« kanĂ« luajtur me familjet e tĂ« vrarĂ«ve, elektoratin e tyre dhe mbarĂ« opinionin publik njĂ« teatĂ«r tĂ« shĂ«mtuar empatie burokratike njĂ« herĂ« nĂ« vit. Lule e fjalime tĂ« ndjera dhe mĂ« pas nĂ« datĂ«n 22 janar e tutje vetĂ«m heshtje dhe justifikimi klasik “krijuam drejtĂ«sinĂ« e re se me tĂ« vjetrĂ«n nuk e hetonim dot 21 janarin”.

Dhe këtu vijmë tek turpi i dytë i lidhur me të parin. Ky është turpi i atyre që paguhen për të gjetur një krim. Kudo qoftë, madje edhe në një shtëpi plazhi 300 kilometra larg Tiranës. E pra drejtësia e re që aq shumë u evokua nga e majta në pushtet si platforma e duhur për të analizuar e zbardhur krimin shtetëror të 21 janarit, ka rezultuar të jetë një vesh i shurdhër më i keq se ai i politikës.

Nuk ka sjellje më hipokrite dhe cinikisht shpërfillëse sesa qëndrimi SPAK ndaj 21 janarit në gjashtë vitet e fundit. Kur familjarët e të vrarëve tentuan të depozitojnë prova të reja që hedhin dritë mbi atë datë fatale, prokuroria e posaçme bëri gjënë më të paimagjinueshme: e dërgoi çeshtjen tek drejtësia që e kishte mbajtur të ngrirë me vite atë dosje. SPAK, i krijuar pikërisht për të zgjidhur lëmshe të ngatërruara penale si ai i 21 janarit shpërfilli me këtë rast edhe vendimin e Gjykatës Evropiane i cili hedh dyshime të forta mbi mënyrën sesi është trajtuar e gjykuar kjo vrasje shtetërore.

U desh ndërhyrja me vendim të shkruar e Gjykatës së Lartë që SPAK të pranonte nisjen  e hetimeve ndërkohë që dosjen ja la në dorë (sa cinike edhe kjo!) të njëjtin person i cili para Gjykatës së Lartë mbrojti zyrtarisht tezën që SPAK nuk duhet ta hetojë 21 janarin!

Dështimi për të zbardhur 21 janarin e bën me turp drejtësinë e re, e cila ka gjashtë vite që funksionon në kapacitet të plotë. Fakti që kjo drejtësi sillet sot me të njëjtat standarte si ajo e vjetra ndaj kësaj ngjarjeje tragjike vetëm sa e bën pis këmishën e bardhë të drejtësisë speciale, por nuk e lëviz 21 janarin nga podiumi qëndror i vëmendjes publike që ka në 15 vite.

Vrasja e 21 janarit, kur shteti qëlloi nga dritaret e zyrave të tij mbi protestuesit e paarmatosur dhe krejtësisht të parrezikshëm për integritetin e institucioneve, shënon një ngjarje që mbetet qëndrore në zhvillimet shqiptare. Fakti që kjo vrasje vijon të jetë një ndër temat më të nxehta të debatit politik e publik edhe pas një dekade e gjysëm, është garancia se nuk do të ketë politikan, prokuror apo gjykatës që do të munden ta relativizojnë e mpakin drejtësinë fundore për 21 janarin. Kjo datë është aty për të qëndruar gjatë si këmbana e alarmit jo vetëm për shtetin që vret, por tashmë edhe për drejtësinë që nuk bëzan.

Turpi i tretĂ«, ai mĂ« i madhi, do tĂ« duhej tĂ« ishte pĂ«r atĂ« palĂ« qĂ« atĂ« ditĂ« vrau. Vrau dhe fshiu kamerat por s’mundi tĂ« fshijĂ« edhe gjakun e derdhur nĂ« bulevard. Ende sot pas 15 vitesh, PD nuk ka gjetur forcat tĂ« bĂ«jĂ« njĂ« verifikim tĂ« koshiencĂ«s sĂ« saj, tĂ« pozicionit tĂ« saj zyrtar nĂ« lidhje me 21 janarin, qĂ« tĂ« kryejĂ« njĂ« akt simbolik faljeje ndaj atyre qĂ« qeveria e saj vrau dhe qĂ« tĂ« gjejĂ« fuqi tĂ« brendshme pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« mea culpan mĂ« njerĂ«zore nĂ« botĂ«: atĂ« ndaj marrjes sĂ« jetĂ«s. Çka Ă«shtĂ« nĂ« fakt hapi i parĂ« nga i cili do tĂ« duhej tĂ« niste shĂ«rimi i traumĂ«s sĂ« 21 janarit. DitĂ«s kur shteti vrau dhe u turr tĂ« fshehĂ« krimin.

 

Një vjetori i Presidencës Trump dhe provincializmi endemik shqiptar

Nga Skënder Minxhozi/

Në 20 janar mbushet një vit qëkurse presidenti amerikan Donald J. Trump ka marrë detyrën. Në një vit bota ka parë përmbysje epokale që e kanë futur SHBA në kurs përplasjeje me aleatët kryesorë të Perëndimit, si dhe ka asistuar në një ribërje totale të piketave kryesore të  politikës së brendshme dhe asaj të jashtme amerikane, të cilat kanë prodhuar një gjendje të tendosur dhe të amullt në një pjesë të madhe të globit.

MegjithatĂ« kjo Ă«shtĂ« njĂ« situatĂ« komplekse qĂ« meriton mĂ« shumĂ« se njĂ« analizĂ«. Mjafton tĂ« hedhĂ«sh njĂ« sy nĂ« median botĂ«rore dhe rrjetin social pĂ«r ta kuptuar fermetin dhe ilaritetin qĂ« ka prodhuar presidenca Trump nĂ« njĂ« vit. NĂ« ambjentin shqiptar amullia qĂ« ka sjellĂ« ndĂ«rrimi i pushtetit nĂ« Uashington i ka dhĂ«nĂ« hov, siç Ă«shtĂ« nĂ« traditĂ«n tonĂ«, njĂ« vale spekulimesh nĂ« lidhje me atĂ« qĂ« pritej t’i ndodhte elitave politike e ekonomike tĂ« vendit si pasojĂ« e politikĂ«s sĂ« re tĂ« Donald Trump. SĂ« pari merrej e mirĂ«qenĂ« se do tĂ« kishte realisht njĂ« politikĂ« amerikane pĂ«r kĂ«tĂ« periferi tĂ« EvropĂ«s qĂ« vijon tĂ« endet prej tre dekadash nĂ« njĂ« gjendje pezullie politike, ekonomike e siociale. Mbi tĂ« gjitha njĂ« rajon qĂ« vazhdon tĂ« jetĂ« i rrrezikuar nga lojrat e mĂ«dha gjeopolitike.

Së dyti, kur Trump mori detyrën, qenë (dhe ende janë) të shumtë ata që i bënin llogaritë sikur kreu i ri i Shtëpisë së Bardhë do ta harxhonte një pjesë të mirë të ditës së punës për të vrarë mendjen rreth sherrit të radhës në Kuvendin e Shqipërisë, për këtë apo atë deklaratë të këtij apo atij politikani, ose për këtë apo atë tender që hetohej nga SPAK duke thirrur apo arrestuar këtë apo atë ministër a deputet.

Ka mjaftuar njĂ« vit pĂ«r tĂ« kuptuar se ky vizion Ă«shtĂ« nĂ« rastin mĂ« tĂ« mirĂ« i ngushtĂ« dhe naiv. Sepse nĂ« harkun e njĂ« viti kemi parĂ« tĂ« vijnĂ« nĂ« TiranĂ« “sherifa” tĂ« Trump nĂ« kohĂ« fushatash elektorale tĂ« cilĂ«t mĂ« pas kemi mĂ«suar se ishin paguar me honorare shumĂ« tĂ« majme. Kemi parĂ« sesi kĂ«ta sherifa kanĂ« premtuar pĂ«rmbysje e rrĂ«zime tĂ« mĂ«dha, por nĂ« fund kemi mĂ«suar se qeveria ka rritur votat e mandatet e sherifat janĂ« kthyer andej nga erdhĂ«n pasi kanĂ« marrĂ« paratĂ« me vete.

NĂ« njĂ« vit kemi parĂ« sesi presidenca Trump ka ushqyer fantazinĂ« e shprishur tĂ« njĂ« pjese tĂ« shqiptarĂ«ve me pritshmĂ«ritĂ« mĂ« tĂ« mĂ«dha, tĂ« pasuara nga zhgĂ«njimet mĂ« tĂ« hidhura. Aty ku Ă«shtĂ« pritur tĂ« bjerĂ« rrufeja ka vijuar tĂ« mbretĂ«rojĂ« statu quoja, aty ku Ă«shtĂ« njoftuar se do tĂ« ketĂ« “pushkatime nĂ« masĂ«â€ janĂ« dĂ«gjuar vetĂ«m fishekzjarrret e kalamajve nĂ«pĂ«r lagje. Aty ku Ă«shtĂ« pritur tĂ« zbatohet njĂ« skenar i madh, nuk Ă«shtĂ« prodhuar as edhe njĂ« dramĂ« e vockĂ«l nga ato qĂ« harrohen pĂ«r tre ditĂ«.

Shqipëria ka vijuar kursin e saj të përpjekjeve për të dalë nga qerthulli i tejzgjatur i tranzicionit, kurse administrata amerikane ka qendruar, në raport me vendin  tonë, në piketa të ngjashme, në mos identike me atë paraardhëse. Ata që kanë qenë të skeduar të mos shkelin në Amerikë kanë vijuar të jenë të tillë edhe gjatë këtij viti. Ata që kanë kujtuar se drejtësia e re do të merrte fund tani që në krye të SHBA erdhi një politikan me plot hetime e akuza mbi supe, sërish janë zhgënjyer kur kanë parë heetimet Spak ndaj politikës. Kush ka pritur ndëshkime me emër e mbiemër apo rotacione e arrestime nga ato të bujshmet në mes të natës në majën e shtetit dhe pushtetit, është detyruar të tkurrë pritshmëritë e të vazhdojë të presë si plaka Nurihan.

NĂ« kĂ«tĂ« optikĂ« futet edhe kjo qĂ« po shohim e jetojmĂ« kĂ«to orĂ«. Edi Rama duhej tĂ« ishte me gjasĂ« nĂ« AmerikĂ« “pĂ«r t’u pyetur si person nĂ« dijeni nĂ« njĂ« hetim”. Madje qarkullonte dhe data e udhĂ«timit. Ja qĂ« ndodhi diçka tjetĂ«r. NĂ« vend tĂ« fletĂ«thirrjes pĂ«r nĂ« dyert e drejtĂ«sisĂ« amerikane, Rama “merr kartĂ«â€ nga Donald Trump pĂ«r ringritjen e GazĂ«s. NjĂ« zhvillim edhe ky qĂ« nuk i fshin automatikisht ato qĂ« janĂ« thĂ«nĂ« e bĂ«rĂ« mĂ« parĂ«, por qĂ« tregon nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« thatĂ« e cinike se kur bĂ«het fjala pĂ«r amerikanĂ«t, pĂ«rllogaritjet klasike duhen peshuar mirĂ«. Madje shumĂ« mirĂ«.

Sepse ata kanĂ« treguar me fakte mĂ« shumĂ« se njĂ« herĂ« se dinĂ« tĂ« jenĂ« krejt tĂ« paparashikueshĂ«m dhe tĂ« paklasifikueshĂ«m me kriteret tona provinciale e shpesh qesharake. Sa mĂ« shumĂ« kujtojmĂ« se dimĂ«, aq mĂ« pak dĂ«shmojmĂ« se dimĂ«. ËshtĂ« pak por e sigurt!

Celularët, Kushtetuesja kufizon SPAK/ Minxhozi: Vendimi, piketë madhore në përcaktimin e disa kufijve

TIRANË- Gjykata Kushtetuese i ka dhĂ«nĂ« tĂ« drejtĂ« padisĂ« sĂ« njĂ« personi, i cili ishte ankuar se SPAK dhe GJKKO, pas sekuestrimit tĂ« celularit, i kishin marrĂ« dhe pĂ«rdorur tĂ« gjitha tĂ« dhĂ«nat personale, qĂ« kishin gjetur nĂ« aparat.

Kushtetuesja e ka quajtur këtë shkelje të të drejtave të njeriut dhe të privacisë dhe ka urdhëruar përdorimin vetëm të komunikimeve për çështje në hetim, të cilat do të përcaktohen si të tilla paraprakisht me vendim gjykate, duke i vënë kështu një vijë të kuqe kufizuese SPAK-ut dhe GJKKO-së.

I ftuar nĂ« emisionin “Tirana Live”, analisti SkĂ«nder Minxhozi e cilĂ«soi vendimin e GjykatĂ«s Kushtetuese si njĂ« reflektim tĂ« njĂ« niveli tĂ« lartĂ« juridik. Sipas tij, bĂ«het fjalĂ« pĂ«r njĂ« çështje qĂ« ka shkaktuar debate tĂ« forta mediatike dhe politike, ndĂ«rsa thelbi i problemit qĂ«ndron te respektimi i procedurave dhe standardeve gjatĂ« procesit hetimor.

Minxhozi theksoi se ky vendim përbën një piketë të rëndësishme në përcaktimin e kufijve që duhet të respektohen nga drejtësia e re, sidomos në rastet e sekuestrimit të celularëve, laptopëve dhe pajisjeve të tjera elektronike.

Ai nënvizoi se mbrojtja e privatësisë dhe e të drejtave të individit është thelbësore, pasi keqpërdorimi i të dhënave personale ka qenë shpesh një realitet i dhimbshëm, ku informacione pa lidhje me hetimin janë bërë objekt diskutimi në rrjetet sociale dhe media, duke synuar denigrimin e personave nën hetim.

Sipas analistit, vendimi i Gjykatës Kushtetuese synon të korrigjojë devijimet që kanë ndodhur në këto procese dhe të forcojë besimin e qytetarëve te sistemi i drejtësisë, përmes institucioneve me vetëdije të lartë ligjore.

“ËshtĂ« njĂ« reflektim i njĂ« niveli tĂ« lartĂ« juridik, siç Ă«shtĂ« dhe kjo gjykatĂ« nĂ« lidhje me njĂ« çështjet qĂ« ka shkaktuar debate tĂ« ndezura mediatike dhe politike. Procesi hetimor kĂ«rkon informacionet dhe burimet e tij tĂ« verifikimit dhe menaxhimit tĂ« tĂ« dhĂ«nave, çështje qĂ«ndron nĂ«se e gjitha kjo bĂ«het bazuar nĂ« procedurĂ« dhe nĂ« standarde.

Ky vendim i Kushtetueses është piketë madhore në përcaktimin e disa kufijve të cilët duhen respektuar, që pas shumë vitesh, drejtësia e re, kemi këtë eksperiencë kur celularët dhe materialet e tjera si laptopë, kompjuterë, të gjithë këto materiale kërkojnë  një rregulle: të sigurohet privacia dhe e drejta e individit.

Keqpërdorimi i privacisë është një realitet i dhimbshëm. ndodheni në një situatë shumë shpesh kur informacione, pa lidhje me objektin e hetimit janë kthyer në çështje diskutime në rrjetet sociale dhe në media. Këto kanë si synim ta denigrojnë personin e hetuar.

Duhen institucione me vetĂ«dije tĂ« lartĂ«. Duhet sistemi ku njerĂ«zit tĂ« besojnĂ« nĂ« drejtĂ«si. Kushtetuesja synon tĂ« rregullojĂ« dhe korrigjojĂ« devijimin qĂ« ka ndodhur dhe po ndodh nĂ« kĂ«to procese”, tha ai./abcnews.al

Maduro, çmimi i vezëve dhe loja amerikane e shahut me Kinën

Nga Skënder Minxhozi/

Presidenti amerikan Donald Trump Ă«shtĂ« sinqerisht i bindur se meriton tĂ« marrĂ« çmimin Nobel pĂ«r paqen. Ai pĂ«rsĂ«rit qĂ« nga vera se ka zgjidhur tetĂ« konflikte tĂ« armatosura qĂ«kurse ka hyrĂ« nĂ« ZyrĂ«n Ovale pak a shumĂ« njĂ« vit mĂ« parĂ«. Pra brenda pak muajsh ai ka zgjidhur mosmarrĂ«veshjet mes Izraelit dhe Hamasit, mes Izraelit dhe Iranit, mes Pakistanit dhe IndisĂ«, mes ArmenisĂ« dhe Azerbaixhainit (u desh pak kohĂ« qĂ« tĂ« mos e ngatĂ«rronte ArmeninĂ« me ShqipĂ«rinĂ«), ashtu sikurse ka pajtuar tailandezĂ«t me kamboxhianĂ«t, ruandezĂ«t me kongolezĂ«t, egjiptianĂ«t dhe etiopianĂ«t dhe
kosovarĂ«t me serbĂ«t! Habituni sa tĂ« doni, kur e thotĂ« Donald Trump Ă«shtĂ« fakt. Ose mĂ« saktĂ« Ă«shtĂ« “fakt alternativ”, siç e ka pĂ«r zemĂ«r t’i quajĂ« ai tĂ« vĂ«rtetat e tij. NdĂ«rkohĂ« shumĂ« tĂ« tjerĂ« e shohin kĂ«tĂ« paradĂ« suksesesh imagjinare si njĂ« kompensim tĂ« vogĂ«l ndaj frustrimit qĂ« ka shkaktuar nĂ« Uashington konflikti gjysĂ«m i zgjidhur i GazĂ«s dhe lufta trevjeçare nĂ« UkrainĂ« tĂ« cilĂ«n Trump premtonte se do ta shuante brenda 24 orĂ«ve pasi tĂ« hynte nĂ« ShtĂ«pinĂ« e BardhĂ«.

NĂ« kĂ«tĂ« suazĂ« Donald Trump e ka gjetur edhe epitetin e vetvetes, i pĂ«lqen tĂ« vetĂ«quhet “Presidenti i Paqes”. PĂ«r ta vĂ«rtetuar kĂ«tĂ« ai pĂ«rmend shpesh se ka qenĂ« prej kohĂ«sh qĂ« s’mbahen mend kundĂ«r luftrave, duke nisur me Irakun, AfrikĂ«n Veriore dhe gjithçka pasoi mĂ« vonĂ« deri tek konflikti sirian.

Deri këtu gjithçka tingëllon e logjikshme dhe në vijimësi me ato që Trump ka mbrojtur realisht në qëndrimet publike në 25 vitet e fundit, duke nisur nga 11 shtatori i largët i vitit 2001. Trump ka qenë një predikues i fortë i mosndërhyrjes amerikane në luftra dhe konflikte, ashtu siç ka qenë dhe ende është një ithtar i nacionalizmit ekonomik dhe i mbylljes së Amerikës brenda mureve të saj.

Problemi është se në vitin e parë të presidencës së tij të dytë Trump ka lënë tashmë gjurmët e gishtërinjve në dy akte ushtarake ndërhyrjeje të SHBA në Iran dhe Venezuelë në orët e fundit. Megjithëse u përpoq ta paketojë sulmin e tij si një inkursion ajror që solli paqen mes Izraelit dhe Iranit, bombardimi i tuneleve bërthamore të Teheranit nga SHBA ishte një shkelje klasike e rregullave e parimeve që mbajnë në këmbë marrëdhëniet mes shteteve në botën e sotme.

Sa pĂ«r VenezuelĂ«n, njĂ« histori qĂ« po shkruhet kĂ«to orĂ«, çeshtja duket edhe mĂ« e sforcuar nga pikĂ«pamja e diçiturĂ«s dhe justifikimit diplomatik. Prej shtatorit Trump ka vijuar ta shtojĂ« dozĂ«n e kĂ«rcĂ«nimeve ndaj VenezuelĂ«s, pĂ«r shkak tĂ« asaj qĂ« SHBA e konsideron si njĂ« fluks i dirigjuar drogash dhe fentanoli qĂ« e kanĂ« origjinĂ«n nga shteti nĂ« fjalĂ« me qĂ«llim nxitjen e fenimenit tĂ« pĂ«rdorimit tĂ« narkotikĂ«ve nga publiku amerikan. Maduro akuzohet se ka inicuar njĂ« tregĂ«ti drogash drejt SHBA duke shkaktuar mijĂ«ra tĂ« vdekur nĂ« qytetet amerikane. NjĂ« arsye gjithsesi e sforcuar pĂ«r tĂ« sulmuar njĂ« vend sovran, sepse me kĂ«tĂ« logjikĂ« do t’i binte qĂ« ShqipĂ«ria tĂ« sulmohej nga gjysma e vendeve tĂ« kontinentit ku ndodhet, meqĂ« mafiet shqiptare tranzitojnĂ« sot tonelata drogĂ« nga Amerika Latine drejt EvropĂ«s e pĂ«rtej!

Tek nafta qëndron aktualisht njëra nga akuzat më të përsëritura që kundërshtarët e Trump i bëjnë ndërhyrjes së tij ushtarake në këtë pjesë të Amerikës Latine. Venezuela njihet si shteti më i pasur në botë me rezerva të njohura të naftës dhe si e tillë ajo ka nënshkruar marrëveshje energjie me Kinën, Rusinë dhe Iranin. Kjo rrethanë, e bashkuar me afrimin e dukshëm të Maduros me Pekinin dhe presidentin Ji, është parë si e papranueshme nga Uashingtoni në planin strategjik.

Sipas konceptit amerikan Kina nuk mund dhe nuk duhet lejuar të afrohet në detin e Karaibeve dhe në kontinentin amerikano-latin që konsiderohet si një zonë primare influence e SHBA. Kjo ka bërë që në javët e shkuara, para sulmit të sotëm, forcat ushtarake amerikane të mos godasin vetëm anijet që dyshoheshin se sillnin drogë në brigjet e SHBA, por të bllokojnë dhe konfiskojnë edhe anije petroliere në zotërim nga vendet e treta, të ngarkuara me naftë venezueliane.

Avancimi i Kinës në Amerikën Latine, sidomos në Brazil, shihet si një rrethanë kërcënuese për interesat amerikane në kontinent. Burimet e rralla minerare të zotëruara nga Kina në Bolivi dhe vendet fqinje, investimet masive në porte dhe rrjetet rrugore, hyrja e fuqishme në sektorë si energjia e rinovueshme dhe makinat elektrike, kanë ngritur prej kohësh dyshimin amerikan se kjo ofensivë ekonomike kineze mund të sjellë përmbysjen e ekuilibrave strategjikë në këtë pjesë të botës. Goditja e Venezuelës duket pikërisht e projektuar për ta vonuar dhe mundësisht frikësuar këtë avancim kinez në Amerikën e Jugut.

Në anën tjetër, këto orë që po konsumohet sulmi mbi Venezuelë, shumëkujt i vjen ndërmend aksioma e vjetër e politikës amerikane, e cila thotë se sa herë presidentët amerikanë kanë një problem në shtëpi, aq herë diku në botë lind një konflikt i ri ushtarak. SHBA sapo ka hyrë në një vit elektoral dhe republikanët e presidenti Trump ndodhen në pozita të pakënaqshme sa i përket pëlqyeshmërisë së publikut amerikan.

Sipas sondazheve mĂ« tĂ« fundit ka 80% mundĂ«si qĂ« nĂ« zgjedhjet e mes-mandatit nĂ« nĂ«ntor tĂ« kĂ«tij viti republikanĂ«t tĂ« humbasin shumicĂ«n nĂ« Kongres dhe ndoshta edhe nĂ« Senat. NdĂ«rkaq tĂ« njĂ«jtat sondazhe tregojnĂ« se Trump Ă«shtĂ« sot presidenti mĂ« pak popullor nĂ« historinĂ« e SHBA nĂ« kĂ«tĂ« moment tĂ« mandatit presidencial. Sipas “The Economist” pas 348 ditĂ«sh nĂ« detyrĂ« Trump pĂ«lqehet nga 39% e amerikanĂ«ve, ndĂ«rkohĂ« qĂ« 56% tĂ« tjerĂ« janĂ« tĂ« pakĂ«naqur me tĂ«.

Premtimet e pambajtura për ulje çmimesh dhe dështimi i strategjisë së tarifave tregëtare ndaj vendeve të treta, mbi të cilat Trump kishte ndërtuar të gjithë politikën e tij ekonomike, janë shkaku i kësaj pakënaqësie të votuesit amerikan që e shtyn kreun e Shtëpisë së Bardhë të kërkojë rrugë alternative për ngritjen e popullaritetit. Politika e jashtme ka qenë tradicionalisht një platformë e përdorur për këtë qëllim nga presidentët amerikanë dhe sulmi mbi Venezuelë duket pikërisht i ndërtuar që të shërojë qoftë dhe pjesërisht humorin gri të amerikanit të mesëm për çmimin e vezëve apo shtrenjtimin e sigurimit shëndetësor.

Sesa do të jetë në gjendje ta ngrejë imazhin e Donald Trump ky inkursion i fundit ushtarak në xhunglën e rrezikshme amerikano-latine kjo mbetet të shihet. Aq më tepër pas paralajmërimeve që shumë ekspertë të sigurisë kanë bërë për të mos hyrë më trupa në terren në tokën venezueliane, për shkak të kompleksitetit e të papriturave që mund të rezervonte një hap i tillë në afat të gjatë.

Provat e MetĂ«s pĂ«r 21 janarin dhe njĂ« nerv i zbuluar qĂ« s’e pĂ«rmend askush

Nga Skënder Minxhozi/

Dje ish-presidenti Ilir Meta Ă«shtĂ« ofruar tĂ« japĂ« informacione nĂ« lidhje me ngjarjen e 21 janarit, tĂ« cilat sipas avokatit tĂ« tij, pĂ«rfshijnĂ« tĂ« dhĂ«na qĂ« ai ka marrĂ« nĂ« prag tĂ« protestĂ«s sĂ« opozitĂ«s nga burime tĂ« huaja. Meta pretendon se shĂ«rbime tĂ« huaja i paskan thĂ«nĂ« se protesta do tĂ« jetĂ« e dhunshme dhe se nuk pĂ«rjashtohej skenari i vrasjeve. ËshtĂ« hera e parĂ« qĂ« ish-presidenti e thotĂ« diçka tĂ« tillĂ«. Nuk e tha nĂ« momentin kur dha dorĂ«heqjen nga posti i ministrit, as kur ndodhĂ«n vrasjet dhe as mĂ« vonĂ« kur shumica e djathtĂ« nisi hetimin e atij qĂ« u quajt grushti i shtetit i 21 janarit.

QĂ« njĂ«ri ndĂ«r protagonistĂ«t tashmĂ« nĂ« burg tĂ« 21 janarit tĂ« dalĂ« pas 15 vitesh e tĂ« ofrohet pĂ«r “informacione tĂ« reja” nĂ« lidhje me ngjarjen, ky Ă«shtĂ« njĂ« fakt qĂ« tingĂ«llon mĂ« shumĂ« si njĂ« goditje me efekt e tij pĂ«r tĂ« tĂ«rhequr vĂ«mendjen publike nga izolimi ku ndodhet, sesa si njĂ« kontribut i ri nĂ« dosjen e trashĂ« tĂ« vrasjeve nĂ« bulevard. Tragjedia e 21 janarit Ă«shtĂ« njĂ« ndĂ«r ngjarjet mĂ« tĂ« mediatizuara, mĂ« tĂ« diskutuara e debatuara e mĂ« tĂ« analizuara. Ashtu siç Ă«shtĂ« njĂ« ndĂ«r ngjarjet mĂ« pak tĂ« hetuara.

Ky hendek mes interesit të lartë publik dhe shurdhërisë së qëllimshme të drejtësisë e politikës për të zbardhur përgjegjësit e vrasjes makabre të katër njerëzve të paarmatosur nga shteti i kohës, është ndër kontrastet më therëse që ka prodhuar tranzicioni shqiptar në 35 vite.

Shembulli i kĂ«saj shurdhĂ«rie Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« sot edhe drejtĂ«sia e re, saktĂ«sisht SPAK, i cili nĂ« fillim refuzoi tĂ« merrte nĂ« dorĂ«zim hetimin pĂ«r provat e reja pĂ«r 21 janarin, e mĂ« pas ka nisur njĂ« hetim “me pjekje tĂ« ngadaltĂ«â€, tĂ« cilit nuk i shihet fundi. Zvarritja e kĂ«saj dosjeje e fut drejtĂ«sinĂ« e re nĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n kamare turpi me drejtĂ«sinĂ« e plepave e cila de facto e bllokoi gjetjen e pĂ«rgjegjĂ«sve tĂ« 21 janarit.

NĂ« kĂ«tĂ« mes futja “skiç” e Ilir MetĂ«s vetĂ«m sa risjell edhe njĂ« herĂ« nĂ« skenĂ« hipokrizinĂ« e qeverisĂ«sve tĂ« 21 janarit tĂ« cilĂ«t edhe sot vijojnĂ« tĂ« pĂ«rtypin argumenta qĂ« nuk i besojnĂ« as vetĂ«, si kĂ«to tĂ« skenareve me vrasje dhe me shĂ«rbime tĂ« huaja.

Ka një nerv të zbuluar 21 janari, kur vjen puna për të kuptuar indirekt se kush e mban përgjegjësinë për vrasjet në bulevard. Pak orë pas ngjarjes shumica qeverisëse e kohës, nën piskamën e Berishës rreth grushtit të shtetit, ju fut me shumë zell hetimit të ngjarjes. Qëllimi madhor: të gjejmë rrënjët e puçit, autorët, nxitësit, skenaristët, regjizorët dhe aktorët bashkë me figurantët më të parëndësishëm. Me një fjalë të zbulojmë para shqiptarëve mynxyrën që ishte përgatitur, makinat me dinamit të parku Rinia, çadrat pistoletë, thikat me helm dhe natyrisht edhe një grusht gazetarësh puçistë anash, për ta bërë edhe më të besueshme teoremën komike të Doktorit.

Punoi dy vite ky komision duke marrĂ« nĂ« pyetje gjithĂ« hierarkinĂ« e shtetit, minus “Presidentin-horr” dhe “Kryeprokuroren-lavire”. Parakaluan nĂ« komision Berisha, Topalli, Basha dhe njĂ« dyzinĂ« tjetĂ«r zyrtarĂ«sh tĂ« lartĂ«. Pas vitit tĂ« parĂ« tĂ« hetimit, pra nĂ« 2021, komisionit nĂ« fjalĂ« ju zgjat edhe me njĂ« vit tjetĂ«r mandati i hetimit. JavĂ«t e muajt kalonin dhe ajo zyrĂ« me deputetĂ«, tĂ« gjithĂ« juristĂ« e disa edhe ish-ministra drejtĂ«sie, nuk filtronte asgjĂ« e re. Merreshin honorare pĂ«r tĂ« zbardhur puçin, por puç nuk dukej askund. Retorika politike ndĂ«rkohĂ« nxirrte flakĂ« dhe akuzat shkĂ«mbeheshin sa nĂ« njĂ« anĂ« nĂ« tjetrĂ«n.

MegjithatĂ«, nĂ« fund tĂ« dy viteve ky grusht burrash plot dije nga jurisprudenca dhe me kartvizita pĂ«r t’u pasur zili, nuk qullosi dot gjĂ«. NĂ« podiumin e Kuvendit s’u lexua asnjĂ« raport mbi gjetjet e komisionit, rast unik ky qĂ« nga viti ’91. DeputetĂ«t qĂ« pĂ«r dy vite morĂ«n paratĂ« pĂ«r tĂ« zbuluar komplotin e lartĂ« kundĂ«r shtetit, nuk denjuan as tĂ« kthejnĂ« honoraret pĂ«r punĂ«n e munguar.

Zbrazëtia e hetimit parlamentar rreth puçit të 21 janarit është nervi i zbuluar i 21 janarit. Kush mendon se demokratët mblodhën informacione e gjetën fakte për përgjegjësinë e opozitës në vrasjet e asaj dite dhe nuk i publikuan ato në vitet që pasuan, thjesht gënjen veten. Jo të tjerët.

Zgjedhjet e 2013 erdhën dhe puçi i harrua. E mbajti mend vetëm Berisha i cili ka hallin që ta mbajë gjallë këtë fjalë si justifikim mekanik, sa herë që e pyesin gazetarët. E harroi madje edhe Edi Rama me të vetët 21 janarin, e mesa duket, meqë qenka sëmundje ngjitëse, u mundua të bënte sikur e kishte harruar atë histori edhe SPAKU vite më vonë.

Të gjithë hoqën duart nga patatja ende e nxehtë e 21 janarit, të cilën nuk mund ta nxjerrë nga zjarri as Ilir Meta me kujtimet e papritura që i erdhën në burg për atë ditë fatale, kur shteti vrau qytetarët e vet dhe askush nuk u dënua. Turp për të gjithë ata që mundeshin dhe ende munden, por nuk e bëjnë!

The post Provat e MetĂ«s pĂ«r 21 janarin dhe njĂ« nerv i zbuluar qĂ« s’e pĂ«rmend askush first appeared on JavaNews.al.

Klodian Braho, kreu i ri i SPAK/ Minxhozi: Të katër kandidatët kishin kreditë të mjaftueshme, partitë të baraslarguara

Sot, Klodian Braho u zgjodh drejtuesi i ri i SPAK, një zhvillim që ka tërhequr vëmendje të madhe publike dhe mediatike.

Analisti SkĂ«nder Minxhozi, i ftuar nĂ« emisionin “Real Story”, e cilĂ«soi procesin si tĂ« drejtĂ« dhe tĂ« barazvlefshĂ«m mes katĂ«r kandidatĂ«ve me integritet tĂ« lartĂ«, duke theksuar se fokusi kombĂ«tar Ă«shtĂ« zhvendosur qartĂ«sisht drejt drejtĂ«sisĂ«.

Sipas tij, gara këtë herë u zhvillua larg presioneve politike, ndërsa ndërhyrjet diplomatike dhe tensionet e krijuara ishin të panevojshme, pasi kandidatët kishin kredenciale të mjaftueshme për një proces të qetë dhe transparent.

“Ka pasur njĂ« zhvendosje pĂ«r tĂ« treguar se ku qĂ«ndron pika e gravitetit nĂ« tĂ« gjitha ngjarjes shqiptare. Sot e gjithĂ« vĂ«mendja e medias nuk ishte paratĂ«, por tek drejtĂ«sia dhe te SPA dhe kjo Ă«shtĂ« simbolika pĂ«r tĂ« kuptuat vĂ«mendjen dhe fokusi qĂ« ka marrĂ« ky institucion. Ishte njĂ« proces i drejtĂ« dhe i kĂ«rkuar.

Personalisht unĂ« e kam kuptuar se cili ishte kandidati qĂ« kishte shanse mĂ« shumĂ« pĂ«r t’u zgjedhur, qĂ« nga fotoja e AmbasadĂ«s Amerikane. NĂ«se nĂ« zgjedhjen e Atlin Dumanit ka pasur fjalĂ« pĂ«r njĂ« presion politik pĂ«r kreun e ri tĂ« SPAK dhe ka ndĂ«rhyrĂ« ambasadorja e amerikane, kjo fushatĂ« dhe ky aplikim i figurave qĂ« tĂ« katĂ«rta me integritet dhe me stazh ishte e barasvlershme.  NĂ« momentin qĂ« biem dakord dhe ka dakordĂ«si qĂ« mbi kreun e SPAK nuk ka pasur presion.

KĂ«saj here tĂ« katĂ«rta figurat ishin tĂ« barasvlershme dhe me kredite tĂ« mjaftueshme pĂ«r t’u zgjedhur kryetari i kĂ«saj strukture. Pra nuk kuptohet stresi dhe tendosja e segmentit diplomatik qĂ« e luajti lojĂ«n sikur kĂ«tu ndodheshin para mundĂ«si pĂ«r trukim letrash, ndĂ«rkohĂ« qĂ« politikat ishin tĂ« larguar. Ka qenĂ« njĂ« garĂ« qĂ« duhet tĂ« lihej tĂ« rridhte pa atĂ« lloj stresi dhe parade”, tha Minxhozi./abcnews.al

Dhjetorin ta kujtojmë për çfarë fituam, po edhe për çfarë humbëm

Nga Skënder Minxhozi/

Dikush tha mĂ« te drejtĂ« nĂ« njĂ«rĂ«n nga ditĂ«t e protestave tĂ« 35 viteve mĂ« parĂ« nĂ« Qytetin Studenti: gjak nuk provokoi ky revolucion po baltĂ« prodhoi me shumicĂ«. E thĂ«nĂ« nĂ« atĂ« moment shprehja qe spontane dhe jo mbartĂ«se apo parashikuese e diçkaje tĂ« keqe. Balta identifikohej me motin me shi, e jo labirinthin e errĂ«t ku do tĂ« hynte vendi nĂ« vitet qĂ« pasuan. Pakkush mendonte keq nĂ« atĂ« moment, nĂ« vrullin e romantizmit qĂ« kishte kapluar tĂ« gjithĂ« ambjentin ku lindi pluralizmi shqiptar. Ishim tĂ« varfĂ«r, tĂ« frikĂ«suar, tĂ« paqartĂ« mbi tĂ« gjitha, por mendonim “vetĂ«m pĂ«r mirĂ«â€.

“Do e shihni qĂ« do bĂ«hemi EvropĂ« brenda tre vjetĂ«ve”, ishte njĂ« ndĂ«r batutat qĂ« dĂ«gjoje mĂ« shpesh nĂ« atĂ« kohĂ«. Koncepti i hyrjes nĂ« EvropĂ« artikulohej “do bĂ«hemi EvropĂ«â€! “Do bjerĂ« shi jeshil dollarĂ«sh, do zbarkojnĂ« amerikanĂ«t tĂ« na ushqejnĂ« e tĂ« na veshin”, ja priste tjetri. NĂ« skamjen e komunizmit fundor tĂ« gjitha kĂ«to tingĂ«llonin profetike, paçka se nĂ« thelb ishin dhe janĂ« akoma dhe mĂ« shumĂ« sot, thjesht parashikime naive dhe fĂ«minore. Çka pasoi nuk ishte as shiu i dollarĂ«ve dhe as bashkimi me EvropĂ«n.

Sot, 35 vite mĂ« pas ngjarjet e dhjetorit ’90 kanĂ« mĂ« sĂ« shumti vlerĂ« pĂ«r tĂ« analizuar kurbĂ«n e daljes sĂ« ShqipĂ«risĂ« nga sistemi totalitar komunist dhe tranzitimin e ngadaltĂ« e plot gropa, kthesa e tĂ« pĂ«rpjeta, drejt njĂ« shoqĂ«rie demokratike normale. Objektiv tĂ« cilin nuk e kemi arritur as pas tre dekadash e gjysĂ«m hallakatjeje nĂ«pĂ«r kallamishtet e tranzicionit.

Dekada e parĂ« e tranzicionit, vitet 1991-2000, Ă«shtĂ« ana tjetĂ«r e medaljes iluzive tĂ« rĂ«nies sĂ« komunizmit. ËshtĂ« ana e errĂ«t e njĂ« historie shprese dhe zhgĂ«njimi. Qyteti Studenti u zbraz shpejt nĂ« dhjetor ’90 nga idealistĂ«t dhe vendin e tyre e zunĂ« tĂ« rastĂ«sishmit dhe llogaritarĂ«t e pushtetit. Aq e vĂ«rtetĂ« Ă«shtĂ« kjo saqĂ« teksa vendos pĂ«rballĂ« fotot e atyre ditĂ«ve, studentĂ«t dhe njerĂ«zit e thjeshtĂ« qĂ« gĂ«zonin, me galerinĂ« e fytyrave tĂ« pushtetit qĂ« u ndĂ«rtua mbi baltĂ«n e Qytetit Studenti, kupton sesa i rastĂ«sishĂ«m, joprofesional dhe disa herĂ« keqdashĂ«s e abuzues ka qenĂ« shteti i ri qĂ« mori formĂ« nĂ« fillimet e demokracisĂ« shqiptare.

NĂ« fakt teksa bĂ«n kĂ«tĂ« fluturim nĂ« kohĂ«, kupton tĂ« vĂ«rtetĂ«n e madhe se PD, si fryti madhor i lĂ«vizjes studentore, qe njĂ« jo-projekt i lindur me nxitim pĂ«r shkak tĂ« krizĂ«s sĂ« regjimit qĂ« po binte, e jo si rezultat i njĂ« kulture tĂ« konsoliduar demokratike. KarrieristĂ« dhe tĂ« dĂ«shtuar e tĂ« pakĂ«naqur tĂ« regjimit komunist u kthyen nĂ« materien bazĂ« qĂ« krijoi shtetin e tĂ« ardhmes. I cili kishte brenda shumëçka nga praktikat, fryma dhe konceptet bazĂ« tĂ« shtetit tĂ« sĂ« shkuarĂ«s. Nuk pati njĂ« telajo sado tĂ« vagullt pĂ«r tĂ« hedhur themelet e shtetit post-komunist, nuk pati traditĂ« pluralizmi, nuk pati as organizata apo organizime tĂ« çfarĂ«do qĂ« tĂ« mbartnin mendimin alternativ. NdĂ«rtuam mbi rĂ«rĂ« dhe e pamĂ« veten pĂ«rtokĂ« nĂ« tĂ«rmetin mĂ« tĂ« parĂ« (kupto piramidat dhe vitin e mbrapshtĂ« ’97)!

Përtej asaj që studentët dhe qytetarët e tjerë shpalosën në ato ditë dhjetori, ajo që pasoi më pas nisi si një histori e stisur keq qysh në krye të herët. Tamam si ajo këmisha të cilën e mbërthen keq në kopsën e parë dhe të shtrëngon në fyt në kopsën e fundit.

Pasi hoqëm qafe komunizmin, ju kthyem të heqim qafe gjithçka që trashëguam prej tij. Një operacion natyrisht i lëvdueshëm për pjesën e çmontimit të regjimit represiv, instalimin e ekonominë se tregut dhe hapjen e vendit ndaj botës, por jo në mënyrën sesi u sollëm me shtetin, administratën, drejtësinë, infrastrukturat, natyrën, me fenomene sociale si urbanizimi apo me dërgimin për skrap të thuajse gjithçkaje që breza shqiptarësh kishin ndërtuar me mund e djersë.

Asnjë studim paraprak, asnjë model ekonomik e zhvillimor, asnjë vetëfrenim i arsyeshëm për hapat që po hidhnim në errësirë. Thjesht pranim i thatë dhe mekanik i formulave shpesh idiote që vinin nga organizmat ndërkombëtare, ku burokratë të panjohur eksperimentonin me vendet lindore si me minjtë në një vazo qelqi.

Me qetĂ«sinĂ« dhe kthjelltĂ«sinĂ« qĂ« kemi sot, nuk na duhet shumĂ« pĂ«r tĂ« kuptuar sesa amatore, inatçore dhe e mbarsur me ideologji e propogandĂ« boshe ka qenĂ« dekada e parĂ« e pluralizmit qĂ« erdhi pas Dhjetorit ’90. NjĂ« brez drejtuesish me kostume antikomuniste, qĂ« vepronin nĂ« mjaft raste pikĂ« pĂ«r pikĂ« si aparatçikĂ«t e regjimit tĂ« saporrĂ«zuar.

Dhe rezultantja e kĂ«saj linje politike i dha frytet e saj tĂ« hidhura. ShqipĂ«ria e filloi epokĂ«n e pluralizmit politik duke parĂ« tĂ« futej nĂ« burg kryetari i opozitĂ«s. Ajo qe kĂ«mbana e parĂ« e deformimit demokratik qĂ« po pĂ«sonte vendi. MĂ« pas erdhi demarshi pĂ«r tĂ« instaluar njĂ« kushtetutĂ« ku tĂ« gjitha pushtetet t’i kishte njĂ« dorĂ« e vetme, Sali Berisha. MĂ« pas pasuan piramidat dhe nĂ« fund, “qershia” mbi tortĂ«, erdhi 97-ta e frikshme megjithĂ« bilancin e saj tragjik. Shembja e shtetit dhe rrĂ«nimi deri nĂ« qelizĂ« i gjithçkaje ishte ndĂ«rtuar. Ekuacioni i dekadĂ«s sĂ« parĂ« tĂ« pluralizmit u mbyt nĂ« gjakun e derdhur pa e ditur pse dhe pa e marrĂ« vesh pĂ«r çfarĂ«. MarrĂ«zi kolektive pĂ«r njĂ« vend qĂ« vegjentonte nĂ« njĂ« gjendje thuajse natyrore.

Të gjitha këto qëndrojnë pas atij shansi të humbur të vitit 1990, kur largimin e komunizmit dhe hapësirën e oportunitetet që sillte me vete ajo ngjarje, i deformuam duke ja vënë shtetin në dorë batakçinjve politikë dhe tregtarëve të paskrupullt të flamujve.

NjĂ« Ă«ndĂ«rr e bukur u kthye gradualisht nĂ« makth, aq sa edhe sot askush nuk Ă«shtĂ« nĂ« gjendje ta shpjegojĂ«, fjala vjen,se pĂ«rse kur ra sistemi komunist nĂ« dhjetor ’90 nuk u derdh asnjĂ« pikĂ« gjaku, por ama kur erdhi puna pĂ«r tĂ« parin rotacion tĂ« pushtetit brenda sistemit tĂ« ri demokratik, u vranĂ« nja 2 apo 3 mijĂ« njerĂ«z! KĂ«tĂ« paradoks sot nuk e shpjegon dot askush, pĂ«rveçse me faktin se nĂ« vitin ’90 komunizmit i kishin rĂ«nĂ« patkonjtĂ« dhe shqiptarĂ«t donin lirinĂ«, kurse nĂ« 1997 kur puna qe pĂ«r ndarjen e pushtetit mes njĂ« klase politike tĂ« vradzhtĂ« dhe pĂ«rjashtuese (shto dhe fajdet), gara pĂ«r pushtet u kthye nĂ« faturĂ« gjaku.

Prandaj Ă«shtĂ« mirĂ« tĂ« pĂ«rkujtohet e mbi tĂ« gjitha tĂ« studiohet Dhjetori ’90 me tĂ« gjitha efektet qĂ« prodhoi. Pa ditirambet e shĂ«mtuara e glorifikimin grotesk qĂ« vĂ«rehet rĂ«ndom kur afrohet data, por me koshiencĂ«n se nga largĂ«sia e 35 viteve ka ardhur mĂ« nĂ« fund momenti pĂ«r tĂ« pasur njĂ« refleksion mbi atĂ« qĂ« shkoi mirĂ«, por mbi tĂ« gjitha dhe kryesisht mbi atĂ« qĂ« shkoi keq nĂ« atĂ« moment ngjizjeje tĂ« vetĂ«dijes sonĂ« demokratike. Dhjetorin ’90 duhet ta kujtojmĂ« pĂ«r atĂ« qĂ« fituam, por mĂ« shumĂ« dhe mĂ« shpesh pĂ«r atĂ« qĂ« humbĂ«m.

Sepse humbĂ«m shansin pĂ«r tĂ« vĂ«nĂ« themelet e njĂ« shteti normal, njĂ« demokracie funksionale tĂ« rregulluar nga shteti ligjor dhe njĂ« vendi qĂ« tĂ« mban, jo qĂ« tĂ« pĂ«rze 35 vjet rresht! Kishim shansin historik tĂ« ndĂ«rtojmĂ« mbi rrĂ«nojat e komunizmit njĂ« shoqĂ«ri humane, e jo njĂ« kazan grykĂ«sish qĂ« abuzojnĂ« me shtetin dhe me pushtetin. PĂ«r kĂ«to ja vlen vĂ«rtetĂ« tĂ« kujtohet Dhjetori ’90!

The post Dhjetorin ta kujtojmë për çfarë fituam, po edhe për çfarë humbëm first appeared on JavaNews.al.

Lëvizja për pluralizëm/ Minxhozi: Grupi që shkoi te Ramiz Alia ishte i papërgatitur. E kishte filtruar informacionin

Këtë të hënë shënohet 8 Dhjetori, Dita Kombëtare e Rinisë. E shpallur prej vitit 2009 nga Kuvendi i Shqipërisë, kjo datë përkujtohet si festë kombëtare në nderim të të gjithë studentëve të dhjetorit 1990 dhe gjithë rinisë shqiptare.

Më 8 dhjetor 1990, një grup studentësh e pedagogësh të universiteteve të Tiranës, u bënë iniciatorë e protagonistë të kthesës së madhe historike, protestave paqësore që sollën rënien e sistemit komunist dhe lindjen e demokracisë.

NĂ« njĂ« rrĂ«fim tĂ« detajuar nĂ« emisionin “Real Story” nĂ« ABC News, analisti SkĂ«nder Minxhozi theksoi se grupi i studentĂ«ve dhe pedagogĂ«ve qĂ« u nisĂ«n drejt takimit me Ramiz AlinĂ« “ishte i papĂ«rgatitur pĂ«r madhĂ«sinĂ« e momentit”, ndĂ«rsa udhĂ«timi drejt Presidiumit zhvillohej mes pasigurie dhe frike reale. Minxhozi tregoi se Alia kishte “filtruar informacionin” duke lĂ«nĂ« tĂ« kuptohej se kishte shkarkuar disa figura tĂ« ByrosĂ« Politike dhe ishte gati tĂ« shpallte pluralizmin politik, njĂ« lĂ«vizje qĂ«, sipas tij, shoi tensionin e saposhfaqur dhe shĂ«noi kthesĂ«n vendimtare drejt pluralizmit nĂ« ShqipĂ«ri.

“Ishte njĂ« grup i papĂ«rgatitur, po objektiv nĂ« punĂ«. Sot edhe 35 vite larg, edhe dokumentet sekrete nuk janĂ« mĂ« sekrete. Duhet tĂ« thuhet diçka, sepse koha ka bĂ«rĂ« tĂ« vetĂ«n. Ai grup qĂ« shkoi te Ramiz Alia ishte i papĂ«rgatitur pĂ«r momentin e madh pĂ«r tĂ« cilin po shkonte. Ishte moment historik. Ka njĂ« detaj mendoj unĂ«, qĂ« nĂ« TiranĂ« u hap lajmi qĂ« Alija kishte filtruar si informacion, kishte shkarkuar disa anĂ«tarĂ« tĂ« ByrosĂ« politike.

 PjesĂ«n e tij e menaxhoi shumĂ« me takt, sepse ne shkuam pĂ«r tĂ« kĂ«rkuar pluralizĂ«m politik. Dhe na tha dy gjĂ«ra: kam shkarkuar mĂ« shumĂ« se gjysmĂ«n e figurave komuniste, dhe e dyta shpall pluralizmin politik. Me pak fjalĂ« solli makinĂ«n e zjarrfikĂ«ses nĂ« njĂ« zjarr qĂ« sapo kishte filluar tĂ« ndizej. Pjesa tjetĂ«r e takimit mbeti praktikisht bosh, sepse objektivi ishte arritur dhe çfarĂ« do tĂ« flisnim. Por, kur ka ardhur ai autobusi i famshĂ«m pĂ«r tĂ« na marrĂ«, ishte ndjesia se gjĂ«rat kishin shkuar atje ku duhej. Por ajo frika, ishte shumĂ« e vĂ«rtetĂ«, sepse realisht shkoje drejt njĂ« tĂ« panjohure. UshtarĂ« çdo 20 metra, me kallashnikov, ishte njĂ« derĂ« e madhe, ne hymĂ« nĂ« ato sixhade, qĂ« pĂ«r ne na dukej njĂ« pallat perandorak”, tha Minxhozi./abcnews.al

Mund të tallesh me kafen po jo me krizën

Nga Skënder Minxhozi

Mesazhi ishte i qartĂ«. E bĂ«nte tĂ« qartĂ« formati i “kafes”. Ishin ftuar tĂ« gjithĂ« ata qĂ« kishin marrĂ« mĂ« shumĂ« vota nĂ« listat e hapura nĂ« 11 maj. Pra, fokusi ishte tek fenomene si Tabaku-Alimehmeti nĂ« qarkun e TiranĂ«s, nĂ« antitezĂ« tĂ« qartĂ« me pjesĂ«t e mbyllura tĂ« listave, sektorin burokratik tĂ« grupit parlamentar tĂ« PD nĂ« Kuvend.

Organizatori Ervin Salianji ishte kujdesur t’i hidhte edhe benzinĂ«n pĂ«rkatĂ«se zjarrit mediatik qĂ« mori hov sapo takimi i mbajtur nĂ« njĂ« nga hotelet e TiranĂ«s u bĂ« i njohur pĂ«r publikun. Diskutimet kishin prekur Kodin Zgjedhor, thirrjen e KĂ«shillit KombĂ«tar tĂ« pambledhur prej kohĂ«sh qĂ« s’mbahen mend dhe nĂ« pĂ«rgjithĂ«si “kĂ«rkimi i njĂ« riorganizimi dhe riformimi tĂ« partisĂ«, me qĂ«llim forcimin e strukturave tĂ« saj, reformimin me qĂ«llim fitoren dhe kthimin nĂ« qeverisje”, si deklaroi Aulon Kalaja, pjesĂ«marrĂ«s nĂ« kafenĂ« fraksioniste.

Në kohën kur protestat tkurren në foltore dhe kur kandidatët e partisë në zgjedhje kombëtare zëvendësohen nga emra të panjohurish që doroviten nga palë të treta, ndodh që edhe një kafe mes njëzet a tridhjetë vetash kthehet me ose pa të drejtë në ngjarje për një parti politike. Dhe jo një parti nga këto që kanë një furgon vota e militantë, por një forcë politike që ka qeverisur Shqipërinë në rreth 40% të tranzicionit postkomunist.

Në kushtet ku ndodhet sot PD nuk ka gjë më normale që diçka e tillë të ndodhë, madje edhe në një mjedis ku prej 34 vitesh kriteri i vetëm i egzistencës ka qenë besnikëria ndaj kryetarit. Mesa duket, si çdo gjë që e ka një fund, edhe urtësia e demokratëve përballë humbjeve kilometrike elektorale që nga viti 2013, mund ta ketë një fund. Dhe ky fund duket se po merr më në fund trajta të shqueshme pas humbjeve turpëruese të këij viti kalendarik, secila më e ububushme se tjetra në natyrën edhe pigmentin e vet.

Partia Demokratike nuk e ka bërë ende analizën e humbjes së zgjedhjeve parlamentare të 11 majit, megjithëse praktikisht ndodhemi në dhjetor. Sali Berisha ja arriti ta ruajë postin e kreut të partisë duke shpikur, sipas mjeshtrisë së vjetër, një diversiv. Ishte farsë tha Doktori dhe kaq mjaftoi që asgjë të mos ndryshojë në PD. Madje të mos hidhet as edhe një fjalë sa për të thënë rreth zgjedhjeve.

Kafeja kinse klandestine e Ervin Salianjit me një grup zyrtarësh të partisë është një gjest në dukje i ndrojtur e i pafajshëm. Dhe mbi të gjitha i padëmshëm. Mund të rezultojë fare mirë kështu, sepse historia e PD është e gjitha e mbushur me premisa fraksionesh, tentativa skizmash apo ëndrra të pavarurish. Që të gjithë të hedhur në kosh nga vullneti shtypës i kryetarit historik.

Gjendja ku vegjeton sot kjo parti dikur e madhe Ă«shtĂ« mĂ« sĂ« paku depresive. NĂ« fakt Ă«shtĂ« njĂ« prelud shpĂ«rbĂ«rjeje tĂ« pakthyeshme, njĂ« tretje nĂ« ujĂ« nga qĂ«ndrimi i stĂ«rzgjatur nĂ« opozitĂ«, si rezultat i dĂ«shirĂ«s maniakale tĂ« Sali BerishĂ«s pĂ«r ta lidhur partinĂ« pas qerres sĂ« fatit tĂ« vet. KĂ«ta 30 burra qĂ« guxuan tĂ« pinĂ« kafe pa marrĂ« lejen e Doktorit morĂ«n vĂ«rtet shpĂ«rfilljen e tij (takimet nĂ« kafe s’ja vlejnĂ« tĂ« komentohen, tha Berisha), por nuk duhet harruar se PD ndodhet nĂ« njĂ« situatĂ« kur edhe ajo zonja e KamzĂ«s qĂ« u sherros me Flamur NokĂ«n dhemb nĂ«se largohet nga strukturat nĂ« bazĂ«.

Megjithatë kafja mbetet kafe dhe me të nuk bën dot as gosti dhe as dasëm. Salianji, Alimehmeti dhe Aulon Kalaja kanë dhënë sinjale se nuk janë dakord me statu quonë e serialit të humbjeve të pafundme, por kjo është shumë pak në një seli ku ja kanë harruar shijen dhe ngjyrën fitores. Tani ata mund të mos i ngjajnë fraksionistëve të dikurshëm brenda PD sepse as kafja e tyre nuk ngjan fare me bodrumin e Gramoz Pashkos prej nga dolën mocionistët 30 vjet më parë. Por gjesti simbolik i tyre është padyshim një ndër indikatorët se dominimi i Berishës mbi partinë është një gjendje e thatë dhe mekanike që PD vazhdon ta zbatojë si një inerci e së shkuarës, e jo si vizion i së ardhmes.

Me ose pa Salianjin, me ose pa ata që pranuan të pinë një kafe me të për të hedhur në tryezë disa teza politike, kjo gjendje është aty dhe i ngjan një morti politik në konsumim e sipër. Shpotia e Doktorit për tryezën e kafes fraksioniste nuk e fsheh aspak shqetësimin se Berisha aktual është një politikan pa projekt, por vetëm me dëshirën obsesive për të ecur përpara edhe pa votues, edhe pa ushtarë, edhe pa gjeneralë, madje edhe pa ushtri fare. Dhe këtë rrënojë politike dikur sfiduese për të majtën, nuk ka ironi kafesh që e mbulon. Salianji e të tjerët mund të jenë vërtetë duke bërë një vrimë në ujë, Berisha mund të vijojë i pashqetësuar ta mbajë PD nën thundër edhe për shumë kohë akoma, por kriza mbetet aty. E madhe, e palëvizshme, e pakthyeshme.

The post Mund të tallesh me kafen po jo me krizën first appeared on JavaNews.al.

Balluku, shkon në Kushtetuese padia e qeverisë/ Minxhozi: Qeveria kërkon të ruhet pavarësia e drejtësisë

Këtë të premte qeveria dërgoi në Kushtetuese ankimimin për pezullimin e zëvendëskryeministres Belinda Balluku.

Analisti SkĂ«nder Minxhozi, nĂ« njĂ« intervistĂ« nĂ« “News Hour” nĂ« ABC News u shpreh se Ă«shtĂ« krijuar njĂ« situatĂ« ‘atipike’, ndĂ«rsa shtoi se qeveria kĂ«rkon qĂ« tĂ« ruhet pavarĂ«sia e drejtĂ«sisĂ«.

GjatĂ« intervistĂ«s, Minxhozi theksoi se panorama qĂ« parashtroi kryeministri Rama pĂ«r kĂ«tĂ« situatĂ« ‘ka sens nĂ« funksion tĂ« ushtrimit tĂ« qeverisje nga ana e mazhorancĂ«s qĂ« ka fituar zgjedhjet’.

“ËshtĂ« njĂ« situatĂ« atipike edhe kjo e sotmja. Nga njĂ«ra anĂ« SPAK qĂ« thotĂ« se pezullimi vjen si pasojĂ« e njĂ« procesi hetimor ndaj saj. NdĂ«rsa Rama sot parashtroi atĂ« qĂ« mendonte pĂ«r rastin Balluku dhe besoj e bĂ«ri nĂ« njĂ« ambient kuptimplotĂ« nĂ« Samitin me Komisioneren e Zgjerimit. Pra nga njĂ«ra anĂ« drejtĂ«sia pretendon tĂ« vijojĂ« hetimet dhe tĂ« marrĂ« masa dhe nĂ« anĂ«n tjetĂ«r qeveria kĂ«rkon qĂ« tĂ« ruhet pavarĂ«sia e saj. Panorama qĂ« ndĂ«rton Rama ka sens nĂ« funksion tĂ« ushtrimit tĂ« qeverisje nga ana e mazhorancĂ«s qĂ« ka fituar zgjedhjet. Ai thotĂ« se nĂ«se krijohen situata tĂ« tilla i bie qĂ« qeveritĂ« mjafton vendime gjykatash qĂ« t’ju presin krahĂ«t kĂ«tyre lloj pushtetesh qĂ« me thĂ«nĂ« tĂ« drejtĂ«n janĂ« me rĂ«ndĂ«si se burojnĂ« nga njĂ« votim popullor. Ndodhemi nĂ« kushte kur zonja Balluku ka vendosur tĂ« ndjekĂ« rrugĂ«n juridike dhe tĂ« pĂ«rfaqĂ«simit politik dhe kjo nuk do tĂ« thotĂ« se nga ana e pushteteve tĂ« tjera tĂ« ketĂ« njĂ« lexim tĂ« kujdesshĂ«m tĂ« situatĂ«s. Pasi janĂ« si tĂ« thuash situata tĂ« reja dhe nuk mendoj se ka njĂ« derĂ« mĂ« tĂ« mirĂ« se Kushtetuesja pĂ«r tĂ« zgjidhur kĂ«tĂ« ngĂ«rç. Pra them se fakti qĂ« qeveria kĂ«rkon qĂ« duke çuar rastin Balluku nĂ« Kushtetuese tĂ« interpretojĂ« njĂ« situatĂ« qĂ« nĂ« fakt Ă«shtĂ« njĂ« ngĂ«rç kushtetues me njĂ« pushtet tjetĂ«r mendoj qĂ« Ă«shtĂ« njĂ« lĂ«vizje e duhur. Pra ndodhemi nĂ« tryezĂ«n e duhur dhe natyrisht afatet e Kushtetueses janĂ« ato qĂ« janĂ«, por mendoj qĂ« lĂ«vizja e RamĂ«s pĂ«r tĂ« mos e dubluar Ballukun me njĂ« zĂ«vendĂ«skryeministĂ«r tjetĂ«r, ka tĂ« bĂ«jĂ« edhe me presionin qĂ« qeveria kĂ«rkon tĂ« vendosĂ« edhe mbi Kushtetuese”, tha ai.

Më tej Minxhozi tha se qëndrimi i Marta Kos ishte një qëndrim i ekuilibruar, duke shtuar se Komisionerja për Zgjerim gjithashtu nënvizoi edhe suksesin që Shqipëria ka arritur duke ndërtuar një sistem drejtësie të pavarur.

“NĂ« fakt qĂ«ndrimi i Kos Ă«shtĂ« njĂ« qĂ«ndrim i ekuilibruar dhe nĂ«nvizon suksesin qĂ« ShqipĂ«ria ka arritur dukĂ« ndĂ«rtuar njĂ« sistem drejtĂ«sie tĂ« pavarur dhe shton nĂ« fund se ky sistem ku jetojmĂ« sot ndĂ«rtohet mbi tĂ« drejta dhe liri tĂ« individit”, tha mes tĂ« tjerash ai.

/abcnews.al/

“Procedura vlen edhe pĂ«r SPAK”/ Minxhozi: Ky super pushtet i drejtĂ«sisĂ« sĂ« re nĂ« funksion tĂ« gjyqit popullor, nuk duhet ‘mbi-duartrokitur’

Analisti SkĂ«nder Minxhozi, nĂ« njĂ« intervistĂ« nĂ« emisionin “Real Story” nĂ« ABC News tha se personi i hetuar duhet tĂ« ketĂ« tĂ« drejta dhe t’i respektohen.

Minxhozi nënvizoi se është shumë e rëndësishme të respektohet procedura, kjo shtoi ai vlen edhe për SPAK.

“NĂ« kĂ«tĂ« rast kur ndodhemi pĂ«rballĂ« hetimesh dhe kanĂ« njĂ« rezonancĂ« publike tĂ« jashtĂ«zakonshme
natyrisht duhet tĂ« kemi parasysh atĂ« qĂ« duhet diskriminim pozitiv nĂ« fushĂ«n e tĂ« drejtave tĂ« standardit. Pra personi i hetuar tĂ« ketĂ« tĂ« drejta qĂ« t’i respektohen. Duhet tĂ« respektohet procedura dhe shteti tĂ« vijĂ« nĂ« procedurĂ«. NĂ« kĂ«tĂ« pikĂ« ku ndodhemi , para se tĂ« hyjmĂ« nĂ« EvropĂ« si shtet, ne duhet tĂ« hyjmĂ« nĂ« procedurĂ«. Kjo vlen pĂ«r pushtetin qendror dhe pushtetin vendor, dhe me hyrjen nĂ« procedurĂ«, nĂ«nkuptoj respektimin e tĂ« gjitha ligjeve, si edhe tĂ« kreut tĂ« shtetit, tĂ« institucioneve tĂ« tjera tĂ« pavarura
 Ky super pushtet i drejtĂ«sisĂ« sĂ« re sot nĂ« funksion tĂ« gjyqit popullor Ă«shtĂ« diçka qĂ« duhet duartrokitur, por jo mbi-duartrokitur kur nuk Ă«shtĂ« zhvilluar ende hallka e fundit. Pra nĂ«se duam tĂ« hyjnĂ« nĂ« EvropĂ« duhet tĂ« jemi EvropĂ«, para se tĂ« hyjmĂ« nĂ« BE duhet tĂ« hyjmĂ« pak nĂ« procedurĂ«â€, tha Minxhozi.

/abcnews.al/

 

Masat e sigurisĂ« sĂ« GJKKO/ Kalaja: SPAK me dy standarde, Veliaj nĂ« burg
 Meçe: Ka 13 akuza penale

GJKKO caktoi kĂ«tĂ« tĂ« enjte dy masa sigurie, pĂ«r kreun 2 tĂ« qeverisĂ« Belinda Balluku. Kanidati i PD Aulon Kalaja i ftuar nĂ« emisionin “Real Story” nĂ« ABC News tha se SPAK Ă«shtĂ« duke hetuar me dy standarde. Ai krahasoi veprimet e organit tĂ« drejtĂ«sisĂ« me dosjen e Erion Veliajt dhe atĂ« tĂ« Belinda Ballukut.

Aulon Kalaja: Po të shikosh standardin që SPAK ka përdorur ndaj Veliajt dhe Ballukun, për Veliajn ka zgjedhur burg dhe për Belinda Ballukun pezullim nga detyra. Ligji në këtë rast e pezullon për një mënyrë të shkurtër, 2-3 muaj si zëvendëskryeministre. Ka dy standarde. Unë gjykoj që masa e sigurisë ishte domosdoshmëri, pasi ka pushtet dhe në çdo moment mund të ketë aftësi të prishë provat. Natyrës së zëvendëskryeministres ka dy rreziqe, ka për të prishur provat, një rrezik për kryer një vepër penale adekuate ose më të madhe.

Nga ana tjetër analistët Skënder Minxhozi dhe Arben Meçen thanë se Veliaj mbahet në burg, pasi mbi të rëndojnë 13 akuza penale, dhe akuzohet për korrupsion me vlerë 90 mijë euro.

SkĂ«nder Minxhozi: Veliajt i janĂ« mbyllur tĂ« gjitha tapat e hetimit dhe nuk e ushtron dot detyrĂ«n as pĂ«r tĂ« ardhur nĂ« KĂ«shillin Bashkiak. ÇfarĂ« standardi Ă«shtĂ« ky?!

Arben Meçe: Veliaj ka 13 akuza. Ne e kemi penalizuar Erion Veliaj, 90 mijë euro që akuzohet Veliaj.

Të gjithë e dinë që Spak ka thirrur Berishën, përveç Berishës!

Nga Skënder Minxhozi

Novela e famshme e Gabriel Garcia Markezit “KronikĂ« e njĂ« vdekjeje tĂ« paralajmĂ«ruar” Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« e tillĂ«, pra e famshme, pasi e gjithĂ« fabula e saj ndĂ«rtohet mbi njĂ« absurd. I gjithĂ« fshati e dinte se personazhi kryesor Santiago Nasari do tĂ« vritej, pĂ«rveç vetĂ« viktimĂ«s. Kjo mosdije mban gjallĂ« lexuesin nga fillimi deri nĂ« fund.

I zhvendosur nĂ« ngjarjet e kĂ«tyre orĂ«ve nĂ« ShqipĂ«ri, realizmi magjik i Markezit i shkon fare mirĂ« asaj qĂ« po ndodh mes Sali BerishĂ«n dhe SPAK. FatmirĂ«sisht askush nuk po kĂ«rkon ta vrasĂ« Doktorin, por thjesht t’i bĂ«jĂ« tĂ« ditur se duhet tĂ« para

qitet pĂ«r njĂ« dĂ«shmi nĂ« prokurori. Por nĂ« njĂ« sjellje qĂ« ka brenda mungesĂ« totale serioziteti Berisha deklaron se po digjet nga dĂ«shira pĂ«r tĂ« dalĂ« para prokurorĂ«ve pĂ«r 21 janarin, por shton se kĂ«ta s’e kanĂ« njoftuar!

Nga ana e tij SPAK ka bĂ«rĂ« tĂ« qartĂ« se e ka njoftuar BerishĂ«n nĂ« disa adresa njĂ«herĂ«sh, nĂ« parti, nĂ« banesĂ«n private dhe nĂ« parlament. AsnjĂ«ri nga demarshet nuk ka rezultuar i frytshĂ«m. ÇuditĂ«risht tĂ« gjithĂ« e morĂ«n vesh qĂ« Spak kĂ«rkonte BerishĂ«n me fletĂ«thirrje nĂ« dorĂ«, po vetĂ«m ky i fundit kĂ«rkon tĂ« bindĂ« mijĂ«ra shqiptarĂ«t qĂ« e shohin nĂ« televizor e media se ai ende nuk di gjĂ« pĂ«r kĂ«rkesĂ«n e prokurorĂ«ve tĂ« posaçëm.

Kjo qĂ« ndodh me 21 janarin i ngjan njĂ« tjetĂ«r dosjeje tĂ« vjetĂ«r nĂ« kohĂ«, shumĂ« kilometra larg ShqipĂ«risĂ«. NjĂ« krim i njĂ« natyre tjetĂ«r, qĂ« po tentohet tĂ« mbulohet. ËshtĂ« nĂ« fakt e njĂ«jta situatĂ« absurde. KĂ«to orĂ« presidenti amerikan Donald Trump po pĂ«rpiqet tĂ« shtyjĂ« anĂ«tarĂ«t republikanĂ« tĂ« Kongresit qĂ« tĂ« shmangin hapjen e dosjes sĂ« famshme Epstein, nĂ« tĂ« cilĂ«n ndodhen mbi 23 mijĂ« emaile tĂ« miliarderit hebre tĂ« vetĂ«vrarĂ« Xhefri Epstein, ku Trump shfaqet si frekuentues i ambjenteve ku trafikoheshin vajza minorene dhe prostituta gjithfarĂ«sh.

Megjithëse një pjesë e madhe e opinionit publik amerikan e ka të qartë lidhjen e Trump me Epstein, kreu i Shtëpisë së Bardhë, ashtu si ish-kryeministri shqiptar në Tiranë me 21 janarin, bën të paditurin, përbetohet se është i pafajshëm dhe se nuk ka asnjë lidhje me ato që përfliten.

PĂ«r t’u kthyer nĂ« ShqipĂ«ri, katĂ«rmbĂ«dhjetĂ« vjet mĂ« parĂ« shteti vrau njerĂ«z tĂ« pafajshĂ«m dhe tĂ« paarmatosur nĂ« dyert e zyrave tĂ« tij. Dihet kush i vrau, dihet si u vranĂ«. ËshtĂ« shumĂ« vonĂ« sot pĂ«r tĂ« vendosur drejtĂ«si pĂ«r ata qĂ« humbĂ«n jetĂ«n e u plagosĂ«n nga plumbat e shtetit, por nuk duhet humbur asnjĂ« mundĂ«si sado e vogĂ«l pĂ«r ta vendosur atĂ« edhe sot pas 14 vitesh.

Sali Berisha thotĂ« se ka kĂ«rkuar hetime qysh nĂ« orĂ«t e para pas masakrĂ«s nĂ« bulevard. Ai thotĂ« se protestuesit i solli Edi Rama tek kryeministria “mish pĂ«r top”, siç deklaroi vetĂ«. TĂ« paktĂ«n e pranon qĂ« protestĂ«n e opozitĂ«s e ka pritur me top! PĂ«rtej batutĂ«s, nĂ«se Doktori Ă«shtĂ« kaq i sigurt se s’ka bĂ«rĂ« asgjĂ« tĂ« keqe atĂ« ditĂ«, le tĂ« shkojĂ« e tĂ« dĂ«shmojĂ« ato qĂ« di rreth asaj ndodhie tĂ« pĂ«rgjakur. Le tĂ« provojĂ« e tĂ« mohojĂ« se i pengoi hetimet dhe ndali fletĂ«-arrestet pĂ«r gardistĂ«t e akuzuar pĂ«r vrasje. Le tĂ« shpjegojĂ« pĂ«rse mallkoi presidentin e kryeprokuroren me fjalĂ«t mĂ« tĂ« ulĂ«ta vetĂ«m pĂ«r tĂ« trembur hetimet.

Le tĂ« provojĂ« mĂ« pas t’i gjejĂ« njĂ« shpjegim faktit flagrant dhe tejet skandaloz tĂ« fshirjes sĂ« serverave tĂ« KryeministrisĂ« nga tĂ« gjitha pamjet e 21 janarit, natĂ«n pas tragjedisĂ«. Le tĂ« provojĂ« tĂ« shpjegojĂ« sesi ndĂ«rtoi njĂ« teoremĂ« grushti shteti, tĂ« cilĂ«n nuk arriti ta vĂ«rtetojĂ« dot as me ajkĂ«n e jurisprudencĂ«s sĂ« partisĂ« sĂ« tij gjatĂ« dy viteve hetime tĂ« komisionit tĂ« posaçëm parlamentar qĂ« ngriti me piskamĂ« dhe urgjencĂ« kur gjaku nĂ« bulevard nuk ishte tharĂ« ende. Le tĂ« shpjegojĂ« pĂ«rse ky komision hetimor Ă«shtĂ« i vetmi kĂ«to 34 vite qĂ« nuk ka prodhuar njĂ« raport final, pas dy vitesh punĂ« pĂ«r tĂ« gjetur fajtorĂ«t dhe provuar grushtin e shtetit!

Berisha ka rastin qĂ« tĂ« gjitha kĂ«to njolla tĂ« errĂ«ta t’i heqĂ« nga vetja dhe t’ja faturojĂ« mbi shpinĂ« Edi RamĂ«s, nĂ«se vĂ«rtetĂ« Ă«shtĂ« ashtu siç ka pretenduar kĂ«to 14 vjet nĂ«pĂ«r media e konferenca shtypi. TĂ« shkojĂ« e t’i provojĂ« nĂ« tĂ« vetmin vend ku kĂ«to nuk quhen justifikime, propogandĂ« politike apo fjalĂ« pazari, por dĂ«shmi zyrtare e marrĂ« nga drejtĂ«sia shqiptare. TĂ« pastrojĂ« emrin e tij nga 21 janari dhe tĂ« bĂ«jĂ« pis atĂ« tĂ« kundĂ«rshtarit, prandaj tĂ« shkojĂ« njĂ« orĂ« e mĂ« parĂ« e tĂ« mos luajĂ« me fletĂ«thirrjet.

E ka kot qĂ« fshihet si nĂ« kohĂ«t kur Lulzim Basha, pĂ«r t’i bĂ«rĂ« bisht gjyqit pĂ«r RrugĂ«n e Kombit, njoftonte gjyqtarĂ«t se ndodhej herĂ« nĂ« SHBA, herĂ« nĂ« Bruksel e herĂ« nĂ« ArgjentinĂ«. Sepse “askush nuk Ă«shtĂ« aq i pasur sa tĂ« blejĂ« tĂ« shkuarĂ«n e vet”, thotĂ« diku Oscar Wilde.

21 janari është një vdekje ende e pakryer në ritin e saj, një tragjedi e pashpaguar me drejtësi, një gjakderdhje që kërkon arsye dhe autor. Dhe paqe padyshim. Prandaj edhe pas 14 viteve ajo kthehet e rikthehet në skenë, jo si një diversiv për të mbuluar të tjera ngjarje, por si një piketë tragjike e tranzicionit shqiptar, sqarimi i të cilës vazhdon të jetë imperativ i drejtësisë. Edhe i kësaj të resë, që u soll me 21 janarin me përtesë dhe pasivitet, derisa e detyruan të hapte letrat e të niste punën.

 

Humbja historike e PD/ Minxhozi: Partitë e reja po kaq humbëse sa Berisha. Leka: Dështim i madh i opozitës

Rezultatet e zgjedhjeve tĂ« pjesshme lokale nĂ« pesĂ« bashki tĂ« vendit Mat, VlorĂ«, Berat, CĂ«rrik dhe TepelenĂ« ku Partia Socialiste siguroi fitore nĂ« tĂ« pesta, kanĂ« sjellĂ« reagime dhe analiza tĂ« shumta nĂ« arenĂ«n politike. NĂ« emisionin “Real Story” nĂ« ABC News, analisti SkĂ«nder Minxhozi dhe gazetari Martin Leka komentuan mbi domethĂ«nien politike tĂ« kĂ«tyre rezultateve, duke i konsideruar ato si njĂ« humbje tĂ« thellĂ« pĂ«r opozitĂ«n dhe veçanĂ«risht pĂ«r PartinĂ« Demokratike tĂ« drejtuar nga Sali Berisha.

Minxhozi e cilĂ«soi rezultatin si “njĂ« humbje tĂ« madhe” pĂ«r BerishĂ«n dhe pĂ«r partitĂ« e reja opozitare, tĂ« cilat sipas tij “nuk duhet tĂ« ndihen mirĂ« me kĂ«tĂ« nivel mbĂ«shtetjeje”, ndĂ«rsa Leka theksoi se partitĂ« e vogla janĂ« nĂ« bashkĂ«fajĂ«si me opozitĂ«n, pasi kanĂ« mbĂ«shtetur kandidatĂ«t e PD-sĂ«, duke shtuar se diferenca e madhe nĂ« vota nuk tregon thjesht njĂ« dĂ«shtim elektoral, por krizĂ«n mĂ« tĂ« madhe tĂ« vetĂ« PD-sĂ« dhe lidershipit tĂ« saj.

SkĂ«nder Minxhozi: UnĂ« mendoj se Ă«shtĂ« njĂ« humbje e madhe e BerishĂ«s dhe u bĂ« e disata nĂ« fushatĂ« elektorale, por qĂ« ka brenda edhe njĂ« element tĂ« fshehur, qĂ« unĂ« e besoj. Nuk e di nĂ«se ka qenĂ« lojĂ«, apo ka qenĂ« e qĂ«llimshme, por unĂ« dot qĂ« edhe partitĂ« e reja opozitare po kaq humbĂ«se sa Berisha, nĂ« kĂ«tĂ« rast. Sepse ata eksperimentuar. NĂ«se futim TiranĂ«n nĂ« kĂ«tĂ« logjikĂ« qĂ« nuk pati zgjedhje, por edhe atje pati njĂ« fillim fushate edhe atje pati njĂ« hapje krahu nga njĂ« figurĂ« qĂ« vinte nga arti, kishte tĂ« gjitha lidhjet e besueshme me PD, kishin dhe dy parti tĂ« tjera, Lapajn dhe Shehajn. UnĂ« them qĂ« nĂ«se s’ka qenĂ« njĂ« lojĂ« edhe pĂ«r partitĂ« e reja se çfarĂ« duhet tĂ« bĂ«jnĂ«. UnĂ« mendoj qĂ« edhe ato nuk duhet tĂ« ndjehen shumĂ« mirĂ« me kĂ«tĂ« nivel. PD Ă«shtĂ« kryesorja.

Martin Leka: PartitĂ« e vogla, pĂ«rjashto partinĂ« e Qorit janĂ« nĂ« bashkĂ«fajĂ«si me opozitĂ«n dhe PD, sepse kanĂ« mbĂ«shtetur kandidatĂ«t e PD. Kjo tregon qĂ« janĂ« tĂ« dominuara nga pjesa mĂ« e dobĂ«t e PD, si partia kryesore. Po ta analizojmĂ« mĂ« tej, unĂ« mendoj qĂ« ka plot shkaqe, qĂ« unĂ« nuk do e quaja si dĂ«shtim tĂ« politikĂ«s, por si dĂ«shtimin mĂ« tĂ« madh tĂ« PD-sĂ« dhe kryetarit tĂ« saj, Sali Berisha, mĂ« pas tĂ« partive tĂ« vogla. ËshtĂ« e frikshme sepse nĂ« kĂ«to bashki diferenca nuk bĂ«het nĂ« pĂ«rqindje, por nĂ« 55%, nĂ« TepelenĂ« nĂ« favor tĂ« partisĂ« fituese, mĂ« pas nĂ« Berat e VlorĂ«. Kur del Berisha dhe thotĂ« qĂ« kĂ«to ishin farsë Imagjinoni se çfarĂ« impenjimi sjell PD nĂ« zgjedhje, e cila vazhdon me avazin se Ă«shtĂ« farsĂ«./abcnews.al

PS fitoi në 5 bashki/ Minxhozi: Dihej fituesi dhe humbësi! Zgjedhjet të dominuara nga saga juridike e Tiranës

Të dielën, më 9 nëntor, në vend u mbajtën zgjedhjet e pjesshme lokale në pesë bashki: Mat, Berat, Cërrik, Tepelenë dhe Vlorë, ku Partia Socialiste arriti fitore në të gjitha garat. Megjithatë, procesi u karakterizua nga një pjesëmarrje shumë e ulët e votuesve dhe mungesë gare të mirëfilltë politike.

Sipas analistit SkĂ«nder Minxhozi, i ftuar nĂ« emisionin “Real Story” nĂ« ABC News, kĂ«to zgjedhje ishin mĂ« shumĂ« njĂ« procedurĂ« burokratike sesa njĂ« garĂ« elektorale reale, pasi fituesi dhe humbĂ«si njiheshin paraprakisht.

Ai vlerësoi se rezultati reflekton lodhjen e qytetarëve ndaj politikës dhe shkëputjen në rritje të elektoratit nga proceset zgjedhore, ndërsa fushata u zbeh nga debati juridik dhe politik për zgjedhjet në Tiranë.

“Vazhdoj tĂ« mendoj se nĂ« njĂ« palĂ« zgjedhje, ashtu edhe nĂ« shprehjen e famshme tĂ« tangos, pĂ«r tĂ« kĂ«rcyer duhen dy veta. Mendoj qĂ« nĂ«se Sparta qan, Athina nuk qesh, qĂ« do tĂ« thotĂ« se pjesĂ«marrja Ă«shtĂ« e ulĂ«t dhe Ă«shtĂ« e ulĂ«t pĂ«rgjithĂ«sisht. QĂ« do tĂ« thotĂ« se alibitĂ« dhe shkaqet, justifikohet janĂ«. Ishin zgjedhje pĂ«r rreth njĂ« vit e gjysmĂ« mandat tĂ« mbetur, pa kĂ«shilla. Ishin zgjedhje qĂ« zhvilloheshin gjithashtu nĂ« klimĂ«n kur dihej fituesi, dihej dhe humbĂ«si. Ishte njĂ« procedurĂ« burokratike.

 Mendoj që edhe përmasat e fitores vlejnë deri diku që të realizohen. Sa i takon përshtypjes që të jepnin, të ngjallnin të njëjtin emocion që të ngjall siguracioni i rinovimit të makinës, pra ishte si një ditë votimi. Nuk kishte votim praktikisht. Për ta vënë në kontekst ishte 334 mijë votues në pesë bashki, nga të cilët votuan më pak se 60 mijë. Ndërkohë që Tirana në 2023-in ka pasur në listë 699 mijë votues, pra kanë qenë zgjedhje që u kryhen se duheshin kryer.

Vihet re mes rreshtash qĂ« ka njĂ« lodhje ndaj politikĂ«s, ka njĂ« shkĂ«putje tĂ« qytetarit ndaj politikĂ«s. KĂ«to ishin zgjedhje qĂ« edhe pĂ«r shkak tĂ« sherrit procedural tĂ« TiranĂ«s, kandidatĂ«t tĂ« tĂ« gjitha krahĂ«ve nuk patĂ«n fare pothuajse hapĂ«sirĂ« pĂ«r tĂ« shpalosur sado pak programin e tyre dhe pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« sado pak fushatĂ«. Ka qenĂ« e dominuar nga saga juridike, politike dhe kushtetuese e TiranĂ«s, dhe kjo e dĂ«mtoi disi pjesĂ«marrjen, hutoi votuesin dhe humbi rĂ«ndĂ«sinĂ« e bashkive tĂ« tjera nĂ« garĂ«â€, tha Minxhozi./abcnews.al

Gara për Vlorën/ Minxhozi: Qeveria garon me vetveten. Dorëheqja e Leskajt? Dëmton PD, sinjal i fuqishëm politik

Në maratonën zgjedhore, për zgjedhjet e pjesshme vendore në 5 bashki të vendit, analisti Skënder Minxhozi komentoi edhe dorëheqjen e Bujar Leskaj vetëm 6 ditë para procesit zgjedhor.
Minxhozi tha se dorëheqja është një mesazh për kreun e PD, dhe jo një sobotazh për garën e Vlorës.

“Dredha largohet ndĂ«rsa Leskaj Ă«shtĂ« njĂ« ngjarje politike, lidhet me njĂ« analizĂ« tĂ« pakryer rreth asaj qĂ« ndodhi nĂ« 11 maj. ËshtĂ« njĂ« gjest i fortĂ« i njĂ« politikani me pĂ«rvojĂ« si Leskaj, e djathta merr njĂ« goditje nga njĂ« person me impakt tĂ« caktuar nĂ« terren dhe jo tĂ« vogĂ«l. Pra, nĂ« VlorĂ« qeveria garon me vetveten mĂ« shumĂ« risk shoh ndoshta konsumin e qeverisĂ« nĂ« pushtet tĂ« sĂ« majtĂ«s, se sa e djathta.

Veprimi i Leskajt vjen më shumë si reagim i selisë qendrore, ka qenë drejtues zyrtar i lartë i shtetit. Ka qenë një mesazh për Berishën, nuk u larguar për të sabotuar garën e Vlorës. Kishte kohë që jepte sinjale se dicka nuk shkon mirë në PD.

ËshtĂ« njĂ« gjeneratĂ« nĂ« PD qĂ« Ă«shtĂ« e ndarĂ« nĂ« dy grupime, njĂ« pjesĂ« fanatikĂ« tĂ« verbĂ«r qĂ« shkojnĂ« pas BerishĂ«s, njĂ« pjesĂ« qĂ« kĂ«rkon analizĂ« cfarĂ« nuk shkoi mirĂ«. Largimi i Leskajt dĂ«mton PD nĂ« e VlorĂ«s por Ă«shtĂ« sinjal i fuqishĂ«m politik edhe pĂ«r PD kombĂ«tare,” -u shpreh Minxhozi./abcnews.al

Balotazh në Kosovë/ Nura: Prishtina, fillimi i fundit të Kurtit/ Minxhozi: Kurti izoloi Kosovën, po luan me të ardhmen

Në Kosovë po zhvillohet raundi i dytë i zgjedhjeve lokale, ku qytetarët në 18 komuna pritet të zgjedhin kryetarët e rinj. Këto zgjedhje po mbahen në një klimë të ngarkuar politike dhe shihen si një test i rëndësishëm për forcën e lëvizjes Vetëvendosje dhe kryeministrit Albin Kurti.

AnalistĂ«t politikĂ« Artur Nura dhe SkĂ«nder Minxhozi vlerĂ«sojnĂ« se rezultati i kĂ«tyre zgjedhjeve mund tĂ« shĂ«nojĂ« njĂ« pikĂ« kthese pĂ«r Kurtin. Sipas NurĂ«s, Prishtina mund tĂ« jetĂ« “fillimi i fundit” pĂ«r kryeministrin, tĂ« cilin e cilĂ«son si njĂ« lider populist dhe tĂ« papjekur, ndĂ«rsa Minxhozi thekson se rĂ«nia e mbĂ«shtetjes pĂ«r VetĂ«vendosjen tregon pĂ«r izolimin politik tĂ« KosovĂ«s dhe pĂ«r ndikimin e humbur tĂ« faktorit ndĂ«rkombĂ«tar.

Artur Nura: Prishtina është fillimi i fundit të Albin Kurtit. Kurti është një politikan populist, e cila rrezikon stabilitetin. Ai është një lider arrogant dhe i papjekur.

Skënder Minxhozi: Këtu ka shumë faktorë për të gjykuar rreth fundit. Kurti natën që fitoi zgjedhjet i quajti hajvanë kundërshtarët e tij politike. Në këto kushte krize, ku Kosova po lufton për të krijuar qeverinë, zgjedhjet lokale po marrin më shumë peshë. Gara që tregojnë gjithmonë diçka. Kemi një rënie të Vetëvendosjes dhe Albin Kurtit. Kurti ia doli që të izolojë Kosovën. Sot Kurtin e gjejmë me dyer të mbyllura në Europë, Britani dhe SHBA. Këtu lidhet me gjithçka që Kosova ndjehet e shkëputur. Nuk po luhet vetëm një lojë politike, por edhe e ardhmja e Kosovës. I kanë hequr faktorin kryesor, që e bënë për të atë që është sot, faktorin ndërkombëtar. Zgjedhjet e sotme influencohen nga situatë e mbarsur. Kanë një vlerë shumë konkrete./abcnews.al

“EuropianĂ«t janĂ« optimistĂ«â€/ Minxhozi: Berisha s’po e pĂ«rtyp dot faktin qĂ« ShqipĂ«ria po bĂ«het gati tĂ« hapĂ« grupkapitullin pĂ«r BE

Analisti politik SkĂ«nder Minxhozi, i ftuar nĂ« emisionin “NeĂ«s Line” nĂ« ABC NeĂ«s, ka komentuar zhvillimet politike nĂ« prag tĂ« zgjedhjeve tĂ« sĂ« dielĂ«s, duke theksuar se nuk pret surpriza apo ngjarje tĂ« veçanta nĂ« kĂ«tĂ« proces.

Sipas tij, rezultati pritet të sjellë vetëm një rikonfirmim të votave për Partinë Socialiste, ndërsa zgjedhjet do të shërbejnë kryesisht për plotësimin e disa pozicioneve të mbetura bosh. Minxhozi u shpreh gjithashtu se reagimi i ish-kryeministrit Sali Berisha nuk lidhet me çështjen e barazisë gjinore, por me pakënaqësinë ndaj procesit të integrimit europian, në një kohë kur Brukseli po shfaq optimizëm për hapjen e grupkapitujve me Shqipërinë.

“Nuk shikoj ngjarje ditĂ«n e diel. Shikoj vetĂ«m njĂ« rikonfirmim tĂ« votave tĂ« PartisĂ« Socialiste. Nuk pres surpriza. Ju si gazetarĂ« e keni prezent faktin qĂ« i vetmja gjĂ« qĂ« bĂ«ri lajm ishte Tirana. PĂ«rtej bashkisĂ« TiranĂ« nuk Ă«shtĂ« se kishte ngjarje. JanĂ« zgjedhje personash, jo zgjedhjesh ekipesh. Do tĂ« ndryshohen vetĂ«m disa persona nĂ« zyrat qĂ« kishin ngelur bosh. Do kapin zgjedhjet.

UnĂ« nuk mendoj se goditja e BerishĂ«s kishte tĂ« bĂ«nte me barazinĂ« gjinore. UnĂ« po e shikoj qĂ« Berisha s’po e pĂ«rtyp dot faktin qĂ« ShqipĂ«ria po bĂ«het gati tĂ« hapĂ« grupkapitullin pĂ«r BE. EuropianĂ«t janĂ« shumĂ« optimistĂ« pĂ«r kĂ«tĂ« gjĂ«, sa po na habisin edhe ne shqiptarĂ«t. Po reflekton mllefin qĂ« ka me Bashkimin Europian, kĂ«tĂ« e reflektoi edhe nĂ« Kuvend. LĂ«vizja e barazisĂ« gjinore nuk Ă«shtĂ« njĂ« lĂ«vizje fort e mençur, por mbetet pĂ«r t’u theksuar se ata po shfrytĂ«zojnĂ« mundĂ«sinĂ«â€, tha SkĂ«nder Minxhozi.

Minxhozi: Vendimi për Veliajn, i shëndetshëm. Drejtësia e trajtoi atë si terrorist!

Gjykata Kushtetuese rrĂ«zoi vendimin pĂ«r shkarkimin e Veliajt nga posti i kryetarit tĂ« bashkisĂ«, ndĂ«rkohĂ« qĂ« pezullon zgjedhjet pĂ«r bashkinĂ« mĂ« tĂ« madhe nĂ« vend. Analisti SkĂ«nder Minxhozi tha pĂ«r ‘Real Story’ se Gjykata Kushtetuese i ‘tha qeverisĂ« se duhet tĂ« futet nĂ« procedurĂ«â€.

Sipas tij, vendimi Ă«shtĂ« i shĂ«ndetshĂ«m dhe i bĂ«n mirĂ« klimĂ«s politike. ‘MĂ« pĂ«lqen kur Gjykatat Kushtetuese kundĂ«rshtojnĂ« qeveritĂ«. Shembuj kemi pasur plot dhe kĂ«to raste i bĂ«jnĂ« mirĂ« njĂ« demokracie. Vendim pĂ«r Veliajn Ă«shtĂ« i shĂ«ndetshĂ«m pasi korrekton qĂ«ndrimin e qeverisĂ« nĂ« rastin konkret. Gjithashtu i thotĂ« RamĂ«s je i fuqishĂ«m por futu nĂ« procedurĂ«.

Ajo qĂ« ka ndodhur me Veliajn Ă«shtĂ« realisht e rĂ«ndĂ«. Ai nuk u thirr tĂ« dĂ«gjohet as nĂ« “qendrĂ«n e tij tĂ« punĂ«s”, imagjinoni. NĂ« kĂ«tĂ« qytet nuk ka njĂ« territor ku duhet tĂ« kishte mĂ« shumĂ« empati dhe mirĂ«kuptim pĂ«r kreun e bashkisĂ« TiranĂ«, sesa vetĂ« godina e bashkisĂ«. Ata nuk e ftuan dhe kĂ«tu luajti rol presioni i qeverisĂ«. NĂ« anĂ«n tjetĂ«r edhe kjo drejtĂ«si Ă«shtĂ« sjellĂ« pĂ«rtej rreshtave me Veliajn, e ka trajtuar atĂ« si njĂ« terrorist. Trajtimi i tij nga shkurti pa akuzĂ«, ka fshirĂ« brutalisht konceptin e prezumimit tĂ« pafajĂ«sisĂ«, duke e kthyer kreun e bashkisĂ« nĂ« njĂ« shĂ«njestĂ«r sulmesh ndĂ«rkohĂ« qĂ« nuk ka nisur ende procesi gjyqĂ«sor pĂ«r akuzat e ngritura ndaj tij. Erion Veliaj Ă«shtĂ« trajtuar si njĂ« tabelĂ« qitjeje duke na kujtuar situatat e vjetra me armiqtĂ« e shtetit e partisĂ«, tĂ« cilĂ«t masakroheshin publikisht ende pa u shpallur fajtorĂ« nga gjykatat. Vendimi i sotĂ«m i bĂ«n mirĂ« klimĂ«s qĂ« Ă«shtĂ« krijuar, pasi vendos njĂ« piketĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishme procedurale qĂ« lidhet me mandatin e kreut tĂ« bashkisĂ« mĂ« tĂ« madhe nĂ« vend.

Me vendimin e sotĂ«m bllokohet demarshi pĂ«r ta çuar TiranĂ«n nĂ« zgjedhje tĂ« parakohshme. Gjykata Kushtetuese nĂ« thotĂ« se pĂ«r ta bĂ«rĂ« kĂ«tĂ« duhet tĂ« kalohet nga neni 115 i KushtetutĂ«s dhe kjo e bĂ«n tĂ« pacĂ«nueshme pozitĂ«n e Veliajt nĂ« raport me postin qĂ« mban”, tha Minxhozi.

The post Minxhozi: Vendimi për Veliajn, i shëndetshëm. Drejtësia e trajtoi atë si terrorist! first appeared on JavaNews.al.

Fatos Nano, lideri i pakopjueshëm i tranzicionit

Nga Skënder Minxhozi

ShqipĂ«ria po ndahet kĂ«to orĂ« me Fatos Nanon. Po i thotĂ« lamtumirĂ« njĂ«rit prej politikanĂ«ve mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m tĂ« saj, me habinĂ« dhe paradoksin se kanĂ« shumĂ« vite qĂ« as e shohin rregullisht nĂ« ekrane e media, as e dĂ«gjojnĂ« nĂ«pĂ«r debate e diskutime parlamentare dhe as ju duhet tĂ« merren me fanatikĂ« tĂ« tij qĂ« ja pĂ«rmendin emrin orĂ« e çast nĂ« internet. Iku si njĂ« person dikur shumĂ« i pushtetshĂ«m, qĂ« kishte vendosur prej 20 vitesh tĂ« rrinte me çdo kusht larg zulmĂ«s sĂ« pushtetit dhe politikĂ«s. Fatos Nano ikĂ«n nga kjo botĂ« si lideri politik qĂ« dha dorĂ«heqjen nga politika aktive qysh nĂ« moshĂ«n 53 vjeç, duke ua pĂ«rplasur derĂ«n nĂ« fytyrĂ« atyre qĂ« kanĂ« vendosur tĂ« vdesin nĂ« zyrĂ«n e kryetarit tĂ« partisĂ« apo nĂ« poltronat e parlamentit. Mbetet i pakopjueshĂ«m nĂ« sjelljen e tij politike, sepse bĂ«ri atĂ« qĂ« askush para dhe pas tij s’e ka bĂ«rĂ« dot.

Sot nga e shkuara e Fatos Nanos mbetet hipoteka e tij prej politikani liberal, mbetet profili i njĂ« kryeministri e partiaku qĂ« s’ka zot t’ja thyejĂ« kush rekordin e dorĂ«heqjeve nga maja e shtetit dhe pushtetit, sa herĂ« qĂ« e nuhaste se “ishte tepĂ«r, mĂ« tej nuk shkohej”. Mbetet kujtimi i njeriut qĂ« duroi burgun e padrejtĂ«, pa u tentuar nĂ« hakmarrje e shpagim.

Nano vendosi nĂ« mesin e barbarisĂ« sĂ« viteve ’90, mu nĂ« zemĂ«r tĂ« epokĂ«s tonĂ« mĂ« tĂ« vrazhdtĂ« si popull, standartin e liderit politik qĂ« jo vetĂ«m di tĂ« luftojĂ« pĂ«r postin, por di gjithashtu edhe ta zhveshĂ« karrierĂ«n e tij personale nga etja pĂ«r sukses me çdo rrugĂ« e mjet dhe kĂ«mbĂ«ngulja pĂ«r t’u gozhduar nĂ« karriget e larta nĂ« tĂ« cilat e uli momenti historik dhe aftĂ«sia e tij njĂ« kokĂ« mbi tĂ« tjerĂ«t. E zhveshi politikĂ«n nga fetishi i suksesit me çdo kusht dhe nga fitorja personale e ndĂ«rtuar jo rrallĂ« edhe mbi tragjedi kombĂ«tare dhe gjak tĂ« pafajshĂ«m. I dha formĂ« institucionit tĂ« dorĂ«heqjes nĂ« mesin e njĂ« elite ku ende sot Ă«shtĂ« e ndaluar tĂ« heqĂ«sh dorĂ«.

Ishtë një mrekulli e vogël politike fjala vjen, që ne të kemi pasur në momentet e kërleshjes tonë më të ashpër politike, një politikan i cili pasi bënte burg të padrejtë disavjeçar me dorën e kundërshtarit të tij, ulej me këtë të fundit e vendosnin për të zgjidhur presidentin dhe kryeprokurorin bashkarisht. E kemi pasur këtë standart falë Fatosit 25 vite më parë, ndërsa sot gjithçka ngjan flu dhe e pakapshme nën tam-tamin e partive të kthyera në arenën vetjake të kryetarit përkatës. Po hyjmë në Evropë, por këtë standart të 20 viteve më parë nuk dihet se kur do e arrijmë. Teksa shihje lehtësinë me të cilën ai largohej në momente tendosjesh politike, të vinte të pyesje se pse ulej me aq lehtësi të fliste me Berishën që e burgosi, nëse posti dhe pushteti fundja nuk ishin kaq të rëndësishme për të?!

I dyti kontribut i madh dhe emancipues politik qĂ« ai na la trashĂ«gim, por qĂ« s’po mundemi ta klonojmĂ« dhe as ta zbatojmĂ« nĂ« epokĂ«n e DiellĂ«s e tĂ« Profesor Pilinçit, Ă«shtĂ« stoicizmi me tĂ« cilin Fatos Nano kultivoi lirinĂ« e debatit dhe pĂ«rplasjes sĂ« ideve brenda partisĂ« qĂ« drejtonte.

Nano e dinte mirë se çdo ditë dera e zyrës përballë në selinë e PS e mallkonte fund e krye. E dinte që e shanin edhe ata që e përshëndetnin korridoreve, e dinte se këtë bënte një listë e gjatë bashkëpunëtorësh të tij të vjetër e të rinj. Por çuditërisht, në një mjedis ku fjala vjen partia rivale gati sa nuk i rrihte ata që guxonin të kundërshtonin Berishën, në PS-në e Nanos ishte e lejueshme që të shihje me përçmim kryetarin, pa rrezikuar karrierën apo edhe lëkurën.

Periudha e Nanos në krye të PS përbën të vetmin eksperiment partiak në Shqipëri ku toleranca e mendimit ndryshe brenda një force të madhe politike mori formë konkrete dhe u zbatua për një kohë të gjatë.

Fatos Nano nuk pati as dëshirën dhe as u investua që ta shkelë me këmbë tranzicionin shqiptar nga pozita e kreut të partisë më të madhe, për ta dominuar atë. Siç kërkoi me çdo kusht ta bëjë Sali Berisha, megjithëse kishte rregullisht nja njëqind mijë vota më pak se Nano sa herë që votohej. Fatos Nano e shoqëroi këtë periudhë historikisht të komplikuar për shqiptarët me elegancë dhe me vetëdijen e empatisë politike që kërkonte momenti, me qëllim që të dilej nga tuneli i errët i dekadës së parë të pluralizmit.

Qeveritë e Nanos ishin një tentativë e lavdërueshme për një telajo kombëtare të daljes nga kriza identitare ku kishte hyrë Shqipëria pas rënies së komunizmit dhe cunamit të piramidave. E tillë ishte edhe qasja e tij ndaj temave madhore të ndarjes nga e shkuara, zhvillimi ekonomik, politika e jashtme dhe bashkëjetesa që duhej ndërtuar me kundërshtarët politikë pas një dhjetëvjeçari kacafytjesh.

Ironikisht Nano e ndoqi me insisitim këtë qasje shtensionuese, megjithëse qe lideri politik që provoi mbi lëkurën e tij persekutimin, heqjen e lirisë dhe gjithfarë privimesh që të sillte statusi i të qenit kundërshtari numër 1 i shtetit të Doktor Berishës së parë, ku rrugët ishin plot pluhur, banaqet e piramidave prisnin e përcillnin hallexhinj me tufa lekësh gjithë ditën dhe ku për një fjalë gojë gazetat digjeshin në mes të Tiranës.

Falë Fatos Nanos ne e dimë sot se një kryeministër apo kryetar partie në Shqipëri mund edhe të japë dorëheqjen kur humbet garën e radhës. E jo si krerët partiakë të tranzicionit që janë kapur me thonj pas poltronave edhe kur kanë humbur. Dinjiteti përballë humbjes, bashkë me tolerancën dhe hapjen e partisë socialiste janë meritat më të mëdha të këtij politikani race në një skenë politike ku asgje nuk zhduket por vetëm ndërron formë.

Sot emri i tij nuk ka mĂ« nevojĂ« pĂ«r asgjĂ« qĂ« e lidh me kĂ«tĂ« botĂ« nga e cila u distancua njĂ«zet vjet mĂ« parĂ«. E pati parashikuar qĂ« historia do t’i vinte pas dhe kjo po provohet edhe kĂ«to orĂ« tĂ« para pas vdekjes. Mjafton tĂ« lexosh çfarĂ« shkruajnĂ« pĂ«r tĂ« edhe ata qĂ« dikur e donin tĂ« mbyllur pĂ«rjetĂ«sisht nĂ« malet e TepelenĂ«s.

The post Fatos Nano, lideri i pakopjueshëm i tranzicionit first appeared on JavaNews.al.

❌