Britania e Madhe dhe Franca janë zotuar të dërgojnë trupa paqeruajtëse në Ukrainë në rast të një marrëveshjeje paqeje.

Planet për një veprim të tillë u bënë vitin e kaluar, por janë ringjallur ditët e fundit, me SHBA-në që mbështet aleatët evropianë duke u zotuar të ofrojnë garanci sigurie për Ukrainën.

Britania dhe Franca e kanë udhëhequr idenë që nga fillimi i saj dhe tani kanë nënshkruar një deklaratë qëllimi për të vendosur trupa në Ukrainë në rast të një marrëveshjeje paqeje.

Në një deklaratë pas një takimi kyç të liderëve evropianë më 6 janar, ata e përshkruan si një "forcë shumëkombëshe", megjithëse është e paqartë nëse ndonjë komb tjetër do të bashkohet me dërgimin e trupave në terren.

Presidenti rus Vladimir Putin dihet se është kundër vendosjes së trupave paqeruajtëse të huaja në tokën ukrainase.

Cilat vende janë - ose mund të jenë?

Deri më tani, vetëm Britania dhe Franca kanë premtuar trupa paqeruajtëse dhe është e mundur që kjo të mbetet kështu.

Të dyja kanë ushtri të fuqishme dhe të dy kombet janë gjithashtu të vetmet vende në Evropë me armë bërthamore, shkruan skynews.

Vlen të përmendet se presidenti i Francës, Emmanuel Macron, fillimisht e ngriti çështjen e pranisë së trupave franceze në Ukrainë në vitin 2024, kur refuzoi ta përjashtonte atë.

Ndërsa disa vende kanë treguar më parë se mund të jenë - ose jo - të gatshme të dërgojnë forca në Ukrainë si pjesë e koalicionit, kanë kaluar muaj që kur çështja është në qendër të vëmendjes dhe nuk është plotësisht e qartë se ku qëndrojnë gjërat tani.

Ja disa vende të tjera që mund të kontribuojnë me paqeruajtës në një farë mënyre, dhe çfarë kanë thënë ato për këtë çështje si kohët e fundit ashtu edhe gjatë vitit të kaluar.

Turqia

Turqia, e cila ka ushtrinë e dytë më të madhe në NATO, ka treguar se është gati të jetë pjesë e përpjekjeve paqeruajtëse.

Ministria e saj e mbrojtjes tha vitin e kaluar se ishte “e përgatitur të kontribuonte” në një mision ndërkombëtar të pasluftës.

Dhe pas takimit të koalicionit në janar, ministri i jashtëm i Turqisë, Hakan Fidan, sugjeroi që marina e vendit të tij mund të përfshihej në sigurimin e Detit të Zi.

"Siguria e Detit të Zi, natyrisht, kërkon që Turqia, si anëtare e NATO-s me flotën më të madhe në Detin e Zi, të mbajë përgjegjësi", tha ai.

Spanja

Spanja gjithashtu mund të kontribuojë me trupa në Ukrainë, njoftoi kryeministri Pedro Sanchez pas takimit të liderëve evropianë më 6 janar.

"Ne jemi të përgatitur të konsolidojmë paqen me praninë e forcave të armatosura spanjolle. Nëse e kemi bërë këtë në pjesë të tjera të botës, pse të mos e bëjmë edhe në Evropë", deklaroi ai në komentet e raportuara nga El Pais.

Sanchez do ta diskutojë çështjen me grupet politike dhe do të shpjegojë planet për vendosjen e mundshme të trupave.

Finlanda

Roli i Finlandës në çdo mision paqeruajtës është i paqartë.

Ministri i saj i jashtëm tha më parë se vendi do të ishte "patjetër" pjesë e koalicionit, por kryeministri Petteri Orpo më vonë përjashtoi mundësinë që trupat finlandeze të ishin pjesë e operacioneve luftarake.

Duke folur pas takimit të koalicionit më 6 janar, presidenti finlandez Alexander Stubb vuri në dukje se roli i Finlandës ende nuk është përcaktuar.

Kanadaja

Jo në Evropë, por një anëtare e NATO-s, Kanadaja ka premtuar një angazhim të konsiderueshëm të vazhdueshëm për çdo forcë sigurie, por është e paqartë nëse kjo do të shtrihet edhe në trupat paqeruajtëse në terren.

Duke hyrë në koalicionin e vullnetarëve, kryeministri Mark Carney, në komentet e raportuara nga CBC, foli për "përforcimin më të madh ushtarak në breza" që është duke u zhvilluar në vendin e tij.

Australia

Kryeministri australian Anthony Albanese tha më parë se është "i hapur" për të dërguar trupa në Ukrainë si paqeruajtës.

Duke folur më 3 mars të vitit të kaluar, ai tha: "Aktualisht po diskutohet rreth paqeruajtjes së mundshme dhe, nga perspektiva e qeverisë sime, ne jemi të hapur për të shqyrtuar çdo propozim në të ardhmen, pasi Australia historikisht ka luajtur një rol të rëndësishëm në... një sërë fushash të paqeruajtjes."

Kush është jashtë?

Vende të tjera më parë e kanë përjashtuar dërgimin e trupave në territorin ukrainas, ose janë zotuar të mbështesin përpjekjet paqeruajtëse në mënyra të tjera.

Duke folur vitin e kaluar, Prof. Clarke tha se Polonia dhe Gjermania janë ndër vendet që nuk pritet të dërgojnë trupa në Ukrainë.

Polonia

Polonia ka një nga ushtritë më të forta në Evropë dhe shpenzon shumë më tepër se objektivi i mbrojtjes i NATO-s.

Por ajo ka gjithashtu një kufi të gjatë me Ukrainën dhe Bjellorusinë dhe është e shqetësuar për sigurinë e vet.

Duke folur ditën e takimit të koalicionit, kryeministri polak Donald Tusk theksoi se Polonia do të luante një rol kyç në logjistikë dhe organizim për të ndihmuar në koordinimin e mbështetjes për Ukrainën.

Por ai riafirmoi se nuk pritet të dërgohen trupa polake në vetë Ukrainën.

Gjermania

Si ekonomia më e madhe në Evropë, Gjermania është pjesë thelbësore e çdo përgjigjeje të bashkuar ndaj luftës në Ukrainë.

Kancelari Friedrich Merz tha se vendi i tij mund t'i bashkohet një force shumëkombëshe për të monitoruar armëpushimin, por me trupa të vendosura jashtë Ukrainës.

"Gjermania do të vazhdojë të kontribuojë politikisht, financiarisht dhe ushtarakisht”, tha ai.

Italia

Kryeministrja e Italisë, Giorgia Meloni, ishte midis atyre që morën pjesë në takimin e koalicionit më 6 janar dhe ajo përsëriti qëndrimin e saj të mëparshëm se vendi i saj nuk do të vendosë trupa në terren.

Në një deklaratë pas takimit, qeveria italiane konfirmoi mbështetjen e saj për sigurinë e Ukrainës dhe tha se deklarata e përbashkët nga udhëheqësit në takim "pasqyron parimet që Italia i ka riafirmuar vazhdimisht". /Telegrafi/

Presidenti i SHBA-së, Donald Trump pritet të shpallë Bordin e Paqes në Gaza javën e ardhshme në kuadër të fazës së dytë të armëpushimit, sipas dy zyrtarëve amerikanë dhe dy burimeve të njohura me çështjen.

Bordi, i cili pritet të kryesohet nga Trumpi dhe të përfshijë rreth 15 udhëheqës botërorë, do të mbikëqyrë një qeveri palestineze që ende nuk është formuar dhe do të mbikëqyrë procesin e rindërtimit në Rripin e Gazës.

Vendet që pritet të bashkohen me bordin përfshijnë Mbretërinë e Bashkuar, Gjermaninë, Francën, Italinë, Arabinë Saudite, Katarin, Egjiptin dhe Turqinë.

Një burim me njohuri të drejtpërdrejta të iniciativës tha se "ftesat po u dërgohen vendeve kryesore për t'u bërë anëtarë të bordit".

Zyrtarët amerikanë thanë se plani mbetet subjekt i ndryshimeve, duke përmendur zhvillimet e mundshme në prioritetet e tjera të politikës së jashtme, të tilla si Venezuela dhe përpjekjet për paqe Ukrainë-Rusi.

Ish-i dërguari i OKB-së për Lindjen e Mesme, Nikolay Mladenov do të veprojë si përfaqësues i Bordit të Paqes në terren.

Ai do të vizitojë Izraelin këtë javë për t'u takuar me kryeministrin Benjamin Netanyahu dhe zyrtarë të tjerë përpara njoftimit të pritur të Trumpit. /AA/

Mijëra njerëz janë detyruar të largohen nga shtëpitë e tyre në Aleppo, Siri, pasi iu dha urdhër të evakuohen për shkak të luftimeve midis ushtrisë siriane dhe forcave kurde.

Qeveria provinciale caktoi një afat deri të enjten që njerëzit të largoheshin nga zonat me shumicë kurde duke përdorur korridoret e evakuimit.

Ushtria më vonë publikoi harta që tregonin zonat e ndaluara.

Bëhet e ditur se ushtria do të fillojë "operacione të synuara" kundër Forcave Demokratike Siriane (SDF) në zonat Sheikh Maqsoud, Achrafieh dhe Bani Zaid.

Granatimet dhe sulmet me dronë u intensifikuan të enjten pasdite dhe tanket mund të shiheshin duke hyrë në lagje, shkruan skynews.

Luftimet - të cilat filluan në qytetin verior të martën - vijnë ndërsa SDF e udhëhequr nga kurdët vazhdon të rezistojë ndaj integrimit në ushtrinë siriane pas përmbysjes së presidentit Assad në fund të vitit 2024.

SDF tha se luftëtarët e tyre ishin të përfshirë në përleshje të ashpra me fraksione të lidhura me qeverinë dhe se të paktën tetë civilë ishin vrarë në lagjet me shumicë kurde.

Ajo pretendoi se paralajmërimet për bombardime mund të konsideroheshin si zhvendosje e detyruar dhe krime lufte.

Zyrtarët qeveritarë thanë se të paktën shtatë civilë dhe një ushtar u vranë në zonat e afërta të kontrolluara nga qeveria.

Sipas drejtorisë provinciale të çështjeve sociale dhe punës, gati 140,000 njerëz janë zhvendosur në të gjithë provincën e Alepos.

SDF kontrollon pjesën më të madhe të Sirisë verilindore dhe për vite me radhë ka qenë partneri kryesor i SHBA-së në luftën kundër grupit Shteti Islamik në vend.

Ajo arriti një marrëveshje me qeverinë siriane në mars që parashikonte integrimin e plotë midis forcave të të dy palëve deri në fund të vitit 2025.

Megjithatë, progresi ka qenë i ngadaltë dhe të dyja palët kanë akuzuar njëra-tjetrën për zvarritje.

Amerika, e cila mbështet presidentin e ri Ahmed al Sharaa, është përpjekur të ndërmjetësojë dhe bisedimet e fundit u zhvilluan të dielën.

Ekzistojnë frikëra se një dështim për të integruar SDF-në në ushtrinë siriane do të thotë më shumë dhunë dhe mund ta nxisë Turqinë të përfshihet ushtarakisht.

Ankaraja i konsideron luftëtarët kurdë si terroristë për shkak të lidhjeve që thotë se kanë me Partinë e Punëtorëve të Kurdistanit, ose PKK, e cila ka zhvilluar një kryengritje të gjatë në Turqi.

Por, fuqitë ndërkombëtare kanë bërë thirrje për përmbajtje dhe ulje të tensioneve. /Telegrafi/

Me frikën e një lufte të mundshme botërore, është pothuajse sikur të gjithë duan të shohim të ardhmen dhe të shohin se çfarë na pret në vitin 2026.

Baba Vanga , parashikuesja e verbër , së cilës i është dhënë merita për parashikimin e ngjarjeve të tmerrshme si 11 shtatori dhe Covid-19, më parë kishte treguar kur parashikon se do të jetë fundi i botës.

Ndërsa mund të duket sikur Lufta e Tretë Botërore mund të jetë fundi i botës, duket se Baba Vanga mendon ndryshe.

Ajo parashikoi vitin e saktë të fundit të botës - dhe e bëri këtë 30 vjet më parë para se të vdiste në vitin 1996.

Baba Vanga parashikoi se bota do të mbarojë në vitin 5079, që do të thotë se edhe nëse ndodh Lufta e Tretë Botërore - kjo nuk do të shkaktojë fundin e botës.

Mendohet se ajo ka parashikuar që Lufta e Tretë Botërore do të shpërthente në vitin 2026, dhe parashikimet e saj për vitin e ardhshëm përfshijnë përshkallëzimin e tensioneve midis fuqive globale, pushtimin e mundshëm të Tajvanit nga Kina dhe një përballje të drejtpërdrejtë midis Rusisë dhe SHBA-së.

Ata gjithashtu sugjerojnë se ky zbulim nuk do të ishte një ngjarje e vetme katastrofike, por më tepër një proces gradual i shkaktuar nga rritja e tensioneve globale dhe përparimet shkencore që do të ndryshonin ndërveprimet njerëzore.

Ndërsa në nëntor të vitit 2026, ajo parashikon se potencialisht mund të kemi takimin tonë të parë me jetën jashtëtokësore, pasi një anije kozmike parashikohet të hyjë në atmosferën e Tokës. /Telegrafi/

Bota e teknologjisë është shumë e ndryshme nga ç’ishte në gusht të vitit 2018, kur Apple u bë kompania e parë amerikane e tregtuar publikisht që vlerësohej në 1 trilion dollarë.

Në atë datë, kompania mëmë e Google, Alphabet, i mbylli aksionet me një kapitalizim tregu prej 854 miliardë dollarësh.

Më 29 janar 2019, Alphabet e tejkaloi Apple në fund të asaj dite me një vlerësim prej 744.4 miliardë dollarësh, krahasuar me 692 miliardë dollarët e Apple.

Me kalimin e viteve, Apple u rimëkëmb dhe u bë e para që arriti një kapitalizim tregu prej 2 trilion dollarësh më 19 gusht 2020.

Ajo u bë e para që arriti 3 trilion dollarë më 3 janar 2022.

Më vonë atë vit, një ngjarje ndryshoi botën e teknologjisë dhe pati një efekt të madh në tregjet financiare.

Publikimi i ChatGPT nga OpenAI e bëri Al më të arritshme për publikun.

Nvidia, kompania që projekton GPU, u bë një nga të preferuarat.

GPU-të, çipat e përdorur për të krijuar grafikë në videolojëra, kompjuterë, telefona inteligjentë dhe tableta, janë perfekte për Al.

Kjo sepse ato përdorin përpunim paralel që u lejon atyre të trajtojnë mijëra detyra të vogla në të njëjtën kohë.

Ndërsa Al u bë fjala më e përdorur në treg, vlerësimi i Nvidia u rrit ndjeshëm, duke tejkaluar për herë të parë kapitalizimin e tregut të Apple në qershor 2024.

Ditën kur Apple u bë aksioni i parë që arriti një vlerë prej 3 trilionë dollarësh në janar 2022, Nvidia vlerësohej në 750 miliardë dollarë.

Deri në korrik 2025, Nvidia u bë firma e parë amerikane e tregtuar publikisht që arriti një vlerësim prej 4 trilionë dollarësh dhe aktualisht është kompania më e vlefshme publike amerikane.

Falë Al, kompania mëmë e Google, Alphabet, është bërë gjithashtu një aksion i domosdoshëm në sektorin e teknologjisë.

Sot, për herë të parë pas shumë kohe, Alphabet është më i vlefshëm se Apple. /Telegrafi/

Më pak se një vit më parë, Mercedes njoftoi se A-Class A do të ndërpritej si pjesë e një vendimi për të zvogëluar gamën e veturave kompakte.

Megjithatë, automjeti i nivelit bazë i kompanisë po merr një jetë të re, me prodhimin e zgjatur deri në vitin 2028.

Ai nuk do të mbajë më etiketën "Made in Germany", pasi prodhimi po zhvendoset nga fabrika e Rastatt në vendin e Kecskemet në Hungari nga tremujori i dytë i vitit.

Vendimi i papritur u njoftua nga një zëdhënës i Mercedes në një deklaratë për gazetën gjermane të biznesit Automobilwoche.

Arsyetimi përqendrohet në lirimin e kapacitetit të prodhimit në Rastatt, ku prodhohen CLA dhe CLA Shooting Brake të reja.

Përveç kësaj, fabrika gjermane do të montojë GLA-në e gjeneratës së ardhshme duke filluar nga viti 2027, duke ofruar si motorë me djegie të brendshme ashtu edhe sisteme transmetimi elektrike.

Ky i fundit do të zëvendësojë EQA-në e sotme, pas vendimit të Mercedes për të bashkuar linjat e saj të motorëve me djegie të brendshme dhe atyre elektrik.

Ndërsa A-Class do të vazhdojë më gjatë se sa ishte planifikuar fillimisht, B-Class nuk do të vazhdojë.

Mercedes do të heqë gradualisht minivanin e saj më të vogël pa zhvilluar një pasardhës të drejtpërdrejtë.

Një ndryshim më interesant në linjën kompakte do të jetë shtimi i një G-Class të vogël.

"Little G" pritet të dalë në treg këtë vit ose në vitin 2027. /Telegrafi/

Presidenti francez Emmanuel Macron tha të enjten se SHBA-të po “çlirohen nga rregullat ndërkombëtare” dhe “gradualisht po largohen” nga disa prej aleatëve të tyre.

“Institucionet shumëpalëshe po funksionojnë gjithnjë e më pak në mënyrë efektive”, tha Macron në fjalimin e tij vjetor para ambasadorëve francezë.

"Ne po jetojmë në një botë fuqish të mëdha me një tundim të vërtetë për ta ndarë botën", shtoi ai, shkruan euronews.

Komentet e Macron vijnë pas një sërë deklaratash të forta nga administrata Trump, të cilat kanë shkaktuar shqetësim midis shumë prej aleatëve më të vendosur të Uashingtonit.

Kryesorja midis tyre është retorika e presidentit të SHBA-së, Donald Trump, në lidhje me aneksimin e Grenlandës, ishullit më të madh në botë dhe një territor i Danimarkës.

Trump ka kohë që e ka hedhur idenë e blerjes së ishullit, i cili ndodhet kryesisht në Rrethin Arktik, duke përmendur vendndodhjen e tij strategjike dhe duke thënë se ishte jetik për sigurinë kombëtare të SHBA-së.

Sekretari i Shtetit i SHBA-së, Marco Rubio, tha se do të takohet me zyrtarë danezë javën e ardhshme për të diskutuar qëllimin e administratës Trump për të “blerë” Groenlandën.

Trump e përsëriti idenë këtë javë dhe Shtëpia e Bardhë ka refuzuar të përjashtojë përdorimin e forcës ushtarake për të pushtuar ishullin në Atlantikun e Veriut.

Udhëheqësit e Francës, Gjermanisë, Italisë, Polonisë, Spanjës dhe Mbretërisë së Bashkuar iu bashkuan kryeministres së Danimarkës, Mette Frederiksen, në një deklaratë më parë këtë javë, duke riafirmuar se ishulli i pasur me minerale, i cili shtrihet midis dy kontinenteve, "i përket popullit të tij".

Megjithatë, Macron tha se nuk besonte se SHBA-të do të lëviznin për të “shkelur” sovranitetin e Danimarkës.

“Nuk mund ta imagjinoj një skenar në të cilin Shtetet e Bashkuara të Amerikës do të viheshin në një pozicion për të shkelur sovranitetin danez”, tha Macron.

“Grenlanda është një territor nën sovranitetin danez dhe do të mbetet i tillë”, shtoi ai. /Telegrafi/

Senati i SHBA-së miratoi një rezolutë që do ta ndalonte presidentin Donald Trump të ndërmerrte veprime të mëtejshme ushtarake kundër Venezuelës pa autorizimin e Kongresit, duke i hapur rrugën shqyrtimit të mëtejshëm në dhomën me 100 anëtarë.

Votimi për një masë procedurale për të çuar përpara rezolutën e fuqive të luftës ishte 52 pro dhe 47 kundër.

Votimi u zhvillua disa ditë pasi forcat amerikane kapën presidentin venezuelian Nicolas Maduro në një bastisje dramatike ushtarake në Karakas të shtunën dhe shënoi një ndryshim në dhomën me 100 anëtarë, shkruan Reuters.

Republikanët e Trumpit kishin bllokuar dy përpjekje të mëparshme për të çuar përpara rezoluta të ngjashme në Senat vitin e kaluar, pasi administrata rriti presionin ushtarak mbi Venezuelën me sulme ndaj anijeve në Karaibe jugore dhe Paqësorin lindor.

Megjithatë, votimi që bllokoi rezolutën e fundit në nëntor ishte vetëm 51 pro dhe 49 kundër , menjëherë pasi këshilltarët kryesorë të Trumpit u thanë ligjvënësve se nuk planifikonin të ndryshonin qeverinë ose të kryenin sulme në territorin e Venezuelës.

Pas kapjes së Maduros, disa ligjvënës akuzuan administratën për mashtrim të Kongresit, përfshirë demokratët dhe disa republikanë prapa skenave.

Kapja e Maduros ka ngritur gjithashtu shqetësime se ai mund të nisë veprime ushtarake për të pushtuar Grenlandën , një ishull arktik që është territor i Danimarkës.

Ndryshe, vota që përgatit terrenin për shqyrtim të mëtejshëm në Senat ishte një fitore e rëndësishme për ligjvënësit të cilët kanë argumentuar se Kongresi, jo presidenti, duhet të shpallë luftë, siç përcaktohet në Kushtetutë.

Megjithatë, masa përballet me pengesa të mëdha përpara se të hyjë në fuqi.

Edhe nëse miratohet në Senat, për t’u bërë ligj, rezoluta duhet të miratohet edhe në Dhomën e Përfaqësuesve të udhëhequr nga republikanët dhe të anashkalojë një veto të pritur të Trumpit, e cila do të kërkonte shumicë prej dy të tretash në të dyja dhomat. /Telegrafi/

Njerëzit në kryeqytetin e Iranit u mblodhën në rrugë pas një thirrjeje nga princi i kurorës në mërgim i vendit për një demonstratë masive.

Linjat telefonike dhe qasja në internet në Iran u ndërprenë menjëherë pas fillimit të protestave.

CloudFlare, një firmë interneti, dhe grupi i avokatisë NetBlocks raportuan ndërprerjen e internetit, duke ia atribuar të dyja ndërhyrjes së qeverisë iraniane.

Përpjekjet për të telefonuar në linja fikse dhe celulare nga Dubai në Iran nuk mundën të lidheshin.

Ndërprerje të tilla në të kaluarën janë pasuar nga masa të ashpra qeveritare, shkruan euronews.

Kjo përfaqëson një përshkallëzim të ri në lëvizjen e protestave, fillimisht kundër ekonomisë së dobët të Iranit, që është përhapur në të gjithë Republikën Islamike.

Bëhet e ditur se protesta përfaqësoi provën e parë nëse publiku iranian mund të bindej nga Princi i Kurorës Reza Pahlavi, babai i të cilit, i sëmurë rëndë, u largua nga Irani pak para Revolucionit Islamik të vitit 1979.

Pahlavi kishte bërë thirrje për demonstrata të enjten dhe të premten.

Britmat përfshinin "Vdekje diktatorit” dhe "Vdekje Republikës Islamike".

Të tjerë e lavdëruan shahun, duke bërtitur "Kjo është beteja e fundit! Pahlavi do të kthehet".

Mijëra njerëz mund të shiheshin në rrugë.

"Kombi i madh i Iranit, sytë e botës janë mbi ju. Dilni në rrugë dhe, si një front i bashkuar, brohorisni kërkesat tuaja", tha Pahlavi në një deklaratë.

"Unë e paralajmëroj Republikën Islamike, udhëheqësin e saj dhe Gardën Revolucionare se bota dhe presidenti Donald Trump po ju ndjekin nga afër. Shtypja e popullit nuk do të mbetet pa përgjigje", shtoi ai.

E enjtja pa një vazhdim të demonstratave që shpërthyen në qytete dhe qyteza rurale anembanë Iranit të mërkurën.

Më shumë tregje dhe pazare u mbyllën në mbështetje të protestuesve.

Deri më tani, dhuna rreth demonstratave ka vrarë të paktën 39 persona, ndërsa më shumë se 2,260 të tjerë janë arrestuar.

Raportohet se rritja e protestave rrit presionin mbi qeverinë civile të Iranit dhe udhëheqësin e saj Suprem, Ajatollah Ali Khamenei.

Mbetet e paqartë se si thirrja e Pahlavit do të ndikojë në demonstratat që do të ecin përpara. /Telegrafi/

Nicolas Maduro dhe gruaja e tij, Cilia Flores, me sa duket duhet të mësohen me jetën e tyre të re të përditshme në Qendrën famëkeqe Metropolitan të Paraburgimit në Brooklyn, New York.

“Është vërtet ferr”, tha konsulenti federal i burgjeve Sam Mangel për CNN.

“Ka shumë pak ngrohje. Çdo i burgosur merr një batanije leshi. Kanë një dyshek të hollë”, shtoi ai.

Presidenti i rrëzuar i Venezuelës dhe zonja e parë janë të burgosurit e fundit të profilit të lartë që mbahen në burgun federal të njohur si MDC, me një histori të dokumentuar të ndërprerjeve të energjisë elektrike , mungesës së personelit dhe ankesave të të burgosurve .

CNN nuk mundi të përcaktojë saktësisht se si po trajtohet çifti. As zyrtarët e burgut dhe as avokatët që përfaqësojnë çiftin nuk kanë zbuluar asgjë.

Mangel, si dhe një ish-zyrtar federal i burgjeve dhe një avokat mbrojtës me klientë të vendosur në MDC, treguan për kushtet sfiduese të burgut dhe se si trajtohen zakonisht të paraburgosurit e profilit të lartë në një mjedis të tillë.

Byroja Federale e Burgjeve nuk komenton për të burgosurit aktualë, por Mangel tha se Maduro dhe Flores ka të ngjarë të jenë të vendosur në një zonë të ndarë, jo me popullsinë e përgjithshme - në qeli të ndara dhe vetëm.

“Në rastin e tij, ai përbën një rrezik sigurie për popullatën e përgjithshme”, tha Mangel.

“Askush nuk e di se çfarë mund të mendojnë të burgosurit e tjerë për të, anëtarë të tjerë të bandave, anëtarë të tjerë të kartelit, kështu që futja e tij në popullatën e përgjithshme në çdo kohë… mendoj se do të ishte një rrezik i jashtëzakonshëm sigurie për institucionin.”

Përpara kapjes së tyre nga ushtria amerikane, çifti kishte jetuar në Pallatin Miraflores, një rezidencë presidenciale e gjerë e njohur për arkitekturën e saj neoklasike, dritaret e mëdha, sallat madhështore dhe oborret e mirëmbajtura.

Ata tani janë midis të paraburgosurve që përfshijnë një përzierje të të dyshuarve dhe të pandehurve, duke përfshirë njerëz të akuzuar për krime të rënda, raste të profilit të lartë dhe të tjerë që presin dënimin ose transferimin.

Në paraqitjen e tyre të parë në gjykatë në New York, Maduro dhe Flores deklaruan të pafajshëm për akuzat për drogë dhe armë dhe zgjodhën, të paktën për momentin, të mos luftojnë për paraburgimin e tyre.

Maduro dhe gruaja e tij ndoshta nuk kanë kontakt të rregullt me njëri-tjetrin, përveç nëse të dy kanë planifikuar takimet e tyre me avokatët e tyre në të njëjtën kohë, sipas Hugh Hurwitz , i cili drejtoi Byronë e Burgjeve nga maji 2018 deri në gusht 2019.

Hurwitz i bëri vlerësimet e tij bazuar në përvojën e tij si drejtor në detyrë i sistemit federal të burgjeve.

Jeta e të burgosurve të ndarë nga popullata e përgjithshme përfshin një thirrje zgjimi në orën 6 të mëngjesit, me kohë të planifikuar për t'u takuar me avokatët e tyre çdo ditë, ushtrime në natyrë dhe vizita ditore nga personeli shëndetësor, sipas manualit të Byrosë së Burgjeve.

“Të burgosurit në Njësinë Speciale të Strehimit të burgut, të njohur si SHU, ku ka të ngjarë të jetë vendosur Maduro, mbahen në izolim në kushte kufizuese”, tha Daniel McGuinness, avokat i mbrojtjes penale dhe i të drejtave civile, i cili përfaqëson disa klientë të vendosur në MDC.

Të burgosurit kalojnë deri në 23 orë të mbyllur brenda qelive të tyre me protokolle kufizuese shoqërimi në fuqi kur dalin jashtë tyre dhe kanë akses të kufizuar në telefonata të ligjshme, sipas një raporti të Departamentit të Drejtësisë .

“Nuk e di nëse po e mbajnë të mbyllur në qelinë e tij 23 orë në ditë… por pa dyshim që është në një njësi të sigurt ku askush nuk mund ta takojë”, tha Hurwitz.

“Jam i sigurt se po e mbajnë të ndarë nga të burgosurit e tjerë. Nëse po e vendosin me dikë, është dikush që e kanë verifikuar dhe e dinë se nuk do të jetë problem”, shtoi ai.

Në fakt, MDC, i përshkruar nga avokatët dhe të burgosurit njësoj si “i neveritshëm” me kushte “të tmerrshme”, është një vend i rrezikshëm, ku në vitin 2024 dy të burgosur u vranë nga të burgosur të tjerë duke përdorur armë të improvizuara, sipas prokurorëve federalë. /Telegrafi/

Ndërsa lajmi kryesor gjatë 24 orëve të fundit ka qenë sekuestrimi i dy anijeve nga SHBA-të me lidhje me Venezuelën, ka pasur edhe zhurmë rreth një marrëveshjeje të mundshme nafte midis dy vendeve.

Dje, Sekretari i Shtetit i SHBA-së, Marco Rubio, tha se SHBA-të kanë një plan me tre hapa për Venezuelën që do të fillojë me stabilizimin e vendit, mbikëqyrjen e rimëkëmbjes së tij dhe, së fundmi, një tranzicion.

Ai tha gjithashtu se SHBA-të janë në mes të ekzekutimit të një marrëveshjeje për të marrë 30-50 milionë fuçi naftë nga Venezuela.

"Një nga ato anijet që u sekuestruan që kishin naftë në Karaibe, e dini se çfarë po kërkojnë autoritetet e përkohshme në Venezuelë? Ata duan që nafta që u sekuestrua të jetë pjesë e kësaj marrëveshjeje", tha ai.

"Ata e kuptojnë se e vetmja mënyrë që mund të lëvizin naftën dhe të gjenerojnë të ardhura dhe të mos kenë kolaps ekonomik është nëse bashkëpunojnë dhe punojnë me Shtetet e Bashkuara."

Rubio paralajmëroi se ndryshimi në Venezuelë do të kërkojë kohë, duke shtuar se do të jetë "në dorë të popullit venezuelian ta transformojë vendin e tij".

Kjo është e ngjashme me atë që kemi dëgjuar nga Donald Trump, i cili tha se SHBA-të mund të mbikëqyrin Venezuelën për vite me radhë.

“Naftës do t’i duhet pak kohë”, pranoi ai. /Telegrafi/

Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, ka thënë se përfshirja e vendit të tij në Venezuelë mund të zgjasë me vite.

Ai i tha New York Times se “vetëm koha do të tregojë” se sa gjatë administrata e tij do të “mbikëqyrë” drejtimin e kombit të Amerikës së Jugut pas kapjes nga forcat amerikane të udhëheqësit venezuelian Nicolas Maduro në një bastisje të shtunën.

Trump gjithashtu nuk tha nëse ose kur do të mbaheshin zgjedhje në Venezuelë për të zëvendësuar qeverinë e përkohshme të kryesuar nga besnikja e Maduros, Delcy Rodríguez.

Ndërkohë, udhëheqësja e opozitës venezueliane, Maria Corina Machado, tha se rrëzimi i Maduros kishte nisur një “proces të pakthyeshëm” që do ta çonte Venezuelën drejt “lirisë”.

Gazetarët e New York Times (NYT) e pyetën Trumpin mbi planet e tij për të ardhmen e Venezuelës, disa ditë pasi ai kishte thënë se administrata e tij do të drejtonte kombin e pasur me naftë.

Më herët, Shtëpia e Bardhë kishte thënë se SHBA-të do të kontrollonin shitjet e naftës së sanksionuar “për një kohë të pacaktuar”.

Trump tha se administrata e tij do të “merrte naftë” nga Venezuela, e cila ka rezervat më të mëdha të provuara në botë, por pranoi se do të “duhej pak kohë” që industria e naftës e vendit të vihej në punë. /Telegrafi/

Presidenti amerikan Donald Trump ka kërcënuar disa vende me një veprim të mundshëm ushtarak të SHBA-së.

Pas kapjes së udhëheqësit venezuelian Nicolas Maduro nga SHBA fundjavën e kaluar, Trump ka sugjeruar se disa vende të Amerikës Latine mund të jenë të radhës.

Ja vendet që Trump ka kërcënuar dhe pse.

Grenlanda

Përpjekja disavjeçare e Trump për të marrë Greenlandën fitoi interes pas kapjes së Maduros.

Administrata Trump ka kërkuar nga kombi vetëqeverisës një strategji të mbrojtjes së jashtme.

"Ne kemi nevojë për Grenlandën, absolutisht", tha Trump.

Kuba

"Kuba duket sikur është gati të bjerë", tha Trump. "Nuk mendoj se kemi nevojë për ndonjë veprim. Duket sikur po rrëzohet."

Por kjo nuk e ka ndaluar atë që t’i vërë një shënjestër Kubës.

Kolumbia

Trump ka kërcënuar me veprime ushtarake në Kolumbi, duke përmendur fabrikat dhe prodhimin e kokainës në vend si pjesë të luftës së tij kundër drogës.

Ai e ka cilësuar presidentin kolumbian Gustavo Petro, një aleat të Maduros, si kërcënim, duke thënë disa herë se ai duhet të "ketë kujdes".

"Kolumbia është shumë e sëmurë", tha Trump gjatë fundjavës.

Kur u pyet për një lëvizje të mundshme ushtarake brenda Kolumbisë, përgjigjja e Trump ishte e thjeshtë: "Më duket mirë."

Meksika

Trump ka pasur një marrëdhënie të pasigurt gjatë dekadës së fundit me Meksikën dhe popullin e saj, që daton që nga mandati i tij i parë.

Veprimi ushtarak kundër Meksikës mund të mos jetë i pamundur.

"Diçka do të duhet të bëhet me Meksikën", tha Trump në emisionin "Fox & Friends" të Fox News të shtunën.

Irani

Trump bëri një kërcënim të qartë kundër Iranit një ditë para kapjes së Maduros, duke thënë se SHBA-të ishin “të përgatitura” për të ndërhyrë në Iran për shkak të një serie vrasjesh të protestuesve.

“Nëse Irani vret me dhunë protestuesit, gjë që është zakon i tyre, Shtetet e Bashkuara të Amerikës do t’i ndihmojnë”, shkroi Trump në Truth Social . /Telegrafi/

Gruaja e qëlluar për vdekje nga një agjent federal i imigracionit në Minneapolis është identifikuar si Renee Nicole Good, një nënë 37-vjeçare me tre fëmijë, e cila sapo ishte zhvendosur në qytet.

Ajo ishte një poete fituese çmimesh dhe një kitaristë, e cila ishte atje si vëzhguese ligjore e aktiviteteve të Imigracionit dhe Doganave (ICE), thanë udhëheqësit e qytetit.

Por administrata Trump e ka quajtur atë një "terroriste vendase".

Vdekja e Good ka shkaktuar protesta në të gjithë vendin, me shumë njerëz që mbajnë pankarta ku shkruhej "Drejtësi për Renee".

Nëna e saj, Donna Ganger, i tha gazetës Minnesota Star Tribune se vajza e saj ishte “ndoshta e tmerruar” gjatë konfrontimit me oficerët që e panë të qëllohej për vdekje dhe se ajo ishte “një nga njerëzit më të sjellshëm”.

"Ajo ishte jashtëzakonisht e dhembshur", tha Ganger.

"Ajo është kujdesur për njerëzit gjatë gjithë jetës së saj. Ishte e dashur, falëse dhe e dhembshur. Ishte një qenie njerëzore e mrekullueshme."

Babai i saj, Tim Ganger, tha se "ajo pati një jetë të mirë, por të vështirë".

Në atë që duket të jetë llogaria e Instagramit e Good, e cila tani është bërë private, ajo e përshkroi veten si një "poete, shkrimtare, grua dhe nënë", e cila "po përjetonte Minneapolis".

Good ishte me origjinë nga Colorado Springs dhe ishte transferuar në Minneapolis vetëm vitin e kaluar nga Kansas City.

Minnesota Star Tribune raporton se ajo dikur drejtonte një podcast me bashkëshortin e saj të dytë, Tim Macklin, i cili vdiq në vitin 2023. Ata kishin një djalë së bashku, i cili tani është gjashtë vjeç.

Ajo më parë kishte punuar si asistente dentiste, por kryesisht kishte qenë një nënë shtëpiake vitet e fundit.

Good studioi shkrim krijues në Universitetin Old Dominion në Norfolk të Virxhinias, dhe në vitin 2020 fitoi një çmim universitar nga Akademia e Poetëve Amerikanë.

Ajo u diplomua po atë vit nga Kolegji i Arteve dhe Letrave i universitetit me një diplomë në Anglisht.

Disa udhëheqës shtetërorë kanë thënë se Good ishte në vendin e ngjarjes së një bastisjeje të ICE-së në jug të Minneapolis si vëzhgues ligjor - një vullnetar që monitoron policinë dhe forcat e sigurisë në protesta dhe operacione.

Qëllimi i tyre është të ndihmojnë në ruajtjen e qetësisë, të parandalojnë sjelljen e keqe dhe të sigurojnë respektimin e të drejtave ligjore.

Nëna e Good tha se vajza e saj "nuk ishte pjesë e asgjëje" që përfshinte sfidimin e agjentëve të ICE.

Por zyrtarët e Shtëpisë së Bardhë, përfshirë presidentin, kanë thënë se Good nuk po vëzhgonte thjesht, por edhe po ndërhynte në punën e oficerëve.

Sekretarja e Sigurisë Kombëtare të SHBA-së, Kristi Noem, tha se Good kishte “ndjekur dhe penguar punën e tyre” gjithë ditën duke “i bllokuar ata” me veturën e saj dhe duke “u bërtitur atyre”.

“Good e përdori automjetin e saj si armë”, tha Noem, duke shtuar se ajo më pas u përpoq të shtypte një nga oficerët “në një përpjekje për të vrarë ose për t’u shkaktuar dëmtime trupore agjentëve, një akt terrorizmi i brendshëm”.

Agjenti i ICE-së kishte frikë për jetën e tij, sipas Noem, dhe "qëlloi në mbrojtje".

Kjo histori u mbështet nga Trump, i cili shkroi në Truth Social se "gruaja që drejtonte veturën ishte shumë e çrregullt, pengonte dhe rezistonte".

Sipas Trumpit, ajo "me dhunë, me dashje dhe mizori" shtypi me veturë një oficer të ICE.

Por kryebashkiaku i qytetit tha se agjenti që qëlloi Good kishte vepruar në mënyrë të pamatur.

Thuhet se Good jetonte vetëm disa blloqe larg vendit ku u vra, dhe vendi i ngjarjes është pak larg vendit ku George Floyd u vra në vitin 2020 nga një oficer policie i qytetit, duke shkaktuar protesta në mbarë botën kundër racizmit. /Telegrafi/

Ndërsa premton integrimin evropian, Serbia ka ndërtuar një arsenal të modernizuar kryesisht mbi sistemet kineze dhe ruse, duke ngritur pyetje në Bruksel në lidhje me harmonizimin, ndërveprimin dhe qëllimin.

Beogradi nuk e reklamon atë si një kthesë strategjike.

Zyrtarët preferojnë gjuhën e “diversifikimit”, “neutralitetit ushtarak” dhe efikasitetit të kostos, shkruan Kosovo Dispatch.

Por shifrat tregojnë një histori më të qartë: gjatë pesë viteve të fundit, Serbia ka siguruar shumicën e armëve të saj nga Kina dhe Rusia, një profil prokurimi që tani e dallon atë nga pjesa tjetër e Evropës.

Sipas të dhënave nga Instituti Ndërkombëtar i Kërkimeve për Paqen në Stokholm (SIPRI), 57 përqind e importeve të armëve të Serbisë midis viteve 2020 dhe 2024 erdhën nga Kina, me Rusinë që përbënte një 20 përqind të tjerë.

Franca, furnizuesja kryesore perëndimore, përfaqësonte pak më shumë se shtatë përqind.

Shifrat, të llogaritura duke përdorur metodologjinë e Vlerës së Treguesit të Trendit të SIPRI-t, matin aftësinë ushtarake dhe koston e prodhimit të sistemeve të mëdha në vend të vlerave të thjeshta të kontratave - por megjithatë ato kapin se ku është ankoruar përpjekja e modernizimit të Serbisë.

Përqendrimi është i habitshëm.

Në një peizazh evropian ku shumica e vendeve janë zhvendosur me vendosmëri drejt furnizuesve të SHBA-së, BE-së ose aleatëve pas pushtimit të Ukrainës nga Rusia, Serbia shquhet si një nga shtetet e pakta evropiane që importon sisteme armësh kineze me vlerë të lartë.

Ndërsa Bjellorusia dhe Rusia mbështeten gjithashtu në burime jo-perëndimore, pozicioni i Serbisë është i pazakontë për një vend kandidat për në BE që kërkon zyrtarisht anëtarësimin dhe premton rregullisht përputhje me Brukselin.

Drone, mbrojtje ajrore dhe një sinjal strategjik

Pjesa më e madhe e aksioneve kineze nuk është simbolike.

Ajo pasqyron një sërë blerjesh konkrete që kanë riformësuar aftësitë ajrore dhe të mbrojtjes ajrore të Serbisë.

Dorëzimet gjatë kësaj periudhe përfshinin dronë zbulimi-sulmi CH-92 dhe CH-95, sisteme mbrojtjeje ajrore me rreze të mesme veprimi FK-3 (versioni i eksportit i HQ-22 të Kinës) dhe platforma mbrojtjeje ajrore me rreze të shkurtër veprimi HQ-17A.

Këto nuk janë blerje margjinale: një sistem i vetëm mbrojtjeje ajrore mund të dominojë llogaritjet e importit të SIPRI-t për vite me radhë.

Në të kundërt, dërgesat ruse u ngadalësuan ndjeshëm pas vitit 2022, pasi sanksionet dhe kërkesa në fushëbetejë kufizuan kapacitetin eksportues të Moskës.

Roli i Francës - përfshirë marrëveshjen shumë të publikuar të avionëve luftarakë Rafale - mbetet më shumë premtues sesa operativ brenda dritares 2020-2024, me dërgesat që janë ende në zhvillim e sipër.

Për zyrtarët serbë, logjika është pragmatike.

Sistemet kineze janë relativisht të lira, ofrohen me më pak kushte politike dhe janë të ndërveprueshme me pajisjet e trashëguara të epokës sovjetike që janë tashmë në shërbim.

Transferimi i teknologjisë ka qenë gjithashtu pjesë e joshjes: bashkëpunimi kinez me dronë ka ndikuar në zhvillimin e UAV-it "Pegaz" të prodhuar në vend në Serbi, duke i lejuar Beogradit të pretendojë vetëbesim në rritje.

Një kandidat i BE-së me një arsenal jo-perëndimor

Megjithatë, optika gjeopolitike është e pashmangshme. Serbia ka qenë kandidate e BE-së që nga viti 2012.

Gjatë kësaj periudhe, Brukseli ka theksuar vazhdimisht rëndësinë e harmonizimit të politikës së jashtme, duke përfshirë sigurinë dhe prokurimin e mbrojtjes.

Beogradi ka rezistuar, duke këmbëngulur në neutralitetin ushtarak dhe një diplomaci "shumëvektoriale" që i mban dyert hapur si për Uashingtonin, Brukselin, Moskën ashtu edhe për Pekinin.

Ky akt balancimi po bëhet gjithnjë e më i vështirë për t’u mbajtur. Kina është tani furnizuesi më i madh i armëve i Serbisë me një diferencë të madhe, duke i dhënë Pekinit një pikëmbështetje të prekshme në tregun evropian të mbrojtjes, ku përndryshe ka pak prani.

Të dhënat e SIPRI tregojnë se eksportet e Kinës ende rrjedhin kryesisht drejt Azisë dhe Afrikës; Serbia është një përjashtim, jo rregull.

Çështja nuk është vetëm simbolikë.

Zyrtarët perëndimorë paralajmërojnë privatisht se sistemet kineze të mbrojtjes ajrore dhe dronët ngrenë shqetësime për ndërveprimin dhe sigurinë, veçanërisht nëse Serbia thellon bashkëpunimin me partnerët e NATO-s në role paqeruajtëse ose të menaxhimit të krizave.

Të tjerë tregojnë rreziqet e inteligjencës dhe varësinë afatgjatë nga mirëmbajtja, softueri dhe zinxhirët e furnizimit jo-perëndimorë.

Jehona rajonale

Përforcimi është ndjekur nga afër edhe në Ballkanin Perëndimor.

Fqinjë si Kroacia, Shqipëria dhe Kosova kanë përshpejtuar blerjet nga furnizuesit perëndimorë dhe aleatë - duke përfshirë sistemet antitank amerikane dhe dronë të prodhuar në Turqi - duke përmendur nevojën për të ruajtur frenimin dhe ekuilibrin.

Zyrtarët serbë hedhin poshtë sugjerimet për një garë armatimesh, duke argumentuar se modernizimi është mbrojtës dhe i vonuar prej kohësh.

Por perceptimet kanë rëndësi.

Zgjedhjet e prokurimit të Serbisë ushqejnë një narrativë më të gjerë në rajon: se Beogradi po mbrohet nga një e ardhme evropiane, ndërsa mban të hapura opsionet strategjike me fuqitë që kundërshtojnë hapur ndikimin perëndimor.

Aktivitetet e përbashkëta ushtarake me Kinën, duke përfshirë ushtrimet e fokusuara në dronë, vetëm sa e kanë përforcuar këtë përshtypje.

Çfarë do të thotë kjo për Brukselin dhe Uashingtonin

Për politikëbërësit e BE-së dhe SHBA-së, profili i armëve të Serbisë paraqet një dilemë të pakëndshme.

Beogradi mbetet qendror për çdo arkitekturë stabiliteti të qëndrueshëm në Ballkanin Perëndimor.

Në të njëjtën kohë, lidhjet e tij të thella të mbrojtjes me Kinën - dhe varësia e mbetur nga Rusia - nuk përputhen me qëndrimin e sigurisë së BE-së pas vitit 2022.

Të dhënat nuk sugjerojnë një përçarje të afërt.

Serbia vazhdon të bashkëpunojë me partnerët perëndimorë, të marrë pjesë në misione ndërkombëtare dhe të ndjekë anëtarësimin në BE në mënyrë retorike.

Por shifrat kanë një mënyrë për të sqaruar qëllimin.

Kur gati katër të pestat e importeve të fundit të armëve të një vendi vijnë nga Pekini dhe Moska, pretendimet për diversifikim të thjeshtë fillojnë të tingëllojnë të paplota.

Beogradi mund ta shohë qasjen e saj si realizëm fleksibël.

Në Bruksel dhe Uashington, ajo po lexohet gjithnjë e më shumë si një sinjal strategjik - një sinjal që do të formësojë mënyrën se si do të gjykohen ambiciet evropiane të Serbisë në vitet në vijim. /Telegrafi/

Pas zjarrit të natës së Vitit të Ri në Crans-Montana, Zvicra e ka shpallur të premten, 9 janar, ditë zie.

Në orën 14:00, kambanat e kishave do të bien në të gjithë vendin ndërsa fillon një ceremoni mortore në vendpushimin e famshëm, shkruan Le Nouvelliste .

Në të njëjtën kohë, është planifikuar një minutë heshtje.

"Në këtë moment uniteti, çdo person në Zvicër do të jetë në gjendje të reflektojë personalisht mbi viktimat e katastrofës", tha presidenti i konfederatës, Guy Parmelin.

Ai konfirmoi se vetë do të marrë pjesë në ceremoninë në Crans-Montana, së bashku me një delegacion nga Këshilli Federal dhe autoritetet e kantonit Valais.

Parmelin shtoi se ende nuk ka informacion se cilat delegacione të huaja do të jenë të pranishme.

Pas zjarrit, shumë krerë shtetesh dhe qeverish të huaja e telefonuan personalisht për t'i ofruar mbështetje konkrete, përfshirë dërgimin e ekspertëve mjekësorë.

"Është e qartë se vendi nuk mund të përballojë vetëm një emergjencë të tillë", tha Parmelin, duke vënë në dukje se konfederata kishte kërkuar ndihmë ndërkombëtare.

Bashkimi Evropian ka aktivizuar mekanizmin e tij të reagimit ndaj fatkeqësive, i cili lejon koordinimin e ndihmës nga 27 shtete anëtare.

Falë kësaj, viktimat nga Crans-Montana do të transferohen në klinika të specializuara në vende të ndryshme të BE-së për të marrë kujdesin më të mirë të mundshëm.

Parmelin shprehu edhe një herë ngushëllimet dhe keqardhjen e tij të thellë për familjet e prekura nga kjo "tragjedi njerëzore me përmasa të papara".

Ai theksoi se tragjedia kërkonte një "gjest mbështetjeje dhe solidariteti", prandaj flamujt në Pallatin Federal u ulën në gjysmështizë për pesë ditë, dhe qytete dhe kantone të shumta iu bashkuan iniciativës.

Ndërkohë, gjyqësori vazhdon hetimin e tij për të sqaruar shkaqet dhe përgjegjësinë për tragjedinë. /Telegrafi/

Raportime dhe pamje që po qarkullojnë gjerësisht në rrjete sociale dhe media ndërkombëtare konfirmojnë se Shtetet e Bashkuara kanë kryer një operacion të nivelit të lartë në Venezuelë, gjatë të cilit presidenti Nicolas Maduro dhe bashkëshortja e tij, Cilia Flores, janë kapur dhe larguar nga vendi.

Operacioni u shoqërua me shpërthime në Karakas dhe zona të tjera strategjike, duke treguar një ndërhyrje të koordinuar dhe të shpejtë ndaj objektivave kyçe.

Në qendër të këtij misioni raportohet se ishte Delta Force, njësia më elitare dhe më sekrete e ushtrisë amerikane, e specializuar në operacione me rrezik dhe rëndësi të jashtëzakonshme.

Pamjet që qarkullojnë tregojnë Maduron të prangosur, të rrethuar nga agjentë amerikanë.

Detaje simbolike, si fakti se ai dyshohet se u kap pa pasur kohë as të mbathte këpucë, janë interpretuar nga komentuesit si tregues i befasimit total dhe i dominimit operacional amerikan.

Paralelisht, imazhet virale ku Maduro shfaqet i veshur me Nike Tech Fleece kanë nxitur edhe një reagim të papritur, duke rritur ndjeshëm interesin global për këtë linjë veshjesh.

Së fundmi janë publikuar edhe pamjet kur ai dhe gruaja e tij mbërrijnë në New York.

Në tërësi, këto zhvillime po paraqiten si demonstrim i qartë i aftësisë së SHBA-së për të vepruar shpejt, në mënyrë të koordinuar dhe vendimtare, duke riafirmuar rolin e saj si fuqi globale me kapacitete të pakrahasueshme ushtarake dhe të sigurisë. /Telegrafi/

SHBA-të kanë kryer një operacion të madh ushtarak në Venezuelë , me presidentin Donald Trump që konfirmoi se homologu i tij, Nicolas Maduro, dhe gruaja e tij, Cilia Flores, u kapën dhe u larguan me aeroplan nga vendi.

Gjatë operacionit , shpërthime u dëgjuan në Karakas, kryeqytetin e Venezuelës, dhe në zona të tjera, duke treguar se forcat amerikane kryen sulme ndaj objektivave kyçe.

Misioni u krye nga Delta Force, njësia kryesore e misioneve speciale të ushtrisë amerikane, raportoi CBS News .

Çfarë është Delta Force?

E themeluar në vitin 1977 dhe me seli në Fort Bragg, Karolina e Veriut, Delta Force është një nga njësitë ushtarake më elitare dhe sekrete në botë.

Ajo vepron nën Komandën e Operacioneve Speciale të Ushtrisë Amerikane dhe i përgjigjet Komandës së Përbashkët të Operacioneve Speciale (JSOC).

Njihet gjithashtu si Detashmenti i 1-rë Operacional i Forcave Speciale - Delta (1-ri SFOD-D).

Struktura e saj është modeluar sipas SAS-it Britanik (Regjimenti i 22-të i Shërbimit Ajror Special), i cili frymëzoi themeluesin e Deltës, Kolonel Charles Beckwith.

Duke pasur parasysh seriozitetin dhe sekretin e punës, është përfolur se ka përdorur emra të ndryshëm si Elementet e Kompartimenteve të Ushtrisë (ACE), Grupi i Aplikimeve të Luftimit (CAG) ose Delta.

Misioni Kryesor i Delta Force

Njësia specializohet në misione me rrezik të lartë dhe vlerë të lartë dhe është e ngarkuar kryesisht me operacione kundër terrorizmit, shpëtim pengjesh, eliminimin dhe kapjen e kërcënimeve terroriste, si dhe zbulime speciale.

Njësia është gjithashtu e trajnuar në mbrojtje nga afër për individë të profilit të lartë dhe në luftë jokonvencionale, me operatorë të aftë në snajperë, luftime nga afër, eksplozivë dhe teknika të hyrjes së fshehtë.

Ata janë të trajnuar për të trajtuar operacione në aeroplanë, trena, anije dhe automjete që i mundësojnë ata të ndërhyjnë dhe të marrin kontrollin e çdo skenari në çdo mjedis.

Struktura e Delta Force

Forca Delta është e ndarë në katër skuadrone kryesore, dhe secila e ndarë në tre trupa - Trupa e Zbulimit/Snajperëve, e cila merret me mbledhjen e inteligjencës dhe misionet e snajperëve, dhe dy Trupa të Veprimit të Drejtpërdrejtë/Sulmit që përqendrohen në sulmin ndaj objektivave, bastisjet dhe misionet me rrezik të lartë.

Operacionet Delta Force

Shumica e misioneve që kryen Delta Force janë të klasifikuara dhe vetëm disa operacione janë bërë të njohura publikisht me kalimin e kohës.

Disa nga operacionet e famshme të Delta Force janë Operacioni Prime Chance, Hunt for Bin Laden 2001, Sulmi Ajror në Bagdad, Shpëtimi i Pengjeve në Irak, Operacioni Gothic Serpent, Somali, Operacioni Urgent Fury, Grenada dhe Bastisja ndaj udhëheqësit të ISIS-it, Abu Bakr al-Baghdadi.

Kush mund t'i bashkohet Delta Force?

Delta Force rekruton vetëm individët më të aftë dhe më të vendosur.

Zakonisht rekruton ushtarë nga Forcat Speciale të Ushtrisë Amerikane (Beretat e Gjelbra) dhe Regjimenti i 75-të i Rangerëve. Procesi i përzgjedhjes zgjat tre deri në katër javë.

Meqenëse procesi i përzgjedhjes është jashtëzakonisht rigoroz, vetëm një pjesë shumë e vogël e kandidatëve ia dalin mbanë.

Testet fizike përfshijnë një marshim nate prej 28 km duke mbajtur një çantë shpine 15 kg, ose një marshim nate prej 40 km mbi një terren të ashpër dhe të pjerrët duke mbajtur një çantë shpine 20 kg, si dhe një provë noti me uniforma ushtarake.

Ka edhe testime të gjera mendore dhe intervista për të vlerësuar qëndrueshmërinë dhe karakterin.

Njerëzit që i kalojnë këto teste hyjnë në Kursin e Trajnimit të Operatorëve (OTC), i cili zgjat gjashtë muaj, për t'u bërë operatorë elitarë të gatshëm për misionet më të rrezikshme në botë. /Telegrafi/

Interesi për Nike Tech Fleece u rrit ndjeshëm pasi imazhi i presidentit venezuelian Nicolas Maduro i veshur me veshjen e famshme qarkulloi gjerësisht në rrjete sociale.

Fotografia u bë shpejt virale, duke i nxitur përdoruesit në të gjithë botën të kërkonin më shumë informacion rreth veshjeve të paraqitura në imazh.

Të dhënat e trendit të kërkimit tregojnë një rritje të qartë të pyetjeve që lidhen me Nike Tech Fleece menjëherë pasi imazhi fitoi vëmendje në internet.

Përpara këtij momenti, interesi për linjën kishte mbetur relativisht i qëndrueshëm, i nxitur kryesisht nga fansat e hershëm dhe jo nga vëmendja e re ose me bazë të gjerë.

Rritja e papritur sugjeron që imazhi viral veproi si katalizator, duke e shtyrë produktin përsëri në qendër të vëmendjes.

Momentet virale mund ta zhvendosin vëmendjen brenda natës, shpesh duke i çuar trendet e kërkimit në drejtime që askush nuk i pret.

Këtë herë, nuk ishte vetëm politika - zhurma ringjalli edhe interesin për vetë Nike Tech Fleece. /Telegrafi/

Presidenti amerikan Donald Trump konfirmoi se Delta Force — njësia më elitare kundër terrorizmit dhe veprimit të drejtpërdrejtë e Ushtrisë Amerikane — kreu operacionin e guximshëm brenda natës në Venezuelë që çoi në kapjen e Nicolas Maduro dhe gruas së tij.

Delta Force, e njohur zyrtarisht si Detashmenti i 1-rë Operacional i Forcave Speciale - Delta, specializohet në misione me rrezik të lartë që përfshijnë kapjen ose vrasjen e objektivave me vlerë të lartë, si dhe në operacione të tjera të ndjeshme që kërkojnë shpejtësi, sekret dhe precizion.

Njësia operon nën Komandën e Operacioneve Speciale të SHBA-së dhe zakonisht dislokohet kur misionet mbartin interesa të rëndësishme politike ose strategjike.

Sipas Military.com, Delta Force është e vendosur në Fort Bragg, Karolina e Veriut, qendra e trajnimit të operacioneve speciale të Ushtrisë Amerikane.

Njësia ka qenë e përfshirë më parë në disa nga operacionet më të rëndësishme ushtarake amerikane, përfshirë kapjen e Saddam Husseinit në vitin 2003.

Njësia sekrete kreu gjithashtu misione të shumta kundër terrorizmit në Afganistan dhe gjetkë në Lindjen e Mesme, duke synuar figura të larta të al-Kaedas.

Forca Delta komandohet nga një oficer i lartë i Ushtrisë, por identiteti i udhëheqësit të njësisë mbahet gjithashtu i klasifikuar, si dhe madhësia e saktë e njësisë.

Nuk është e qartë se sa anëtarë morën pjesë në operacionin në Venezuelë.

Zyrtarët theksuan se ndërsa CIA luajti një rol kritik në gjurmimin dhe lokalizimin e Maduros, forcat e operacioneve speciale ushtarake amerikane kryen kapjen fizike. /Telegrafi/