Autor: Artan Rama
Dje, nĂ« njĂ« prej sallave luksoze tĂ« hotelit ndĂ«rkombĂ«tar me pesĂ« yje, âMaritim Hotel Plaza, pranĂ« qendrĂ«s historike dhe tregtare tĂ« TiranĂ«s, Komisioneri pĂ«r tĂ« DrejtĂ«n pĂ«r Informim (dhe Mbrojtjen e tĂ« DhĂ«nave Personale) zhvilloi konferencĂ«n propagandistike mbi transparencĂ«n, me mbi njĂ«qind e pesĂ«dhjetĂ« tĂ« ftuar: ambasadorĂ«, deputetĂ«, ministra, prokurorĂ«, anĂ«tarĂ« tĂ« organeve tĂ« larta tĂ« drejtĂ«sisĂ«, kryetarĂ« tĂ« bashkive tĂ« vendit, kryetarĂ« tĂ« kĂ«shillave bashkiakĂ«, koordinatorĂ« tĂ« sĂ« drejtĂ«s pĂ«r informim, nĂ«punĂ«s jo shtetĂ«rorĂ« nga shoqĂ«ria civile dhe fare, fare pak gazetarĂ«. Por i ftuari nr. 1 ishte Kryeministri Edi Rama.
Hotel âPlazaâ Ă«shtĂ« shndĂ«rruar prej kohĂ«sh nĂ« njĂ« ekosistem mikpritĂ«s pĂ«r aktivitetet ceremoniale tĂ« Komisionerit, kostot e tĂ« cilave duhet tĂ« jenĂ« nĂ« rritje, ndĂ«rsa dobia e aktiviteteve, nĂ« rĂ«nie.
Paketa propagandistike ofronte një atmosferë festive dhe solemne. Të ftuarit ishin ulur në formë rrethore. Të njëjtën simbolikë ofronte edhe skenografia në qendër të skenës, ku folësit specialë ishin ftuar të diskutonin rreth një tryeze të rrumbullakët, e pozicionuar disi më lart në platformë, mbi të pranishmit. Së bashku me ta, në të njëjtën tryezë do të qëndronte edhe  Kryeministri.
NĂ« pĂ«rpjekje pĂ«r tĂ« tĂ«rhequr vĂ«mendjen edhe mbi pĂ«rmbajtjen, organizatorĂ«t ishin kujdesur ta pagĂ«zonin konferencĂ«n me njĂ« titulli tĂ« goditur: âAgora e TransparencĂ«s nĂ« KohĂ«n e Integrimitâ. NĂ« kĂ«tĂ« rast, simbolika i shĂ«rben qĂ«llimit. Sa mĂ« i ngarkuar titulli figurativisht, aq mĂ« pak do tĂ« pĂ«rpiqet publiku qĂ« tĂ« depĂ«rtojĂ« nĂ«n stilistikĂ«n letrare tĂ« tij. Studimet kanĂ« treguar se shpesh, ajo çka pĂ«rcillet pĂ«rmes titujve merret si e vĂ«rtetĂ«, pa hulumtuar pĂ«rmbajtjen. Madje edhe dizajni i ftesĂ«s tregonte grafikun e njĂ« rrethi.
Por le tĂ« qĂ«ndrojmĂ« te fjala âAgoraâ.
Sikurse nĂ« Antikitet, ku me Agora nĂ« AthinĂ«n helenike nĂ«nkuptohej hapĂ«sira publike, nĂ« tĂ« cilĂ«n mblidheshin dhe diskutonin mes tyre qytetarĂ« tĂ« barabartĂ«, sot fjala ruan tĂ« njĂ«jtĂ«n semantikĂ«. Pra, sipas organizatorĂ«ve, tryeza nĂ« âPlazaâ nĂ«nkupton tĂ« njĂ«jtĂ«n gjĂ«: njĂ« hapĂ«sirĂ« ku pikĂ«pamje tĂ« ndryshme debatohen pĂ«r tĂ« arritur zgjidhje tĂ« arsyeshme. Por çështja Ă«shtĂ« se askush nuk mund ta besojĂ« kaq lehtĂ« kĂ«tĂ« pĂ«rrallĂ« moderne, pĂ«rveç se nĂ«n efektin marramendĂ«s tĂ« njĂ« organizimi festiv prej pushtetit.
Keqkuptimi më i madh me konferencat është se publikut nuk i bën më përshtypje mungesa e debatit, fshehja e problemit dhe fabrikimi i një konsensusi të rremë. E tërë konferenca ndërtohet mbi një narrativë të kontrolluar e të gënjeshtërt.
QĂ« manipulimi tĂ« ketĂ« efekt, kontrolli duhet tĂ« zgjerohet nĂ« tĂ« tjera dimensione, duke pĂ«rjashtuar nga pjesĂ«marrja kritikĂ«t. TĂ« tillĂ« ka nĂ« media dhe sa mĂ« tĂ« pavarur, aq mĂ« tĂ« rrezikshĂ«m. Pra, nĂ« sallĂ« nuk duhet tĂ« ketĂ« zĂ«ra kritikĂ«. MĂ« sĂ« paku, Komisioneri u kujdes qĂ« tĂ« mos ftohej asnjĂ« i tillĂ« qĂ« mund tĂ« rrezikonte prishjen e  atmosferĂ«s festive. Lista emĂ«rore iu kalua âGardĂ«sâ dhe ushtarakĂ« me veshje civile nĂ« hyrje tĂ« sallĂ«s u kujdesĂ«n pĂ«r sigurinĂ« fizike, por edhe pĂ«r moslejimin e askujt, emri i tĂ« cilit nuk ishte nĂ« listĂ«n e hartuar nga pritĂ«si (Komisioneri).
MĂ« tej, operacioni i manipulimit pĂ«rparon drejt âgjithpĂ«rfshirjesâ. PĂ«rpjekja Ă«shtĂ« qĂ« gjoja tĂ« arrihet njĂ« pjesĂ«marrje diverse, por duke u siguruar qĂ« tĂ« ftohen gjithmonĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«t njerĂ«z; tĂ« njĂ«jtat fytyra, tĂ« njĂ«jtat retorika; tĂ« njĂ«jtat falenderime, duartrokitje, veshje. E njĂ«jta heshtje!
Rreth tryezĂ«s sĂ« rrumbullakĂ«t janĂ« ftuar tĂ« diskutojnĂ« si tĂ« barabartĂ«, pĂ«rfaqĂ«sues tĂ« organizatave joqeveritare (shumica mediatike). PĂ«r shumĂ« njerĂ«z, dallimi mes kĂ«tyre organizatave dhe organeve shtetĂ«rore po bĂ«het i vĂ«shtirĂ«. ĂshtĂ« e vĂ«shtirĂ« tĂ« kuptosh ndryshimin mes njĂ« burokrati qĂ« nuk thotĂ« asgjĂ« dhe dikujt qĂ« nĂ« emĂ«r tĂ« korrektesĂ«s politike, nuk bĂ«n asnjĂ« kritikĂ«, nuk zhvillon asnjĂ« debat, nuk jep asnjĂ« zgjidhje. TĂ« ftuarit rreth tryezĂ«s paguhen nga i njĂ«jti donator: BE. Sa larg mund tĂ« shkojĂ« kritika e tyre pĂ«r qeverinĂ«?
Imagjinoni, tĂ« ftuarit nuk bĂ«nĂ« asnjĂ« kritikĂ« pĂ«r Dervishin, megjithĂ«se veprimet e kĂ«tij tĂ« fundit i kanĂ« shkaktuar gazetarisĂ«, veçanĂ«risht asaj hulumtuese, dĂ«me tĂ« mĂ«dha. Me tĂ« drejtĂ« dikush mund tĂ« pyesĂ«: cili Ă«shtĂ« dallimi mes tyre? Mos vallĂ« u kompleksuan nga ftesa? PĂ«rse paska tĂ« drejtĂ« qĂ« Komisioneri tĂ« seleksionojĂ« media, pĂ«r tĂ« zbukuruar punĂ«n e tij, ndĂ«rsa kĂ«to media nuk paskan mundĂ«si qĂ« tĂ« ushtrojnĂ« ndĂ«rshmĂ«risht deontologjinĂ« profesionale pĂ«r tĂ« kritikuar veprimet dhe mosveprimet e Komisionerit, pikĂ«risht nĂ« tryezĂ«n ku ndodhet edhe Kryeministri? A shqetĂ«sohen donatorĂ«t e shoqĂ«risĂ« civile se Bashkimi Evropian po pranon nĂ« gjirin e tij politik dhe kulturor, jo njĂ« aspiratĂ« pĂ«rpjekjeje tĂ« sinqertĂ« tĂ« njĂ« kombi, por njĂ« tribunĂ« me ngjyra tĂ« ndezura, poshtĂ« sĂ« cilĂ«s, si dikur nĂ« ShqipĂ«risĂ« Socialiste, marshonin nĂ« rresht, qoftĂ« me dĂ«shirĂ«, qoftĂ« tĂ« imponuar, tĂ« gjithĂ«, pa pĂ«rjashtim? Mos ndoshta palĂ«t mendojnĂ« njĂ«soj? â Sekush tĂ« pĂ«rfitojĂ« pĂ«r vete! NĂ«se Ă«shtĂ« kĂ«shtu, ata janĂ« partnerĂ« me KomisionerinâŠnĂ« krah tĂ« njĂ«ri-tjetrit, por kurrsesi pĂ«rballĂ«. Dhe nĂ« kĂ«tĂ« moment tryeza shndĂ«rrohet, nga e rrumbullakĂ«t nĂ« njĂ« rreth vicioz, pak ose aspak e dobishme pĂ«r publikun.
Krahas Ramës, Komisioneri për të Drejtën për Informim, Besnik Dervishi, është ndër të paktët individë që vijon të drejtojë të njëjtin institucion, prej më shumë se dhjetë vjetësh. Nën shembullin e Kryeministrit, edhe Dervishi është transformuar në një ekspert i spikatur konferencash dhe propagande, duke ngritur në heshtje dhe pa u lodhur, një mekanizëm korruptiv selektimi, duke favorizuar vetëm ato kërkesa për informacion që kontribuojnë, në radhë të parë, për imazhin e tij në funksion të begatisë personale; duke përzgjedhur për të bashkëpunuar një numër të ngushtë organizatash të shoqërisë civile, por duke përjashtuar të gjithë të tjerët. Sepse vetëm në këtë mënyrë, duke përjashtuar kritikët, duke mbyllur të gjitha çarjet e kësaj ngrehine të gënjeshtërt nga drita e së vërtetës, vetëm kështu mund të mbahet në këmbë struktura e pushtetit të korruptuar.
Dhe vjen gjithmonë ai çast i mërzitshëm, kur njerëzit fillojnë e besojnë te mashtrimi; fillojnë e besojnë se gjërat e vërteta janë ashtu si duken, ashtu si u serviren. Dhe pushojnë së menduari, sepse të menduarit shndërrohet në një kompleks psikologjik që rrezikon të diskriminojë qënien përballë shumicës së manipuluar. Në këtë çast njeriu dorëzohet dhe braktis çdo përpjekje për të depërtuar në thellësi. I tillë është efekti i propagandës.
Epidemia e konferencave po përhapet kudo në prag të integrimit, rreth kullave të reja të kryeqytetit, ky tryezat e rrumbullakëta të antikorrupsionit po shndërrohen në tribuna propagande që fshehin korrupsionin. Qëllimi nuk është transparenca, debati mbi qeverisjen, shpenzimet, abuzimet, por që të na bindin se flitet për to pa përmendur asgjë prej tyre.
MegjithatĂ«, sado e sofistikuar makineria e âspiningâ, situata mbetet po aq shpresĂ«dhĂ«nĂ«se, sepse ne dimĂ« dobĂ«sinĂ« e tyre: fasadĂ«n; dimĂ« mĂ«nyrĂ«n pĂ«r ta rrĂ«zuar, mĂ«nyrĂ«n pĂ«r ta diskredituar atĂ«; dimĂ« si tâi shkundim njerĂ«zit nga kĂ«naqĂ«sia qĂ« prodhon opiumi i propagandĂ«s.
Por kjo nuk mjafton, nĂ«se nuk reagohet publikisht; nĂ«se nuk tregohet kurajo dhe guxim, tĂ« cilat nuk kanĂ« çmim, ndaj dhe ata e kanĂ« vĂ«shtirĂ« qĂ« tâi blejnĂ«.
The post E ku ka më mirë se propaganda! appeared first on Citizens.al.
Login
