Ndryshimi i trajnerit dhe oshilacionet e javëve të para ngritën shumë dyshime. Por kjo i përket së shkuarës. Inter është kthyer në vendin e parë dhe në rolin si pretendent kryesor në garën për titullin kampion në Serie A.

Një tjetër konfirmim për këtë erdhi me fitoren e pastër 2-0 kundër Lazio. Zikaltërit në fushë dhe tifozët në tribunat e “San Siro” nuk duhet të prisnin gjatë për të nisur festën.

Pa u plotësuar tre minutat e para të sfidës, Lautaro Martinez shënoi golin e epërsisë për të zotët e shtëpisë. Lacialët provuan të ktheheshin në lojë, por në minuitën e 62-të morën goditjen e KO me Bonny që shënoi golin e dytë.

Fitorja e Inter mund të ishte më e thellë, por sistemi VAR anuloi realizimin e Zielinsky pas vetëm katër minutash. Gjithsesi, interistët mbetën të lumtur, pasi fitorja 2-0 I ngjit në kuotën e 24 pikëve dhe në vendin e parë të klasifikimit të Serie A, që duhet ta ndajnë me Romën.

Skuadra e drejtuar nga Gianpiero Gasperini, gjithashtu I shtoi një tjetër sukses sezonit të shkëlquer me fitoren 2-0 kundër Udinese. Një 11 metërsh i kthyer në gol nga Lorenzo Pelegrini shbllokoi në fundin e pjesës së parë sfidën në “Olimpiko”.

Pas pushimit, Zeki Çelik shënoi golin e dytë dhe atë që vulosi triumfin e Romës, që përtej çdo parashikimi në fillim të sezonit, tashmë ka hyrë zyrtarisht në “klubin” e pretendentëve për titull.

Nëse Inter dhe Roma kryesojnë renditjen, një meritë ka edhe Napoli. Kampionët e Serie A lëshuan kreun pas humbjes 2-0 në transfertën kundër Bologna.

Dalinga dhe Lukumi, me golat e tyre në pjesën e dytë I dhuruan disfatën skuadrës së Antonio Conte, që duhet të ribëjë edhe një herë llogaritë për këtë sezon./abcnews.al

Të paktën për një dekadë hallet nuk kanë të përfunduar. Futbolli italian ka pësuar humbje financiare vit pas viti, por ja më në fund ku vjen një lajm I mirë.

Interi, edhe pse e përfundoi sezonin e kaluar me zero tituj, siç thoshte Murinjo, sërish ia pa hajrin për paratë.

Pas përfundimit të bilanceve, rezultati është fitim prej 35 milionë eurosh për zikaltërit në edicionin 2024-2025.

Një përmbysje e situatës sepse në 2023-2024 mbyllja ishte në të kuqe me -36 milionë euro.

Situata nuk është përmirësuar nga ulja e shpenzimeve, por nga rritja e të ardhurave në pjesëmarrjen në Serinë A, Champions dhe Kupën e Botës për Klubet.

Po ashtu, ka edhe një element tjetër në dokumentet financiare që të bën optimist. Klubi nga Lombardia siguroi të ardhura prej 546 milionë eurosh vitin e kaluar sportiv, me një rritje tepër të madhe plot 37 për qind.

E përkthyer në para, rritja është 147 milionë euro. Ky është një rekord jo vetëm për Interin, por edhe rekordi historik I futbollit italian që kur kanë nisur të mbahen bilancet.

Klubi nga Milano la pas në mënyrë të ndjeshme rekordin e mëparshëm të vendosur nga Juventusi në sezonin e parë të Kristiano Ronaldos, 2018-2019, me 464 milionë euro, pra një tejkalim prej rreth 80 milionë eurosh./abcnews.al

Nuk mund të thuhet se besimi është kthyer si më parë. Do t’i duhet shumë këtij Interi për të bindur se mund të luftojë me Napolin e Milanin për titullin në Itali, por gjithsesi momenti është pozitiv.

Pas fitores së thellë në Champions ndaj Sllavias së Pragës, erdhi suksesi me diferencë të njëjtë, me 3 gola, këtë herë ndaj Kremonezes.

Natyrisht, kundërshtari nuk është nga më të fortët, edhe pse ka shkaktuar të papritura këtë vit, diçka që nuk e bëri dot këtë herë në “San Siro”, siç ia doli kundër Milanit.

Festivali ishte I plotë me katër autorë golash të ndryshëm, si Lautaro Martinez në 6’, Ange-Joan Boni në të 38’, Federiko Dimarko pas pushimit në 55’ dhe Nikolo Barela në 57’.

Pra, gjithçka u mbyll shumë shpejt, dhe frymëzimi ishte në kulm, diçka që tifozët shpresojnë të ketë vazhdimësi.

“Mbërrin Interi, paralajmëron “La Gazeta delo Sport”, katër gola dhe një natë në krye! Boni dominon ndaj Kremonezes me një gol dhe tre asiste!”

“Shumë Boni, vlerëson “Il Korriere delo Sport”, një gol dhe 3 asiste, Kremoneze dërrmohet! Një bukuri e Interit, çfarë pokeri 4-1!”

Interi tani ka 12 pikë në 6 javë të Serisë A, ndërsa më parë ka pësuar dy humbje.

Shpresat për titull janë në një sezon me konkurrencë të ashpër nga Napoli, Milani, Roma e Juventusi./abcnews.al

Milan dhe Inter mund të jenë rivalë të përjetshëm, por për momentin mund të festojnë një sukses të përbashkët. Pas vitesh betejash gjyqësore dhe administrative, dy gjigandët e Serie A më në fund kanë fituar të drejtën për të blerë përfundimisht stadiumin “San Siro”, ku do të ndërtojnë një impiant modern.

Këshilli komunal i Milano vendosi të lejojë shitjen e atij që cilësohet si “La Scala” e futbollit, ndërsa dy klubet kishin rënë dakord më parë për të ndarë përgjysmë shpenzimet për blerjen dhe më pas rindërtimin e stadiumit të ri në të njëjtin vend.

Vetëm pak javë më parë, Milan dhe Inter prezantuan edhe projektin e impiantit të ri, duke e cilësuar atë si një katedrale modern që i shtohet qytetit të Milanos.

Sipas këtij projekti, stadiumi i ri do të kushtojë pak më shumë se 1.2 miliard euro.

Ai do të ketë një kapacitet prej 71 mijë e 500 vendesh, ndërsa do të jetë gjithashtu një hapësire multifunksionale, me hotele, restorante dhe qëndra tregëtare.

Pas përfundimit të procedurave burokratike për kalimin e pronësisë të “San Siro” te Milan dhe Inter, punimet do të nisin në fund të sezonit të sezonit, ndërsa inagurimi i impiantit të ri sipas projektit do të bëhet në vitin 2031.

Inter duket se e ka harruar humbjen turpëruese 5-0 në finalen e sezonit të shkuar kundër Paris SG. Skuadra zikaltër nisi edicionin e ri të turneut më të rëndësishëm të futbollit europian për klube me fitoren 2-0 në transfertën kundër Ajaks.

Në “Johan Cruyff Arena” protagonist absolute ishte Markus Turam, me sulmuesin francez që shënoi të dy golat e suksesit për skuadrën e tij.

Pavarësisht tentativa, fati I sfidës ndryshoi rrjedhë vetëm në fundin e pjesës së parë. Në minutën e 42-të, Turam gjeti rrugën e rrjetës për avantazhin e Inter.

Vendasit e Ajaks nuk kishin kohë të reagonin me rikthimin në fushë pas pushimit. Vetëm dy minuta nga rinisja e sfidës, Turam shënoi golin e dytë personal dhe atë që vulosi fitoren e skuadrës italiane.

Një sukses që vlen dyfish për foarmacionin zikaltër të drejtuar nga Kristian Kivu. Si fillim për tre pikët e para në këtë sezon të Champions, por edhe për të larguar fantazmat e asaj finale të pak muajve më parë./abcnews.al

Nuk e pati të lehtë të linte këtë fanelë. Kristian Asllani e mendoi veten si një yll të vërtetë të Interit, një ëndërr që nuk u realizua, edhe pse po e kupton se nuk është fundi I karrierës së tij sportive.

Pas 99 ndeshjeve me zikaltërit, 4 golave të shënuara e 5 asisteve, pas trofeve si titulli kampion, Kupa e Italisë e dy Superkupa italiane, ai u detyrua të largohej për tek Torino, pasi refuzoi me vendosmëri që të shkonte në Spanjë.

Kanë kaluar vetëm dy ndeshje, dhe mesfushori i Kombëtares shqiptare sikur e ka marrë një gjysmë revanshi.

E përditshmja kryesore në Apenine, “La Gazeta delo Sport”, kritikon Interin për largimin e 7 lojtarëve të cilët tani po luajnë shumë mirë në skuadrat e reja.

Pavar, Zalevski, Taremi, Arnautoviç, Stankoviç apo Asllani. Për 23-vjeçarin shqiptar, pas fitoren 1-0 të Torinos në fushën e Romës, “La Gazeta shkruan” se ai nuk shihet shumë në lojë, por ndihet jashtëzakonisht shumë, se është truri i përhershëm i Torinos, i pazëvendësueshëm!

Në vetëm dy ndeshje me “granatët”, në krah të shokut të tij në kombëtare, Ardian Ismajli, ai është titullar ashtu si mbrojtësi kuqezi, dhe ka luajtur 161 minuta, pra mbi 80 minuta për çdo sfidë.

Thuajse gjatë gjithë kohës. Natyrisht, te Torino vështirë të luftohet për tituj si tek Interi, dhe Championsin ndoshta duhet ta harrojë, por për shqiptarin e ri rëndësi ka që të luajë vazhdimisht dhe të  ndihet i vlerësuar, madje i pazëvendësueshëm./abcnews.al

Trajner i ri, zanat i vjetër. Simone Inzagi është larguar, por tek Interi ndodhin sërish katastrofa, madje që në fillim.

Skuadra zikaltër, e cilësuar si një nga dy pretendentet kryesore për titull bashkë me Napolin, bëri një nga ato gabime që vënë në dyshim një projekt e që mund të shkatërrojnë një sezon.

Udineze fitoi 2-1 në “San Siro”, në duelin e Serisë A, edhe pse u ndodh në dizavatazh, ndërsa vendasve nuk u bëri punë zotërimi I madh I topit, me 68 për qind të totalit.

Trajneri Kristian Kivu kërkon kohë dhe tha se Interi I tij është një kantier I hapur, ndërsa friulanët realizuan që në pjesën e parë, me autorë të golave, Dejvis dhe Alta.

Gjithsesi ka kritika për taktikën e zgjedhur prej tij, që tekniku preferoi Damfris në vend të Pavarit, dhe që mbrojtja ishte tepër e dobët.

“Zonja ime, – titullon “La Gazeta delo Sport”, – Vlahovic hyn dhe shënon sërish! Edhe Juventusi ka pikë të plota! Përmbysje e pamendueshme e Udinezes në “San Siro”! Bie Kivu: Jemi kantier I hapur.”

I njëjti refren edhe nga “Il Korriere delo Sport”: Po Vlahoviçi? Dushani është madhështor! Një tjetër gol, Juventusi është I tiji! Rrënim I Interit, “flop” në “San Siro”, Kivu përmbyset nga Udineze!”

Me të vërtetë, një nga fituesit e javës në Serinë A ishte sulmuesi I Serbisë dhe skuadra piemonteze.

Dushan Vlahoviç shënoi 11 minuta pasi hyri në fushë, duke vendosur një ndeshje të vështirë në stadiumin “Marasi” ndaj Xhenoas.

Edhe pse “zebrat” bënë më shumë, sërish vendasit u duk se po e merrnin barazimin, por në futboll është goli që bën diferencën./abcnews.al

Në fushë hyri si kampion, edhe pse nuk pati meritë në atë trofe. Portieri i Shqipërisë U19, Alen Taho, ishte titullar për ekipin e Shpresave të Interit në finalen e Superkupës ndaj Kaljarit, fituar pas penalltive.

Gardiani kuqezi u bë protagonist, edhe pse fillimi I finales ishte katastrofal për të. Gaboi duke bërë që ekipi të pësonte gol që në nisje, por gjithsesi kjo goditje nuk e shkatërroi.

Edhe pse pati fat, ruajti qetësinë ndërsa Interi reagoi. Moskoni barazoi në 29’, por në 37’ erdhi goli i dytë i sardëve, për të cilin Taho këtë herë nuk është se pati faj.

Në 82’, Labeli barazoi për zikaltërit në 2-2, dhe tek gjuajtjet e penalltive, shqiptari ishte vendimtar. Ai priti penalltinë e parë të ishullorëve, duke bërë që Interi I trajnerit Benito Karbone të fitonte 5-3, pasi nuk gaboi asnjë gjuajtje.

Ky ishte trofeu I parë për portierin e Shqipërisë U19, ndërsa sapo ka nisur karrierën tek Shpresat zikaltër. Festa ishte e madhe në Arenën Çivika “Xhani Brera” në Milano, dhe besohet se Taho do të arrijë në elitën italiane dhe do të jetë portieri I ardhshëm I kombëtares shqiptare./abcnews.al

Pranvera nuk vjen me një lule, dhe këtë film e kemi parë edhe më parë.

Interi e nisi Serinë A me një sukses të madh, 5-0, përballë Torinos në “San Siro”, dhe më shumë se 75 000 tifozët në stadium padyshim që ishin të lumtur.

Trajneri Kristian Kivu hyri në kampionat me këmbën e djathtë, siç thuhet, dhe shpresa është që të harrohet katastrofa në finalen e Championsit, me humbjen 5-0 ndaj PSG-së, por sidomos që të fitohen trofe.

Nga ajo që u pa, objektivat mund të arrihen.

Markus Turam ishte më I miri në fushë, dhe jo vetëm sepse shënoi dy gola, ndërsa kapiteni Lautaro Martinez e tundi një herë rrjetën.

Dyshja e sulmit duket “top”.

Në mesfushë, kroati Suçiç nuk bëri të qahej mungesa e mjeshtrit Çalhanoglu, ndërsa presingu ishte asfiksues që në fillim.

Bastoni shënoi në 18’, Turam dyfishoi që në pjesën e parë, ndërsa pas pushimit, Lautaro realizoi në 51’, Turam në 62’ dhe Boni mbylli spektaklin gati 20 minuta para fundit.

“Dallga Inter, – shkruan “La Gazeta delo Sport”, – super nisje e Kivut, 5 gola Torinos! Spektakël I Turamit, shënojnë Lautaro, Bastoni, Boni, paraqitje e bukur nga Suçiç! Asllani te “granatat”!”

“Një manitë fshin tjetrën, – ngushëllohet “Il Korriere delo Sport”, – Interi provon të harrojë Mynihun dhe asfalton Torinon, 5-0! Spektakël nga Kivu! Çfarë filmi me Turam-Lautaro!”

Kristian Kivu është një trajner pa përvojë, por pjesë e Interit të madh të Murinjos, e ndoshta do ta ketë karakterin që të mos lejojë një dështim si ai i sezonit të kaluar.

Ja pra që dikush duhej të mbetej. Ky dikush është Fluminense, skuadra nga Rio de Zhaneiro, që do të vazhdojë ta mbrojë nderin e Brazilit në Kupën e Botës për Klubet.

Në stadiumin me emrin imponues “Banka e Amerikës” në Sharlotë, valixhet I bëri gati Interi, njëra nga ato skuadra të Europës që pritej të ishte pretendente për trofeun.

Fluminense ia doli me zgjuarsi dhe cinizëm, duke e lënë ekipin zikaltër që të bënte lojën, e duke u bazuar te kundërsulmi dhe goditjet e shpejta.

Që në 3’ kaloi në epërsi me golin e shënuar nga Zherman Kano, dhe më pas nuk lejoi që Interi të konkretizonte epërsinë.

Rezultati u vulos vonë, në minutën e 3-të shtesë nga Herkules, ndërsa dështimi u ndje shumë në Itali.

Natyrisht, kritikave nuk mund t’i shpëtonte as Kristian Asllani që ishte titullar, ashtu siç nuk shpëtuan edhe të tjerët.

“Eurosport” I dha notën e dobët 4.5, ndonëse vetëm të tillë si Barela, Suçiç, Zomer apo Karboni ishin më të vlerësuar sesa ai.

Shqiptari u cilësua që bëri gabime të shumta, ndërsa mori edhe të verdhë.

Më pozitiv “Skaj Sporti” me një notë mjaft më të lartë, 5.5, edhe pse jo mjaft e mirë.

Shigjetimet më të mëdha I mori mbrojtja, që pësoi dy gola.

Ndërkaq, një kunj për interistët erdhi nga kapiteni I Fluminenses, Tiago Silva, ish-lojtar I Milanit që luan edhe në moshën 40-vjeçare.

“Gjithë kohën mendoja për këtë, mendoja për Milanin. Jam I sigurt që tifozët milanistë sot janë të kënaqur. Ishin me ne, pra kjo fitore është edhe për ata”.

Fluminense shpreson të arrijë gjysmëfinale, ndërsa në 4 korrik luan përballë ekipit të Arabisë Saudite, Al Hilal, që shkaktoi të papriturën e madhe duke eliminuar Mançester Sitin.

Finalet e Kupave të Evropës nuk fitohen zakonisht në këtë mënyrë. Paraqitjet më të shquara këtë shekull janë fituar me rezultate relativisht modeste: fitorja e Barcelonës ndaj Manchester United në vitin 2011, si dhe fitorja e tyre ndaj Juventus katër vjet më vonë, ishin të dyja ‘vetëm’ 3-1. Porto e Jose Mourinhos mundi Monakon 3-0 në vitin 2004, por ishte në presion për pjesën më të madhe të pjesës së parë. Real Madrid zakonisht ka shënuar gola të vonë, duke i dhënë një shkëlqim të veçantë paraqitjeve të veta. Duhet të kthehemi te fitorja legjendare 4-0 e Milanit ndaj Barcelonës në vitin 1994 për të gjetur diçka të ngjashme.

Por kjo fitore ishte 5-0 dhe ajo tregoi të gjitha aspektet e lojës së PSG-së. Ata kaluan në avantazh me një kombinim të bukur pasimesh, treguan cilësinë e jashtëzakonshme me topin në zotërim dhe pasi kaluan në avantazh, ishin të pandalshëm në kundërsulm, duke kaluar me lehtësi mesfushorët dhe mbrojtësit e Interit.

Është e pabesueshme sa shpejt mund të ndryshojnë gjërat në futboll. Inter e nisi ndeshjen duke menduar se kishte një shans për t’u bërë kampion i Evropës, por e pa të shkërmoqet. Sistemi i tyre i lojës dukej i vjetëruar. Lojtarët duket se kanë kaluar kulmin. Këto gjëra nuk janë domosdoshmërisht të vërteta, dhe Inter do të tregohej i pamatur po të reagonte me ekzagjerim pas një humbjeje të vetme.

Por kjo ishte një humbje e thellë, e tipit që të duhet vite për ta kaluar. Ishte prekëse, pas përfundimit të ndeshjes, të shihje turma tifozësh të Interit të mbuluar në lot; një lloj të qarash që të kujtonin humbjen 7-1 të Brazilit ndaj Gjermanisë në vitin 2014.

Nga këndvështrimi i PSG-së, një fitore kaq madhështore do të thotë që individë të ndryshëm duhet të shihen me sy ndryshe, krahasuar me disa ditë më parë. Luis Enrique tani ka udhëhequr dy skuadra të ndryshme drejt triumfit në Champions, me një diferencë prej 10 vitesh, dhe si Barcelona e tij e vitit 2015 ashtu edhe PSG-ja e vitit 2025 do të mbeten gjatë në kujtesë. Në ndërkohë, ai ishte edhe i pafat që nuk fitoi Euro 2020. Skuadra e Spanjës dominoi mbi Italinë në atë gjysmëfinale, por humbi vetëm me penallti.

Për çudi, njeriu që e pengoi atë natë në Wembley katër vite më parë është tani në krahun e tij. Gigi Donnarumma ka fituar si Kampionatin Evropian, ashtu edhe Champions League, dhe falë pritjeve të tij të penalltive në të dyja kompeticionet, si dhe paraqitjeve kundër Arsenalit në gjysmëfinale, mund të pretendojë se ka qenë lojtari më i mirë i skuadrës së tij në të dyja rastet.

Khvicha Kvaratskhelia kishte patur një ndikim të madh në fundin e pritjes së gjatë të Napolit për një titull të Serie A-së, që erdhi në vitin 2023, si edhe në fundin e pritjes së gjatë të PSG-së për një Champions League.

Fabian Ruiz ishte ndoshta lojtari më i mirë i Spanjës kur ata fituan Kampionatin Evropian vitin e kaluar dhe tani është gjithashtu kampion i Evropës në nivel klubesh. Ndoshta vetëm Lamine Yamal ka pasur një dymbëdhjetëmujor më të mirë si me klubin, ashtu edhe me kombëtaren.

Transformimi i Ousmane Dembele në një qendërsulmues i klasit botëror ka qenë krejtësisht i papritur — si pjesa ‘klas botëror’, ashtu edhe pjesa ‘qendërsulmues’ e këtij ekuacioni. Mbrëmë, Luis Enrique sugjeroi që ai duhet të fitojë Topin e Artë, jo vetëm për golat, por edhe për presionin që ushtron.

Nga ana tjetër, lojtarë si Vitinha dhe Joao Neves mund të luajnë në këtë nivel për disa vite. Dhe për emra si Desire Doue dhe Senny Mayulu, kush e di? Të dy mund të bëhen legjenda të futbollit. Edhe nëse nuk arrijnë asgjë tjetër, do të mbeten përgjithmonë heronj në Paris.

Por kjo nuk kishte të bënte, në përgjithësi, me individët. Ashtu si të gjitha skuadrat më të mira, PSG është më e fortë sesa shuma e pjesëve të saj. Rotacioni i mesfushës së tyre, në veçanti, ka qenë magjik për t’u parë gjatë gjithë fazës me eliminim direkt të Ligës së Kampionëve.

Mënyra se si Vitinha nisi një aksion me pasime nga thellësia dhe më pas përshkoi mbrojtjen e Interit për t’i dhënë topin Doues në golin e tretë, tregoi super mirëkuptim në mes të fushës. Fabian shpesh zbriste në mbrojtje për t’i dhënë hapësirë Achraf Hakimit që të dilte përpara në krahun e kundërt. Shpërthimet sulmuese të mbrojtësit të djathtë janë të rrezikshme dhe i kanë kushtuar PSG-së disa herë këtë sezon në Ligën e Kampionëve, por ai e justifikoi pozicionimin e tij duke shënuar golin e parë.

Në sulm, sulmuesit ndryshonin pozicionin pa humbur ekuilibrin, me Doue dhe Kvaratskhelian që shfaqeshin si qendërsulmues, dhe Dembele që ishte efektiv si kur zbriste thellë, ashtu edhe kur shkonte në krah. Të duket sikur PSG po luan një zhanër të ndryshëm futbolli krahasuar me skuadrat e tjera, të cilat janë fokusuar te loja me zotërim të topit, duke u mbështetur më pak tek loja pozicionale dhe më shumë tek bashkëpunimi i grupeve të lojtarëve. Ata nuk janë të vetmit që bëjnë këtë, por janë padyshim më të mirët.

Është e tepërt të thuash se kjo është një epokë e re e dominimit të PSG-së — njerëzit gjithmonë e thonë këtë për skuadrat e reja që shpërthejnë dhe fitojnë. Në fund të fundit, kjo nuk është mënyra se si funksionojnë kompeticionet me eliminim direkt në një sport ku vendosin detajet më të vogla.

Madje, PSG-së iu deshën penalltitë për të kaluar Liverpool-in dhe shumë pritje të Donnarummës për të eliminuar Arsenalin. Ata nuk e kaluan me lehtësi fazën me eliminim direkt dhe rezultatet e tyre në fazën e grupeve ishin edhe më të dobëta.

Por kjo nuk ka rëndësi tani, ashtu si askush nuk e kujton që Milani shënoi vetëm gjashtë herë dhe fitoi vetëm dy ndeshje në gjashtë ndeshjet e fazës së grupeve në 1993-94, para se të fitonte 4-0 kundër Barçës. Paraqitja në finale është ajo që mbahet mend, dhe kjo do të mbahet mend përgjithmonë. / The Athletic – Bota.al

Ku vë dorën Partia Demokratike, nuk mbin më bar. Vetëm një muaj pas deklaratës së Jozefina Topallit, interi jo thjesht humbi. Por regjistroi humbjen më të thelle në një finale të Ligës së Kampionëve, që prej vitit 1960. Dhe jo vetëm kaq. Por e humbi me shifrën 5. Simboli i PS në zgjedhje? Rastësi?

Berisha shquhet si tifoz francez, por të shtunën ishte marrë me gjëra të tjera.

“Nuk them që e pashë. Është një periudhë ku interesi im për futbollin ka rënë në minimum.”

Por një detaj e tradhëtoi doktorin. Ai thotë se nuk e pa finalen, por nuk tregoi sesi ndërkohë e pa Ramën në stadium.

“Ju donit të më thoni mua, se Edi Rama thuhet se me çarter dhe me bileta që shkojnë tek 30-40 mijë euro, ndoqi ndeshjen dhe doli me Nusretin e 1 mijë dollarëve biftekun”

Në fakt Rama nuk ishte në Mynih me charter. Burime okulare konfirmuan për ABC News se kryeministri u kthye në mesnatën e të dielës, me fluturimin normal të Lufthansas nga Mynihu. I vetmi lajm: fluturimi u vonua rreth 40 minuta.

Sa i përket Nusretit, ky i fundit pati vetë halle me sigurinë e stadiumit, dhe nuk e lanë as atë vetë brenda.

Nga deklarata e Topallit, te shifra 5 e golave: rrjeteve sociale u kanë mjaftuar vetëm pak orë, për të shpikur memen e fundjavës.

“Kështu e kam unë. Unë e dua futbollin, por sipas mënyrës time.”Ndërsa sa i përket Interit, Rama i ka paralajmëruar demokratët kohë më parë. Interi nuk është një skuadër për ta.

“Prisni që të bëjë Cristiano Ronaldo Gola, dhe Interin mos e luani më se ju gënjen”

 

View this post on Instagram

 

A post shared by ABC News Albania (@abcnewsal)

Pas suksesit të parë në Champions League, Paris Sent Zhërmen është kthyer triumfues në kryeqytetin francez.

Në klubin parizien nuk pritën për të festuar trofeun më të rëndësishëm të futbollit europian, ndërsa pa u mbushur 24 orë nga ngritja e tij në stadiumin “Allianz Arena” të Mynihut, zhvilluan paradën e triumfit në bulevardin “Shamps Elize”.

Qindra mijëra tifozë shoqëruan autobusin e hapur ku qëndronte skuadra e drejtuar nga Luis Enrike me trofeun e Champions.

Fitorja e madhe 5-0 kundër Inter ishte një rekord sa I përket finaleve të Ligës së Kampioneve, por parizienët arritën edhe një tjetër rekord, duke mbyllur sezonin me katër trofe.

Përveç Champions, ata fituan titullin kampion në Ligën 1, Kupën e Ligës dhe Kupën e Francës.

Nuk kishte si të shkonte më keq.

Interi është i dërrmuar pas katastrofës së Mynihut, ndonëse disfata e tij nuk ishte diçka kaq jo natyrale për futbollin italian.

Skuadrat nga Apeninet kanë bilancin më negativ ndër vendet e mëdha të Europës në finalet e Championsit, nga të cilat kanë fituar 12 dhe humbur plot 18.

I vetmi ekip italian që ka bilanc pozitiv në finale është Milani, që ka fituar 7 trofetë nga 12 gjithsej në Itali, ndërsa ka 4 humbje.

Interi ishte në ekulibër deri përpara kësaj të shtune, por tashmë balanca u rëndua keqaz, më shumë për shkak të humbjes me pesë gola.

Zikaltërit kanë 3 fitore dhe 4 humbje në finale.

Dështimin më të madh ndër përfaqësuesit e Serisë A e ka Juventusi.

“Zonja e Vjetër”, që ka dalë 36 herë kampion i Italisë dhe ka fituar 15 Kupa të Italisë, ka dështuar tepër shpesh në kontinent.

Nga 9 finale, ka arritur të fitojë vetëm dy, në 1985 e 1996, duke humbur plot 7.

Disfata edhe për ato ekipe që kanë arritur vetëm nga një herë në finale.

Kështu, Roma ndaj Liverpulit me penallti në 1984, Sampdoria pas kohës shtesë ndaj Barcelonës në 1992 me golin e holandezit, Ronald Kuman, dhe Fiorentina e mundur që në 1957 nga Reali./abcnews.al

MYNIH-Festë franceze në stadiumin “Allianz Arena” në Gjermani. Ekipi francez i PSG fitoi për herë të parë në historinë e tij një trofe të Uefa Champions League pasi bëri një paraqitje mbresëlënëse.

PSG shkatërroi në shifrat 5-0 ekipin italian të Interit, i cili u duk totalisht i dorëzuar përballë presionit të vazhdueshëm të francezëve.

Golat e shënuar:

• Ekipi francez tundi rrjetën në minutën 86′ për 5:0 me Senny Mayulu.
• Pas një kundërsulmi vrastar Kvaratskhelia realizon lehtësisht përballë Sommer për 4-0
• Doue realizoi në minutën e 60′ golin e tij të dytë personal dhe të tretin për ekipin e tij.
• Parisienët dominuan totalisht në 45’ minutëshin e parë, duke gjetur dy gola të shpejtë ndaj ekipit italian, i cili u duk pothuajse i dorëzuar përballë presionit në rritje të PSG-së.
• Francezët kaluan fillimisht në avantazh me Achraf Hakimi, në minutën e 12′, ndërsa për dyfishimin e shifrave në të 20′ mendoi Desire Doue, pas një kundërsulmi ‘vrastar’ të asistuar nga Dembele.

Me triumfin e së shtunës, PSG-ja u bë skuadra e dytë franceze që e fiton Ligën e Kampionëve. Në finalen e vitit 1993, Marseille e kishte mposhtur 1:0 Milanin, rivalin e Interit.

Formacionet e ekipeve: 

PSG: Donnarumma; Mendes, Pacho, Marquinhos, Hakimi; Fabian Ruiz, Vitinha, Neves; Kvaratskhelia, Doue, Dembele.

INTER: Sommer; Dimarco, Bastoni, Acerbi, Pavard, Dumfries; Mkhitaryan, Calhanoglu, Barella; Thuram, Lautaro.

/abcnews.al

GJERMANI- Atmosfera është e shkëlqyer. Dita e madhe erdhi dhe sonte do të mësohet kampionia e re e Europës në futboll për meshkuj. Paris SG dhe Interi ndodhen që prej të premtes në Mynih, aty ku janë me dhjetëra mijë tifozë, ndoshta nga 40 000 të secilës skuadër.

Nën arbitrimin e hungarezit, Ishtvan Kovaç, pritet të luhet një ndeshje e madhe futbolli, ndonëse filozofia e dy ekipeve është e ndryshme. PSG është sinonim I spektaklit, siç e tregoi ndaj Liverpulit apo Arsenalit. Për fat, trajneri Luis Enrike ka thuajse të gjithë arsenalin e tij në dispozicion.

Dyshimi I vetëm është ai I mbrojtësit Kimpembe që ka dëmtim, ndërsa dyshja e sulmit Dembele-Kvarackelia nuk pritet të mungojë. Tekniku spanjoll tregohet I qetë.

“Mendoj se jemi një ekip që jemi mësuar relativisht për të luajtur finale. I kemi përballuar më parë këto gjëra. Natyrisht, aspekti emocional, aspekti mental është shumë I rëndësishëm dhe mendoj se në këtë drejtim jemi të përgatitur. Nuk ka nevojë të ndryshojmë filozofinë tonë, sepse filozofia e futbollit është e njëjtë. Jemi mësuar të luajmë me ekipe franceze, angleze, dhe tani me Interin, një ekip italian, dhe ne e dimë pasionin dhe vendosmërinë me të cilën luajnë italianët. Gjithçka do të varet nga mënyra sesi do të shkojë ndeshja. Mendoj se e kemi kapacitetin për t’ia dalë”.

Interi, gjithashtu, ka gati shumicën e yjeve, përfshi edhe kapitenin Lautaro Martinez, sulmuesin tjetër Turam, apo liderin e mesfushës, Çalhanoglu.

Dyshime ka për Bisekun, Zielinskin dhe Pavarin.

Trajneri Simone Inzagi ka shansin e fundit për të fituar një trofe këtë sezon, ndërsa u mendua se do të ishin tre. Seria A dhe Kupa e Italisë mbetën iluzion, dhe presioni në Champions është I madh, ashtu si edhe paqartësia për të ardhmen e Inzagit.

“Përsa I përket të ardhmes për të përgjigjem ty, që të jetë e qartë për të gjithë, dhe të mos më pyesni më për këtë temë. Unë jam shumë I qetë, dhe jam shumë I lumtur tek Interi. Mund të them vetëm se sot ndjejmë një emocion shumë të madh, ashtu si çdo herë kur ka ndeshje të Championsit. Është një finale, të cilën ne e kemi merituar plotësisht. Kemi treguar një dëshirë të madhe që nga ndeshja e parë deri tek e fundit. Kemi luajtur ndaj Sitit, Arsenalit, Leverkusenit, Lajpcigut, Bajernit, Barcelonës. Na mbetet hapi I fundit, dhe do të përpiqemi që t’ia dalim”.

Plot 5 400 forca policie dhe të sigurisë do të jenë të angazhuara në Paris, ndonëse finalja luhet në Mynih. Shqetësimet e autoriteteve franceze janë të mëdha, që nga dhuna e ultrasve, e deri tek akte të mundshme terroriste. Mynihu gjithashtu do të jetë I blinduar, por shpresa është që finalja të jetë thjesht spektakël futbolli/abcnews.al

Në qytetin e Maradonës janë gati të nisin festën. Napoli vërtet nuk mundi ta fitonte titullin këtë fundjavë, por mundësitë janë të gjitha për të ngritur lart trofeun e Serisë A.

Barazimi pa gola në fushën e Parmës mund të kishte prishur shumë punë, por për fat Lacio ia mori pikën Interit në “San Siro” dhe skuadra e trajnerit Antonio Konte mbetet e para me një pikë më shumë se kampionët.

Java e fundit ka sfidat Napoli-Kaljari dhe Komo-Inter. Në stadiumin “Tardini”, ishin napolitanët që bënë lojën dhe goditën tri herë shtyllën me autorë Anguisën, Politanon dhe skocezin Mektominai.

Gjakrat ishin tepër të ndezura dhe dy trajnerët, Kivu e Konte, u përjashtuanme karton të kuq. Siç ndodh shpesh në futboll nuk munguan polemikat.

Në minutën e 94-ët Napolit iu dha penallti, por VAR thirri arbitrin I cili dalloi një faull të lojtarit napolitan, Simeone, përpara momentit të 11-metërshit.

Polemika edhe në “San Siro”. Interi protestoi për penalltinë që iu dha Lacios në fund, kur Bisek preku topin me krah, të cilin e kishte larg trupit.

VAR I dha mundësi gjyqtarit të rishikonte dhe ai vendosi për 11-metërsh. Po ashtu pati momente të tjera për të dyja skuadrat. Gjithsesi, rëndësi ka rezultati 2-2, që u konkretizua me golat nga Bisek e Damfris për avantazhet 1-0 e 2-1 të zikaltërve, dhe me rrjetat nga Pedro në 72’ e 90’ me penallti.

Tek Lacio pati 25 minuta edhe për Elseid Hysajn, që hyri në fushë si zëvendësues, ndërsa Kristian Asllani mbeti në stol tek vendasit.

Pritet që rivalët për titull të luajnë të premten për shkak të finales së Championsit, ndërsa shanset sipas kompanive të basteve janë thellësisht në favor të napolitanëve, që do të fitonin “skudeton” e tretë në histori. Napoli kryeson Serinë A me 79 pikë, Interi ka 78./abcnews.al

Ndeshja e dytë gjysmëfinale mes Interit dhe Barcelonës ka dhuruar një përballje dramatike, që përfundoi me fitore 4-3 për Interin, pas një barazimi 3-3 në kohën e rregullt.

Ky rezultat i dërgon zikaltërit në finale të Ligës së Kampionëve, me një përballje të përcaktuar nga ndjenjat e fuqishme dhe golat dramatikë.

Interi e nisi ndeshjen me dominim, duke shënuar golin e parë në minutën e 21-të pas një kundërsulmi të shpejtë, ku Lautaro Martínez shënoi për 1-0 pas një asistimi të Denzel Dumfries.

Barcelona kërkoi penallti për një prekje të dyshimtë me dorë në zonë, por gjyqtari refuzoi kërkesën.

Më pas, Interi iu afrua golit të dytë me Henrikh Mkhitaryan dhe Hakan Calhanoglu, por pa mundur të shënojnë.

Në minutën e 42-të, një ndërhyrje e Pau Cubarsit ndaj Lautaro Martinezit solli një penallti që Calhanoglu e shndërroi në gol, duke e çuar rezultatin në 2-0.

Barcelona e nisi fuqishëm pjesën e dytë, duke shënuar golin e parë në minutën e 54-të me Eric Garcian, i cili goditi saktë brenda zonës pas një harkimi të saktë nga Gerard Martin, për 2-1.

Pasi Yann Sommer bëri një pritje të madhe për të ndalur një mundësi tjetër të Barcelonës, Interi e pati mundësinë për një gol tjetër, por ishte Barcelona që barazoi 2-2 në minutën e 57-të, me Dani Olmo që shënoi pas asistimit të Gerard Martin.

Në minutën e 68-të, gjyqtari akordoi një penallti për Barcelonën pas një ndërhyrje të Mkhitaryan ndaj Lamine Yamalin, por pas rishikimit të VAR, vendimi u anulua.

Barcelona vazhdoi të kërkojë golin, dhe në minutën e 88-të, Raphinha shënoi një gol pas dy tentativave, duke e çuar Barcelonën në epërsi 3-2.

Në minutat e fundit të kohës së rregullt, Interi lëshoi të gjitha forcat për të gjetur barazimin, dhe kjo i shpërbleu. Në minutën e 90+2, Francesco Acerbi shënoi një gol të bukur në zonë për 3-3, duke e çuar ndeshjen në vazhdime.

Fituesi u vendos në vazhdime. Në minutën e 99-të, Davide Frattesi shënoi golin vendimtar, duke e dërguar Interin në finale të Ligës së Kampionëve me fitore 4-3, pas një ndeshje që ofroi gjithçka.

Interi tani pret PSG-në apo Arsenalin, që do të luftojnë për një vend në finale të Ligës së Kampionëve. /express

Disa herë u duk se po ia dilte. Liga e Kampionëve e këtij sezoni pati disa momente të mira për Kristian Asllanin, veçse kohët e fundit, ai sikur është lënë fare prapa liste.

Mesfushori I kombëtares shqiptare e kaloi në stol duelin e Championsit në Katalonjë, e treta herë radhazi që I ndodh, ndonëse në sfidën e parë kundër Bajernit në Gjermani ishte I pezulluar.

Kombinuar kjo me dy ndeshje radhazi që nuk aktivizohet në Serinë A, dhe me vetëm 6 minuta në kampionat në tri sfidat e fundit, kuptohet që situata nuk është ndër më të mirat.

Që nga java e parë e prillit, 23-vjeçari është harruar nga trajneri Simone Inzagi, me vetëm dy raste si titullar.

Kjo ndodhi në fillim të prillit në Serinë A në fushën e Parmës, në barazimin fatkeq 2-2, dhe në gjysmëfinalen e Kupës së Italisë të humbur 0-3 ndaj Milanit, ku gjithashtu për shqiptarin pati shumë kritika.

Vlen të theksohet se këtë sezon, Asllani pati më shumë hapësirë në Champions, dhe në çdo konkurrim në përgjithësi. Ai arriti në 334’ në Europë, më lart sesa 202 minutat e vjetshme, dhe 125 minuta në edicionin 2022-2023.

Mesfushori kuqezi u dallua në dy prej sfidave, në Pragë ndaj Spartës vendase kur zikaltërit fituan 1-0, dhe në Roterdam kundër Fejënordit, ku thuajse shënoi me goditje dënimi. Për herë të fundit në Champions, luajti në Inter-Fejënord në 11 mars të këtij viti./abcnews.al

Ja ku u ekzekutua një tjetër himn për futbollin. Në një nga kthesat e forta të këtij sporti, u kuptua se nuk mund të shpallesh I vdekur edhe kur humb tri ndeshje radhazi, e kur kompromenton shanset për dy nga tre trofetë e mundshëm.

Interi tregoi në Katalonjë se mbetet gjallë, madje duke qenë I rrezikshëm, dhe barazimi 3-3 në gjysmëfinalen e parë në Champions ndaj Barcelonës I jep shpresë të madhe. Gjithsesi, përtej asaj nëse mund të jesh zikaltër apo blaugrana, vërtet që ndeshja në stadiumin “Montzhuik” ishte një dedikim për lojën e bukur.

E vërtetë që sulmin e bëri kryesisht Barça e trajnerit Hansi Flik, që në Itali po e krahasojnë si ithtar I filozofisë aventuriere dhe tepër të bukur të ish-teknikut çek, Zdenek Zeman.

Interi ishte aty, dhe madje pati dy herë epërsinë, deri në 2-0 e pastaj në 3-2. Sidoqoftë, në traditën në klasike italiane, u mbrojt fort, deri në 8-9 lojtarë pranë zonës, dhe provoi kundërsulmin.

Tepër cinik, por edhe me karakterin e kampionëve që duan të reagojnë pas disa dështimeve radhazi. Markus Turam shënoi dhe tregoi se përse u ndje mungesa e tij.

Denzel Damfris ishte një holandez fluturues që nga mbrojtja, me dy golat e tij. Në fund, vetëm një pozicion jashtë loje milimetrik I hoqi avantazhin 4-3 zikaltërit tjetër Mkitarian.

Po Barcelona?

Lamin Jamal u duk sikur po luante nga yjet, dhe katalanasit e mbyllën Interin në portë.

19 gjuajtje ndaj 7, 9 në portë kundër 3, 72 për qind mbajtje topi dhe kornet 7-2!

Shifrat flasin vetë, por një mbrojtje italiane është e vështirë të çahet shpesh, aq më tepër kur pëson tre gola.

Jamal, Ferran Torres dhe Rafinja ishin autorët e rrjetave për Barçën, ndonëse të fundit e futi në portën e tij portieri Zomer.

“Unë e vlerësoj shumë atë që lojtarët e mi bënë në këtë ndeshje. Luajtëm një futboll fantastik, ndonëse mënyra sesi pësuam golat nuk ishte aq e këndshme. Ne duhet të diskutojmë për këtë, por mënyra dhe stili sesi ne luajtëm ishin fantastikë”.

“Mama mia, – titullon në italisht “El Mundo Deportivo”, – Barça do të synojë finalen në Milano. Duel I çmendur! Lamin konsakrohet yll botëror!”

“Me Laminin gjithçka është e mundur”, – thërret katalanasja tjetër “Sport, që thekson se lojtari I Barcelonës habiti gjithë botën!”

“La Gazeta delo Sport” e cilësoi ndeshjen “yjore” dhe “të çmendur”: Avantazh zikaltër, por Jamal është një magjistar!

“Il Korriere delo Sport” “flet” spanjisht: Korazon Inter! Përfundon 3-3 gjysmëfinalja në Champions! Inzagi mposht Barçën, barazim dhe pendesa!”

Trajneri zikaltër Inzagi e përmendi këtë keqardhje.

“Ne u treguam të zotët. Bëmë ndeshjen që duhej, edhe pse e patëm të vështirë. Ishim ne që bëmë ndeshjen dhe më vjen keq për avantazhin 2-0 dhe për golin e anuluar nga Mkitarian. Na vjen keq që nuk fituam, por luajtëm ndaj skuadrës që në këtë moment është më e bukura dhe me nivelin më të lartë teknik në botë”.

Fati I kualifikimit do të vendoset në “San Siro” të martën e 6 majit, dhe shanset mund të konsiderohen të barabarta./abcnews.al