Dy vite pasi u shpërngul në Shtetet e Bashkuara, Melania do të njihte njeriun që më vonë do të bëhej bashkëshorti i saj dhe një nga figurat më të fuqishme politike në botë
Presidenti amerikan Donald Trump dhe bashkëshortja e tij Melania Trump festuan të enjten 21-vjetorin e martesës. Ata janë njohur pothuajse 30 vjet më parë dhe, gjatë dekadave së bashku, kanë kaluar periudha suksesi, sfida personale, si dhe momente të forta presioni publik.
Melania Trump, e lindur në Slloveni, u shpërngul në SHBA në vitin 1996 për të ndërtuar karrierën e saj si modele. Dy vite më vonë, në vitin 1998, ajo e njohu Donald Trumpin në një festë në Nju Jork. Në atë kohë, Trump ishte në proces divorci nga bashkëshortja e tij e dytë, Marla Maples, me të cilën kishte qenë i martuar nga viti 1993 dhe me të cilën ka vajzën Tiffany.
Më herët, Donald Trump kishte qenë i martuar edhe me Ivana Trump nga viti 1977 deri në vitin 1990. Nga kjo martesë ai ka tre fëmijë: Donald Trump Jr., Eric Trump dhe Ivanka Trump. Ivana Trump ndërroi jetë në vitin 2022. Pikërisht pas këtyre kapitujve të jetës së tij, Trump do ta gjente “martesën e tretë fatlume” me Melanian.
Një detaj interesant nga fillimet e tyre: Donald Trump i kërkoi Melanias numrin e telefonit, edhe pse në festë kishte ardhur i shoqëruar nga një grua tjetër. Melania fillimisht e refuzoi, por i dha atij një kusht – t’i jepte ai numrin e tij. Pak më vonë, ajo e telefonoi dhe lidhja e tyre nisi shpejt.
Donald dhe Melania Trump në vitin 2000
Çifti pati edhe një ndarje të shkurtër në vitin 2000, por u ribashkua dhe në vitin 2004 u fejuan. Dasma u mbajt më 22 janar 2005 në Palm Beach të Floridës, në një ceremoni luksoze, ndërsa pritja u organizua në rezidencën ikonike Mar-a-Lago, ku çifti kaloi edhe muajin e mjaltit.
Donald dhe Melania Trump në vitin 2001
Në mars të vitit 2006, Donald dhe Melania u bënë prindër të djalit të tyre të vetëm, Barron Trump. Barron, i cili ka qëndruar kryesisht larg vëmendjes publike, së fundmi ka nisur studimet në New York University.
Gjatë viteve të fundit, Donald Trump ka qenë në qendër të shumë polemikave dhe skandaleve politike e personale. Megjithatë, Melania Trump ka qëndruar në mënyrë të qëndrueshme pranë tij, shpesh duke zgjedhur një rol të rezervuar, por simbolik, si mbështetje e heshtur në momentet më të vështira.
Një fakt interesant:
Martesa e Donald dhe Melania Trump është një nga më jetëgjatat në rrethin e afërt të figurave politike amerikane të nivelit të lartë, ndërsa Melania mbetet një nga Zonjat e Para më enigmatike dhe më pak të ekspozuara mediatikisht në historinë moderne të SHBA-së. /et
Studiuesit kanë shqyrtuar të dhëna afatgjata për të kuptuar më mirë ndryshimet shëndetësore gjatë menopauzë.
Rreziku për zhvillimin e diabetit nuk lidhet drejtpërdrejt as me llojin e menopauzës dhe as me moshën në të cilën ajo shfaqet, kanë konstatuar studiuesit e The Menopause Society. Megjithatë, gratë që hyjnë në menopauzë para moshës 45 vjeç kanë një rrezik më të lartë për sëmundje koronare të zemrës dhe goditje në tru, theksojnë autorët e studimit.
Edhe pse menopauza shoqërohet shpesh me faktorë që njihen si rrezik për diabetin – si rritja e yndyrës trupore dhe rezistenca ndaj insulinës, një studim i madh dhe afatgjatë nuk ka gjetur lidhje të pavarur mes moshës apo llojit të menopauzës dhe shfaqjes së diabetit. Rezultatet janë publikuar në revistën shkencore Menopause.
As mosha dhe as lloji i menopauzës nuk e rrisin në mënyrë të pavarur rrezikun për diabet
Menopauza natyrale, si dhe ajo e shkaktuar kirurgjikisht, janë lidhur më herët me ndryshime në metabolizmin e glukozës në periudhën pas menopauzës. Kjo ka çuar shumë studiues në supozimin se menopauza e hershme (mes moshës 40–45 vjeç) apo menopauza e parakohshme (para moshës 40 vjeç) mund të rrisë rrezikun për diabet të tipit 1 ose tipit 2.
Megjithatë, studimi i ri, i cili ka analizuar të dhënat e gati 147.000 grave, të ndjekura për një periudhë mesatare prej 14,5 vitesh, ka arritur në përfundimin se nuk ekziston një lidhje e pavarur ose klinikisht e rëndësishme mes moshës apo llojit të menopauzës dhe fillimit të diabetit.
Mosha mesatare e pjesëmarrëseve ishte 60 vjeç, ndërsa mbi 60 për qind e tyre ishin të klasifikuara si mbipeshë ose obeze. Rreth 6.600 gra (4,5 për qind) u diagnostikuan me diabet gjatë periudhës së ndjekjes. Edhe pse incidenca ishte pak më e lartë te gratë me menopauzë më të hershme (5,2% krahasuar me 4,2%), kjo diferencë humbi rëndësinë statistikore pas analizave të thelluara.
Rreziku më i madh lidhet me faktorë të tjerë
Studiuesit vunë re se incidenca e diabetit ishte dukshëm më e lartë te gratë me faktorë të tjerë rreziku, si:
pirja e duhanit (7,5%)
obeziteti (10,8%)
konsum i ulët i perimeve (6,8%)
përdorimi i barnave për uljen e kolesterolit (10%)
konsum i lartë i kripës së shtuar (7%)
Sipas autorëve, lidhjet e gjetura në analizat fillestare ishin të ndikuara nga faktorë ngatërrues, jo nga menopauza në vetvete.
Çfarë nënkuptojnë këto gjetje për gratë
Studiuesit theksojnë se nevojiten studime të tjera për të kuptuar më mirë lidhjen mes menopauzës së hershme ose të parakohshme dhe sëmundshmërisë apo vdekshmërisë, në mënyrë që të përmirësohen masat e parandalimit dhe skriningut.
Dr. Stephanie Faubion, drejtoreshë mjekësore e The Menopause Society, shprehet se rezultatet janë pjesërisht inkurajuese:
“Edhe pse gratë pas menopauzës kanë një rrezik më të lartë për diabet, duket se kjo nuk lidhet me moshën e menopauzës apo me faktin nëse ajo është natyrale apo kirurgjikale, por kryesisht me faktorë kardiovaskularë dhe stilin e jetesës. Këta faktorë, si hipertensioni, kolesteroli i lartë, pirja e duhanit, ushqyerja dhe aktiviteti fizik, mund të kontrollohen dhe të modifikohen, ndryshe nga mosha në të cilën shfaqet menopauza.” /et
Microsoft po u shton aplikacioneve të saj tradicionale Paint dhe Notepad në Windows aftësi të reja të bazuara në Al, duke i kthyer këto mjete të thjeshta në platforma më të avancuara për krijim dhe redaktim përmbajtjeje.
Përditësimet po u shpërndahen aktualisht përdoruesve të Windows Insiders në kanalet Windows 11 Canary dhe Dev, dhe sjellin veçori që deri tani nuk kanë qenë të zakonshme për aplikacione të tilla bazike.
Në Notepad, përdoruesit tani mund të përfitojnë nga funksione të reja të Al, si rishkrimi i tekstit, përmirësimi i stilit, si dhe përmbledhja automatike e përmbajtjes, duke e bërë aplikacionin më të dobishëm për shënime të shpejta apo redaktime.
Ndërkohë, Paint po fiton aftësi të reja krijuese, përfshirë gjenerimin e ilustrimeve digjitale përmes Al, si dhe krijimin e menjëhershëm të faqeve për ngjyrosje, duke u dhënë përdoruesve më shumë mundësi për kreativitet pa pasur nevojë për mjete të avancuara dizajni.
Këto përditësime janë pjesë e strategjisë më të gjerë të Microsoft për të integruar Al në përvojën e përditshme të Windows, edhe në aplikacionet më të thjeshta, duke i bërë ato më funksionale për përdoruesit. /et
Arsenali po monitoron nga afër mbrojtësin e Real Madridit, Victor Valdepenas, raporton mediumi i njohur britanik “BBC”.
Talenti 19-vjeçar, i cili ka një klauzolë lirimi prej 43 milionë funte, ka qenë nën vëzhgim intensiv nga “Topçinjtë” gjatë muajve të fundit.
Valdepenas është mbrojtës me këmbën e majtë dhe mund të luajë si qendërmbrojtësi ashtu edhe në krahun e majtë të mbrojtjes, çka e bën një profil shumë të vlefshëm për të ardhmen.
Mbrojtësi i ri ka bërë debutimin e tij me ekipin e parë të Real Madridit vetëm këtë sezon, duke startuar në ndeshjen e La Ligës ndaj Alavesit në muajin dhjetor. Edhe pse eksperienca e tij në nivelin më të lartë është ende e kufizuar, paraqitjet dhe potenciali i tij kanë tërhequr vëmendjen e klubit londinez.
Mbetet për t’u parë nëse Arsenali do të vendosë ta konkretizojë interesimin gjatë këtij muaji apo do ta shtyjë për afatin kalimtar të verës.
Në çdo rast, bëhet fjalë për një transferim të orientuar drejt së ardhmes, pasi skuadra e Liga Premier aktualisht është mjaft e mbushur në repartin defensiv, por po mendon edhe për përforcime afatgjata.
Ndërkohë, ende nuk është e qartë nëse Real Madridi do ta lirojë lojtarin pasi vazhdojnë të kenë probleme në aspektin defansiv./et
Pedro Fernandez Sarmiento, i njohur si “Dro”, është shumë pranë largimit nga FC Barcelona për t’u transferuar te Paris Saint-Germain.
Sipas Mundo Deportivo, dy klubet janë afër finalizimit të një marrëveshjeje me vlerë pak mbi 8 milionë euro.
Mesfushori 18-vjeçar tashmë ia ka komunikuar vendimin e tij trajnerit Hansi Flick dhe ka informuar edhe bashkëlojtarët se destinacioni i tij i ardhshëm do të jetë PSG-ja.
Edhe pse në tryezë kanë qenë oferta serioze nga Anglia dhe Gjermania, përfshirë Manchester Cityn dhe Borussia Dortmundin, klubi francez pritet të fitojë garën për firmën e talentit spanjoll. Raportohet se transferimi po shtyhet fort me kërkesë të drejtpërdrejtë të Luis Enrique.
PSG-ja ka mundësinë ta aktivizojë klauzolën e lirimit të lojtarit, e cila është 6 milionë euro, por burimet bëjnë të ditur se kampionët e Francës janë të gatshëm të paguajnë pak më shumë. Kjo lëvizje synon ruajtjen e marrëdhënieve të mira me Barcelonën, si dhe përfitime të mundshme në aspektin fiskal.
Nëse gjithçka mbyllet sipas planit, Barcelona do të arkëtojë mbi 8 milionë euro nga largimi i një tjetër talenti të akademisë./et
Me mbi 1.19 milionë euro, Ana Dajko përfaqëson një nga surprizat e këtij monitorimi. Ajo u bë aksidentalisht deputete nga Partia e Adriatik Lapajt, dhe u shfaq me emocione që i penguan të folurën për gazetarët, një herë të vetme që është pyetur nga media. Një pjesë e rëndësishme e pasurisë së saj vjen nga aksionet në shoqërinë “Dajko-Koci SHPK”, por ajo që bie në sy është disiplina bankare: depozita të shumta dhe fonde investimi që e kalojnë vlerën e 1 milion eurove, duke e bërë profilin e saj shumë solid në aspektin e likuiditetit.
Vlera totale e akumuluar e pasurive të deklaruara nga subjekti dhe bashkëshorti është përafërsisht:
Evis Sala, e cila u bë e njohur masivisht për shqiptarët si surpriza e Edi Ramës në shtator si ministre e shëndetësisë, ka një pasuri rreth 5.31 milionë euro. Ajo spikat për një sofistikim financiar të rrallë: fonde investimi miliona euroshe dhe llogari pensioni në valuta të huaja (USD, GBP). Edhe pse zotëron apartamente luksoze, pjesa dërrmuese e pasurisë së saj “flet” anglisht, duke u investuar në tregjet kapitale jashtë vendit, ndërkohë që mban ende një kredi bankare si detyrim aktiv.
Evis Bashkim Sala, me funksion Ministër i Shëndetësisë dhe Mbrojtjes Sociale, ka deklaruar pasuritë e saj dhe të personave të lidhur (bashkëshorti Gëzim Selenica dhe djali Pier Selenica) para fillimit të detyrës në vitin 2025
Vlera Totale e Aseteve (Pasuri e paluajtshme, llogari, investime): Përafërsisht 5,640,000 EUR.
Detyrimet Financiare: Subjekti ka deklaruar një kredi bankare të pashlyer në vlerën 329,355 EUR.
Ekspertët shpjegojnë pse gjethet e rëna rreth bimës janë armiku më i madh i lulëzimit
Janari është zakonisht një muaj i qetë në kopsht, por pikërisht tani trëndafilat kanë nevojë për pak vëmendje. Moti i lagësht dhe me shi krijon kushte ideale për zhvillimin e sëmundjeve kërpudhore, të cilat mund ta dobësojnë seriozisht bimën dhe ta pengojnë lulëzimin në pranverë.
Lajmi i mirë është se ekzistojnë disa punë shumë të thjeshta me të cilat mund ta parandaloni këtë skenar. Janë hapa të vegjël, por që bëjnë diferencë të madhe kur të vijë koha e lulëzimit.
Gjatë dimrit, gjethet e rëna rreth trëndafilave mbajnë lagështi dhe bëhen vend ideal për zhvillimin e sporeve të kërpudhave. Ato mund të mbijetojnë aty për muaj të tërë dhe, sapo temperaturat të rriten, të përhapen në bimë. Shiu e ndihmon edhe më shumë këtë proces, sepse pikat e ujit i bartin sporet nga toka te kërcelli dhe gjethet.
Mbrojtja më e mirë: pastrimi, jo kimikatet
Mënyra më efektive për t’i mbrojtur trëndafilat nuk është spërkatja me kimikate, por pastrimi i plotë rreth bimës. Mjafton të mblidhni të gjitha gjethet e rëna dhe të kalbura nga baza e trëndafilit. Në këtë mënyrë, e hiqni burimin e infeksionit para se problemet të shfaqen.
Si t’i hiqni gjethet dhe çfarë të bëni me to
Përdorni doreza gjatë mbledhjes së gjetheve dhe më pas lani duart, sepse sporet përhapen lehtë me prekje
Pastroni edhe mjetet që përdorni, që sëmundjet të mos përhapen në pjesë të tjera të kopshtit
Mos i hidhni gjethet në kompost, sepse temperatura atje nuk është e mjaftueshme për t’i shkatërruar kërpudhat
Më së miri është t’i hidhni në mbeturina shtëpiake ose, nëse lejohet në zonën tuaj, t’i digjni
Pak mund për lule të mëdha
Ky pastrim i thjeshtë dimëror është mënyra më e lehtë që trëndafilat ta presin pranverën të shëndetshëm dhe të fortë. Kur të fillojë sezoni i ri i rritjes, bimët do të kenë më shumë energji për të zhvilluar lule të mëdha dhe të bukura, dhe do të jenë më rezistente ndaj dëmtuesve dhe sëmundjeve. /et
Presidenti amerikan Donald Trump the se një armë e re sekrete që ai e quan “Diskombobulatori” ishte thelbësore për bastisjen e guximshme të SHBA-së që kapi Nicolas Maduron e Venezuelës.
Trump u mburr se arma misterioze “i bëri pajisjet armike të mos funksiononin” kur helikopterët amerikanë u futën në Karakas për të arrestuar Maduron dhe gruan e tij, Cilia Flores, me akuza federale për drogë dhe armë – pa humbur asnjë jetë amerikane.
“Diskombobulatori. Nuk më lejohet të flas për të”, tha Trump gjatë një interviste ekskluzive në Zyrën Ovale, shkruan NYP.
“Ata nuk i hoqën kurrë raketat e tyre. Kishin raketa ruse dhe kineze, dhe nuk hoqën kurrë asnjë. Ne hymë brenda, ata shtypën butona dhe asgjë nuk funksionoi. Ishin gati për ne”, shtoi ai.
Trump komentoi mbi armën kur u pyet për raportet e kësaj jave se administrata Biden bleu një armë me energji pulsuese që dyshohet se është lloji që shkakton “Sindromën e Havanës”.
Nuk dihet shumë për armën, por këto raportime pasuan rrëfime nga terreni nga Venezuela që përshkruanin se si “papritmas të gjitha sistemet e radarit u fikën pa asnjë shpjegim”.
Ndryshe, asnjë ushtar amerikan nuk u vra gjatë bastisjes së guximshme dhe të papritur që kapi presidentin venezuelian Nicolas Maduro./et
Kreu i Partisë Demokratike, Sali Berisha, nga selia e partisë që ai drejton, u shpreh se “narkopolicia përdori në agresivitet absolut mjetet e dhunës, sulmoi në mënyrë të çmendur protestuesit me gaz helmues, me topa uji dhe me mjete të tjera”.
“Betohemi se me këtë betejë, kilometri ynë i fundit do të jetë fundi i merituar i Edi Ramës.
Kërkoj lirimin e menjëhershëm të 25 protestuesve paqësorë, të cilët nuk kanë kryer asnjë akt dhe janë marrë në polici vetëm si akt urrejtjeje”, shtoi kreu demokrat. /et
Një moment pikant është vënë re gjatë protestës së opozitës para parlamentit, ku një protestues, militant i PD sulmon me çadër një efektiv policie.
Protestuesit ndjek me çafër në dorë punonjësin e rendit, ndërsa ky i fundit ia mbath me vrap.
Kujtojmë që protesta e sotme (24 janar) e opozitës u shoqërua me tensione, duke detyruar policinë të përdor gaz lotsjellës dhe ujë për të shpërndarë protestuesit.
Ndërkohë më herët para kryeministrisë, protestuesit hodhën bomba molotov, duke bërë që situata të agravojë./et
Militantët e fundit që i rezistuan gazit lotsjellës iu bashkuan Sali Berishës në seli. Kreu i PD akuzoi kryeministrin Edi Rama se kërkonte me çdo kusht përleshjen e demonstruesve me policinë. Berisha iu tha policëve të mos bëhen ushtarë të Ramës, ndërsa tha se protestuesit në asnjë moment nuk përplasen me policinë, por do përleshen me Ramën. Berisha ‘shfrenoi’ fantazinë duke thënë se Ramën do e hedhin në Lanë.
“Nëse je burrë, ia thash dje, qëndro në zyrë. Por as në zyrë nuk ishte, por në tunelet e Surrelit ishte futur. Rama kërkonte përleshjen e demonstruesve me policinë. Demonstruesit do përleshen me Ramën dhe i them këtu, mos ndërse policinë kundër protestuesve, ju bëj thirrje policëve mos u bëni ushtarë, shërbëtorë të një njeriu që nuk ligj as moral. Mos u bëni shërbëtorë të një njeriu që çdo tullë të shtëpisë së vet e ka të vjedhur, mos u bëni shërbëtorë të një njeriu që është armik i egër i çdo shqiptari. kilometri jonë i fundit do të jetë fundi i merituar i Ramës dhe narko qeveritarëve e tjerë. Kërkoj lirimin e 25 protestuesve paqësorë, të cilët në mënyrë absolute nuk kanë kryer asnjë akt dhe janë marrë aty vetëm si akt urrejtje me urdhër të Edi Ramës. Ju kërkoj komisariateve të lirojnë menjëherë, të mos zbatojnë asnjë urdhër që vjen në kundërshtim me ligjet dhe kushtetutën e vendit. Nuk mundet kurrë një popull me asgjë. Ne këtë betejë do e vazhdojmë, ne kemi një mision dhe vetëm një misin, përmbysjen e këtij regjimi, e këtij armiku të shqiptarëve. Ne jemi në fushë betejë dhe nuk do ndalemi deri në rrëzimin e këtij. Rama është i pashpresë kufomë e pakallur, do e hedhim në Lanë siç është”, tha Berisha./et
Shumë është folur kohët e fundit se 2026-a pritet të jetë një 1918, 1945, apo 1989 e re – të gjitha vite përcaktuese historike ku bota ka përjetuar një shkëputje të qartë nga një rend i caktuar, për të kaluar në rende të reja. Paralelizmi me 2026 është i qartë, pasi sërish duket se gjendemi në prag të kolapsit të një rendi botëror, me shpresën dhe ankthin nëse ajo që do të lindë nga rrënojat e tij do të jetë diçka më e mirë ose jo.
Megjithatë, krahasimi – edhe pse i saktë – është jo i plotë. Ndërsa gjendemi realisht në prag të një shkëputjeje radikale, ajo çfarë harrojmë të përmendim është se shkëputje të tilla përjetohen ndryshe nga ata të cilët formësojnë rendet e reja dhe të tjerët, të cilëve iu duhet të jetojnë nën to. Për qendrën thyerja nënkupton mundësi të reja, ndërsa për vende të vogla e periferike, ajo ka funksionuar përgjithësisht si proces administrativ. Të tre vitet e përmendura më sipër (1918, 1945, 1990) mbahen mend si momente çlirimi pasi zgjeruan pushtetin e vendeve të rëndësishme. Fitimtarët e 1918 rivizatuan kufijtë në favor të ekuilibrave, por jo të popujve; 1945 i shndërroi shtetet e vogla ose në zona tampon, ose në satelitë të fuqive të kohës; 1989 ofroi tranzicionin në vendet e Lindjes, por gjithnjë nën mbikëqyrjen e më të mëdhenjve dhe jo në pavarësi të plotë. Thënë ndryshe, për vende si Shqipëria, shkëputje të tilla radikale nga një rend në tjetrin nuk ishin veçse riorganizim hierarkish.
E parë nga këtu, jehona e historisë tingëllon ndryshe dhe duhet të jetë shumë më shqetësuese. Për ne, 2026 ngjan shumë më tepër me një 1913 të re – jo një vit thyerjesh radikale historike dhe as një vit krizash globale, por një vit menaxhimesh. Është koha kur Shqipëria mbijetoi sepse dy fuqi të mëdha të kohës – Austro-Hungaria dhe diçka më pak Italia – vendosën se një shtet i pavarur shqiptar përputhej më tepër me interesat e tyre. Mbështetja ishte reale, por njëkohësisht instrumentale dhe e përkohshme, pasi pothuajse menjëherë filloi të vepronte kundër nesh. Siç dihet, Italia do të niste pushtimin e jugut të vendit vetëm një vit më pas, për të penguar kontrollin e plotë nga Austro-Hungaria, ndërsa me fundin e Luftës së Parë Botërore dhe shpërbërjen e Perandorisë Austro-Hungareze, rreshtimi i mëhershëm i shqiptarëve krah tyre do të interpretohej si provë e qëndrimit në anën e gabuar të historisë. Aleancat që deri dikur ishin mbrojtur si zgjedhje pragmatike dhe bashkëkohore, u kthyen në barrë përgjegjësie në momentin e ndryshimit të ekuilibrave të pushtetit.
Është e lehtë të përfytyrosh sot zërin e shumë intelektualëve të kohës – dhe ngjashmërinë me atë të shumicës së intelektualëve publikë sot – teksa mbronin rreshtimin me Vjenën dhe Romën në emër të realizmit politik (një tjetër term që duket se po rilind së bashku me nocionin e fuqive të mëdha). Ata, ashtu si këta sot, kanë folur për rëndësinë e mbrojtjes dhe qëndrimit nën “sqetullën” e njërës apo tjetrës fuqi; kanë folur me siguri për zhvillimin dhe progresin që ato do t’i sillnin vendit dhe se nuk kishim zgjidhje tjetër veç tyre. Shtetet e vogla – kanë thënë ata si këta sot – nuk e kanë luksin e ngurtësisë morale dhe kësisoj duhet t’i bashkëngjiteshin të fortit të kohës. Që të gjitha kanë qenë argumente racionale brenda një sistemi që e shpërblente afërsinë me qendrën/perandorinë.
Megjithatë, 1913 na jep një mësim brutal: perandoritë nuk janë të përhershme dhe interesat e tyre nuk janë të transferueshme. Garantuesit e djeshëm mund të kthehen në barrën e përgjegjësisë nesër. Mund të flasim sa të duam për rolin e rëndësishëm të superfuqisë që na siguron stabilitet sot, por nesër stabilizuesi mund të kthehet në arsyen për t’u trajtuar si të pavlerë në momentin e ndryshimit të ekuilibrave.
Por, çfarë do të thotë më konkretisht që 2026-a është 1913-a e re?
Do të thotë se bota po largohet sërish nga gjuha universaliste për të shkuar drejt logjikës së pozicionimit. Sipas gjuhës universaliste, të gjitha shtetet janë formalisht të barabarta dhe konfliktet shihen si probleme ligjore. Ndërkohë, sipas logjikës së pozicionimit, çdo shtet ka një peshë të caktuar dhe konfliktet duhen trajtuar si probleme menaxhimi. Sipas kësaj logjike, të drejtat e shteteve të vogla janë të kushtëzuara nga aleancat, dobishmëria e tyre ndaj më të fuqishmëve dhe sa telashe shkaktojnë për këta të fundit.
Për këtë arsye, 1913-a për Shqipërinë është një paralelizëm më i saktë se sa 1918, 1945, apo 1989, pasi frika e vërtetë nuk është ajo e një katastrofe apo ndryshimi të madh. Përkundrazi, frika dhe ankthi ynë sot qëndron te rregulli dhe riorganizimi i botës në mënyrë kaq efikase, sa që fati ynë vendoset pa na ofruar as luksin e konfrontimit apo rezistencës.
Por, krahasimi me 1913 ka edhe një shtresë tjetër të rëndësishme: dobësitë tona të brendshme shndërrohen praktikisht në leje për ndërhyrje edhe më të hapura dhe më brutale nga jashtë. Në 1913-ën Shqipëria përshkruhej si një vend tepër i brishtë dhe i padisiplinuar, e për rrjedhojë nuk mund t’i besohej një jetë politike krejtësisht e pavarur. I njëjti mekanizëm vepron sot në forma më bashkëkohore. Në momentin që institucionet janë të dobëta, kur korrupsioni kthehet në çështje rutinë dhe jeta qytetare shndërrohet në spektakël, e gjithë kjo e bën më të lehtë për të tjerët të na trajtojnë thjesht si zonë influence dhe jo si subjekt politik.
Ndaj, rreziku sot nuk është ai i të ardhmes së panjohur nën rendin e ri dhe as i fshirjes nga harta. Rreziku real është mbijetesa duke u tkurrur gjithnjë e më tepër, jo në territor, por duke u bërë gjithnjë e më të parëndësishëm: teksa ruajmë sovranitetin, humbasim thelbin e tij.
Kjo është ajo çfarë 1913-a na mëson, nëse jemi të gatshëm ta dëgjojmë thirrjen e zgjimit. Ndërsa perandoria e sotme mund të na duket – siç duket se shumëkujt i pëlqen ta quajë – “sqetulla e ngrohtë” që na garanton siguri, nesër mund të jetë arsyeja për t’u gjendur në anën e gabuar të historisë./tema
Protesta e radhës së opozitës përkoi me momentin kur më shumë se kurdoherë gjatë kësaj dekade, dy rrëfime krejtësisht kontradiktore po përplasen fort me njëra-tjetrën.
I pari është ai i pushtetit që po ekzalton ftesën e Donald Trump drejtuar Edi Ramës, për të marrë pjesë në Bordin e Paqes. Atij i bashkëngjitet edhe parakalimi në rivierën shqiptare i një pjese të familjes presidenciale amerikane, që ka ardhur të mbikqyrë paratë që do të fitohen aty. Sipas këtij rrëfimi, kapitulli i paqartësisë së qeverisë Rama me administratën republikane është mbyllur dhe ajo do të vazhdojë të ketë të njëjtën përkrahje që ka marrë deri dje nga Biden, Blinken, apo Soros.
Këtij versioni totalisht haluçinant, i kundërpërgjigjet ai, më absurd, i kritikëve dhe opozitarëve të Ramës, që shpresojnë se “armiku” i tyre do të pësojë të njëjtin fat si presidenti Venezuelian, Nicolas Maduro. Në mbështetje të tezës së tyre këta të dytët përmendin ftesën e munguar nga Donald Trumpi, për të firmosur si anëtar themelues i Bordit të Paqes, në ceremonine e Davosit. Ata kujtojnë mesazhet e shpeshta kundër narko trafikut të lëshuara nga shefi i diplomacisë Marco Rubio dhe vartësit e tij në Departamentin e Shtetit. Ata përmendin goditjet me frymëzim nga përtej Atlantikut, që SPAK i ka bërë pikave nevralgjike të strukturës rilindase, duke shkuar deri tek Belinda Balluku dhe abuzimet e AKSH-it.
Protesta e kësaj të shtune e opozitës ishte produkt i këtij rrëfimi dhe një përpjekje e dukshme për ta mbajtur gjallë atë. Pa e thënë shprehimisht ajo mëton të përkundë idenë se fundi i narkotrafikantit tonë do të vijë nga jashtë. Prandaj protestuesit perveç partullave në shqip, mbanin dhe të tilla në anglisht, prandaj Berisha kumtonte se “kohët kanë ndryshuar” dhe shpallte se gjendemi “në klilometrin e fundit”.
Por, nëse rrëfimi mashtrues i pushtetit që do të mbajë me çdo kusht në këmbë sadopak nga legjitimiteti i cfilitur prej skandaleve dhe koorupsioni është i kuptueshëm, efikasiteti i atij të opozitës lë vend për dyshime. A fitojnë PD-ja, aleatët e saj, kundërshtarët e pa angazhuar të Ramës, duke u mbështetur tek ideja se shpëtimi do të vijë nga përtej Atlantikut? A i jep kjo hov apo e bën më pasiv popullin e mbetur opozitar? A nuk e shkatërojnë besueshmëinë e kreut të partisë dhe deputetëve të tij, fakti se ata nuk guxojnë të flasin qoftë edhe një fjalë për grabitjen e Zvërnecit, përmes përjashtimit nga statusi i zonës së mbrojtur, vetëm se ajo prodhon para për Jared Kushner dhe Ivanka Trump? A nuk i njollos ata nxitimi për të votuar, në rrjesht, pjesmarrjen në Bordin e Paqes, sipas një axhende të përcaktuar nga Rama, nga frika se mos ngjanin si anti Trump? Duket sikur ankthi dhe preokupimi i PD-së, më shumë sesa të jetë e paranueshme dhe simpakike për shqiptarët është të jetë e tillë për trumpistët. Në këtë pikë ata ngjajnë me të mbyturin që do të kapet pas fijes së flokut. Të pretendosh se po përballesh me diktaturën e Ramës dhe të shpresosh se një politikan që tregon vetëm përçmim ndaj demokracisë, si Donald Trump, do të angazhohet ta rikthejë atë në vendin tonë të vogël, tregon nonsens, miopi dhe pafuqi politike.
Kjo fabul opozitën nuk e çon askund. Kjo u pa edhe njëherë në protestën e sotme, e cila qe konfirmimi i radhës se një pushtet që vjedh zgjedhjet, është gati e pamundur të rrëzohet edhe me lëvizje në rrugë. Në regjime ku opozitarët burgosen, ku mediat e blera nuk informojnë, po bëjnë propagandë, ku qytetarët jetonë të shantazhuar prej largimeve nga puna, zhveshjes nga të drejtat që u takojnë: si paga në shtet, bonusi i bebes, kempi për invalitët, në bazë të shënimeve që raportojnë për ta spiunët patronazhistë, vala e lëvizjeve popullore është vështirë të shndërrohet në cunam. Zakonisht sisteme të tilla rrëzohen, një herë në kaq vjet, atëherë kur kalben vetvetiu, apo si pasojë e lëvizjeve tektonike brenda llojit. Ato nuk cënohen prej të njëjtave mjete që janë efikase në kushte lirie.
Pra, në këtë pikë, opozita mund të jetë e justifikuar edhe nëse nuk prodhon dot rotacion përmes votës edhe nëse nuk ka kapacitet përmbysës përmes forcës. E vetmja gjë për të cilën mund të kritikohet nuk është pafuqia, por mungesa e moralit. Dhe këtu shkëlqen me gjithë vezullimin e saj hipokrizia se demokracinë do na e rikthejë Trump. /et
Pas përfundimit të fjalimit të Sali Berishës, në drejtim të kryeministrisë u hodhën bomba molotov, ndërsa policia shpërndau turmën me ujë dhe gaz lotsjellës. Protestuesit u zhvendosën pas kësaj te Kuvendi.
Ndërkohë një incident është shoqëruar mes deputetit të PD, Besat Xhaferri dhe forcave të rendit, ku raportohet se janë shoqëruar tre të rinj.
Në video dëgjohet që deputeti Xhaferri i thotë efektivëve të policisë që të “mos i prekë çunat”.
“Mos i prek çunat, o plehra. Mos më preku mua. Ca të qetësohem o plehra, jeni cuna të rinj, por jeni plehra. Këta ta dini. Plehra”,dëgjohet të thotë deputeti i PD, Besart Xhaferri./et
Disa efektivë policie janë lënduar nga hedhja e molotovëve dhe fishekzjarrëve drejt godinës së Kryeministrisë në protestën e opozitës.
Policia ka njoftuar se efektivët e lënduar po marrin ndihmën e parë mjekësore.
Më herët, një person u dërgua me ambulancë për trajtim mjekësor, pasi mbeti i lënduar në protestën e opozitës.
Forcat e rendit hodhën gaz lotsjellës dhe ujë pasi protestues lëshuan bomba molotov dhe fishekzjarrë drejt godinës së Kryeministrisë, sapo kryetari i PD, Sali Berisha, përfundoi fjalën e tij.
Menjëherë protestuesit u shpërndanë, ndërsa Berisha raportohet se u largua me makinë drejt selisë së PD. /et
Pas tensioneve mes protestuesve dhe policisë, Flamur Noka iu drejtuar drejtpërdrejt forcave të rendit duke i bërë thirrje të mos zbatojnë, sipas tij, urdhra të paligjshëm.
“I bëj thirrje narkopolicisë, mos u shndërroni në shërbëtore të karteleve. Mos merrni urdhra për të mbrojtur korrupsionin, por bëhuni besnik të ligjit dhe kushtetutës.
I bëj thirrje që të bëjnë kujdes, mos guxojnë të prekin asnjë qytetar. Qytetarët ndihen të dhunuar, të shantazhuar nga narkoregjimi dhe e drejta e tyre është të protestojnë. Arrestimet dhe shoqërimet tregojnë panik. Fundi është afër”, tha Noka per mediat./et
Me përfundimin e fjalimit të kryetarit të PD, Sali Berisha, protestuesit hodhën bomba molotov drejt kryeministrisë, në shenjë revolte ndaj qeverisë dhe kryeministrit Rama.
Pas hedhjes së molotovëve, policia hedh gaz lotësjellës dhe ujë në drejtim të protestuesve.
Pas përfundimit të fjalimeve, protestuesit hodhën molotovë në drejtim të kordonit të policisë./et
Login
