Nga Mero Baze

Paradoksi i parë i protestës është diferenca mes atyre që janë në shesh dhe atyre që organizojnë protestën. Pas bërjes publike të grupit organizator, shikohet qartë se ata që janë në shesh, janë shumë më lart si nga pikëpamja kulturore, por dhe nga personaliteti, se ata që kanë marrë frenat e organizimit të protestës dhe përdorimit të saj.

Kjo tregon se protesta nuk ka zgjedhur përfaqësuesit e saj në krye të organizimit, por një grup organizatorësh kanë zgjedhur të privatizojnë protestën për llogari të tyre. Dhe ky paradoks prodhon pastaj gjithë anomalitë e tjera të protestës, gjuhën linçuese, psikopatët që marrin mikrofonin, broçkullat që këpusin duke i quajtur ide, keqpërdorimet fetare dhe deri tek deliret në emër të popullit.

Duke zgjedhur një grup organizatorësh nën nivelin e protestuesve, i vetmi shpjegim është që ose organizatorët e vërtetë duan të përdorin një listë mediokrish për t’i flakur kur të mbarojnë punë, ose askush nuk merr përsipër t’i vërë emrin e vet një proteste pa qenë të sigurt për rezultatin e saj. Në të dy rastet ky standard i grupit organizator do jetë një pikë referimi për protestën sa herë të themi që “ishte historike”. Budallëku shpeshherë është gjëja më historike në këtë vend.

Paradoksi i dytë i protestës është që zemra e protestës është Partia Demokratike dhe opozitarët e përhershëm të këtij vendi që nuk duan t’ia dinë as se thotë dikush “Berisha në burg”, as se protestën e kanë kapur të tjerët. Ata janë pjesa më e vendosur e protestës, kurse konkretisht protesta punon kundër PD dhe në favor të një të majte të re radikale, ku përzihen gjithë deliret e marksistëve, ambientalistëve dhe LGBTQ-ve si në gjithë botën, dhe një partie islamike antisemite që edhe pse nuk formalizohet ekziston dhe funksionon si një detashment ilegal në politikën e Shqipërisë duke mbështetur herë një krah e herë tjetrin sipas udhëzimeve që marrin.

Nuk është se kam shumë keqardhje që “PD po mban sheshin, kurse Qorri po ha përsheshin”, por është interesante të shikosh se si të majtët radikalë në shesh, sjellin një neokomunist italian në protestë, që të tregojnë se mbështetja evropiane për protestën i përket të majtës ekstreme neokomuniste. Mund të sillte dhe PD ndonjë deputet gjerman nga ata që i çon në zyrë Berishës. Jo se do ta bënte protestën më të madhe, por të paktën do t’i jepte PD shpërblimin për atë që po bën në mbushjen e sheshit. Se kështu po punojnë si argatë të së majtës radikale.

Paradoksi i tretë janë këta socialistët e zemëruar të Edi Ramës, apo të zemëruarit me Edi Ramën, si në parti dhe jashtë saj, që janë bërë idhtarë të mëdhenj të protestës.

Që të jenë kundër Edi Ramës janë brenda lirisë së tyre dhe mund të mos i lënë kusur pa bërë politikisht, por sjellja e tyre si pronarë të protestës për t’i treguar Ramës se tani kanë dhe këta ushtrinë e tyre që do mundin Ramën është qesharake. Nuk e kam fjalën për socialistët e vjetër që kanë keqkuptimin se kjo situatë zgjidhet duke rikthyer xhaketat e 97 në pushtet. Ata e kanë si rast t’i tregojnë Ramës që jemi akoma gjallë.

Protesta reale është protestë e njerëzve të papërfaqësuar nga Edi Rama dhe pushteti i tij dhe jo protestë e njerëzve që s’kanë realizuar dot aspiratat e tyre në pushtetin e Edi Ramës. Protesta nuk ka nisur të reformojë partinë Socialiste, por ka nisur si një “revolucion” kundër sistemit aktual politik, çka në fakt është një fjali që nuk e kuptojnë as ata që e thonë, e lë më këta që e adhurojnë. Por ata që janë në shesh, nuk janë të shqetësuar për karrierën e njerëzve brenda PS dhe për preferencat e Edi Ramës brenda pushtetit të tij.

Kështu që socialistët që duan të marrin hak ndaj Edi Ramës përmes protestës, më shumë ngjajnë me servilë të një pushteti të ri që mendojnë se do vijë se sa me heretikë të një pushteti të vjetër që mendojnë se do ikë. Këta janë dhe më tragjikomikët e gjithë kësaj historie.

Aktivistja Flora Xhemani Baba ka bërë një thirrje publike për krijimin e një”Kuvendi Kombëtar Qytetar”, që sipas saj do të përfaqësojë zërin e qytetarëve dhe do të shërbejë si një institucion i ri shoqëror për ndryshimin e sistemit aktual. Në një postim në Facebook, ajo shprehet se protesta po hyn në një fazë të re dhe se tashmë kërkohet një përfaqësim legjitim i qytetarëve, duke ftuar të gjithë ata që dëshirojnë të kandidojnë të kontaktojnë me të për t’u bërë pjesë e grupit organizues.

Sipas Babës, Kuvendi duhet të përbëhet nga qytetarë nga Shqipëria dhe diaspora, të cilët janë shprehur publikisht kundër klasës aktuale politike.

“Të nderuar miq, në jetë dhe këtu në Facebook!

Protesta po hyn në një fazë të re, ku kërkohet një përfaqësim legjitim i zërit qytetar. Për këtë arsye, synohet të zgjidhet një Kuvend Kombëtar Qytetar, i përbërë nga bijtë dhe bijat më të mirë të popullit shqiptar, në Shqipëri dhe në diasporë, të cilët janë shprehur publikisht kundër kësaj kaste politike, oligarkike, kriminale, mediatike dhe patronazhiste që po e shet dhe po e shkatërron Shqipërinë tonë.

Kushdo që dëshiron të kandidojë për këtë Kuvend, lutet të më kontaktojë në Messenger ose në WhatsApp në numrin 068 4017 309 , në mënyrë që të bëhet pjesë e grupit të madh organizues që po krijohet.

Më poshtë mund të lexoni idenë dhe kriteret e propozuara:

Krijimi i KUVENDIT KOMBËTAR QYTETAR dhe i MBLEDHJES SË PËRGJITHSHME TË POPULLIT, si institucione të reja shoqërore për ndryshimin e sistemit të vjetër 80-vjeçar.

Për të zgjidhur problemin e vazhdimësisë dhe të përfaqësimit të vërtetë e të fuqishëm të Protestës Kombëtare të Qershorit 2026, propozohet krijimi i institucioneve të reja shoqërore si më poshtë:

Vetëpropozohuni ose propozoni emra të personave me kontribute publike, që mendoni se duhet t’i bashkohen këtij Kuvendi Kombëtar.

Kjo është një ngjarje e jashtëzakonshme, që kërkon vendime të jashtëzakonshme!

Mos ngurroni të jeni në anën e duhur zë historisë dhe të keni për çfarë të ndjeheni krenarë nesër për veten tuaj ose para fëmijëve tuaj!”.

Nga Ben Andoni
Historianit amerikan Snyder, njeriut që parashikoi të gjithë natyrën e pushtetit të Presidentit në detyrë të SHBA-së Trump dhe rrezikun e vendimeve të tij, mund t’i atribuojmë dhe faktin e një parashikimi sa i përket protestës së “Flamingove”. “Idetë për ndryshim duhet të angazhojnë njerëz me prejardhje të ndryshme që nuk pajtohen për gjithçka”. Kjo është e vërtetë në Tiranë, ku sensi për të dëshmuar, demaskuar dhe kërkuar drejtësi ka bashkuar fasha të ndryshme të shoqërisë në kërkim të ndryshimit dhe me një protagonizëm të madh.
Në dekadat e fundit, kronikat televizive dhe jo vetëm kanë qenë të mbushura me aksionin qytetar në tre vende ballkanike, dy nga të cilat fqinje me Shqipërinë, respektivisht Malin e Zi dhe Maqedoninë e Veriut, ndërsa rasti serb është shumë më ndryshe. Rasti i protestës në Shqipëri, tashmë i simbolizuar me Flamingon dhe me frymë krejt indipendente (të paktën deri më tani) dhe në përpjekje të sinqertë të mos e përfshijë politikën, ka hapur front të ri pune për studiuesit e protestave. Veçse vështirësia më e madhe, por edhe ajo që e bashkon rastin shqiptar me ato të vendeve të tjera ballkanike është e thjeshtë, ndërsa regjimet tejet autokratike të përgjigjen egërsisht, si në rastin e Turqisë dhe pak javë më parë dhe ajo e Hungarisë, në vendet tona përballja është hibride sepse regjimi drejtues në vendet tona ka petk demokratik. Vuçiq, Mickovski, Spajiq dhe Rama të përballin me sfida që kthehen në barrë për publikun, të kufizojnë hapësira por përballë ndërkombëtarëve të japin imazhin e një konkurrence politike demokratike shumë të drejtë. Dhe, e vërteta është se tashmë me vazhdimin e protestave, kur opozita në Shqipëri tashmë është pa tekst (!), po shikohet se faktori politik është i pafuqishëm në vend, gjithnjë e më shumë flitet e mbrohet me konceptin e demokracisë. Ky angazhim shoqëror, i cili mbart grupe të ndryshme, po kërkon transformimin e protestës në lëvizje dhe që andej nëse do t’i rezistojë procesit në një organizim politik. Por çfarëdo forme që të marrë, ajo duhet të ekzistojë, pasi përndryshe ashtu e pafuqishme për ta përballur vetë Ramën në rastin tonë, është e destinuar të bjerret. Në regjimet autoritare me tis demokratik, si rasti shqiptar, kemi organizim të qartë për të sunduar: Dhe, maxhoranca e sotme e ka heshtuar opozitën, përmes përfitimeve dhe kooptimeve të ndryshme (vargu i punësimeve të PD-istëve është mbresëlënës), e lejeve të ndryshme, e kamjes së shumëve syresh,  por edhe e lëshimit të vazhdueshëm në tandemin politik  PS dhe PD. Protesta me energjinë dhe forcën e saj shkëputi pikërisht këtë statusquo, ku përplasja e saj po përshfaqet në disa anë dhe nuk e përfill fare këtë statusquo. Veçse, tani, duhet të përfshijë dimensione politike, institucionale, ligjore dhe ato që lidhen me qytetarin. Duhen disa kushte për t’i detyruar autokratët dhe liderët e rajonit tonë që të ulen dhe kjo duhet të kuptohet sot nga protesta, që po reziston në karakterin dhe sidomos përpjekjen e madhe të shumë individëve për protagonizëm. Nëse do të duhet të mbijetojë kjo protestë duhet të kanalizohet në një Lëvizje. Dhe që të jetë e tillë, duhet të vazhdojë, të ketë liderë dhe duhet të qëndrojë aty. Këtë e bën vetëm një Lëvizje me Forcën e organizimit dhe vazhdimësisë dhe sidomos kërkesat e qarta dhe të panegociueshme, që e detyrojnë qeverinë që po të mos shikojë rrugëdalje: të kërkojë zgjidhje duke u tërhequr.
“Që rezistenca të ketë sukses, duhet të kalohen dy kufij. Së pari, idetë për ndryshim duhet të angazhojnë njerëz me prejardhje të ndryshme që nuk pajtohen për gjithçka. Së dyti, njerëzit duhet të gjenden në vende që nuk janë shtëpitë e tyre dhe midis grupeve që më parë nuk ishin miqtë e tyre. Protesta mund të organizohet përmes mediave sociale, por asgjë nuk është reale që nuk përfundon në rrugë. Nëse tiranët nuk ndiejnë pasoja për veprimet e tyre në botën tre-dimensionale, asgjë nuk do të ndryshojë.”, shkruan Timothy Snyder në librin e tij “Mbi Tiraninë: Njëzet Mësime nga Shekulli i Njëzetë” (Shtëpia e Librit, përktheu Erebara, Gj.) Nëse kjo qeveri nuk  do e ndjejë atë që ka bërë, vërtetë asgjë nuk do të ndryshojë. Këtë duhet të kuptojë një masë që sot po e kërkon protagonizmin me zor dhe që po e kthen protestën përballë vetes, pa kuptuar rrugën e vështirë dhe të domosdoshme përpara. (Javanews)

Ministri i Ekonomisë, Kulturës dhe Inovacionit, Blendi Gonxhja, ka shprehur mirënjohjen e tij për të gjitha strukturat operacionale që u angazhuan në shuarjen e zjarrit dhe mbrojtjen e Parkut Arkeologjik të Bylisit. Përmes një reagimi në rrjetet sociale, ministri vlerësoi reagimin e menjëhershëm dhe koordinimin ndërinstitucional, të cilët shmangën një katastrofë për një nga sitet më të rëndësishme të trashëgimisë kulturore në vend.

Sipas ministrit, puna për shuarjen përfundimtare të vatrës së zjarrit vijon, ndërkohë që ai bëri thirrje për një qasje serioze ndaj mbrojtjes së pasurive kombëtare.

Ministri Gonxhja veçoi përkushtimin dhe sakrificën e efektivëve që operuan në terren në kushte të vështira:

“Mirënjohje për efektivët e shërbimeve zjarrfikëse të Mallakastrës, Roskovecit dhe Albpetrolit, për punonjësit e Parkut Arkeologjik Bylis, për Prefekturën Fier, Bashkinë Mallakastër, Ministrinë e Mbrojtjes për mbështetjen ajrore, si dhe për të gjitha strukturat e Policisë së Shtetit dhe të Emergjencave Civile që kontribuan në mbrojtjen e parkut.”

Duke e cilësuar trashëgiminë kulturore si një pasuri të çmuar kombëtare, ministri theksoi se mbrojtja e saj nuk është vetëm detyrë e institucioneve, por një përgjegjësi kolektive. Ai dërgoi një mesazh të qartë për çdo person që rrezikon monumentet dhe natyrën me akte të tilla:

“Çdo akt i papërgjegjshëm që rrezikon monumentet, natyrën dhe sigurinë e komunitetit duhet të marrë përgjigjen që parashikon ligji. Bylisi u mbrojt falë përkushtimit dhe sakrificës së shumë njerëzve. Respekt!”

Ndërhyrja në Bylis është vlerësuar si një provë e rëndësishme e gatishmërisë së strukturave të emergjencave, të cilat në sezonin e verës përballen me një fluks të lartë rreziku nga zjarret në zona të ndjeshme turistike dhe historike.

Historiani dhe studiuesi Marenglen Kasmi sheh me shqetësim mënyrën se si protesta e nisur për ‘Zvërnecin’ është zhvendosur nga një kauzë konkrete mjedisore drejt një retorike më të gjerë politike, ku ndjenjat patriotike po përdoren gjithnjë e më shumë si instrument mobilizimi.

I ftuar në Apostrof Podcast nga Bjorn Runa, Kasmi shprehet se, ndërsa protesta është një e drejtë demokratike që fillimisht ngriti shqetësime legjitime rreth transparencës, mjedisit dhe mënyrës se si merren vendimet për pasuritë publike, me kalimin e ditëve, fokusi fillestar u zbeh. Në vend të debatit për projektin, dokumentet, ndikimin në zonë apo përgjegjësinë e qeverisë, në shesh filluan të dominojnë parulla më të mëdha, më emocionale dhe më pak të qarta: nga “Shqipëria nuk është në shitje” te thirrjet për revolucion dhe rrëzim sistemi.

Për Kasmin, problemi nuk është patriotizmi. Përkundrazi, ai e sheh kujdesin për interesin kombëtar si të domosdoshëm. Problemi nis kur patriotizmi kthehet në pseudo-patriotizëm dhe përdoret për të zhvendosur një protestë qytetare drejt një loje më të rrezikshme politike.

Një pikë e ndjeshme në analizën e tij është përfshirja e shqiptarëve nga Kosova, Maqedonia e Veriut dhe diaspora në një protestë që ka të bëjë me politikën e brendshme të Shqipërisë. Kasmi nuk e mohon lidhjen emocionale dhe kombëtare të shqiptarëve kudo që ndodhen me Shqipërinë, por bën dallimin mes solidaritetit kombëtar dhe legjitimitetit politik. Sipas tij, bashkëpunimi mes dy qeverive shqiptare duhet të jetë strategjik dhe afatgjatë, jo të përdoret për mobilizime momentale në funksion të betejave të brendshme politike.

Në këtë kuptim, ai e sheh momentin aktual si veçanërisht delikat. Shqipëria ndodhet në një fazë të rëndësishme të rrugës drejt Bashkimit Europian dhe çdo tension i panevojshëm, sidomos kur vishet me retorikë pseudo-patriotike, mund të prodhojë kosto politike. Kasmi përdor metaforën e kombëtares shqiptare në “minutën e tetëdhjetë”: pas një loje të mirë, skuadra humb përqendrimin, bën autogola dhe rrezikon rezultatin.

Për të, rruga e ndryshimit nuk kalon nga revolucione të paqarta, por nga përfaqësimi, programi dhe kutia e votimit. Nëse protesta kërkon të jetë më shumë se zemërim i sheshit, ajo duhet të tregojë çfarë kërkon konkretisht, kush merr përgjegjësi për të dhe çfarë alternative ofron. Përndryshe, rrezikon të mbetet një lëvizje e nisur nga një kauzë qytetare, por e zhvendosur nga retorika e pseudo-patriotizmit./TemA

Ish-deputeti i Partisë Demokratike, Edmons Spaho, thotë se pavarësisht thirrjes që i bën kryeministrit Edi Rama për të mos dhënë dorëheqjen nga presioni i protestave që po zhvillohen prej 28 ditësh në Tiranë, pasi kjo të dëmtonte rëndë Shqipërinë në një kohë që vendi është më afër se kurrë anëtarësimit në Bashkimin Europian, ai mbetet sërish kritik dhe antagonist i thekur i shefit të qeverisë.

I kritikuar nga ish-zëvendësministrja socialiste e Financave, Irena Beqiraj, për mesazhin “dëmi më i madh që do i bëje ketij vendi nuk janë e shkuara jote, por nëse do të ikje nga presioni i kësaj proteste neomarksiste, islamisto-fondamentaliste, antitrampiste, përçarëse midis shqiptarëve në rajon dhe kunder integrimit të Shqipërisë në BE” që përmes rrjeteve sociale i dërgoi Ramës, Spaho i përgjigjet ish-zyrtares së kryeministrit se “do apo nuk do ti dhe une, Shqiperia eshte shume afer integrimit europian, me merite apo per arsye gjeopolitike. Te gjithe do mbajme pergjegjesi para historise nese e djegim kete mundesi per mustaqet e Çelos”.

“I njëjti Edmond Spaho është?

Pra Edmond Spaho, po i kërkon Edi Ramës që sipas tij ishte “Gjeli i rrjepur nga krimi i organizuar ” ” të mos trëhiqet se i bën vendit një dëm të madh “!

Nuk qenkërkan gjë as titujt as karriera !

Fishta në fakt na paralajmëroi ” ka me ardh koha që shqiptarët kanë me nejt në rradhë për me u korit !!!

Turpërohen burrat edhe në pleqëri !

Gjynah”,- shkruan Beqiraj.

Përgjigjia e plotë e Edmond Spahos:

Rene, me kë sy e ke lexuar postimin tim, me atë me xham apo me atë pa xham?

Më fal, po ke ngatërruar qepët me patatet.

Asgjë nga ato që kam thënë për Ramën në të shkuarën nuk i heq presjen dhe i them edhe sot. Në postimin tim shkruaj që Rama duhet të kishte ikur me kohë për dëmet që i ka bërë vendit. Por ti këtë nuk e lexon, sepse të është thyer xhami.

Unë Ramës i them të mos ikë nga presioni i neomarksistëve, fondamentalistëve islamikë, sillogjeve të Epirit, xhamillarëve të Tetovës e Prishtinës, proletarëve të gjithë botës që nuk kanë prapanicë në vendin e tyre e duan ta rrëzojnë Trumpin në Tiranë, ambientalistëve fondamentalistë që, për fondet që marrin, duan që në Shqipëri të ketë vetëm zogj dhe kafshë të egra, të atyre që duan të fusin përçarje midis shqiptarëve në rajon dhe atyre që nuk duan integrimin europian të vendit.

Do apo nuk do ti dhe unë, Shqipëria është shumë afër integrimit europian, me meritë apo për arsye gjeopolitike. Të gjithë do të mbajmë përgjegjësi para historisë nëse e djegim këtë mundësi për mustaqet e Çelos.

Ti mund të jesh pjesë e listës së 500 asambleistëve që pretendojnë ta qeverisin Shqipërinë post-protestë. Unë nuk i besoj këto marrëzi që ti i beson.

Unë nuk jam pjesë e asnjë liste, as te lista e Asamblesë, por as te listat e Saliut apo Edit. Jam i lirë dhe flas sipas bindjes sime, pa kërkuar ndonjë shpërblim.

Irene, po unë cilën të besoj, Irenën zëvendësministre dhe drejtoreshë dogane, që kur vinte në Komisionin e Ekonomisë dhe Financave bënte be për kokën e Edi Ramës, apo Irenën e 500 asambleistëve, shakaxhie e përparimit, që kërkon shkatërrimin e gjithë institucioneve dhe drejtimin e Shqipërisë me qeveri të përkohshme që do të zgjidhet me short?

Sa për turpërimin, kur nuk ke ti që hidhesh nga një karrige në tjetrën, përse të turpërohem unë që kam ndenjur vetëm në një karrige, atë të së vërtetës?

Një këshillë: në protestë pi sa më shumë ujë. Mendja kokërr gruri është dhe nga vapa fillon e të lë.

Suksese në marrëzinë ku ke hyrë!

Ardi Stefa

Është hera e tretë që po shoh në Netflix “House of Cards”, një thriller politik që ndjek ngritjen dhe rënien e një çifti jashtëzakonisht ambicioz në politikën amerikane. Një serial jo vetëm thriller politik, por në realitet, një studim i jashtëzakonshëm mbi psikologjinë e pushtetit dhe frikën nga humbja.

Më pëlqen jashtëzakonisht shprehja “I’m controlling the fall” (“Po kontrolloj rënien”), që thotë Frank Underwood dhe që mishëron një nga idetë qendrore të serialit.

Idenë që edhe kur pushteti shembet, një politikan përpiqet të kontrollojë mënyrën e rënies, të kufizojë dëmet, të ruajë ndikimin dhe, nëse është e mundur, të përgatisë rikthimin. Kjo shprehje nuk është deklaratë force; është pranimi cinik se rënia ka nisur dhe se beteja nuk është më për fitore, por për të zgjedhur mënyrën e humbjes.

Në realitetin politik, kjo është ndoshta fjalia më e sinqertë që mund të thotë një lider kur ka humbur kontrollin mbi realitetin, por ende kontrollon institucionet. Është pikërisht momenti kur pushteti nuk lufton më për të fituar të ardhmen, por për të administruar fundin.

Sa më shumë bie besimi publik, aq më shumë rritet dëshira për ta mbajtur pushtetin. Sa më i dukshëm të bëhet konsumimi, aq më agresive bëhet propaganda. Sa më shumë zvogëlohet legjitimiteti moral, aq më i madh bëhet kontrolli administrativ.

Në këtë fazë nuk qeveriset më vendi; menaxhohet tranzicioni drejt humbjes. Emërimet e fundit, marrëveshjet e fshehta, presionet mbi institucionet, përpjekjet për të fragmentarizuar kundërshtarët, polarizimi i qëllimshëm i shoqërisë dhe krijimi i krizave artificiale janë pjesë e së njëjtës strategji: “Të kontrollosh mënyrën se si do të biesh.”

Gjithsesi, shembujt na tregojnë shumë liderë politikë, që, edhe kur e kuptonin se cikli i tyre kishte përfunduar, nuk u larguan. Përkundrazi, u kapën edhe më fort pas pushtetit. Në aparencë kjo duket kokëfortësi. Në të vërtetë, shumë shpesh është frikë dhe prova më e qartë se fundi ka filluar. Lideri nuk lufton më për vendin; lufton për të negociuar të nesërmen e vet.

Është frikë nga humbja e privilegjeve, nga drejtësia, nga hakmarrja politike, nga zbrazëtia që lë pushteti kur largohet. Sepse për disa politikanë, pushteti është identiteti i tyre. Pa të, ata nuk dinë më kush janë.

Kjo nuk është karakteristikë vetëm e pushtetit.

Edhe opozitat bien shpesh herë në të njëjtin kurth. Edhe ato, kur e kuptojnë se nuk po fitojnë besimin e qytetarëve, përpiqen të kontrollojnë rënien e tyre. Shpikin armiq të rinj, radikalizojnë gjuhën, prodhojnë protesta pa strategji dhe ushqejnë idenë se ka gjithmonë një komplot që justifikon dështimin.

Një lider i madh e kupton se pushteti fitohet përkohësisht dhe dorëzohet me dinjitet. Një lider i vogël beson se largimi është fundi i botës. Dhe pikërisht kjo frikë e shtyn të marrë vendime që e përshpejtojnë rrëzimin.

“House of Cards” vërteton se askush nuk mund ta kontrollojë rënien përgjithmonë. Mund të zgjedhë vetëm nëse do të largohet si një burrë shteti që pranon ciklin e demokracisë, apo si një sundimtar që, duke u kapur pas karriges deri në sekondën e fundit, rrëzohet bashkë me të.

Protestuesit që kanë qëndruar përgjatë gjithë natës në bulevard janë përballur me policinë që kërkon largimin e tyre.

Mesditën e kësaj të diele uniformat blu hoqën instalacionin e këpucëve të vendosura te shkallët e kryeministrisë që simbolizon largimin e të rinjve nga vendi për të emigruar jashtë vendit.

Protestuesit iu kundërpërgjigjen këtij veprimi duke u përplasur me policinë dhe duke i kërkuar procesverbalin për të kryer këtë akt.

“Ku i keni policet gra? Ku është procesverbali i këpucëve? Mos e prek gocën ku është territor publik”.

Ky është momenti kur protestuesit e mbetur në bulevard përpiqen të mos i lejojnë policët tu marrin këpucët, por dështuan.

Një tjetër tension i shënuar nga kjo përballje ishte momenti ku një polic i merr telefonin një protestuesi që po filmonte dhe refuzon t’ia kthejë.

“Jepi telefonin… Ja hajdutëria! Kjo është dhuna policore. Ky është provokim”.

Pas thirrjeve të shumta më pas aparati telefonik iu rikthye protestuesit.

Këtë të dielë protesta hyn në ditën e saj të 29-të. Në orën 19.00 tubuesit do të grumbullohen në Sheshin Skënderbej për të marshuar te kryeministria ku do të mbahen disa fjalime. Skenari i më passhëm mbetet për tu parë, njëlloj edhe përgjigjja që do i jepet mbledhjes së këpucëve.

Politologu pranë Partisë Demokratike, Ermal Hasimja, ka zgjedhur një mënyrë jo fort të zakonshme për t’iu bashkuar protestës së Tiranës: jo nga bulevardi, por nga Alpet e Zvicrës, rreth 4 mijë metra mbi nivelin e detit.

Në një video të publikuar në rrjetet sociale, Hasimja shihet duke shpalosur një pankartë me mbishkrimin “Rama jepe dorëheqjen”, slogani që dëgjohet prej ditësh në protestën para Kryeministrisë.

Mesazhi politik është i qartë, por vendndodhja e bën skenën më interesante: ndërsa protesta në Tiranë vijon të përjashtojë PD-në dhe figurat pranë saj, Hasimja duket se ka gjetur një hapësirë më të sigurt për opozitarizëm, ledhe pse shumë larg sheshit dhe shumë më afër majave alpine.

Në mungesë të një vendi në protestë, pankarta e dorëheqjes u ngjit deri në 4 mijë metra lartësi. Tani mbetet për t’u parë nëse mesazhi do të zbresë në Tiranë, apo do të “ngrijë” në borën e Alpeve Zvicerane./TemA

Nga Altin Ketro

Në debatin publik shqiptar është krijuar një prirje e çuditshme ku kushdo që shpreh një vlerësim pozitiv për qeverinë “Rama” rrezikon të etiketohet si i shitur, i kapur apo përfitues, ndërsa kundërshtimi i saj shpesh merret, apriori, si provë e ndershmërisë dhe e patriotizmit. Ky standard i dyfishtë nuk i shërben demokracisë dhe dekurajon mendimin e lirë.

Një qytetar nuk duhet të ndihet i detyruar të fshehë bindjet e tij nga frika e linçimit publik. Bindjet politike kanë vlerë vetëm kur shprehen me përgjegjësi dhe pa komplekse, pavarësisht nëse përkojnë apo jo me klimën dominuese të momentit.

Gjithnjë e më shpesh, çdo zhvillim lexohet përmes lentes së dështimit të qeverisë, sikur përgjegjësia për gjendjen e vendit të rëndojë ekskluzivisht mbi të, ndërsa çdo alternativë politike të mbetet e paprekshme nga çdo kritikë dhe përgjegjësi historike apo aktuale. Kjo qasje nuk ofron analizë të plotë politike, por një mënyrë selektive për të gjykuar realitetin.

Një qeveri, si çdo pushtet, duhet kritikuar. Kritika është mekanizmi që e mban përgjegjëse dhe e shtyn të korrigjojë gabimet. Por ajo humbet vlerën kur shndërrohet në mohim të vazhdueshëm të çdo arritjeje. Në atë rast, nuk kemi më kontroll demokratik, por paragjykim të maskuar si objektivitet.

Shpesh mjafton një problem i vetëm që të dominojë të gjithë debatin publik, ndërsa arritjet e tjera zbehen ose injorohen. Kjo nuk do të thotë se problemi nuk ekziston, por se një gjykim i drejtë nuk mund të ndërtohet mbi një fragment të realitetit.

Asnjë qeverisje nuk është e përsosur. Ajo nuk matet nga mungesa e gabimeve, por nga bilanci mes politikave që prodhojnë rezultate dhe atyre që dështojnë. Pikërisht ky bilanc, dhe jo reagimi emocional i momentit, duhet të jetë kriteri i gjykimit.

Në fund, secili ka të drejtë të mbajë qëndrimin e vet politik. Ajo që nuk duhet të bëjë është të përshtatë bindjet sipas drejtimit të erës apo të heshtë për t’i shpëtuar gjykimit të çastit. Sepse kakofonia e përditshme e debatit publik shuhet shpejt. Ajo që mbetet është koha, dhe koha zakonisht është gjykatësi më pak emocional dhe më i drejtë.

Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) ka ngritur alarmin për pasojat e rënda të valës së të nxehtit që ka përfshirë Evropën, duke bërë të ditur se nga 21 qershori janë regjistruar mbi 1.300 vdekje të lidhura me temperaturat ekstreme.

Lajmi u bë publik nga drejtori i përgjithshëm i OBSH-së, Tedros Adhanom Ghebreyesus, i cili theksoi se Evropa është kontinenti që po ngrohet më shpejt në botë, me një ritëm të rritjes së temperaturave dy herë më të lartë se mesatarja globale.

Sipas tij, nxehtësia ekstreme përbën një kërcënim serioz për shëndetin publik dhe stresi nga temperaturat e larta mbetet një nga shkaqet më të nënvlerësuara të vdekjeve. Për këtë arsye ai e cilësoi atë si një “vrasës të heshtur”, pasi në shumë raste nuk identifikohet menjëherë si shkaku kryesor i humbjes së jetës. Më të rrezikuarit janë të moshuarit, personat me sëmundje kronike, fëmijët dhe ata që punojnë ose kalojnë shumë kohë në ambiente të hapura.

Tedros theksoi gjithashtu se shumica e banesave, vendeve të punës dhe shkollave në Evropë nuk janë ndërtuar për të përballuar temperatura kaq të larta dhe të zgjatura. Kjo e bën popullsinë edhe më të ekspozuar ndaj rreziqeve që sjellin valët e të nxehtit, të cilat sipas ekspertëve po bëhen gjithnjë e më të shpeshta dhe më intensive si pasojë e ndryshimeve klimatike.

OBSH u bëri thirrje qeverive evropiane të ndërmarrin masa urgjente për mbrojtjen e qytetarëve, duke përfshirë përmirësimin e sistemeve të paralajmërimit të hershëm, përshtatjen e infrastrukturës ndaj kushteve të reja klimatike dhe forcimin e planeve të reagimit gjatë periudhave me temperatura ekstreme.

Organizata nënvizon se vetëm përmes investimeve afatgjata dhe masave parandaluese mund të reduktohen humbjet e jetëve nga valët e të nxehtit në vitet e ardhshme.

Kina arrin përparimin e fundit në projektin e “diellit artificial”.

Dy magnetë kryesorë superpërçues të reaktorëve të bashkimit, duke përfshirë magnetin më të madh në botë superpërçues të Fushës Unazore (TF) për reaktorët e bashkimit, kaloi kontrollin teknik nga një grup ekspertësh të shtunën në qytetin Hefei, kryeqendrën e provincës Anhui të Kinës Lindore.

foto nga CMG

Në teknologjitë thelbësore është arritur prodhimi nga Kina 100% dhe performanca e përgjithshme është në vendet e para të arenës ndërkombëtare.

Energjia e bashkimit bërthamor është përfshirë në “Planin e 15-të pesëvjeçar” të Kinës dhe është renditur si një drejtim kyç për industritë e ardhshme. Parimi bazë i kësaj teknologjie është i njëjtë me burimin e energjisë së Diellit, prandaj quhet “diell artificial”.

Një aksident rrugor me përfshirjen e tre automjeteve ka ndodhur pasditen e sotme në autostradën Durrës–Tiranë, në afërsi të zonës së Maminasit. Përplasja, e cila fatmirësisht nuk ka shkaktuar pasoja të rënda në njerëz, ka sjellë bllokim të qarkullimit në këtë aks të frekuentuar.

Sipas informacioneve paraprake nga vendngjarja, shkak për incidentin dyshohet të jetë bërë shpejtësia tej normave të lejuara nga ana e drejtuesve të automjeteve, çka ka bërë që ata të humbasin kontrollin dhe të përplasen me njëri-tjetrin.

Si pasojë e përplasjes, dy persona kanë mbetur të lënduar lehtë. Ata kanë marrë menjëherë ndihmën e nevojshme mjekësore dhe ndodhen jashtë rrezikut për jetën.

Efektivat e Policisë Rrugore kanë mbërritur në vendin e ngjarjes pak momente pas aksidentit. Prania e tyre ka shërbyer për menaxhimin e trafikut të rënduar që ishte krijuar si pasojë e bllokimit të rrugës, si dhe për kryerjen e veprimeve hetimore me qëllim zbardhjen e plotë të rrethanave dhe dinamikës së këtij incidenti.

Izraeli i ka shitur në mënyrë të fshehtë sisteme të avancuara ushtarake Katarit dhe Arabisë Saudite, pavarësisht mungesës së marrëdhënieve zyrtare diplomatike me këto dy shtete, sipas dokumenteve dhe fotografive të publikuara së fundmi.

Mes pajisjeve të eksportuara përfshihen sisteme të mbrojtjes kundër raketave për avionë VIP, helmeta të teknologjisë së lartë për pilotët e avionëve luftarakë F-15 dhe pajisje moderne për operacione natën.

Raporti zbulon gjithashtu se kompani izraelite kanë marrë pjesë në programin e avionëve luftarakë F-15QA të Katarit, të prodhuar nga Boeing. Përmes nënkontratave me vlerë nga 150 deri në 250 milionë dollarë, kompanitë kanë furnizuar helmeta inteligjente JHMCS, pajisje AN/AVS-9 për shikim natën dhe komponentë të tjerë të rëndësishëm për avionët luftarakë.

Helmetat u lejojnë pilotëve të shohin informacionin e fluturimit dhe të godasin objektivat me saktësi më të madhe.

Dokumentet tregojnë se edhe Arabia Saudite ka përfituar nga teknologjia izraelite përmes kontratave amerikane për avionët F-15SA. Pilotët sauditë kanë marrë qindra helmeta JHMCS dhe pajisje për shikim natën të të njëjtit model si ato të furnizuara për Katarin. Vetëm vlera e shitjes së helmetave për Arabinë Saudite vlerësohet të ketë arritur rreth 100 milionë dollarë.

Këto zbulime nxjerrin në pah bashkëpunimin e fshehtë në sektorin e mbrojtjes mes Izraelit dhe vendeve të Gjirit, edhe pse Katari dhe Arabia Saudite nuk kanë marrëdhënie diplomatike zyrtare me Izraelin. Publikimi vjen në një kohë kur në Izrael vazhdojnë debatet dhe hetimet për lidhjet e pretenduara mes bashkëpunëtorëve të afërt të kryeministrit Benjamin Netanyahu dhe interesave të Katarit, në atë që njihet si çështja “Qatargate”.

Nga Fatos Çoçoli

Jo. Kurrsesi jo! Protestat paqësore të mijëra të rinjve, që kanë arritur sot në ditën e tyre të 29-të në kryeqytet, janë tërësisht dhe thellësisht politike. Ato nuk drejtohen as kundër anëtarëve të familjes së Presidentit amerikan Donald Trump, dhëndrit të tij Jared Kushner dhe vajzës së tij Ivanka Trump, as edhe kundër investimeve të lobuara prej tyre dhe fondeve të siguruara po prej tyre, me 4 miliardë dollarë në Zvërnec dhe 1.4 miliardë dollarë në Sazan.

Megjithatë, mënyra se si shumë media prestigjoze ndërkombëtare kanë zgjedhur t’i mbulojnë keto protesta komplekse, duke e thjeshtuar raportimin në vetëm këndin që ju intereson atyre, kjo ndikon ndjeshëm në perceptimin e opinionit publik global. Prandaj dhe për protestat e zhvilluara në Shqipëri gjatë periudhës 31 maj–27 qershor 2026, është e rëndësishme të bëhet dallimi midis fakteve të verifikueshme dhe interpretimeve mediatike, që e përcjellin lajmin te qindra milionë shikues anembanë botës.

Më 12 qershor 2026, gjigandi mediatik gjerman Deutsche Welle (Lajmet Gjermane), në ditën e 13-të të protestave, jep titullin “Protestat më të mëdha deri më tani kundër resortit të familjes Trump në Shqipëri” (https://www.facebook.com/deutschewellenews/videos/1007866075127059/) . Të njëjtën gjë kanë bërë më shumë se një herë, madje me dhjetëra herë gjatë këtyre 29 ditëve, rrjetet e mëdha televizive amerikane, tejet kritike ndaj Presidentit Trump, si rrjeti CNN, më 17 qershor 2026, me titull “Turmat vazhdojnë të protestojnë kundër planit të resortit Trump-Kushner në Shqipëri” (https://edition.cnn.com/2026/06/15/world/video/ac360-isa-soares-albania) , rrjeti MSNow, data 27 qershor 2026 me titull ”Protestat rriten ndaj projektit të zhvillimit ëe Kushner në Shqipëri“(https://www.youtube.com/watch?v=DYCuYmYeJlY), rrjeti CBS, data 13 qershor 2026 me titull “Resorti luksoz i mbështetur nga Jared Kushner shkakton protesta ditore në Shqipëri”( https://www.cbsnews.com/news/jared-kushner-backed-luxury-resort-stokes-days-of-protests-in-albania/), Reuters, France 24 e me radhë. Janë 188 tituj deri tani nga mediat ndërkombëtare, tejet kritike ndaj Presidentit Trump, me deformim të qëllimshëm të informacionit.

Secili prej rrjeteve të mësipërme televizive ka një audiencë ditore (shikueshmëri ditore nga qytetarët) prej dhjetëra milionë klikimesh në mbarë botën. Për të mos folur për gazetat me ndikim të madh në opinionin ndërkombëtar, si “New York Times”, “The Guardian”, etj.

Me fjalë të tjera, publiku ndërkombëtar është informuar për 29 ditët e protestave në Shqipëri përmes lenteve të mediave të mëdha ndërkombëtare, të interesuara të jenë sa më kritike ndaj Presidentit Trump.

Për më tepër, organizatorët e protestave po mendojnë që të shtunën tjetër, më 4 korrik, në 250-vjetorin e krijimit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës, të thërrasin në Tiranë një tjetër protestë mbarëkombëtare, me pjesëmarrje të gjerë të të ardhurve nga diaspora. E cila, sërish, do të etiketohet dhe portretizohet nga mediat e mësipërme ndërkombëtare si zemërim dhe protestë ndaj projekteve luksoze të turizmit, të lobuara nga dy pjesëtarë të familjes Trump!

A rrezikojnë nga ky këndvështrim i zgjedhur prej shumë gjigandëve mediatikë ndëkombëtarë, që të dëmtohen interesat tona strategjike kombëtare? Për fat të keq, po.

Me protestën tonë kombëtare në Tiranë më 4 korrik 2026, në Jubileun e 250-vjetorit të Pavarësisë së Shteteve të Bashkuara të Amerikës, vendi ynë, vendi më pro-amerikan i Evropës, së bashku me Poloninë, rrezikon që të duket si vend anti-Trump, pikërisht për shkak të mbulimit të deformuar mediatik nga media si CNN, MSNow, CBS News, Detsche Welle, France 24, Reuters, etj.

Më 4 korrik 2026, me qindra milionë qytetarë në mbarë botën do të mendojnë se Shqipëria është një vend dukshëm anti-Trump, ngaqë të gjitha mediat ndërkombëtare të majta do ta përcjellin protestën kombëtare në Tiranë, si shprehje e zemërimit dhe e protestës së shqiptarëve ndaj dy projekteve të turizmit të luksit në Shqipëri. Sikurse kanë bërë rëndom në raportimet e tyre deri tani, për 29 ditë.

Ndërkohë që diçka e tillë nuk është e vërtetë! Dhe të vjen keq që, për të rinjtë tanë pjesëmarrës në protestë, që ky keqpërdorim dhe portretizim i Shqipërisë duket se nuk ka shumë rëndësi për ta. Mjafton që kauza e tyre të bëjë sa më shumë bujë ndërkombëtarisht. Ndërkohë që interesat tona strategjike dëmtohen.

Vendi është përfshirë nga temperatura përvëluese. Sipas sinoptikanëve kjo është fundjava më e nxehtë për këtë vit. Termometri ka shënuar këtë të diel 39 gradë në vendet e ulëta e ato bregdetare, ndërsa për shkak të pranisë së lagështirës në ajër, i nxehti ndihet edhe më shumë.

Sipas të dhënave meteorologjike, temperaturat rekord të nxehta janë shënuar këtë të diel në Berat, Fier, Elbasan, Shkodër, Gjirokastër e Tiranë.

Ndërsa në zonat e thella malore në juglindje të vendit janë regjistruar reshje të izoluara shiu, duke sjellë mot më të freskët në këto zona.

Ndërkohë, edhe java e ardhshme parashikohet të jetë nën ndikimin e valës së të nxehtit ekstrem, ku temperaturat do të rriten ndjeshëm më tej. Ditën e hënë termometri pritet të arrijë 40 gradë.
Kjo valë e të nxehtit vjen si pasojë e depërtimit të masave ajrore të lagështa me origjinë jug-perëndimore nga anticikloni i Azoreve, si dhe masat nga veriu i Afrikës.

Për shkak të efektit el ninjo sinoptikanët parashikojnë një verë me temperatura ekstreme, ku korriku pritet të jetë edhe muaji më i nxehtë.

Një zjarr i përmasave të mëdha ka përfshirë paraditen e sotme fshatin Hekal, në Bashkinë Mallakastër.

Flakët u shfaqën rreth orës 09:00 dhe përfshinë një sipërfaqe prej disa hektarësh me ullinj dhe shkurre.

Sipas të dhënave paraprake, të raportuara nga gazetarja e RTSH, Laoreta Rroshi,  zjarri dyshohet se është shkaktuar nga pakujdesia gjatë djegies së barit të thatë për pastrimin e tokave bujqësore.

Megjithëse vatra e parë u shua nga zjarrfikësit e Ballshit, era e fortë riaktivizoi flakët në mesditë, duke vështirësuar operacionin e shuarjes.

Në vendngjarje kanë mbërritur forcat zjarrfikëse të Mallakastrës, të ndihmuara edhe nga repartet e Fierit.

Për shkak të afërsisë me territorin e Parkut Arkeologjik të Bylisit, operacioni ka vijuar edhe me ndërhyrje nga ajri.

Pas disa orësh përpjekjesh, zjarri është vënë nën kontroll, por ekipet zjarrfikëse vijojnë të monitorojnë zonën për çdo të papritur, pasi era e fortë mund të riaktivizojë flakët sidomos gjatë orëve të natës.

Policia e Mallakastrës ka nisur veprimet për zbardhjen e rrethanave dhe identifikimin e personit përgjegjës, nëse konfirmohet se zjarri është shkaktuar nga pakujdesia njerëzore.

Ky rast shton shqetësimin për zjarret verore, rrezikun për zonat arkeologjike dhe menaxhimin e emergjencave civile.

Edmond Spaho ia ka kërkuar disa herë dorëheqjen Edi Ramës nga salla e Kuvendit gjatë viteve si deputet i opozitës apo edhe si nënkryetar i parlamentit. Por tashmë që qëndron jashtë politikës aktive, një nga përfaqësuesit e zëshëm të opozitës për shumë vite, i kërkon Ramës të mos lëkundet nga presioni i kësaj proteste për t’u larguar.

“Këtij populli i ke bërë dëme të pafund. Në një vend me shoqëri me formim demokratik do kishe ikur me kohë. Dëmi më i madh që do i bësh këtij vendi nuk janë e shkuara jote, por nëse do të ikje nga presioni i kësaj proteste neomarksiste, islamisto-fondamentaliste, anti-Trumpiste, përçarëse midis shqiptarëve në rajon dhe kundër integrimit të Shqipërisë në BE.”

Spaho thotë se lënia e vendit në dorë të atyre që protestojnë në bulevard do të ishte gabim.

Sipas ish-nënkryetarit demokrat të Kuvendit duket si fantazi e sëmurë, por ata që janë të interesuar që ky vend të bëjë përpara dhe jo pas, nuk do t’ia falin Ramës nëse cedon nga kjo protestë, synimi i së cilës, sipas tij, është ta kthejë vendin një shekull prapa.

Ministri i Brendshëm, Besfort Lamallari, ndau sot fotoalbumin nga takimi në Dibër me homologun e Maqedonisë së Veriut, Panče Toškovski, ku u nënshkrua marrëveshja për zbatimin e sistemit të kontrollit kufitar me një ndalesë, me synim lehtësimin e lëvizjes së qytetarëve, bizneseve dhe turistëve mes dy vendeve.

Në një postim në rrjetet sociale, Lamallari theksoi se Rruga e Arbrit, të cilën e cilësoi një investim me vlerë kombëtare të qeverisë shqiptare, ka nisur të japë efektet e saj, jo vetëm për Dibrën, por edhe për të gjithë udhëtarët që kalojnë përmes Pikës Kufitare të Bllatës.

Sipas tij, në këtë pikë kufitare kalojnë mesatarisht rreth 4 600 qytetarë në ditë, ndërsa vetëm gjatë pesë muajve të parë të këtij viti janë regjistruar rreth 700 mijë qytetarë dhe afro 300 mijë automjete.

Lamallari theksoi se zbatimi i sistemit me një ndalesë në të katër pikat kufitare mes Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut do të reduktojë ndjeshëm kohën e pritjes dhe do ta bëjë më efikase lëvizjen ndërkufitare.

“Kur një kamion kalon më shpejt kufirin, fiton ekonomia. Kur një turist pret më pak në kufi, fiton turizmi. Kur një familje kalon më lehtë për të takuar të afërmit, fitojnë njerëzit. Dhe kur dy shtete punojnë si një ekip në kufi, fiton siguria e të gjithëve dhe e ardhmja jonë evropiane”, u shpreh ministri Lamallari.

Kryeministri Edi Rama reagoi sot ndaj pretendimeve për dëmtimin e mureve antike në zonën e Ujërave Termale të Bënjës, në Përmet duke theksuar se në këtë destinacion nuk janë hequr mure antike, por është rehabilituar një strukturë e ndërtuar vite më parë.

Në një postim në rrjetet sociale, Rama publikoi fotografi të realizuara një dekadë më parë, duke shpjeguar se gjatë sistemimit të parë të zonës së Ujërave Termale të Bënjës ishte rindërtuar muri mbajtës prej betoni, i cili më pas ishte veshur me gurë.

Sipas tij, muri i mëparshëm ishte në gjendje të amortizuar dhe ndërhyrja e asaj kohe synoi stabilizimin dhe përmirësimin e infrastrukturës së zonës. Rama bën të ditur se, rehabilitimi i Bënjës u krye nga të njëjtët mjeshtër që punuan edhe një dekadë më parë.

Në reagimin e tij, Rama kritikoi gjithashtu akuzat e ngritura ndaj projektit, duke i cilësuar ato si përpjekje për të dezinformuar opinionin publik dhe për të dëmtuar një investim që, sipas tij, ka rritur cilësinë e një prej atraksioneve më të vizituara turistike në jug të vendit.

“Këmbëngula disa herë tek ky rast konkret që tregon se korja e mbetjeve të politikës dhe shoqërisë mbi ujin e pastër të protestës, është një masë e mbledhur bashkë nga instinkti i hakmarrjes ndaj Shqipërisë që i ka lënë mbrapa, dështakë që vizion kanë urrejtjen, ide kanë gënjeshtrën dhe projekt kanë vetveten”, tha Rama.