Në zgjedhjet e PD për kryetar nuk do të marrin pjesë më shumë se 10 mijë anëtarë, thotë Ervin Salianji në “Repolitix” në Report Tv duke sfiduar në një bast.

Madje, ai thotë se në letra do të shfaqet një rritje e fryrë e numrave me 300%. Më tej, Salianji krahasoi dy deklaratat kontradiktore të Berishës lidhur me numrin e kandidatëve dhe ndershmërinë e garës brenda PD.

“Nuk do të votojnë më shumë se 10 mijë anëtarë. Në deklaratën e Sali Berishës, nëse herën e kaluar kanë qenë 44 mijë anëtarë, do të jenë 54 mijë. Në realitet nuk ka për të kaluar më shumë se 10 mijë anëtarë. Po e vë bast me ju. Po qe se nuk e kanë rritur në letra me 300% numrin real, kemi një test tjetër. Kur u bë gara me 1 kandidat në 2019, doli para dhe tha që ‘kushdo që thotë që gara me 1 kandidat është e ndershme, e mbuloftë turpi i historisë!’ Tani thotë ‘gara me 1 kandidat është demokratike!’”, tha Salianji.

Kosova është në prag të zgjedhjeve të reja, kjo për shkak të moszgjedhjes së presidentit të ri.

Përballë Albinj Kurtit do të jetë Vjosa Osmani, e cila do të jetë e para në listën e LDK-së.

Gjithsesi, analisti Albatrros Rexhaj është shprehur në “Top Story” se lufta në Kosovë vijon të jetë mes LVV-së dhe PDK-së.

“Kur e shoh në retrospektivë, mendoj se kanë pasur të drejtë që LVV nuk e ka nominuar Vjosa Osmanin. Edhe sikur LVV ta nominonte, Vjosa Osmani nuk do të bëhej presidente, sepse qëndrimi i opozitës ishte shumë i fortë. Albin Kurti në vlerësimin e tij ka ardhur në përfundimin se i duhej një divorc politik me Vjosën. Ai ka dashur të dijë ku fillon e ku mbaron fuqia e tij, dhe ku fillon e ku mbaron fuqia e Vjosës. Në realitet, lufta politike në Kosovës është mes Lëvizjes Vetëvendosja dhe Partisë Demokratike të Kosovës.

PDK, pavarësisht tarumës që ka kaluar dhe nuk është e vogël, ata vazhdojnë të ruajnë numrat. Mes atyre të dyve ka një përpjekje që të futet diçka. Unë jam një prej atyre që pas Vjosës, ka shkuar me idenë për të votuar diçka të re. Është shumë problem tani që t’i bindësh njerëzit të kthehen mbrapa. Shpresoj të mbyllet me këto zgjedhje. Kam një frikë që do futemi në ciklin bullgar, deri sa të arrijmë një zgjidhje që…”, tha Rexhaj ndër të tjera.

Senati amerikan ka rrëzuar me një diferencë të ngushtë një rezolutë të propozuar nga demokratët, e cila kërkonte tërheqjen e forcave amerikane të përfshira në konfliktin me Iranin.

Rezoluta mori 49 vota pro dhe 50 kundër, ndërsa shumica republikane refuzoi të mbështeste kufizimin e kompetencave ushtarake të presidentit Donald Trump.

Në favor të rezolutës votuan edhe tre senatorë republikanë. Mes tyre ishte edhe senatorja republikane Lisa Murkowski, e cila për herë të parë mbështeti tërheqjen e trupave amerikane nga konflikti me Iranin.

Pas votimit, Murkowski deklaroi se pritej më shumë qartësi nga administrata amerikane lidhur me situatën e luftës dhe angazhimin ushtarak në rajon.

Sipas Kushtetutës së SHBA-së, vetëm Kongresi ka të drejtën të shpallë luftë. Demokratët kanë argumentuar se rezoluta synonte të riafirmonte rolin e Kongresit përballë pushtetit ekzekutiv në çështjet ushtarake.

Reza Pahlavi nën akuzë të rënda: Vrasja në Kanada zbulon anën autoritare të rrethit të tij*

Artikulli i revistës The Atlantic heton vrasjen e Massoud Masjoudit në Kanada dhe kritikat në rritje ndaj Reza Pahlavit, duke e portretizuar atë dhe rrethin e tij si autoritarë. Çfarë po ndodh brenda opozitës iraniane në mërgim?

Revista amerikane The Atlantic, në një artikull të Robert F. Worth, sugjeron se vrasja e Massoud Masjoudit në Kanada ka vënë Reza Pahlavin nën vëzhgim të shtuar nga një numër në rritje kritikësh, të cilët e shohin atë dhe rrethin e tij të ngushtë si autoritarë të rrezikshëm.

Masjoudi akuzon këshilltarët e Pahlavit për lidhje me IRGC-në

Massoud Masjoudi ishte bindur se dy këshilltarë të Reza Pahlavit po punonin fshehurazi për Korpusin e Gardës Revolucionare Islamike (IRGC). Ai dorëzoi dhjetëra ankesa dhe bëri akuza që shumë i konsideruan të pazakonta, duke përfshirë pretendimin se dy mbështetës të Pahlavit po komplotonin për ta vrarë.

Trupi i Masjoudit u zbulua më 6 mars dhe policia kanadeze akuzoi dy mbështetës monarkistë, Mehdi Ahmadzadeh Razavi dhe Arezou Soltani, për vrasje me paramendim.

Artikulli i Robert F. Worth

Në artikullin e tij “Anën brutale të monarkistëve iranianë” , Robert F. Worth shkruan se në fillim të shkurtit, ndërsa pjesa më e madhe e botës ishte përqendruar te lufta e afërt në Gjirin Persik, një emigrant iranian i zëshëm, Massoud Masjoudi, u zhduk në Kanada.

Kur trupi i tij u gjet në mars, autoritetet kanadeze akuzuan dy ndjekës të Reza Pahlavit për vrasje. Masjoudi, një kritik i ashpër i Pahlavit, kishte kaluar muaj të tërë duke denoncuar Pahlavin dhe bashkëpunëtorët e tij. Ai kishte emëruar specifikisht dy të akuzuarit dhe pretendonte se ata po komplotonin për ta heshtur atë.

Me fjalë të tjera, vrasja duket se është pjesë e një lufte më të gjerë që ka përballur Pahlavin me një rreth në zgjerim kritikësh, të cilët e shohin atë dhe ata që e rrethojnë si gjithnjë e më autoritarë.

Entuziazmi për luftë dhe zhgënjimi pasues

Në fund të shkurtit, shumë përpara se Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli të fillonin sulmet ushtarake kundër Iranit, Pahlavi dhe mbështetësit e tij shprehën entuziazëm për luftën. Ata pretenduan se më shumë se 100,000 dezertorë nga strukturat e sigurisë iraniane ishin gati të ndihmonin ish-kurorin për të sjellë një epokë të re. Pahlavi dukej se priste një kthim triumfal, i ngjashëm me pritjen masive që pati Ruhollah Khomeini në 1979.

Por Pahlavi nuk u kthye. Më shumë se dy muaj pas luftës, Ngushtica e Hormuzit mbeti e mbyllur dhe regjimi iranian ishte ende në pushtet. Pahlavi dhe shumë mbështetës të tij e bënë të qartë se ndiheshin të tradhtuar nga negociatat e paqes në vazhdim dhe vazhduan të kërkojnë sulme të mëtejshme ajrore.

Një mbështetës i shquar, anëtar i bordit të organizatës jofitimprurëse të Pahlavit, shkroi në X: “Lufta nuk shkoi siç e doja unë.” Ai shtoi se mbështetësit e regjimit ishin “kafshë” dhe se Teherani “duhej bombarduar çdo ditë me 5,000 objektiva”.

Kritikat brenda opozitës

Ndërkohë, kritikët e Pahlavit brenda opozitës i intensifikuan sulmet, duke e përshkruar atë si fashist dhe një figurë me kapacitete intelektuale të kufizuara, që drejton një kult toksik të orientuar nga lufta. Nikahang Kowsar, dikur aleat i ngushtë, shkroi në prill se Pahlavi ishte “një njeri me privilegj trashëgues, pa arritje serioze, i aftë të lëvizë me erën dhe jashtëzakonisht i zoti të mbajë miliona njerëz emocionalisht të investuar, duke ofruar vetëm kontradikta, iluzione dhe zhgënjim”.

Këshilltarët si “Rottweiler”

Artikulli sugjeron se këshilltarët e Pahlavit po e pozicionojnë atë si monark – trashëgimtarin e “trashëgimisë së lavdishme” të një monarkie 2500-vjeçare – dhe se ky projekt kërkon luftë politike kundër kujtdo që nuk pranon supremacinë e tij.

Një person që kishte punuar me këshilltarët Amir Etemadi dhe Ali Ghazizadeh (ose Ali Reza Etemadi) i tha Worth se ata besonin se “thyerja e opozitës është po aq e rëndësishme sa lufta kundër regjimit. Ata vërtet besojnë se Pahlavi nuk mund të jetë efektiv nëse nuk është zëri i vetëm”.

Dy këshilltarët nuk vonuan të bënin armiq. Në 2018, Kowsar – ende afër Pahlavit – u përplas me ta. Ai më vonë tha se ata silleshin si “Rottweiler”: të nënshtruar ndaj Pahlavit, por armiqësorë dhe të vrazhdë me të gjithë të tjerët.

Rasti i Massoud Masjoudit

Një tjetër figurë e opozitës që u largua nga këshilltarët e rinj të Pahlavit ishte Massoud Masjoudi, matematikan dhe aktivist me bazë në Kanada. Fillimisht ai admironte Reza Pahlavin dhe, së bashku me Ghaseminejad dhe Etemadi, ishte pjesë e rrjetit të emigrantëve iranianë të njohur si Iran Revival (Farashgard). Por shpejt u zhgënjye dhe u bë një nga kritikët më të zëshëm të lëvizjes.

Masjoudi u bind se dy këshilltarët e rinj po punonin fshehurazi për IRGC-në. Ai dorëzoi ankesa të shumta dhe pretendoi se dy mbështetës të Pahlavit – Mehdi Ahmadzadeh Razavi dhe Arezou Soltani – po komplotonin për ta vrarë. Trupi i tij u gjet më 6 mars dhe çifti u akuzua për vrasje me paramendim. Një deklaratë gjyqësore thotë se çifti takoi një praktikues të mjekësisë tradicionale në Vancouver për të marrë një substancë vdekjeprurëse për të “hequr qafe” Masjoudin.

Manipulimi në rrjete sociale

Në mes të 2023, eksperti i manipulimit në rrjete sociale Jeff Golberg publikoi një raport që dokumentonte një fushatë të madhe të koordinuar online me llogari të rreme që lavdëronin Pahlavin. Raporti identifikoi 4,765 llogari që postonin më shumë se 100 herë në ditë dhe gjeneruan 843 milionë tweet-e.

Kritika për nxitjen e protestave

Artikulli i The Atlantic vë në dukje se pas kryengritjes së janarit dhe shtypjes së përgjakshme të saj, Pahlavi u kritikua ashpër për inkurajimin e njerëzve të protestonin duke bërë pretendime të pabazuara për dezertime masive brenda forcave të sigurisë iraniane – pretendime që mund të kenë dhënë një ndjenjë të rreme sigurie.

Reagimi pas armëpushimit

Pas njoftimit të Donald Trump për armëpushim me Iranin më 7 prill, Pahlavi lëshoi një fjalim ku pranoi se vendimi kishte “zhgënjyer shumë prej jush”. Ai më pas nisi një turne evropian duke promovuar ndryshimin e regjimit dhe akuzoi Mbretërinë e Bashkuar për pajtim.

Megjithatë, kritikët e tij brenda opozitës ishin më të zëshëm se kurrë. Në fund të muajit të kaluar, një nga monarkistët më të shquar brenda Iranit, i burgosuri politik Manouchehr Bakhtiari, u bashkua me ta. Në një mesazh audio të ashpër drejtuar Pahlavit, Bakhtiari deklaroi: “Midis atyre që pretendojnë se mbështesin monarkinë, ti je ai që e ke tradhtuar më shumë atë që dikur u betove të mbrosh”.

Thirrjet e Pahlavit për më shumë bombardime kanë marrë një ton gjithnjë e më të dëshpëruar, teksa Trump duket se është lodhur nga lufta. Kur Worth pyeti një mbështetës të shquar se si do të përballonte Republikën Islamike tani që shumë strategji kishin dështuar, ai u përgjigj: “Nëse ushtria amerikane mund të garantojë uljen e kurorëprincit në një qytet iranian, kjo do të ndryshojë rezultat. Unë mendoj se IRGC do të shembet”.

Worth përfundon se u befasua jo vetëm nga pamundësia e këtij skenari, por nga vetë skenari. Pahlavi mund të mos jetë as i gatshëm të ndërmarrë një udhëtim aq të rrezikshëm. Siç i tha Pahlavi një intervistuesi në 2023: “Jeta ime për 40 vitet e fundit ka qenë këtu në Amerikë. Fëmijët e mi jetojnë këtu, miqtë e mi jetojnë këtu, të gjithë që njoh janë këtu. Nëse do të kthehesha, çfarë saktësisht do të kthehesha?”

*Reza Pahlavi nën akuzë të rënda: Vrasja në Kanada zbulon anën autoritare të rrethit të tij – Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI)

Analisti Lorenc Vangjeli ka komentuar debatet e krijuara pas pranisë së aktorit Robert Ndrenika në seancën gjyqësore ndaj Erion Veliaj, duke e cilësuar gjestin e tij si “një akt njerëzor”.

Në studion e emisionit “Trialog” në RTSH, Vangjeli u shpreh se reagimet e ashpra në rrjetet sociale ndaj Ndrenikës janë të padrejta dhe të mbushura me “neveri të pafundme”. Sipas tij, kritikat nuk mbështeten në prova apo fakte që të cenojnë figurën dhe veprimin e aktorit.

Vangjeli theksoi gjithashtu se Ndrenika, si një ikonë e artit shqiptar, po sulmohet padrejtësisht, ndërsa për Veliajn kujtoi parimin e “pafajësisë së prezumuar”, duke theksuar se ai mbetet një politikan nën akuzë dhe jo i dënuar.

“Unë nuk shikoj atje vetëm sallën e një gjyqi, përtej kësaj salle gjyqi është një sallë tjetër që është gjyqi popullor dhe pastaj dhe një tjetër ku secili bëhet dhe gjyqtar dhe prokuror. Të gjithë akuzatorët e zotit Nderika nuk sjellin asnjë fakt, asnjë provë që të cenojnë aktin tij. Ajo çka pashë unë në sallë është krejt e kundërta që thotë një shumicë që bërtet ose një pjesë e shoqërisë shqiptare që bërtet, sepse kam ndjerë një neveri të pafundme për këtë lloj reagimi. Atje shikoj një akt njerëzorë dhe moralisht  më epërme se një shumicë ulëritëse që përqafon një tjetër qenie njerëzore e cila ndodhet në fatkeqësi. I pari është një ikonë i cili merret nëpër gojë sepse shumë kush më gojë të shprishur mendon se ai mund të jetë pasta ideale e dhëmbëve, kurse i dyti është një politikan nën akuzë dhe në Evropë quhet me pafajësi të prezumuar”, u shpreh Vangjeli.

Ervin Salianji thotë se të paktën 3 deputetë të Partisë Demokratike janë në mbështetje të tij dhe janë të gatshëm ta thonë hapur nëse ish-deputeti ua kërkon.

Ai është i bindur se lëvizja e tij brenda PD-së do të fuqizohet edhe më shumë me kalimin e Kohës.

“Unë do bëj një betejë për të çliruar PD deri në fund, në PD dhe me demokratët. Për ta marrë për shembull, kur lamë mandatet isha ndër të paktët, por i vetmi që fola gjatë për dërrmimin që do t;i bëhet PD nga lënia e mandateve. Të gjithë aty kolegët, ngaqë e thënë kryetari i PD, thanë duhen lënë. Tani dalin të gjithë që thonë që kemi qenë kundër”,- tha Salianji.

Avokati Edmond Petraj tha në Real Story se në sistemin e drejtësisë duhet të ndërhyhet në disa faza të procedimit penal, duke nisur nga regjistrimi i hetimit dhe mënyra e ndjekjes së çështjes. Sipas tij, Kodi i Procedurës Penale ka nevojë të rishikohet, sidomos në raportin mes gjyqtarit dhe prokurorit gjatë hetimit dhe vendosjes së masave të sigurisë. Petraj theksoi gjithashtu se duhen rregulluar fazat e përfundimit të hetimeve, thirrjes si i pandehur dhe afatet e seancës paraprake.

“Duhen ndërhyrë në disa faza: fillimi i hetimit, regjistrimi i procedimit penal, pjesa e Nesti Andonit. Kodi i procedurës duhet të përfundojë; pjesa e marrëdhënies së zhvillimit të hetimit, gjyqtari që jep masën e sigurisë dhe i kërkon llogari prokurorit. Janë disa elemente që duhen parë dhe rregulluar, pastaj është pjesa e përfundimit të hetimeve, thirrja si i pandehur. Kemi afatin e seancës paraprake që duhet të ndryshojë.”

Ish-prokurori Ervin Karanxha tha se ka ardhur koha për ndërhyrje në mentalitetin e sistemit të drejtësisë, duke theksuar se jo gjithçka duhet të fokusohet te burgu si zgjidhje. Sipas tij, Gjykata e Lartë ka dhënë sinjale pozitive për ndryshim, ndërsa standardet duhet të jenë në përputhje me nenin 18 dhe parimin e barazisë para ligjit për të gjithë qytetarët.

Karanxha ngriti shqetësimin për ngarkesën e madhe të dosjeve në gjykata dhe kërkoi që drejtësia të shihet në kompleksitet, duke vënë në pikëpyetje nëse qytetarët po marrin realisht drejtësi.

“Paraburgimet, duhen ndërhyrje. Ka ardhur koha të ndërhyjmë edhe në mentalitet; ka njerëz që vetëm burgun njohin. Gjykata e Lartë e dha një sinjal pozitiv që duhet të ndryshojë. Standardet duhet të jenë në akordancë me nenin 18, si për fukaranë dhe për atë që dyshohet për vepra penale të rënda; të gjithë janë të barabartë para ligjit.

GJKKO është 2 për qind e gjyqeve të shqiptarëve. Kjo duhet të ishte bërë që në fillim; Gjykata e Apelit ka 60 mijë dosje në dorë. Ne i shërbejmë ndërkombëtarëve, është luftë për korrupsionin, por a do marrin drejtësi shqiptarët? Sot s’kemi afat, ndaj të shihen në kompleksitet.”

Ministri i Drejtësisë Toni Gogu tha për Real Story se reforma në drejtësi nuk ka dështuar, duke theksuar se Shqipëria ka bërë një dallim thelbësor nga vendet e tjera aderuese falë këtij procesi.

Sipas tij, reforma mbetet projekti më afatgjatë dhe më i suksesshëm, megjithëse nuk është ende përfundimtare apo e përsosur dhe kërkon ndërhyrje të mëtejshme plotësuese. Gogu u shpreh se reforma në drejtësi do të vazhdojë të sjellë efekte pozitive.

“Reforma në drejtësi nuk ka dështuar. Shqipëria, për shkak të reformës, ka bërë një dallim thelbësor nga të gjithë aderuesit; nuk ka si të ketë dështuar duke qenë projekti më afatgjatë dhe më i suksesshëm. Reforma në drejtësi patjetër që nuk është përfundimtare, e përsosur; ka nevojë për një sërë ndërhyrjesh plotësuese. Reforma në drejtësi në Shqipëri do të vijojë të sjellë efekte pozitive dhe do të ketë nevojë për ndërhyrje plotësuese deri në ditën që do të jemi vend anëtar i BE.”

Deputeti i Partisë Demokratike, Blendi Himçi, ka deklaruar se heqja e “non gratës” për kreun e PD-së, Sali Berisha, është shumë pranë.

Në një intervistë për gazetarin Besard Jacaj në rubrikën “Përballë Lajmit” në Klan News, Himçi u shpreh i bindur se së shpejti do të ketë zhvillime konkrete lidhur me këtë çështje, duke e cilësuar vendosjen e sanksioneve si një veprim të qëllimshëm për të goditur opozitën shqiptare.

Pjesë nga diskutimi në studio:

Besard Jacaj: Ka ndonjë të re nga Partia Demokratike për non gratën ndaj z. Berisha në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, se ka diskutime, zëra?

Blendi Himçi: Sigurisht që ne jemi pranë heqjes së non gratës për liderin tonë të opozitës. Sigurisht, me heqjen e non gratës do të provohet edhe një herë fakti se si kanë operuar qeveria, në bashkëpunim me organizatat jofitimprurëse funksionale në Shqipëri, siç ishte ajo e Fondacionit Soros, për të vendosur non gratën në mënyrë të qëllimshme, për ta denigruar opozitën në mënyrën më të keqe të mundshme dhe për të goditur liderin e saj, Prof. Dr. Sali Berishën. Ne jemi në pritje. Sigurisht, ju garantoj se do të ketë një lajm shumë të mirë dhe shumë shpejt, Bes. Nuk është çështje e një fake news, por është një gjë e vërtetë që shumë shpejt do ta ndajmë këtë lajm të mirë së bashku.

Besard Jacaj: Po, a ka një dokument, ka një diskutim? Se kjo është thënë që kur u ndryshua administrata e SHBA-ve, që PD-ja rrit shpresat…

Blendi Himçi: Jo, jo, ka goxha hapa të mëtejshëm në këtë lloj aspekti për mënyrën, për heqjen e non gratës për liderin tonë historik. Padiskutim do ta shikoni, nuk mund t’ju jap më shumë detaje, sepse edhe unë informacionin tim e kam të kufizuar.

Përballë Nikoll Lesit për 35-vjetorin e gazetës ”Koha Jonë”, kryeministri Edi Rama rrëfeu episodin e dhunës së ushtruar ndaj tij në atë periudhë, duke treguar momentet dramatike pas sulmit fizik që pësoi. Rama tha se autorët e kishin lënë të plagosur në tokë, duke menduar se kishte humbur jetën, ndërsa ai kujtoi frikën, kaosin dhe atmosferën e terrorit që mbizotëronte. ”Ishte katastrofë totale. Mjeku në spital më tha se plagët ishin tentativë për vrasje, ndërsa në Francë më thanë se më kishte shpëtuar gjatësia dhe sporti”, u shpreh Rama gjatë bisedës.

Nikollë Lesi: Koha jonë i rrëzoi Saliut referendumin e 94-trës dhe bëri shumë mirë. Por unë po të përgjigjem me Spartak Ngjelën sepse nuk e them dot. Spartak Ngjela thotë po të mos ishte gazeta Koha jonë e periudhës 92-97 thotë avokati, avokati na ndjek dhe mund ta thotë, tha: Do ishte akoma Saliu mbret sot e kësaj dite, as PS në pushtet dhe asgjë. Do kishte ndryshuar çfarë të donte ai, si mbretëri do ishte kthyer. Koha Jonë i doli përballë. Shumë veta e akuzojnë, por Koha jonë realisht se vjen të djegia e gazetës Koha Jonë në 3 mars ’97. Nuk e di si e ke ndjekur Edi? Jam kurioz djegin e gazetës Koha Jonë. A ke qenë në Shqipëri në 3 mars apo jo?

Kryeministri Edi Rama: S’kam qenë unë se unë u paketova i pari dhe ndejta disa ditë në shtëpi dhe pastaj ika në Francë. Ishin dy momente që kuptova se sa thellë kishte vajtur ideja domethënë, që e para se ajo skena që tregon ti tek spitali, ajo ishte jashtëzakonshme.

Nikollë Lesi: Po kam qenë dëshmitar.

Kryeministri Edi Rama: Jo, jo. Po ishte e jashtëzakonshme nga ana ime. Se unë në momentin kur ata më lanë në tokë menduan që mbarova. Ata menduan që mbarova se më lanë në tokë dhe unë, se harroj i shtrirë shoh gjithë dritaret, se shtëpia ime ishte te një si formë si dy L me një oborr të brendshëm ishin parafabrikatet dhe ishte një bllok dhe shoh gjithë dritaret, dritat me njerëzit në dritare. Ishte kështu si një amfiteatër. Edhe aty mora fuqi, u çova dhe fillova duke iu bërtitur atyre. Rrini nëpër dritare po kështu do t’ju vini juve nëpër shtëpi. Duke mbajtur fjalim. E kupton? Se isha akoma i nxehtë, nuk isha i vetëdijshëm unë se çfarë ndodh. Ndërkohë hunda bënte kër-kër-kërk edhe pastaj dal në rrugë afër te parafabrikatet poshtë, te ish-Uzina Enver. Dal në rrugë për të marrë makinë nuk ndalonin makinat, nuk ndalonin dhe unë isha gjak dynjaja dhe më morën dy çuna ndaluan, më morën. Se kur unë po flisja më vjen dikush dhe më thotë boll se po humb shumë gjak dil merr një makinë. Të kujtohet që doli ajo teoria që i kanë hedhur bojë që Serveti i shkretë me ata i kanë hedhur bojë të kuqe sipër, ka hedhur bojë sipër që të duket.

Nikollë Lesi: Kanë qenë në faqe të parë ato.

Kryeministri Edi Rama: Kjo është bojë. Edhe mua akoma më rrinte mendja te lufta edhe thashë të shkoj ta bëj një foto përpara, jo para fotos thashë të shkoj njëherë të lajmëroj dikë se unë mund të iki dhe s’merr vesh se për çfarë dhe shkova te Sandër Furxhiu te shtëpia e Sandër Fuxhiut që punonte për BBC, që t’i lija ti thosha ja ku më ke dhe pastaj shkova te Kumi. I shkreti edhe ai dridhej. Ai dridhej më thoshte mua mos thuaj që e ke bërë te unë. Aty e shihja që ishte një situatë…,frikë e madhe, frikë e madhe. Mos thuaj që e ke bërë te unë të lutem fotografinë o i shkret. Dhe kur shkoj në spital ata çunat më thanë mua tani ne po të lëmë këtu. Nuk më çuan deri te dera. Më lanë, ishin 20-30 m larg dhe te dera unë akoma duke ecur se fillova të ftohesha dhe filloi të dridhej trupi edhe te dera ishte një ushtar. Ai ushtari ishte në qejf të vetë. Unë duke kaluar ai u çua, ku shkon ti tha. I thashë diçka që s’duhet ta thosha, po ja thashë. Nuk i bëri përshtypje atij, u ul prap ai. Hyj brenda unë më del një infermiere dhe një doktor. Edhe ajo infermierja po më shihte, i thashë unë, Edi Rama jam unë, i Kohës tonë. Ai doktori tha: “Moo ku më ra ky mua”. Të betohem. Ai gjatë kohës që më qepte, më thoshte Skënder. Më erdhi pastaj mu fut ai tjetri i këtyre që ishin me xhupa të zi mu fut brenda ai, u fut në sallë, u fut u shtri te krevati tjetër. Ishte katastrofë totale. Erdhi doktori kjo është tentativë për vrasje, pastaj dhe atje në Francë kur më pa ai mjeku, që më pa këto plagët tha, të ka shpëtuar gjatësia dhe sporti.

Nikollë Lesi: Me këtë atmosferë erdhi dhe djegia e gazetës Koha Jonë më 3 mars 97.

Kryeministri Edi Rama: Kështu që unë nuk kam qenë këtu kur u dogj. Po ajo ishte kapaku domethënë.

Nikollë Lesi: Ajo histori, ndejtëm 42 ditë s’doli gazeta Koha Jonë. Të tjerat dilnin. Pastaj iku stafi, pastaj u shpërnda ra pak kështjella. Erdhi dhe PS-ja në pushtet pastaj disa s‘ gjetën punë, diku nëpër punë të shtetit dhe pastaj filloi beteja e dytë që nuk do të pëlqejë se je kryetar i Partisë Socialiste, po unë jam i detyruar ta them se është përvjetori i 35 i gazetës Koha Jonë dhe kjo është historia si djathtas si majtas. Majtas është pak më butë.

Kryeministri Edi Rama: Mos e bëj krahasimin tani se me ato që ke përjetuar ti e familja. Po prit se ti nuk po thua pjesën e familjes.

Nikollë Lesi: Më hodhën shtëpinë në erë.

Kryeministri Edi Rama: Po shtëpia në erë, po bashkëshorten, po fëmijët të vegjël fare. Jo, po ti, çuni i atij, do ta vrasim, do ta bëjmë. Domethënë dhe jo njëherë, jo njëherë. Pesë vjet rresht.

Nikollë Lesi: Edi se më ktheve prapë. Mbaj mend Edi se në një moment gryka e topit, e tankut që ishte drejtuar nga ato të Gardës kanë pasur te liqeni, ka pasur një tunel garda. Është ai tuneli që dilnin tanket e gardës dhe isha në kat të dytë te shtëpia aty te Petro Nini ku, me ato grilat e vogla që ishin atëherë të kohës ashtu, dhe dëgjoj unë këtë gjuhën pak veriore, se s’dua të fyej njeri, zona të caktuara po besoj e nënkupton që thoshin bjeri vëlla me grykën e topit ta hedhim në erë Nikoll Lesin. Ndërkohë ishte dhe shefi i ushtrisë, Adem Çobani ka qenë shefi i ushtrisë atëherë, burrë zotëri, ka ikur në Amerikë tani, ai ishte në kat të gjashtë e i thotë një tjetri se dëgjoheshin, gjithë frikë se kalamajtë i kisha shtrirë, gruaja atje…, unë isha në errësirë dhe dëgjoja jashtë grykën e topit që e kishte drejtuar te dritarja e shtëpisë. Mos se kemi shefin e shtabit këtu, se mos hedhim në erë dhe atë, se më kishin shkatërruar. Pra në fakt nuk bëhet krahasim, por më lejo prapë të vij në vite, se janë 35 vite Edi. Dhe pastaj në kohën e PS-së u kërkua imuniteti i botuesit Koha Jonë dhe është beteja e parë që më lejo ta them tashi me qenë se kam kaluar prefiksin me gjashtë, jam burrë i vjetër, më i vjetër se ti.

Përfaqësuesi i Izraelit në Eurovision Song Contest 2026, Noam Bettan, ka deklaruar se mbeti i habitur nga protestat që ndërprenë performancën e tij gjatë gjysmëfinales së parë në Vjenë. Sipas raportimeve, gjatë interpretimit të këngës “Michelle”, në sallën Wiener Stadthalle u dëgjuan fishkëllima dhe thirrje si “Stop gjenocidit”, ndërsa disa protestues u larguan nga sigurimi.

Në një intervistë për BBC-në, Bettan tha se ishte në dijeni të tensioneve përpara performancës, por reagimi i audiencës sërish e tronditi. “Dëgjova fishkëllima dhe gjithçka tjetër. Ishte një moment shoku për mua”, u shpreh ai.

Pjesëmarrja e Izraelit në Eurovision vazhdon të shkaktojë debate për shkak të luftës në Gaza. Pesë transmetues publikë europianë nga Spanja, Holanda, Irlanda, Islanda dhe Sllovenia, bojkotuan edicionin e këtij viti, duke argumentuar se pjesëmarrja e Izraelit bie ndesh me vlerat e tyre publike.

Nga ana tjetër, transmetuesi izraelit Kan e cilësoi bojkotin si “kulturor” dhe një goditje ndaj lirisë së shprehjes. Bettan u shpreh me shpresë se vendet bojkotuese do të rikthehen në edicionet e ardhshme të festivalit.

Lufta në Gaza nisi pas sulmit të Hamas ndaj Izraelit më 7 tetor 2023, ku u vranë rreth 1,200 persona dhe 251 të tjerë u morën peng. Sipas Ministrisë së Shëndetësisë në Gaza, numri i viktimave palestineze ka kaluar 72 mijë, shifra që konsiderohen përgjithësisht të besueshme nga OKB-ja. Izraeli i ka mohuar akuzat për gjenocid ndaj palestinezëve.

Dinamo është shpallur fituese e Kupës së Shqipërisë për edicionin 2025/2026. Në sezonit e 74-t të këtij kompeticioni, blutë mposhtën në finale Egnatian me rezultatin 3-2, me golat e Malomos, Bregut dhe Mustafa. Për rrogozhinasit shënuan Buric e Adjesa.

Rrogozhinasit humbën shërbimin e Bakajokos që në fllim të takimit, i cili u ndëshkua me karton të kuq për shkak të një ndërhyrja të ashpër në dëm të portierit Teqja. Në fillim të pjesës së dytë edhe Dinamo mbeti me 10 lojtarë, Malomo u ndëshkua me kartonin e dytë të verdhë.

Gjithsesi, kjo nuk i pengoi të besuarit e trajnerit Ilir Daja, që të sigurojnë trofeun e 15-të të këtij lloji në historinë e klubit.

Kjo ishte finalja e pestë në total për rrogozhinasit, ndërsa kanë triumfuar dy herë(2023 dhe 2024).

Dinamo-Egnatia 3-2

Shënues: Malomo 36′, Bregu 42′ Mustafa 84’/Buric 81′, Adjesa 90’+3

Mbyllet sfida

90’ +3 – Egnatia ka ngushtuar shifrat përballë Dinamos, Adjesa është treguar i saktë brenda zonës me një goditje me kokë.

90’ – Jepen 5 minuta shtesë

88’ – Xhemajli ka një mundësi të mirë brenda zonës dinamovite, por gjuajtja e tij me kokë ka përfunduar jashtë.

84’ – Dinamo shënon dhe golin e tretë përballë Egnatias. Mustafa ka lëshuar një goditje të fortë nga distanca duke mposhtur portierin Tandilashvili.

81’ – Egnatia ngushton shifrat, Buric ka përfituar nga një pasguri e mbrojtjes kryeqytetase për të dërguar topin në rrjetë.

74’ – Një tjetër gol i anuluar, kësaj radhe për Egnatian për një ndërhyrje të parregullt në sulm nga Adjesa.

72’ – Dinamo arrin të gjejë dhe golin e tretë me anë të Vilës, por është anuluar për pozicion jashtë loje.

61’ – Aleksi tenton portën dinamovite, por gjuajtja e tij përfundon mbi traversë.

60 ‘ – Fernando bën gjithçka mirë në zonën e dinamovitëve, por gjuajtja e tij është pritur nga Kiri.

51′ – Malomo ndëshkohet me kartonin e dytë të verdhë, Dinamo mbetet me 10 lojtarë, barazohen forcat në fushë.

50’ – Tandilashvili bën mrekullinë pas gjuajtjes së Malomos, Egnatia shpëton nga pësimi i golit të tretë.

Ka nisur pjesa e dytë në “Air Albania” mes Dinamos dhe Egnatias.

Mbyllet pjesa e parë

Malomo ndëshkohet me kartonin e dytë të verdhë, Dinamo mbetet me 10 lojtarë, barazohen forcat në fushë.

45’+6 – Një tjetër tentativë e Bregut, por kësaj radhe përfundon jashtë.

42’ – Goooool, Bregu ka dyfishuar shifrat përballë Egnatias me një verim individual, një gjuajtje mjaft e bukur e sulmuesit ka mposhtur portierin Tandilashvili.

36’ – Gooool! Dinamo ka arritur të zhbllokojë sfidën me anë të Malomo pas një aksioni të vrullshëm nga e djathta.

29’ – Egnatia organizon një aksion të shpejtë, por në fund Albanese nuk arrin të përfitojë duke u bllokuar nga mbrojtja dinamovite.

25’ – Dinamo krijon mundësinë e parë të rrezikshme në zonën e Egnatias, por goditja e Guindos ka përfunduar mbi traversë.

Rinis sfida pas 13 minutash pritje…

Loja është ndërprerë në “Air Albania”, pritet ambulanca

5’ – Një përplasje e fortë mes Bakajokos dhe portierit Teqja ka bërë që portieri i Dinamos të lërë fushën i dëmtuar, ndërsa sulmuesi i Egnatias është ndëshkuar me karton të kuq pas një rishikimi në VAR.

1’ – Egnatia jep sinjalin e parë në drejtim të portës së Dinamos me një goditje të Ruçit, por Teqja është i kujdesshëm.

Ka nisur në “Air Albania” finalja e Kupës së Shqipërisë mes Dinamos dhe Egnatias, që po vjen për shikuesit në ekranin e RTSH.

Dinamo-Egnatia

Dinamo: Teqja, Ismaili, Dita, Aliji, Neziri, Qardaku, Qefalija, Malomo, Bregu, Guindo, Nani. Trajner: Ilir Daja

Egnatia: Tandilashvili; Alijev, Xhemajli, Sota, Fangaj, Haime, Fernando, Aleksi, Ruçi, Bakajoko, Albanese. Trajner: Nevil Dede

I ftuar këtë mbrëmje në emisionin ”KOHA JONË-DEBAT” për 35-vjetorin e gazetës ”Koha Jonë”, kryeministri Edi Rama përballë Nikoll Lesit tregoi për herë të parë një episod të panjohur nga fillimet e pluralizmit politik në Shqipëri. Rama kujtoi takimin e zhvilluar në vitin 1992 mes piktorit shqiptar nga Mali i Zi, Gjelosh Gjoka, dhe presidentit Sali Berisha në Presidencë. Sipas Ramës, Gjoka dëshironte prej kohësh të takonte Berishën, por nuk po arrinte të siguronte një takim. Rama tregoi se i kishte dërguar një letër prezantimi Berishës dhe se përgjigjja kishte qenë surprizuese: takimi do të zhvillohej vetëm nëse Rama do të ishte i pranishëm.

”Këtu ( te gazeta KOHA JONE) është ajka e trurit të këtij vendi”, tha Rama duke kujtuar fjalët që sipas tij Berisha kishte thënë teksa mbante në dorë gazetën ”Koha Jonë”.

Pjesë nga biseda

Kryeministri Edi Rama: E di çfarë më ke më ke kujtuar, më ke kujtuar një episod që mbase ta kam thënë dhe mbase që publikisht do ta them për herë të parë se s’e kam thënë ndonjëherë, po disa njerëzve ia kam treguar. Në fillimet fare të pushtetit të Partisë Demokratike vjen në Tiranë Gjelosh Gjoka. Gjelosh Gjoka, piktor i famshëm shqiptar nga Mali i Zi që jetonte në Gjermani edhe kishte ëndërr të takonte doktorin, e kishte ëndërr. Edhe i them unë shiko i thashë vetëm po t’i çoj unë një kërkesë, ti mund ta takosh ndryshe s’ka për të takuar. Jo tha çfarë tha mos u ngatërro ti me këtë punë se ngaqë unë kisha ato pozicionet e mia te “Koha Jonë” edhe dihej puna ime. Okej thashë ti e di! Mirëpo tentoi, tentoi, tentoi, nuk e realizoi dot, u dëshpërua. E më tha mua: – Ti ma the me shaka mua atë? Jo i thashë: – unë jam i bindur që po të kërkoj unë, ai të jep takim. Po provoje njëherë tha edhe i bëj letër unë për Gjeloshin, prezantimi kush është, çfarë e tjerë, e tjerë dhe ja çoi nëpërmjet dikujt që e di që e çonte në dorë. Edhe më vjen ai dikushi edhe më thotë Po ja dhashë thotë po ai ka një kusht. Çfarë kushti i thashë? Ai mund ta presi Gjeloshin po të jesh dhe ti me të. I thashë: Unë Jo. tha: – Kështu tha! Po të vij bashkë me të tha: – Unë e pres! Edhe i them Gjeloshit, dëgjo kjo është një çik e vështirë për mua tani të shkoj të takoj atë Se takoj atë unë! Dava komunisti. Tha: – Jo ky është rasti që ti duhet të vish patjetër e tjerë e të tjerë ai po të fton e ç’rëndësi ka. T’i biem shkurt shkojmë të dy atje, po, po.

Nikollë Lesi: Ku mo?

Kryeministri Edi Rama: Tek presidenca po në zyrë me Gjelosh Gjokën surprizë, “s’e dinte Koha Jonë” se do të kishe shpartalluar. Edhe ulemi aty, ai i fliste i Gjeloshit mua fare, por ndërkohë fliste që të dëgjoja unë kuptohet! Edhe profesori i thotë: – Këto ditë që ke qenë këtu e ke parë ndonjëherë parlamentin? Thotë: Parlamenti ishte komplet PD atje, ke parasysh parlamenti i parë në mbas ‘92 ishte, e pa ndonjëherë parlamentin? Gjelosh ia futi kot e kam parë tha! -Po si duket i tha? Po mirë tha fillimet janë tha mirë është! Çfarë mirë? Si mirë? Ku ka mirë aty tha? Ou thashë unë, po çfarë po thotë ky!

S’ka mirë aty tha. Aty janë të gjithë tha me lakrën e komunizmit në kokë – tha edhe se s’dua të them gjithë detajet se foli dhe me emra që unë u habita fare, i ra atyre të vetëve, i bëri copash edhe çohet nga tavolina edhe shkon merr Kohën tonë. E kishte mbi tavolinë. E shikon këtë ti – tha – unë aty, i thoshte atij, – këtu është ajka – tha – e trurit të këtij vendi. Po në vend – tha – që të punojmë për këtë vend dhe të më ndihmojnë – tha – dhe të mbështesin këto procese, rrinë atje – tha, edhe bëjnë gërr-gërr-gërr gjithë kohës dhe ankohen për ata – tha, – këta të vetët. Kanë të drejtë tha po ku t’i gjej unë, se mos vijnë këta – tha. Unë thashë ky qenka një mashtro i një niveli më të lartë se s’ka mundësi.

Nikollë Lesi: Kjo është 92-93?

Kryeministri Rama: Ishte në ’92-in.

Nikollë Lesi: Ishte grupi i Gramoz Pashkos.

Kryeministri Edi Rama: Jo, jo ishin në parlament të gjithë ata, ishte fillimi po të them edhe kështu historia domethënë. Mu kujtua kjo gjë kur po flisje thashë do ta them këtë me rastin e 35 vjetorit. Këtu është – tha – ajka e trurit tha e këtij vendi. Në vend që të më mbështesin, të më ndihmojnë tha se ishte për mua ajo se isha dhe unë aty, në vend të më mbështesin e të më ndihmojnë tha rrinë bëjnë gër gër gërr.

Kryeministri i vendit Edi Rama, gjatë një interviste për “Koha Jonë” sot në 13 maj, foli ndër të tjera dhe për median.

Rama tha se ka dëgjuar shumë gazetarë apo njerëz publike, që flasin për “regjim”. Sipas tij, në Shqipëri nuk ekziston asnjë lloj regjimi.

“Shumë nga gazetarët e vjetër duan regjimin, sepse vetëm kështu mund të kritikojnë ashpër. Janë mësuar kështu se u mësuan me atë, që ishte dikur regjim. Janë rast psikologjik, sepse sot nuk ka asnjë regjim. Të më thuhet mua një gjë që nuk është thënë për dikë që është në pushtet. Thuhen gjëra të qëna dhe të paqëna”, tha Rama.

Më tej, përsëriti se shumicën e kohës televizive e merr opozita. Sipas kryeministrit, kush kap mediat, bie nga pushteti keq.

“Në shumicën e mediave online dhe në shumicën e kohës në Tv është opozita. Po të shohësh lajmet në Tv Kombëtare janë të balancuara. Janë monitorime të bëra me fakte dhe jo me llafe. Kush i kap mediat në atë formë, që të ketë kontroll, bie keq”, deklaroi Rama.

Kinezët e ndjejnë veten të kërcënuar nga projeksioni i Amerikës dhe nuk janë në garë për dominim botëror. Kështu u shpreh në Off the Record me Andrea Dangllin në A2 CNN ish-ambasadori Roland Bimo, duke komentuar vizitën e kreut të Shtëpisë së Bardhë Donald Trump në Kinë. Sipas tij janë një mori faktorësh që i bëjnë kinezët të jenë të ndjeshëm ndaj politikave amerikane në drejtim të tyre.

“Doktrina e zotit Wess Mitchell më duket e vitit 2017-‘18 është ende në fuqi në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku Irani është objektivi i radhës së SHBA për të arritur te Kina. Në këtë në këtë formë siç janë ngritur stekat sot, kinezët ndjehen të kërcënuar nga projeksioni i Shteteve të Bashkuara të Amerikës për të ndjekur një politikë të ndryshimit të regjimeve. Sepse në kohën që jetojmë, nuk ka më mundësi që të zhvillosh luftë botërore, siç është zhvilluar lufta e parë, apo lufta e dytë për shkak se janë prezent armët bërthamore. Lufta që zhvillohet sot është ose luftë tregtare ose luftë për të ndryshuar regjimet nga brenda dhe kinezët kanë shumë frikë, ndjeshmëri dhe kjo vjen edhe nga mungesa e legjitimit të partisë komuniste të Kinës, sepse ata e ndjejnë në çdo hap që për sa kohë nuk kanë nuk janë produkt i zgjedhjeve të lira dhe të ndershme, por janë një produkt i një regjimi që është vendosur me forcën e armëve në 49-ën. Janë një mori faktorësh që i bëjnë kinezët të jenë të ndjeshëm ndaj politikave amerikane në drejtim të tyre”.

I pyetur se çfarë kërkon dhe cilat janë ambiciet e Kinës në arenën globale, ish-ambasadori u përgjigj: “Kina kërkon normalitet, stabilitet dhe parashikueshmëri, që të jenë marrëdhënie normale të parashikueshme se si mund të investojnë më mirë. Nuk e shoh Kinën të interesuar për dominim botëror”.

Bimo thekson se vizita e presidentit amerikan në kinë është shumë e rëndësishme për të rivendosur një ekuilibër në marrëdhëniet mes dy vendeve.

Nga Adriatik Doçi

Në vitin 2003, kur ka deklaruar pasurinë për herë të parë, Sali Berisha deklaron si pasuri të paluajtshme vetëm një apartament me sipërfaqeb 69 m2, në pallat parafabrikat. Vitet e fundit, duke verifikuar në regjistrat hipotekor, rezultuan rreth 50 pasuri të paluajtshme, me vlerë dhjetëra milionë euro, kryesisht në emrin e dhëndrit zëhollë dhe të bijës.

Më pas këto pasuri të paluajtshme u reflektuan në dosjen penale të SPAK për aferën e tjetërsimit të ish Klubit Partizani, me të pamdehur Sali Berishën dhe dhëndrin e tij Jamarbër Malltezin, të cilët akuzohen për korrupsion dhe pastrim parash. Një pjesë e pasurive të paluajtshme janë sekustruar nga SPAK si produkt i aferave korruptive të Sali Berishës, i cili rezulton se ka përdorur pushtetin për pasurimin e Familjes.

Krahas trojeve, fabrikave etj., Sali Berisha, jo rastësisht non grata në SHBA dhe Britaninë e Madhe, posedon të paktën 40 apartamente me sipërfaqe mijëra m2, në emrin e familjarëve të tij, produkt i aferave korruptive me pronat dhe paratë publike kur ishte kryeministër.

Bëhet fjalë vetëm pasurinë e deklaruar pjesërisht. Pasuria e padeklaruar, kamufluar në emra të tjerë, dyshohet se ka një vlerë qindra milionë euro, ku përfshihen vila, zyra, resorte, kulla dhe aksione në kompani koncensionare. Evidencat e vizatojnë Sali Berishën si jo vetëm si gjakatar (zhdukja e Remzi Hoxhës, vrasja e Kosta Trebickës, Gërdeci, 21 Janari etj.), por edhe si politikanin më të pasur, rrjedhimisht më të korruptuar në Ballkan.

Disa nga pasuritë e Berishës

–Apartament në Bruksel 395 mijë euro.
-Apartament në Roterdam 360 mijë $.
-Apartament 125 m2 në Tiranë.
-Vilë në Gjirin e Lalëzit.
-Ndërtesë banimi në Gjirin e Lalëzit.
-Apartament, Budapest 155 mijë euro. -Pronë në Mynih të Gjermanisë.
-Apartament 128.3 m2 në Tiranë.
-Apartament 195 mijë euro.
-Apartament 200 mijë euro.
-Apartament 179 mijë euro.
-Bodrum me vlerë 10 mijë $.
-Apartament 100 m2.
-Apartament 75 m2.
-Apartament 100 m2.
-Apartament 146 m2.
Apartament 100 m2.
-Apartament 73 m2.
-Apartament 100 m2.
-Apartament 100 m2.
-Apartament 156 m2 në Tiranë.
Apartament 100 m2.
-Apartament 100 m2.
-Njësi ndërtimore 167 m2 në Tiranë.
-Njësi ndërtimore 205 m2 në Tiranë.
Njësi ndërtimore 100 m2 në Tiranë.
-Njësi ndërtimore 214 m2 në Tiranë.
-Njësi ndërtimore 376 m2 në Tiranë.
-Njësi 113 m2, 160 mijë euro.
-Njësi 107 m2, tek ish Klubi Partizani.
-Apartament 100 m2.
-Apartament 100 m2.
-Apartament 100 m2.
-Apartament 75 m2.
-Apartament 100 m2.
-Apartament 100 m2.
-Apartament 100 m2.
-Apartament 201 m2 në Tiranë.
-Apartament 112 m2 në Tiranë.
-Apartament 208 m2 93 mijë euro.

Shënim: Nuk janë përfshirë troje, kulla, bodrume, garazhe dhe fabrika.

Nga Ruel Domi

Ideja e pragut 4% është kthyer në kryefjalën e të gjitha debateve politike lidhur me kodin e ri zgjedhor. Ky i fundit mund të sjellë ndryshime rrënjësore në arkitekturën e sistemit zgjedhor aktual shqiptar, që e ka zanafillën në marrëveshjen famëkeqe Rama-Berisha të vitit 2008, e cila e kaloi sistemin zgjedhor shqiptar nga ai “mixed member” me mazhoritarin që zgjidhte 100 deputetë, tek proporcionali rajonal me lista të mbyllura.

Sistemi aktual shqiptar, i cili nga viti 2008 ka pësuar ndryshime inkrementale, duke përfshirë moslejimin e koalicioneve që nga viti 2020, dhe hapjen e pjesshme të listave para zgjedhjeve të vitit 2025, në parim ka akumuluar ankesa nga partitë e reja, por edhe nga faktori ndërkombëtar, si një sistem që ka rrënjosur bipartitizmin në Shqipëri, duke frakturuar përfaqësimin e gjithanshëm dhe të qenësishëm të të gjithë segmenteve të elektoratit shqiptar.

Kjo e fundit nuk është thjesht thagmë propagandistike, por realitet praktik duke parë rezultatet e zgjedhjeve parlamentare të 11 Majit 2025, në të cilat partitë e reja, fort të lartësuara nga tamtamet mediatike, morën vetëm 4 mandate.

Në këto kushte, ky sistem nuk është demokratik. As në sensin liberal të fjalës, dhe as në sensin pluralist të tij. Sistemi është anti-liberal sepse ka konsoliduar pushtet në duart e kryetarëve të dy partive të mëdha. Kryetari bën listat e deputetëve, si dhe i vë në rresht këta të fundit për ligje apo iniciativa të tyre, të oligarkëve apo të krimit të organizuar. Friksionet Salianji-Berisha dhe Spiropali-Rama janë tregues i kësaj të fundit.

Gjithashtu, sistemi është anti-pluralist sepse në zbatim e bën të pamundur hyrjen e partive të reja në parlament. Partitë tradicionale kanë akses shpërpjesëtimor tek paratë për financimin e fushatave, si dhe tek numëruesit e votave që vijnë ekskluzivisht nga ato dy parti.

Për të mos folur pastaj për përdorimin e resurseve të bollshme të administratës shtetërore nga çdo parti në pushtet në 34 vite pluralizëm bipartiak në Shqipëri, që jo vetëm që redukton përfaqësimin nga partia kryesore opozitare, por edhe zbeh ndjeshëm shanset e përfaqësimit të partive të reja në parlament. Në këto kushte ekziston nevoja për sistem të ri zgjedhor.

Vlen të përmendet se në aspektin e pluralizmit politik, Shqipëria ka bërë hapa pas. Aktualisht në Kuvend përfaqësohen 6 parti politike: Partia Socialiste, Partia Demokratike, Partia Social-Demokrate, Shqipëria Bëhet, Mundësia dhe Lëvizja Bashkë. Ndërkohë, si pasojë e zgjedhjeve të vitit 2005, në parlament u futën 12 subjekte politike. Kujtojmë që në 2005, Shqipëria zgjidhte 100 nga 140 deputet me mazhoritar, ndërkaq që 40 vinin nga listat e partive.

Rikthimi në mazhoritar konsiderohet si rikthim pas në kohë dhe prandaj e vetmja alternativë ndaj proporcionalit të 2008-s është një tjetër formë proporcionali. Pyetja që lind është: Cfarë i shtyn PS e PD, që janë përfitueset më të mëdha të këtij sistemi, të ndryshojnë status-quo-në aktuale zgjedhore? Me gjasë, për shkak të presionit nga faktori ndërkombëtar.

Në kushtet e këtij presioni, PS e PD do detyrohen të hapin listat 100%, ashtu si në 2016-n u detyruan të ngrinin kartonat për reformën në drejtësi. Të dy partitë e mëdha sigurisht që përfitojnë nga një prag më i lartë, edhe pse pragu 4% është në fakt normal, duke parë shembujt e sistemeve në vende si Gjermania (prag 5%), Austria (prag 4%) dhe Izraeli (prag 3.25%).

Një prag më i lartë filtron një pjesë të madhe të votave për një grup partish të vogla, të cilat për shkak të moskalimit të pragut nuk arrijnë të përfaqësohen në parlament. Mungesa e përfaqësimit të partive të reja, votat e të cilave shkojnë dëm në rast moskalimi të pragut, përkthehet në mandate të pamerituara për dy partitë e mëdha.

Nga partitë e reja, vetëm Shqipëria Bëhet përfiton në dukje nga pragu 4%, duke ditur që në koalicion me Nismën Thurje në zgjedhjet e 11 Majit, partia e Lapajt kalon pragun dhe merr 6 deputetë. Gjithmonë duke supozuar një rënie votash për shkak të konfliktit me Endri Shabanin dhe ndarjen nga Thurja, por edhe një rritje organike të pritshme për parti të reja, partia e Lapajt merr 5–6 deputetë me pragun 4%.

Po me votat e 11 Majit 2025, parti si Mundësia apo Lëvizja Bashkë, ne dukje nuk e kalojnë pragun dhe dalin pa deputetë, por duke supozuar një rritje organike të pritshme për parti të këtij lloji, të dyja e kalojnë pragun aq sa për të nxjerrë deputetë. E duke pasur parasysh që me rreth 48,000 vota, Mundësia nxori 2 mandate në Tiranë, me një rritje minimale votash, Mundësia e kalon pragun dhe nxjerr një numër të ngjashëm deputetësh me Lapajn.

Vlen gjithashtu të përmendet se në parlamentaret e 11 Majit votuan rreth 1.4 milionë qytetarë me të drejtë vote, dhe pragu i llogaritur 4% do ishte baraz me përafërsisht 58,000 vota. Kjo për të sqaruar matematikën e mësipërme.

Matematikisht, edhe partitë e reja kanë mundësi më të mëdha përfaqësimi nga sistemi elektoral me një zonë zgjedhore dhe prag 4%. Pa llogaritur faktin që proporcionali kombëtar me lista të hapura dhe një zonë zgjedhore aplikohet në vendet më demokratike të botës (Gjermania, Austria, Izraeli etj.), dhe sistem të tillë pa prag elektoral nuk ka. Propozimet për prag 1% janë absurde, duke ditur që nuk kanë precedent, për shkak të rrezikut nga mungesa e filtrimit të grupimeve politike me të drejtë përfaqësimi.

Me sistemin aktual, por pa prag, ngelemi në tranzicion. Me sistemin e propozuar me prag, kemi mundësi (sado e vogël të jetë) ta lëmë pas tranzicionin.

Zgjedhja është e klasës sonë politike.

NATO dhe ushtria e Serbisë i kanë filluar stërvitjet e para të përbashkët ushtarake të martën në bazën ushtarake “Jugu” dhe poligonin e stërvitjes “Borovc” pranë Bujanocit, në jug të vendit, njoftoi Ministria e Mbrojtjes e Serbisë.

Stërvitjet do të mbahet deri më 23 maj, nën organizimin e Komandës së Forcave Tokësore dhe Komandës së Forcave të Përbashkëta nga Napoli.

Në këto stërvitje po marrin pjesë rreth 600 pjesëtarë të ushtrisë serbe dhe forcave të armatosura të Italisë, Rumanisë dhe Turqisë.

Pjesëmarrës janë gjithashtu edhe planifikues dhe vëzhgues ushtarakë nga Britania e Madhe, Italia, Gjermania, Rumania, Shtetet e Bashkuara, Serbia, Turqia, Franca dhe Mali i Zi.

Udhëheqësi i stërvitjes është koloneli Branisllav Stevanoviq, zëvendëskomandant i Brigadës së Tretë të Ushtrisë së Serbisë.

“Gjatë aktiviteteve dyjavore në terren, do të praktikohen taktikat, teknikat dhe procedurat e përdorura në operacionet e mbështetjes së paqes, siç janë siguria në baza, puna në pikat e kontrollit, kontrolli i tubimeve masive dhe luftimet urbane”, njoftoi Ministria e Mbrojtjes e Serbisë.

Sipas Ministrisë, stërvitja përfaqëson një vazhdim të bashkëpunimit midis Serbisë dhe NATO-s në kuadër të programit të Partneritetit për Paqe të NATO-s.

“Ky bashkëpunim i shërben qëllimit të ruajtjes së paqes dhe stabilitetit në rajon, përmirësimit të aftësive operacionale të forcave të armatosura dhe forcimit të besimit dhe mirëkuptimit të ndërsjellë”, thuhet në njoftim.

Serbia është anëtare e programit të NATO-s, Partneritetit për Paqe, që nga viti 2006, por këmbëngul në neutralitetin ushtarak.

Pasi Rusia nisi pushtimin ushtarak të Ukrainës në shkurt të vitit 2022, Serbia vendosi moratorium për mbajtjen e stërvitjeve ushtarake me partnerë të huaj.

Megjithatë, pati përjashtime, siç ishin stërvitjet ushtarake “Ujku Platin” në vitet 2023 dhe 2025, të cilat u mbajtën me forcat e armatosura të Shteteve të Bashkuara dhe të disa vendeve të tjera anëtare të NATO-s.

Në Serbi, ekziston një narrativë negative ndaj NATO-s, e cila mbështetet edhe nga autoritetet, si rezultat i bombardimeve që ajo kreu kundër Republikës Federale të Jugosllavisë në vitin 1999 për shkak të krimeve të kryera nga forcat serbe kundër shqiptarëve në Kosovë.

Në të kaluarën, përveç ushtrimeve me forcat e armatosura të SHBA-së, në të cilat morën pjesë disa anëtarë të tjerë të NATO-s, ushtria serbe ka zhvilluar stërvitje ushtarake edhe me ushtrinë kineze.

Në korrik të vitit 2025, një stërvitje dhjetëditore e forcave speciale të ushtrive të Serbisë dhe Kinës u mbajt në provincën kineze Hebei, pavarësisht paralajmërimit të Brukselit ndaj Beogradit.

Ndryshe nga vitet e kaluara, që nga viti 2022 nuk ka pasur ushtrime të përbashkëta midis Serbisë dhe Rusisë dhe Bjellorusisë.

Serbia është kritikuar nga Bashkimi Evropian për ushtrime të përbashkëta me këto vende.

Kjo është arsyeja pse Beogradi anuloi pjesëmarrjen e tij në ushtrimet ruse-bjelloruse-serbe në vitin 2020, sepse ato po zhvilloheshin në Bjellorusi në një kohë kur ky vend ishte i tronditur nga një krizë politike pas zgjedhjeve presidenciale./ REL

Këshilli i Ministrave zhvilloi sot në 13 maj mbledhjen e radhës, ku miratoi një sërë vendimesh që prekin fusha të ndryshme të jetës ekonomike dhe sociale në vend.

Në fokus të diskutimeve ishin projektet për zhvillimin e territorit, mbështetja për fermerët dhe ndryshimet në kuadrin ligjor të sigurimeve shoqërore. Qeveria vendosi të miratojë masën e dëmshpërblimit për pronarët e kafshëve të prekura nga murtaja e ruminantëve të vegjël gjatë vitit 2025.

Gjithashtu u miratuan ndryshime në rregulloren për funksionimin e stacioneve të plazhit, në prag të sezonit turistik veror. Një tjetër vendim ishte ngarkimi i Fondit Shqiptar të Zhvillimit për realizimin e fazës paraprake të projektit “Parku i Besimit”.

Në mbledhje u vendos edhe krijimi i Fondit të Gjelbër të Pemëve, që synon zhvillimin e hapësirave publike dhe mbrojtjen e mjedisit. Po ashtu, qeveria dha mendimin e saj për projektligjin joqeveritar “Për sigurimet shoqërore në Republikën e Shqipërisë”. Vendimet e marra pritet të kenë ndikim në sektorë të ndryshëm, nga bujqësia dhe turizmi, deri te infrastruktura dhe politikat sociale.

Njoftimi i qeverisë shqiptare:

Agjencia për Media dhe Informim ju bën me dije vendimet e miratuara në mbledhjen e sotme të qeverisë datë 13.05.2026 si më poshtë:

Këshilli i Ministrave vendosi:

– Miratimin për përcaktimin e masës së vlerës së dëmit të dëmshpërblimit të pronarëve për kafshët e therura, të eleminuara, të shkatërruara, të groposura nga sëmundja e murtajës së ruminantëve të vegjël në vitin 2025.

– Miratimin e Rregullores “Për kushtet dhe kriteret e ushtrimit të veprimtarisë së stacionit të plazhit”, të ndryshuar.

– Ngarkimin e Fondit Shqiptar të Zhvillimit si autoritet kontraktor për realizimin e fazës paraprake të projektit “Parku i Besimit”

– Krijimin, funksionimin dhe administrimin e Fondit të Gjelbër të Pemëve, në kuadër të zhvillimit të territorit e të hapësirave publike

– Dhënien e mendimit Kuvendit të Republikës së Shqipërisë për projektligjin joqeveritar “Për sigurimet shoqërore në Republikën e Shqipërisë”, të ndryshuar”.

Në Komision e Reformës Territoriale, gjatë një seance dëgjimore me kryetarët e bashkive të qarkut Elbasan, bashkëkryetarët Mazniku nga maxhoranca dhe Boçi nga opozita shpalosën qëndrime të kundërta sa duhet të jetë numri bashkive me këtë reformë të re.

Luçiano Boçi: Kërkesa jonë nuk është kërkesë që kërkon të godasë konsolidimin, sepse ne po themi të shtojmë në mënyrë optimale numrin e bashkive. Nuk ka një kërkesë të kthimit te 373, po 373 janë shumë, por 61 janë shumë pak.

Arbjan Mazniku: Opozita e ka shprehur mendimin e vetë që thotë ne duam më shumë bashki. Maxhoranca ka thënë që ne mendojmë që konsolidimi ka funksionuar dhe do funksionojë. Le të bëjmë hapat e procesit dhe të mbledhim produktin e procesit.

Është krejt normale që mazhoranca ka një pozicion konsolidimi, ndërsa opozita zgjerimi.

Me gjithë ngulmimin e anëtarit demokrat në këtë komision Bledion Nallbati kryebashkiakët e qarkut Elbasan nuk dhanë komente nëse me këtë reformë duhet të kemi një numër më të madh njësish vendore. Por kryetarët socialistë të këtyre bashkive kërkuan të qëndrojë i njëjti numër dhe të kenë më shumë kompteneca dhe autonomi financiare.

Arif Tafani: Në lidhje me decentralizimin po ka shumë gjëra që duhen përmirësuar. Njëra është autonomia financiare dhe i funksioneve të deleguara.

Nuri Belba: A duhet për shembull që po te ligji të përmirësohet edhe pjesa e HEC-eve që kemi në territorin tonë.

Bukurosh Maci: Patjetër që Bashkia Peqin ka shumë arsye që duhet të qëndroj bashki.

Florenc Doka: Kemi nevojë për fuqizim financiar e mundësi pagese për punonjësit e rritur cilësinë e atyre punëve që duam të bëjmë.

Në këtë komision dëgjesat vijuan me kryebashkiakët e qarqeve Durrës dhe Kukës.