Transferimi i afërt i Ferran Torres te PSG ka shkaktuar tension të papritur brenda dhomës së zhveshjes së Barcelonës.

Sipas gazetarit Gerard Romero, disa anëtarë kyç të skuadrës blaugrana thuhet se ndihen të çorientuar dhe në siklet me heshtjen totale të sulmuesit spanjoll.

Pavarësisht se mbajti kontakte të shpeshta me shokët e tij të ekipit gjatë Kupës së Botës së fundit, Torres thuhet se i ka mbajtur qëllimet e tij plotësisht të fshehta, një sjellje që ka lënduar anëtarët e dhomës së zhveshjes me të cilët ai ka pasur prej kohësh marrëdhënie të shkëlqyera.

Në aspektin financiar, Paris Saint-Germain po përgatitet të paguajë një shumë të konsiderueshme për të siguruar shërbimet e kampionit të botës me Spanjën.

Marrëveshja e përgjithshme bazohet në një tarifë fikse prej 50 milionë eurosh, plus 5 milionë euro shtesë të strukturuara përmes bonuseve të lidhura me performancën raportoi Romero.

Nuk ka liri për ish-drejtoreshën e Postës së Durrësit, që dyshohet për zhdukjen e një shume prej 700 mijë eurosh që ishin të destinuara për pensionet dhe ndihmat ekonomike.

Gjykata e Apelit të Juridiksionit të Përgjithshëm Tiranë la sot (12 gusht) në fuqi masën e sigurisë “arrest me burg” për Elisabeta Matajn, ish-drejtoreshën e Postës së Durrësit.

Mataj akuzohet për përvetësimin e rreth 700 milionë lekëve. Ndërkohë, për dy ish-vartëset e saj, Paola Danaj dhe Valbona Duni, është lënë në fuqi masa “arrest në shtëpi”, që kishte dhënë më herët Gjykata e Durrësit.

Vendimi i Apelit konfirmon masat e sigurisë të vendosura ndaj tre të pandehurave, ndërsa hetimet për rastin vijojnë.

Ish-drejtoresha nuk e ka pranuar akuzën, ashtu sikurse dy vartëset e tjera. Disa filmime shfaqën punonjëset dhe ish-drejtoreshën me çanta me lekë, por asnjë prej tyre nuk pranon akuzat.

Pas këshillit Bashkiak të Dimalit, një tjetër institucion vendor merr vendim kundër shkrirjes së propozuar nga PS në reformën territoriale.

20 anëtarë të Bashkisë Divjakë kanë firmosur një shkresë ku shprehen kundër shkrirjes së institucionit me Lushnjën.

Kërkesa i drejtohet kryeparlamentarit Peleshi, presidentit Begaj, kryeministrit Rama, ministrit Ervin Demo dhe komisionit të posaçëm.

Sipas shkresave të shpërndara në rrjetet sociale nga deputeti i PD, Luan Baçi, kërkohet pezullimi i çdo procedure për shkrirjen, konsultime publike me qytetarët dhe aktorët e tjerë të interesuar, publikimin e kritereve, respektimin e autonomisë së njësive të vetëqeverisjes dhe marrjen në konsideratë të performancës.

“Ne, Këshilltarët e Këshillit Bashkiak të Bashkisë Divjakë, në përmbushje të detyrimeve tona kushtetuese dhe ligjore për përfaqësimin e interesit të qytetarëve, shprehim kundërshtimin tonë ndaj çdo propozimi për shkrirjen e Bashkisë Divjakë, në kuadër të reformës së re administrativo- territoriale.

Vlerësojmë se çdo ndryshim i organizimit territorial duhet të mbështetet në analiza të plota ekonomike, sociale, demografike dhe administrative.

Këshilli Bashkiak vlerëson se Bashkia Divjakë ka dëshmuar kapacitete të mjaftueshme institucionale dhe administrative për të ushtruar funksionet e saj në mënyrë ekzistojnë argumente të mjaftueshme që justifikojnë shkrirjen e saj”, thonë këshilltarët.

Më tej, rendisin një sërë argumentesh në mbështetje të ruajtjes së bashkisë duke e vënë theksin te stabiliteti financiar, investimet, menaxhimi i fondeve, ruajtja e identitetit duke përmbyllur me përsëritjen e kërkesës për të vijuar si njësi më vete.

Argumente që mbështesin ruajtjen e Bashkisë Divjakë:

-Bashkia ka stabilitet financiar dhe administron me përgjegjësi fondet publike.

-Ka përmirësuar vazhdimisht cilësinë e shërbimeve publike ndaj qytetarëve.

-Ka realizuar investime të rëndësishme në infrastrukturë, ujësjellës, kanalizime, rrugë,

ndriçim dhe hapësira publike.

-Ka kapacitet për tërheqjen dhe menaxhimin e fondeve kombëtare dhe ndërkombëtare.

-Ka ruajtur identitetin historik, kulturor dhe administrativ të komunitetit.

-Ofron shërbime publike pranë qytetarëve; largimi i administratës do të rriste kostot dhe

kohën e aksesit për banorët.

-Ka potencial të rëndësishëm ekonomik në Bujqësi, Arsim, Turizëm, Biznes lokal dhe

-Ka bashkëpunim efektiv me institucionet qendrore dhe partnerët ndërkombëtarë.

zhvillim rural.

Tregues të performancës që ka arritur Bashkia Divjakë:

-Realizimi i buxhetit vjetor.

-Niveli i mbledhjes së të ardhurave vendore.

-Ulja e detyrimeve të prapambetura.

-Numri dhe vlera e investimeve të realizuara gjatë 5 viteve të fundit.Fondet e përfituara nga grantet kombëtare dhe programet e Bashkimit Evropian.

-Numri i projekteve të përfunduara sipas planit.

-Përqindja e mbulimit me shërbime publike.

-Koha mesatare e ofrimit të shërbimeve administrative.

-Numri i bizneseve aktive dhe tendenca e tyre.

-Shërbimin për turistët e huaj dhe vendas.

-Përmirësimi i infrastrukturës rrugore dhe shërbimeve bazë.

-Treguesit e transparencës dhe pjesëmarrjes qytetare.

-Auditimet pa gjetje të rëndësishme ose me rekomandime të zbatuara.

-Treguesit e performancës sipas vlerësimeve të institucioneve shtetërore.

Ndërsa ngërçi politik ka bllokuar formimin e institucioneve në Kosovë dhe vendi rrezikon zgjedhje të tjera, një qytetar ka gjetur një mënyrë të veçantë për të protestuar, duke të kujtuar tubimet që mbahen në Tiranë prej më shumë se dy muajsh.

Pas tensioneve dhe përplasjeve mes deputetëve në Kuvendin e Kosovës, situata është tensionuar edhe mes qytetarëve që ndodheshin brenda sallës gjatë aktivitetit për emigrantët.

Një prej tyre ka protestuar përmes pankartave ku shkruhej:

“Kurti n’burg”, por një tjetër nga të pranishmit ia hoqi nga duart.

Katërmbëdhjetë organizata të shoqërisë civile i janë drejtuar Gjykatës Kushtetuese të Kosovës me kërkesë që të ndërmarrë veprime lidhur me zbatimin e Aktgjykimit që përcakton afatin për konstituimin e Kuvendit të Kosovës.

Organizatat, të udhëhequra nga AVONET, kërkojnë nga Gjykata të vlerësojë nëse aktgjykimi i saj është zbatuar në përputhje me përcaktimet dhe afatet e tij, pas dështimit të Kuvendit që të përfundojë procesin e konstituimit brenda afatit kushtetues.

Rrezultatet përfundimtare të zgjedhjeve të 7 qershorit u certifikuan më 8 korrik, ndërsa afati 30-ditor për konstituimin e Kuvendit përfundoi më 7 gusht.

Në këtë rast, seanca konstituive e Kuvendit u hap më 6 gusht, por nuk përfundoi me zgjedhjen e kryetarit dhe nënkryetarëve të Kuvendit. Vazhdimi i seancës ishte caktuar për 8 gusht, pra pas përfundimit të afatit 30-ditor, informon REL.

Pikërisht për këtë arsye, AVONET dhe 13 organizatat e tjera kërkojnë që Gjykata Kushtetuese të shqyrtojë nëse Aktgjykimi përkatës është zbatuar në mënyrë të rregullt.

“Qëllimi është të sigurohet qartësi juridike dhe institucionale lidhur me procesin e konstituimit të Kuvendit dhe respektimin e vendimeve të Gjykatës Kushtetuese”, thuhet në njoftimin e publikuar.

Partitë të ndara për afatin e konstituimit

Partia Demokratike e Kosovës ka insistuar se procesi i konstituimit duhet të përfundojë pa vonesa të mëtejshme, duke argumentuar se obligimi kushtetues vazhdon të jetë në fuqi edhe pas skadimit të afatit 30-ditor.

Ajo ka kërkuar që seanca të vazhdojë dhe ka paralajmëruar veprime ligjore, politike dhe demokratike.

Lidhja Demokratike e Kosovës po ashtu ka insistuar në respektimin e afateve dhe procedurave kushtetuese, ndërsa ka zhvilluar disa takime me Lëvizjen Vetëvendosje për të gjetur një marrëveshje.

Në anën tjetër, Lëvizja Vetëvendosje ka mbështetur nevojën për një marrëveshje politike para vazhdimit të procesit. Kryetari i saj, Albin Kurti, ka kërkuar kohë për konsultime me partitë, veçanërisht për çështjen e zgjedhjes së presidentit të ardhshëm.

Ndërsa, Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës ka kërkuar vazhdimisht respektimin e afateve kushtetuese dhe ka fajësuar Vetëvendosjen për bllokimin e procesit, ndërsa ka refuzuar takimet e propozuara nga Kurti.

Kuvendi ende në ngërç

Kërkesa e organizatave vjen në një kohë kur Kosova vazhdon të jetë pa Kuvend të konstituuar, më shumë se dy muaj pas zgjedhjeve të parakohshme parlamentare të 7 qershorit.

Seanca konstituive e Kuvendit nisi më 6 gusht, por procesi u përball me shtyrje dhe paqartësi rreth mënyrës se si do të vazhdohej me konstituimin e plotë të institucionit.

Kreu i Lëvizjes Vetëvendosje, Albin Kurti, kishte kërkuar kohë shtesë për konsultime me partitë e tjera politike, duke e lidhur nevojën për një marrëveshje më të gjerë edhe me zgjedhjen e presidentit të ardhshëm.

Mungesa e një marrëveshjeje politike për presidentin ishte një prej çështjeve që çoi Kosovën në zgjedhje të parakohshme.

Ndërkohë, Bashkimi Evropian u ka bërë thirrje aktorëve politikë që të arrijnë sa më shpejt një marrëveshje për një kandidat të përbashkët për president, duke paralajmëruar se vonesat në formimin e institucioneve mund të pengojnë reformat dhe të ndikojnë në përfitimin e fondeve të BE-së.

Kryeministri në detyrë i Kosovës, Albin Kurti, duke pritur – mes flamurit të Bashkimit Evropian dhe atij të Kosovës – para hyrjes së ndërtesës së Qeverisë së Kosovës, në Prishtinë.

Ngërçi institucional ka pasoja edhe për zbatimin e Agjendës së Reformave në kuadër të Planit të Rritjes së BE-së për Ballkanin Perëndimor.

Kosovës i janë alokuar 882.6 milionë euro në kuadër të këtij plani për periudhën 2024–2027. Deri tani, vendi ka pranuar 61.8 milionë euro në formë parafinancimi.

Për pjesën tjetër të mjeteve, Kosova duhet të dëshmojë zbatimin e reformave të përcaktuara në Agjendën e Reformave. Gjithsej 27 hapa reformues, me vlerë prej 165.9 milionë eurosh, kanë afat përfundimtar për përmbushje deri në dhjetor të vitit 2026.

Komisioni Evropian ka paralajmëruar se kriza politike tashmë ka ndikuar në ritmin e zbatimit të reformave dhe ka vënë në rrezik një pjesë të financimit.

Partia “Bashkimi Liberal Demokrat” (BLD), një prej aleatëve të Sali Berishës në zgjedhjet e 11 majit 2025, ka kundërshtuar në Komisionin e Ankimimeve dhe Sanksioneve vendimin e Komisionerit Shtetëror të Zgjedhjeve për vendosjen e një gjobe prej 20 mijë eurosh.

BLD kundërshton përgjegjësinë individuale për çështjet që lidhen me raportimin financiar të fushatës. Sipas saj, në zgjedhjet e 11 majit 2025, partitë aleate garuan nën koalicionin “Partia Demokratike – Aleanca për Shqipërinë Madhështore” (PD-ASHM), i cili ishte subjekti zgjedhor i regjistruar për zgjedhjet.

BLD argumenton se, për këtë arsye, përgjegjësia për paraqitjen e raportit financiar nuk mund t’u atribuohet veçmas partive përbërëse të koalicionit. Sipas interpretimit të saj të Kodit Zgjedhor, detyrimi për raportimin financiar i takon subjektit zgjedhor, pra koalicionit, informon “VNA”.

Në ankimin drejtuar KAS-it, BLD i referohet dispozitave të Kodit Zgjedhor për koalicionet dhe raportimin financiar, duke argumentuar se partitë përbërëse mund të sigurojnë dokumentacionin financiar, por kjo nuk i bën ato individualisht përgjegjëse për raportin financiar të subjektit zgjedhor.

Në këtë kuadër, BLD kërkon shfuqizimin e pjesës së vendimit të KQZ-së që lidhet me gjobën prej 2 milionë lekësh dhe rrëzimin e sanksionit, duke e konsideruar atë të pabazuar në ligj dhe në prova.

Në thelb, aleatët e Berishës argumentojnë se përgjegjësia për raportet financiare të fushatës duhet të lidhet me PD-ASHM si subjekti që garoi në zgjedhje, dhe jo me partitë aleate të marra veçmas.

Leo Messi pas ndarjes nga jeta të babait ka thyer heshtjen.

Ai ka ndarë mesazh prekës kushtuar të atit.

Më poshtë mesazhi i plotë:

“Baba, ende nuk mund ta besoj që je larguar. Nuk e përceptoj dot, ose më mirë, nuk dua ta pranoj. E kam shumë të vështirë të imagjinoj që nuk do të të shoh më, që nuk do të flasim më. E di që po vuaje dhe se kjo ishte më e mira për ty, por u largove shumë shpejt. Ende kishim shumë gjëra për të shijuar bashkë.

Sa shumë më kërkoje të luaja Botërorin e fundit dhe vetëm pak ditë para fillimit të tij ishte koha kur gjendja jote u përkeqësua më shumë. Ishte hera e parë që nuk do të ishe në një turne, por mami më thoshte se do të bëheshe më mirë dhe se do të ishe mirë sa për të udhëtuar. Unë të thosha se do të arrinim në finale, që ti të mund të udhëtoje.

Sa herë që përfundonte një ndeshje, prisja dhe më mungonte mesazhi yt. Atëherë e kuptova se situata ishte vërtet e rëndë. Megjithatë, nuk pushoja së menduari të shkonim sa më larg që të ishte e mundur, që të të jepja kohë dhe ti të shihje një ndeshje. Arritëm në finale dhe ti nuk munde të ishe aty. Doja ta fitoja për ta sjellë kupën te ti dhe për të ta treguar një të re. Nuk munda, këmbët nuk më mbanin më. Këtë herë u përpoqa të luftoja kundër gjendjes time fizike, por nuk ia dola. Nuk munda të ndihesha kurrë mirë.

Kur u ktheva, ti besoje se e kishim humbur finalen me penallti. Nuk mundëm të flisnim për asgjë nga gjithçka që ndodhi. Nuk munde të shijoje asgjë. Nuk u bëmë kampionë, por nuk e imagjinon dot sa shumë e shijuam çdo ndeshje. Edhe një herë, kishe të drejtë: duhej të isha aty dhe të luaja.

Po të tregoj këtë sepse ishte e vetmja gjë për të cilën nuk mundëm të flisnim, sepse për gjithçka tjetër ti tashmë i di të gjitha. Flisnim çdo ditë dhe takoheshim sa herë që ishte e mundur, mes angazhimeve të mia.

Nuk e di çfarë do të bëj pa ty, nuk e di si do të vazhdoj. Unë vetëm luaja futboll dhe tani kam shumë dyshime nëse do të vazhdoj ta bëj këtë edhe për shumë kohë. Ishe pranë meje që nga fillimi dhe na mungonte kaq pak deri në fund. Pse nuk durove edhe pak më shumë, që ta përfundonim bashkë?

E di që lumturia jote ishte të shihje familjen tënde, gruan tënde, fëmijët e tu mirë dhe, mbi të gjitha, pa e marrë vesh të tjerët, të më shihje mua duke luajtur…

Që kur isha i vogël, gjithmonë ka qenë kështu. Më çoje në çdo stërvitje sapo ktheheshe nga puna. Në shumë raste më çonte mami, sepse ti ishe në punë.

Sigurisht, në ndeshje nuk mungoje asnjëherë. Sa shumë vuaje duke më parë dhe sa shumë gëzoheshe, edhe pse nuk më bëje kurrë shumë komplimente.

Ishe baba, mik dhe përfaqësuesi im. Gjithmonë ishe personi që duhej të ishe në çdo moment dhe nuk gabove kurrë në asgjë. Përtej disa qortimeve apo zënkave, gjithmonë kishe të drejtë. Në fund, gjithçka përfundonte duke ndodhur ashtu siç thoshe ti.

Do të më mungosh shumë, por gjithmonë do të jesh i pranishëm dhe, mbi të gjitha, në edukimin e fëmijëve të mi, sepse unë po i mësoj dhe po i edukoj ashtu siç bëre ti me mua.

Pusho në paqe dhe kujdesu për ne nga lart, ashtu siç bëje këtu. Faleminderit për gjithçka!

Të dua, baba”.

Një avion luftarak F-16 është rrëzuar në provincën Yalova, në veriperëndim të Turqisë, gjatë një fluturimi stërvitor.

Piloti ka arritur të hidhet nga avioni dhe ka mbijetuar, ndërsa në vendngjarje janë mobilizuar menjëherë ekipet e emergjencës.

Lajmi është konfirmuar nga Ministria Kombëtare e Mbrojtjes së Turqisë, e cila bëri të ditur se incidenti ndodhi gjatë një fluturimi stërvitor.

Sipas raportimeve të mediave turke, avioni mund të ketë pësuar një mosfunksionim gjatë fluturimit, megjithatë shkaku i saktë i rrëzimit ende nuk është bërë i ditur zyrtarisht. Menjëherë pas incidentit, në zonën ku u rrëzua avioni mbërritën ambulanca dhe ekipe të shumta mjekësore dhe të emergjencës.

#SonDakika Yalova’da eğitim uçağı düştü: Patlama anı kamerada pic.twitter.com/FkGidUzEYx

— İhlas Haber Ajansı (@ihacomtr) August 12, 2026

Rrëzimi u shoqërua me një top të madh zjarri dhe një re të dendur tymi të zi, të cilat u panë nga disa pika të zonës. Ministria Kombëtare e Mbrojtjes konfirmoi se bëhet fjalë për një avion F-16 dhe njoftoi se do të zhvillohet një hetim i detajuar për të përcaktuar shkaqet e aksidentit.

“Një avion F-16 u rrëzua në Yalova gjatë një fluturimi stërvitor. Piloti ynë u shpëtua pasi u nxor nga avioni. Shkaqet e aksidentit do të përcaktohen pas një hetimi të detajuar”, thuhet në deklaratën e ministrisë. Deri në përfundimin e hetimeve, autoritetet turke nuk kanë dhënë detaje të tjera mbi defektin e mundshëm që mund të ketë shkaktuar rrëzimin.

#SONDAKİKA Yalova’da askeri uçak düştüğü iddia edildi. Olay yerine çok sayıda ambulans ve sağlık ekibi sevk edildi. pic.twitter.com/oSDmbkgwdU

— İhlas Haber Ajansı (@ihacomtr) August 12, 2026

Qeveria e Kolumbisë ka shpallur tri ditë zie kombëtare pas tërmetit të fuqishëm me magnitudë 7.4 ballë që goditi pjesën perëndimore të vendit më 10 gusht.

Bilanci i viktimave ka kaluar 250 persona, ndërsa mijëra të tjerë janë plagosur.

Flamujt kombëtarë do të ulen në gjysmështizë në institucionet publike, si dhe në ambasadat dhe konsullatat kolumbiane jashtë vendit, në nderim të viktimave.

Ekipet e kërkim-shpëtimit vijojnë punën pa ndërprerje në zonat më të prekura, ku ndërtesa të shumta janë shembur dhe mijëra banorë kanë mbetur pa strehim. Qytetet Cali dhe Pereira janë ndër zonat më të goditura.

Autoritetet po përdorin mjete të rënda, qen kërkues dhe ekipe të specializuara për të kërkuar persona që mund të kenë mbetur nën rrënoja.

Operacionet vazhdojnë ndërsa pasgoditjet mbeten një rrezik për ekipet dhe banorët.

Tërmeti është cilësuar si një nga më të fuqishmit dhe më vdekjeprurësit që ka goditur Kolumbinë në këtë shekull.

Një zjarr i fuqishëm ka shpërthyer sot (12 gusht) në një zonë të pyllëzuar dhe të vështirë për t’u depërtuar, pranë kufirit greko-shqiptar.

Mediat greke informojnë se ngjarja ka ndodhur në zonën e Plaisi Filiat, pranë vendbanimit Kotsikas.

Flakët janë përhapur në lartësi të malit, duke vështirësuar ndërhyrjen e forcave tokësore të zjarrfikësve. Sipas informacioneve paraprake, vendbanimi nuk është aktualisht në rrezik.

Forca të shumta zjarrfikëse po lëvizin drejt zonës së zjarrit, ndërsa pritet ndërhyrja edhe e mjeteve ajrore për të ndihmuar në shuarjen e flakëve, që po përpijnë hektarë me bimësi e pemë.

Ekipet në terren po punojnë për të vënë zjarrin nën kontroll, ndërsa situata vijon të monitorohet nga autoritetet.

Nga Martin Leka

Para disa ditësh, në një nga protestat e fundit, dikush nxori në podium një fëmijë të vogël. Një vajzë. Dhe, siç ndodh rëndom në këto lloj “spektaklesh” me keq se amatoreskë, nje nga drejtuesit e protestës, si në një skenar sa grotesk aq dhe mediokër e cinik, iu drejtua me një pyetje që në pamje të parë dukej e pafajshme:

– Çfarë do t’i thoje një turisti në Gjermani që do të vizitonte Shqipërinë?

Përgjigjja e vogëlushes ishte e shkurtër si në skenar shkruar:

– Do t’i thoja që Shqipëria është shumë pis, prandaj mos shko në Shqipëri!

Nuk e di nëse ajo vajzë e vogël e kuptonte çfarë po thoshte. Me siguri nuk ishte fjali e saj, ia kishin mësuar. Do ja ketë mësuar një pis!
Në një protestë që pretendohet se bëhet për Shqipërinë, për qytetin, për mjedisin, për të ardhmen, fëmijës i mësohet të thotë se Shqipëria është “shumë pis” dhe se turisti duhet të mos vijë.

Kaq mjafton për të kuptuar shumëçka për “Shqipërinë e re” dhe për të ashtuquajturin “Revolucion” të të ashtuquajturve Flamingo!

Sepse një protestë mund të jetë e drejtë ose e gabuar. Mund të ketë kauzë ose të mos ketë. Mund të kundërshtohet një qeveri, një kryeministër, një vendim apo një politikë. Kjo është pjesë e demokracisë dhe duhet respektuar.

Por kur mllefi dhe urrejtja politike bëhet aq e madhe sa për të goditur Edi Ramën je gati të godasësh edhe Shqipërinë, atëherë kemi të bëjmë me diçka tjetër.

Kemi të bëjmë me një deformim të kauzës.

Protesta nisi si një reagim ambientalist, pas një incidenti të rëndë me tërheqjen zvarrë të një banori nga roje private në Zvërnec. Një çështje konkrete, e kuptueshme dhe legjitime për t’u diskutuar e protestuar.

Por pak nga pak, kauza u zhvendos. Kauza ra.

Nga mjedisi te Edi Rama. Nga kauza mjedisore tek akuza politike, tek Qeveria, tek Rama e madje edhe tek Berisha, që dukshëm ngjall diskutime per mënyrën dhe seriozitetin.

Nga një incident konkret te kërkesa për rrëzimin e qeverisë.

Nga një ngjarje konkrete tek dorëheqja e Kryeministrit.

Nga Zvërneci i mbrojtur tek burgosja e Ramës e Berishës.

Nga protesta qytetare te kërkesa që në shumë raste ngjan si kopje e retorikës së opozitës shqiptare. Kësisoj, do të ishte më dinjitoze që podiumin e improvizuar e të ndotur me turli lloj fjalori mediokër e banal, organizatorët, folësit e gazetarët e televizionit informativ t’ia linin Sali Berishës dhe Parties Demokratike. Kauza është e njëjtë: Raaaama jepe dorheeeeqjen, qeveri teknike, përgatitje për zgjedhje të reja. Këto duan protestuesit, këto do dhe Berisha. Veçse Berisha është politikan i sprovuar dhe shume më dinjitar se ata që shohin ëndrra se duke bërtitur e mallkuar Ramën, do ti zëne vendin atij dhe Saliut. E kotë.
Dhe mjafton të dëgjosh disa prej fjalimeve të dy ditëve të fundit për të kuptuar se ku ka përfunduar protesta.

“Edi Rama ka marrë fund.”

“Ramovic, tradhtar i shitur.”

“Vdekje Edi Ramës.”

“Rama burg i përjetshëm.”

“Arrestoni Ramën.”

“Rama është pushtues, gjakpirës i shqiptarëve.”

“Revolucioni kërkon gjak.”

“Do të hedhim në Lanë.”

Dhe shumë të tjera, disa aq vulgare sa nuk ia vlen as të përsëriten.

Këtu nuk kemi më një debat për mjedisin.

Kemi mllef politik.

Kemi urrejtje.

Kemi protagonizëm absurd.

Kemi njerëz që dalin në një podium dhe duket se besojnë se sa më e madhe të jetë sharja, aq më e madhe është edhe e vërteta që po thonë.

Nuk është kështu.

Një demokraci nuk bëhet më e mirë duke zëvendësuar një pushtet me një turmë të zemëruar.

Nuk pastrohet Shqipëria duke i thënë një fëmije se është “shumë pis” dhe se turistët nuk duhet të vijnë këtu.

Po kush po e përdor fëmijën, fëmijët dhe jo vetëm ata?

Ky është ndoshta momenti më i trishtuar i gjithë kësaj historie.

Fëmijët nuk duhet të bëhen rekuizita politike.

Fëmija është viktima e parë e të rriturve që duan ta përdorin pafajësinë e tij për një kauzë politike.

Të përdorësh një fëmijë për të përcjellë një mesazh politik është gati gati kriminale.

Ta mësosh e ta mëkosh atë të flasë keq për vendin e vet, për t’i shërbyer një urrejtjeje ndaj kryeministrit, është diçka kriminale.

Sepse Shqipëria nuk është Edi Rama.

Rama mund të kritikohet. Mund të kundërshtohet. Mund të votohet ose të mos votohet. Mund të gjykohet politikisht, madje edhe ashpër.

Por Shqipëria është më e madhe se Edi Rama.

Dhe kjo është ajo që disa prej protestuesve duket se e kanë harruar.

Ironia është se në këtë protestë flitet shumë për “pisllëkun”.

Por pisllëku nuk është vetëm ai fizik.

Ka edhe pisllëk politik.

Ka pisllëk moral.

Ka pisllëk intelektual.

Ka edhe pisllëk fonetik.

Dhe kur një njeri që pretendon se po mbron Shqipërinë del në podium dhe i thotë vendit të vet “pis”, vetëm sepse nuk i pëlqen kryeministri, atëherë duhet të pyesim veten se kush po e ndot kë.

A është Shqipëria “pis” apo është bërë pis mënyra se si disa njerëz flasin për Shqipërinë?

Nga protesta vjen dhe një paradoks i madh.

Shumë prej atyre që sot shajnë Edi Ramën, sipas të dhënave dhe historive publike që qarkullojnë prej vitesh, janë njerëz që kanë përfituar në një mënyrë apo tjetër nga ky pushtet. Madje janë të bërë prej vetë Edi Ramës.

Janë privilegjuar prej tij.

Kanë marrë poste e ofiqe vetëm falë tij.

Janë bërë pjesë e sistemit që sot pretendojnë se e urrejnë.

Janë pasuruar prej tij.

Dhe disa, në raste edhe më flagrante, janë “të bërë” ekskluzivisht nga vetë Edi Rama. Emrat i dini të gjithë. Shpresoj ti dijë dhe Rama!

Këta janë paradoksi më i madh i kësaj historie që e zbulon protesta.

Në Shkodër dikur një burrë fisnik përdorte një shprehje të rëndë, por shumë domethënëse: “bythgjerët” – për ata që duan të ulen në dy karrige. Si këta që përmendëm.

Ndoshta sot kjo shprehje do të duhej t’u shkonte për shtat pikërisht atyre që dje ishin pranë pushtetit, përfituan prej tij, u ngritën prej tij, dhe sot, kur nuk kanë më të njëjtin përfitim, shfaqen si revolucionarë e Flamingo të orës së fundit.

Këta nuk janë kundërshtarët e Ramës dhe ai nuk shqetësohet prej tyre.

Një demokraci ka nevojë për kundërshtarë të fortë.

Ka nevojë për opozitë.

Ka nevojë për kauza të pastra, jo për urrejtje të paketuar si kauzë.

Sepse në fund, Shqipëria nuk është as e Ramës, as e Berishës, as e protestuesve.

Është e të gjithëve.

Dhe pikërisht për këtë arsye, ndoshta ka ardhur koha që të pastrohet jo vetëm rruga, sheshi, mali apo qyteti.

Ka ardhur koha të pastrohet edhe protesta nga pisllëku i urrejtjes.

Kryeministri Edi Rama ka mbërritur në ambientet e një lokali përgjatë aksit rrugor Kuç–Qeparo, ku pritet të zhvillojë një takim me kryetarët e bashkive të vendit.

Në Kuç kanë nisur të mbërrijnë përfaqësuesit vendorë, mes tyre kryetarja e Bashkisë Vlorë Bruna Mersini, kryetari i Bashkisë Himarë Vangjel Tavo, ministri i Shtetit për Pushtetin Vendor Ervin Demo dhe bashkëkryetari i Reformës Territoriale Arbjan Mazniku.

Rama është shoqëruar nga kryetari i Këshillit Bashkiak të Himarës, Dhimitër Kapaj.

Në fokus të takimit pritet të jetë reforma territoriale dhe riorganizimi i njësive të qeverisjes vendore qe kanë marrë një rëndësi të veçantë, ndërsa pritet të dalin detaje të reja mbi mënyrën se si do të vijojë procesi.

Autoritetet gjyqësore në Rusi kanë vendosur gjoba ndaj Telegram dhe Google, me një vlerë të përbashkët prej rreth 313 mijë dollarësh, pasi platformat nuk kanë hequr përmbajtje që konsiderohet e ndaluar nga ligjet ruse.

Gjykata e Qarkut Tagansky në Moskë dënoi Telegramin me 18.4 milionë rubla, rreth 221.5 mijë dollarë, ndërsa Google u gjobit me 7.6 milionë rubla, afërsisht 91.5 mijë dollarë.

Vendimi është pjesë e presionit të vazhdueshëm të autoriteteve ruse ndaj kompanive të huaja të teknologjisë për zbatimin e rregullave vendase. Në raste të mëparshme, masa të ngjashme janë marrë edhe ndaj Instagram, YouTube, X dhe TikTok.

Telegram ka qenë prej kohësh në konflikt me autoritetet ruse për çështjen e përmbajtjeve online, ndërsa qasja në platformë është kufizuar më herët brenda territorit të Rusisë.

Katër anëtarë të ekuipazhit u vranë në një sulm të rebelëve Houthi të Jemenit, ndaj një anijeje mallrash në ngushticën Bab el-Mandeb.

Anija Tihamah ishte në pronësi egjiptiane dhe ky është rasti i parë i një sulmi të Huthëve në ngushticë që lë pas viktima që nga fillimi i luftës së Iranit më 28 shkurt.

Dy anëtarë të ekipeve të shpëtimit jemenas nga një grup ushtarak kundër grupit rebel, u vranë gjithashtu në sulmin e Bab el-Mandeb, tha Roja Bregdetare e Jemenit.

Ministri i jashtëm i Pakistanit konfirmoi se tre pakistanezë u vranë në sulm, ndërsa i katërti ishte një anëtar i ekuipazhit nga Indonezia.

Rebelët Houthi, të mbështetur nga Irani, morën përsipër sulmin në anije, e cila sipas tyre mbante pajisje ushtarake saudite.

Huthët shpallën një embargo detare kundër Arabisë Saudite në Detin e Kuq më 20 korrik, duke ndërprerë kalimin në një rrugë të rëndësishme tregtare.

Komanda Qendrore e SHBA vazhdon bllokadën detare ndaj Iranit.

Raportohet se forcat amerikane kanë sulmuar me raketa një anije me flamur të Panamasë, ndërsa ajo po lundronte në Gjirin e Omanit drejt një porti iranian.

Drejtuesi e anijes nuk iu bindën paralajmaërimve për shkelje e bllokadës, tha Komanda Qendrore.

Bllokimi i Ngushticës së Hormuzit ka shkaktuar ndërprerje të furnizimit me karburant në të gjithë botën.

Në fillim të javës, vetëm gjashtë anijë kaluan në rrugën e rëndësishme tregtare, një rënie drastike me nivelet e paraluftës, kur kalonin 130-140 anije në ditë.

Kuvendi i Kosovës është përfshirë të mërkurën nga tensione të forta, përplasje verbale dhe incidente fizike mes deputetëve të PDK-së, Aleancës dhe Lëvizjes Vetëvendosje. Situata është përshkallëzuar në disa momente, me kapje, shtyrje, hedhje letrash, lagie me ujë dhe replika personale, ndërsa në sfond vijon ngërçi politik për konstituimin e Kuvendit.

Zhvillimet nisën gjatë aktiviteteve në ambientet e Kuvendit, ku deputetë të opozitës kundërshtuan pjesëmarrjen e deputetëve dhe figurave të Lëvizjes Vetëvendosje në aktivitetet me qytetarë. PDK-ja dhe Aleanca kërkuan që të vazhdojë seanca konstituive, duke e kthyer sallën dhe hapësirat e Kuvendit në një arenë të tensionuar përplasjesh politike.

Kur deputetët e LVV-së iu afruan qytetarëve për të komunikuar me ta, deputetët e PDK-së nisën të protestojnë dhe të brohorasin. Një nga incidentet më të forta ndodhi mes deputetit të PDK-së, Mërgim Lushtaku, dhe deputetit të LVV-së, Adnan Rrustemi.

E zgjedhur nga Këshilli Kombëtar, i zhvilluar më 15 korrik, në postin si nënkryetare e Partisë Demokratike, Erisa Bajaziti ishte e ftuar në studion e RTSH24, ku foli për përgjegjësinë e re politike, prioritetet e saj, diasporën dhe nevojën për një angazhim më të drejtpërdrejtë me qytetarët.

Bajaziti e cilësoi detyrën e re si një përgjegjësi të madhe, duke theksuar se synon të përfaqësojë zërin e demokratëve dhe të diasporës.

“Kjo është një përgjegjësi e jashtëzakonshme, do të thosha, në shumë aspekte. Unë jam aty për të përfaqësuar demokratët, jam aty për të përfaqësuar, ndër të tjera, edhe zërin e diasporës dhe nuk është thjesht një pozicion pune apo një titull që ti e merr. Është një përgjegjësi jashtëzakonisht e madhe për t’iu përgjigjur qytetarëve dhe për të qenë zëri i tyre”, u shpreh ajo.

Sipas Bajazitit, një nga prioritetet kryesore është forcimi i frymës së bashkëpunimit brenda Partisë Demokratike, por edhe krijimi i një komunikimi më të drejtpërdrejtë me qytetarët.

Ajo e vlerësoi ardhjen e figurave të reja në strukturat e partisë si një shenjë pozitive dhe theksoi rëndësinë e mendimit ndryshe brenda një force politike.

“Ne nuk jemi njerëz perfektë dhe partitë politike padyshim nuk janë perfekte dhe ka gjithmonë vend për përmirësim. Por dëshirat dhe alternativa që i jep, për shembull, Partia Demokratike, fakti që u zhvillua Kuvendi, ripërtëritja, ardhja e njerëzve të rinj dhe vendosja e tyre në forume të rëndësishme të Partisë Demokratike, unë mendoj që është një shenjë e mirë për një parti, për një forcë politike për të funksionuar padyshim edhe me mendime të ndryshme, të cilat duhet të jenë të respektueshme brenda një force politike. Sepse nuk ka kuptim të vish dhe të thuash vetëm “po”. Pa dyshim që duhet t’i shohësh gjërat me syrin kritik, me dëshirën për t’i ndryshuar gjërat për mirë, duke filluar fillimisht nga partia në të cilën ti përfaqëson e më vonë, nëse dëshiron ta japësh kontributin tënd në Shqipëri, në qeverisje dhe kudo”, u shpreh ajo.

Bajaziti tha se angazhimi i saj politik do të fokusohet te kontakti i drejtpërdrejtë me qytetarët dhe se dëshiron të sjellë një frymë të re bashkëpunimi.

“Kushdo që e ndjen veten që mund t’i japë një kontribut për Shqipërinë, të ndihet i lirë për të komunikuar”, deklaroi ajo.

Vatra e zjarrit në masivin pyjor të Drenies vijon të jetë aktive edhe gjatë ditës së sotme.

Pavarësisht ndërhyrjes nga ajri ditën e djeshme, vatra e zjarrit u riaktivizua në mesnatë ku flakët iu afruan edhe banesave, por fatmirësisht ndërhyrja e shpejtë e shërbimeve zjarrfikëse dhe forcave të ushtrisë shmangu rrezikun.

Zjarri aktualisht ka marrë përhapje të gjerë dhe po mbahet në monitorim nga forcat e ushtrisë dhe zjarrfikësit të cilët po punojnë në terrenin e vështirë kodrinor për neutralizimin e flakëve.

Ndërkohë sipas informacioneve nga prefektura e Fierit është bërë kërkesë për ndërhyrje nga ajri.

Nga Ferit Hoxha
/ Ministër për Evropën dhe Punët e Jashtme i Republikës së Shqipërisë

Ka momente në histori kur e ardhmja e një vendi përcaktohet nga një dokument i vetëm. Marrëveshje të tilla janë të rralla, por ndikimi i tyre ndihet për breza me radhë. Marrëveshja Kornizë e Ohrit është një prej tyre. Më 13 gusht 2001, njëzet e pesë vjet më parë, udhëheqësit politikë të Maqedonisë së Veriut, me mbështetjen e Bashkimit Evropian dhe Shteteve të Bashkuara, nënshkruan një marrëveshje, nga çdo pikëpamje historike, e cila do të përcaktonte rrjedhën e shtetit për dekadat që do të pasonin.

Marrëveshja Kornizë e Ohrit mbetet një nga arritjet më të rëndësishme politike dhe diplomatike në historinë moderne të rajonit. Ajo dëshmoi se konfliktet ndëretnike në Ballkan nuk do të gjenin zgjidhje përmes forcës, por përmes dialogut, kompromisit politik, respektimit të të drejtave dhe ndërtimit të institucioneve që u japin të gjithë qytetarëve një vend të barabartë në shtet. Në një kohë kur rajoni ende kishte të hapura plagët e luftërave të shpërbërjes së Jugosllavisë, Ohri solli një model tjetër: jo ndarjen, por bashkëjetesën; jo fitoren e njërës palë mbi tjetrën, por kompromisin; jo përjashtimin, por ndryshimin e mënyrës se si ndërtohet dhe funksionon shteti për të gjithë.

Marrëveshja e Ohrit ishte dhe mbetet një zgjedhje strategjike për paqen, për bashkëjetesën dhe për ndërtimin e një shteti multietnik, në të cilin dallimet nuk do të ishin më burim konflikti, por pjesë e një rendi të përbashkët politik dhe shoqëror. Ishte vendimi që i dha Maqedonisë së Veriut mundësinë të mos mbetej peng i konfliktit të saj, por të ndërtonte një shtet më demokratik, më gjithëpërfshirës dhe më të qëndrueshëm, me një perspektivë të qartë evropiane. Njëzet e pesë vjet më vonë, kjo mbetet trashëgimia më e rëndësishme e Ohrit dhe përgjegjësia më e madhe e brezit të sotëm: ta ruajë atë që u arrit, ta çojë më tej frymën e saj dhe ta bëjë të pakthyeshme paqen, bashkëjetesën dhe orientimin evropian të vendit.

Shqipëria nuk e ka parë kurrë stabilitetin dhe mirëqenien e Maqedonisë së Veriut thjesht si një çështje të një vendi tjetër. Për ne, ai ka qenë dhe mbetet pjesë e drejtpërdrejtë e stabilitetit dhe sigurisë së Ballkanit Perëndimor. Marrëdhëniet e mira ndërmjet komuniteteve, barazia, respekti për identitetin dhe gjuhën, përfaqësimi i drejtë dhe mundësia që çdo qytetar të ndihet plotësisht pjesë e shtetit nuk janë vetëm çështje parimesh dhe të drejtash, sado themelore të jenë ato. Janë njëkohësisht çështje të paqes, të sigurisë, të stabilitetit dhe të së ardhmes evropiane të rajonit. Ishte pikërisht kjo që u kuptua dhe u materializua në Ohër, një çerek shekulli më parë.

Ky është edhe mësimi më i rëndësishëm që Ohri i jep sot rajonit. Paqja nuk konsolidohet vetëm duke i dhënë fund konfliktit; ajo bëhet e qëndrueshme kur mishërohet në institucione, në të drejta, në mundësi të barabarta dhe në besim të ndërsjellë. Një marrëveshje paqeje e përmbush misionin e saj jo vetëm kur heshtin armët, por kur brezat që vijnë nuk kanë më arsye t’u kthehen atyre. Përmes garantimit të të drejtave për komunitetet, përfaqësimit më të drejtë në administratë dhe njohjes së karakterit multietnik të shoqërisë, marrëveshja krijoi një ekuilibër të ri politik dhe social.

Pikërisht për këtë arsye, Marrëveshja e Ohrit nuk duhet parë si një dokument i ngrirë në kohë. Ajo duhet kuptuar si një kontratë politike që kërkon kujdes e vëmendje të vazhdueshme sepse është dhe mbetet përcaktuese për të ardhmen e shtetit, si angazhim i përbashkët për një Maqedoni të Veriut demokratike, multietnike, gjithëpërfshirëse dhe evropiane. Ruajtja e frymës së Ohrit nuk do të thotë të jetosh me kujtesën e konfliktit, por të sigurohesh që shkaqet që e ushqyen atë konflikt të mos kthehen më kurrë në burim përçarjeje.

Në këtë kuptim, anëtarësimi në NATO, bashkëpunimi i njëmendtë rajonal dhe marrëdhëniet e miqësisë dhe të fqinjësisë së mirë si dhe rruga evropiane e Maqedonisë së Veriut janë sa materializim, aq edhe vazhdim i natyrshëm i frymës së Ohrit. Evropa nuk kërkon që dallimet të zhduken; ajo kërkon që ato të jetojnë së bashku brenda institucioneve të forta, shtetit të së drejtës dhe një demokracie që garanton barazi dhe dinjitet për të gjithë.

Në planin e marrëdhënieve ndër etnike, Marrëveshja e Ohrit afirmoi një realitet të patjetërsueshëm, të njohur që në vitin 2001: se shqiptarët janë pjesë thelbësore e shoqërisë dhe pjesë shtetformuese e Maqedonisë së Veriut. Të drejtat e tyre nuk janë një koncesion i dhënë nga shumica dhe as një privilegj që mund të rishikohet sipas klimës politike të momentit. Ato janë pjesë e kontratës politike dhe pjesë e themeleve mbi të cilën qëndron shteti demokratik dhe multietnik.

Përvojat më të mira evropiane por edhe shembujt më pozitive në rajonin tonë kanë treguar bindshëm se një shtet që respekton dhe garanton, në ligj dhe në praktikë, në germë dhe në frymë, identitetin, gjuhën, kulturën dhe të drejtat e komuniteteve të tij është më i fortë. Po ashtu, një komunitet që e sheh veten të barabartë dhe të përfaqësuar ka më shumë arsye ta shohë shtetin si të vetin, ta forcojë atë dhe të investojë në të ardhmen e tij. Në këtë kuptim, Ohri nuk u dha shqiptarëve vetëm të drejta. Ai ndryshoi vetë mënyrën se si duhet kuptuar shteti, jo si një ekuilibër i përkohshëm ndërmjet komuniteteve, por një model shtetëror ku barazia dhe forca e shtetit ecin bashkë; ku diversiteti nuk shihet si kërcënim, por si pjesë e identitetit të përbashkët; dhe ku përkatësia etnike nuk përcakton shkallën e qytetarisë.

Në këtë përvjetor, një mësim mbetet veçanërisht aktual. Marrëveshja e Ohrit na kujton se paqja nuk është një e dhënë e përhershme. Ajo duhet të ruhet e të ushqehet përmes institucioneve demokratike, respektit për diversitetin dhe një vizioni të përbashkët për të ardhmen.

Për Shqipërinë, stabiliteti, siguria dhe begatia e Maqedonisë së Veriut janë pjesë e pandashme e zhvillimit dhe qëndrueshmërisë së të gjithë rajonit tonë. Dy vendet tona ndajnë jo vetëm kufij, interesa strategjike dhe rrugën drejt Bashkimit Evropian, por edhe bindjen se marrëdhëniet ndëretnike të bazuara në respekt dhe barazi janë themeli mbi të cilin ndërtohen shoqëritë moderne evropiane.

Shqipëria ndan bindjen e palëkundur se paqja e qëndrueshme në Ballkan ndërtohet duke afruar njerëzit, duke forcuar institucionet demokratike, marrëdhëniet dy e shumëpalëshe, duke respektuar të drejtat e njeriut, dhe duke i dhënë gjithë shoqërisë, pa asnjë dallim, arsye për ta parë të ardhmen brenda të njëjtit projekt.
Ohri e hapi këtë rrugë njëzet e pesë vjet më parë. Detyra e brezit të sotëm është ta çojë më tej.

Ky përvjetor është edhe moment për të analizuar shkallën dhe cilësinë e zbatimit dhe çfarë mbetet ende për t’u bërë. Zbatimi i plotë i frymës së Ohrit mbetet punë në vazhdim: debatet e këtij viti rreth përdorimit të gjuhës shqipe në sistemin e drejtësisë kujtojnë se të drejtat e fituara në 2001 kërkojnë vëmendje dhe kujdes institucional të vazhdueshëm, jo vetëm përkujtim solemn. Maqedonia e Veriut e sotme nuk është ajo e vitit 2001. Shoqëria ka ndryshuar. Rajoni ka ndryshuar. Evropa ka ndryshuar. Edhe vetë kuptimi i sigurisë, i sovranitetit dhe i bashkëpunimit ka ndryshuar.

Prandaj, edhe Ohri duhet të lexohet në dritën e kësaj të ardhmeje. Të ruash Ohrin do të thotë të vazhdosh të ndërtosh një shtet ku kthimi te logjika e përplasjes dhe e dasive bëhet e pamundur. Kjo kërkon përgjegjësi nga të gjithë, si nga grupet shoqërore ashtu edhe nga elitat politike. Ashtu siç kërkohet nga të gjitha vendet tona në rajon, duhet të kuptojmë se stabiliteti i njërit nuk ndërtohet mbi pasigurinë e tjetrit.

Për Shqipërinë, marrëdhënia me Maqedoninë e Veriut është bartëse e një rëndësie të veçantë. Jemi fqinjë, vende mike, aleatë në NATO, partnerë në procesin e integrimit evropian dhe pjesë e së njëjtës hapësirë ballkanike që e njeh çmimin e lartë për konfliktet e së kaluarës por edhe vlerën e investimit të njëmendtë tek e ardhmja e përbashkët.

Shqipëria do të vazhdojë të mbështesë të drejtat e shqiptarëve kudo ku jetojnë, ashtu siç do të vazhdojë të mbështesë fuqishëm sovranitetin, integritetin territorial dhe funksionimin demokratik të shteteve ku ata jetojnë.

Këto dy qëndrime nuk bien në kundërshtim. Përkundrazi, janë pjesë e të njëjtit parim: të drejtat e komuniteteve dhe forca e shtetit nuk janë kundërshtare. Njëra e forcon tjetrën. Ky është një mësim i rëndësishëm i Ohrit.

Njëzet e pesë vjet pas nënshkrimit, Marrëveshja Kornizë e Ohrit mbetet themel sepse i dha përgjigje një pyetjeje themelore: a mund të ndërtohet në Ballkanin Përendimor një shtet i përbashkët duke respektuar identitetet e ndryshme dhe duke i bërë ato pjesë të forcës së tij?

Përgjigjja e historisë së 25 viteve të fundit është, padyshim, po. Dhe kjo përgjigje duhet të provohet çdo ditë, përmes besimit dhe investimit të sinqertë që e shtyn vendin drejt së ardhmes.

Një çerek shekulli më vonë, ndoshta mënyra më e mirë për të lartësuar vendimin e 13 gushtit 2001 dhe për të kremtuar arritjet e saj është të mos e shohim Ohrin si marrëveshjen që i dha fund konfliktit dhe ndarjes, por si marrëveshjen që na mësoi të gjithëve si të ndërtojmë paqen e qëndrueshme.

Shërbimi onkologjik po afrohet gjithnjë e më shumë me pacientët. Në Spitalin Rajonal të Korçës është rikualifikuar njësia e kimioterapisë ditore, e rikonstruktuar dhe e pajisur sipas standardeve bashkëkohore për trajtimin e pacientëve me sëmundje tumorale. Gjatë vizitës në njësinë e re, Ministrja e Shëndetësisë dhe Mirëqenies Sociale, Evis Sala, theksoi se decentralizimi i shërbimeve onkologjike është një nga drejtimet kryesore të transformimit të kujdesit ndaj pacientëve me kancer.

“Nuk mund të flasim për një sistem shëndetësor cilësor nëse një pacient me kancer duhet të udhëtojë qindra kilometra për të marrë trajtimin që i nevojitet. Objektivi ynë është që shërbimi të shkojë pranë pacientit dhe jo pacienti të udhëtojë për shërbimin. Korça është një hap konkret në këtë drejtim: standarde më të mira, kushte më të sigurta dhe kujdes më pranë qytetarëve”, tha Sala.

Njësia e re është rezultat i bashkëpunimit ndërmjet Ministrisë së Shëndetësisë dhe Mirëqenies Sociale dhe shoqatës amerikane Albania Fighting Cancer, duke mundësuar rikonstruksionin dhe krijimin e një mjedisi bashkëkohor për administrimin e trajtimeve kimioterapeutike.

Korça është pjesë e një transformimi më të gjerë të shërbimeve onkologjike në të gjithë vendin. Ministria e Shëndetësisë dhe Mirëqenies Sociale po vijon modernizimin e 8 pikave të tjera rajonale të kimioterapisë, me synim që pacientët të marrin trajtim cilësor sa më pranë vendbanimit dhe që shërbimet të funksionojnë me standarde të njëjta në të gjithë territorin.

Kjo qasje do të mbështetet edhe nga Rrjeti Kombëtar i Onkologjisë dhe Instituti Kombëtar i Tumoreve, të cilët do të krijojnë një model të integruar të kujdesit onkologjik, duke lidhur shërbimet rajonale me qendrën universitare dhe duke garantuar koordinim më të mirë të diagnostikimit, trajtimit dhe ndjekjes së pacientëve.

“Ne po ndërtojmë një sistem ku nuk ka rëndësi nëse pacienti jeton në Korçë, Shkodër, Vlorë apo Tiranë. Standardi i kujdesit duhet të jetë i njëjtë. Instituti Kombëtar i Tumoreve dhe Rrjeti Kombëtar i Onkologjisë do të na mundësojnë pikërisht këtë: një sistem të integruar, ku ekspertiza, protokollet dhe teknologjia lidhen me njëra-tjetrën dhe ku pacienti është në qendër të çdo vendimmarrjeje”, shtoi ministrja.

Përveç kimioterapisë, Spitali Rajonal i Korçës po fuqizon edhe kapacitetet diagnostikuese. Shërbimi i radiologjisë është pajisur me teknologji moderne, ndërsa së shpejti do të instalohet edhe sistemi RIS/PACS, i cili do të mundësojë menaxhim dhe akses më efikas të informacionit radiologjik dhe do të krijojë mundësi për një diagnostikim më të shpejtë dhe më të koordinuar.

Investimet në Korçë dhe në pikat e tjera rajonale janë pjesë e një vizioni më të gjerë të Ministrisë së Shëndetësisë dhe Mirëqenies Sociale: nga një kujdes onkologjik i përqendruar, drejt një rrjeti kombëtar të integruar, ku infrastruktura, teknologjia, ekspertiza dhe protokollet e trajtimit bashkohen për t’i ofruar pacientit më shumë siguri, më shumë cilësi dhe më shumë mundësi për ta marrë kujdesin pranë shtëpisë.

Rreth 300 pacientë të qarkut të Korçës që marrin trajtim kimioterapeutik do të mund ta kryejnë atë pranë vendbanimit të tyre, në një mjedis të sigurt, modern dhe të përshtatur për nevojat e tyre.

Zjarri në zonën Runjë në Parkun Kombëtar të Lurës vijon me intensitet, ndërsa në terren janë angazhuar 220 forca dhe efektive, ndërsa nga ajri po punojnë edhe 2 avionë “Air Tractor”.

Teksa informon mbi situatën, Ministri i Mbrojtjes, Ermal Nufi shkruan se me prioritet është mbrojtja e banesave dhe kufizimi i përhapjes së flakëve.

2 avionët janë përqendruar në vatrat problematike, teksa Ministri shton se vijon angazhimi maksimal për vënien nën kontroll dhe neutralizim e vatrës së zjarrit.

“Vijon me intensitet të lartë operacioni për menaxhimin e vatrës së zjarrit në Parkun Kombëtar të Lurës, në zonën Runjë, mbi fshatin Borie Lurë. Të gjitha strukturat janë të angazhuara dhe po punojnë në koordinim të plotë, nga toka dhe ajri, me prioritet mbrojtjen e banesave dhe kufizimin e përhapjes së zjarrit.

Në operacion janë angazhuar rreth 220 forca dhe efektivë, mes tyre MZSH, Forcat e Armatosura, Policia e Shtetit, ADZM, shërbimi pyjor, strukturat bashkiake, vullnetarë, AKMC dhe Prefektura e Qarkut Dibër. Nga ajri po operojnë 2 avionë “Air Tractor”, të përqendruar në vatrat më problematike. Angazhimi maksimal vijon deri në vënien plotësisht nën kontroll dhe neutralizimin e vatrës”, shkruan Nufi.