09:00 1835 – Atentati i parë kundër një Presidenti amerikan, bllokimi i pistoletës shpëtoi Andrew Jackson-in
Më 30 janar 1835, në Uashington, Shtetet e Bashkuara përjetuan një moment tronditës që do të hynte në histori: atentatin e parë të njohur kundër një presidenti në detyrë. Objektivi ishte Andrew Jackson, presidenti i shtatë i SHBA-së, një figurë e fortë dhe kontroverse e politikës amerikane. Autori i atentatit ishte Richard Lawrence, një emigrant me origjinë angleze, i cili tentoi ta vriste presidentin brenda godinës së Kongresit, në Dhomën e Përfaqësuesve.
Sulmi brenda Kongresit
Ngjarja ndodhi teksa Andrew Jackson po largohej nga ceremonia mortore e një kongresmeni. Në një hapësirë të mbyllur, përballë përfaqësuesve të popullit dhe zyrtarëve shtetërorë, Lawrence iu afrua presidentit dhe nxori një pistoletë. Ai qëlloi nga një distancë shumë e afërt.
Por arma nuk shkrep. Lawrence provoi menjëherë me një pistoletë të dytë. Edhe ajo dështoi. Dy dështime radhazi, në një epokë kur armët me kapsollë ishin të paqëndrueshme, u konsideruan nga shumëkush si fat i jashtëzakonshëm – madje disa e quajtën mrekulli.
Presidenti që nuk u tërhoq
Andrew Jackson, atëherë 67 vjeç, nuk u tërhoq në panik. Përkundrazi, i njohur për temperamentin e tij luftarak, ai reagoi menjëherë dhe tentoi të godiste atentatorin me bastunin e tij. Ndërkohë, disa kongresmenë dhe dëshmitarë u hodhën mbi Lawrence-in dhe e neutralizuan, duke shmangur një tragjedi që mund të kishte ndryshuar rrjedhën e historisë amerikane.
Profili i atentatorit
Richard Lawrence u arrestua në vend. Hetimet zbuluan se ai vuante nga probleme të rënda mendore. Ai besonte se ishte trashëgimtari i ligjshëm i fronit britanik dhe se Andrew Jackson po i pengonte marrjen e pasurisë që, sipas tij, i takonte. Gjykata e shpalli të pafajshëm për shkak të çrregullimeve mendore, dhe Lawrence u dërgua në një institucion psikiatrik, ku kaloi pjesën tjetër të jetës.
Një precedent historik
Atentati i dështuar i vitit 1835 shënoi një pikë kthese në ndërgjegjësimin për sigurinë e presidentit amerikan. Deri në atë moment, kreu i shtetit lëvizte shpesh pa masa të forta mbrojtjeje. Ngjarja tregoi se edhe në një republikë të re dhe demokratike, institucionet më të larta nuk ishin të paprekshme nga dhuna politike.
Sot, ky episod kujtohet si një paralajmërim i hershëm: historia e presidencës amerikane nuk ka qenë vetëm histori pushteti dhe reformash, por edhe e rrezikut, pasigurisë dhe kërcënimeve që shoqërojnë figurën e njeriut më të pushtetshëm të shtetit.
Përgatiti: L.Veizi
