"Maqedonia duhet të vazhdojë të qëndrojë parimore në pozicionet e saj dhe të insistojë në marrjen e një garancie nga Bashkimi Evropian se ndryshimet kushtetuese do të jenë kushti i fundit nga pala bullgare. Nëse merret një garanci e tillë, Kushtetuta do të ndryshohet, por këto ndryshime do të hyjnë në fuqi vetëm në ditën e anëtarësimit të plotë të Maqedonisë në BE. Aktualisht, një garanci e tillë nuk është marrë dhe për këtë arsye qëndrimi parimor mbetet se kjo është lëshimi i fundit që Maqedonia mund të bëjë", deklaron zëvendëskryeministri për sistem politik, Ljupço Dimovski.
Ai i cilëson kërkesat e BDI-së për zbatimin e parimit të Badenterit në Gjykatën Kushtetuese dhe gjatë zgjedhjes së Qeverisë si folklor politik-partiak. Sipas tij, në këto kërkesa shihet një përpjekje për rikonceptimin dhe riformatimin e sistemit shtetëror, si dhe dëshira që nacionalizmi të rikthehet sërish në plan të parë për interesa të caktuara politike.
Dimovski thekson se Qeveria funksionon mirë me përfaqësuesit legjitimë të shqiptarëve në Maqedoni, gjë që, sipas tij, u konfirmua edhe nga rezultatet e fundit të zgjedhjeve lokale. Ai shton se interesat e shqiptarëve në Maqedoni janë të përfaqësuara plotësisht përmes përfaqësuesve të tyre si në Kuvend ashtu edhe në Qeveri.
“BDI i hap sërish këto çështje sepse aktualisht i konvenojnë, ndërsa qëllimi është të rrisin rejtingun dhe reputacionin e humbur në masë të madhe te votuesit”, vlerëson zëvendëskryeministri.
Dimovski shprehet se nuk mund të thotë saktësisht se kur pritet miratimi i ndryshimeve në Kodin Zgjedhor, por thekson se për çdo ndryshim do të jetë i domosdoshëm konsensusi politik. Sa i përket çështjes së migrantëve, për të cilën akuzon LSDM-ja, ai pohon se nuk është nënshkruar asnjë marrëveshje dhe nuk janë marrë asnjë obligim në lidhje me këtë temë. Njëkohësisht, ai rikujton se tashmë është miratuar një vendim qeveritar, i konfirmuar edhe nga Kuvendi, për vazhdimin e menaxhimit të krizës së migrantëve edhe gjatë vitit 2026.
I pyetur se çfarë e mban bashkëpunimin mes SPM-së dhe OBRM-PDUKM-së për më shumë se dy dekada, Dimovski thekson se qëndrimet e përbashkëta lidhur me çështjen kombëtare dhe të ardhmen e shtetit e bëjnë këtë koalicion të suksesshëm. Në këtë kontekst, ai u bën thirrje të gjithë faktorëve politikë të kontribuojnë në ndërtimin e unitetit kombëtar, i cili, sipas tij, i nevojitet më së shumti Maqedonisë në këtë moment.
“Marrëdhëniet mes OBRM-PDUKM-së dhe SPM-së janë një shembull i mirë se si duhet ndërtuar uniteti kombëtar. Ne arritëm ta bëjmë këtë brenda koalicionit dhe brenda Qeverisë, ndërsa tani u zgjasim dorën të gjitha partive politike, si në pushtet ashtu edhe në opozitë, për të ndërtuar këtë unitet, sepse Maqedonia përballet me sfida serioze. Ne duhet të jemi të bashkuar për të qenë më të sigurt dhe më të fortë në realizimin e interesave tona. Të mos jemi të përçarë, por të bashkuar. Kohezioni është shumë i rëndësishëm, ndërsa uniteti edhe më i rëndësishëm. Vetëdija se duhet të arrihet kjo është thelbësore dhe për këtë arsye, prej vitesh, si kryetari i OBRM-PDUKM-së dhe kryeministri, ashtu edhe unë si kryetar i SPM-së, u bëjmë apel të gjitha forcave me mendje të shëndoshë në shtet që të përpiqemi ta arrijmë këtë unitet kombëtar”, porosit Dimovski.
Ministri i Punëve të Jashtme dhe i Tregtisë së Jashtme, Timço Mucunski, ka përshëndetur aksionin e autoriteteve amerikane për kapjen e presidentit të Venezuelës, Nicolás Maduro, dhe bashkëshortes së tij.
Mucunski, në një postim në profilin e tij në rrjetin social X, shprehet se është për t’u përshëndetur fakti që Maduro është arrestuar dhe do të përballet me drejtësinë.
“E përshëndes njoftimin e Donald Trump se Nicolás Maduro është arrestuar dhe do të përballet me drejtësinë”, shkruan Mucunski.
Ai gjithashtu i drejton fjalë lavdëruese edhe Sekretarit amerikan të Shtetit, Marco Rubio, për, siç thotë ai, udhëheqjen e tij në përballjen me rrjetet narkokriminale të regjimit të Maduro-s.
“Përgjegjësia është e rëndësishme. Ne qëndrojmë përkrah Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe popullit venezuelas për liri dhe demokraci”, shton Mucunski.
Kryeministri i vendit, Hristijan Mickoski tha sot se LSDM-së mund t'i plotësohet dëshira për zgjedhje të parakohshme.
Ai shtoi se pavarësisht se Maqedonia ka ulur inflacionin dhe pret që vitit i ri të jetë edhe më i mirë, nga opozita sërish po dëgjon ankesat e njejta.
“Nuk kam dëgjuar nëse kërkojnë zgjedhje të parakohshme, por njeriu ndonjëherë duhet të ketë kujdes se çfarë dëshiron, sepse nganjëherë dëshira mund t’i plotësohet. Pres që ulja e inflacionit të vazhdojë edhe në dhjetor, krahasuar me dhjetorin e vitit të kaluar, kurse vitin e ardhshëm në mes 2 apo 3 për qind që do të jetë më e ulët se rritja e nivelit të Bruto Prodhimit Vendor”.
Akuzat për ngritje dhe ulje të çmimeve po edhe për rritjen e standardit jetësorë, rritjen e pagave janë tashmë akuza të zakonshme që bëhen thuajse çdo ditë nga opozita në drejtim të pozitës.
Kryeministri i vendit, Hristijan Mickoski, deklaroi se politikat e qeverisë për rritjen e pensioneve po e ulin shkallën e varfërisë.
“Qëndrimi i Qeverisë është i qartë, mund të argumentojmë për hapin tonë që kemi ndërmarrë, dhe konfirmim se kemi ndërmarrë një hap të mirë janë njoftimet e Entit Shtetëror të Statistikës që dalin këto ditë dhe po komentohen në publik në lidhje me treguesit Laeken, përkatësisht nivelin e varfërisë, indeksin Gini, shpërndarjen e pabarabartë të të ardhurave. Ja ku kemi lajm të mirë, e ato janë se shkalla e varfërisë po zvogëlohet, nëse në vitin 2021 ishte 23 për qind, tani është 21,9 në vitin 2024, dhe në vitin 2023 ishte 22,2 përqind. Indeksi Gini, ose shpërndarja e pabarabartë e të ardhurave, nëse në vitin 2023 ishte 30,3, në vitin 2024 është 29,1 dhe është më i miri në rajon, dhe kur shikojmë shpërndarjen e pabarabartë të të ardhurave, është madje mbi mesataren evropiane”, theksoi Mickoski në një intervistë për “Veçer.mk”.
Mickoski theksoi se vendimi i Qeverisë për rritjen e pensioneve do të ketë një ndikim pozitiv në uljen e shkallës së varfërisë, me theks tek pensionistët dhe një ulje të mëtejshme të indeksit Gini.
“Edhe në vitin 2024 lshtl ky tregues, rritja e parë lineare prej 2.500 denarë ishte në nëntor, që do të thotë se ka një ndikim të vogël ose të parëndësishëm në këtë parametër, dhe në vitin 2025 tashmë pres të shoh që vendimi ynë për këtë lloj rritjeje të pensioneve do të ketë një ndikim shumë pozitiv në uljen e shkallës së varfërisë me theks tek pensionistët dhe me një ulje shtesë të indeksit Gini, pra shpërndarjes së pabarabartë të të ardhurave, gjë që do të thotë shumë për vendin sepse agjencitë botërore e vlerësojnë rejtingun kreditor të shtetit pikërisht në bazë të parametrave të tillë”, tha Mickoski.
Ai shtoi se Qeveria mbetet e vendosur në këtë politikë që po jep rezultate.
"Kemi filluar punën për planifikimin e hekurudhës që nga tetori. Do të përfundojmë deri në verë dhe atëherë do të shohim ekskavatorët e parë në terren. Në vitin 2031, projekti i hekurudhës me shpejtësi të lartë do të përfundojë, dhe ndërkohë, një anë e binarëve deri në vitin 2028 do të jetë funksionale", tha zëvendëskryeministri Aleksandar Nikolloski, duke folur për projektet hekurudhore.
"Tani po punojmë në pjesën më të rëndësishme që nuk është e dukshme për qytetarët, dhe kjo është planifikimi i mirë. Tani po punojmë në planifikimin dhe përgatitjen. Kur bën planifikim të mirë, atëherë projekti, sado i ndërlikuar të jetë, shkon shpejt dhe në kohë. Kur nuk e bën, atëherë ndodh që projekti të shkojë ngadalë dhe të mos zgjidhet, për shembull, Ohër - Kërçovë. Dhe kemi edhe një shembull të mirë, autostradën Demir Kapija Smokvicë ose Shkup - Shtip. Pres të përfundoj deri në verë dhe pastaj të shoh ekskavatorët e parë në terren. Pesë vjet pasi të fillojnë punën, do të përfundojë dhe ne premtuam se në vitin 2031 do të përfundojë projekti i hekurudhës me shpejtësi të lartë nga kufiri veri-jug. Duke pasur parasysh që hekurudha do të jetë me binarë të dyfishtë, një linjë hekurudhore do të jetë funksionale në vitin 2028, theksoi Nikolloski.
Lidhur me linjën hekurudhore në Korridorin 8, ai theksoi se ekipet nga të dy hekurudhat po punojnë intensivisht në tunelin ndërkufitar.
"Ekipet nga hekurudhat e Maqedonisë dhe Bullgarisë po punojnë në mënyrë aktive në dokumentacionin për ndërtimin e tunelit ndërkufitar nga linja hekurudhore, dhe gjërat po shkojnë mirë me procedurat e tenderit në të dyja anët. Në Bullgari, pak ditë më parë, marrëveshja u miratua, u ratifikua, nga ana jonë detyrimet janë përfunduar, e dini që ka përsëri një krizë politike, për fat të keq Qeveria ka rënë atje. Shpresoj që Parlamenti atje të vazhdojë të punojë në janar, por pavarësisht kësaj, ekipet hekurudhore në të dyja anët tashmë po punojnë intensivisht. Tani duhet të formohet një Komitet në të dyja anët, i cili do të duhet të përpunojë dokumentacionin për tunelin, i cili me shumë mundësi do të jetë ai që tashmë e kemi si projekt të zhvilluar nga Hekurudhat Maqedonase, thotë Nikolloski.
Investimi total i të dyja palëve për lidhjen e plotë të Shkupit dhe Sofjes, siç theksoi zëvendëskryeministri, do të kushtojë mbi 2 miliardë euro, nga të cilat 810 milionë nga pala maqedonase dhe 1 miliard e 200 milionë euro nga pala bullgare.
TIRANË, 3 janar /ATSH/ Lara Colturi ka nisur në mënyrën më të mirë të mundshme vitin 2026 në Skitë Alpine.
Skiatorja 19-vjeçare shkëlqeu në zbritjen e parë të slalomit gjigant, në ndalesën e Kupës së Botës që po zhvillohet në Kranjska Gora, duke u renditur në vendin e tretë.
Colturi zhvilloi një garë shumë solide dhe e përshkoi pistën me kohën 1 minutë, 1 sekondë e 75 të mijtat, vetëm 37 të qintat më ngadalë se fituesja e zbritjes së parë, Camille Rast. Vendin e dytë e zuri amerikania Paula Moltzan.
Paraqitja e saj ishte edhe më domethënëse pasi la pas emra të mëdhenj të skive alpine botërore, si Mikaela Shiffrin, kryesuese e klasifikimit të përgjithshëm të Kupës së Botës për këtë sezon, si edhe Julia Scheib dhe Sara Hector.
Zbritja e dytë e slalomit gjigant do të zhvillohet në orën 13:00. Në formë të jashtëzakonshme, Lara Colturi synon të konfirmojë performancën e shkëlqyer dhe të regjistrojë një tjetër podium, pas atyre të arritura më herët këtë sezon në Levi, Gurgl, Copper Mountain dhe Semmering.
Të bërit ski, teleferikët dhe shpatet e mbuluara me borë për Krishtlindje nuk janë më të garantuara.
Deri në vitin 2100, kriza klimatike kërcënon të shkurtojë në mënyrë drastike sezonet e skijimit dhe të rrisë kostot mjedisore dhe ekonomike, shkruan focus.it.
Shkencëtarët kanë mbledhur të dhëna mbi shpatet e Andermatt-Sedrun-Disentis, zona më e madhe e skijimit në Zvicër me 100 km shpate.
Prodhimi artificial i borës kërkon gjithashtu kërkesa të caktuara për temperaturën dhe lagështinë. Sa më i thatë ajri dhe sa më i ftohtë ajri i jashtëm dhe uji i përdorur, aq më efikas është ky proces.
Nëse temperaturat rriten ose ajri është shumë i lagësht, prodhimi i borës artificiale bëhet joekonomik.
Për më tepër, do të ketë problemin se ku mund të gjendet i gjithë ky ujë. Aktualisht, uji për zonën nën studim është marrë nga Oberalpsee, një liqen aty pranë në kantonin e Urit, i cili siguron një maksimum prej 200 milionë litrash në vit për këtë qëllim.
Megjithatë, i njëjti trup uji furnizon zonën edhe me energji hidroelektrike.
Këtu, si kudo tjetër, kjo do të krijojë një konflikt mbi përdorimet e ndryshme të rezervave ujore, të cilat ka të ngjarë të shterohen gjithnjë e më shumë për shkak të ndryshimeve klimatike.
GJENEVË, 2 janar /ATSH/ – Të bërit ski, teleferikët dhe shpatet e mbuluara me borë për Krishtlindje nuk janë më të garantuara.
Deri në vitin 2100, kriza klimatike kërcënon të shkurtojë në mënyrë drastike sezonet e skijimit dhe të rrisë kostot mjedisore dhe ekonomike, shkruan focus.it.
Shkencëtarët kanë mbledhur të dhëna mbi shpatet e Andermatt-Sedrun-Disentis, zona më e madhe e skijimit në Zvicër me 100 km shpate.
Prodhimi artificial i borës kërkon gjithashtu kërkesa të caktuara për temperaturën dhe lagështinë. Sa më i thatë ajri dhe sa më i ftohtë ajri i jashtëm dhe uji i përdorur, aq më efikas është ky proces.
Nëse temperaturat rriten ose ajri është shumë i lagësht, prodhimi i borës artificiale bëhet joekonomik.
Për më tepër, do të ketë problemin se ku mund të gjendet i gjithë ky ujë. Aktualisht, uji për zonën nën studim është marrë nga Oberalpsee, një liqen aty pranë në kantonin e Urit, i cili siguron një maksimum prej 200 milionë litrash në vit për këtë qëllim.
Megjithatë, i njëjti trup uji furnizon zonën edhe me energji hidroelektrike.
Këtu, si kudo tjetër, kjo do të krijojë një konflikt mbi përdorimet e ndryshme të rezervave ujore, të cilat ka të ngjarë të shterohen gjithnjë e më shumë për shkak të ndryshimeve klimatike. /os/
Kryeministri Hristijan Mickoski, duke iu përgjigjur pyetjes së gazetarve në lidhje me progresin e modernizimit të hekurudhave, deklaroi se projektet në infrastrukturën hekurudhore po shënojnë përparim të konsiderueshëm, me fokusin në Korridoret 8 dhe 10, modernizimin e hekurudhave ekzistuese dhe zhvillimin e linjave të reja hekurudhore më të shpejta.
"Sa i përket projekteve hekurudhore, mund të them se jam jashtëzakonisht i kënaqur me mënyrën se si po ecin ato. Do t'ju kujtoj se, pas ngecjes që ishte me seksionin e tretë të Korridorit të Tetë dhe hekurudhën që lidh konkretisht Kumanovën me Kriva Pallankën, dhe pikën kufitare me fqinjin tonë lindor Bullgarinë, ato mospërputhje fillestare, do të thoja, janë kapërcyer.
Ne nënshkruam një marrëveshje me fqinjin tonë lindor, Brukseli doli me mbështetje në ndërtimin e tunelit që duhet të lidhë dy hekurudhat, domethënë hekurudhën nga fqinji ynë lindor dhe hekurudhën tonë, dhe pres që këtë vit, ngadalë por me siguri, të shpallet tenderi për ndërtimin e asaj, të quajtur kushtimisht, seksioni i tretë. Sepse të parin, nga Kumanova në Beljakovcë, e nisëm, të dytin, në të cilin po punohet nga Beljakovca në Kriva Palalnkë, dhe të tretin, nga Kriva Pallanka deri në hyrje të atij tuneli. Është një projekt me të cilin po ecim përpara", tha Kryeministri.
Mickoski theksoi se është duke u zhvilluar projekti për hekurudhën me shpejtësi të lartë të Korridorit 10, i cili duhet të lidhë Tabanocin me Bogorodicën. Atje, trenat e pasagjerëve do të lëvizin me shpejtësi deri në 200 km/orë, ndërsa trenat e mallrave do të lëvizin me shpejtësi deri në 120 km/orë./Telegrafi/
“A ka mënyrë më të mirë për të filluar Vitin e Ri sesa të japësh dorëheqjen?”, kjo është ajo që anëtari i Bordit Ekzekutiv të LSDM-së, Andrej Zhernovski, i tha Kryeministrit Hristijan Mickoski pas një incidenti dhe një shtytjeje midis një grupi emigrantësh nga Nepali që ndodhi në natën e Vitit të Ri në Sheshin "Maqedonia", ku mori pjesë edhe vetë Kryeministri.
Reagimi i Zhernovskit vjen pasi Mickoski përmendi emrat e Zehrnovskit, Venko Filipçes dhe Ljubomir Frçkoskit në dhjetor në lidhje me temën e emigrantëve nga Mbretëria e Bashkuar.
“Shikoni, nuk na u desh t’i gjenim emigrantët tuaj për ju. Ata erdhën vetë në shesh për të festuar me ju. I kuptoj, ata donin të hynin në Vitin e Ri 2026 me dikë të afërt me ta, dhe kush mund të ishte më afër tyre se ju, domethënë, ai që ua bëri të mundur hyrjen në Maqedoni?
Nëse do të ishte një fjalë, do të kishe dalë në skenë, do të kishe filluar të numëroje mbrapsht “10, 9, 8, 7…” dhe më në fund do të kishe thënë “Dorëheqje”!!!
Oh, çfarë duartrokitjeje do të kishte qenë kjo. Do të kishte pasur fishekzjarre dhe krisma si kurrë më parë. Çfarë kënaqësie do të kishte shkaktuar, jo vetëm atje, por në çdo shtëpi", thotë Zhernovski./Telegrafi/
Kryeministri Hristijan Mickoski, duke u përgjigjur në pyetjen e një gazetari në lidhje me planet e Qeverisë në fushën e arsimit për vitin e ri, informoi se janë rritur fondet për mbështetjen e projekteve shkencore dhe kërkimore.
"Unë vij nga arsimi, jam profesor universiteti dhe është logjike që arsimi të jetë një nga prioritetet kryesore. Vlerësoj që pa arsim cilësor dhe shkencë cilësore, nuk mund të rritemi as si komb dhe as si shtet. Dhe në emër të kësaj, po rrisim fondet për mbështetjen e projekteve shkencore dhe kërkimore. Nëse filluam me një buxhet prej 340 milionë denarësh në vitin 2023, në vitin 2024 dhe 2025 iu afruam pikës prej 680 milionë denarësh, kështu që tani për vitin e ardhshëm kemi mbi 770 milionë denarë pikërisht për këtë gjë.
A është e mjaftueshme? Nuk është. A na duhet më shumë? Na duhet. Por është shumë më tepër, do të thoja, sesa situata aktuale. Kështu që pres që në vitet që vijnë, dhe me ndryshimet në Ligjin për Arsimin e Lartë, në të cilin kolegët e mi që duan të ndërtojnë një karrierë akademike do të duhet të shkruajnë punime, punime shkencore dhe kërkimore pak më shumë punime që do të botohen në revista me faktor ndikimi dhe që do të jenë pjesë e bazës së të dhënave Thomson Reuters", tha tha Kryeministri.
Nëse, si vend, thekson Mickoski, duam një universitet që do të jetë në mijëshen më të mirë sipas listës së Shangait, numri i punimeve shkencore në revista me faktor ndikimi duhet të rritet.
“Sepse kemi bërë një analizë që na çon në përfundimin se, nëse duam të kemi një universitet që do të jetë në mijëshen më të mirë sipas listës së Shangait, duhet të rrisim numrin e punimeve shkencore që, si vend, si universitete, duhet të publikojmë në revista shkencore me faktor ndikimi dhe që janë pjesë e bazës së të dhënave Thomson Reuters, e njohur si Web of Science, midis tetë dhe dhjetë herë", shtoi ai./Telegrafi/
Nga: Alexis Soloski / The New York Times Përkthimi: Telegrafi.com
“Përpiqem të mos shkruaj distopi,” ka thënë dramaturgu Jordan Harrison. “Sepse është e mërzitshme. Më pëlqen të rri në një vend të paqartë.”
Kjo ndodhi të hënën e fundit, në ditën e tij të pushimit, dhe ai po rrinte në një kafene të ndriçuar dhe të qetë në Bruklin. Një utopi e mesditës dhe gjithashtu një vend analog dhe nxitës për të diskutuar veprën e fundit të Harrisonit - një anatomi e ëmbël dhe e hidhur e ndërlidhjes njerëzore të ndërmjetësuar nga teknologjia.
Në disa prej dramave të tij të fundit, Harrisoni ka eksploruar çfarë do të thotë të jesh njeri, por kurrë më fuqishëm se në dramën e vitit 2014, Marxhori Prajm [Marjorie Prime] - që ishte në finale për çmimin Pulicer [Pulitzer] dhe që tashmë shfaqet në Broduej.
E vendosur disa dekada në të ardhmen (disa detaje nga konteksti sugjerojnë vitet 2060), Marxhori Prajm ka në rolin kryesor June Squibbin si një grua në të tetëdhjetat. Për shoqëri dhe për të shmangur humbjen e kujtesës, ajo bisedon me një Prajm - një version holografik i bashkëshortit të saj të ndjerë. E shkruar kur biseda rreth inteligjencës artificiale gjeneruese [IA] ishte më e heshtur, drama ka ardhur në Broduej pikërisht në kohën kur kjo bisedë është bërë shumë më e zjarrtë. Si të gjitha dramat e Harrisonit, është një dramë rreth vdekshmërisë dhe pasqyron gjithnjë e më shumë bindjen e tij se teknologjia përfundimisht do të na tejkalojë.
“Ideja që bota njerëzore do të marrë fund, në fund të fundit është diçka që më ka shoqëruar për një kohë të gjatë,” tha ai, teksa hante një tas me drithëra. Nuk tingëllonte i trishtuar për këtë.
Harrisoni, 48 vjeç, u rrit në Beinbrixh-Ajlënd, në Uashington pranë Sietllit, kur ishte ende një vend mjaft rural dhe jo një komunitet i banuar nga punonjës të teknologjisë. Dhe, pavarësisht fokusit që ka teknologjia në veprat e tij, ai gjithmonë ka qenë një përdorues i vonuar - ose aspak përdorues i pajisjeve. Edhe tani, kur jeton në Bruklin me bashkëshortin e tij, Adam Green - drejtor artistik i Teatrit “Playwrights Horizons” - ai mbetet i distancuar nga rrjetet sociale.
Pranon se ka njerëz në botë që kanë një marrëdhënie pa konflikte me teknologjinë, “që nuk vuajnë për ndjesinë që kishte truri i tyre në vitin 1995,” ka thënë ai. Ai nuk është një prej tyre. Ka mall për kohën kur mund të lexonte një libër pa ndier nevojën për të kontrolluar rezultatet më të fundit të tenisit. Ajo kohë ka ikur.
“Unë jam defekti, jo teknologjia,” ka thënë ai. “Paaftësia ime për të thënë jo, sjellja ime e varësisë.”
Ai është i ndjeshëm ndaj kësaj varësie, të paktën sa i përket shkrimit. Si përfaqësues i fundit i brezit X, ai ka përjetuar kalimin nga epoka analoge në atë digjitale. Duke studiuar gjuhën angleze në Stenford në vitet ’90 të shekullit XX, ai kishte, sipas tij, “një vend në rreshtin e parë për të kuptuar se kjo do të ishte bota e ardhshme dhe se po filloja një karrierë në një fushë gjithnjë e më të vjetruar.”
Mahnitja e tij ka të bëjë me sjelljen njerëzore që ndihmohet dhe pengohet nga pajisjet që kemi në duar - ato që ekzistojnë tani dhe ato që ai vetëm i imagjinon.
“Ndjehet si diçka fantastike, por gjithçka është brenda mundësive,” ka thënë Anne Kauffman, regjisorja e Marxhori Prajmit, që ka punuar me Harrisonin për gati 20 vjet. “Ai gjithmonë merret me të tashmen, me realitetin, në një botë tjetër fantastike me të cilën ai e krahason.”
Kjo përplasje mes analoges dhe digjitales u shfaq për herë të parë në dramën e Harrisonit të vitit 2010, Futura, një triler ku materiali i shtypur ishte pothuajse i ndaluar. Këto ide u zhvilluan më tej në Maple and Vine, një dramë e vitit 2011 për një dyshe të martuar e të zhgënjyer që braktisin jetën moderne për të jetuar në një komunitet ku është gjithmonë viti 1955. Siç shpjegon një personazh: “Kufizimet janë lehtësim.”
Ka më pak lehtësim në The Antiquities, që pati premierën më herët këtë vit në Playwrights Horizons - që prej kohësh është shtëpia e Harrisonit. Një seri skenash të shkurtra për përqafimin dhe dorëzimin e njerëzimit ndaj teknologjisë fillojnë në shekullin XIX me emrat si Mary Shelley, dhe përfundojnë shumë më vonë kur qeniet post-njerëzore kanë krijuar Muzeun e Antikiteteve të Njeriut të Fundit, duke ngritur kasetat Betamax dhe shishet e shamposë në statusin e relikteve.
“Janë proteza, në një farë mënyre,” shpjegon një udhërrëfyes me inteligjencë artificiale, “të destinuara për ta bërë zotëruesin më të fuqishëm, më inteligjent, më efikas, më të pavdekshëm. Më të ngjashëm me ne.”
Kur Harrisoni shkroi dramën në vitin 2012, disa momente dukeshin të çuditshme - si një skenë ku një shkrimtare shqetësohej se së shpejti do të zëvendësohej nga IA-ja. Jo shumë kohë më vonë, Harrisoni, i cili shkruan edhe për televizion, u gjend në mesin e protestuesve të Shoqatës së Skenaristëve [Writers Guild] - në vitin 2023, duke bërë grevë për mbrojtje të shkrimit të skenarëve nga IA-ja. Ky nuk është shembulli i vetëm i parashikimit të tij. Maple and Vine dukej se parashikonte lëvizjen për gruan tradicionale [tradwife] dhe, ndonëse materiali i shtypur ende nuk është ndaluar, lëvizja drejt digjitalizimit, si në Futura, është rritur.
Kur Harrisoni filloi Marxhori Prajmin, ideja që një person mund të bisedonte me një simulacë të një të ndjeri dukej gjithashtu spekulative. Ai sapo kishte lexuar një libër mbi Testin e Turingut, një sfidë ku një njeri përpiqet të kuptojë nëse personi me të cilin po flet është njeri apo makinë. Ai vendosi të bashkëpunonte me një çetbot, duke ia lënë audiencës të dallonte kush kishte shkruar çfarë. Por, çetbotët e qasshëm në vitin 2012 ishin mjaft primitivë - dramaturgë të dobët. Harrisoni e braktisi atë ide, duke zgjedhur në vend të saj një dramë familjare me një skenë të vetme për një grua, Marxhorinë; vajzën dhe dhëndrin e saj; dhe një version çetboti të bashkëshortit të saj.
Kauffmani, që bëri regjinë për shfaqjen në Los Anxhelos, kishte humbur së fundmi nënën e saj. “Isha shumë e tërhequr nga ideja e vazhdimit të një bisede përtej vdekjes,” tha ajo. Ajo u prek dhe u magjeps nga përmasat e imagjinatës së Harrisonit, diçka që në atë kohë ishte qasje radikale.
Squibb, e cila e kishte parë dramën kur debutoi, nuk ndjeu se e kishte kuptuar plotësisht. “Mendoj se thjesht nuk ishim gati për të,” tha ajo. Por, kur iu dërgua skenari më 2025, pasi çetbotët ishin bërë pjesë e jetës së përditshme, ajo ndjeu se ishte e përgatitur. Bota kishte arritur dramën.
Në Broduej, Squibb luan Marxhorinë dhe më vonë edhe versionin Marxhori Prajm. Ajo i konsideron si një rol të vetëm, ndonëse vëren se boti është ndryshe nga Marxhoria e vërtetë. Prajmi është më i ngurtë, më formal. “Qëllimi i tyre është gjithmonë të të kënaqë,” tha ajo.
Një dramë më e thjeshtë do ta kishte trajtuar këtë qëllim si diçka të keqe ose thjesht të frikshme. Marxhori Prajm e sheh si diçka më melankolike - si një vektor të përkatësisë së pabarabartë. “Ka diçka atje që flet për ballafaqimin me humbjen e pashmangshme, si kusht themelor njerëzor,” ka thënë dramaturgia Sarah Lunnie, që shpesh punon me Harrisonin. “Dhe, çfarë është joshëse te ideja për të mos pasur humbje.”
Prajmët janë pothuajse aq njerëzorë sa për të lehtësuar humbjen e një të dashuri. Por, në qetësinë dhe gëzimin e tyre, nuk janë zëvendësues i vërtetë për njerëzoren.
“Asgjë nuk është e vështirë për një çetbot,” thotë Harrisoni. “Nuk përballet me gjëra, nuk mendon çfarë është e drejtë. Është i çliruar nga kjo - dhe kjo është gjithashtu një mungesë morale.”
Kjo mungesë ka gjasa të qëndrojë. Në dramë, versioni Prajm i bashkëshortit të Marxhories, Uolter (Chris Lowell), vëren se vajza e tyre, e cila nuk i pëlqen Prajmët, ka frikë nga e ardhmja. “Epo, kjo nuk është gjë e mirë,” thotë Marxhori. “Do të kthehem shpejt, më mirë të jemi miqësorë me të.”
Vërtet, teknologjia që dukej aq larg më 2014 ka mbërritur tashmë - e aftë të sigurojë audio dhe video të besueshme (nëse jo ende holograme) të çdo personi të gjallë. Squibb beson se nuk mund të riprodhojë emocionin e vërtetë njerëzor - të paktën ende jo. “Një aktor njerëzor shfaq një gamë të gjerë emocionesh, shumë të sinqerta dhe të vërteta,” tha ajo. “IA-ja nuk mund ta bëjë këtë.”
Dhe, IA-ja ende nuk mund të mbërthejë cilësinë kërkuese dhe të dhimbshme të shkrimit të Harrisonit - magjepsjen e tij me vdekjen dhe me artefaktet që mund të mbijetojnë pas saj.
“Ka një trishtim të vërtetë në punën e tij, por njëkohësisht një mrekulli dhe vlerësim për atë çfarë është e pazëvendësueshme, unike dhe që po kalon përpara nesh vetëm tani - për t’u mos u rikuperuar kurrë,” ka thënë Lunnie. “Ai e do jetën, dhe është i vetëdijshëm gjatë gjithë kohës se do të humbasë atë që do dhe se edhe vetë do të humbasë.”
Harrisoni e sheh një kohë kur njerëzimi do të jetë në retrovizor. “Nuk do të jemi përherë këtu - ne njerëzit - dhe do të zhdukemi pak më shpejt sesa mendoja kur isha fëmijë,” tha ai. Sigurisht, ky është lajm i keq për njerëzit. Por, Harrisoni është kureshtar, në skenë dhe jashtë saj, për atë që IA-ja do të krijojë. Dhe, përveç kësaj, e ardhmja është gjithmonë në ardhje - më mirë të jemi miqësorë me të.
“Të gjithë kishin frikë nga telefoni, të gjithë kishin frikë nga televizori,” ka thënë Harrisoni. “Thjesht, gjërat do të ecin përpara. Dhe, ne do të përshtatemi.” /Telegrafi/
SIERRE, 2 janar /ATSH-AA/ – Të paktën 47 persona humbën jetën dhe 112 të tjerë u plagosën pasi një zjarr shpërtheu në një bar të mbushur me njerëz gjatë festimeve të vitit të ri në qytetin zviceran të skive Crans-Montana, theksoi ministri i Jashtëm italian Antonio Tajani për mediat italiane.
Duke folur për Sky TG24, Tajani tha se identifikimi i viktimave do të jetë “veçanërisht kompleks dhe do të kërkojë kohë”. Ai shtoi se disa italianë të plagosur janë transferuar tashmë në Milano.
Raportimi, duke cituar ambasadorin Gian Lorenzo Cornado vë në dukje se gjashtë italianë janë të zhdukur dhe 13 janë shtruar në spital.
Megjithatë, autoritetet zvicerane deri më tani kanë konfirmuar shifra më të ulëta paraprake. Policia kantonale e Valais tha se rreth 40 persona humbën jetën dhe rreth 115 të tjerë u plagosën, shumica prej tyre rëndë, duke theksuar se identifikimi i viktimave është duke vazhduar dhe se numrat mund të ndryshojnë ende.
Autoritetet kanë paralajmëruar se procesi i identifikimit të të vdekurve mund të zgjasë disa ditë për shkak të gjendjes së trupave. Duke pasur parasysh natyrën ndërkombëtare të resortit, zyrtarët zviceranë kanë thënë gjithashtu se shtetas të huaj mund të jenë midis viktimave.
Zjarri shpërtheu në bar pak pas mesnatës, duke shkaktuar reagim të madh emergjent. Dhjetëra ambulanca dhe helikopterë u dërguan në vend dhe viktimat e plagosura u transferuan në spitale në të gjithë Zvicrën dhe disa jashtë vendit, përfshirë njësi të specializuara për djegie.
Një hetim penal për incidentin është duke vazhduar. Prokurorët e Valais-it thanë se po shqyrtohen disa hipoteza, me teorinë e preferuar aktualisht të një zjarri të përgjithshëm që shkaktoi shpërthim. Autoritetet theksuan se shumë rrethana mbeten për t’u sqaruar dhe kanë kërkuar përmbajtje dhe respekt për familjet e viktimave.
Zyrtarët zviceranë përjashtuan terrorizmin dhe thanë se fokusi mbetet në përcaktimin e sekuencës së saktë të ngjarjeve që çuan në zjarr. Ekspertët mjeko-ligjorë nga Zyrihu janë mandatuar për të ndihmuar me hetimin dhe procesin e identifikimit.
Ndërkohë, rrëfimet e dëshmitarëve, fotot dhe pamjet video të postuara në mediat sociale sugjerojnë se zjarri u shkaktua nga një fishekzjarr në një shishe shampanje ndërsa autoritetet refuzuan të spekulojnë mbi shkakun e saktë. /os/
Barcelona e nis vitin 2026 me një situatë të pazakontë në zyrat e klubit.
Për herë të parë pas një kohe të gjatë, klubi e fillon vitin e ri kalendarik me dy lojtarë të ekipit të parë që janë në pozitë të negociojnë lirshëm të ardhmen e tyre: Robert Lewandowski dhe Andreas Christensen.
Kontratat e të dy lojtarëve skadojnë më 30 qershor dhe ata tashmë mund të shqyrtojnë oferta pa pasur nevojë të kalojnë përmes drejtuesve sportivë të klubit.
Rasti i Robert Lewandowskit është më i bujshmi. Në moshën 38-vjeçare, sulmuesi po i afrohet fazës përfundimtare të karrierës së tij me një të ardhme plotësisht të hapur.
Vazhdimësia e tij te Barcelona nuk përjashtohet, por do të varet tërësisht nga vullneti i klubit dhe roli që ata dëshirojnë t’i besojnë sezonin e ardhshëm.
Ai ka shënuar tetë gola në 18 ndeshje zyrtare mes La Ligës dhe Ligës së Kampionëve, duke qenë golashënuesi i dytë më i mirë i ekipit. Megjithatë, roli dhe rëndësia e tij kanë rënë krahasuar me sezonet e mëparshme.
Situata e Andreas Christensen është krejtësisht e ndryshme. Mbrojtësi danez kishte një të ardhme të pasigurt për shkak të aktivizimit të kufizuar, madje duke u kaluar edhe nga zgjidhje të improvizuara në mbrojtje.
Megjithatë, skenari i tij ndryshoi rrënjësisht pas pësimit të një dëmtimi serioz në gju.
Çarja e ligamentit, e cila mund ta mbajë jashtë fushave për pjesën e mbetur të sezonit, ka ndikuar ndjeshëm në pozicionin e tij në treg.
Christensen është pa kontratë, i dëmtuar dhe vlera e tij sportive është pezulluar në afat të shkurtër./Telegrafi/
Një nga përshtypjet më të forta që la futbolli në vitin 2025 ishte numri i jashtëzakonshëm i konflikteve.
Dhe jo konflikte mes rivalësh, ato janë pjesë e zakonshme e çdo sezoni, por përplasje të hapura brenda vetë skuadrave, mes futbollistëve dhe shokëve të ekipit, trajnerëve apo drejtuesve të klubeve.
Shpresa është që këto histori të mbeten në 2025 dhe që viti 2026 të sjellë tema më të këndshme për debat.
Por, përpara se t’i lëmë pas, ja një përmbledhje e konflikteve më të bujshme të vitit.
Mohamed Salah vs Liverpool
Pa dyshim, skandali i brendshëm më i zhurmshëm i vitit. Pas një barazimi me Leeds, Mohamed Salah shpërtheu publikisht, duke shprehur pakënaqësinë e tij ndaj klubit dhe trajnerit Arne Slot. Egjiptiani u ankua për mungesë besimi, premtime të pambajtura dhe përjashtim nga formacioni.
Reagimi i Slotit ishte i ftohtë, por i prerë, Salah u la jashtë për ndeshjen e Ligës së Kampionëve kundër Interit. Megjithatë, rikthimi i tij në fushë u shoqërua me një asistim kundër Brightonit.
Duartrokitjet e Salahut për tifozët në “Anfield” pas ndeshjes lanë shumë pikëpyetje. Lamtumirë apo thjesht një pauzë para Kupës së Afrikës? Vijimi i historisë pritet në janar.
Alexander Isak vs Newcastle
Një tjetër sagë ku Liverpooli ishte protagonist indirekt. Alexander Isak e bëri të qartë dëshirën për t’u transferuar në “Anfield”, duke refuzuar të luante për Newcastle dhe duke akuzuar klubin për thyerje marrëveshjesh.
Pas një vere të gjatë dhe tensionuese, marrëveshja u mbyll: Liverpooli pagoi 145 milionë euro, ndërsa Newcastle investoi paratë për dy sulmues të rinj. Të gjitha palët fituan, të paktën në letër.
Marc-Andre ter Stegen vs Barcelona
Kush do ta mendonte që kapiteni i Barcelonës do të përplasej me drejtuesit? Pas një operacioni në shpinë, ter Stegen deklaroi se do të mungonte tre muaj, një periudhë që nuk i lejonte klubit të lironte hapësirë për regjistrime të reja.
Situata përshkallëzoi: kapiteni u ndëshkua brenda klubit, refuzoi vizita mjekësore dhe u përfol për largim. Edhe pse u rikthye gradualisht, Flick e bëri të qartë se Joan Garcia ishte portieri numër një. E ardhmja e gjermanit në “Camp Nou” mbetet e pasigurt.
Robert Lewandowski vs përzgjedhësi i Polonisë
Një konflikt që tronditi futbollin polak. Robert Lewandowski pezulloi karrierën në kombëtare pasi iu hoq shiriti i kapitenit nga trajneri Michal Probierz.
Vendimi u mirëprit nga një pjesë e dhomës së zhveshjes, por Polonia pa pasoja të menjëhershme: humbje ndaj Finlandës dhe dorëheqje e tij. Lewandowski u rikthye më vonë dhe tregoi edhe një herë rëndësinë e tij.
Alejandro Garnacho vs Ruben Amorim (Manchester United)
Pas finales së humbur të Ligës së Evropës, Garnacho reagoi hapur ndaj vendimit të trajnerit për ta lënë në stol. Postime provokuese dhe deklarata publike vulosën fatin e tij. Amorim ishte i prerë: argjentinasi nuk ishte më pjesë e planeve.
Pas një vere të vështirë, Garnacho u transferua te Chelsea. Ai atje po luan rregullisht.
Viktor Gyokeres vs Sporting Lisbona
Një tjetër rast presioni për transferim. Sulmuesi suedez pretendoi një “marrëveshje xhentëlmenësh” për largim, por Sporting kërkonte më shumë se sa Arsenali ishte gati të paguante.
Pas tensioneve dhe bojkotit, marrëveshja u arrit. Gyokeres u transferua në Londër, edhe pse forma e tij mbetet larg asaj që tregoi në Portugali.
Yoane Wissa vs Brentford
Një tjetër bojkot veror. Wissa refuzoi të luante për Brentford për të detyruar transferimin te Newcastle.
Pas ofertave të refuzuara dhe presionit publik, marrëveshja u mbyll për 55 milionë euro vetëm pak para mbylljes së afatit kalimtar.
Adrien Rabiot vs Jonathan Rowe (Marseille)
Pas humbjes ndaj Rennes, një debat në dhomën e zhveshjes u shndërrua në përplasje fizike. Rabiot dhe Rowe u përfshinë në një sherr serioz, aq sa stafi i sigurisë ndërhyri.
Të dy lojtarët u larguan nga klubi deri në fund të afatit kalimtar, duke mbyllur një episod të turpshëm për Marseille. Rabiot shkoi te Milani, Eowe te Bologna.
Dominik Livakovic vs Girona
Një nga transferimet më të çuditshme të vitit. Portieri kroat u huazua te Girona, por refuzoi të luante në Kupë e Mbretit, sepse dëshironte të largohej në janar për të siguruar minuta para Kampionatit Botërorit 2026.
Trajneri Michel e konfirmoi publikisht refuzimin e lojtarit për të aktivizuar veten.
Dani Rodriguez vs Mallorca
Një legjendë e klubit u përjashtua pas një postimi kritik ndaj trajnerit Jagoba Arrasate. Rodriguez u ndëshkua, iu hoq shiriti i kapitenit dhe nuk u përfshi më në skuadër.
Mallorca dhe lojtari u ndanë në janar, në një mënyrë të hidhur për një figurë historike të klubit.
Davide Calabria vs Sergio Conceiçao (AC Milan)
Një përplasje e hapur pas ndeshjes me Parmën. Conceiçao i bërtiti Calabrias në fushë, pas pakënaqësive për disiplinën e lojtarëve.
Calabria u largua nga Milani, fitoi Kupën e Italisë me Bolognan dhe më pas u transferua te Panathinaikos.
Idrissa Gueye vs Michael Keane (Everton)
Një moment shokues: Gueye goditi shokun e skuadrës gjatë ndeshjes dhe u përjashtua me karton të kuq, një rast i rrallë në Ligën Premier.
Mesfushori kërkoi falje publike dhe konflikti u mbyll shpejt. Pas dy ditësh publikuan foto së bashku.
Hakan Çalhanoglu vs Lautaro Martinez (Inter)
Deklaratat e Lautaros pas eliminimit nga Botërori i Klubeve ndezën tensione. Çalhanoglu reagoi publikisht, duke kritikuar stilin e udhëheqjes.
Një mbledhje emergjente e skuadrës i shoi tensionet dhe të dy mbetën pjesë kyçe e Interit.
Luis Perez vs Juanmi Latasa (Valladolid)
Gjatë një sezoni katastrofik, një incident në stol tronditi publikun: Perez tentoi të godiste Latasan pas një zënke.
Klubi i ndëshkoi të dy dhe më pas rrugët e tyre u ndanë.
Lorenzo Lucca vs shokët e ekipit (Udinese)
Një episod sa komik aq edhe simbolik. Lucca refuzoi t’ua dorëzonte penalltinë shokëve, shënoi, por u zëvendësua menjëherë.
Asnjë nga protagonistët nuk është më te Udinese.
Përmbledhja
Në përmbledhje, viti 2025 u shënua nga një numër i jashtëzakonshëm konfliktesh të brendshme në futboll, duke nxjerrë në pah brishtësinë e ekuilibrave brenda klubeve moderne.
Përplasjet mes lojtarëve, trajnerëve dhe drejtuesve shpesh morën përmasa publike dhe dolën mbi interesin sportiv të skuadrave.
Mungesa e komunikimit, menaxhimi i dobët i situatave delikate dhe presioni i vazhdueshëm i rezultateve përshkallëzuan tensionet.
Në shumë raste, këto kriza u mbyllën me transferime të detyruara ose ndarje të hidhura, duke lënë pasoja të dukshme.
Efektet u reflektuan drejtpërdrejt në stabilitetin, imazhin dhe performancën sportive të klubeve.
Këto episode shërbejnë si një paralajmërim i qartë se harmonia, udhëheqja dhe dialogu janë elementë thelbësorë për suksesin afatgjatë në futbollin modern. /Telegrafi/
Zëvendëskryeministri dhe ministër i Transportit, Aleksandar Nikolloski, uron Vitin e Ri 2026, duke thënë se “po hyjmë në vitin e ri me një ritëm të shtuar dhe më shumë projekte për Maqedoninë”.
Ai e ka konsideruar vititn 2025 si vit të suksesshëm.
“Hidhini një vështrim prapa në vitin e madhërishëm 2025, me shumë projekte të filluara dhe të përfunduara. Po hyjmë në vitin e ri 2026 me një ritëm të shtuar dhe më shumë projekte për Maqedoninë! Gëzuar, lumturi dhe gëzim të madh në vitin 2026”, shkroi zëvendëskryeministri Nikolloski në Facebook.
Kryeministri Hristijan Mickoski konfirmoi sot se Qeveria po vazhdon me politikën e rritjes lineare të pensioneve, në mënyrë që pensionistët të marrin rritjen e radhës në prill, me pagesën e pensionit të marsit.
"Do të ketë një rritje tjetër lineare. Parametrat e fundit statistikorë për nivelin e varfërisë dhe koeficientin Gini vetëm sa e justifikojnë më tej këtë politikë", theksoi Mickoski.
Ai kujtoi dinamikën e rritjeve nga 2.500 denarë secila në nëntor 2024 dhe prill 2025, si dhe 1.000 denarë në nëntor 2025.
"Kjo do të jetë rasti tani në prill për pensionin e marsit në vitin 2026. Ne duam të ulim nivelin e varfërisë dhe koeficientin Gini, që nënkupton një shpërndarje të pabarabartë të të ardhurave. Në këtë drejtim, ne jemi më të mirët në rajon dhe mbi mesataren evropiane", shtoi Kryeministri./Telegrafi/
Një person është vrarë dhe një tjetër ka pësuar lëndime të rënda në një incident që ndodhi në Çarshinë e Vjetër të Shkupit, konfirmoi Ministri i Brendshëm Pançe Toshkovski.
Sipas tij, viktima është shtetas turk dhe krimi është kryer me një objekt të mprehtë.
"Kemi një person të vdekur dhe një person me lëndime të rënda. Si vrasja ashtu edhe plagosja e rëndë janë kryer me thikë të mprehtë. Ka të dyshuar, por në këtë pikë nuk mund të jap më shumë detaje, sepse njëri prej tyre është në arrati", tha Toshkovski. Ministri theksoi se në ngjarje morën pjesë disa persona dhe se të gjithë të përfshirët ishin shtetas të huaj.
Përveç vrasjes, shtatë persona u lënduan gjatë përdorimit të mjeteve piroteknike në Shkup gjatë natës së Vitit të Ri.
Gjatë së njëjtës periudhë, në territorin e kryeqytetit ndodhën gjithsej 23 aksidente trafiku, dy prej të cilave përfunduan me lëndime të rënda trupore./Telegrafi/
Evgenija Kamçeva e vogël është foshnja e parë e lindur në Shkup këtë vit të ri. Ajo lindi pikërisht në mesnatë, duke e mirëpritur kryeqytetin në vitin 2026 me një lajm të bukur dhe simbolik - fillimin e një jete të re dhe shprese të re.
Kryetari i Qytetit së Shkupit, Orce Gjorgievski, e ndau ngjarjen e gëzueshme në rrjetet sociale, duke i uruar të porsalindurit Evgenija shëndet, një fëmijëri të lumtur dhe një jetë të mbushur me dashuri, dinjitet dhe mundësi.
“Çdo fëmijë i porsalindur është një shpresë dhe detyrim i përbashkët për të ndërtuar një të ardhme më të mirë, një shtet më të sigurt dhe një shoqëri më të fortë”, tha Gjorgjievski, duke shtuar se viti i ri duhet të jetë një vit i jetëve të reja, gëzimit dhe buzëqeshjeve.
Ai gjithashtu i dërgoi urime të sinqerta nënës Emilija, me urime për shëndet të mirë, lumturi dhe sukses, duke theksuar se Evgenija është fillimi më i bukur i vitit të ri për Shkupin.
Çdo dimër, tregu i futbollistëve të lirë ofron një mori talentesh. Emra me peshë, përvojë dhe një entuziazëm konkurrues, të gatshëm për të nisur një aventurë të re pa pasur nevojë që klubi blerës të shpenzojë ndonjë euro për tarifë transferimi.
Me kalibrin e lojtarëve që janë aktualisht në dispozicion, 11-shja ideale titullarë e futbollistëve të lirë do të ishte vërtet mbresëlënëse.
Gazeta Marca ka përpiluar një përzgjedhje prej njëmbëdhjetë yjesh që formojnë një formacion të veçantë... dhe një ekip plot mundësi.
Midis shtyllave, një portier klasik. Manuel Neuer mbetet një shkëmb, një kapiten me një zë të vendosur dhe një vështrim të ftohtë. Një kampion i gjithçkaje me Gjermaninë dhe Bayern Munich, autoriteti i tij ende ankoron çdo mbrojtje. Ai nuk kërcen më siç bënte një dekadë më parë, por leximi i tij i lojës, komanda e tij dhe përvoja e tij e mbajnë një hap përpara.
Mbrojtja nxjerr në pah përvojë dhe forcë. Në pozicionin e mbrojtësit të djathtë, Dani Carvajal mishëron besueshmërinë në futboll: mbi 400 ndeshje dhe 26 tituj me Real Madridin dëshmojnë autoritetin e tij në netët e mëdha, megjithëse dëmtimet e fundit e kanë penguar.
Boshti qendror do të zihej nga Antonio Rudiger dhe Kalidou Koulibaly, një partneritet i fortë si shkëmbi. Gjermani dominon në situatat një-me-një; senegalezi, në ajër. Dy mbrojtës të kalibrit të turneve të mëdha, të forcuar nga finalet dhe betejat me tension të lartë.
Mesfusha është ndërtuar mbi ekuilibër dhe talent. Leon Goretzka mishëron ritmin e punës, hapin dhe vrapimet nga thellësia; një lojtar i palodhur që futet në zonë dhe nuk ngurron kurrë.
Krahas tij, Bernardo Silva i drejton fijet me një qartësi të pakrahasueshme. Portugezi e interpreton ritmin, duke përshpejtuar ose duke bërë pauza sipas nevojës, dhe ofron zgjidhje aty ku të tjerët shohin vetëm probleme. Me to, skuadra fiton qëllim dhe rrjedhshmëri.
Në sulm, dinamit. Në njërën anë, Sadio Mane, me mbi 100 gola në Ligën Premier dhe shok skuadre i Cristiano Ronaldos në Arabinë Saudite, mbetet një makth për çdo mbrojtës të krahut. Shpejtësia, instinkti dhe shpirti i tij garues janë ende të pazvogëluara.
Në anën tjetër, Paulo Dybala, ai lojtar i butë me këmbë të majtë që duket se e ka të gjithë fushën të hartuar në kokën e tij. Një lojtar lidhës, i paparashikueshëm dhe vdekjeprurës midis vijave, argjentinasi ruan prekjen magjike që vendos ndeshjet.
Në mesfushë, ka edhe yje të lirë si Modric, i cili në Itali tashmë po merret në konsideratë për një rinovim kontrate me Milanin pas sezonit të tij të suksesshëm pavarësisht se është 40 vjeç.
Dhe në sulm, dy golashënues. Karim Benzema, fituesi i Topit të Artë 2022, kombinon qetësinë e një veterani me talentin e tij të zakonshëm. Pranë tij, ose duke alternuar me të, është Robert Lewandowski, i cili, pavarësisht pasigurisë së kontratës me Barçën, vazhdon të shënojë rekorde golash. Si një opsion i tretë, Dusan Vlahovic: një sulmues ike me një të ardhme ende të pashkruar.
Njëmbëdhjetë lojtarë të lirë që, pa asnjë tarifë transferimi, krenohen me tituj të Ligës së Kampionëve, çmime të Topit të Artë, cilësi lidershipi dhe mbi 1,200 gola në emrin e tyre.
Një ekip me cilësi të provuar, me një të kaluar dhe të tashme të artë, që do të bënte çdo klub ambicioz të ëndërronte të bënte një hap të menjëhershëm përpara. /Telegrafi/
Login
