Gazeta Si – SPAK ka kërkuar burg përjetë për Altin Hajrin, i cili akuzohet për rrëmbimin dhe zhdukjen e Jan Prengës në janar 2020.
Hajri, pronar i resortit ku dyshohet se ndërroi jetë Prenga, po gjykohet në mungesë, pasi ndodhet në arrati, që kur u shpall në kërkim nga SPAK.
Prenga u rrëmbye më 17 janar 2020 në Kamëz, si pjesë e një konflikti kriminal për 260 kg kokainë të humbur në Angli, ku dyshohet se ishte përfshirë vëllai i tij.
Ai u dërgua në “Golden Resort” në Shijak, ku mendohet se u vra dhe trupi i tij më pas u zhduk. Sipas hetimeve, Dritan Rexhepi dhe Altin Hajri janë dy nga figurat kyçe të dyshuara për organizimin e rrëmbimit dhe zhdukjes së Prengës, ndërsa pamjet e sigurisë dhe komunikimet në aplikacione të enkriptuara janë pjesë e provave kyçe të prokurorisë.
Sa i takon ngjarjes, Festim Bexhdili (kopshtari i resortit) është dënuar me burg përjetë nga GJKKO. Ai është shpallur fajtor për rrëmbimin me pasojë vdekjen dhe zhdukjen e kufomës së Jan Prengës. Ende sot e kësaj dite ende nuk është gjetur trupi i tij.
Gazeta Si – Gjykata e Apelit në Tiranë, ka vendosur të lirojë nga burgu tre personat e dyshuar për vrasjen e 26-vjeçarit Martin Çeço, duke zëvendësuar masën e “arrestit në burg”, me “arrest shtëpie”.
Bëhet fjalë për Valter Mollajn, Edlir Mollajn dhe Bleti Angjon, të cilët akuzohen për vrasjen e 26-vjeçarit në Kolanec të Maliqit.
Vendimi i Apelit u mor me argumentin se janë tejkaluar afatet e hetimeve dhe se prokuroria nuk ka paraqitur prova të reja që t’i lidhin drejtpërdrejt me ngjarjen.
Ndërkohë, për Tina Pajollarin, gjykata ka vendosur vijimin e masës së sigurisë “arrest me burg”. Megjithatë, hetimet për zbardhjen e plotë të ngjarjes vijojnë.
Vrasja e të riut ndodhi në qershor të vitit 2022, kur ai u qëllua për vdekje dhe më pas trupi i tij u hodh në rezervuarin e fshatit Kolanec, në Maliq.
Tre të dyshuarit u arrestuan fillimisht pas dëshmisë së Pajollarit, e cila aktualisht ndodhet në burg për këtë çështje.
Vajza dyshohet se ka qenë e pranishme në momentin e vrasjes dhe dëshmia e saj ishte vendimtare për arrestimin e personave të tjerë të përfshirë në ngjarje.
Fillimisht i riu u mbyt me litar e më pas trupin e tij e hodhën në rezervuar, aty ku u gjet pa shenja jete nga policia.
Gazeta Si – Gjithsej 33 të burgosur të mbajtur në paraburgimin e Durrësit janë transferuar në institucione të tjera të vuajtjes së dënimit, si në Fier dhe Peqin, pas arratisjes dy ditë më parë të Altin Ndocit nga Spitali i Durrësit, ku ndodhej për mjekim.
Ata janë lëvizur mbrëmjen e të mërkurës me mbështetjen e Forcave Shqiponja, Forcave të Ndërhyrjes së Shpejtë dhe ato të Drejtorisë së Burgjeve, për shkaqe sigurie.
Mes emrave të transferuar janë dhe të “burgosurit e famshëm” Lulzim Berisha dhe Astrit Avdyli. Berisha njihet si kreu i bandës së Durrësit dhe u kap në Spanjë, pasi kishte ndryshuar krejtësisht pamjen e tij. Ndërsa, Astrit Avdyli është kreu i grupit të Shijakut dhe dyshohej se drejtonte një grup kriminal në zonë.
Burgu i Durrësit nuk klasifikohet si institucion me siguri të lartë, por të zakonshme. Ai kategorizohet si institucion paraburgimi, ndaj DPB ka vlerësuar pas arratisjes së Altin Ndocit, që personat me rrezikshmëri të lartë të mos qëndrojnë më në këtë strukturë. Masat nuk përfshijnë zyrtarët e arrestuar, të cilët do të vijojnë të qëndrojnë në Durrës.
Pas ngjarjes së paprecedentë, u shkarkua gjithë zinxhiri i burgut të Durrësit, si dhe drejtori i këtij institucioni të vuajtjes së dënimit, ndërkohë që 8 persona u arrestuan.
Lulzim Berisha (majtas) dhe Astrit Avdylaj
Transferimet nga burgu i Durrësit:
1- Agim Gjini – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
2- Lulëzim Selimi – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
3- Algert Rrapi – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
4- Enea Kume (vellai i deputetit te PS Loer Kume ) – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
5- Elvis Ndreca – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
6- Dhimiter Nina – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
7- Endri Seiti – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
8- Aldi Zonja – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
9- Erind Lasku – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
10- Artur Hoxhosmani – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
11- Artion Çaushllari alias Gjika – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
12- Armando Ndreca – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
13- Armand Marvataj – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
14- Astrit Avdyli alisa Balliu- Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
15– Samuel Alfonso Moreno Serrano (shtetas nga Venezuela ) – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
16- Braniol Liço alias Ago – Nga IEVP Durres në IEVP Fier
17- Orges Molla – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
18- Dorian Beu – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
19- Lulzim Berisha – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
20- Emirjan Beu – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
21 – Juxhin Koka – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
22- Enkeli Kërtalli – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
23 – Jose Ramos Zacarias Rodrigues Vasques (shtetas nga Venezuela) Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
24- Skënder Sufaj – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
25- Gëzim Thartori – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
26- Ismail Zeneli – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
27- Geis Sejfullai – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
28- Klajdi Merkaj – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
29- Ervin Zeqiri – Nga IEVP Durres ne IEVP Peqin
30- Klevis Hoxhosmani – Nga IEVP Durres ne IEVP Fier
Gazeta Si – Atraksioni i parë në Calle 5, që del nga Tibú drejt El Refugio-s, janë bordellot. Këtu i quajnë Chonga ose postri-bar: burrat pinë birrë në karrige plastike, pastaj shtrihen në dyshekë të pistë në dhoma të vogla që ngjajnë me qeli burgu.
Shumë prej tyre janë luftëtarë guerilas. Pesëmbëdhjetë deri në njëzet minuta, 60,000 peso kolumbiane (më pak se 14 euro). Dhe 10,000 i shkojnë pronarit të lokalit.
Vajzat janë kryesisht të droguara ose të dehura. Magdalena është shtatë muajshe shtatzënë, por nuk ndalet, “përndryshe kush do të më mbështesë”.
Camila mendon për dy vajzat që la pas diku tjetër, “Këtu fitoj 540 dollarë në javë; kur gatuaja për ‘cocaleros’ nuk fitoja as 70 dollarë”.
Të gjitha janë venezueliane, emigrante në një qytet kufitar të Perëndimit të Egër, që luftojnë për të mbijetuar. Tibú është tre orë larg me makinë nga Cucuta dhe disa minuta nga Venezuela, në rajonin Catatumbo.
Ndodhet në rrugën e kontrabandës dhe trafikimit të drogës. Një rrugë e mbushur me gropa dhe plot rrezik, e rrethuar nga tubacione për nxjerrjen e paligjshme të naftës dhe plantacione palme vaji që ndotin tokën. Më lart, drejt maleve, mbillet koka (bima e lëndës narkotike).
Hyrja në një nga lokalet e zonë të kthyera në bordello
Sot, Catatumbo krenohet me përqendrimin më të lartë të të korrave të kokës në botë (42,000 hektarë) dhe komuna e Tibú-s është “kryeqyteti” i saj me 22,000 hektarë.
Një tokë rrëmbimesh dhe biznesesh të pista, ku paraushtarakët kanë kryer masakrat më të këqija në të kaluarën.
“Kontrolli mbi trafikun e drogës dhe minierat e paligjshme është forca lëvizëse pas një konflikti që filloi një vit më parë, me të paktën 300 vdekje dhe një numër të panjohur të zhdukurish”, shpjegon Junior Maldonado, zëdhënës i Shoqatës Fshatare Catatumbo, 17 udhëheqësit e së cilës janë vrarë vitet e fundit.
Është një betejë deri në vdekje midis guerilëve disidentë të Frontit 33 të FARC, të cilët refuzuan të nënshkruanin një traktat paqeje me qeverinë e Bogotës në vitin 2016 dhe Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare (ELN), e cila ka refuzuar vazhdimisht të shpërbëhet.
“Me kalimin e kohës, ELN është bërë një grup i armatosur dykombësh, që vepron në të dyja anët e një kufiri mbi 2,200 kilometra të gjatë.
Ata janë luftëtarë guerilas në Kolumbi dhe paraushtarakë në Venezuelë, të sponsorizuar dhe të mbështetur nga qeveria në Karakas.
Forcat ushtarake ELN
Mbërritën nga Arauca, përtej kufirit, me automjete të Gardës Kombëtare Bolivariane, për të dëbuar disidentët e FARC nga Catatumbo.
Ata masakruan dhjetëra njerëz, me dijeninë e plotë të Nicolás Maduros”, pohon ish-ministri i Brendshëm kolumbian, Fabio Valencia Cossio, i cili tani ulet në tryezën e negociatave të paqes me FARC-un disident, duke përfaqësuar Qendrën Demokratike të opozitës.
“Qeveria venezueliane donte një prapavijë të grupeve të armatosura ilegale me dy kombësi për të kontrolluar kufirin, ku kalojnë droga dhe të ardhurat e bizneseve të paligjshme..”
Pro-marksist dhe pro-çavist, ELN ka dënuar ndërhyrjen e SHBA-ve në Venezuelë dhe arrestimin e Maduros dhe që nga 3 janari, është ripozicionuar në Kolumbi, nga frika se mos humbasë drejtimin e forcave të armatosura venezueliane.
“Nuk përjashtohet që presidenti i SHBA-ve, Donald Trump dhe pPresidenti kolumbian, Gustavo Petro, në takimin e tyre në Shtëpinë e Bardhë në shkurt, të vendosin për një sulm të përbashkët kundër ELN-së, ndoshta duke përfshirë edhe presidenten venezueliane, Delcy Rodríguez”, deklaron Maldonado.
Fushat e Coca-s në Catatumbo
“Nga ana tjetër, sulmet e SHBA-ve ndaj anijeve në Karaibe tashmë po dëmtojnë biznesin e trafikimit të drogës. Kartelet po lëvizin, sepse nuk është më fitimprurëse të qëndrosh në Catatumbo”.
Megjithatë, guerilasit mbeten dhe mbjellin vdekje. Fushat e minuara, bombardimet, sulmet e armatosura, masakrat dhe zhdukjet, janë në rend të ditës.
“Sulmi i parë, më 16 janar 2025, rezultoi në mbi 80 vdekje dhe 87,000 persona të zhvendosur vetëm në pak ditë, eksodi më i madh i brendshëm në historinë kolumbiane”, thotë Imzot Israel Bravo, Peshkop i Tibusë dhe anëtar i Komisionit Humanitar që ndërmjetëson me grupet e armatosura për të liruar fëmijët e rrëmbyer ose të miturit e rekrutuar me forcë.
“Qeveria dha premtime dhe nuk i mbajti; në fund, shumë u kthyen në të vetmet gjëra që zotëronin: fermat e tyre, tokën e tyre”. Por konflikti për kontrollin e territorit vazhdoi në valë dhe është intensifikuar përsëri që nga Krishtlindjet.
“Përdorimi i dronëve të prodhuar në shtëpi po i përkeqëson gjërat. Ata i fluturojnë mbi tregje, duke vrarë shumë civilë”. Ditët e fundit, rreth dyzet persona janë larguar nga komuniteti i La Gabarrës.
Ushtarë të ushtrisë kolumbiane në Tibu
Jaime Botero, president i 36 shoqatave të lagjeve, juntave të Tibusë, na udhëheq nëpër rrugët e pluhurosura të lagjes “La Esperanza” për të vizituar personat e zhvendosur që po strehohen nga familjet vendase, “Campesinos që lënë gjithçka pas, përfshirë pulat, me shpresën për t’u kthyer”.
Midis tyre është Yuley, një nënë beqare që iku me një motoçikletë të dëmtuar me tre fëmijët e saj dhe valixhet në bord.
Tani sytë e saj janë të mbushura me trishtim. “Njerëzit nga mali (guerilasit, redaksionale.) hedhin bomba sapo dronët shohin diçka që lëviz. Nuk e di nëse është ELN, FARC apo ushtria, por ne jemi atje poshtë”.
Në Gabarra, ajo shet kavanoza me “pâté grillo”, një benzinë e nxjerrë nga nafta bruto për të përpunuar kokainën.
Tani ajo do të donte të qëndronte në Tibu, të ndiqte një kurs manikyrësh dhe t’i nxirrte fëmijët e saj nga ky ferr. “Të gjithë po ikin nga atje lart.”.
Guerilët po luftojnë për kontrollin e Catatumbos dhe burimeve të tij. Nuk është vetëm kokainë: nëntoka e saj përmban ar, nikel, naftë, qymyr, uranium, koltan, smeralde dhe diamante.
Në lagjen “La Esperanza” të Tibusë
Qendra e Tibusë është i vetmi vend “pothuajse i sigurt”, thotë shoferi; ai nuk shkon më tej. Është dhjetë blloqe i gjatë, i përshkuar nga një rrugë e vetme e shtruar, plot aktivitet.
Bare, dyqane hekuri, tregtarë ari, supermarkete dhe spitali. Emigrantët venezuelianë shesin karamele, ushqim rruge, qese mbeturinash dhe çorape.
Kamionë, makina dhe motoçikleta kalojnë të ngarkuar me rezervuarë ushqimi, plehrash dhe benzine. Pas gjithë kësaj, fshihet terrori.
Në Calle 5, përtej bordellove, arrin në “kufirin e padukshëm”. Policia nuk do të hyjë përtej tij, dhe madje edhe Botero ndalet këtu.
Kjo është zona e kontrolluar nga FARC. Mund ta dallosh nga shtyllat e dritave me vija të kuqe, blu dhe të verdha.
ELN, nga ana tjetër, është kuq e zi. Ne vazhdojmë me Jesus, një ish-ushtar që tani mbron “objektivat ushtarake” të guerilëve, kryesisht udhëheqës socialë.
Qendra e Tibusë
Ata vranë 70 prej tyre në Catatumbo. Ai i bie borisë për Komandantin që kontrollon hyrjen në territorin “e tij” dhe vazhdon me 30 kilometra në orë – “çdo gjë më e lartë është e ndaluar” – deri në El Refugio de Bertrania, një ish-qendër rekreative përgjatë lumit që ka qenë një kamp për dhjetëra familje të zhvendosura për një vit.
Na presin Don Aldemar Pinilla dhe Paolo Telles, udhëheqës socialë, urrejtja e të cilëve për ELN-në nuk lindi nga dëshira për ta bërë këtë.
“Janë guerilasit që shtypin fermerët: një taksë prej 500,000 pesos (115 €) për çdo kilogram paste kokaine, e cila u paguhet 2.4 milionë fshatarëve (556 €).
Prej andej, shkon te trafikantët e drogës të cilët e transformojnë atë në hidroklorur kokaine me pastërti të lartë, i cili më pas dërgohet në veri me aeroplanë të vegjël.
Kur të arrijë në Guatemalë ose Republikën Dominikane, ai kilogram tashmë vlen 28 milionë pesos (pothuajse 6,500 €). Kur lënda mbërrin në SHBA, çmimi rritet ndjeshëm”.
Si mund ta zhdukim industrinë e drogës? “Në Catatumbo, na duhen institucione, jo më shumë trupa”, thotë Monsinjor Israel. “Na duhen gjyqtarë dhe infrastrukturë”.
Zona e kontrolluar nga FARC-u në kufi, shtyllat e lyera me ngjyrat e flamurit kolumbian
Qeveria në Bogotá ka tentuar një rikonvertim. Ata u përpoqën të mbjellin kakao, banane dhe maniokë, por nuk ka rrugë për t’i transportuar ato. Koka nuk e ka këtë problem: trafikantët e drogës vijnë për ta blerë. Qeveria mendoi se do të mjaftonte të subvenciononte kultivimin e kakaos për një vit, me koston e një page minimale. Nuk funksionoi. Nevojiten projekte më ambicioze”.
Telles ndan këtë mendim. “Ata i paguanin fermerit 600,000 peso në muaj për të kultivuar kakao, kur ai fitonte midis 7 dhe 10 milionë me kokainë. Dhe është një zinxhir i madh furnizimi. Fermeri, tregtari, transportuesi, trafikanti i drogës dhe mbi të gjitha kartelet dhe mafiet që kontrollojnë të gjithë tregtinë, sepse kanë liri të plotë – pistat e avionit, kufijtë, taksat mbi drogën dhe birrën. Dhe kushdo që nuk paguan, vritet”.
Por ka një ekonomi tjetër që nuk gjeneron kaq shumë para, por gjeneron paqe. “Në vend që të shpenzohen për ndërhyrje ushtarake, sa miliona peso mund të ishin investuar në komunitete në mënyrë që të rinjtë të mund të merrnin një arsim”, thotë Don Aldemar. “Kur një i ri studion, ai nuk merr më armë në dorë”.
Kjo është arsyeja pse Lay Mogaly, 46 vjeçe, iku nga një lokal në Catatumbo, ku punonte si kuzhiniere, ndërsa burri dhe fëmijët e saj ishin “raspuchin”, mbledhës gjethesh kokaine, të paguar 10,000 peso për 12 kg.
Një luftëtar i FARC-ut
Ajo nuk donte që fëmijët e saj 15 dhe 20-vjeçarë të rekrutoheshin nga guerilasit ose nga karteli Tren de Aragua.
Ne e takojmë atë në komunitetin e El Talento, në periferi të Cucuta-s, ku ajo, së bashku me 24,000 persona të tjerë të zhvendosur, është përfituese e një projekti të Bashkëpunimit Italian, të financuar nga Ministria e Punëve të Jashtme përmes Agjencisë Italiane për Bashkëpunim Zhvillimor (AICS) dhe të zbatuar nga OJQ-të, CISP, Terre des Hommes dhe Fondazione Juventud Lider.
“Fëmijët atje nuk shkonin në shkollë; shkolla më e afërt ishte tre orë larg në këmbë. Unë u nisa këtë vit për fëmijët e mi. Burrat e armatosur kishin filluar të hynin në kasollet e punëtorëve të fermës sonë. Ata po kërcënonin se do t’i merrnin më të vegjlit. Filluan t’i rekrutonin që në moshën dymbëdhjetë vjeç”.
Gazeta Si – Pas më pak se një viti hetime, SPAK ka dërguar për gjykim dosjen për hakerimin e kompjuterave të disa prej prokurorëve të posaçëm, ku të pandehur janë marrë, ish-drejtori i Burgjeve, Agim Ismaili, Zambak Gjoni, si dhe hakeri, Arnold Rrokaj.
Sipas SPAK, Arnold Rrokaj, aksesoi në mënyrë të paautorizuar materiale hetimore të Prokurorisë së Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar, një pjesë e të cilave u dërguan në mënyrë të paligjshme tek të pandehurit, Zambak Gjoni dhe Agim Ismaili, të cilët i shperndajnë ato më pas tek persona të tretë.
Rrokaj, së bashku Zambak Gjonin, u identifikuan në një kohë të shpejtë (brenda 24 orësh) dhe u arrestuan menjëherë duke parandaluar kështu dhe shpërndarjen e mëtejshme të materialeve hetimore.
Akuzat u zgjeruan dhe për veprën penale të përgjimit të paligjshëm të të dhënave kompjuterike në ngarkim të Agim Ismailit, i cili pasi u njoh me përmbajtjen e këtyre të dhënave, i shpërndau ato më tej, por edhe kërkoi në mënyrë të vetëdijshme thellimin e përgjimit të paligjshëm të sistemeve të Prokurorisë së Posaçme, duke kërkuar gjetjen e të dhënave për persona të ndryshëm.
Arnold Rrokaj i hetuar me masën e sigurimit “Arrest në burg” dhe i akuzuar për veprat penale “Hyrja e paautorizuar kompjuterike”, paragrafi i dytë dhe “Përgjimi i paligjshëm i të dhënave kompjuterike”, paragrafi i dytë, të kryer në formën e posaçme të bashkëpunimit atë grupit të strukturuar kriminal, “Grupi i strukturuar kriminal”, “Kryerja e veprave penale nga organizata kriminale dhe grupi i strukturuar kriminal”.
Zambak Gjoni i hetuar me masën e sigurimit “Arrest në burg” dhe i akuzuar për veprat penale “Përgjimi i paligjshëm i të dhënave kompjuterike”, paragrafi i dytë, të kryer në formën e posaçme të bashkëpunimit, atë të grupit të strukturuar kriminal, “Grupi i strukturuar kriminal”, “Kryerja e veprave penale nga organizata kriminale dhe grupi i strukturuar kriminal”.
Agim Ismaili i hetuar në gjendje të lirë dhe i akuzuar për veprat penale “Përgjimi i paligjshëm i të dhënave kompjuterike”, paragrafi i dytë, të kryer në formën e posaçme të bashkëpunimit, atë të grupit të strukturuar kriminal, “Grupi i strukturuar kriminal”, “Kryerja e veprave penale nga organizata kriminale dhe grupi i strukturuar kriminal”.
Gazeta Si – Gjykata e Posaçme ka shtyrë më 20 janar seancën e radhës në procesin gjyqësor për të pandehurit e dosjes “Plumbi i Artë”, ku shkak ka qenë mungesa e Altin Ndocit pas arratisjes së tij dy ditë më parë nga Spitali i Durrësit.
Në nisje të procesit gjyqësor, gjykata ka lexuar shkresën e burgjeve: Altin Ndoci nuk mund të shoqërohet pasi është arratisur dhe është person i shpallur në kërkim nga Policia e Shtetit.
“Duke marrë në shqyrtim mungesën e këtij të pandehuri, Altin Ndocit, për arratisjen e tij. Në kushtet e pamundësisë për ta shoqëruar në seancë e sotme Gjykata, vlerësohet që gjykata të përsërisë njoftimin për të pandehurin me anë të Drejtorinë e Përgjithshme të Policisë, DVP Durrës, DVP Lezhë dhe për të marrë një konfirmim për paraqitjen apo jo një mundësie për të ardhur në këtë gjykim. Gjykata shtyn seancën me datën 20 Janar në orën 10:00”, thuhet në arsyetimin e vendimit të GJKKO-së.
Në këtë moment, njëri prej avokatëve të Ndocit, Aldo Shkëmbi i ka kërkuar gjykatës për të dërguar sipas procedurës njoftimin për mbajtjen e seancës dhe tek banesa e të pandehurit, pasi mund të ndodhet dhe atje, situatë për të cilën askush nuk ka dijeni.
“I kërkojmë gjykatës t’i dërgojë kërkesë policisë për të bërë njoftimin sipas procedurës, sepse Altin Ndoci mund të jete edhe në banesën e tij, në këtë nuk e dimë”, tha avokati Shkëmbi.
SPAK ka kërkuar që procesi gjyqësor të vijojë, duke shtuar se nuk ka asnjë ndryshim për pjesën tjetër të të akuzuarve.
Në përgjigje të kësaj, prokurori i SPAK Behar Dibra, është shprehur se: “Nëse Ndoci ka pasur dijeni për këtë seancë para arratisjes, nuk përbën shkak për moszhvillimin e seancës, duke pasur parasysh se vetëm 1 herë që është paraqitur në këtë proces”.
Në dosjen “Plumbi i Artë”, Altin Ndoci akuzohet për krime të rënda, përfshirë vrasje, trafik droge dhe veprime të tjera kriminale.
Arratisja e tij, sipas gjykatës dhe DPB-së, mund të ndikojë në procedurat e mëtejshme, por procesi për të tjerët nuk është ndalur.
Ndërkohë, edhe pse konsiderohej një individ me rrezikshmëri të lartë shoqërore, Prokuroria e Durrësit ka nisur një hetim për transferimin e Altin Ndocit në burgun e Durrësit, një institucion i sigurisë së zakonshme.
Ndoci është transferuar në maj 2020 në Durrës dhe prokuroria ka sekuestruar të gjitha praktikën që është ndjekur për rastin e tij.
Një tjetër pistë e rëndësishme është ajo e dokumentacionit shëndetësor. Kartela mjekësore e Ndocit, ku janë regjistruar të gjitha shkaqet e dërgimit të tij për vizita mjekësore që prej vitit 2020, po analizohet me imtësi.
Veçanërisht po shqyrtohet rekomandimi i mjekut të burgut, i datës 13 janar 2026, për transferimin e tij në repartin e Infektivit në spitalin e Durrësit, moment që Ndoci shfrytëzoi për t’u arratisur.
Po ashtu do të pyetet ish-drejtori i Burgjeve dhe zyrtarët që kanë bërë vlerësimin. Sa i takon arratisjes së tij, sipas burimeve, hetuesit do të verifikojnë të gjithë personat që kanë vizituar në burg Ndocin javët e fundit.
Prokuroria dyshon se mes tyre mund të jenë organizatorët e arratisjes, e cila dukej se ishte e planifikuar më herët.
Makina tip “Audi” që e mori Ndocin pasi doli me vrap nga ambientet e spitalit të Durrësit, është parë për herë të fundit në aksin që e lidh qytetin bregdetar me Tiranën.
Dy ditë më parë, Ndoci, teksa ishte duke bërë disa vizita mjekësore në repartin e Infektivit, arriti që të largohej nga Spitali i Durrësit, ndonëse jashtë derës ku po vizitohej kishte policë.
Pas ngjarjes së paprecedentë, u shkarkua gjithë zinxhiri i burgut të Durrësit, si dhe drejtori i këtij institucioni të vuajtjes së dënimit, ndërkohë që 8 persona u arrestuan.
Gazeta Si – Një agjent i ICE-së, agjencia amerikane e zbatimit të ligjit për emigracionin, hapi zjarr ndaj një personi, duke e plagosur në këmbë, në Minneapolis, pak ditë pasi 37-vjeçarja Renee Good u vra nga një oficer i emigracionit dhe Doganave.
Burri i plagosur, një emigrant pa dokumente venezuelian, u dërgua në spital dhe nuk është në gjendje kritike për jetën.
Sipas raporteve fillestare, agjenti hapi zjarr pasi u sulmua “me dorezën e një fshese dhe një lopatë”, sepse i kërkoi burrit të ndalonte në një pikë kontrolli.
Departamenti i Sigurisë Kombëtare rindërtoi ngjarjet, duke ofruar versionin e tij të ngjarjeve. Sipas agjentit të ICE-së të përfshirë dhe disa kolegëve të tij, një venezuelian me qëndrim të paligjshëm në Shtetet e Bashkuara refuzoi të ndalonte në një pikë kontrolli.
Ai fillimisht u përpoq të ikte me makinë, duke u përplasur me një automjet të parkuar, pastaj u përpoq të ikte në këmbë.
Pasi arriti te oficeri, burri e sulmoi oficerin, i ndihmuar nga dy individë nga një apartament aty pranë, të cilët thuhet se dolën në rrugë me një lopatë dhe një dorezë fshese. “Duke pasur frikë për jetën e tij, ndërsa ishte në pritë nga tre individë, oficeri qëlloi me armë”.
Në një qytet që ka qenë në trazira për ditë të tëra, me protesta që vazhdimisht i vënë flakën rrugëve, të shtënat e fundit kërcënojnë të përshkallëzojnë situatën.
Sipas “Associated Press”, menjëherë pas të shtënave, një grup i vogël protestuesish u përpoqën t’i afroheshin vendit të ngjarjes.
Të zmbrapsur menjëherë nga një breshëri tymi dhe gazi lotsjellës, grupi u përgjigj duke hedhur fishekzjarre dhe gurë.
Kjo është bërë një dukuri e zakonshme në Minneapolis, ku mbi 2,000 oficerë kanë mbërritur që nga fillimi i janarit si pjesë e një operacioni të madh për të luftuar emigracionin e paligjshëm.
Qyteti i Mineapolis reagoi menjëherë pas të shtënave në kanalet e tij të mediave sociale, duke dhënë informacionin fillestar dhe duke u bërë thirrje banorëve të qëndrojnë të qetë: “E dimë që ka shumë zemërim, por ju kërkojmë të qëndroni të qetë”.
Pastaj, në një mesazh të dytë, administrata lokale “i kërkoi përsëri ICE-së të largohej nga qyteti dhe shteti. Ne qëndrojmë me komunitetet tona të emigrantëve dhe refugjatëve; ju lutemi të dini se keni mbështetjen tonë”.
Gazeta Si – Danimarka nuk ka arritur të bindë Shtetet e Bashkuara të ndryshojnë qëndrimin e tyre ndaj Groenlandës.
Ministri i Jashtëm danez, Lars Lokke Rasmussen e pranoi hapur këtë në fund të takimit të tij në Ndërtesën Eisenhower në Uashington me zëvendëspresidentin J.D. Vance dhe Sekretarin e Shtetit, Marco Rubio.
“Është e qartë se presidenti amerikan ka këtë dëshirë për të pushtuar Groenlandën dhe ne e kemi bërë të qartë pa mëdyshje se kjo nuk është në interesin tonë”, deklaroi Rasmussen, duke përsëritur se çdo ide për një pushtim është “e papranueshme” dhe në kundërshtim me respektin për integritetin territorial të ishullit. Takimi u përshkrua si “i sinqertë, por konstruktiv”, ndërsa konfirmoi se qëndrimet mbeten të distancuara.
Siguria afatgjatë e Groenlandës ishte në qendër të diskutimeve. Rasmussen theksoi se blerja e ishullit nga Shtetet e Bashkuara “është absolutisht e panevojshme” dhe se marrëdhënia aktuale me Uashingtonin, më e gjata e Danimarkës, tashmë ofron një kornizë të fortë për bashkëpunim.
Ndërkohë, Gjermania, Franca, Norvegjia dhe Suedia kanë njoftuar dërgimin e trupave për një mision zbulimi, me kërkesë të Kopenhagenit, i cili është gjithashtu gati të forcojë praninë e tij ushtarake në ishull.
Lëvizja e Danimarkës mund të interpretohet si një përgjigje ndaj kritikave nga Shtetet e Bashkuara në lidhje me investimet e saj në mbrojtje në territor.
Shtetet e Bashkuara kanë pasur një prani ushtarake në Groenlandë që nga viti 1951, dhe Danimarka, një anëtare themeluese e NATO-s, ka shprehur gatishmërinë e saj për të diskutuar forcimin e sigurisë së përbashkët, me kusht që të respektojë rregullat dhe autoritetet lokale.
Sipas ish-zyrtarit të lartë të Groenlandës, Kaj Kleist, çdo bazë e re duhet të përfshijë edhe qeverinë e ishullit në procesin e vendimmarrjes.
Ndërsa diplomatët përpiqen të gjejnë gjuhë të përbashkët, një përgjigje simbolike, por elokuente, vjen nga Groenlanda.
Në qendrën tregtare “Nuuk”, kapele të kuqe që imitonin kapelat “Maga” (“Bëjeni Amerikën përsëri të madhe”), por me sloganin “Bëjeni Amerikën të ikë” në anë dhe flamurin e Groenlandës, u shitën shpejt.
Pjesa e përparme mban moton “Nu det Nuuk!”, një lojë fjalësh që në gjuhën daneze aludon në kryeqytetin e Groenlandës, por edhe në “Nu er det nok”, që përkthehet si “Mjaft më”.
Një gjest ironik që pasqyron një ndjenjë të përhapur në mesin e popullsisë, kundër idesë së blerjes së ishullit.
Gazeta Si – Afrim Meça, 52 vjeç, është arrestuar në fshatin Luz të Fushë Krujës, pasi u kap duke transportuar me makinë 60 kilogramë kanabis.
Lënda narkotike ishte paketuar në 6 thasë. Droga kapte vlerën e rreth 60 mijë eurove dhe dyshohej se do të shitej në doza të vogla në Krujë dhe Tiranë.
Lënda narkotike u sekuestrua në cilësinë e provës materiale, bashkë me automjetin dhe 1 celular. Ndërkohë po vijojnë hetimet për të zbuluar anëtarë të tjerë të grupit të drogës.
Gazeta Si – Debati mbi ambiciet e Donald Trump për Groenlandën, një ishull të madh që i përket Mbretërisë së Danimarkës, është përqendruar në kërcënimet dhe interesat e Shteteve të Bashkuara nga njëra anë dhe në përgjigjet e Evropës dhe veçanërisht të Danimarkës, nga ana tjetër.
Shumë shpesh, ajo injoron mendimet e atyre që janë drejtpërdrejt të interesuar: popullsia e Groenlandës, e cila, shkurt, nuk dëshiron të dijë asgjë rreth planeve të aneksimit të Shteteve të Bashkuara apo joshjeve të tyre ekonomike.
Fraza “Ne nuk jemi në shitje”, është një temë e përsëritur, një qëndrim i mbajtur edhe nga qeveria lokale dhe ka qenë i tillë që nga fillimi.
Ishte shkruar në tabelat në demonstratën anti-Trump marsin e kaluar në kryeqytetin Nuuk, më e madhja në historinë e Groenlandës (rreth një mijë njerëz, një numër i madh për një total prej 57,000 banorësh, një e treta e të cilëve jetonin në Nuuk).
Lasse Lindegaard shton një emocion të tretë në listë: lodhjen. Lindegaard është gazetar për televizionin publik danez DR, i cili kaloi pjesën më të madhe të vitit të kaluar në Groenlandë dhe është ende atje.
“Ndihet si déjà vu, por në një kuptim negativ: është sikur e gjithë bota tani e ka kuptuar absurditetin e situatës”, thotë ai.
Ai thekson se në Groenlandë, planet ekspansioniste të Trump u morën seriozisht një vit më parë, kur presidenti filloi të fliste për to me këmbëngulje.
“Është e tepërt”, është fraza që Lindegaard e ka dëgjuar më shpesh gjatë një viti intervistash. Kjo vlen për madhësinë e situatës, për valën e vëmendjes që po i drejtohet një vendi që nuk ka marrë kurrë kaq shumë; për fluksin e gazetarëve të huaj, të gjithë me të njëjtat pyetje.
Sigurisht, kjo vlen edhe për Trumpin. “Njerëzit janë të ngopur me një president që nuk ka bërë asgjë për t’u folur drejtpërdrejt atyre ose qeverisë së Groenlandës, por megjithatë flet për ta si për pasuri të paluajtshme, si për një copë tokë që mund ta blejë”, thotë Lindegaard.
Narrativa që rrethon aneksimin e mundshëm të Groenlandës në Shtetet e Bashkuara është ajo e një blerjeje të madhe.
Partitë politike të Groenlandës kanë thënë se e konsiderojnë atë mungesë respekti, në një deklaratë të rrallëtë përbashkët duke bërë thirrje për të drejtën e vetëvendosjes: “Ne nuk duam të jemi amerikanë, nuk duam të jemi danezë, duam të jemi groenlandezë”.
Sipas një sondazhi, 85 përqind e banorëve të Groenlandës të intervistuar kundërshtojnë mundësinë që vendi të bëhet pjesë e Shteteve të Bashkuara.
Kjo ndodhi në fillim të vitit 2025, por që atëherë administrata Trump nuk e ka ndryshuar qasjen e saj. Përkundrazi, ajo është bërë më kërcënuese dhe e paturpshme në lidhje me mundësinë e blerjes së Groenlandës, duke shpërfillur vazhdimisht vullnetin e popullsisë, madje edhe në komunikimet e saj në kanalet zyrtare të Shtëpisë së Bardhë.
Një pamje ajrore e kryeqytetit, Nuuk
Verën e kaluar, u zbulua një operacion i dyshuar spiunazhi amerikan, që synonte të ndikonte në politikën lokale, duke synuar kështu një vend gjoja aleat.
Dhjetorin e kaluar, Trump emëroi një të dërguar special i cili e përshkroi misionin e tij si “bërjen e Groenlandës pjesë të Shteteve të Bashkuara”.
Kohët e fundit, doli në pah se qeveria amerikane po shqyrton ofrimin e stimujve ekonomikë për banorët e Groenlandës, me shuma midis 10,000 dhe 100,000 dollarëve për person, dheinvestiminnë industrinë lokale të minierave.
Postimi në mediat socialei podkaster-es Katie Miller, që paraqiste një hartë të Groenlandës të ngjyrosur me flamurin amerikan dhe fjalën “Së shpejti”, shkaktoi zemërim të gjerë në Groenlandë.
Miller është gruaja e Stephen Miller, zëvendësshefit të stafit të Trump, i cili konsiderohet si një nga figurat më me ndikim në administratën e tij.
Në përgjigje të postimit, shumë njerëz ndanë të njëjtën hartë në profilet e tyre në mediat sociale, por të mbështjellë me flamurin kombëtar të kuq e të bardhë (përfshirë këngëtaren Björk, e cila është islandeze).
Për më tepër, reputacioni i Shteteve të Bashkuara në Groenlandë është historikisht i lidhur me një aksident ajror në vitin 1968.
Një bombardues amerikan B-52 u rrëzua në një fjord pranë bazës ajrore amerikane në Pituffik (ende në funksionim) duke mbajtur katër bomba atomike që teorikisht nuk ishte i autorizuar t’i transportonte në territorin danez: një pjesë e njërës prej të tyre nuk u gjet kurrë, edhe pse nuk kishte ndotje serioze.
Ndërhyrja e Shteteve të Bashkuara filloi në një kohë kur Groenlanda po diskutonte tashmë një temë tjetër të debatuar ashpër: pavarësinë nga Danimarka.
Shumica e popullsisë është pro, siç tregon sondazhi i lartpërmendur, dhe qeveria e mëparshme e Groenlandës, po përpiqej ta bënte këtë: ajo kishte njoftuar një referendum, por më pas e anuloi atë kur ndërhyri Trump. Partia më e kujdesshme për këtë çështje fitoi zgjedhjet e marsit të kaluar.
Pavarësia është e lidhur pazgjidhshmërisht me të kaluarën koloniale të Danimarkës, e cila deri pak vite më parë – dhe, në fakt, deri te Trump – e kishte shmangur këtë çështje.
Gjatë shekujve të sundimit danez, identiteti inuit ishte i shtypur dhe i mohuar: edhe në shekullin e njëzetë, pati raste të fëmijëve të marrë nga familjet e tyre dhe mijëra gra që kishin spirale kontraceptive të implantuara pa pëlqimin e tyre, për të kufizuar popullsinë.
Qeveria daneze kërkoi falje për spiralet vetëm në vitin 2025, të njëjtin vit që shfuqizoi edhe një test prindëror që diskriminonte grenlandezët.
Baza ushtarake amerikane në Pituffik, Groenlandë
Për këtë arsye, është e rëndësishme për qeverinë dhe për shoqërinë e Groenlandës në përgjithësi, që narrativa të mos jetë ajo e një zgjedhjeje binare midis Shteteve të Bashkuara dhe Danimarkës: domethënë, midis një ndikimi të ri dhe një ndikimi aktual, i cili po përpiqet të rehabilitojë veten ose të thotë: “Në fund të fundit, nuk ishim aq keq” (madje edhe duke mobilizuar monarkinë).
Groenlanda ka pasur qeverinë e vet që nga viti 1979 dhe ka gëzuar autonomi të gjerë nga Danimarka që nga viti 2009, por gjysma e buxhetit të shtetit varet nga pagesat vjetore nga Danimarka: afërsisht 580 milionë euro, të cilave qeveria daneze është zotuar t’u shtojë një shumë të vetme prej 214 milionë eurosh midis viteve 2026 dhe 2029.
Pikërisht për shkak të abuzimeve të kryera në të kaluarën koloniale, një segment i politikës së Groenlandës, tani një pakicë, bën pak dallim midis Shteteve të Bashkuara dhe Danimarkës dhe do të mirëpriste një marrëveshje ekonomike me të parën.
Kjo përkon me Naleraq, partinë nacionaliste që doli e dyta në zgjedhjet e marsit dhe është e vetmja parti opozitare (qeveria mbështetet nga katër nga pesë partitë që hynë në parlament, në një lloj uniteti kombëtar).
Disa fëmijë luajnë në Nuuk, në një foto nga shkurti i kaluar
Për më tepër, Jørgen Boassen, përfaqësuesi i Trump në Groenlandë, është gjithashtu afër qëndrimeve të Naleraq.
Udhëheqësit e Naleraq e shohin ndërhyrjen e Trump si një përshpejtues të mundshëm të procesit të pavarësisë dhe mbështesin një pragmatizëm mjaft cinik.
Aki-Matilda Høegh-Dam, një anëtare e Parlamentit Danez për Naleraq (ku Groenlanda ka dy vende), argumentoi në një intervistëse negociatat janë më të mira: “Shtetet e Bashkuara do të vijnë për Groenlandën gjithsesi, kështu që ne duhet të përpiqemi të nxjerrim diçka prej saj”.
Një takim është planifikuar për sot midis Sekretarit të Shtetit të SHBA-ve Marco Rubio dhe ministrave të Jashtëm të Groenlandës dhe Danimarkës.
Gazeta Si – Ish-kryeministrja ukrainase, Julia Timoshenko, po përballet me probleme ligjore. “Zonja e Hekurt” e Kievit është vënë në shënjestër nga autoritetet antikorrupsion për dyshimin se është përpjekur të “blejë” votat e disa parlamentarëve ukrainas.
Sipas raporteve të mediave lokale, selia e Partisë Batkivshchyna u bastis natën e 13-14 janarit. “Mbi tridhjetë burra të armatosur rëndë”, – u ankua Timoshenko, “pa paraqitur asnjë dokument, në fakt pushtuan ndërtesën dhe morën peng punonjësit e saj. Unë i hedh poshtë kategorikisht të gjitha akuzat absurde. Duket se zgjedhjet janë shumë më afër nga sa dukeshin. Dhe dikush ka vendosur të fillojë spastrimin e kundërshtarëve të tyre”.
Një figurë qendrore në politikën ukrainase gjatë njëzet viteve të fundit, Yulia Tymoshenko ka shërbyer dy herë si kryeministre dhe konsiderohet si një nga protagonistet e Revolucionit Portokalli të vitit 2004.
Një udhëheqëse historike e opozitës ndaj qeverive pro-ruse, ajo ka qenë vazhdimisht në qendër të përplasjeve politike dhe gjyqësore: në vitin 2011, ajo u dënua dhe u burgos me akuza të konsideruara arbitrare nga Bashkimi Evropian dhe Shtetet e Bashkuara, vetëm për t’u liruar në vitin 2014 pas ndryshimit të pushtetit në Kiev.
Duke mbetur një prani me ndikim në skenën politike, Tymoshenko vazhdon të udhëheqë Partinë Batkivshchyna dhe është një nga zërat më kritikë të establishmentit aktual.
Gazeta Si – Dyshohet se ata transferuan të paktën 4 milionë euro jashtë vendit, të vjedhura nga qindra kursimtarë që besonin se po i investonin në tregti online.
Për të kryer mashtrimin, dyshohet se përdorën qendra thirrjesh “Call Center” në Shqipëri, një galaktikë llogarish dhe kompanish jashtë vendit, si dhe një rrjet bashkëpunëtorësh në të gjithë vendin.
Shtatë persona janë shpallur fajtorë, me dy deri në tre vjet burg me akuzën e pastrimit të parave, ndërsa i pandehuri i fundit – një 45-vjeçar shqiptar, i përfaqësuar nga Alessandro Pantosti – është ende në gjyq (me procedurë të zakonshme) me akuzat se ka vepruar si oficer ndërlidhës midis “trurit të mashtrimit”, që janë dy vëllezër shqiptarë dhe dhe agjentëve përgjegjës për transferimin e parave në llogaritë bankare italiane dhe më pas transferimin e tyre jashtë vendit.
Kallëzimi i pensionistit
Skema u nxor në dritë falë denoncimit të një pensionisti nga Torino, i cili depozitoi 40,000 euro, pasi u bind në telefon për të investuar në internet, i joshur nga marzhet e larta të fitimit.
Për të shmangur ngjalljen e dyshimeve, ndalesa e parë e parave ishte një llogari bankare italiane (grupi kishte hapur llogari në degët e bankave në Orbassano, Rivoli dhe Grugliasco), dhe vetëm më vonë fondet u transferuan jashtë vendit. Destinacionet përfundimtare? Shqipëria, Turqia, Kina, Dubai, Ishujt Marshall dhe Ishujt Kanarie.
Sipas zyrës së prokurorit, dy biznesmenë nga Torino (të cilët gjithashtu pranuan fajësinë), ishin të përfshirë në operacionin e pastrimit të parave: ata dyshohet se i bënë llogaritë bankare në emrat e kompanive të tyre me seli në Bukuresht dhe Maltë, “të disponueshme përgjithmonë” dhe përfshinin biznesmenë të tjerë të gatshëm të vepronin si administratorë të kompanive fiktive në këmbim të një përqindjeje të të ardhurave nga mashtrimi.
Në atë pikë, 45-vjeçari shqiptar, i dyshuar si oficer ndërlidhës – i cili udhëtonte midis Torinos dhe Tiranës – hyri në lojë, i ngarkuar me identifikimin e kompanive të huaja dhe llogarive bankare, në të cilat do të transferoheshin fondet.
Ai, i vetmi që zgjodhi të mbrohej në gjyq, pohon se nuk ishte në dijeni të mashtrimit dhe se e konsideronte punën e tij si të zakonshme dhe legjitime.
Humbje që arrijnë në qindra mijëra euro
Në këtë mashtrim, kursimtarët individualë humbën deri në 350,000 euro, ndërsa ata që kishin më shumë fat, panë “vetëm” 2,000 ose 3,000 euro të zhdukeshin.
Shumë të tjerë investuan në transhe të shumëfishta, të siguruar nga kurbat në rritje në ndërfaqen grafike përmes së cilës supozohej të monitoronin investimet e tyre.
Midis tyre ishin profesorë universiteti, sipërmarrës dhe tregtarë. Hetimi, i koordinuar nga prokurorja Giulia Marchetti, u krye duke përdorur aktivitete tradicionale dhe të inteligjencës në “blockchain”, si dhe duke analizuar materialet e sekuestruara në kërkimet e mëparshme në zonën e Torinos.
Dy mendjet e mashtrimit – dy vëllezër shqiptarë – u arrestuan në fund të vitit 2024 midis Vlorës dhe Tiranës dhe u ekstraduan në Itali.
Ata akuzohen për veprat penale, pastrim parash, të fituara në mënyrë të paligjshme përmes tregtisë online.
Hetimet e koordinuara nga Eurojust dhe SPAK, zbuluan një skemë të sofistikuar, ku shumat e paligjshme janë pastruar përmes kriptomonedhave dhe përdorimit të kompanive guaskë, duke fshehur origjinën e fondeve të fituara në mënyrë të paligjshme.
Gjatë operacionit në dhjetor 2024, janë sekuestruar në Itali pasuri që arrijnë vlerën e 4 milionë eurove, që dyshohen se janë të lidhura me aktivitetet kriminale të dyshuar.
Gazeta Si – Një ditë pas arratisjes së Altin Ndocit në Spitalin e Durrësit, ministri i Drejtësisë, Besfort Lamallari, ka firmosur sot shkarkimin e drejtorit të IEVP Durrës, Indrit Cërloj.
Veç shkarkimit të drejtorit, Lamallari ka kërkuar nga drejtori i Përgjithshëm i Burgjeve, një plan të ri të vlerësimit të sigurisë dhe rishpërndarjes mbi bazën e rrezikshmërisë së të dënuarve dhe paraburgosurve në IEVP Durrës, duke konsideruar edhe transferimin në burgje të tjera të sigurisë së lartë.
Po kështu, ditën e djeshme u krye menjëherë pezullimin e nga detyra të të gjithë zinxhirit komandues të IEVP Durrës.
Nga verifikimet paraprake, rezulton se IEVP Durrës për shoqërimin e Ndocit në spital, nuk ka raportuar në Drejtorinë e Përgjithshme të Burgjeve as planifikimin dhe as realizimin e vizitës mjekësore, në kundërshtim me aktet nënligjore në fuqi.
Gjithashtu, rezulton se nuk janë respektuar procedurat standarde për shoqërimin e të paraburgosurve dhe të dënuarve.
Gazeta Si – Përveç se Altin Ndoci sulmoi policët për të vënë në zbatim planin e tij të arratijes, ka përfituar edhe nga mungesa e zbatimit të protokollit nga ana e policëve që e shoqëronin.
Teksa ka pranuar dështimin e masave të sigurisë, Drejtoria e Përgjithshme e Burgjeve, me një deklaratë zyrtare, konfirmon se për shoqërimin e të burgosurit, burgu i Durrësit nuk ka informuar as institucionin qendror dhe as komisariatin vendor për vizitën mjekësore.
Sipas Drejtorisë së Burgjeve, ai ishte dërguar për vizitë mjekësore pas rekomandimit të mjekut të institucionit.
Verifikimet paraprake kanë zbuluar shkelje të rënda procedurale, pasi vizita mjekësore nuk ishte raportuar dhe nuk janë respektuar protokollet standarde të shoqërimit.
“Nga verifikimet paraprake rezulton se, për shoqërimin e planifikuar, IEVP Durrës nuk ka informuar Drejtorinë e Përgjithshme të Burgjeve dhe Komisariatin e Policisë Durrës, si dhe nuk ka raportuar në Drejtorinë e Përgjithshme të Burgjeve as planifikimin dhe as realizimin e vizitës mjekësore, në kundërshtim me aktet nënligjore në fuqi. Gjithashtu, rezulton se nuk janë respektuar procedurat standarde për shoqërimin e të paraburgosurve dhe të dënuarve”, thuhet në njoftimin e Drejtorisë së Përgjithshme të Burgjeve.
Burgjet po ashtu sqarojnë edhe dinamikën e arratisjes së 39-vjeçarit. Në reagimin e gjatë, ku bëhet me dije se është pezulluar i gjithë zinxhiri komandues i burgut dhe janë arrestuar 8 persona, theksohet se pasi i ishte bërë kontrolli, Ndocit i ishte rekomanduar të rikontrollohej pas 2 orësh dhe gjatë kësaj kohe ai ka kërkuar të shkojë në tualet, ku më pas ka goditur punonjësit që e shoqëronin dhe ia ka mbathur me vrap.
Kjo ngjarje i kushtoi lirinë tetë personave deri më tani, shtatë punonjësve të Policisë së Burgjeve dhe kryeinfermierit të burgut të Durrësit.
“Nisur nga të dhënat paraprake, me urdhër të Drejtorit të Përgjithshëm të Burgjeve, është pezulluar i gjithë zinxhiri komandues i IEVP Durrës, me qëllim garantimin e një procesi të rregullt ligjor dhe administrativ, konkretisht: z. Indrit Cerloj – Drejtor i IEVP Durrës; z. Afrim Zeqiraj – Shef i Policisë; z. Dezdemon Pazaj – Shef i Policisë IEVP Durrës (i komanduar); znj. Ylfete Sema – Shefe e Shërbimit të Kujdesit Shëndetësor; z. Aulon Quku – Kryeinfermier; z. Dorjan Saraçi – Punonjës i Policisë së Burgjeve; z. Sali Ferrollari – Punonjës i Policisë së Burgjeve; z. Preng Marvataj – Punonjës i Policisë së Burgjeve; z. Fatjon Braçi – Punonjës i Policisë së Burgjeve; z. Idajet Calamaj – Punonjës i Policisë së Burgjeve; z. Aranit Çela – Punonjës i Policisë së Burgjeve; znj. Violeta Uka – Punonjëse e Policisë së Burgjeve”.
Po ashtu, me qëllim garantimin e një procesi të rregullt ligjor dhe administrativ, Drejtoria e Burgjeve pezulloi 12 zyrtarë të burgjeve, mes tyre edhe drejtuesin e burgut të Durrësit.
“Referuar ngjarjes dhe veprimeve të ndërmarra, Drejtoria e Përgjithshme e Burgjeve në bashkëpunim me Shërbimin e Kontrollit të Brendshëm në Sistemin e Burgjeve, nën drejtimin e Prokurorisë pranë Gjykatës së Shkallës së Parë të Juridiksionit të Përgjithshëm Durrës, ka vendosur ndalimin e shtetasve të mëposhtëm: Komisar Dezdemon Pazaj – Punonjës i Policisë së Burgjeve; Komisar Violeta Uka – Punonjëse e Policisë së Burgjeve; Kryeinspektor Dorjan Saraçi – Punonjës i Policisë së Burgjeve; Inspektor Sali Ferrollari – Punonjës i Policisë së Burgjeve; Inspektor Fatjon Braçi – Punonjës i Policisë së Burgjeve; Inspektor Preng Marvataj – Punonjës i Policisë së Burgjeve; Kryeinspektor Aranit Çela – Punonjës i Policisë së Burgjeve; Kryeinfermier Aulon Quku – Punonjës i IEVP Durrës”.
Altin Ndoci cilësohet nga autoritetet si një personazh me rrezikshmëri të lartë shoqërore. Me origjinë nga Lezha dhe banim në Tiranë, ai është arrestuar nga SPAK në Tiranë 6 vite më parë gjatë operacionit “Plumbi i Artë”.
Dëshmitë e disa bashkëpunëtorëve të drejtësisë e kanë përfshirë në disa vrasje të bujshme, mes tyre edhe masakra e Bradasheshit, por më pas fitoi pafajësinë.
Ai mbahej në burg gjithsesi i akuzuar për armëmbajtje pa leje dhe pjesëmarrje në grup të strukturuar kriminal, i dyshuar si bashkëpunëtor i klanit “Çopja” në Elbasan.
Gazeta Si – Në qershor, Donald Trump luajti në mënyrë të sigurt. Deklaratat e tij rreth një dialogu të mundshëm me Iranin, kishin dhënë iluzionin se një konflikt mund të shmangej. Por më pas ai vendosi ndryshe, duke u përpjekur të gjente bombardues.
Historia, siç ndodh shpesh në Lindjen e Mesme, e përsërit modelin dhe sjell një periudhë pasigurie. Nga njëra anë, ekziston frika nga një sulm dhe reagimi i Pasdaran-it; nga ana tjetër, ekziston shpresa se kujdesi do të mbizotërojë.
Gjithashtu, sepse ka përpjekje nga ndërmjetësuesit e interesuar, ndërsa shumë ambasada po zvogëlojnë stafin, duke nxitur indirekt frikën.
“The Donald”, me tonin e tij të zakonshëm alternativ, u premtoi mbështetje konkrete protestuesve: ndihma është duke ardhur, tha ai, duke njoftuar pezullimin e kontakteve me Teheranin.
Ky mesazh i dyfishtë u pasua nga komentues që renditën se çfarë mund të bënte ai pas një konsultimi të ri me stafin e tij. Pentagoni ka hartuar plane ndërhyrjeje – muaj më parë – me objektiva minimale dhe maksimale.
Janë planifikuar bastisje kundër simboleve të represionit: kazermave të rojeve ose milicisë Basij, zyrtarëve, selisë së policisë.
Bazat e raketave, qendrat e komandës dhe kontrollit, aeroportet dhe portet po ngrihen. Dhe, një hap më lart, udhëheqësit e Republikës Islamike. Megjithatë, ata kanë miratuar kundërmasat e tyre për të siguruar vazhdimësinë: sipas “New York Times”, udhëheqësi Khamenei ka emëruar tre individë të gatshëm ta zëvendësojnë atë nëse ai eliminohet.
Një veprim i parashikueshëm, por edhe më urgjent pasi izraelitët konfirmuan se e kishin vendosur atë në vijën e zjarrit.
Infrastruktura energjetike ose sistemet që rregullojnë jetën e përditshme mund të bëhen gjithashtu shënjestra.
Ky është skenari i një sulmi kibernetik, i cituar nga mediat amerikane: një akt që duhet të paraqitet si një formë solidariteti konkret.
Paralelisht, po shqyrtohet mundësia e dërgimit të pajisjeve Starlink për të lehtësuar komunikimet e opozitës.
Në fakt, Elon Musk po e ofron shërbimin falas, pasi ka hequr tarifën e abonimit për iranianët. Përveç se ka një problem të rëndësishëm: autoritetet kanë kryer një fushatë masive për të neutralizuar pajisjet duke përdorur zbulimin me dronë, bllokimin e sinjalit me teknologji ruse dhe sanksione të rënda për këdo që kapet me një nga këto “stacione”. Akuza është spiunazh për Izraelin, me një dënim prej dhjetë vjetësh burg.
Analistët theksojnë disa aspekte.
1) Mungesa e njohur e një aeroplanmbajtëseje; ato të disponueshme janë në Azi dhe Karaibe.
2) Qëndrimi i aleatëve arabë (Arabia Saudite, Katari, Omani) dhe Turqisë: është një kor kundër sulmit, sepse rajoni është tashmë shpërthyes dhe nuk ka nevojë për më shumë fuqi zjarri. Kjo është arsyeja pse ata janë të zënë duke gjetur alternativa.
3) A përkthehet kundërshtimi ndaj bastisjes në një ndalim të përdorimit të shumë bazave amerikane në Gjirin Persik?
4) Një inkursion me bombardues strategjikë që ngrihen nga Shtetet e Bashkuara dhe kthehen “në shtëpi” me ndihmën e furnizuesve ose mbështetje për aeroplanmbajtëset në Oqeanin Indian, është gjithmonë i mundur. Apo lëshimi i raketave lundruese nga njësitë detare. Po flasim për një teatër me gati 40,000 ushtarë amerikanë, radarë, mbrojtje antiraketë, avionë luftarakë dhe një ushtri spiunësh.
5) Dyshime për pasojat: a do ta ndryshonte një bastisje situatën në favor të protestuesve, apo do t’u jepte më shumë pretekste xhelatëve të tyre për të vrarë?
Këto pyetje janë të ndërthurura me kryesoren: çfarë dëshiron të arrijë Shtëpia e Bardhë? Kjo është arsyeja pse disa po sugjerojnë një qasje më pak ekstreme, me sanksione, punë të “pisët” nga CIA dhe lëvizje që do të trimërojnë një opozitë pa udhëheqës.
Por Trump gjithmonë ka nevojë për një rezultat për të mburrur, pavarësisht se sa i përkohshëm apo i thellë është. Është sundimi i botës së tij në dukje të padisiplinuar.
Pastaj është hakmarrja nga Irani, i cili, pavarësisht se pësoi goditje shkatërruese në qershor, demonstroi aftësinë e tij për të vendosur një numër të madh raketash tokë-tokë me rreze të gjatë veprimi, duke shpuar ombrellën mbrojtëse të Izraelit.
Pa përmendur kërcënimin e bllokimit të Ngushticës së Hormuzit, me pasoja alarmante ekonomike. Dhe ka mundësi për operacione klandestine, të planifikuara prej vitesh, por të mbajtura në rezervë pikërisht në pritje të një përshkallëzimi.
Garda Revolucionare ka burimet e saj, të mjaftueshme për të dërguar një sinjal rezistence kur jashtë vendit flitet për një sistem të vdekur, të ngulitur në llogoren e fundit.
Gazeta Si – Një sherr mes dy personave ka dndodhur në fshatin Gomsiqe në Velipojë, Shkodër.
Sipas policisë, si pasojë e konfliktit ka mbetur i lënduar një 42-vjeçar, ndërsa personi tjetër, 47-vjeç, u arrestua, pasi iu gjet një pistoletë në banesë të cilën e kishte pa leje.
“Si rezultat i veprimeve të shpejta operacionale, u kap dhe u arrestua shtetasi N. S., 47 vjeç. Nga veprimet e para hetimore dyshohet se shtetasi N. S. është konfliktuar fizikisht për motive të dobëta, me shtetasin F. K., në fshatin Gomsiqe. Si pasojë e konfliktit është dëmtuar shtetasi F. K., i cili po merr mjekim në Spitalin Rajonal Shkodër”, njofton policia.
Gazeta Si – Ndërsa rrugët digjen, regjimi i Teheranit ka aktivizuar një nga censurat digjitale më të sofistikuara në histori.
Që nga fillimi i vitit, lidhja globale në Iran ka rënë në 1%, duke e shndërruar vendin në një shkretëtirë informacioni.
Megjithatë, video si ato të Rubina Aminian ose raportet e fundit mbi rastin e Erfan Soltanit, burrit të dënuar me vdekje nga regjimi, vazhdojnë të arrijnë në ekranet tona.
Si është e mundur kjo? Përgjigja qëndron në një përzierje të heroizmit fizik dhe inxhinierisë klandestine që po rishkruan rregullat e luftës së informacionit.
Shtylla e rezistencës është Starlink – Pavarësisht ndalimit absolut, vlerësohet se mbi 50,000 pajisje janë futur kontrabandë në vend.
Megjithatë, në orët e fundit, regjimi ka vendosur të ashtuquajturat “mburoja elektronike”: bllokues frekuencash të nivelit ushtarak që përpiqen të bllokojnë sinjalet satelitore mbi qytetet e mëdha.
Për t’i zmbrapsur ato, protestuesit kanë filluar të pozicionojnë antena satelitore në zonat rurale, pastaj të transportojnë fizikisht të dhënat nëpërmjet “Sneaker-net”: korrierë të vegjël ngarkojnë video në kartat SD dhe i çojnë ato përtej kufirit ose në zonat ndërkombëtare të roaming.
“Dritaret” e lidhjes – Ndërprerja e energjisë nuk është gjithmonë 100% e plotë. Ndonjëherë regjimi rihap “dritaret” e trafikut të vogël për të lejuar bankat ose zyrat qeveritare të veprojnë.
Në ato pak minuta, të rinjtë ngarkojnë skedarë me shpejtësi shumë të lartë përpara se lidhja të ndërpritet përsëri.
Përdorimi Krijues i Platformave të Lojërave – Kanalet Discord dhe bisedat e brendshme brenda videolojërave online janë bërë qendra koordinimi taktik.
Për shkak se trafiku i të dhënave të këtyre shërbimeve i ngjan atij të videolojërave, është më e vështirë për filtrat qeveritarë t’i identifikojnë ato si komunikime politike.
Këtu, të rinjtë shkëmbejnë harta, orare pikash kontrolli dhe udhëzime për anashkalimin e kufizimeve. Është një “revolucion lojtarësh” që po sfidon rojen e vjetër të Pasdaran, e cila nuk është në gjendje të monitorojë mijëra dhoma virtuale të njëkohshme.
Ccelularë të huaj dhe nxitimi drejt kufijve – Përtej softuerit, ekziston guximi i atyre që sfidojnë ndërprerjen fizike duke drejtuar makinën drejt kufijve të Turqisë ose Irakut vetëm për t’u lidhur me një sinjal celular të huaj dhe për të dërguar mesazhe dhe foto pa kaluar nëpër ofruesit shtetërorë iranianë.
Kartat SD – Videot e xhiruara me telefona inteligjentë ruhen në karta të vogla SD. Këto më pas i dorëzohen një rrjeti “korrierësh lirie” (shpesh shoferë kamionësh ose njerëz që jetojnë pranë kufijve) të cilët i transportojnë fizikisht ato nga Irani, në Turqi ose Kurdistanin irakian, nga ku më në fund ngarkohen në servera ndërkombëtarë.
Gazeta Si – Polici i burgjeve, i cili ka ndjekur Altin Ndocin gjatë momentit të tij të arratisjes nga Spitali i Durrësit, madje duke qëlluar edhe me armë në tokë, është identifikuar si Fatjon Baci.
Baci është i njëjti efektiv, i cili vitin e kaluar është përfshirë në një tjetër episod të shqyrtuar nga drejtësia, por këtë herë me kryebashkiakun e arrestuar të Tiranës, Erion Veliaj.
Polici në fjalë i ka dhënë telefonin e tij Erion Veliajt në furgonin e burgut, teksa ky i fundit transportohej nga paraburgimi i Durrësit drejt ambienteve të SPAK-ut në Tiranë për vlerësimin e masës së sigurisë pas akuzave për korrupsion dhe pastrim parash.
Prej këtij episodi, Veliajt iu shtua edhe një tjetër akuzë, ajo e “futjes së sendeve të ndaluara në ambientet e vuajtjes së dënimit”.
Nga hetimet e deritanishme, dyshohet se nuk janë respektuar protokollet e shoqërimit për numrin e efektivëve të policisë së burgjeve që duhet të shoqërojnë personat e paraburgosur apo të dënuar gjatë vizitave të tyre mjekësore.
Gazeta Si – Gjatë bashkëbisedimit me demokratët e Lezhës, kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha mori një pyetje të sikletshme nga një simpatizant në lidhje me të ardhmen e partisë sa i takon drejtimit.
“Doktor, kaq e vështirë është të dorëzosh stafetën?”, ishte pyetja e qytetarit, por Berisha u përgjigj se pasardhësi i tij, nuk do të jetë kurrë djali apo vajza e tij.
Pyetje nga qytetari: “Kaq e vështirë është të dorëzohet stafeta doktor, sepse jeni një person që keni dhënë prova në 2013 si një burrë shteti, e ke dorëzuar, por kam dyshimin se ke frikë se mos vjen ndonjë Lul tjetër, edhe për këtë ke arsye?”
Ndërsa Berisha iu përgjigj: “Të them me sinqeritet, të vetmen gjë që nuk mund ta bej kurë, pasardhësin. Nuk është reale, nuk kam ndërmend të lë pasardhës, as vajzën as djalin tim, pasardhësin ua lë ju, do ta zgjidhni ju atë që të besoni më shumë”, duke nënkuptuar se drejtuesi i PD do të zgjidhet nga vetë demokratët.
Mes të tjerash, kryedemokrati tha se tolerimi i firmave piramidale pas viteve ’90 kur drejtonte vendin, ishte gabimi më i madh i qeverisjes së PD në atë kohë.
Megjithatë ai shtoi se nuk ishte gabim i qëllimshëm, por sipas tij, erdhi nga mosdija. Kreu i opozitës shtoi se pavarësisht gabimit fatal, qeveria e atëhershme i dha zgjidhje problemit në mënyrën më të drejtë të mundshme.
Gazeta Si – Bill dhe Hillary Clinton refuzuan të dëshmojnë në hetimin e Dhomës së Përfaqësuesve për Jeffrey Epstein, duke sfiduar kërcënimet për shpërfillje të Kongresit nga republikani James Comer.
“Çdo person duhet të vendosë kur ka parë ose duruar mjaftueshëm dhe është gati të luftojë për këtë vend, parimet dhe popullin e tij, pavarësisht pasojave. Për ne, ai moment ka ardhur”, deklaruan Bill dhe Hillary Clinton në një letër drejtuar Comer, të raportuar nga “New York Times“.
“Jemi të bindur se çdo person i arsyeshëm, brenda ose jashtë Kongresit, do ta kuptojë se po përpiqeni të ndëshkoni ata që i perceptoni si armiq dhe të mbroni ata që i perceptoni si miq”, theksuan Clintonët, duke përsëritur se ata i dhanë vullnetarisht deklarata të betuara Comer-it.
Ish-presidenti dhe gruaja e tij parashikojnë se Comer do t’i drejtojë Komitetit Mbikëqyrës të fillojë procedurat kundër tyre për “shpërfillje të Kongresit” dhe presin që “foto të parëndësishme nga dekada më parë do të publikohen me shpresën për të na turpëruar”.
“Dosjet Epstein” janë dokumente gjyqësore, raporte hetimore, email-e, dëshmi dhe materiale të tjera nga çështjet civile dhe penale që përfshijnë financuesin pedofil Jeffrey Epstein (1953–2019), bashkëpunëtorët e tij (si Ghislaine Maxwell) dhe hetime të tjera të zbatimit të ligjit.
Në vitin 2000, Ghislaine Maxwell, e dashura dhe bashkëpunëtorja e Epstein, ftoi 16-vjeçaren Virginia Giuffre (e cila punonte në vilën e Donald Trump në Palm Beach: Trump organizonte festa ku merrte pjesë edhe Epstein dhe fluturoi disa herë me avionin e tij privat midis viteve 1992 dhe 1997), të bëhej masazhatorja personale e Epstein, duke shënuar fillimin e përfshirjes së Giuffre në këtë aferë.
Departamenti i Drejtësisë, i udhëhequr nga Pam Bondi, ka publikuar foto që e përjetësojnë Bill Clintonin në botën e Epsteinit.
Në njërën prej tyre, ai shihet duke në avionin privat të Epsteinit pranë një bjondeje të re të ulur në krahun e sediljes së tij.
Në një tjetër, ai po noton në pishinë me Ghislaine Maxwell, zonjën e haremit të Epsteinit. Në një tjetër, ai buzëqesh i kënaqur pranë Mick Jagger, një tjetër nga shumë bashkëpunëtorët e Epsteinit, dhe, sigurisht, një vajze.
Login
