Kuvendi i Shqipërisë do të zhvillojë sot në 12 shkurt seancën e radhës plenare, e cila pritet të shoqërohet me debate të forta, për shkak të çështjeve të ndjeshme të përfshira në rendin e ditës dhe klimës së tensionuar politike në vend. Në qendër të diskutimeve do të jenë dy interpelanca me ministren e Arsimit, Mirela Kumbaro, të fokusuara te siguria në institucionet arsimore.

Interpelanca e parë është kërkuar nga deputetja Erisa Xhixho, e cila ka ngritur shqetësimin për situatën e sigurisë në shkolla, pas disa ngjarjeve tragjike ku të mitur kanë humbur jetën si pasojë e konflikteve me bashkëmoshatarët. Ajo pritet të kërkojë informacion të detajuar mbi masat parandaluese, politikat e ndjekura nga ministria dhe bashkëpunimin me institucionet e tjera për të frenuar fenomenin e dhunës në ambientet shkollore. Në të njëjtën linjë është edhe kërkesa e deputetit Kapri, i cili do të kërkojë sqarime për strategjitë konkrete të qeverisë për garantimin e sigurisë së nxënësve dhe stafit pedagogjik.

Përveç çështjeve që lidhen me arsimin, në rendin e ditës është parashikuar edhe një seancë pyetje-përgjigje mes deputetit të Partisë Socialiste, Erion Braçe, dhe ministres së Shëndetësisë, Evis Salla. Braçe ka shprehur shqetësimin për mosfunksionimin e plotë të qendrës shëndetësore në rrugën “Irfan Tomini”, duke kërkuar shpjegime mbi arsyet e situatës dhe masat që do të merren për të garantuar shërbim të plotë për qytetarët e zonës.

Seanca plenare do të përfshijë gjithashtu shqyrtimin dhe votimin e një sërë projektligjesh dhe projektvendimesh me rëndësi. Mes tyre janë propozime për ndryshime dhe shtesa në ligjin “Për tatimin mbi vlerën e shtuar në Republikën e Shqipërisë”, amendime në ligjin “Për akcizat”, si dhe rishikime në ligjin “Për Trashëgiminë Kulturore dhe Muzetë”. Këto nisma ligjore pritet të ngjallin diskutime mbi ndikimin e tyre në ekonomi, administratë dhe sektorin kulturor.

Rendi i ditës:

Mbledhjen e Kuvendit në seancë plenare në datën 12.2.2026, ora 10:00.

II. Rendi i ditës i seancës plenare është si më poshtë:

1. Miratimi i procesverbaleve të seancave plenare të datave 27.1.2026 dhe 3.2.2026.

2. Njoftime.

4. Interpelancë me Ministrin e Arsimit, znj. Mirela Kumbaro, kërkuar nga deputetja Erisa Xhixho.

3. Interpelancë me Ministrin e Arsimit, znj. Mirela Kumbaro, kërkuar nga deputeti Erald Kapri.

5. Seancë pyetje – përgjigje me Ministrin e Shëndetësisë dhe Mirëqenies Sociale, znj. Evis Sala, kërkuar nga deputeti Erion Braçe.

6. Projektligji “Për shërbimin e jashtëm në Republikën e Shqipërisë”.

7. Projektligji “Për një ndryshim në ligjin nr. 61/2012 “Për akcizat në Republikën e Shqipërisë”, të ndryshuar.

8. Projektligji “Për një shtesë në ligjin nr.92/2014, “Për tatimin e vlerës së shtuar në Republikën e Shqipërisë”, të ndryshuar.

9. Projektligji “Për disa ndryshime në ligjin nr. 27/2018 “Për Trashëgiminë Kulturore dhe Muzetë”

10. Projektvendimi “Për miratimin e strukturës, organikës dhe klasifikimit të pagave të personelit me kohë jo të plotë pune, që rekrutohet për përpunimin e materialeve zgjedhore, të Komisionit Qendror të Zgjedhjeve”.

11. Projektvendimi “Për disa shtesa në vendimin nr. 65/2025 “Për caktimin e anëtarëve zëvendësues në përbërjen e komisioneve të përhershme të Kuvendit”, i ndryshuar.

12. Diskutime për çështje jashtë rendit të ditës.

III. Ngarkohen shërbimet e Kuvendit për publikimin e rendit të ditës të seancës plenare, njoftimin e anëtarëve të Kuvendit me anë të mjeteve të komunikimit elektronik, si dhe përgatitjen e dokumentacionit parlamentar që do të shqyrtohet.

IV. Ky urdhër hyn në fuqi menjëherë./kb

Këtë të enjte, një dollar amerikan do të blihet me 80.8 lekë dhe shitet me 81.8 lekë.

Franga zvicerane blihet me 104.7 lekë dhe shitet me 105.7 lekë.

Paundi britanik blihet me 110 lekë dhe shitet me 111 lekë.

Dollari kanadez këmbehet me 59.4 lekë në blerje dhe me 60.6 lekë në shitje./kb

Dhoma e Përfaqësuesve e SHBA-së ka votuar për të anuluar tarifat e vendosura nga Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, mbi mallrat kanadeze.

Me një votim 219 pro dhe 211 kundër, gjashtë ligjvënës republikanë iu bashkuan demokratëve për të mbështetur një rezolutë që kërkon t’i japë fund tarifave që Trump i vendosi Kanadasë vitin e kaluar.

Vota është kryesisht simbolike pasi do të duhet të miratohet nga Senati i SHBA-së dhe më pas nga Trump, i cili ka shumë pak gjasa ta nënshkruajë atë për ta bërë ligj.

Që nga rizgjedhja e tij, Donald Trump ka vendosur një sërë tarifash ndaj Kanadasë, duke kërcënuar së fundmi me një taksë prej 100% të importit në përgjigje të marrëveshjes tregtare të propozuar të Kanadasë me Kinën.

Ndërsa votimi po zhvillohej në Dhomën e Përfaqësuesve, Trump postoi në Truth Social: “Çdo republikan, në Dhomën e Përfaqësuesve apo në Senat, që voton kundër tarfave do të vuajë seriozisht pasojat në kohën e zgjedhjeve”.

“Tarifat na kanë dhënë Siguri Ekonomike dhe Kombëtare, dhe asnjë republikan nuk duhet të jetë përgjegjës për shkatërrimin e këtij privilegji”, shtoi ai.

Votimi erdhi pasi Kryetari i Dhomës së Përfaqësuesve të SHBA-së, Mike Johnson, një aleat i Trump në Kongres, u përpoq pa sukses të bllokonte diskutimin në sallën e dhomës nga ligjvënësit mbi tarifat e Trump.

Me republikanët që mbajnë një shumicë të hollë në Dhomën e Përfaqësuesve të SHBA-së, largimet e gjashtë republikanëve së bashku me një front pothuajse të bashkuar nga demokratët ishin të mjaftueshme për të siguruar votat. BBC/kb

Pas hapjes më 22 janar të sistemit e-Filing, për plotësimin të Deklaratës Individuale të Ardhurave Vjetore apo të DIVA 2025 (deklarata plotësohet dhe dorëzohet deri më 31 Mars 2026) sipas të dhënave të administratës tatimore për Monitor në total nga të gjitha kategoritë deri tani numri i deklarimeve ka arritur në 10 mijë individë.

Tatimet parashikojnë që numri i deklaruesve për Deklaratën Individuale Vjetore të të Ardhurave 2025 të jetë deri në 200 mijë deklarime, duke pasur parasysh hyrjen në fuqi të zbatimit për herë të parë të kompensimit për arsimin e fëmijëve.

Për shkak të aplikimeve të zbritjes së shpenzimeve për arsimin e fëmijëve me vlerë 48 mijë lekë dhe 100 mijë lekë DIVA po plotësohet edhe  nga individët që nuk kanë detyrimin ta dorëzojnë, pra ata me të ardhura bruto vjetore nën 1.2 mln lekë.

Krahasuar me numrin e 2025 për deklarimet e DIVA 2024, administrata tatimore parashikon që numri i deklaruesve të rritet me rreth 75 mijë apo 60% më shumë sesa 2025.

Vjet, sipas të publikuara më herët nga Tatimet, DIVA 2024 u plotësua nga 124,416  individë me një rritje në numër, prej 58,5 mijë deklaruesish.

DIVA për 2024 (por që u plotësua dhe u dorëzua në 2025), pësoi disa ndryshime.

Së pari, detyrimin për plotësimin dhe dorëzimin e deklaratës e kishin të gjithë individët që realizuan mbi 1,2 milionë lekë të ardhura bruto për 2024 nga mbi 2 milionë lekë që ishte deri në vitin 2023.

Së dyti, në detyrimin për dorëzimin e Deklaratës Vjetore të të Ardhurave Personale të 2024-s, për herë të parë u përfshinë edhe ata individë që kanë realizuar më shumë se 50,000 lekë nga çdo kategori tjetër të ardhure, por të cilat nuk i nënshtrohen mbajtjes së tatimit përfundimtar në burim.

Të ardhura të tilla mund të jenë: Të ardhurat nga qiradhënia, kur qiramarrës është një individ i paregjistruar si tatimpagues tregtar, i vetëpunësuar apo entitet; Të ardhura të realizuara jashtë territorit të Shqipërisë, pavarësisht nëse janë taksuar apo jo; të ardhura të tjera të çfarëdoshme, për të cilat paguesi nuk ka mbajtur tatim në burim, megjithëse mund të ketë pasur detyrimin ligjor për mbajtjen e tatimit në burim, sipas përcaktimeve të ligjit.

Në 2025, nuk ndryshoi mënyra e plotësimit dhe dorëzimit të DIVA për individët e dypunësuar. Kjo kategori vijoi të ketë detyrimin për dorëzimin e DIVA pavarësisht nivelit të të ardhurave të realizuara. Vjet ndryshoi gjithashtu edhe afati për dorëzimin e DIVA nga 30 Prill afati për dorëzimin e DIVA u vendos deri më 31 Mars./Monitor.al/kb

Obeziteti është i lidhur me një rrezik 70% më të lartë për infeksione serioze dhe rreth 1 në 10 persona humbin jetën për shkaqe që lidhen me sëmundjet infektive që kanë të bëjnë me obezitetin, sipas një studimi të ri.

Studimi zbuloi se njerëzit që vuajnë nga obeziteti kanë shanse më të mëdha për t’u shtruar në spital ose për të vdekur si pasojë e sëmundjeve infektive, duke përfshirë gripin, COVID-19, pneumoninë dhe gastroenteritin, krahasuar me njerëzit me peshë normale.

Kërkimet u bazuan në të dhëna nga më shumë se 67,000 të rritur në Finlandë dhe mbi 470,000 të dhëna nga UK Biobank, ku pjesëmarrësit u ndanë në grupe sipas indeksit të masës trupore (BMI). Personat me obezitet kishin një rrezik 70% më të lartë të hospitalizimit ose vdekjes nga ndonjë sëmundje infektive sesa të rriturit me BMI në rangun e peshës normale.

Studimi vuri re gjithashtu se sa më i lartë të jetë BMI-ja, aq më i madh është rreziku dhe individët me obezitet të rëndë (BMI ≥ 40 kg/m²) kishin gati trefishin e rrezikut krahasuar me ata me peshë normale.

Ekspertët sugjerojnë se obeziteti mund të dëmtojë sistemin imunitar, duke zvogëluar aftësinë e trupit për të mbrojtur veten kundër baktereve, viruseve, parazitëve apo kërpudhave, dhe kështu rritet rreziku i sëmundjeve serioze, edhe pse nevojiten kërkime të mëtejshme për të kuptuar mekanizmat e sakta./Kb

Recension: Një rrëfim zhytës mbi mënyrën se si banorët e një qyteti liberal – përfshirë edhe babanë e autorit – i mbijetuan fashizmit

Kathryn Hughes

Në dhjetor 1941, autoritetet naziste morën një letër nga një ushtar që ankohej se, gjatë lejes së fundit në Berlin, ishte neveritur thellësisht nga ajo që kishte parë. Ndërsa shokët e tij po vdisnin në front, shumë të rinj dukeshin se i kishin shpëtuar shërbimit ushtarak dhe tani argëtoheshin në baret plot të Berlinit. Gratë nuk ishin më mirë: pa burra, por me kupona racioni të vjedhur nga ushtarët në leje, ato po ngopeshin me tepri. “Po të ishte Berlini Gjermania,” shfryu ankuesi, “këtë luftë do ta kishim humbur prej vitesh.”

Berlini kishte qenë gjithmonë një rast më vete. Trashëgimia e viteve të shfrenuara të Vajmarit – gjithë ai radikalizëm artistik e politik, për të mos përmendur jetën e shthurur – kishte vazhduar edhe nën Rajhun e Tretë. Qyteti mbeti sfidueshëm vetvetja dhe, pavarësisht përpjekjeve të komandës së lartë, kokëfortë për t’u bindur. Të paktën kështu ishte gjendja në vitin 1941.

Kur babai i Ian Buruma-s, një punëtor i mobilizuar nga Holanda, mbërriti dy vjet më vonë, Berlini kishte filluar me përtesë të rreshtohej. Lufta tashmë po shkonte keq: rusët shtynin nga lindja, ndërsa bombat amerikane e britanike binin nga qielli. Ushqimi ishte i pakët, qytetarët hebrenj zhdukeshin çdo ditë dhe Hitleri me Gëbelsin, të pranishëm shpesh në qytet, bëheshin gjithnjë e më të ankthshëm e mizorë. Tani, sa herë që berlinasit takoheshin në radhët për ushqim apo në strehëzat kundër bombave, përshëndetja më e zakonshme ishte Bleiben sie übrig – “Qëndroni gjallë”.

Megjithatë, argumenton Buruma, kudo mund të gjeje ende xhepa rezistence. Ai nuk i referohet rrjeteve të organizuara nëntokësore, por burrave dhe grave të zakonshëm, jo domosdoshmërisht trima, por ende të aftë për të bërë gjënë e duhur. Kur hebrenjtë u detyruan të mbanin shenja identifikuese, shumë bashkëqytetarë u afroheshin në rrugë për t’u shtrënguar dorën. Leo Buruma i ri, i dërguar të punonte në një fabrikë të rëndë mekanike, u lidh me një të dashur ukrainase, duke shpërfillur qëllimisht doktrinën naziste se, si holandez “gjermanik”, nuk duhej të shoqërohej me një “racë inferiore”. Mund të mos duket shumë, por, siç thotë Buruma, “jo të gjithë janë të prerë për të qenë heronj”.

Këto akte të vogla hiri, tetëdhjetë vjet më parë, janë të vështira për t’u gjurmuar. Buruma nis nga letrat e babait të tij drejtuar familjes, të cilat filloi t’i shqyrtonte sistematikisht pas vdekjes së Leos në vitin 2020. I riu nuk donte t’i frikësonte të afërmit – pasojat e një bombardimi të rëndë i përshkruan thjesht si “një pamje mjaft mbresëlënëse” – dhe ruhej të mos binte ndesh me censurën gjermane. Por duke lexuar mes rreshtave, Ian Buruma rindërton një ekzistencë konformizmi të jashtëm (Leo regjistrohet si roje kundërajrore) dhe proteste të brendshme (të shtunave në mbrëmje luan piano me të venë e një avokati hebre të pasur – një veprim që mund t’i kishte çuar të dy në burg ose më keq).

Dëshmitarë të tjerë, si gazetaret Ursula von Kardorff dhe Ruth Andreas-Friedrich, mbajtën gjatë luftës vetëm shënime të shpërndara e të koduara, por më pas i rindërtuan në rrëfime të plota për botim. Von Kardorff nuk mund të quhet rezistuese, megjithatë kujtimet e saj tregojnë dikë që përpiqet të mbetet e ndershme në një shtet kriminal. Babai i saj, piktor portretesh i suksesshëm, kishte humbur vendin e mësimdhënies për shkak të kundërshtimit ndaj regjimit, ndërsa e ëma, stiliste tekstilesh, vazhdonte të mobilonte shtëpitë e elitës naziste. Vetë Ursula çonte rroba të ngrohta në familjet hebreje, por pyeste veten nëse e bënte vetëm për të qetësuar ndërgjegjen. Ankthi i saj i vërtetë lidhej me vëllanë që luftonte për Gjermaninë në frontin lindor.

Asgjë nga këto nuk është moralisht e qartë, por – sugjeron Buruma në këtë libër të mrekullueshëm e plot nuanca – ishte e nevojshme nëse doje të mbijetoje dhe e dije se nuk ishe as trim, as frikacak, por diku në atë hapësirë të turbullt mes tyre.

Burimi: theguardian.com/ Përgatiti për botim: L.Veizi

Për transportin më të keq publik në Europë, Tiranës ia kalon vetëm Roma, por ndryshe nga kjo e fundit, ne nuk kemi as metro, tramvaje apo trena urbanë.

Pra ndërsa banorët dhe turistët në kryeqytetin italian kanë mundësi zgjedhje kur autobusët vonojnë, në Tiranë përveç transportit publik, mund të përdorësh taksi me kosto të larta, ose të zgjedhësh të ecësh më këmbë.

Anketa e Komisionit Europian për Cilësinë e Jetës në Qytetet Europiane u kërkoi mbi 71,000 personave në 83 qytete të vlerësonin sistemet e tyre të transportit bazuar në pesë faktorë kryesorë: përballueshmërinë, sigurinë, lehtësinë e përdorimit, frekuencën dhe besueshmërinë.

Transporti publik luan një rol të madh në nivelin e kënaqësisë që njerëzit ndiejnë me jetën e tyre në një qytet. Ndërsa disa kryeqytete shkëlqejnë, të tjera mbeten pas, duke treguar një ndarje të theksuar në mënyrën se si transporti publik u shërben banorëve në gjithë Europën, shkruan MSN.

Sipas anketës, vetëm 29% e qytetarëve në Romë janë të kënaqur me transportin publik. Sistemi i metrosë së Romës është i kufizuar për një kryeqytet, me vetëm tre linja. Ndërsa transporti tokësor (makina, autobusë, trena) shpesh vonohet për shkak të trafikut dhe grevave, duke ndikuar në këtë nivel të ulët kënaqësie.

Roma ka disa lloje transporti publik, përfshirë metronë, autobusët, tramvajin dhe trenat urbanë/rajonalë. Këto së bashku mbulojnë pjesën më të madhe të qytetit dhe përdoren për lëvizje të përditshme nga banorët dhe turistët.

Edhe në kryeqytetin shqiptar, vetëm 29% je qytetarëve janë të kënaqur me transportin publik.

“Tirana nuk ka shërbim metroje apo tramvaji dhe sistemi ekzistues i autobusëve është shpesh i mbipopulluar dhe i vështirë për t’u orientuar. Zhvillimi i infrastrukturës është shumë i nevojshëm”.

Sipas Eurostat, Shqipëria renditet mes vendeve me numrin më të lartë të autobusëve për frymë në Europë, por kjo nuk është shenjë e një transporti publik të zhvilluar, por mungesë e alternativave të tjera të transportit publik. Kur vjen puna te rinovimi i flotës, Shqipëria mbetet nën mesataren e Bashkimit Europian, duke e bërë modernizimin e autobusëve një nevojë të domosdoshme.

Sipas Eurostat nga 8 886 autobusë urbanë, autobusë ndërqytetas dhe elektrikë gjithsej në vitin 2024, vetëm 432 janë mjete të reja, që përfaqësojnë rreth 4.9% të flotës, nën mesataren e BE-së prej 5.1%.

Për të përmbyllur top 5 kryeqytetet me transportin më të keq në Europë, pas Tiranës, renditet Podgorica, Beogradi dhe Nikozia. Në Podgoricë vetëm 37% e qytetarëve janë të kënaqur me transportin publik.

Kryeqyteti i Malit të Zi nuk ka sistem hekurudhor urban dhe vetëm një rrjet të vogël e jo të rregullt autobusësh. Edhe pse shërbehet nga trenat ndërqytetës, përdorimi i transportit publik lokal është minimal, pasi shumica e banorëve zgjedhin të ecin në këmbë ose të përdorin makinën.

Në kryeqytetin serb, në Beograd dhe në Nikozia, kryeqytetin e Qipros kënaqësia arrin ë nivelin 44%.

“Beogradi ka një sistem të gjerë autobusësh dhe tramvaji, por ai është i vjetruar dhe qyteti nuk ka metro. Metroja e planifikuar prej kohësh është ende në fazat e hershme të ndërtimit”.

“Nikozia nuk ka sistem tramvaji apo metroje dhe mbështetet plotësisht te autobusët. Shërbimi është i kufizuar dhe pronësia e lartë e makinave ndikon në nivelin e përgjithshëm të kënaqësisë”.

Qytetarët e cilit kryeqytet në Europë janë më të kënaqur me transportin publik?

Vjenë, Austri: 91%

Transporti publik i Vjenës njihet për përpikërinë, pastërtinë dhe integrimin e mirë. U-Bahn (metroja), tramvajet dhe autobusët janë të përballueshëm dhe të lidhur mirë me njëri-tjetrin, duke e bërë të lehtë lëvizjen në mënyrë efikase në kryeqytetin austriak./Monitor.al//kb

Shqipëria po hyn me shpejtësi në një fazë të re të tkurrjes demografike, ku viti 2025 ka konfirmuar këtë fenomen në shkallë vendi. Sipas të dhënave zyrtare, numri total i lindjeve ka zbritur në 21,425 në 2025, duke shënuar një rënie prej 8.1% krahasuar me 2024.

Kjo humbje neto prej 1,885 foshnjash brenda një viti tregon se hendeku midis 2021-ës (me 27,211 lindje) dhe vitit aktual po thellohet me shpejtësi. Të dhënat tregojnë se presioni nuk është më vetëm në zonat e thella, por ka prekur zemrën ekonomike dhe industriale të vendit.

Shqipëria po përjeton një nga krizat më të thella demografike në historinë e saj modern. Shifrat e fundit të vitit 2025 tregojnë një rënie drastike të numrit të lindjeve me rreth 74% krahasuar me fillimin e viteve ’90, ku Shqipëria regjistronte një rekord prej 82,125 lindjesh, ndërsa 35 vite më vonë, ky numër ka zbritur në nivelin kritik prej 21,425

Rënia më agresive është vërejtur në dekadën e fundit; nga 32,715 lindje në vitin 2015, Shqipëria ra nën kufirin psikologjik prej 25 mijë lindjesh në vitin 2023, për të arritur në rekordin negativ të këtij viti.

Faktorët kryesorë që kanë ushqyer këtë trend janë plakja progresive e popullsisë, ku mosha mesatare ka arritur në 44.3 vjeç, dhe ulja e shkallës së fertilitetit në vetëm 1.21 fëmijë për grua. Ky ndryshim i modelit të familjes, i kombinuar me ikjen e forcës riprodhuese drejt BE-së, e ka vendosur vendin përpara një sfide ekzistenciale.

Dibra dhe Korça me rënien më të fortë

Goditjen më të rëndë e ka pësuar qarku i Dibrës, i cili kryeson listën me rënien më të madhe në rang kombëtar prej 20.4%, duke zbritur nga 1,095 lindje në 2024 në vetëm 872 në 2025. Pas saj vjen Korça, një qark që po përballet me një tkurrje drastike prej 18.5%, duke regjistruar 218 lindje më pak se në vitin 2024. Këto shifra sugjerojnë një zbrazje të vazhdueshme të këtyre rajoneve nga mosha riprodhuese, duke vënë në pikëpyetje qëndrueshmërinë sociale në afatgjatë.

Presioni në qarqet e mëdha dhe industriale

Edhe zonat që tradicionalisht kanë pasur një qëndrueshmëri më të lartë ekonomike, po shfaqin shenja dobësie. Fieri shënoi një rënie prej 12.7%, i ndjekur nga Elbasani me 12.4% dhe Vlora po ashtu me 12.4%. Në qarkun e Durrësit, i cili shërben si një nyje kryesore ekonomike, lindjet ranë me 11.7%, duke humbur mbi 300 lindje brenda vitit. Kjo tendencë pasqyrohet edhe në Lezhë, ku rënia fiksohet në 11.2%.

Tirana dhe Shkodra, rënie më të butë

Tirana, megjithëse mbetet qarku me numrin më të lartë të lindjeve (8,830), nuk ka mundur të ruajë rritjen, duke pësuar një rënie të lehtë prej 2.0%. Megjithatë, kjo është rënia më e ulët në rang vendi, duke treguar se kryeqyteti mbetet i vetmi pol që thith ende popullsinë aktive. Shkodra gjithashtu tregon një lloj rezistence me një rënie prej 9.7%, shifër kjo më e ulët se mesatarja e qarqeve të tjera, por sërish në territor negativ.

Gjirokastra, Kukësi dhe Berati gjithashtu me ulje

Në jug, Gjirokastra vijon të regjistrojë shifrat më të ulëta absolute me vetëm 301 lindje në vit, një rënie prej 10.4%. Kukësi shënoi një tkurrje prej 10.0%, ndërsa Berati regjistroi rënien më të ulët pas Tiranës, me 8.6% më pak lindje./Monitor.al/kb

Ditën e enjte, vendi ynë do të ndikohet nga kushte atmosferike kryesisht të paqëndrueshme. Moti parashikohet me vranësira mesatare deri të dendura në të gjithë territorin.

Reshjet e shiut do të jenë të herëpashershme me intensitet të ulët që nga orët e para të 24-orëshit deri në mëngjes, në pjesën më të madhe të vendit. Lokalisht në jug priten edhe shtrëngata afatshkurtra. Gjatë ditës, reshjet do të vijojnë me intensitet të ulët, ndërsa në zonat veriperëndimore, perëndimore dhe jugore herë pas here do të ketë reshje me intensitet deri mesatar, kryesisht në orët e pasdites dhe të mbrëmjes.

Në zonën e Alpeve dhe në relievet e larta malore në verilindje dhe juglindje të vendit priten reshje dëbore me intensitet të ulët.

Era do të fryjë me drejtim juglindje – jug, me shpejtësi mesatare rreth 5 m/s, ndërsa përgjatë vijës bregdetare dhe në zonat luginore shpejtësia e saj mund të arrijë deri në 13 m/s.

Përgatiti: Leonard Veizi

Më 12 shkurt të vitit 1912, një nga epokat më të gjata perandorake në historinë e njerëzimit mori fund, kur perandori i fundit i Kinës, Pu Yi, abdikoi nga froni, duke i dhënë përfundimisht fund dinastisë Qing dhe më shumë se dy mijë vjet sundimi perandorak…

…Abdikimi i tij nuk ishte thjesht një akt formal, por simboli i rrëzimit të një rendi të vjetër që nuk mundi t’i rezistonte presionit të revolucioneve, modernizimit dhe krizave të brendshme. Kina hyri kështu në një epokë të re republikane, të mbushur me trazira politike dhe kërkime për identitet kombëtar, ndërsa figura e vogël e perandorit-fëmijë mbeti një kujtim i gjallë i një bote që po zhdukej.

Kurorëzimi

Në vitin 1908, vetëm dy vjeç, Aisin-Gioro Puji u ngjit në fronin e Dinastisë Çing dhe u shpall Perandor i Kinës. Emri i epokës së tij ishte, “Xuantong”, që merr kuptimin “shpallje e unitetit”. Babai i tij ishte Princi Caifon Çun II. Ai thuajse nuk do ta takonte dot më nënën e tij dhe u rrit nga eunukët. Ishte një fëmijë që nuk kuptonte asgjë nga pesha e fronit mbi të dhe që u bë simbol i fundit i një monarkie mijëravjeçare.

Abdikimi

Puji do të mbahej mend si Perandori i fundit i Kinës, sepse në vitin 1911, revolucionari i njohur San Jat Sen shpalli Republikën e Kinës, duke i dhënë fund Dinastisë Çing dhe epokës së perandorëve.

Pas abdikimit, Puji mbeti në Qytetin e Ndaluar, duke jetuar më shumë si një kujtim i gjallë i një bote që kishte marrë fund. Ai nuk kishte pushtet real, vetëm rikujtimin e një titulli që botës moderne nuk i duhej më.

Fati i tij ndryshoi sërish në vitet ’30, kur Japonia pushtoi Mançurinë dhe krijoi shtetin kukull Mançukuo. Japonezët e përdorën Puji-n në mënyrë propagandistike, duke e emëruar si “perandor” formal të Mançukuos, por në realitet ai ishte thjesht një udheheqës kukull, i kontrolluar deri në detaj nga qeveria e Tokios.

Fundi i luftës

Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, në vitin 1945, Puji u kap nga sovjetikët dhe iu dorëzua më vonë qeverisë komuniste kineze. Për të nisën vitet e gjata të burgimit dhe riedukimit, ku regjimi kërkonte ta shndërronte ish-perandorin në një qytetar socialist të zakonshëm.

Pas lirimit, Puji jetoi një jetë krejt modeste. Filloi punë si kopshtar, pastaj si punonjës në një bibliotekë shtetërore në Pekin. Ai u përpoq me vështirësi të ambientoheshte me një shoqëri që nuk kishte më asnjë vend për të dhe për botën ku ai kishte lindur. Më vonë botoi edhe kujtimet e tij, të cilat regjimi i përdori si shembull të “transformimit” të ish-klasave sunduese.

Puji vdiq në vitin 1967, gjatë Revolucionit Kulturor, në një Kinë tërësisht të re, krejt të huaj për një ish-perandor.

“Perandori i Fundit”

Historia e tij u bë edhe më e njohur në mbarë botën falë filmit të famshëm “Perandori i Fundit” apo “The Last Emperor”. Film solli në ekran tragjedinë dhe paradoksin e jetës së një njeriu që lindi për të sunduar, por u rrit duke mos sunduar as veten e vet.

Filmi “Perandori i Fundit” i regjisorit italian Bernardo Bertoluçi është një epope filmike monumentale që rrëfen me një estetikë të rrallë dhe me një ndjeshmëri poetike jetën dramatike të Pujit, perandorit të fundit të Kinës. I xhiruar në vetë Qytetin e Ndaluar — diçka e paprecedentë në historinë e kinemasë, pasi Kina komuniste nuk e kishte lejuar kurrë më parë filmimin në këtë hapësirë të shenjtë — filmi ofron një përzierje të fuqishme mes madhështisë, brishtësisë dhe absurditetit të pushtetit. Bertoluçi ndërthur me mjeshtëri pamjet e luksit të oborrit perandorak me boshllëkun emocional të një fëmije të mbyllur pas mureve të arta, që rritet duke mos njohur realitetin jashtë tyre. Filmi ndjek udhëtimin e Pujit nga ngritja në fron si foshnjë, tek jeta e tij si udhëheqës kukull i Mançurisë nën kontrollin japonez, e deri te rënia e tij totale, burgosja, riedukimi dhe përfundimisht transformimi i tij në një qytetar të zakonshëm të Republikës Popullore. Me fotografi të mrekullueshme të Vitorio Storasës, me muzikën e paharruar të Raiçi Sakamotos dhe David Börnit, dhe me interpretimin hipnotik të Xhon Lloun, filmi arrin të kapë tërë tragjedinë njerëzore të një njeriu që ishte perandor vetëm në letër, por i burgosur në jetën e tij. Fitues i 9 çmimeve “Oscar”, përfshirë filmin më të mirë, regjinë dhe fotografinë, “Perandori i Fundit” mbetet një nga dramat historike më të rëndësishme dhe më të sofistikuara të kinemasë botërore, një reflektim i thellë mbi natyrën e pushtetit, identitetit dhe fatit njerëzor.

Pika e parë është se “nuk kemi më kohë, duhet të ecim shpejt, nuk na duhet një program por një kronoprogram, me afate të përcaktuara dhe një sërë reformash të zbatuara ose të vendosura deri në fund të vitit”.

Giorgia Meloni e diskuton këtë me stafin e saj, e shkruan e bardha mbi të zezë në letrën që, së bashku me Merz-in, u ka dërguar të gjitha shteteve anëtare: kanë aderuar njëzet, përfshirë Macron-in, dhe do të takohen nesër para fillimit të Këshillit Europian.

Fjala kyçe që i bashkon të gjithë, pavarësisht qasjeve të ndryshme, është urgjenca, vetëdija se jemi pranë minutës së 90-të dhe se për të rregulluar një ndeshje gjeopolitike ku, siç thotë Mario Draghi, rreziku është “të fshihemi” si një Union që ka peshë, duhet vepruar tani ose kurrë.

Në Pallatin Chigi, me stafin e saj dhe në kontaktet me liderët e tjerë europianë, Meloni është në qendër të një shkëmbimi të vazhdueshëm dokumentesh, të rezervuara dhe publike, fletë teknike që vijnë nga ministritë: ajo kryeson një mbledhje përgatitore pikërisht mbi konkurrueshmërinë e BE-së në mëngjes.

Boshti me Berlinin duket i fortë, edhe në identifikimin e dosjeve konkrete, si tregu i vetëm dhe thjeshtimi i barrës burokratike. Macron ka një qasje tjetër, më kejnesiane (duke kërkuar investime prej 1 mijë e 200 miliardë euro me borxh europian), gjë që nuk i pëlqen kancelarit Merz, por nuk ka problem: Macron ndan ndjenjën e urgjencës dhe do të marrë pjesë në para-samitin e promovuar nga Roma dhe Berlini. Për më tepër, lista e prioriteteve mbi të cilat po punon Komisioni, dhe që italianët e gjermanët e mbështesin, është tashmë shumë e gjerë.

“Duhet një ndryshim ritmi dhe braktisja e të gjitha pozicioneve ideologjike”, thonë në kabinetin e kryeministres. Kjo përmbledh mirë momentin. Raportet e Enrico Letta-s dhe Mario Draghi-t, deri tani të zbatuara pjesërisht, së bashku me të dhënat e rritjes së Kinës dhe SHBA-ve, dhe hendekët që po grumbullohen ndaj Pekinit dhe Uashingtonit, përcaktojnë humorin e të gjitha shteteve anëtare.

Urgjenca, në prag të Këshillit që nesër do të mbahet në kështjellën Alden Biesen, pranë Maastricht-it, i lë në hije ndarjet: presidentja e Komisionit Europian ka paralajmëruar se nëse koha duhet të jetë e shpejtë, do të duhet të përdoret e ashtuquajtura “bashkëpunim i forcuar”, tashmë i aplikuar për fondet për Ukrainën.

Kjo do të thotë se për dosjet e veçanta do të ecet përpara me ata që janë dakord, urgjenca nuk mund të ndjekë rregullat klasike të shumicave, unanimitet ose shumicë të kualifikuar.

Burime qeveritare tregohen realiste, “Do të bëhet një analizë rast pas rasti, askush, as Berlini, nuk është i lumtur të thyejë rregullat e shumicës, por nëse alternativa është të qëndrojmë pa lëvizur, është e qartë që edhe Roma nuk do të tërhiqet”.

Për më tepër, hendeku që po zgjerohet ndaj konkurrencës kineze dhe amerikane, në të gjitha sektorët, duke filluar nga investimet në industrinë e inteligjencës artificiale e deri te mbrojtja, imponon një reflektim strategjik.

Në letrën që Pallati Chigi dhe Kancelaria kanë hartuar së bashku, duke ftuar liderët e tjerë në një para-samit, është përfshirë edhe përfundimi i të ashtuquajturit “regjim i 28-të”, i rëndësishëm për ndërmarrjet dhe start-up-et (ose scale-up-et, kompani ekzistuese që duan të marrin shpejt një dimension ndërkombëtar), kush dëshiron të investojë në BE dhe të hapë stabilimente në disa shtete, do të mund të zgjedhë kuadrin juridik europian, jo më atë kombëtar. Kështu, tregu i vetëm shndërrohet nga treg i rregulluar në hapësirë juridike të integruar, një hap i madh. Edhe për Romën./mxh

Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Mark Rutte, ia ka kujtuar presidentit të Serbisë, Aleksandar Vuçiç, se aleanca ende po pret përcaktimin e përgjegjësisë për ngjarjet që kanë ndodhur në Kosovë gjatë vitit 2023.

“Unë personalisht, por edhe si përfaqësues i NATO-s, jam në kontakt të ngushtë me presidentin serb. Ende po presim nga ai përcaktimin e përgjegjësisë për atë që ndodhi në vitin 2023 në Banjskë dhe për ngjarje të tjera gjatë vitit 2023”, tha Rutte.

Kërkesë të ngjashme për përcaktimin e përgjegjësisë për Banjskën, sekretari Rutte bëri në fund të janarit.

Ai shtoi se NATO-ja, përmes misionit të saj paqeruajtës në Kosovë, KFOR, i ndjek me kujdes të gjitha zhvillimet në Kosovë.

Në shtator të vitit 2023, një grup i serbëve të armatosur sulmuan Policinë e Kosovës në Banjskë të Zveçanit duke vrarë një polic. Gjatë këmbimit të zjarrit u vranë edhe tre sulmues serb.

Politikani nga Kosova dhe biznesmeni Millan Radoiçiç e mori përgjegjësinë për sulmin, dhe prej atëherë ai ndodhet në Serbi, ku nuk është ndjekur penalisht deri më sot.

Kosova kërkon ekstradimin e tij, pasi Prokuroria Speciale veçse ka ngritur një aktakuzë për këtë rast dhe Radoiçiç është pjesë e aktakuzës.

Ndërkaq, sa i përket situatës në Bosnjë e Hercegovinë, ai ka përsëritur se nuk do të lejojë krijimin e një vakumi të sigurisë në këtë shtet.

Rutte këto deklarata i bëri në prag të takimit të paraparë të ministrave të mbrojtjes të vendeve anëtare të NATO-s, i cili do të mbahet të enjten, më 12 shkurt. Ministrat do të diskutojnë për mbështetjen ushtarake për Ukrainën, që po përballet me luftën e nisur nga Rusia pothuajse pesë vjet më parë.

“[Presidenti rus, Vladimir] Putini po përpiqet ta thyejë popullin e Ukrainës, duke shpresuar se do ta dobësojë vendosmërinë e tyre. Por, populli ukrainas ka treguar shumë herë se nuk do të thyhet”, ka theksuar Rutte.

Ndryshe, ky do të jetë takimi i dytë i ministrave në të cilin nuk marrin pjesë sekretarë nga Shtetet e Bashkuara.

Sekretari amerikan i Mbrojtjes, Pete Hegseth, në Bruksel ka dërguar zëvendësin e tij, Elbridge Colby. Në dhjetor të vitit të kaluar, në takimin e ministrave të Punëve të Jashtme të aleancës, po ashtu mungoi sekretari i shtetit Marko Rubio.

Sekretari Rutte, tha se nuk e sheh këtë si shenjë se Shtetet e Bashkuara të Amerikës nuk janë më të përkushtuara ndaj aleatëve.

“Nuk besoj aspak në këtë. Duhet të them se bisedat dhe kontaktet e mia me udhëheqjen e lartë amerikane, qoftë me Shtëpinë e Bardhë, Pentagonin apo Departamentin e Shtetit, janë po aq intensive sa gjithmonë. Këta njerëz veprojnë në mbarë botën. Natyrisht që NATO-ja është e rëndësishme, por ata gjithashtu duhet të veprojnë në hemisferën perëndimore dhe në Paqësor, prandaj e kuptoj plotësisht që ministrat më të lartë nuk mund të jenë gjithmonë këtu”, tha ai./mxh

Tom Wagner, presidenti i Birmingham City, është shtruar me urgjencë në spital pasi ka pësuar një goditje në tru, ka njoftuar zyrtarisht klubi anglez. Sipas deklaratës, 56-vjeçari po merr trajtim mjekësor dhe ndodhet në gjendje të qëndrueshme.

Shefi ekzekutiv i klubit, Jeremy Dale, bëri të ditur se Wagner do të largohet përkohësisht nga angazhimet e tij të përditshme për t’u përqendruar në rikuperim. Sipas drejtuesve të Birmingham, reagimi i shpejtë i stafit mjekësor ka qenë vendimtar dhe sinjalet e para janë inkurajuese.

Në reagimin zyrtar, klubi theksoi se Wagner mbetet thellësisht i përkushtuar ndaj projektit të Birmingham City dhe se strukturat drejtuese do të vijojnë punën normalisht. “Tom është dhe do të mbetet një pjesë thelbësore e klubit. Presim me padurim rikthimin e tij, ndërsa angazhimi i Knighthead ndaj vizionit afatgjatë të Birmingham City mbetet i palëkundur,” thuhet në deklaratë, ku njëkohësisht kërkohet respekt për privatësinë e tij gjatë kësaj periudhe delikate.

Wagner mori kontrollin e klubit në korrik 2023 përmes kompanisë së tij Knighthead dhe ka qenë një figurë kyçe në ambiciet për ringritjen e Birmingham City, duke investuar në zhvillimin sportiv dhe infrastrukturor. Nën drejtimin e tij, klubi ka synuar stabilitet financiar dhe një strategji të qartë afatgjatë./mxh

Shqipëria po hyn me shpejtësi në një fazë të re të tkurrjes demografike, ku viti 2025 ka konfirmuar këtë fenomen në shkallë vendi. Sipas të dhënave zyrtare, numri total i lindjeve ka zbritur në 21,425 në 2025, duke shënuar një rënie prej 8.1% krahasuar me 2024.

Kjo humbje neto prej 1,885 foshnjash brenda një viti tregon se hendeku midis 2021-ës (me 27,211 lindje) dhe vitit aktual po thellohet me shpejtësi. Të dhënat tregojnë se presioni nuk është më vetëm në zonat e thella, por ka prekur zemrën ekonomike dhe industriale të vendit.

Shqipëria po përjeton një nga krizat më të thella demografike në historinë e saj modern. Shifrat e fundit të vitit 2025 tregojnë një rënie drastike të numrit të lindjeve me rreth 74% krahasuar me fillimin e viteve ’90, ku Shqipëria regjistronte një rekord prej 82,125 lindjesh, ndërsa 35 vite më vonë, ky numër ka zbritur në nivelin kritik prej 21,425

rënia më agresive është vërejtur në dekadën e fundit; nga 32,715 lindje në vitin 2015, Shqipëria ra nën kufirin psikologjik prej 25 mijë lindjesh në vitin 2023, për të arritur në rekordin negativ të këtij viti.

Faktorët kryesorë që kanë ushqyer këtë trend janë plakja progresive e popullsisë, ku mosha mesatare ka arritur në 44.3 vjeç, dhe ulja e shkallës së fertilitetit në vetëm 1.21 fëmijë për grua. Ky ndryshim i modelit të familjes, i kombinuar me ikjen e forcës riprodhuese drejt BE-së, e ka vendosur vendin përpara një sfide ekzistenciale

Dibra dhe Korça me rënien më të fortë

Goditjen më të rëndë e ka pësuar qarku i Dibrës, i cili kryeson listën me rënien më të madhe në rang kombëtar prej 20.4%, duke zbritur nga 1,095 lindje në 2024 në vetëm 872 në 2025. Pas saj vjen Korça, një qark që po përballet me një tkurrje drastike prej 18.5%, duke regjistruar 218 lindje më pak se në vitin 2024. Këto shifra sugjerojnë një zbrazje të vazhdueshme të këtyre rajoneve nga mosha riprodhuese, duke vënë në pikëpyetje qëndrueshmërinë sociale në afatgjatë.

Presioni në qarqet e mëdha dhe industriale

Edhe zonat që tradicionalisht kanë pasur një qëndrueshmëri më të lartë ekonomike, po shfaqin shenja dobësie. Fieri shënoi një rënie prej 12.7%, i ndjekur nga Elbasani me 12.4% dhe Vlora po ashtu me 12.4%. Në qarkun e Durrësit, i cili shërben si një nyje kryesore ekonomike, lindjet ranë me 11.7%, duke humbur mbi 300 lindje brenda vitit. Kjo tendencë pasqyrohet edhe në Lezhë, ku rënia fiksohet në 11.2%.

Tirana dhe Shkodra, rënie më të butë

Tirana, megjithëse mbetet qarku me numrin më të lartë të lindjeve (8,830), nuk ka mundur të ruajë rritjen, duke pësuar një rënie të lehtë prej 2.0%. Megjithatë, kjo është rënia më e ulët në rang vendi, duke treguar se kryeqyteti mbetet i vetmi pol që thith ende popullsinë aktive. Shkodra gjithashtu tregon një lloj rezistenc” me një rënie prej 9.7%, shifër kjo më e ulët se mesatarja e qarqeve të tjera, por sërish në territor negativ.

Gjirokastra, Kukësi dhe Berati gjithashtu me ulje

Në jug, Gjirokastra vijon të regjistrojë shifrat më të ulëta absolute me vetëm 301 lindje në vit, një rënie prej 10.4%. Kukësi shënoi një tkurrje prej 10.0%, ndërsa Berati regjistroi rënien më të ulët pas Tiranës, me 8.6% më pak lindje./mxh

Më 7 korrik, drejtësia franceze pritet të marrë një vendim kyç për të ardhmen politike të Marine Le Pen, një vendim që mund të ndikojë edhe në skenën politike të Francës. Gjykata do të shqyrtojë ankesën e lideres së ekstremit të djathtë lidhur me çështjen e përvetësimit të fondeve, ndërsa vendimi do të përcaktojë nëse ajo mund të kandidojë në zgjedhjet presidenciale të vitit 2027.

Nëse Gjykata e Apelit në Paris lë në fuqi dënimin e dhënë vitin e kaluar – i cili përfshin, mes të tjerash, heqjen e të drejtës për të ushtruar funksione publike për pesë vite – Le Pen nuk do të mund të garojë për postin e presidentes. Një skenar i tillë shihet si i favorshëm për kampin e presidentit Emmanuel Macron, pasi Le Pen pritet të zëvendësohet nga i mbrojturi i saj dhe kreu aktual i partisë, 30-vjeçari Jordan Bardella.

Avokatët e Le Pen kanë këmbëngulur në Gjykatën e Apelit se ajo është e pafajshme ndaj akuzave për përvetësim të fondeve të Parlamentit Europian, të vlerësuara në 4.8 milionë euro.

57-vjeçarja ka mohuar se ka organizuar një skemë për krijimin e vendeve fiktive të punës me qëllim përvetësimin e fondeve. Ajo deklaroi para gjykatës se kontratat e asistentëve të Parlamentit Europian kanë qenë transparente dhe se “nuk kemi ndjesinë se kemi kryer as krimin më të vogël”./mxh

Kryetarja e Këshillit të Përgjithshëm të Lëvizjes Vetëvendosje, Arbërie Nagavci i ka dorëzuar presidentes Vjosa Osmani propozimin për caktimin e Albin Kurtit si mandatar për formimin e qeverisë së re.

Pas konstituimit të Kuvendit, pritet të zhvillohet seanca për formimin e qeverisë së re.

Postimi i plotë:

E nderuar që, në cilësinë time si Kryesuese e Këshillit të Përgjithshëm të Lëvizjes VETËVENDOSJE!, t’i dorëzoj Presidentes së Republikës së Kosovës propozimin për caktimin e z. Albin Kurti si Mandatar për formimin e Qeverisë së Republikës së Kosovës.

Bazuar në vullnetin qytetar të shprehur në zgjedhjet e 28 dhjetorit 2025 dhe në përputhje me Kushtetutën e Republikës së Kosovës, vazhdojmë me përgjegjësi institucionale drejt formimit të qeverisë së re.

Faleminderit qytetarëve për besimin!

Qeveria Kurti 3.

Kujtojmë se Kuvendi u konstituua pas zgjedhjes me shumicë votash të Albulena Haxhiut si kryeparlamentare dhe zgjedhjes së nënkryetarëve. Pesë nënkryetarët e Kuvendit janë Ardian Gola (LVV), Vlora Çitaku (PDK), Kujtim Shala (LDK), Sllvako Simiç (Lista Serbe) dhe Emilia Rexhepi (Grupi Multietnik)./mxh

NATO-ja e ka nisur zyrtarisht misionin Roja e Arktikut, me qëllim që të përmirësojë pozicionin ushtarak të aleancës në rajonin e Arktikut.

Kjo lëvizje vjen pas tensioneve të fundit mes aleatëve të NATO-s, Danimarkës dhe Shteteve të Bashkuara, lidhur me të ardhmen politike të Grenlandës. Kur u përmend për herë të parë muajin e kaluar, disa diplomatë i thanë Radios Evropa e Lirë se një mision i mundshëm në Arktik mund të ishte një rrugëdalje nga një krizë në rritje.

Pas një takimi ndërmjet presidentit të SHBA-së, Donald Trump, dhe sekretarit të Përgjithshëm të NATO-s, Mark Rutte, muajin e kaluar në Davos të Zvicrës, u ra dakord që NATO-ja të luajë një rol më të madh rreth Grenlandës, për të zmbrapsur ndërhyrjet e mundshme kineze dhe ruse rreth ishullit dhe në Arktik në përgjithësi.

Gjatë një konference për media në Bruksel më 11 shkurt, Rutte tha se “për herë të parë do ta sjellim nën një komandë të vetme gjithçka që bëjmë në Arktik. Jo vetëm që do t’i shfrytëzojmë të gjitha kapacitetet që kemi, por do të shohim edhe se cilat janë boshllëqet dhe do t’i mbushim ato”, duke shtuar se “këtë e bëjmë sepse kemi një ndjenjë të qartë se rusët dhe kinezët po bëhen gjithnjë e më aktivë atje”.

Në një komunikatë për media lidhur me nisjen e misionit, komandanti suprem i forcave aleate të NATO-s për Evropë, Alexus Grynkewich, tha se “Roja a Arktikut vë në pah përkushtimin e aleancës për të mbrojtur anëtarët e saj dhe për të ruajtur stabilitetin në një nga zonat që në aspektin strategjik janë më të rëndësishme dhe më sfiduese nga aspekti mjedisor në botë”, duke shtuar se misioni do të “shfrytëzojë fuqinë e NATO-s për të mbrojtur territorin tonë dhe për të siguruar që Arktiku dhe Veriu i Lartë të mbeten të sigurt”.

Deri më tani nuk janë publikuar detaje se sa shtete të NATO-s janë të përfshira në mision apo edhe për nivelin e trupave, edhe pse aleanca ushtarake perëndimore ka konfirmuar se misioni është “shumëdimensional”, që nënkupton se do të përfshijë ajrin, detin dhe tokën.

NATO ka bërë gjithashtu të ditur se stërvitja Qëndresa e Arktikut e Danimarkës, së bashku me 11 vende të tjera evropiane anëtare të NATO-s që po zhvillohet aktualisht në dhe përreth Grenlandës, si dhe stërvitja e ardhshme e titulluar Përgjigja e Akullt në veri të Norvegjisë dhe Finlandës, që përfshin 25.000 ushtarë, përfshirë trupa amerikane, do të jenë pjesë e misionit Roja e Arktikut.

Shtatë nga tetë vendet e quajtura “arktike” janë anëtare të NATO-s, me vetëm Rusinë që bën përjashtim.

me Rusinë si përjashtimin më të dukshëm. Dhe ndonëse aktualisht ujërat rreth Grenlandës nuk janë të mbushura me anije ruse dhe kineze, kjo mund të ndryshojë kur akulli i Detit Arktik shkrihet dhe hapen rrugë të reja detare.

Misioni Roja e Arktikut vjen pasi NATO ka formuar misione të ngjashme në vitin 2025 që janë ende në zhvillim e sipër në Detin Baltik – si përgjigje ndaj sabotimit të dyshuar rus të kabllove nënujore – dhe në krahun lindor të aleancës, pas inkursioneve me dronë rusë në Poloni në shtator të vitit të kaluar./mxh

Kylian Mbappé po përjeton një start spektakolar me Real Madridin, duke hyrë me shpejtësi në librat e historisë së klubit. Sulmuesi francez ka realizuar 82 gola në 90 paraqitjet e tij të para me “Los Blancos”, një statistikë që e pozicionon mes nisjeve më të forta që ka njohur ndonjëherë klubi madrilen.

Në renditjen historike pas 90 ndeshjeve të para, vetëm dy emra qëndrojnë mbi të: Ferenc Puskás me 96 gola dhe Cristiano Ronaldo me 86. Mbappé mban vendin e tretë, duke lënë pas figura ikonike si Alfredo Di Stéfano (73 gola), Hugo Sánchez (63), Ruud van Nistelrooy (62) dhe Ronaldo Nazário (61).

Forma e tij e jashtëzakonshme po reflektohet edhe këtë sezon. Francezi ka shënuar 38 gola në total, 23 prej tyre në La Liga, duke u futur fuqishëm në garën për “Këpucën e Artë”. Aktualisht ai ka grumbulluar 46 pikë, vetëm dy më pak se Harry Kane dhe katër më pak se Erling Haaland. Mbappé ka kontribuar gjithashtu me pesë asiste, ndërsa Kane ka të njëjtin bilanc, por me dy ndeshje më shumë të zhvilluara. Haaland, nga ana tjetër, ka 28 gola në 36 paraqitje këtë edicion.

Që prej transferimit të tij në verën e vitit 2024, ndikimi i Mbappé në “Santiago Bernabéu” ka qenë i menjëhershëm. Brenda një viti e gjysmë ai ka arritur në kuotën e 82 golave, duke iu afruar ndjeshëm shifrave të Vinícius Jr., i cili kishte 84 gola me fanellën e Realit që nga viti 2018. Statistikat flasin qartë: Mbappé jo vetëm që është përshtatur shpejt, por po ndërton një kapitull të ri në historinë e klubit./mxh

Emrat e Gigi dhe Bella Hadid janë përmendur në dokumentet e publikuara së fundmi nga Departamenti i Drejtësisë i SHBA-së në lidhje me financierin e ndjerë Jeffrey Epstein. Megjithatë, sipas materialeve të bëra publike, nuk ka asnjë provë që motrat të kenë pasur kontakt me të apo të kenë qenë të përfshira në ndonjë komunikim të drejtpërdrejtë.

Referenca ndaj tyre shfaqet në një e-mail të datës 3 dhjetor 2015, ku një person i paidentifikuar – që dyshohet të ketë lidhje me industrinë e modelingut – i drejton Epstein një pyetje mbi suksesin e shpejtë të motrave Hadid në modë dhe fitimet e tyre. Në përgjigje, Epstein jep një koment të shkurtër, duke hedhur poshtë pretendimin se suksesi i tyre ishte rezultat i ndikimit financiar të babait të tyre.

Korrespondenca më pas merr një ton problematik dhe përfshin gjuhë të papërshtatshme. Bashkëbiseduesi bën aludime të përgjithshme për vajza në industri, ndërsa Epstein shprehet në mënyrë të papërshtatshme dhe përdor fraza me nënkuptime vulgare kur pyetet drejtpërdrejt për motrat Hadid.

Është e rëndësishme të theksohet se dokumentet nuk përmbajnë asnjë indicie për përfshirje apo marrëdhënie të motrave me Epstein. Emrat e tyre përmenden vetëm në kuadër të kësaj bisede mes palëve të treta./mxh

Pas eliminimit nga “Big Brother VIP”, Krusita ka ndarë për herë të parë mendimet dhe emocionet e saj për eksperiencën në shtëpinë më të famshme në vend, si edhe për raportin e krijuar me Kristin.

Në një intervistë televizive, këngëtarja e përshkroi qëndrimin në reality show si një përvojë intensive dhe krejt ndryshe nga ajo që perceptohet nga jashtë. Sipas saj, hyrja në një lojë ku banorët e tjerë janë të ambientuar që prej fillimit është sfiduese dhe kërkon kohë për t’u përshtatur me dinamikat dhe situatat brenda shtëpisë.

Megjithatë, Krusita theksoi se arriti të krijojë lidhje të sinqerta dhe emocione të bukura, duke veçuar veçanërisht afrimitetin me Kristin. Ajo e cilësoi marrëdhënien e tyre si një nga aspektet më të veçanta të eksperiencës, duke lënë të hapur mundësinë që raporti të vazhdojë edhe jashtë kamerave.

“Brenda është një realitet krejt tjetër. Ishte një nga eksperiencat më të bukura që kam përjetuar. U afeksionova me njerëzit aty dhe krijova ndjesi të forta,” u shpreh ajo./mxh