Pranvera nuk vjen me një lule, dhe këtë film e kemi parë edhe më parë.

Interi e nisi Serinë A me një sukses të madh, 5-0, përballë Torinos në “San Siro”, dhe më shumë se 75 000 tifozët në stadium padyshim që ishin të lumtur.

Trajneri Kristian Kivu hyri në kampionat me këmbën e djathtë, siç thuhet, dhe shpresa është që të harrohet katastrofa në finalen e Championsit, me humbjen 5-0 ndaj PSG-së, por sidomos që të fitohen trofe.

Nga ajo që u pa, objektivat mund të arrihen.

Markus Turam ishte më I miri në fushë, dhe jo vetëm sepse shënoi dy gola, ndërsa kapiteni Lautaro Martinez e tundi një herë rrjetën.

Dyshja e sulmit duket “top”.

Në mesfushë, kroati Suçiç nuk bëri të qahej mungesa e mjeshtrit Çalhanoglu, ndërsa presingu ishte asfiksues që në fillim.

Bastoni shënoi në 18’, Turam dyfishoi që në pjesën e parë, ndërsa pas pushimit, Lautaro realizoi në 51’, Turam në 62’ dhe Boni mbylli spektaklin gati 20 minuta para fundit.

“Dallga Inter, – shkruan “La Gazeta delo Sport”, – super nisje e Kivut, 5 gola Torinos! Spektakël I Turamit, shënojnë Lautaro, Bastoni, Boni, paraqitje e bukur nga Suçiç! Asllani te “granatat”!”

“Një manitë fshin tjetrën, – ngushëllohet “Il Korriere delo Sport”, – Interi provon të harrojë Mynihun dhe asfalton Torinon, 5-0! Spektakël nga Kivu! Çfarë filmi me Turam-Lautaro!”

Kristian Kivu është një trajner pa përvojë, por pjesë e Interit të madh të Murinjos, e ndoshta do ta ketë karakterin që të mos lejojë një dështim si ai i sezonit të kaluar.

Ja pra që dikush duhej të mbetej. Ky dikush është Fluminense, skuadra nga Rio de Zhaneiro, që do të vazhdojë ta mbrojë nderin e Brazilit në Kupën e Botës për Klubet.

Në stadiumin me emrin imponues “Banka e Amerikës” në Sharlotë, valixhet I bëri gati Interi, njëra nga ato skuadra të Europës që pritej të ishte pretendente për trofeun.

Fluminense ia doli me zgjuarsi dhe cinizëm, duke e lënë ekipin zikaltër që të bënte lojën, e duke u bazuar te kundërsulmi dhe goditjet e shpejta.

Që në 3’ kaloi në epërsi me golin e shënuar nga Zherman Kano, dhe më pas nuk lejoi që Interi të konkretizonte epërsinë.

Rezultati u vulos vonë, në minutën e 3-të shtesë nga Herkules, ndërsa dështimi u ndje shumë në Itali.

Natyrisht, kritikave nuk mund t’i shpëtonte as Kristian Asllani që ishte titullar, ashtu siç nuk shpëtuan edhe të tjerët.

“Eurosport” I dha notën e dobët 4.5, ndonëse vetëm të tillë si Barela, Suçiç, Zomer apo Karboni ishin më të vlerësuar sesa ai.

Shqiptari u cilësua që bëri gabime të shumta, ndërsa mori edhe të verdhë.

Më pozitiv “Skaj Sporti” me një notë mjaft më të lartë, 5.5, edhe pse jo mjaft e mirë.

Shigjetimet më të mëdha I mori mbrojtja, që pësoi dy gola.

Ndërkaq, një kunj për interistët erdhi nga kapiteni I Fluminenses, Tiago Silva, ish-lojtar I Milanit që luan edhe në moshën 40-vjeçare.

“Gjithë kohën mendoja për këtë, mendoja për Milanin. Jam I sigurt që tifozët milanistë sot janë të kënaqur. Ishin me ne, pra kjo fitore është edhe për ata”.

Fluminense shpreson të arrijë gjysmëfinale, ndërsa në 4 korrik luan përballë ekipit të Arabisë Saudite, Al Hilal, që shkaktoi të papriturën e madhe duke eliminuar Mançester Sitin.

Finalet e Kupave të Evropës nuk fitohen zakonisht në këtë mënyrë. Paraqitjet më të shquara këtë shekull janë fituar me rezultate relativisht modeste: fitorja e Barcelonës ndaj Manchester United në vitin 2011, si dhe fitorja e tyre ndaj Juventus katër vjet më vonë, ishin të dyja ‘vetëm’ 3-1. Porto e Jose Mourinhos mundi Monakon 3-0 në vitin 2004, por ishte në presion për pjesën më të madhe të pjesës së parë. Real Madrid zakonisht ka shënuar gola të vonë, duke i dhënë një shkëlqim të veçantë paraqitjeve të veta. Duhet të kthehemi te fitorja legjendare 4-0 e Milanit ndaj Barcelonës në vitin 1994 për të gjetur diçka të ngjashme.

Por kjo fitore ishte 5-0 dhe ajo tregoi të gjitha aspektet e lojës së PSG-së. Ata kaluan në avantazh me një kombinim të bukur pasimesh, treguan cilësinë e jashtëzakonshme me topin në zotërim dhe pasi kaluan në avantazh, ishin të pandalshëm në kundërsulm, duke kaluar me lehtësi mesfushorët dhe mbrojtësit e Interit.

Është e pabesueshme sa shpejt mund të ndryshojnë gjërat në futboll. Inter e nisi ndeshjen duke menduar se kishte një shans për t’u bërë kampion i Evropës, por e pa të shkërmoqet. Sistemi i tyre i lojës dukej i vjetëruar. Lojtarët duket se kanë kaluar kulmin. Këto gjëra nuk janë domosdoshmërisht të vërteta, dhe Inter do të tregohej i pamatur po të reagonte me ekzagjerim pas një humbjeje të vetme.

Por kjo ishte një humbje e thellë, e tipit që të duhet vite për ta kaluar. Ishte prekëse, pas përfundimit të ndeshjes, të shihje turma tifozësh të Interit të mbuluar në lot; një lloj të qarash që të kujtonin humbjen 7-1 të Brazilit ndaj Gjermanisë në vitin 2014.

Nga këndvështrimi i PSG-së, një fitore kaq madhështore do të thotë që individë të ndryshëm duhet të shihen me sy ndryshe, krahasuar me disa ditë më parë. Luis Enrique tani ka udhëhequr dy skuadra të ndryshme drejt triumfit në Champions, me një diferencë prej 10 vitesh, dhe si Barcelona e tij e vitit 2015 ashtu edhe PSG-ja e vitit 2025 do të mbeten gjatë në kujtesë. Në ndërkohë, ai ishte edhe i pafat që nuk fitoi Euro 2020. Skuadra e Spanjës dominoi mbi Italinë në atë gjysmëfinale, por humbi vetëm me penallti.

Për çudi, njeriu që e pengoi atë natë në Wembley katër vite më parë është tani në krahun e tij. Gigi Donnarumma ka fituar si Kampionatin Evropian, ashtu edhe Champions League, dhe falë pritjeve të tij të penalltive në të dyja kompeticionet, si dhe paraqitjeve kundër Arsenalit në gjysmëfinale, mund të pretendojë se ka qenë lojtari më i mirë i skuadrës së tij në të dyja rastet.

Khvicha Kvaratskhelia kishte patur një ndikim të madh në fundin e pritjes së gjatë të Napolit për një titull të Serie A-së, që erdhi në vitin 2023, si edhe në fundin e pritjes së gjatë të PSG-së për një Champions League.

Fabian Ruiz ishte ndoshta lojtari më i mirë i Spanjës kur ata fituan Kampionatin Evropian vitin e kaluar dhe tani është gjithashtu kampion i Evropës në nivel klubesh. Ndoshta vetëm Lamine Yamal ka pasur një dymbëdhjetëmujor më të mirë si me klubin, ashtu edhe me kombëtaren.

Transformimi i Ousmane Dembele në një qendërsulmues i klasit botëror ka qenë krejtësisht i papritur — si pjesa ‘klas botëror’, ashtu edhe pjesa ‘qendërsulmues’ e këtij ekuacioni. Mbrëmë, Luis Enrique sugjeroi që ai duhet të fitojë Topin e Artë, jo vetëm për golat, por edhe për presionin që ushtron.

Nga ana tjetër, lojtarë si Vitinha dhe Joao Neves mund të luajnë në këtë nivel për disa vite. Dhe për emra si Desire Doue dhe Senny Mayulu, kush e di? Të dy mund të bëhen legjenda të futbollit. Edhe nëse nuk arrijnë asgjë tjetër, do të mbeten përgjithmonë heronj në Paris.

Por kjo nuk kishte të bënte, në përgjithësi, me individët. Ashtu si të gjitha skuadrat më të mira, PSG është më e fortë sesa shuma e pjesëve të saj. Rotacioni i mesfushës së tyre, në veçanti, ka qenë magjik për t’u parë gjatë gjithë fazës me eliminim direkt të Ligës së Kampionëve.

Mënyra se si Vitinha nisi një aksion me pasime nga thellësia dhe më pas përshkoi mbrojtjen e Interit për t’i dhënë topin Doues në golin e tretë, tregoi super mirëkuptim në mes të fushës. Fabian shpesh zbriste në mbrojtje për t’i dhënë hapësirë Achraf Hakimit që të dilte përpara në krahun e kundërt. Shpërthimet sulmuese të mbrojtësit të djathtë janë të rrezikshme dhe i kanë kushtuar PSG-së disa herë këtë sezon në Ligën e Kampionëve, por ai e justifikoi pozicionimin e tij duke shënuar golin e parë.

Në sulm, sulmuesit ndryshonin pozicionin pa humbur ekuilibrin, me Doue dhe Kvaratskhelian që shfaqeshin si qendërsulmues, dhe Dembele që ishte efektiv si kur zbriste thellë, ashtu edhe kur shkonte në krah. Të duket sikur PSG po luan një zhanër të ndryshëm futbolli krahasuar me skuadrat e tjera, të cilat janë fokusuar te loja me zotërim të topit, duke u mbështetur më pak tek loja pozicionale dhe më shumë tek bashkëpunimi i grupeve të lojtarëve. Ata nuk janë të vetmit që bëjnë këtë, por janë padyshim më të mirët.

Është e tepërt të thuash se kjo është një epokë e re e dominimit të PSG-së — njerëzit gjithmonë e thonë këtë për skuadrat e reja që shpërthejnë dhe fitojnë. Në fund të fundit, kjo nuk është mënyra se si funksionojnë kompeticionet me eliminim direkt në një sport ku vendosin detajet më të vogla.

Madje, PSG-së iu deshën penalltitë për të kaluar Liverpool-in dhe shumë pritje të Donnarummës për të eliminuar Arsenalin. Ata nuk e kaluan me lehtësi fazën me eliminim direkt dhe rezultatet e tyre në fazën e grupeve ishin edhe më të dobëta.

Por kjo nuk ka rëndësi tani, ashtu si askush nuk e kujton që Milani shënoi vetëm gjashtë herë dhe fitoi vetëm dy ndeshje në gjashtë ndeshjet e fazës së grupeve në 1993-94, para se të fitonte 4-0 kundër Barçës. Paraqitja në finale është ajo që mbahet mend, dhe kjo do të mbahet mend përgjithmonë. / The Athletic – Bota.al

Ku vë dorën Partia Demokratike, nuk mbin më bar. Vetëm një muaj pas deklaratës së Jozefina Topallit, interi jo thjesht humbi. Por regjistroi humbjen më të thelle në një finale të Ligës së Kampionëve, që prej vitit 1960. Dhe jo vetëm kaq. Por e humbi me shifrën 5. Simboli i PS në zgjedhje? Rastësi?

Berisha shquhet si tifoz francez, por të shtunën ishte marrë me gjëra të tjera.

“Nuk them që e pashë. Është një periudhë ku interesi im për futbollin ka rënë në minimum.”

Por një detaj e tradhëtoi doktorin. Ai thotë se nuk e pa finalen, por nuk tregoi sesi ndërkohë e pa Ramën në stadium.

“Ju donit të më thoni mua, se Edi Rama thuhet se me çarter dhe me bileta që shkojnë tek 30-40 mijë euro, ndoqi ndeshjen dhe doli me Nusretin e 1 mijë dollarëve biftekun”

Në fakt Rama nuk ishte në Mynih me charter. Burime okulare konfirmuan për ABC News se kryeministri u kthye në mesnatën e të dielës, me fluturimin normal të Lufthansas nga Mynihu. I vetmi lajm: fluturimi u vonua rreth 40 minuta.

Sa i përket Nusretit, ky i fundit pati vetë halle me sigurinë e stadiumit, dhe nuk e lanë as atë vetë brenda.

Nga deklarata e Topallit, te shifra 5 e golave: rrjeteve sociale u kanë mjaftuar vetëm pak orë, për të shpikur memen e fundjavës.

“Kështu e kam unë. Unë e dua futbollin, por sipas mënyrës time.”Ndërsa sa i përket Interit, Rama i ka paralajmëruar demokratët kohë më parë. Interi nuk është një skuadër për ta.

“Prisni që të bëjë Cristiano Ronaldo Gola, dhe Interin mos e luani më se ju gënjen”

 

View this post on Instagram

 

A post shared by ABC News Albania (@abcnewsal)

Pas suksesit të parë në Champions League, Paris Sent Zhërmen është kthyer triumfues në kryeqytetin francez.

Në klubin parizien nuk pritën për të festuar trofeun më të rëndësishëm të futbollit europian, ndërsa pa u mbushur 24 orë nga ngritja e tij në stadiumin “Allianz Arena” të Mynihut, zhvilluan paradën e triumfit në bulevardin “Shamps Elize”.

Qindra mijëra tifozë shoqëruan autobusin e hapur ku qëndronte skuadra e drejtuar nga Luis Enrike me trofeun e Champions.

Fitorja e madhe 5-0 kundër Inter ishte një rekord sa I përket finaleve të Ligës së Kampioneve, por parizienët arritën edhe një tjetër rekord, duke mbyllur sezonin me katër trofe.

Përveç Champions, ata fituan titullin kampion në Ligën 1, Kupën e Ligës dhe Kupën e Francës.

Nuk kishte si të shkonte më keq.

Interi është i dërrmuar pas katastrofës së Mynihut, ndonëse disfata e tij nuk ishte diçka kaq jo natyrale për futbollin italian.

Skuadrat nga Apeninet kanë bilancin më negativ ndër vendet e mëdha të Europës në finalet e Championsit, nga të cilat kanë fituar 12 dhe humbur plot 18.

I vetmi ekip italian që ka bilanc pozitiv në finale është Milani, që ka fituar 7 trofetë nga 12 gjithsej në Itali, ndërsa ka 4 humbje.

Interi ishte në ekulibër deri përpara kësaj të shtune, por tashmë balanca u rëndua keqaz, më shumë për shkak të humbjes me pesë gola.

Zikaltërit kanë 3 fitore dhe 4 humbje në finale.

Dështimin më të madh ndër përfaqësuesit e Serisë A e ka Juventusi.

“Zonja e Vjetër”, që ka dalë 36 herë kampion i Italisë dhe ka fituar 15 Kupa të Italisë, ka dështuar tepër shpesh në kontinent.

Nga 9 finale, ka arritur të fitojë vetëm dy, në 1985 e 1996, duke humbur plot 7.

Disfata edhe për ato ekipe që kanë arritur vetëm nga një herë në finale.

Kështu, Roma ndaj Liverpulit me penallti në 1984, Sampdoria pas kohës shtesë ndaj Barcelonës në 1992 me golin e holandezit, Ronald Kuman, dhe Fiorentina e mundur që në 1957 nga Reali./abcnews.al

MYNIH-Festë franceze në stadiumin “Allianz Arena” në Gjermani. Ekipi francez i PSG fitoi për herë të parë në historinë e tij një trofe të Uefa Champions League pasi bëri një paraqitje mbresëlënëse.

PSG shkatërroi në shifrat 5-0 ekipin italian të Interit, i cili u duk totalisht i dorëzuar përballë presionit të vazhdueshëm të francezëve.

Golat e shënuar:

• Ekipi francez tundi rrjetën në minutën 86′ për 5:0 me Senny Mayulu.
• Pas një kundërsulmi vrastar Kvaratskhelia realizon lehtësisht përballë Sommer për 4-0
• Doue realizoi në minutën e 60′ golin e tij të dytë personal dhe të tretin për ekipin e tij.
• Parisienët dominuan totalisht në 45’ minutëshin e parë, duke gjetur dy gola të shpejtë ndaj ekipit italian, i cili u duk pothuajse i dorëzuar përballë presionit në rritje të PSG-së.
• Francezët kaluan fillimisht në avantazh me Achraf Hakimi, në minutën e 12′, ndërsa për dyfishimin e shifrave në të 20′ mendoi Desire Doue, pas një kundërsulmi ‘vrastar’ të asistuar nga Dembele.

Me triumfin e së shtunës, PSG-ja u bë skuadra e dytë franceze që e fiton Ligën e Kampionëve. Në finalen e vitit 1993, Marseille e kishte mposhtur 1:0 Milanin, rivalin e Interit.

Formacionet e ekipeve: 

PSG: Donnarumma; Mendes, Pacho, Marquinhos, Hakimi; Fabian Ruiz, Vitinha, Neves; Kvaratskhelia, Doue, Dembele.

INTER: Sommer; Dimarco, Bastoni, Acerbi, Pavard, Dumfries; Mkhitaryan, Calhanoglu, Barella; Thuram, Lautaro.

/abcnews.al

GJERMANI- Atmosfera është e shkëlqyer. Dita e madhe erdhi dhe sonte do të mësohet kampionia e re e Europës në futboll për meshkuj. Paris SG dhe Interi ndodhen që prej të premtes në Mynih, aty ku janë me dhjetëra mijë tifozë, ndoshta nga 40 000 të secilës skuadër.

Nën arbitrimin e hungarezit, Ishtvan Kovaç, pritet të luhet një ndeshje e madhe futbolli, ndonëse filozofia e dy ekipeve është e ndryshme. PSG është sinonim I spektaklit, siç e tregoi ndaj Liverpulit apo Arsenalit. Për fat, trajneri Luis Enrike ka thuajse të gjithë arsenalin e tij në dispozicion.

Dyshimi I vetëm është ai I mbrojtësit Kimpembe që ka dëmtim, ndërsa dyshja e sulmit Dembele-Kvarackelia nuk pritet të mungojë. Tekniku spanjoll tregohet I qetë.

“Mendoj se jemi një ekip që jemi mësuar relativisht për të luajtur finale. I kemi përballuar më parë këto gjëra. Natyrisht, aspekti emocional, aspekti mental është shumë I rëndësishëm dhe mendoj se në këtë drejtim jemi të përgatitur. Nuk ka nevojë të ndryshojmë filozofinë tonë, sepse filozofia e futbollit është e njëjtë. Jemi mësuar të luajmë me ekipe franceze, angleze, dhe tani me Interin, një ekip italian, dhe ne e dimë pasionin dhe vendosmërinë me të cilën luajnë italianët. Gjithçka do të varet nga mënyra sesi do të shkojë ndeshja. Mendoj se e kemi kapacitetin për t’ia dalë”.

Interi, gjithashtu, ka gati shumicën e yjeve, përfshi edhe kapitenin Lautaro Martinez, sulmuesin tjetër Turam, apo liderin e mesfushës, Çalhanoglu.

Dyshime ka për Bisekun, Zielinskin dhe Pavarin.

Trajneri Simone Inzagi ka shansin e fundit për të fituar një trofe këtë sezon, ndërsa u mendua se do të ishin tre. Seria A dhe Kupa e Italisë mbetën iluzion, dhe presioni në Champions është I madh, ashtu si edhe paqartësia për të ardhmen e Inzagit.

“Përsa I përket të ardhmes për të përgjigjem ty, që të jetë e qartë për të gjithë, dhe të mos më pyesni më për këtë temë. Unë jam shumë I qetë, dhe jam shumë I lumtur tek Interi. Mund të them vetëm se sot ndjejmë një emocion shumë të madh, ashtu si çdo herë kur ka ndeshje të Championsit. Është një finale, të cilën ne e kemi merituar plotësisht. Kemi treguar një dëshirë të madhe që nga ndeshja e parë deri tek e fundit. Kemi luajtur ndaj Sitit, Arsenalit, Leverkusenit, Lajpcigut, Bajernit, Barcelonës. Na mbetet hapi I fundit, dhe do të përpiqemi që t’ia dalim”.

Plot 5 400 forca policie dhe të sigurisë do të jenë të angazhuara në Paris, ndonëse finalja luhet në Mynih. Shqetësimet e autoriteteve franceze janë të mëdha, që nga dhuna e ultrasve, e deri tek akte të mundshme terroriste. Mynihu gjithashtu do të jetë I blinduar, por shpresa është që finalja të jetë thjesht spektakël futbolli/abcnews.al

Në qytetin e Maradonës janë gati të nisin festën. Napoli vërtet nuk mundi ta fitonte titullin këtë fundjavë, por mundësitë janë të gjitha për të ngritur lart trofeun e Serisë A.

Barazimi pa gola në fushën e Parmës mund të kishte prishur shumë punë, por për fat Lacio ia mori pikën Interit në “San Siro” dhe skuadra e trajnerit Antonio Konte mbetet e para me një pikë më shumë se kampionët.

Java e fundit ka sfidat Napoli-Kaljari dhe Komo-Inter. Në stadiumin “Tardini”, ishin napolitanët që bënë lojën dhe goditën tri herë shtyllën me autorë Anguisën, Politanon dhe skocezin Mektominai.

Gjakrat ishin tepër të ndezura dhe dy trajnerët, Kivu e Konte, u përjashtuanme karton të kuq. Siç ndodh shpesh në futboll nuk munguan polemikat.

Në minutën e 94-ët Napolit iu dha penallti, por VAR thirri arbitrin I cili dalloi një faull të lojtarit napolitan, Simeone, përpara momentit të 11-metërshit.

Polemika edhe në “San Siro”. Interi protestoi për penalltinë që iu dha Lacios në fund, kur Bisek preku topin me krah, të cilin e kishte larg trupit.

VAR I dha mundësi gjyqtarit të rishikonte dhe ai vendosi për 11-metërsh. Po ashtu pati momente të tjera për të dyja skuadrat. Gjithsesi, rëndësi ka rezultati 2-2, që u konkretizua me golat nga Bisek e Damfris për avantazhet 1-0 e 2-1 të zikaltërve, dhe me rrjetat nga Pedro në 72’ e 90’ me penallti.

Tek Lacio pati 25 minuta edhe për Elseid Hysajn, që hyri në fushë si zëvendësues, ndërsa Kristian Asllani mbeti në stol tek vendasit.

Pritet që rivalët për titull të luajnë të premten për shkak të finales së Championsit, ndërsa shanset sipas kompanive të basteve janë thellësisht në favor të napolitanëve, që do të fitonin “skudeton” e tretë në histori. Napoli kryeson Serinë A me 79 pikë, Interi ka 78./abcnews.al

Ndeshja e dytë gjysmëfinale mes Interit dhe Barcelonës ka dhuruar një përballje dramatike, që përfundoi me fitore 4-3 për Interin, pas një barazimi 3-3 në kohën e rregullt.

Ky rezultat i dërgon zikaltërit në finale të Ligës së Kampionëve, me një përballje të përcaktuar nga ndjenjat e fuqishme dhe golat dramatikë.

Interi e nisi ndeshjen me dominim, duke shënuar golin e parë në minutën e 21-të pas një kundërsulmi të shpejtë, ku Lautaro Martínez shënoi për 1-0 pas një asistimi të Denzel Dumfries.

Barcelona kërkoi penallti për një prekje të dyshimtë me dorë në zonë, por gjyqtari refuzoi kërkesën.

Më pas, Interi iu afrua golit të dytë me Henrikh Mkhitaryan dhe Hakan Calhanoglu, por pa mundur të shënojnë.

Në minutën e 42-të, një ndërhyrje e Pau Cubarsit ndaj Lautaro Martinezit solli një penallti që Calhanoglu e shndërroi në gol, duke e çuar rezultatin në 2-0.

Barcelona e nisi fuqishëm pjesën e dytë, duke shënuar golin e parë në minutën e 54-të me Eric Garcian, i cili goditi saktë brenda zonës pas një harkimi të saktë nga Gerard Martin, për 2-1.

Pasi Yann Sommer bëri një pritje të madhe për të ndalur një mundësi tjetër të Barcelonës, Interi e pati mundësinë për një gol tjetër, por ishte Barcelona që barazoi 2-2 në minutën e 57-të, me Dani Olmo që shënoi pas asistimit të Gerard Martin.

Në minutën e 68-të, gjyqtari akordoi një penallti për Barcelonën pas një ndërhyrje të Mkhitaryan ndaj Lamine Yamalin, por pas rishikimit të VAR, vendimi u anulua.

Barcelona vazhdoi të kërkojë golin, dhe në minutën e 88-të, Raphinha shënoi një gol pas dy tentativave, duke e çuar Barcelonën në epërsi 3-2.

Në minutat e fundit të kohës së rregullt, Interi lëshoi të gjitha forcat për të gjetur barazimin, dhe kjo i shpërbleu. Në minutën e 90+2, Francesco Acerbi shënoi një gol të bukur në zonë për 3-3, duke e çuar ndeshjen në vazhdime.

Fituesi u vendos në vazhdime. Në minutën e 99-të, Davide Frattesi shënoi golin vendimtar, duke e dërguar Interin në finale të Ligës së Kampionëve me fitore 4-3, pas një ndeshje që ofroi gjithçka.

Interi tani pret PSG-në apo Arsenalin, që do të luftojnë për një vend në finale të Ligës së Kampionëve. /express

Disa herë u duk se po ia dilte. Liga e Kampionëve e këtij sezoni pati disa momente të mira për Kristian Asllanin, veçse kohët e fundit, ai sikur është lënë fare prapa liste.

Mesfushori I kombëtares shqiptare e kaloi në stol duelin e Championsit në Katalonjë, e treta herë radhazi që I ndodh, ndonëse në sfidën e parë kundër Bajernit në Gjermani ishte I pezulluar.

Kombinuar kjo me dy ndeshje radhazi që nuk aktivizohet në Serinë A, dhe me vetëm 6 minuta në kampionat në tri sfidat e fundit, kuptohet që situata nuk është ndër më të mirat.

Që nga java e parë e prillit, 23-vjeçari është harruar nga trajneri Simone Inzagi, me vetëm dy raste si titullar.

Kjo ndodhi në fillim të prillit në Serinë A në fushën e Parmës, në barazimin fatkeq 2-2, dhe në gjysmëfinalen e Kupës së Italisë të humbur 0-3 ndaj Milanit, ku gjithashtu për shqiptarin pati shumë kritika.

Vlen të theksohet se këtë sezon, Asllani pati më shumë hapësirë në Champions, dhe në çdo konkurrim në përgjithësi. Ai arriti në 334’ në Europë, më lart sesa 202 minutat e vjetshme, dhe 125 minuta në edicionin 2022-2023.

Mesfushori kuqezi u dallua në dy prej sfidave, në Pragë ndaj Spartës vendase kur zikaltërit fituan 1-0, dhe në Roterdam kundër Fejënordit, ku thuajse shënoi me goditje dënimi. Për herë të fundit në Champions, luajti në Inter-Fejënord në 11 mars të këtij viti./abcnews.al

Ja ku u ekzekutua një tjetër himn për futbollin. Në një nga kthesat e forta të këtij sporti, u kuptua se nuk mund të shpallesh I vdekur edhe kur humb tri ndeshje radhazi, e kur kompromenton shanset për dy nga tre trofetë e mundshëm.

Interi tregoi në Katalonjë se mbetet gjallë, madje duke qenë I rrezikshëm, dhe barazimi 3-3 në gjysmëfinalen e parë në Champions ndaj Barcelonës I jep shpresë të madhe. Gjithsesi, përtej asaj nëse mund të jesh zikaltër apo blaugrana, vërtet që ndeshja në stadiumin “Montzhuik” ishte një dedikim për lojën e bukur.

E vërtetë që sulmin e bëri kryesisht Barça e trajnerit Hansi Flik, që në Itali po e krahasojnë si ithtar I filozofisë aventuriere dhe tepër të bukur të ish-teknikut çek, Zdenek Zeman.

Interi ishte aty, dhe madje pati dy herë epërsinë, deri në 2-0 e pastaj në 3-2. Sidoqoftë, në traditën në klasike italiane, u mbrojt fort, deri në 8-9 lojtarë pranë zonës, dhe provoi kundërsulmin.

Tepër cinik, por edhe me karakterin e kampionëve që duan të reagojnë pas disa dështimeve radhazi. Markus Turam shënoi dhe tregoi se përse u ndje mungesa e tij.

Denzel Damfris ishte një holandez fluturues që nga mbrojtja, me dy golat e tij. Në fund, vetëm një pozicion jashtë loje milimetrik I hoqi avantazhin 4-3 zikaltërit tjetër Mkitarian.

Po Barcelona?

Lamin Jamal u duk sikur po luante nga yjet, dhe katalanasit e mbyllën Interin në portë.

19 gjuajtje ndaj 7, 9 në portë kundër 3, 72 për qind mbajtje topi dhe kornet 7-2!

Shifrat flasin vetë, por një mbrojtje italiane është e vështirë të çahet shpesh, aq më tepër kur pëson tre gola.

Jamal, Ferran Torres dhe Rafinja ishin autorët e rrjetave për Barçën, ndonëse të fundit e futi në portën e tij portieri Zomer.

“Unë e vlerësoj shumë atë që lojtarët e mi bënë në këtë ndeshje. Luajtëm një futboll fantastik, ndonëse mënyra sesi pësuam golat nuk ishte aq e këndshme. Ne duhet të diskutojmë për këtë, por mënyra dhe stili sesi ne luajtëm ishin fantastikë”.

“Mama mia, – titullon në italisht “El Mundo Deportivo”, – Barça do të synojë finalen në Milano. Duel I çmendur! Lamin konsakrohet yll botëror!”

“Me Laminin gjithçka është e mundur”, – thërret katalanasja tjetër “Sport, që thekson se lojtari I Barcelonës habiti gjithë botën!”

“La Gazeta delo Sport” e cilësoi ndeshjen “yjore” dhe “të çmendur”: Avantazh zikaltër, por Jamal është një magjistar!

“Il Korriere delo Sport” “flet” spanjisht: Korazon Inter! Përfundon 3-3 gjysmëfinalja në Champions! Inzagi mposht Barçën, barazim dhe pendesa!”

Trajneri zikaltër Inzagi e përmendi këtë keqardhje.

“Ne u treguam të zotët. Bëmë ndeshjen që duhej, edhe pse e patëm të vështirë. Ishim ne që bëmë ndeshjen dhe më vjen keq për avantazhin 2-0 dhe për golin e anuluar nga Mkitarian. Na vjen keq që nuk fituam, por luajtëm ndaj skuadrës që në këtë moment është më e bukura dhe me nivelin më të lartë teknik në botë”.

Fati I kualifikimit do të vendoset në “San Siro” të martën e 6 majit, dhe shanset mund të konsiderohen të barabarta./abcnews.al

Le të jetë festë, është thirrja e mediave katalanase. Në të vërtetë, duhet thënë se festa duhet të vazhdojë, pasi tek Barcelona ka kohë që ka nisur. Kremtimi i fitores së Kupës së Mbretit, pas atij të Superkupës së Spanjës, kërkon të mos ndërpritet, dhe synohen trofe të tjerë, madje më të rëndësishmit.

Këtë mbrëmje është radha e gjysmëfinales së parë në Champions, ndaj Interit, dhe ekipi “blaugrana” synon ta fitojë kupën pas 10 viteve. “Pa frikë, – shkruan “El Mundo Deportivo”, – Një duel stilesh të kundërt, sulmi më I mirë përballë mbrojtjes më të mirë!”

“Le të jetë festë, – titullon “Sport”, gjithashtu me fytyrën e Lamin Jamalit, që ishte protagonist në konferencë për shtyp duke kërkuar të shijojë momentin!” Trajneri Hansi Flik nuk do të ketë sulmuesin kryesor, Robert Levandovski, pork jo nuk prishi punë në Kupë. Në fushë do të jetë treshja Lamin Jamal-Rafinja-Ferran Torres, dhe Olmo pas tyre.

Barça ka si objektiv Championsin dhe La Ligën.

“Ne jemi të përqëndruar vetëm tek ndeshja e parë dhe nuk do të flas për gjë tjetër. Interi është një kundërshtar shumë I fortë. Mbrojtja e tyre është një nga më të mirat në Europë. Po ashtu ata kanë përvojë të madhe në mesfushë. Të mos harrojmë dy sulmuesit e tyre. Një rival i vështirë, një ndeshje e vështirë dhe ne duhet të jemi të përgatitur”.

Inter ka lajme të mira dhe të këqija. Kryesorja është që sulmuesi Markus Turam është kthyer në stërvitje.

Nuk dihet nëse francezi do të jetë në 100 për qind, por pa praninë e tij në fushë, zikaltërit kanë humbur të treja ndeshjet e fundit duke mos shënuar asnjë gol, pra ndaj Bolonjës, Milanit dhe Romës.

I kthyer nga dëmtimi edhe mbrojtësi holandez, Damfris, por parashikohet që ai ta nisë nga stoli. Ndërkaq, kapiteni Lautaro Martinez, ngacmohet se përballë do të ketë atë që krahasohet me Mesin, Lamin Jamalin.

“Së pari dua të them se Leo për mua nuk mund të krahasohet me asnjë tjetër, sepse Leo është dhe do të mbetet lojtari më I mirë I të gjitha kohëve. Pra, këtë krahasim nuk dëshiron që ta bëj. Unë mund të them vetëm që Lamin është një lojtar shumë I rëndësishëm. Të gjithë e kemi parë dhe e njohim. Në moshën e tij të re po bën gjëra të mëdha. Ka fituar tituj me kombëtaren dhe e respektojmë. Ka një të ardhme të madhe”.

Barcelona cilësohet favorite, ndonëse edhe Interi ia ka dalë ndaj saj në të kaluarën. Zikaltërit kanë dy fitore e gjashtë humbje në Champions, dhe kualifikimin e vetëm në kohën e Murinjos, ndërsa në total dy ekipet kanë 16 ndeshje me 3 fitore interiste, 8 fitore të Barçës dhe 5 barazime./abcnews.al

Nuk luhet vetëm për krenari. E vërtetë që tifozët e Interit dhe Milanit duan që skuadra e tyre të dominojë në qytet, por gjysmëfinalja e sotme e Kupës së Italisë ka llogari të tjera.

Një derbi delikat, por edhe që jep shpresë. Moment shumë I vështirë për Interin, pas humbjes në Bolonjë në Serinë A, ku gara për titullin është tërësisht e hapur me Napolin.

Çast vendimtar, por edhe tepër i ngarkuar, pasi zikaltërit konkurrojnë edhe për “skudeton”, edhe për Kupën, por mesjavën e ardhshme vjen gjysmëfinalja e parë e Championsit kundër Barcelonës.

Bashkë me Kupën e Botës për klubet, mund të fitohen katër trofe, por edhe asgjë, dhe kjo “asgjë” mund të fillojë që sonte. Trajneri Simone Inzagi pritet të luajë sërish me titullarët e zakonshëm, edhe pse të lodhur.

Turam mungon, dhe Lautaro Martinez duhet të shtrëngojë dhëmbët sërish. Të dëmtuar edhe Damfris e Zielinski. Në mesfushë priten Çalhanoglu, Barela e Mkitarian, ndërsa Kristian Asllani besohet se do ta nisë sërish nga stoli.

Problem më vete është se Milani këtë sezon mbetet I pathyeshëm në derbi. Zikaltërit kanë dy barazime e dy humbje, përfshi Serinë A, Kupën dhe Superkupën. “La Gazeta delo Sport” shkruan se derbi është për drithërima, dhe komenton se Interi nuk mund të gabojë, ndërsa kuqezinjtë luajnë për të shpëtuar sezonin.

“Është gjithçka për t’u humbur, – paralajmëron “Il Korriere delo Sport”, – Kupa, Inzagi ëndërron tripletën, për Konseisaon, objektivi I vetëm!” Milani ka lajme të mira se Kajl Uolker dhe Loftus Çik janë kthyer në stërvitje, edhe pse nuk kanë 100 për qind të formës.

Skema mund të jetë 3-4-3, ashtu si edhe për Interin, dhe yjet si Reijnders, Teo Hernandez, Leao e Pulishiç do të jenë në fushë, siç pritet edhe Abraham në sulm. Trajneri Serzhio Konseisao do të donte të fitonte Kupën e Italisë, për të pasur një trofe dhe për të siguruar Ligën e Europës, pasi në Serinë A pozitat janë shumë të dobëta.

Gjithsesi, kompanitë e basteve në një zë shpallin Interin favorit për fitore dhe për të arritur finalen, madje me diferencë të konsiderueshme për Milanin. Sidoqoftë, fusha deri tani ka treguar se kampionët nuk dinë ta bëjnë të vetin derbin.

E pamundur të thuhet se gjithçka ka përfunduar. Edhe pse Interi fitoi 2-1 në “Alianc Arenën” e Mynihut, sërish Bajerni mbetet Bajern, dhe çerekfinalja e dytë sonte në “San Siro” do të jetë e gjitha për t’u luajtur.

Zikaltërit janë kampionë të Italisë, dhe kryesues të Serisë A, pra respekti për veten nuk mungon. Damfris e Zielinski mbeten të dëmtuar, veçse trajneri Simone Inzagi mundi të lerë pushim fundjavën e kaluar në kampionat lojtarë të rëndësishëm si Turam, Mkitarian apo Bastoni. Vendasit pritet të luajnë me më të mirët që kanë, ndërsa Kristian Asllani besohet se do ta nisë ndeshjen nga stoli pasi shleu pezullimin javën e kaluar në Mynih.

Sa tension ndjen Inzagi?

“Tension ka, por më shumë ndjej krenari. Jam krenar për këta djem dhe për këtë klub, për mënyrën sesi po shkon ky sezon. Ne e dimë se na pret një ndeshje shumë e vështirë. E qartë që duhet të harrojmë rezultatin që kemi arritur në Mynih, por jo paraqitjen që bëmë atje. Një ndeshje e madhe. Kur duhej të tregonim nivel teknik e bëmë shumë mirë, kur duhej të mbroheshin po ashtu ia dolëm. Gjithsesi, e dimë vlerën e kundërshtarit, që është shumë e lartë. Duhet një paraqitje e nivelit të lartë, sepse pjesën e parë të çerekfinaleve e bëmë në Mynih, e dyta do të jetë këtu në Milano”.

Bajerni ka më shumë probleme. Musiala, Dejvis, Upamekano, kapiteni Nojer dhe Ito janë të dëmtuar, por Koman e Pavloviç duhet të jenë gati. Ndoshta, Gnabri do t’i zerë vendin Sanesë, e Tomas Myler të jetë titullar.

Trajneri Vinsent Kompani theksoi se e ndjen plotësisht adrenalinën e një ndeshjeje që do të luhet në “San siro”, në një nga pesë stadiumet më të veçantë të botës. Belgu theksoi se skuadra më e mirë e Italisë po luan me ekipin më të mirë të Gjermanisë, se bavarezët duhet të shënojnë, dhe se kualifikimi mund të zgjidhet edhe në kohën shtesë.

Bajerni vërtet e ka të vështirë, por historia I jep shpresë, e madje shumë. Të katër ndeshjet në “San Siro” më herët në Europë kanë përfunduar me fitoren e bavarezëve./abcnews.al

E paska kaq të vështirë sa nuk bëhet. Interi nuk ditka të fitojë këtë sezon në derbin qytetës, dhe Milani mori një tjetër rezultat pozitiv.

Gjithsesi, barazimi në Kupën e Italisë nuk është aq I tmerrshëm për zikaltërit, të cilët do të luajnë gjysmëfinalen e dytë në prani të tifozëve të tyre, dhe kanë ende shpresë për finalen.

Gjithsesi, nuk ka fitore deri tani ndaj kuqezinjve, pasi rezultatet janë dy barazime e dy humbje, në dy sfida në Serinë A, një në Superkupën e Italisë, dhe tani në Kupë.

Kristian Asllani këtë herë nuk ishte as në stol, për shkak pezullimi, siç do të ndodhë edhe mesjavën e ardhshme në Champions ndaj Bajernit, ndërsa epërsia territoriale dhe e gjuajtjeve, nuk I bëri shumë punë ekipit të trajnerit Simone Inzagi.

Milani kaloi I pari në epërsi në nisje të pjesës së dytë, në 47’, kur realizoi sulmuesi anglez, Tami Abraham.

Përpjekjet e kampionëve dhanë rezultat në 67’ kur realizoi mesfushori Hakan Çalhanoglu.

“Derbi I pafundëm, – shkruan “La Gazeta delo Sport”, – Milan-Inter 1-1, vendoset gjithçka në 23 prill! Godet sërish Abraham, Çalhanoglu përgjigjet!”

“Është turku, – titullon “Il Korriere delo Sport”, me foton e Çalhanoglusë, – Çalha i përgjigjet Abrahamit! Finalistja e dytë përcaktohet në 23 prill!”

Interi mbetet me shpresë për të fituar çdo trofe këtë sezon, pra edhe titullin në Serinë A, ku kryeson, edhe Kupën e Italisë, por ndoshta edhe Championsin, që është ëndrra e madhe.

Nuk mjafton që ke thyer rekordin personal.

Në një klub dhe në një skuadër si Interi ndoshta vlen pak që Kristian Asllani ka luajtur 1136 minuta këtë sezon, 70 minutë më shumë sesa sezonin e kaluar, kur duhen ende dy muaj deri në përfundim.

Mesfushori I kombëtares shqiptare, siç pohojnë edhe mediat italiane, është në udhëkryqin e vërtetë dhe më të rëndësishëm të karrierës, pasi deri në verë do të përcaktohet e ardhmja e tij.

A do të jetë 23-vjeçari sërish lojtar I një klubi të madh, apo do të kthehet në nivelet mesatare apo të ulëta të futbollit italian, si në kohën kur vishte fanelën e Empolit?

Asllani, edhe pse shpesh herë ka luajtur mirë, nuk ka mundur të kthehet në alternativë kryesore për lombardët.

Statusi si lojtar stoli vazhdon që nga koha kur titullar në mesfushë ishte Marcelo Brozoviç, ndërsa tani pengesa për shqiptarin është ai që cilësohet si “vëllai I tij I madh”, Hakan Çalhanoglu.

Natyrisht, pengesa kryesore për Kristianin nuk mund të jenë rivalët brenda ekipit, por vetvetja.

Shpesh, mediat italiane e kanë kritikuar për paraqitjet e tij, duke theksuar si pikën më të dobët besimin e paktë në forcat e tij, dhe mungesën e iniciativës.

Tashmë, mbeten edhe dy muaj për të bindur trajnerin Simone Inzagi.

Është e sigurt se Asllani nuk do të luajë në 2 prill, në derbin ndaj Milanit në Kupën e Italisë, dhe as në çerekfinalen e parë të Championsit ndaj Bajernit në “Alianc Arenë” në 8 të po atij muaji.

Kjo, sepse është I pezulluar.

Gjithsesi, një sezon tepër I ngjeshur do të kërkojë që Inzagi të shfrytëzojë të gjithë lojtarët.

Çalhanoglu ka qenë edhe I dëmtuar dhe vështirë të përballojë 6 ndeshje në vetëm 17 ditë, që do të thotë një ndeshje në më pak se tri ditë.

Ky mund të jetë shansi I mesfushorit kuqezi, që ndoshta do të luajë kundër Udinezes, Parmës apo Kaljarit.

Natyrisht, 23-vjeçari ka admirues në Serinë A, siç mund të jetë Bolonja, pasi Interi ka në plan transferime të rëndësishme me klubin, në radhë të parë për sulmuesin Santiago Kastro.

Bajern Mynih dhe Inter do të përballen mes tyre në çerekfinalet e Champions League. Dy skuadrat konfirmuan këtë përballje të madhe, duke fituar sfidat e tyre të kthimit në fazën e 1/8 të turneut.
Bavarezët kaluan 2-0 aktin e dytë të derbit gjerman kundër Bajer Leverkusen, ndërsa kishin fituar 3-0 ndeshjen e parë në shtëpinë e tyre.

Me gol dhe asist, Herri Kein ishte protagonist absolut. Pas pjesës së parë të mbyllur pa gola, sulmuesi anglez kaloi në epërsi Bajern në minutën e 52-të.
Më pas në të 71-ën, shërbeu pasimin e fundit për Alfonso Devis, që vulosi fitoren dhe kualifikimin e rekordmenëve gjermanë në çerekfinalet e Champions League, ku I pret Inter.
Edhe zikaltërit shpërblyen të gjitha parashikimet, ndërsa pas suksesit 2-0 në transfertë për ndeshjen e parë, fituan 2-1 kundër Fejnord edhe në sfidën e kthimit të luajtur në “San Siro”.

Markus Turam në minutën e tetë shënoi golin e epërsisë për të zotët e shtëpisë. Një 11 metërsh në fusnin e pjesës së parë i goditur saktë nga Moder ktheu në lojë holandezët, por shpresat e tyre u shuan përfundimisht pas pushimit. Po me penalltiCalhanoglu në minutën e 51-të vendosi fatin e sfidës dhe kualifikimin e Inter mes tetë më të mirëve të Europës.
Kristjan Asllani luajti me shumë se gjysmë ore në këtë sfidë, duke zëvendësuar pikërisht Calhanoglu në minutën e 61-të duke bërë një paraqitje mesatare.

Nuk zhgënjen as Barcelona, që I bashkohet favoritëve të tjerë në çerekfinalet e Champions. Kryesuesit e La Liga mundën në shtëpi 3-1 Benfika, ndërsa ndeshjen e parë në transfertë e kishin fituar 1-0. Gjithçka e lehtë për të besuarit e Hansi Flik që e vranë garën që në pjesën e parë.

Rafinja në minutën e 11-të shënoi golin e epërsisë për vendasit. Portugezët kthyen shpejt ekulibrat në rezultat me Otamendi pas vetëm dy minutash lojë. Por përpara pushimit, në fillim Lamin Jamal dhe më pas sërish Rafinja mbyllën përpara kohe ndeshjen dhe kualifikimin e Barcelonës në çerekfinalet e Champions League./abcnews.al

Do të donte një dhuratë me të vërtetë të madhe. Kristian Asllani shpreson shumë që Interi të ketë besim tek ai dhe ta mbajë në skuadër edhe sezonin e ardhshëm e madje edhe shumë vjet të tjera, ndërsa për momentin duhet të kënaqet me një urim.

Klubi zikaltër ia uroi ditëlindjen futbollistit të tij, sepse pikërisht këtë të diel të 9 marsit, mesfushori mbushi 23 vjeç. Mesazhi u bë edhe në faqen zyrtare të Interit në rrjet, por edhe në jutjub dhe në rrjetet sociale.

Është një koincidencë e vërtetë, sepse pikërisht në 9 mars, edhe klubi I madh italian kishte ditëlindjen dhe mbushi 117 vjeç. Pavarësisht se është vënë shpesh në diskutim, sërish Asllani ka qenë një pjesë integrale e skuadrës së trajnerit Simone Inzagi.

I dashur nga shokët e skuadrë dhe nga tifozët ai shpesh e ka detyruar teknikun që ta marrë në konsideratë dhe këtë sezon I ka kaluar tashmë 1 000 minutat në fushë.

Thuajse një rekord në klub.

Në total, me fanelën zikaltër, mesfushori 23-vjeçar ka luajtur 85 ndeshje në pak më shumë se dy sezone e gjysmë, duke shënuar 2 gola e shërbyer 4 asistë.

Gjithsej, ka qenë në fushë për diçka më pak se 2 000 minuta dhe shpreson të vazhdojë me ritëm sa më të lartë. Shansi është që këtë martë, kur Fejënordi të luajë në “San Siro” ndeshjen e dytë të të tetave të finaleve të Championsit.

Interi është favorit pas fitores 2-0 në ndeshjen e parë, kur Asllani ishte titullar.

Nuk ia vlen t’ia përsërisim epitetin.

Tifozëve të Interit ndoshta nuk u pëlqen kur dëgjojnë se skuadra e tyre cilësohet si “e çmendura” e Italisë, sepse kjo nënkupton se çmendura e çon në disfata, por këtë herë kuptimi është tjetër.

Një Inter me shpatulla pas murit dhe I vënë sërish në diskutim ia doli të merrte një fitore të madhe dhe shpëtimtare.

Edhe pse rivali përballë nuk ishte kushedi se çfarë I madh, sërish është për brohoritje kur kalon nga 0-2 në 3-2.

E tillë përballja e javës së 28-të të Serisë A në “San Siro”, me Monzën që arriti epërsi të madhe.

Në stolin mik ishte një ish-milanist si Alesandro Nesta, për të cilin ky ishte si një derbi, dhe lojtarët e tij bënë gjithçka që ta kënaqnin.

Birindeli dhe Keita Balde shënuan në pjesën e parë.

Kampionët reaguan dhe goli nga Arnautoviç i dha shpresë sepse në pushim u shkua 1-2.

Në të dytën, Çalhanoglu shkëlqeu me golin në 64’, dhe përmbysja e fitorja u siguruan nga autogoli I minutës së 77-të nga Qiriakopulos.

Për fat të keq, Kristian Asllani mbeti në stol këtë herë për vendasit.

“Frika të çon në plus 4”, – titullon “La Gazeta delo Sport”, – Interi përmbys ndaj Monzës, “thriller” në “San Siro”, nga 0-2 në 3-2!”

Kuptimplotë titulli nga “Il Korriere delo Sport”: Interminabile! Inzagi përmbys Nestën dhe fluturon! Simone vuan ndaj Monzës, por ia del me autogol!”

Sinkron Inzagi

“Duhej të mbeteshim të kthjellët, dhe lojtarët ia dolën. E dinim se pjesa e dytë do të ishte tepër e gjatë për ne, por e dinim edhe që Monza do të ishte e lodhur, pasi shpenzoi shumë në pjesën e parë. Thjesht duhej të mos e humbisnin toruan dhe ju e patë se çfarë pjese të dytë bënë djemtë. Ishin të shkëlqyer”.

Interi kryeson Serinë A me 61 pikë, dhe ndonëse Napoli, Atalanta e Juventus nuk janë larg, shanset për të mbrojtur titullin e fituar vjet janë rritur./abcnews.al