❌

Reading view

There are new articles available, click to refresh the page.

13:20 SPAK, drejtësia që po çmonton korrupsionin shtetëror

Nga Spartak Ngjela

Sot SPAK ka proceduar nën akuzë penale 33 zyrtarë të lartë të Partisë Socialiste dhe të Partisë Demokratike, të akuzuar për korrupsion; dhe kjo na bën të kuptojmë se SPAK po krijon një atmosferë të re në lidhje me drejtësinë dhe personalitetin e shtetit në Shqipëri.

I.
Pikërisht për këtë arsye, na duhet të theksojmë se korrupsioni i lartë shtetëror në kohët moderne i ka çuar deri në falimentim politik dhe shoqëror shumë shtete në Evropë.
Kurse korrupsioni kaq i lartë dhe kaq i thellë sot në Shqipëri nuk mund të përjashtohet se ka pasur edhe mbrojtjen apo financimet e shteteve që janë ose kanë qenë në armiqësi me Republikën e Shqipërisë.
Prandaj SPAK dhe BKH duhet ta thellojnë shumë qartë hetimin e këtij krimi, i cili, po të vijonte me këtë ritëm, pas dhjetë vitesh do ta çonte Shqipërinë drejt një shteti të drejtuar tërësisht nga krimi; gjë që sigurisht do ta detyronte popullin shqiptar ta humbiste historinë e tij dhe të ardhmen e një shteti të drejtë e të pavarur.

II.
Nëse sot e shohim korrupsionin e lartë shtetëror në Shqipëri me një arsyetim të thellë juridik, në funksion të hetimit të krimit shtetëror që, sipas skemës së tij, synon të shpërbëjë strukturën kriminale korruptive në Shqipëri, e cila është e lidhur ngushtë edhe me strukturën aktuale politike, atëherë mund të themi me siguri se Shqipëria dhe shoqëria shqiptare kanë hyrë në rrugën e shpëtimit nga hordhitë antishqiptare. Këto, pasi e lanë rrugën e forcës si dështim, krijuan me bindje skemën e falimentimit të Shqipërisë nëpërmjet një korrupsioni masiv.

Por ja që aleanca e ngushtë me Shtetet e Bashkuara të Amerikës e kapi situatën dhe tani, me ndihmën e saj, në Shqipëri ka filluar beteja e tretë e shqiptarëve me antishqiptarinë, e cila në këtë korrupsion masiv po drejtohej kryesisht nga vetë shqiptarët e korruptuar, në të gjitha qeveritë që kanë kaluar në Shqipëri në njëzet vitet e fundit.

Po ashtu, duhet theksuar se koha për rifitimin e historisë patriotike të Shqipërisë ka filluar dhe kjo nuk do të ndalojë.

Megjithatë, për një shtet nuk është e lehtë ta fitojë shpejt luftën kundër korrupsionit të lartë shtetëror, i cili gjithmonë vepron në bashkëpunim me krimin e organizuar.
Prandaj edhe SPAK duhet të inkurajohet me të gjitha mjetet mediatike, sepse ai tani është i angazhuar tërësisht në një luftë për çlirimin e vendit tonë nga korrupsioni i lartë shtetëror, i cili sot ka pushtuar shtetin dhe ekonominë e Shqipërisë./KM

10:00 Maska e festës së 31 dhjetorit dhe zhveshja nudo e 2 janarit

Nga Leonard Veizi

NdĂ«rrimi i viteve sjell gjithmonĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n magji, por shpesh edhe tĂ« njĂ«jtĂ«n hipokrizi kolektive. MbrĂ«mja e 31 dhjetorit dhe dita e 1 janarit mbushen me fjalĂ« tĂ« mĂ«dha: urime pĂ«r shĂ«ndet, mirĂ«qenie, begati e rehatllĂ«k mes shqiptarĂ«sh. Gotat ngrihen njĂ«ra pas tjetrĂ«s, mbushen plot e pĂ«rplot, derdhen nga tepria e dĂ«shirave tĂ« mira. “Bereqet”, thonĂ« disa, “qoftĂ« vit i mbarĂ«â€, shtojnĂ« tĂ« tjerĂ«t. PĂ«r disa orĂ« duket sikur gjithçka Ă«shtĂ« falur, harruar dhe sikur shqiptari ka gjetur mĂ« nĂ« fund paqen me veten dhe fqinjin.

Por kjo gjendje nuk zgjat shumĂ«. ËshtĂ« njĂ« armĂ«pushim i rremĂ«, njĂ« pauzĂ« artificiale nĂ« teatrin e jetĂ«s sonĂ« tĂ« vrazhdĂ«.

MĂ« 2 janar, urimet treten si avull mbi kafenĂ« e hidhur tĂ« mĂ«ngjesit. FjalĂ«t e Ă«mbla zĂ«vendĂ«sohen nga kujtesa e thartĂ« e borxheve, e hatĂ«rmbetjeve dhe e llogarive tĂ« pambyllura. FillojnĂ« zĂ«nkat e vjetra, tĂ« cilat nuk ishin zgjidhur, por thjesht ishin fshehur pas gjelit tĂ« detit dhe fishekzjarrĂ«ve. “Do m’i japĂ«sh ato lekĂ«t qĂ« tĂ« dhashĂ« borxh
 apo t’i marr ndryshe?” – ky Ă«shtĂ« refreni qĂ« thyen heshtjen e festĂ«s.

Nëse në 31 të është thënë për bakllavanë: Ta hani gëzuar
 në datën 2, pa kaluar aq 48 orë, të vjen urimi i radhës: Të ngectë në fyt, jarebi. E njëjta vlen edhe për gjelin e detit. Dhe nuk po flasim këtu për salcën e kosit.

Kërcënimet nuk janë më shaka, dhe shpesh mjafton një fjalë e tepërt, një shikim i vëngërt apo një bori makine në trafik, që situata të përshkallëzohet. Aty ku duhej të kishte mirëkuptim, shfaqet dhuna; aty ku flitej për dashuri, lind armiqësia. Kjo ndodh sepse ne, si shoqëri, kemi investuar më shumë te ritualet e jashtme sesa te reforma e brendshme. Festojmë ndryshimin e numrit të vitit, por refuzojmë të ndryshojmë numrin e gabimeve tona.

Ironia Ă«shtĂ« therĂ«se: “GĂ«zuar Vitin e Ri, vĂ«lla”, thuhej pak ditĂ« mĂ« parĂ« me dorĂ«n nĂ« zemĂ«r. Po ku vajti ajo dashuri pĂ«r njĂ«ri-tjetrin? Ku pĂ«rfunduan urimet pĂ«r prosperitet dhe paqe? A ishin vetĂ«m fjalĂ« pĂ«r tĂ« mbushur gotĂ«n dhe çastin?

Duket se urimet tona janë si ato fishekzjarrët: bëjnë shumë zhurmë, ndriçojnë për pak sekonda dhe pastaj lënë pas vetëm erë baruti dhe hiri në tokë.

Argumenti i dhimbshĂ«m kĂ«tu Ă«shtĂ« se ne pĂ«rdorim festĂ«n si njĂ« “lavatriçe” morale. MendojmĂ« se duke uruar mirĂ«si, po shlyejmĂ« mĂ«katet e egoizmit tĂ« vitit qĂ« shkoi. Por mirĂ«sia nuk Ă«shtĂ« njĂ« akt kalendarik, Ă«shtĂ« njĂ« qĂ«ndrim etik. NĂ«se urimi yt nuk e mban dot peshĂ«n e 2 janarit, atĂ«herĂ« ai nuk ka qenĂ« urim, por thjesht zhurmĂ« akustike.

NĂ« fund mbetet vetĂ«m njĂ« shprehje e thatĂ«, e thĂ«nĂ« mĂ« shumĂ« nga zakoni sesa nga zemra: “Mos pafsh kurrĂ« keq
” Dhe qĂ« tĂ« nesĂ«rmen ia pret: “Vdeksh, inshallah!” Ky kontrast ekstrem tregon njĂ« krizĂ« tĂ« thellĂ« karakteri. KalojmĂ« nga euforia e bekimit te dĂ«shira pĂ«r asgjĂ«simin e tjetrit brenda 24 orĂ«ve.

Pa ndryshuar sjelljen e përditshme, pa u ulur në biseda reale për problemet tona dhe pa pasur guximin të jemi të sinqertë edhe kur nuk ka festë, urimet e Vitit të Ri mbeten veç një maskaradë festive. Ato shuhen sapo fillon viti i vërtetë, ai vit ku jeta matet me vepra, jo me dolli.

16:52 Albin ‘Baba’ fitoi, e dinĂ« nĂ« KosovĂ« se kujt i thonĂ« ‘babë’ shqiptarĂ«t?!

Last Updated on 31/12/2025 by EL

Jakin Morena

Albin Kurti ka fituar bindshëm zgjedhjet e 28 dhjetorit të këtij viti, dhe pas numërimit dhe të votave me zarf e atyre të diasporës shanset janë që të kalojë mbi 50 përqind të votave!

Eshtë pikërisht diaspora ajo që i vuri vulën e rezultatit të zgjedhjeve në favor të Vetëvendosjes, pasi caktimi i datës 28 dhjetor nga Presidentja Vjosa Osmani përkonte me fluksin e ardhjes në Kosovë, për shkak të festave. Dhe sipas informaciuoneve të mediave në Prishtinë, rreth 200 mijë emigrantë kanë mbërritur dhe e kanë hedhur votën në kutitë e votimit në Kosovë, përpos mbi 80 mijë votave të tjera që janë hedhur nëpër përfaqësitë diplomatike!

Praktikisht, rezultatin e zgjedhjeve në Kosovë e kanë vulosur të ardhurit mërgimtarë nga diaspora, të cilët mbështesin kryeministrin në detyrë Albin Kurti, në të gjitha rastet, duke lënë dhe njëherë fatin e qeverisjes për këto katër vite në duart e Lëvizjes Vetëvendosje!

Kurti e ka të sigurtë mandatin e tretë si kryeministër, pasi deri në këto momente ka plot 56 vota plus 10 votat e pakicës joserbe, pa përjashtuar rritjen që mund të pësojë VV me numërimin e votave të diasporës dhe ato me zarf etj., që mund të mbërrijë deri afër numrit 61 të mandateve të deputetit, duke shënuar kështu një rritje prej 8-13 mandatesh nga zgjedhjet e shkurtit 2025!

Më e dëmtuara në këto zgjedhje ka qënë LDK e drejtuar nga Lumir Abdixhiku, e cila humbi plot pesë deputetë, e pasuar nga PDK e Bedri Hamzës që humbi një deputet, Nisma e Limajt që mbeti fare jashtë Parlamentit pasi nuk kapi pragun! Pa përjashtuar rëniet e tjera!

NĂ« fushatĂ« Kurti luajti me emocionet, sidomos tĂ« emigrantĂ«ve si dhe me ‘lĂ«moshĂ«t’ qĂ« shpĂ«rndau tre ditĂ« para zgjedhjeve pĂ«r tĂ« moshuarit dhe kalamajtĂ«, pasi fitoi zgjedhjet pa program, ndĂ«rkohĂ« qĂ« e kishte bllokuar qeverisjen e vendit pĂ«r gati njĂ« vit me radhĂ« pa arritur tĂ« ngrejĂ« institucionet teksa dĂ«shtoi pĂ«r zgjedhjen e kreut tĂ« Kuvendit dhe kryeministrit pasi nuk kishte as numrat dhe as aleancat, kishte ngritur çmimin e energjisĂ« trefish, asaj energjie qĂ« hidhej pĂ«r qytetarĂ«t, tĂ« cilĂ«t vijojnĂ« tĂ« pĂ«rballen me ndĂ«rprerjen e rrymĂ«s pĂ«r shkak tĂ« prodhimit zero nĂ« KosovĂ« por dhe marrjen nĂ« dorĂ« tĂ« transportit tĂ« energjisĂ«, nga ana e kompanisĂ« serbe tĂ« Hamovjiçit qĂ« luan si tĂ« dojĂ« me Ћmimin! “RrymĂ« patriotike” apo ‘Vukvendosja’ sipas emerit tĂ« Vuk Hamoviçit, quhet nga kritikĂ«t nĂ« KosovĂ«, referuar dhe strategjisĂ« sĂ« Albin Kurtit pĂ«r tĂ« luajtur me emocionet e diaporĂ«s kryesisht, pĂ«r shtrirjen e sovranitetit dhe nĂ« Veri tĂ« vendit, deri nĂ« abstraksionin e sonduar pĂ«r vite me radhĂ« se Ă«shtĂ« pikĂ«risht Albini ai qĂ« ka çliruar KosovĂ«n! PavarĂ«sisht se kur ishte koha pĂ«r tĂ« luftuar nĂ« vitet 1998-1999 ai ‘nuk e kapte dot armĂ«n kundĂ«r serbit okupues pĂ«r çështje parimi dhe ishte nĂ« favor tĂ« zgjidhjeve paqĂ«sore”, pra pa qĂ«lluar asnjĂ«herĂ« nĂ« luftĂ«!

Kurti, ndonĂ«se e izoloi totalisht KosovĂ«n, duke e vendosur nĂ«n sanksionet e BE, tashmĂ« janĂ« hequr 50 pĂ«rqind e tyre, si dhe prishi marrĂ«dhĂ«niet me SHBA duke dalĂ« nga partneriteti strategjik me mbĂ«shtetĂ«sin mĂ« tĂ« fuqishĂ«m botĂ«ror, qĂ« e çliroi, e bĂ«ri shtet dhe tani po mbron kufijtĂ« e KosovĂ«s pĂ«rmes trupave tĂ« KFOR, pavarĂ«sisht se thuajse zeroi njohjet si shtet apo bllokoi integrimin nĂ« KiE dhe organizma tĂ« tjerĂ« ndĂ«rkombĂ«tarĂ«, pĂ«r shkak tĂ« inxhinierimit perfekt qĂ« i bĂ«ri emocioneve tĂ« diaporĂ«s, pĂ«r fat tĂ« keq ora e tyre ka mbetur nĂ« vitet ’90 kur janĂ« larguar nga Kosova, dhe qĂ« janĂ« bindur tashmĂ« se çliruesi Ă«shtĂ« Albini, i cili nuk lĂ«shon pe as ndaj AmerikĂ«s, as ndaj BE dhe as ndaj ShqipĂ«risĂ«, me tĂ« cilĂ«t i ka ftohur marrĂ«dhĂ«niet, VV fitoi dhe mĂ« thellĂ« se gati njĂ« vit mĂ« parĂ«!

PĂ«r mĂ« tepĂ«r Kurti inxhinieroi dhe paaftĂ«sinĂ« proverbiale tĂ« opozitĂ«s nĂ« KosovĂ«, e cila pĂ«r shkak tĂ« mungesĂ«s sĂ« lidershipit, Rugova Ă«shtĂ« nĂ«n tokĂ« ndĂ«rsa Thaçi e Veseli janĂ« nĂ« paraburgim nĂ« HagĂ« nĂ«n akuza absurde kĂ«tu e 5 vite, nuk arriti tĂ« bĂ«nte numrat pĂ«r tĂ« marrĂ« nĂ« dorĂ« qeverisjen e vendit pas zgjedhjeve tĂ« shkurtit tĂ« kĂ«tij viti pavarĂ«sisht se i kishte numrat me pak guxim dhe me pak bonsens, pĂ«r t’i hequr mundĂ«sinĂ« kryeministrit nĂ« detyrĂ« dhe PresidencĂ«s qĂ« tĂ« kalkulonin bllokimin e konstituimit tĂ« institucioneve deri sa tĂ« vendosnin njĂ« datĂ« tĂ« pĂ«rshtatshme, ngjitur me festat e fundvitit, pĂ«r tĂ« sjellĂ« votuesin nga diaspora dhe pĂ«r tĂ« pĂ«rmbysur rezultatin, gjĂ« qĂ« e arritĂ«n me sukses tĂ« plotĂ«! Pasi votat e  shqiptarĂ«ve qĂ« jetojnĂ« nĂ« KosovĂ« janĂ« dhĂ«nĂ« pĂ«r partitĂ« e opozitĂ«s, ishte diaspora ajo qĂ« e pĂ«rmbysi rezultatin! Ndoshta dhe me pak ndihmĂ« nga ‘kibernetika’ ruse!

Fitorja e Albin Kurtit nĂ« zgjedhjet e 28 dhjetorit tĂ« kĂ«tij viti, Ă«shtĂ« njĂ« fitore e mbĂ«shtjellĂ« me flamuj kombĂ«tarĂ«, dyndje mĂ«rgimtarĂ«sh me simbolika teksa tĂ«rhiqin valixhet nĂ«pĂ«r aeroporte, simbolika e tĂ« cilĂ«ve ka pĂ«rshkruar tĂ«rĂ« ‘sagĂ«n’ e fitores sĂ« VetĂ«vendosjes tĂ« dielĂ«n, por dhe do tĂ« fokusohet pas festave po me valixhe mĂ«rgimtarĂ«sh tĂ« cilĂ«t do tĂ« largohen nĂ« vendet ku punojnĂ« dhe jetojnĂ« nĂ« perĂ«ndim, duke lĂ«nĂ« pas qytetarĂ«t e KosovĂ«s tĂ« pĂ«rballen me terrin nga mungesa e energjisĂ«, me mungesĂ«n e produkteve bazĂ« nga rritja galopante e çmimeve, me zhvendosjen e bizneseve nĂ« ShqipĂ«ri dhe uljen e punĂ«simeve, me pasojĂ« rritjen e varfĂ«risĂ« si dhe me izolimin e thellĂ« ku e ka futur vendin Kurti apo Albin Baba sikurse e quajnĂ« rĂ«ndom mbĂ«shtetĂ«sit dhe ithtarĂ«t e tij nĂ« KosovĂ« dhe jashtĂ« saj!

Kjo fitore e Albin ‘BabĂ«s’ po festohet si njĂ« triumf mbi ata tĂ« cilĂ«t bĂ«nĂ« luftĂ«n çlirimtare, duke i quajtur deri Ramush Haradinaj si ‘serb-dashĂ«s’ dhe tradhĂ«tarĂ«, duke bĂ«rĂ« qĂ« tĂ« harrohen aleancat me listĂ«n serbe pĂ«rmes ‘kallauzes’ Mimoza Kusari, bashkĂ«punimin e nĂ«ndheshĂ«m tĂ« Kurtit me Vuçiç pĂ«r tĂ« mbajtur njĂ«ri tjetrin nĂ« pushtet, boshatisjen e arkĂ«s sĂ« shtetit nĂ« KosovĂ« pĂ«rmes abuzimeve me paratĂ« e shqiptarĂ«ve dhe ndĂ«shkimit nga sanksionet e BE dhe sherrit me SHBA, rritjes sĂ« çmimeve nĂ« stratosferĂ« dhe largimit tĂ« qytetarĂ«ve tĂ« KosovĂ«s jashtĂ« vendit!

Por dhe rikthimit tĂ« serbĂ«ve tĂ« ListĂ«s Serbe nĂ« qeverisjen e komunave tĂ« Veriut tĂ« KosovĂ«s, duke i dhĂ«nĂ« fund pretendimit tĂ« Kurtit se i ka ‘disiplinuar’ serbĂ«t e Veriut e shtrirĂ« ‘sovranitetin cep mĂ« cep’, çka e bĂ«n aksionin politik tĂ« para 2 viteve qĂ« solli dhe sanksionet e BE dhe acarimin e marrĂ«dhĂ«nieve me SHBA, njĂ« lĂ«vizje boshe e thjeshtĂ« pĂ«r tĂ« ‘shplarĂ« trurin’ e diasporĂ«s dhe tĂ« atyre qĂ« e mbĂ«shtesin nĂ« KosovĂ«, pĂ«rmes fiksimit tĂ« idesĂ« se Albini Ă«shtĂ« çlirimtari!

Por fitorja e panatyrshme e Albin Kurtit njĂ«herĂ«sh i hap rrugĂ« edhe njĂ« pushteti pa frena e njĂ« demokracie qĂ« nis tĂ« mbyllet nĂ« heshtje, pĂ«r tĂ« cilĂ«n kanĂ« vendosur ata qĂ« jetojnĂ« jashtĂ« vendit, dhe qĂ« jo vetĂ«m mbajnĂ« familjarĂ«t e tyre me para sa pĂ«r tĂ« jetuar duke promovuar dembelizmin klasik dhe ‘populluar’ kafenetĂ« nĂ« KosovĂ«, por dhe shfokusojnĂ« vĂ«mendjen ndaj keqqeverisjes sĂ« Kurtit, i cili tashmĂ« Ă«shtĂ« kthyer nĂ« njĂ« keqbĂ«rĂ«s nĂ« KosovĂ«!

Dhe meqĂ« jemi tek festimet e VetĂ«vendosjes dhe mbĂ«shtetĂ«sve tĂ« tyre, i shohim rĂ«ndshĂ«m nĂ« rrjetet sociale dhe nĂ« mediat e KosovĂ«s, ajo qĂ« bĂ«n “Krak’ Ă«shtĂ« etiketimi i Albin Kurtit si ‘Altin Baba”! Deri mĂ« tani shqiptarĂ«t shkojnĂ« deri tek fjala “Bacë’ qĂ« pĂ«r ta Ă«shtĂ« roli i xhaxhait tĂ« fortĂ«, tĂ« mençur apo dominues! Nuk e kanĂ« pĂ«rdorur as nĂ« kohĂ«n e Enverit nĂ« ShqipĂ«ri dhe as nĂ« kohĂ«n e Titos dhe Fadil HoxhĂ«s nĂ« KosovĂ« termin ‘babë’ pĂ«r udhĂ«heqĂ«sit! Nuk kemi arritur deri kĂ«tu, pavarĂ«sisht se ishin vĂ«rtetĂ« kohĂ« shumĂ« tĂ« vĂ«shtira atĂ«herĂ«!

PĂ«r hir tĂ« sĂ« vĂ«rtetĂ«s, shqiptarĂ«t kanĂ« njĂ« filozofi tĂ« vetĂ«n pĂ«r emĂ«rtimin e dikujt si babĂ«! Baba nĂ« terminologjinĂ« botĂ«rore Ă«shtĂ« burri i nĂ«nĂ«s, ai qĂ« nĂ« bashkĂ«punim me nĂ«nĂ«n ka ngjizur fĂ«mijĂ«n! Ai ka tĂ« drejtĂ«n ta quhet baba! NdĂ«rsa nĂ« terminologjinĂ« shqiptare, ku shqiptarĂ«t kanĂ« vuajtur nĂ«n sundimin osman apo nĂ«n regjimet respektive tĂ« komunizmit nĂ« ShqipĂ«ri dhe tĂ« okupuesve serbĂ« nĂ«n ish-Jugosllavi apo nĂ«n Serbi deri nĂ« vitin 1999 kur UÇK dhe aleatĂ«t çliruan KosovĂ«n, ‘baba’ ka njĂ« konatacion tjetĂ«r!

KĂ«ndej dhe andej kufirit, shqiptarĂ«t babĂ« jashtĂ« familjes i thonĂ« atij qĂ« i ka punuar qindin, i ka nxirĂ« jetĂ«n apo e thĂ«nĂ« mĂ« shqip shqip, sipas postulatit ‘bĂ«ju nĂ«nĂ«n, qĂ« tĂ« tĂ« thonĂ« baba”! Kjo ka ndodhur nĂ« kohĂ«n e pushtimit turk, nĂ« komunizĂ«m dhe po ndodh dhe tani nĂ« KosovĂ«! Por tani me vullnet tĂ« plotĂ«, pa asnjĂ« presion! “Duam babĂ«n” Ă«shtĂ« transformuar nĂ« duam ‘Albin Ba’ën’! I cili, pavarĂ«sisht se nuk ka asnjĂ« lidhje me KosovĂ«n, si dhe po qeveris me tĂ« ardhurit si kĂ«shilltarĂ« nga jashtĂ« KosovĂ«s, po qeveris edhe me votĂ«n e diasporĂ«s, qĂ« e ka humbur lidhjen me realitetin, vijon tĂ« quhet Albin Baba! Mbetemi ende nĂ« dilemĂ«, nĂ«se e dinĂ« shqiptarĂ«t e KosovĂ«s se kujt i thonĂ« ‘babë’, apo janĂ« koshientĂ« pĂ«r kĂ«tĂ« e vijojnĂ« festat me goma e tenxhere, nĂ«n thirrjet “Altin Baba”, i cili pritet ta thellojĂ« mĂ« tej izolimin ndĂ«rkombĂ«tar tĂ« KosovĂ«s! Si njĂ« maerksist-leninist i vĂ«rtetĂ« qĂ« Ă«shtĂ« Albini! Dhe Enverin kĂ«shtu e donin nĂ« ShqipĂ«ri dhe nĂ« KosovĂ«, pasi ‘siguroi sovranitetin’ e ShqipĂ«risĂ«, nuk pyeti pĂ«r AmerikĂ«n, EvropĂ« dhe AnglinĂ«, por qĂ« e rrĂ«noi ShqipĂ«rinĂ« pĂ«r 45 vite! Albin ‘BabĂ«s” i duhen mĂ« pak vite ta arrijĂ« nivelin e rrĂ«nimit tĂ« Enver HoxhĂ«s! NdĂ«rsa urimi qĂ« na del nga zemra nĂ« prag tĂ« vitit tĂ« ri pĂ«r KosovĂ«n Ă«shtĂ« “Ta gĂ«zoni Albin Kurtin, e meritoni dhe njĂ« mandat tjetĂ«r si kryeministĂ«r”!

12:00 Duke pritur Vitin e Ri te dyqani i lagjes

Nga Leonard Veizi

NĂ« supermarkatĂ«n e lagjes njerĂ«zit po “vriteshin” pĂ«r tĂ« siguruar asortimentet e fundit qĂ« i duheshin tavolinĂ«s sĂ« Vitit tĂ« Ri. NĂ« korridoret e ngushtĂ« qĂ« ndanin raftet, gra e burra pa pĂ«rjashtim ulnin kokĂ«n poshtĂ« e nxirrnin b
thĂ«t lart, me qĂ«llim qĂ« tĂ« njiheshin mĂ« nga afĂ«r me çmimet: a ishin tĂ« vĂ«rteta ofertat apo tregtarĂ«t ua futnin, si gjithmonĂ«. Pak mĂ« tutje kasiereve po u merreshin mend nga radhĂ«t e gjata dhe ushqimet qĂ« kalonin me shpejtĂ«si nĂ« sistemin dixhital tĂ« pagesave.

-Po ia japim shpirtin shejtanit


-E drejtë moj motër


JashtĂ«, vargu i makinave nuk kishte tĂ« mbaruar. NdĂ«rsa unĂ« sapo isha futur me duar nĂ« xhepa tek supermarkata qĂ« e kam vetĂ«m 100 metra larg shtĂ«pisĂ«. NjĂ« nga menaxherĂ«t po bĂ«nte ç’ishte e mundur qĂ« tĂ« shpejtonte punĂ«t tek blloku i “prodhimeve tĂ« mishit”, ky çdonjĂ«ri prej atyre qĂ« ishin vĂ«nĂ« nĂ« radhĂ« bĂ«nin vazhdimisht porosi pĂ«r: mish viçi, derri, kotoleta, mish lepuri


Mbreti i tavolinës së Vitit të Ri është gjeli i detit, i pjekur me kujdes aq sa mund të ngopesh vetëm duke e parë me sy e të mos hash asnjë kafshatë për tre ditë me radhë. Ai mund të kushtojë sa të dojë, çmimi nuk negociohet. Më poshtë piramida e menusë përmban gjithfarë gatimesh të tjera, ca me receta orienti e ca të tjera janë implementuar nga perëndimi.

-Epo njĂ« bark kemi, ç’i duam gjithĂ« kĂ«to gjellĂ«.

-E
e
 ashtu thua ti
 Po edhe Viti i Ri njĂ« herĂ« vjen. Se viti tjetĂ«r mbase s’na gjen.

-U t’u thaftĂ« goja.

UdhĂ«tova nĂ« kohĂ«. VetĂ«m pĂ«r pak sekonda. NĂ« vitin 1985 njerĂ«zia zinte radhĂ«n tek ushqimorja. Ç’ështĂ« e vĂ«rteta pa u grindur aspak, nĂ« respekt tĂ« njĂ«ri-tjetrit. Burrat nĂ« tĂ« djathtĂ«, gratĂ« nĂ« tĂ« mĂ«ngjĂ«r. TĂ« gjithĂ« me nga njĂ« letĂ«r bakalli me vete ku kĂ«rkesat ishin uniformĂ«:

-2 vaj kikiriku, 1 pako makarona, 1 oriz, 1 sheqer, sapun rrobash, 3 kallëpe


Iku ajo kohë.

Sot jemi 40 vite më pas, dhe e rëndësishme është që duke kujtuar të kaluarën e varfër ta mbushim tavolinën sa të mos mbajë më.

Kasierja kalon me shpejtësi mallrat e paketuara.

-4 djathĂ«ra tĂ« tymosur, lĂ«ngje frutash, njĂ« koli pije tĂ« gazuara, 4 kuti birra, 2 bikerina me vezë 

Hedh sytë vërdallë i habitur, edhe pse të njëjtën pamje kam vite që e përjetoj.

-Ore mos ka plasur gjĂ« lufta? Me tĂ« dĂ«gjuar e kam, baxhanaku me tha: ata rusĂ«t rrezik t’a  shpĂ«rthejnĂ« kufirin


-Jo or jo, ç’thua! Kemi festĂ« ore festĂ«.

-Po ca si shumë, apo keni ftuar në tryezë ndonjë togë ushtarësh. Se ata kur bien në të ngrënë janë si puna e karkalecit në bujqësi


-Në datën dy janë mbaruar të gjitha.

Ke të drejtë: ha e dh


-Ju bëftë mirë.

I shoh me zili njerĂ«zit qĂ« dalin nga supermarkata me nga 3-4 qese 20-lekĂ«she tĂ« mbushura aq sa mund t’u çahen e t’u bien tĂ« gjitha tĂ« blerat nĂ« rrugĂ«. Mua mĂ« duhet tĂ« humbas nja 15 kile nga pesha reale. Ç’t’i bĂ«j forcĂ«s sĂ« zakonit se edhe natĂ«n e ndĂ«rrimit tĂ« viteve do ta shtyja me pĂ«rshesh kosi.

Nuk besoja se isha bërë ziliqar i pandreqshëm. Isha thjesht një vëzhgues i tamaqarllëkut.

Dal nga supermarkata me duart bosh. As që mendohej se mund të mbaroja punë aty. Mendova të drejtohesha te dyqani poshtë shtëpisë. Një paketë cigare dhe dy brisqe roje ishte gjithë-gjithë shpenzimi im i rastit.

Sa dal nga dera, ndeshem me njĂ« pamje “madhĂ«shtore”. Mali me mbeturina nĂ«pĂ«r kazanĂ« dukej si njĂ« vepĂ«r abstrakte e ndonjĂ« artisti tĂ« ri tĂ« arteve vizuale. Nxjerr celularin dhe e shkrep pĂ«r njĂ« foto. PunĂ«torĂ«t e pastrimit nuk i shkarkojnĂ« dot. Makina e plehrave Ă«shtĂ« mbushur ding. Duhet bĂ«rĂ« njĂ« rrugĂ« e dytĂ«.

“Po, po”, – thashĂ« me vete, – “para se tĂ« fillosh nga shpenzimet duhet tĂ« dish sa mbeturina do tĂ« bĂ«sh”.

Tek e fundit nuk duhet vrarĂ« shume mendja. ËshtĂ« Bashkia qĂ« merret me atĂ« punĂ«.

NjĂ« ditĂ« mĂ« parĂ« kishim bĂ«rĂ« njĂ« xhiro familjare nga njĂ« qendĂ«r tregĂ«tare nĂ« tĂ« dalĂ« tĂ« qytetit. Atje situata ishte edhe mĂ« e rĂ«ndĂ«. Por gjithsesi, mendova se njerĂ«zit u furnizuan me ç’deshĂ«n, dhe data 31 me mĂ«ngjes i takon gatimit. Por jo. Paska familje qĂ« nuk janĂ« ngopur ende. Shpenzime tĂ« tjera.

ThonĂ« qĂ«n Ă« raste festash, nĂ« tregun shqiptar nuk ulen bĂ«n vaki tĂ« ulen çmimet. Ato rriten
 kacafiu. Por çudi, blerĂ«s ka sa tĂ« duash.

-Ah, paratë, gjenden ato, gjenden.

Epo, parja e zeze pĂ«r ditĂ« tĂ« bardhë  dometh%nĂ« e kthyem sĂ« prapthi

Futem te dyqani poshtë shtëpisë. Fillova të përshëndetesha me gjitonët. Dialogu mes tyre vazhdonte:

-
se ja duhen fruta nga tĂ« stinĂ«s, por dhe ca brokoli pĂ«r njĂ« supĂ«, ca rukola pĂ«r sallatĂ«, ndonjĂ« shegĂ« t’ua hedhĂ«sh ca kokrra sipĂ«r
 nuk duhet harruar dhe avokado.

HĂ« t’u harroftĂ« emri, jarebi.

-Po kishim lĂ«nĂ« pa marrĂ« dhe majonezĂ«n pĂ«r sallatĂ«n ruse. Edhe ca açeto pĂ«r sallatĂ«n shef


-Domethënë.

-Domethënë duhen bërë të gjitha. Të na gjejë Viti i Ri me pjatat plot.

-Mirë e ke.

-Po ti
?

-Ja do marr cigare.

-ÇfarĂ« thua ore. O Bike, po jepi cigare “shefit” se do iki.

Futem të marr cigaret jashtë radhe falë bujarisë së gjitonëve.

–PetĂ« sfoliate ka? – thirri njĂ« grua nĂ« moshĂ« qĂ« nga pragu i derĂ«s. – I kam rĂ«nĂ« lagjes vĂ«rdallĂ« e s’po gjej. Tani m’u tek pĂ«r njĂ« byrek

-U mbaruan, – ngriti supet dyqanxhiu.

“Ç’bĂ«het kĂ«shtu, – thashĂ« me vete. – KĂ«shtu siç e kanĂ« zĂ«nĂ« nĂ« datĂ« 3 njerĂ«zit do shkojnĂ« nĂ« punĂ«, jo tĂ« çlodhur nga ditĂ«t e pushimit, por tĂ« lodhur nga tĂ« ngrĂ«nĂ«t dhe ende pa u dalĂ« dehja nga alkooli”.

Të paktën shyqyr që na u hoqën fishekzjarrët nga këmbët, se na merruan kalamajtë.

Mora cigaret dhe u ula të pija një kafe. Nuk isha i lodhur. Më merreshin mend
 e më vinte për të vjellë.

10:46 Përgjimet dhe dëshmitë, si ushqim për gjyqin popullor

Last Updated on 30/12/2025 by Kesjana

Nga Ylli Manjani

Vendimet e masave tĂ« sigurisĂ« janĂ« ushqimi bazĂ« pĂ«r “drejtĂ«sinĂ« popullore”.

Nuk di të ketë raste të tjera të ngjashme në perëndim, ku gjykatat për të justifikuar një masë arresti shkruajnë 200, 300, 400 e deri 500 faqe vendim.

Në fakt, gjykata në këto raste ka për detyrë të shpjegojë thjesht arsyet përse duhet aplikuar masa e sigurisë dhe përse kjo masë është në proporcion me nevojën, rrezikun e dështimit hetimor dhe lirisë  individit.  Sa faqe doni ti japim kësaj gjëje? 5, 10 ja maksimumi 20. Por kurrsesi 200 faqe e lart.

NĂ« vendimet e gjykatave tĂ« masave tĂ« sigurisĂ« do tĂ« gjeni çdo gjĂ«, çdo thashethem apo hamendĂ«sim nĂ«n pretekstin “dyshim i arsyeshĂ«m”, por vetĂ«m arsyet pĂ«rse njeriu duhet siguruar nuk thuhet, ashtu siç kĂ«rkon ligji me prova e arsye bindĂ«se.

Tani pyetja lind, përse kaq shumë faqe të shkruara për një detyrë shumë më të thjeshtë?!

Gjykatat tona, veçanërisht GJKKO, mbush faqe të tëra vendimi me tekste përgjimesh; me thënie dëshmitarësh; me foto provash të cilat duhet të ruhen nga prokurori i çështjes në dosje si sytë e ballit.

Këto materiale hetimore, jo gjykatësit të masës po as gjykatësit që gjykojnë themelin e akuzës nuk duhet ti shikojnë paraprakisht. Të paktën përgjimet e dëshmitë jo.

Atëherë përse i shkojnë gjykatësit të masës?!  Përse ky i fundit i përfshin në mënyrë krejt të panevojshme në tekstin e një vendimi i cili sado ta ruash prap bëhet publik?! Se vendimet e gjykatave nuk sekretohen, siç sekretohet dosja hetimore dreqi e mori!

Sigurisht ka edhe tĂ« dhĂ«na tĂ« tjera qĂ« nxjerrin prokurorĂ«t pĂ«r tĂ« dĂ«mtuar mbrojtjen e tĂ« hetuarve apo pandehurve, po shumica e atyre qĂ« thonĂ« se “kam lexuar dosjen” nĂ« fakt lexojnĂ« vendimet absurde tĂ« gjykatĂ«sve tĂ« masave tĂ« sigurisĂ«, tĂ« cilat nĂ« thelb bĂ«jnĂ« pĂ«rmbledhje tĂ« montuar pĂ«rgjimesh, apo thĂ«nie tĂ« shkĂ«putura dĂ«shmish.

PĂ«rgjimet dhe dĂ«shmitĂ« janĂ« super interesante pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« gjyq popullor. Dhe gjyq qĂ« nuk i jep asnjĂ« shanc viktimĂ«s tĂ« mbrohet mĂ« publik jo e jo qĂ« s’mbrohesh dot se tĂ« shqyejnĂ«, por as nĂ« sallĂ«n e gjyqit nuk mbrohesh sepse gjykata e ka dhĂ«nĂ« verdiktin e saj qĂ« nĂ« fazĂ«n e hershme hetimore.

Pra ti gjykohesh nga një gjykatë që e ka paragjykuar bashkë me popullin(turmën) çështjen.

Kjo që ndodh sot në realitet nuk ka asnjë lidhje me proçesin e rregullt ligjor. Asnjë lidhje me hetimin e gjykimin e paanshëm e të drejtë. Asnjë, po asnjë lidhje!

Kjo është një situatë që kërkon saktësime ligjore shtesë që rrigin garancitë për proçes të rregull gjyqsor në sallën e gjyqit dhe jo në studiot e lajmeve.

Por ligji nuk mjafton.  Kërkohet saktësim i praktikës gjyqsore nga Gjykata e Lartë, duke vendosur kufinj të qartë të rolit të gjykatës dhe të mënyrës së administrimit të provave dhe të dhënave hetimore.

Dhe po, duhet të ketë edhe masa disiplinore për gjykatës që me vetëdije të plotë lejojnë nxjerrjen në publik, dmth vendimi i tyre është dokument publik, të të dhënave hetimore.

Drejtësia Popullore është dëmi më i madh që i vjen publikes. Edhe shkatërrimi popullor i individit është pjesë e dëmit publik./kb

12:21 Pse na duhen sekretet e gjenive të biznesit?

Last Updated on 29/12/2025 by Kesjana

Nga Fatos Çoçoli

Libri nĂ« dy vĂ«llime “Sekretet e gjenive tĂ« biznesit” i Prof. Dr. Adrian Civici pĂ«rfaqĂ«son njĂ« prej botimeve mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishme tĂ« viteve tĂ« fundit nĂ« fushĂ«n e ekonomisĂ«, menaxhimit dhe edukimit sipĂ«rmarrĂ«s nĂ« ShqipĂ«ri.

Ai sjell një qasje të rrallë: kombinimin e analizës teorike me biografitë konkrete të sipërmarrësve më të mëdhenj të botës moderne, duke i përkthyer eksperiencat e tyre në mësime të thjeshta, të zbatueshme dhe të vlefshme për çdo lexues.

Ky libër jo vetëm informon, por formon, duke shërbyer si udhërrëfyes për studentët, biznesin, politikëbërësit dhe këdo që kërkon të kuptojë mekanizmat e suksesit në ekonominë globale.

Një manual modern i mendimit sipërmarrës

Vlera e parë e librit është se përkthen mendësinë e gjenive të biznesit, nga Steve Jobs te Elon Musk, nga Warren Buffett te Jack Ma, në modele të qarta, të prekshme dhe të sistemuara. Profesor Civici nuk përqendrohet në mitologjinë e tyre, por në procesin e tyre të të menduarit, disiplinën, strategjinë dhe vizionin afatgjatë.

Libri arrin të lidhë botën e miliarderëve të teknologjisë, industrisë dhe shërbimeve me sfidat e tregut shqiptar: mungesa e inovacionit, frika nga rreziku, kultura e ulët menaxheriale dhe dobësia e planeve strategjike. Kjo e bën veprën një mjet të çmuar orientues për sipëmarrsit e ndërmarrjeve tona të vogla e të mesme, për startup-et tona, për profesionistët e sektorëve të ndryshëm dhe për vendimmarrjen ekonomike publike.

Profesori i shquar i ekonomisë sonë dhe publicisti i njohur, për çdo figurë gjeniale të biznesit botëror që analizon, përqendrohet tek psikologjia e suksesit. Civici shpjegon se gjenitë e biznesit dallohen jo vetëm nga inteligjenca apo kapitali, por nga aftësia për të marrë vendime të vështira, nga qëndrueshmëria ndaj dështimit, nga vizioni i qartë për të ardhmen dhe prirja për të parë mundësi, aty ku të tjerët shohin vetëm rrezik.

Libri, i shkruar me njĂ« gjuhĂ« tĂ« thjeshtĂ«, komunikuese dhe tĂ« zhdĂ«rvjelltĂ«, e zhvendos me mjeshtĂ«ri vĂ«mendjen nga qasja tradicionale “çfarĂ« bĂ«nĂ«â€ drejt qasjes “si menduan”, njĂ« risi me vlerĂ« shkencore dhe praktike.

Libër që e sjell biznesin si kulturë, jo vetëm si aktivitet ekonomik

NĂ« njĂ« vend si i yni, ku edukimi ekonomik shpesh mbetet teorik, libri plotĂ«son njĂ« boshllĂ«k tĂ« madh. Ai Ă«shtĂ« i ilustruar me histori reale, i thjeshtĂ«zuar nĂ« gjuhĂ« tĂ« qartĂ«, i sistemuar nĂ« forma qĂ« mund tĂ« pĂ«rdoren gjerĂ«sisht nĂ« leksione, trajnime dhe seminare, si dhe i vlefshĂ«m pĂ«r sipĂ«rmarrĂ«sit e rinj, tĂ« cilĂ«t kĂ«rkojnĂ« njĂ« “udhĂ«zues fillestar” tĂ« besueshĂ«m.

Profesor Civici ka arritur të japë një analizë të thellë dhe të ekuilibruar të këtyre gjenive, duke e mbajtur narrativën larg romantizimit. Ndryshe nga shumë libra motivues perëndimorë he qasje pothuajse biografike, Civici ruan një qasje kritike. Ai studion jo vetëm sukseset e gjenive të biznesit, por edhe gabimet, krizën e tyre, konfliktet me rregullatorët, etikat e diskutueshme, marrëdhënien mes pushtetit ekonomik dhe atij politik.

Ky ekuilibër e bën librin të besueshëm dhe akademikisht tejet të vlefshëm. Me të, Civici ia ka dalë ta konceptojë dhe të na e sjellë me shumë ngjyra aktivitetin e biznesit Konceptimi i biznesit si kulturë, jo vetëm si aktivitet ekonomik i jep veprës atë përmasë të gjashtë shtesë, që e bën unikale.

Libri hedh një mesazh të rëndësishëm: biznesi është sa eksperiencë e jashtëzakonshme e jetuar, aq edhe vlerë shoqërore dhe kulturë. Ai kërkon mentalitet të hapur, inovacion të vazhdueshëm, të mësuarit gjatë gjithë jetës, respekt për kohën, si dhe ndërtim të vlerave, e jo vetëm të pasurisë. Ky dimension i qartë dhe i plotë kulturor është ndoshta kontributi më i madh i librit të Prof. Dr. Adrian Civicit.

Ai do të sjellë një ndikim të drejtpërdrejtë në politikëbërjen dhe edukimin publik ekonomik. Përtej lexuesit individual, libri ofron referenca që shërbejnë si material për politika mbi sipërmarrjen, bazë për reforma në arsimin profesional, literaturë për programet universitare të ekonomisë dhe menaxhimit, si dhe frymëzim për sektorin privat që kërkon modernizim.

NjĂ« ftesĂ« pĂ«r tĂ« ndĂ«rtuar “gjenitĂ« e biznesit” shqiptarĂ« tĂ« sĂ« ardhmes

NĂ« njĂ« vend me treg tĂ« vogĂ«l, ekonomi tĂ« brishtĂ« dhe emigracion tĂ« lartĂ«, Civici nxit njĂ« ide tĂ« rĂ«ndĂ«sishme: edhe ShqipĂ«ria mund tĂ« krijojĂ« gjenitĂ« e saj tĂ« biznesit, nĂ«se ndĂ«rtohen kultura e inovacionit, tregjet konkurruese, mbĂ«shtetja institucionale, mendĂ«sia e rrezikimit tĂ« matur dhe investimi nĂ« dije. Libri Ă«shtĂ« njĂ« thirrje pĂ«r tĂ« mos pritur vetĂ«m “heronjtĂ« globalĂ«â€, por pĂ«r tĂ« kultivuar mendjet kreative shqiptare.

“Sekretet e gjenive tĂ« biznesit” Ă«shtĂ« mĂ« shumĂ« se njĂ« libĂ«r pĂ«r ekonominĂ«. ËshtĂ« njĂ« guide pĂ«r mĂ«nyrĂ«n e tĂ« menduarit, njĂ« ftesĂ« pĂ«r ndryshim kulturor, njĂ« manual inspirues dhe njĂ« instrument edukativ qĂ« i mungonte tregut shqiptar. Kryevlera e tij qĂ«ndron tek aftĂ«sia  e Profesorit tĂ« talentuar pĂ«r tĂ« sjellĂ« pĂ«rvojat globale nĂ« realitetin tonĂ«s, duke dhĂ«nĂ« mĂ«sime qĂ« mund tĂ« shndĂ«rrohen nĂ« strategji konkrete suksesi. NĂ« njĂ« kohĂ« kur ShqipĂ«risĂ« i duhen ide tĂ« reja, kultura inovative dhe sipĂ«rmarrje e guximshme, libri i Prof. Dr. Civici Ă«shtĂ« njĂ« prej burimeve mĂ« tĂ« vlefshme tĂ« mendimit kritik dhe zhvillimor shqiptar nĂ« fushĂ«n e ekonomisĂ«./kb

Vit sfidues

Nga Ilir Kalemaj  Viti qĂ« lamĂ« pas ishte i mbarsur me sfida tĂ« shumta lokale, rajonale dhe globale. Fillimisht sĂ« brendshmi pamĂ« gremisje tĂ« mĂ«tejshme tĂ« standarteve demokratike, korrupsion endemik, sistemik dhe kapilar qĂ« i shartuar me krimin e organizuar na rezultoi deri nĂ« kapje shteti, duke tejkaluar skenarĂ«t mĂ« tĂ« çartur hollivudianĂ«. RrugĂ« tĂ« [
]

The post Vit sfidues appeared first on BoldNews.al.

20:16 “RrugĂ« qĂ« nuk vijnĂ« kurrĂ«!”

Last Updated on 28/12/2025 by Monika

Nga Klevis Bakillari

Edhe një vit tjetër deri në Tomorricë?
Pyetja që rëndon si faj politik mbi PS dhe një emergjencë infrastrukturore e vonuar.
Tomorrica nuk Ă«shtĂ« thjeshtĂ« njĂ« krahinĂ« e harruar nĂ« hartĂ«n administrative tĂ« ShqipĂ«risĂ«. ËshtĂ« truall historie, sakrifice dhe identiteti, njĂ« hapĂ«sirĂ« ku natyra dhe shpirti shqiptar janĂ« lidhur nĂ« mĂ«nyrĂ« organike me malin e shenjtĂ« tĂ« Tomorrit. E megjithatĂ«, sot Tomorrica gjendet shumĂ« e izoluar, shumĂ« e braktisur dhe dhumĂ« e pĂ«rdorur politikisht vetĂ«m nĂ« fushata!
Në qendër të këtij realiteti qëndron sigurisht vetëm Partia Socialiste.
ËshtĂ« e papranueshme qĂ« njĂ« zonĂ« me kĂ«tĂ« peshĂ« historike dhe simbolike tĂ« trajtohet sot si njĂ« fund rruge, pa rrugĂ«.
Ka potenciale natyrore dhe shpirtërore të pashfrytëzuara.
Mali i Tomorrit nuk është vetëm një destinacion turistik. Ai është simbol shpirtëror, mitologjik dhe fetar, i njohur ndër breza dhe komunitete. Tomorrica ka peizazhe alpine unike,
burime ujore,tradita kulturore e mikpritëse,potencial për turizëm malor, fetar dhe ekologjik.
Por pa rrugë, asnjë potencial nuk zhvillohet. Turizmi nuk ecën mbi lutje politike, por mbi asfalt, ura dhe lidhje funksionale.
Emergjenca infrastrukturore: rrugë që nuk vijnë kurrë!
Lidhja rrugore:
TomorricĂ« – Gramsh
TomorricĂ« – MoglicĂ«
nuk Ă«shtĂ« luks. ËshtĂ« domosdoshmĂ«ri jetike.
Çdo vit qĂ« kalon pa kĂ«to investime Ă«shtĂ« njĂ« vit i humbur, njĂ« premtim i thyer dhe njĂ« pĂ«rgjegjĂ«si politike e pambajtur e DeputetĂ«ve jo vetĂ«m tĂ« Skraparit, por edhe tĂ« Qarkut Berat.
Tomorrica ka nevojë për avokat politik, jo për menaxher pritjeje.
Edhe një vit tjetër deri në Tomorricë?
Kjo pyetje nuk Ă«shtĂ« retorike. ËshtĂ« akuzĂ« morale dhe politike. Sa vite tĂ« tjera do tĂ« presĂ« Tomorrica? Sa banorĂ« tĂ« tjerĂ« do tĂ« largohen? Sa mundĂ«si do tĂ« humbasin?
Tomorrica nuk kërkon lëmoshë. Kërkon drejtësi!Kujtesë!
Nëse nuk veprohet sot, nesër nuk do të ketë më kë të lidhësh me rrugë.

Qamilizmi shqiptar; “dum babĂ«n” edhe kur “baba’ e djeg!

Nga Boldnews.al Skandalet më të fundit në kupolën e lartë të qeverisë, me të superfuqishmen Belinda Balluku në prag arresti, apo batërdia me taksat qytetare të AKSHI-t, (mënyra e abuzimit mjaft e rëndë), janë arsye më shumë se të mjaftueshme për tu revoltuar dhe kërkuar përbysje të një pushteti, ndryshim, apo edhe garanci që ai [
]

The post Qamilizmi shqiptar; “dum babĂ«n” edhe kur “baba’ e djeg! appeared first on BoldNews.al.

Sëmuret Diella e Ramës, nuk ofron më shërbime!

Nga Boldnews.al Diella, e njohur si krijesa e RamĂ«s, nuk Ă«shtĂ« nĂ« gjendje tĂ« mirĂ«. Prej tre javĂ«sh ajo nuk po ofron shĂ«rbimet e kĂ«rkuara, pavarĂ«sisht numrit tĂ« madh tĂ« aplikimeve. BĂ«het fjalĂ« pĂ«r platformĂ«n “e-Albania”, e cila rezulton e bllokuar pĂ«r njĂ« numĂ«r shumĂ« tĂ« lartĂ« shĂ«rbimesh. Aplikimet pĂ«r rinovim ose pajisje pĂ«r herĂ« [
]

The post Sëmuret Diella e Ramës, nuk ofron më shërbime! appeared first on BoldNews.al.

14:05 “Sali Berisha Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« paranojak si Ramiz Alia nĂ« vitet ’90”

Last Updated on 27/12/2025 by EL

Nga Roland Bejko

Sot Ervin Salianji ka njoftuar një takim me demokratët në Shkodër. Ndërkohë sekretariati gëbelsian i propagandës në zyrat qëndrore të PD ka shpërndarë qarkoren e rradhës, të cilën mund ta lexoni në fund të komentit tim ????

Pasi e lexova SMS që Gëbelsi u ka shpërndarë anëtarëve të PD Shkodër, dola në këto dy përfundime;

1. Pasi mbaroi foltoret e veta plot shpifje, gĂ«njeshtra e premtime tĂ« bujshme se pĂ«r 6 muaj do pĂ«rmbyste RamĂ«n e korruptuar, Sali Berisha u pyet nga gazetarĂ«t me ç’financa i pagoi sallat ku zhvilloi aktivitetet e tij, u pĂ«rgjigj se, sallat ia vunĂ« nĂ« dispozicion kryetarĂ«t e bashkive pa pagesĂ«, pra falas”( tĂ« gjithĂ« kryetarĂ«t e bashkive nĂ« atĂ« kohĂ« ishin socialistĂ«).

2. Kur sulmonte selinë e PD për ta marrë me dhunë e me çdo kusht atë, televizionet nxorën me zë e figurë elementë të rrezikshëm të botës kriminale që shkelmonin dyer e dritare, të njohur si pjesë e trafikut ndërkombëtar të dënuar në Angli, për të cilën arsye Anglezët e shpallën Berishën non grata si të lidhur me ta.

Dihet tashmë se foltoret dhe gjithë operacionin për të hedhur në dorë PD me çdo kusht, e për ta kthyer atë në bunker që të mbronte veten dhe familjen nga drejtësia, i bëri me mbështetjen e botës së krimit.

Morali i fabulës?!

Saliu i gjykon të tjerët duke u nisur nga modeli personal i organizimit dhe zhvillimit të foltoreve.

Pra, i vendosur në presionin e krizës së paranojës ngaqë për herë të parë ka dalë dikush që organizon takime me demokratët në salla me pjesëmarrje më të lartë se vet Berisha, duke qenë ai kryetari i PD-së, duket që e ka humbur arsyen dhe po artikulon marrëzira në publik.

Situata qesharake në të cilën e ka vendosur veten Berisha, është e njëjta me atë të Ramiz Alisë në vitet 1990 kur u thoshte njerëzve mos shkoni në takimet e Partisë Demokratike se ajo është parti që u shërben interesave serbe në dëm të Kosovës; është parti që e kanë krijuar agjenturat e huaja për të mbështetur klasat e përmbysura reaksionare në dëm të interesave tona kombëtare, etj broçkulla të tilla.

Siç po e shikoni, berishizmi dhe punizmi ngjajnë si dy pika uji, asnjë dallim mes tyre: e njëjta gjuhë, i njëjti qëndrim, e njëjta retorikë, e njëjta propagandë me armiq e diversantë në rradhët e partisë.

Ps. Për ditën që Salianji doli nga burgu, komenti që kam bërë në TV ka qenë ky:

Saliu i ka dashur dhe i do “heronjtĂ«â€, se i duhen pĂ«r retorikĂ« politike pĂ«r tĂ« frymĂ«zuar turmat e pĂ«r tĂ« sulmuar kundĂ«rshtarĂ«t politikĂ«. Ama “dashurinĂ«â€ e ka tĂ« kushtĂ«zuar: i do ose nĂ« varr tĂ« vdekur, ose tĂ« mbyllur nĂ« burgje!
TĂ« gjallĂ« dhe aktivĂ« nĂ« liri, “heronjtĂ«â€ i prishin punĂ«, i zĂ«nĂ« diellin, dhe pĂ«r kĂ«tĂ« arsye i shpall armiq, i pĂ«rjashton, i denigron dhe i demaskon publikisht siç dinĂ« tĂ« bĂ«jnĂ« komunistĂ«t me kundĂ«rshtarĂ«t e tyre.

Siç dhe po ndodh, apo jo?/E.T

12:20 “Mos u pĂ«rpiq
”

Nga Adrian Thano 

Analiza e Fatos TarifĂ«s mbi “nomenklaturĂ«n kryeministrore” botuar sot nĂ« DITA i kap me saktĂ«si simptomat e njĂ« pushteti tejet tĂ« centralizuar.

Vendimmarrja nĂ« ShqipĂ«rinĂ« e sotme ka pushuar sĂ« qeni pĂ«rfaqĂ«suese. Ajo na rridhka tani pingul, me vrik e me nerv, nga “maja e vetmuar” (siç e pĂ«rshkruan veten kryeministri nĂ« intervista), kĂ«tu “poshtĂ«â€, tek ne plebejtĂ«. Jo pĂ«r ta diskutuar, sepse gjithçka qenka vendosur tashmĂ«, por pĂ«r ta zbatuar.

“Lart”, vetmia e pushtetit qĂ« shijohet me verĂ« tĂ« shtrenjtĂ«. “PoshtĂ«â€, rutina e bindjes.

Por kjo “nomenklaturĂ«â€ e re e tri-katĂ«r dekadave tĂ« fundit nuk lindi sot. As nuk shpjegohet vetĂ«m me sjelljen e njĂ« kryeministri. PĂ«r ta kuptuar plotĂ«sisht nga ’90 e kĂ«tej, Ă«shtĂ« e nevojshme tĂ« kthehemi te momenti kur nisi tĂ« rindĂ«rtohet.

ËshtĂ« e vĂ«rtetĂ« qĂ« “revolucioni” i heronjve tĂ« rremĂ« tĂ« Dhjetorit hodhi themelet e njĂ« modeli ku gjithçka ngrihet mbi fasadĂ«n. KĂ«tĂ« e kemi theksuar jo pak herĂ«. Por unĂ« dua tĂ« ndalem te viti 2008, kur marrĂ«veshja Rama–Berisha dhe ndryshimet kushtetuese qĂ« pasuan vunĂ« gurin e parĂ« tĂ« njĂ« tjetĂ«r shtrese tĂ« pushtetit tĂ« pĂ«rqendruar.

Ketu duhet hapur nje paranteze e rende, sepse nuk behet fjale vetëm per një manovër politike, por edhe per shkelje mbi gjakun e femijeve dhe te pafajshmeve te Gërdecit.

Kjo e bën dyfish të rëndë atë marrëveshje, pasi Berisha e perdori edhe per te mbrojtur veten dhe rrethin e tij nga pergjegjesia për Gërdecin. Ndërsa Rama, nga ana tjeter, e pranoi dhe e shfrytezoi ate gjak te pahetuar si monedhe per te ndërtuar autoritetin qe nuk e kishte ende brenda PS.

Episodi simbolik mbetet ai i spitalit, ku Rama shkon, i hedh doren ne qafe Berishes. Politika shqiptare prodhoi imazhin më cinik te pajtimit. Dy burra pushteti, te bashkuar mbi nje tragjedi te pambyllur, duke i dhene njeri-tjetrit garanci mbijetese politike.

E kryen pra atë pazar që zbrazi në vijim parlamentarizmin nga përmbajtja por edhe dhanë mesazhin që pushteti mund te shkele mbi gjak, nese kjo garanton  kontroll politik. Sic edhe ri-ndodhi në 21 janar.

PĂ«r mua, centralizimi i sotĂ«m qĂ« analizon Tarifa nĂ« shkrimin e tij Ă«shtĂ« vazhdimĂ«si e atij kompromisi. Analiza e “nomenklaturĂ«s kryeministrore” fiton mĂ« shumĂ« kuptim kur shihet si faza e fundit e kĂ«saj qĂ« nisi nĂ« 2008. Kalbja e PS-sĂ«, gjithashtu.

Vetëm duke e pranuar këtë vazhdimësi, ky debat për demokracinë mund të shkojë përtej personave dhe të prekë rrënjën e problemit.

Kjo temë është ngritur shpesh dhe me këmbëngulje ndër vite, veçanërisht nga i ndjeri Moikom Zeqo, i cili e denonconte në vijimësi në DITA marrëveshjen e 2008-s si goditje themelore ndaj përfaqësimit dhe sovranitetit të votës. Edhe Pëllumb Xhufi apo autori Artan Duka i kanë mëshuar në analizat e tyre këtij qëndrimi, pra është një kritikë e hershme që kjo gazetë e ka mbajtur gjallë.

Nuk ka nevojë të përsëritim që ndryshimet kushtetuese të 2008-s e kthyen parlamentin në sallën noteriale të kryetarëve. Qytetari u përjashtua nga zgjedhja reale.

Por ja ta zemë se ua falëm me dëshirë mbretërve tanë lakuriq të drejtën e sovranit për të zgjedhur. Përse këta nuk afrojnë njerëz me integritet? Pse zgjedhin mediokritetin dhe madje rrugacët ordinerë siç po del së fundmi? Nga padija?

Jo. Nga nevoja strukturore e pushtetit. Ky sistem nuk mbijeton me njerëz të mirë, por me individë të varur. Një deputet i vërtetë flet vetë, krijon opinion, kundërshton kur duhet, ndërton profil publik. Një pupac me kostum nuk ka bazë elektorale, nuk ka autoritet publik, nuk ka plan B politik. Pra është totalisht i kontrollueshëm.

Ky është modeli ideal për një kryetar që nuk mundet të qeveris përmes debatit.

Ajo qĂ« mĂ« shqetĂ«son nĂ« fakt nuk janĂ« emrat e pupacĂ«ve. Problemi Ă«shtĂ« mĂ« i gjerĂ« se ajo sallĂ« parlamenti qĂ« nuk e meriton emrin qĂ« mban. ËshtĂ« mesazhi i pashkruar i kĂ«tij sistemi qĂ« bĂ«n dĂ«min e madh. Ai del jashtĂ« asaj salle. MOS U PËRPIQ – thotĂ« ky mesazh. Mos u lodh tĂ« jesh i aftĂ«, mos u mundo tĂ« jesh i ndershĂ«m, mos u pĂ«rpiq tĂ« mendosh ndryshe. Nuk shpĂ«rblehet as dija, as karakteri, as guximi, shpĂ«rblehet BINDJA.

Ky sinjal që shoqëria e lexon në listat e pushtetit ku ngjiten vazhdimisht njerëz mediokër, të padallueshëm dhe pa peshë është pasoja më e rrezikshme e modelit për të cilin po flasim.

Sepse kjo nuk prodhon vetëm parlament të dobët, por edhe qytetarë të dorëzuar. Ndaj ambiciozët largohen, kurse të tjerët heshtin. Mesatarja kthehet në normë, shikoni vetëm fjalorin e rrugës që mbizotëron gjithandej e më pas të tjerat.

Në këtë kuptim, mediokriteti në lista nuk është aksidental. Ndryshe nuk do ishte kaq masiv. Do kishim tre a katër torollakë dhe aq. Por jo. Kjo tashmë është një pedagogji e plotë shoqërore.

Pastaj shikoni se si pikërisht arkitektët e këtij mediokriteti masiv ankohen sot për popullin apatik. E mësojnë çdo ditë këtë shoqëri se përpjekja është e kotë, dhe pastaj habiten kur shohin rezultatet e mësimit të tyre. Krijojnë apatinë dhe më pas e vënë në bankën e të akuzuarve.

A ka ironi më të hidhur? Cfarë dallkaukësh qesharakë!/K.M

17:50 Edison Ypi: Ju vidhni

Nga Edison Ypi

Ju duruat pushtimet, vuajtjet, nĂ«nshtrimet, turpĂ«rimet, etjen, urinĂ«, shijuat pavarĂ«sinĂ«, mirĂ«pritĂ«t MbretĂ«rinĂ«, i thatĂ« peqe-lepe DiktaturĂ«s, kalitĂ«t me duart tuaja prangat, duartrokitĂ«t demokracinĂ«, pluralizmin, provuat kurbetin, arratinĂ«, trafiqet, piramidat, zbrazĂ«t tunelet e armĂ«ve, mbushĂ«t shtĂ«pitĂ« me kalashnikova, bomba, granata, mortaja, eksploziva, tritola, dinamita. S’latĂ« tĂ« bardhĂ« pa nxirĂ«, s’latĂ« tĂ« zezĂ« pa bĂ«rĂ«. Por kurrĂ«, kurrkund, pĂ«r asnjĂ« çast, pĂ«r asnjĂ« arĂ«sye apo rrethanĂ«, nuk hoqĂ«t dorĂ« nga qefi i kahershĂ«m, orgazma e preferuar, zanati shekullor, vjedhja, grabitja, xhvatja, hajnia.

Jo flisni e bĂ«rtisni pĂ«r BesĂ«n qĂ« nuk e mbani, pĂ«r Moralin qĂ« nuk e keni, pĂ«r TraditĂ«n qĂ« nuk e respektoni, pĂ«r KulturĂ«n dhe Artin qĂ« s’ja keni haberin. Por e vetmja gjĂ« qĂ« dini tĂ« bĂ«ni, Ă«shtĂ« vjedhja.

Juve perfeksionistat e hajdutllëkut që vjedhjen e keni si ajrin që thithni, si ujin që pini, si bukën që hani, si mishi që kafshoni, të gjithëve ju një nga një; Kolera ju hëngërt, zgjebja ju përpiftë, sytë ju dalçin, veshët ju shurdhofshin, gjuha ju thaftë, dheri ju mbuloftë, zjarri i Xhehenemit ju djegtë.

Sharjet dhe mallkimet si; Jeta ju sterroftĂ«, nata ju shkretoftĂ«, mĂ«ngjezi mos ju gjet’ë, dielli ju djegtĂ«, acari ju ngriftĂ«, janĂ« komplimenta pĂ«r ju qĂ« vidhni.

Juve që vidhni, sytë ju nxjerrshin me gozhdë, gishtat ju prefshin me gërshërë, krahët ju thefshin me sqepar, këmbët u mpifshin me gjilpërë, sepse ju hajdutëve që vidhni këto nuk ju duhen për asgjë tjetër, veçse për të vjedhur.

Juve që vidhni, e mira është, shtigjet ua zënshin ferrat dhe gurët, rrugët jua shembtë shiu, Benzi ju përplastë ju bëftë copa pas shkëmbit, rënshi bashkë me furgon në humnerë, ju martë lumi me gjithë autobuz ju çoftë në det, kali, mushka, gomari ju ngordhtë, trenat ju dalçin nga shinat, biçikletat ju çpofshin, aeroplanat u rrëxofshin, tragetat u mbytshin, se ju kudo ku shkoni, shkoni për të vjedhur.

Ju qĂ« vidhni, se keni problem tĂ« vidhni, jo vetĂ«m sendet, paret, punĂ«n, djersĂ«n, pronat. Ju qĂ« vidhni, vidhni edhe  jetĂ«t, fatin, fatkeqĂ«sinĂ«, vuajtjet, peripecitĂ«, dhe gjithçka qĂ« s’ështĂ« e juaja, por e tjetrit.

Ju hajdutat qĂ« vidhni, s’ndaleni sĂ« vjedhuri as para turpit tĂ« turpeve, turpit mĂ« tĂ« madh qĂ« ekziston; tĂ« paguheni me pare tĂ« vjedhura.

Ju që vidhni, vidhni edhe të vjedhurën e vjedhur shumë herë më parë se ta vidhni ju që vidhni.

Ju vidhni edhe shokun, mikun, kolegun, eprorin, inferiorin. Edhe nonën dhe babën, motrën, vëllain, çunin, gocën, nipin, mbesën. Morpo edhe veten e vidhni ju që vidhni. Askend nuk e lini pa e vjedh ju qelbësirët që hiqeni të pastër, ju gropat e haleve që mbaheni të ndershëm.

Ju mor legena, ju mor burracakë, ju mor rrugaçë të pa Dine e pa Iman, ju që vidhni gjithçka që ju sheh syri, ua nuhat hunda, ua prek dora, ua ka ënda, u vete mendja, ju vidhni edhe atë që villni, ju edhe vjedhjen e vidhni.

Turpi, turpĂ«rimi, dĂ«nimi, pushkatimi, varja, burgu, rrahja, internimi, vuajtja, tortura, asgjĂ« e tillĂ« s’ju ndal me vjedh ju o faqezinj qĂ« vjedhjen s’e keni aspak problem, por veçse zbavitje, veçse dĂ«frim.

Ju hajduta, ju hajna, ju plehra, me j’u shajt me libĂ«r shpie, me ju pĂ«shty nĂ« surrat, me ju hedh nĂ« gropĂ« zifti tĂ« nxehtĂ«, nĂ« furrĂ« tĂ« gĂ«lqeres sĂ« pashuar, nĂ« kazan tĂ« valuar, me j’u kavĂ«rdis pa vaj nĂ« tigan, kokĂ«n te trungu i kasapit me ua vu, mbi turrĂ« drush me j’u shkrumu, me ju myt nĂ« det, me ju braktis nĂ« njĂ« ishull tĂ« shkretĂ«, i keni pak.

ÇfarĂ« meritoni ju o legena me ju largu, me ju bo pĂ«rgjithmonĂ« sikter qĂ« tĂ« mos ktheheni kurrĂ«, Ă«shtĂ« me ju hedh jashtĂ« orbitĂ«s sĂ« sistemit diellit. Por ju qĂ« vidhni jeni aq tĂ« pasionuar me vjedh dhe aq tĂ« vendosur me xhvat, sa edhe nga Kozmosi vini, ktheheni pĂ«r me ushtru zanatin e pamoralshĂ«m, tĂ« turpshĂ«m dhe tĂ« dĂ«nueshĂ«m, tĂ« hajdutit.

O burra tĂ« kalitim durimin mos na mbarojĂ«, tĂ« forcojmĂ« nervat mos na kĂ«puten, tĂ« kursejmĂ« lotĂ«t mos na shterrin. S’ka mĂ«nyrĂ« tjetĂ«r me mbetĂ« gjallĂ« nĂ« kĂ«tĂ« vend hajdutash tĂ« pakurueshĂ«m./K.M

Jemi dhe nuk jemi nĂ« krizë !?

Last Updated on 26/12/2025 by Monika

Nga Fejzo Subashi

NĂ«se dikush do tĂ« na pyeste sot: “A Ă«shtĂ« ShqipĂ«ria nĂ« krizĂ«?”. “PĂ«rgjigjja nuk do tĂ« ishte as “po” e prerĂ«, as “jo” bindĂ«se. ShqipĂ«ria ndodhet nĂ« njĂ« gjendje paradoksale, ku zhvillimi dhe degradimi ecin paralelisht, ku progresi shihet me sy, por nuk ndihet me shpirt.
Nga njëra anë, realiteti flet për; ndërtime, rrugë, autostrada, tunele, projekte madhore infrastrukturore dhe një shtet që formalisht duket se funksionon. Statistikat flasin dhe raportojn për ekonomi me rritje të qëndrueshme për vitin 2025, ndërsa buxheti për vitin 2026 parashikohet me theks social dhe me rritje të ndjeshme, në përmirësimin e jetës dhe mirëqenies së qytetarëve. Negociatat për anëtarësim në Bashkimin Europian janë hapur dhe avancojnë me ritme të kënaqshme, duke e vendosur Shqipërinë më afër familjes europiane sesa kurrë më parë.
Por nga ana tjetër; përditshmëria e qytetarit tregon një tablo krejt tjetër.
Korrupsioni Ă«shtĂ« shndĂ«rruar nĂ« njĂ« fenomen horizontal dhe vertikal: nga qeliza mĂ« e vogĂ«l e administratĂ«s, deri nĂ« majat e pushtetit dhe “trurin” e shtetit. Ligji ekziston, por drejtĂ«sia perceptohet si selektive dhe vĂ«shtirĂ« ta arrish atĂ«. Institucionet funksionojnĂ«, por besimi tek ato Ă«shtĂ« i ulĂ«t, pĂ«r tĂ« thĂ«nĂ« qĂ« nuk ekziston fare.
Në këtë realitet, ajo që lë më shumë për të dëshiruar dhe shuan çdo shpresë është roli i opozitës. Ky është ndoshta dështimi më i madh politik i këtyre viteve tranzicion, apo në shtetin pluralist. Opozita shqiptare fatëmirësisht ekziston de jure dhe de facto, por fatëkqësishtë mungon si alternativë reale, apo si mundësi dhe shpresë për ndryshim. Ajo është e fragmentuar, pa objektiva të qarta dhe pa vizion.
Premtimet e saj pĂ«r protesta madhĂ«shtore, pĂ«r rrĂ«zim pushteti, pĂ«r “shporrje me kuç e maç” tĂ« QeverisĂ« Rama dhe mazhorancĂ«s mĂ« jetĂ«gjatĂ«, pĂ«rsĂ«riten vazhdimisht, por mbeten vetĂ«m fjalĂ«. Realiteti i premtimeve dhe veprimi praktik i saj, shpesh i ngjan fabulĂ«s sĂ« Mezhgorallinjve: TĂ« cilĂ«t nĂ« darkĂ« bĂ«jnĂ« shkopinjtĂ« gati, se do vrasin e presin PeshtanakĂ«to, nĂ« mĂ«ngjes i thyejnĂ« vetĂ«.
Shoqëria shqiptare dhe biznesi janë po aq kontradiktorë. Shajnë qeverinë, ankohen për sistemin, por nuk identifikohen realisht me asnjë alternativë. Një pjesë nuk ikën plotësisht, por as nuk qëndron me bindje. Ikën në Europë, por shpesh as atje nuk gjejnë qetësi.
Kjo nuk Ă«shtĂ« krizĂ« urie dhe as krizĂ« mbijetese. ËshtĂ« njĂ« krizĂ« besimi, pĂ«rfaqĂ«simi dhe kuptimi. ShqipĂ«ria nuk Ă«shtĂ« njĂ« vend qĂ« po shembet, por njĂ« vend qĂ« po ngec. Ajo tĂ« jep pĂ«rshtypjen e njĂ« shoferi qĂ« mbanĂ« kĂ«mbĂ«n nĂ« gaz, por gomat e makinĂ«s xhirojnĂ« nĂ« baltĂ«. FatĂ«keqsisht pĂ«r njĂ« vend ngecja Ă«shtĂ«, jo vetĂ«m mĂ« e keqija, por mĂ« e rrezikshme se kriza.
Prandaj, pĂ«rgjigjja Ă«shtĂ« e qartĂ«: Ne jemi nĂ« krizĂ« sepse kemi mĂ«suar tĂ« jetojmĂ« me tĂ«. Ne nuk bĂ«jmĂ« dot pa kriza. MĂ« e keqja Ă«shtĂ« se ne pa ndĂ«rkombĂ«tarĂ«t, jo vetĂ«m qĂ« nuk e zgjidhim dot krizĂ«n, por mbetemi mot e jetĂ« me krizĂ«n. NĂ« kĂ«tĂ« far feje dhe ferexhe ku gjendemi dhe jemi katandisur vĂ«shtirĂ« tĂ« pranojmĂ« , e pa mundur tĂ« themi me plot bindje se jemi nĂ« krizĂ«, ashtu si mund tĂ« themi me po aq krenari dhe siguri se ne nuk jemi nĂ« krizë  Hajde merre vesh dhe pastaj bĂ«ji derman dhe jepi dum 


21:13 2025, anatomia e përplasjes së madhe SPAK-mazhorancë

Last Updated on 25/12/2025 by EL

Ylli Pata

Sipas figurës stilistike të Edi Ramës që e ka përdorur rëndom prej dy vitesh tashmë, drejtësia e re, fëmija I ri I shtetit të lindur prej vullnetit të mazhorancës e ka plagosur në shumë vende mazhorancën.

Po sipas Ramës, kjo ka qenë kosto e një procesi shtetformues, një lloj modeli për të treguar se eksperimentet I bjënë në trupin e vet.

Megjithatë, realiteti është përtej metaforave apo edhe stilistikës. Drejtësia e re, përkatësisht SPAK, ka një eskortë politike luxuru, që do të thotë SHBA dhe BE, që I k lejuar të lëvizë fort për ta bërë plagosjen e mazhorancës letale-vdekjeprurëse.

Në shkurt, pak muaj para zgjedhjeve parlamentare arrestoi në zyrë kryebashkiakun e Tiranës, Erion Veliaj, të cilin e ka mbyllur brenda në paraburgim, duke e trajtuar si peng, e pas 11 majit hodhi bombën tjetër të madhe, ku ka hapur një gropë të madhe në mazhorancë. Atë të shpalljes si të pandehur të zv.kryeministres Belinda Balluku, të cilën ka tentuar ta shkarkojë nga funksioni, ka kërkuar të arrestojë, e në publik ka hedhur një sasi masive municioni për ta denigruar.

NĂ« 2025-n, ajo qĂ« Edi Rama e quan fĂ«mija mĂ« europian I socialistĂ«ve-drejtĂ«sia e re, e ka qĂ«lluar dy herĂ« fĂ«r zemrĂ«s trupin e mazhorancĂ«s. Synimi nuk ka dyshim qĂ« Ă«shtĂ« rrĂ«zimi I trupit tĂ« kĂ«tij “pĂ«rbindshi” politik, pĂ«r tĂ« cilin Ă«shtĂ« I shokuar çdo faktor ndĂ«rkombĂ«tar qĂ« ka lidhje me ShqipĂ«rinĂ«, apo merret me tĂ«.

Nëse dikush e mban mend Samitin e BE-së në Tiranë pas zgjedhjeve të 11 majit, përkatësisht më 15 maj, skena më epike është kur kancelari I ri gjerman, Friedrich Merz, I drejtoj katër gishtat Edi Ramës, si përkthim i mandatit të katërt.

Pas asaj katërshe të njeriut më të fuqishëm të Europës, shpërthyen teoritë e fantazitë: Katër mandate tiii? Ore si ja bën? Je në metro ti, me katër mandate, ku të çon mushka? Edhe në qofshin thjeshte prodhim fantazie, pyetjet për katrën, Edi Ramës ja kanë bërë të gjithë mediat e rëndësishme që e kanë intervistuar.

Përgjigja ka qenë pikërisht drejtësia, reforma që ka sjellë një revolucion real dhe të vërtetë pas rrëzimit të komunizmit, të cilin edhe pjesëmarrësit e idealeve të dhjetorit e quajnë një lojë pallati.

Nuk ka një rast tjetër ku një institucion shtetformues të godasë kaq fort krijuesin e vet. E kjo goditje nuk ka qenë hapje hetimesh, procese të hapura e një odise gjyqesh, ku politikanët e mazhorancës të përballen me akuzat zyrtare të SPAK.

Jo, kanë qenë masa ekstreme, arreste me burg, regjim I fortë dhe i mbyllur në paraburgosje, situatë jo e barabartë në aksesin e dokumenteve, e mbi të gjitha një process publik denigrimi.

Jemi prej shkurtit të këtij viti e deri më sot, kur mazhoranca është nën rrethim nga SPAK-u i Altin Dumanit.

Përballë kësaj situate, mazhoranca ka fituar zgjedhjet parlamentare pa hedhur asnjë katapultë me zift të nxehtë kundër organit që e lindi, përveç disa shigjetave të shkurtëra në kohë të caktuara.

Ndërkohë që pas sulmit të fundit, përkatësisht rastit Balluku, mazhoranca hapo betejën me SPAK, duke e dërguar në kushtetuese. Por SPAK tentoi t mbyllë betejën brenda vitit, duke hapur fantazmagorinë e AKSH-it, ku bashkë me ramet e kompkjuterave llogariten edhe milionët e çokollatave, apo me tenderat e sfotwereve, qindra mijëra eurot e verave të shtrenjta. Ku apartamentet pësojnë një lëvizje numrash më keq se në krizën e 2008 në Wall Street dhe paratë në bankat e huaja lëvrisin si ari i John Mçgow në vitin 1992.

Së paku deri në ditën e Krishtlindjeve, nga kjo betejë palët mbahen në këmbë, por beteja e fortë pritet pas gjelit t detit.

Ta mendosh, nuk ishte kot ai deliri në panelet e panumërta që thonin se Rama nuk e ha dot gjelin e detit. Betejë që u kthye në epike, po në 2026 ka gjasa të marrë përmasa dramatike.

18:37 Kërshndella të paqta në Shqipëri e përtej

Last Updated on 25/12/2025 by EL

Eduard Zaloshnja

Vetëm 3 ditë para Kërshndellave, situata ishte e trazuar në Tiranë. Flakadanë dhe bomba molotovë u hodhën para Kryeministrisë, teksa një kryeopozitar 81-vjeçar tundte me furi një flamur shqiptar.

Por situata është qetësuar sot në ditën e Kërshndellave, kur 2025 vjet më parë, sipas legjendës, lindi Biri i Zotit. Dhe sipas asaj legjende, që vlerësohet statistikisht se e besojnë sot mbi 2.4 miliardë njerëz në botë, Jezui, Biri i Zotit, erdhi në Tokë për të sjellë paqe. Dhe paqja në këtë ditë të sotme sundon, të paktën përkohësisht. Këtu në Shqipëri, por edhe përtej


NĂ« ShqipĂ«ri, njerĂ«zit po e shijojnĂ« ditĂ«lindjen e Krishtit, pavarĂ«sisht se vetĂ«m 17.2% e banorĂ«ve tĂ« rritur besojnĂ« vĂ«rtet nĂ« tĂ« – siç rezultoi nga njĂ« sondazh qĂ« kreva vjet pĂ«r fondacionin gjerman KAS. SidoqoftĂ«, mesazhi paqĂ«sor i Jezuit, qĂ« rezonon tek 2.4 miliardĂ« njerĂ«z nĂ« botĂ«, duket se ka rezonuar edhe tek 1.9 milionĂ« banorĂ«t e rritur tĂ« ShqipĂ«risĂ«. Paqja mbizotĂ«ron sot nĂ« ditĂ«n e KĂ«rshndellave nĂ« mĂ«mĂ«dheun tonĂ«.

Dhe paqja duket se po mbizotëron edhe kudo në botë. Zot na ruaj nga ndonjë tragjedi të orëve të fundit, diku afër apo larg!

“Si janĂ« pĂ«rdorur fetĂ« nga burrat kundĂ«r grave
”

Last Updated on 25/12/2025 by Monika

Nga Ben Blushi

Gjatë bisedës që pata në Korcë për promovimin e romanit Jam Musliman fola edhe për karakterin shumë mashkullor të feve.

Të gjjtha fetë por sidomos Krishtërimi dhe Islami, janë përdorur nga burrat për të nënshtruar gratë.

Librat e shenjtë thonë se gratë duhet të mbulohen dhe të ulin shikimin për të frenuar epshin e burrave kurse burrave nuk ju kërkohet ky frenim.

Nëse të dyja gjinitë janë njëlloj të ekspozuara ndaj deshirës së trupit atëherë sic mbulohen gratë duhet të ishin mbuluar dhe burrat që të mos ndjellin epshin e grave.

Imagjinoni sikur kjo kërkesë fetare të ishte kthyer në zakon dhe burrat të ulnin sytë sa herë shikonin nje grua, sa shumë dhunë, dhimbje dhe vrasje do ishin shmangur nga historia e njerëzimit e mbushur me aq shumë krime që burrat i kanë bërë grave.

Për fat të keq fetë ia kanë dhënë burrave të drejtën për të vendosur mbi gratë.

Edhe Krishtërimi dhe Islami i kanë të gjjthë profetët meshkuj dhe asnjë profet i madh nuk është grua.

Këta profetë merrnin më shumë se një grua dhe shumë shpesh i trajtonin ato si skllave pavaresisht nga mosha e tyre.

Kjo praktikë ndiqet dhe sot në shumë vende sic ndodh edhe në romanin tim Jam Mysliman që tregon se si një burrë 70 vjec u martua me një vajzë 12 vjece.

Në këtë linjë mashkullore ka ecur edhe caktimi i njerëzve që duhet të rregullonin marrëdhënien mes Zotit dhe njerëzve.

Klerikët janë të gjithë burra.

Asnjë prift nuk është grua dhe asnjë imam nuk është grua.

Sa ndryshe do ishte raporti i njeriut me besimin sikur Papa të ishte një zonjë, apo sikur Peshkopët të ishin gra, apo sikur nëpër xhami ezani të këndohej nga zëri i bukur i grave.

Fetë do ishin më të bukura dhe shumë më paqësore.

Gratë do kishin fituar më shumë të drejta shekuj më parë.

Por kjo nuk ka ndodhur.

Burrat kanë mbajtur monopolin e punëve të Zotit duke përdorur Perëndinë për të dominuar familjen e tyre.

Ky aspekt mashkullor i feve është pa dyshim një nga më të errëtit.

Mjafton kaq për të kuptuar sesi fetë janë orientuar nga interesat e ngushta tokësore dhe aspak nga interesat e shoqërive ku kanë lindur.

Vetë Zoti është vizatuar si një misogjen që i ka dhënë më shumë të drejta burrave se grave dhe kjo është pranuar për fat të keq nga vetë gratë.

Që ditën e parë kur ka krijuar gruan nga një brinjë e burrit, Zoti ka vendosur të mbajë anën e burrave.

Mjafton kaq për të kuptuar se edhe vetë Zoti është krijesë e imagjinatës së burrave.

Zotin e kanë krijuar burrat duke i dhënë atij tiparet e tyre të ashpra dhe pandjeshmërinë e tyre.

Që herët në lashtësi burrat i janë përveshur skalitjes së imazhit të Zotit që ka jo vetëm tipare mashkullore por edhe mendësi mashkullore.

Zoti që krijon një grua nga brinja e një burri në të vërtetë shkon në drejtim të kundërt me ligjet e natyrës e cila ka vendosur se burri krijohet pra lind nga një grua.

Gjatë debatit në Korcë një nga të ftuarat më tha se në fenë e krishterë ka shenjtore.

ËshtĂ« e vĂ«rtetĂ«.

Por ato bëhen të tilla vetëm pas vdekjes.

Nëse nuk vdesin gratë nuk i shërbejnë Kishës si model.

AKSHI, Agjencia Kap, Sh
, Ik
!

Nga Boldnews.al AKSHI nĂ« letra ngjan bukur (Agjencia KombĂ«tare e ShoqĂ«risĂ« sĂ« Informacionit), qĂ« kryeministri ynĂ« na e shiti si “ShqipĂ«ria Digjitale”. Ky institucion sot ka ndryshuar emĂ«r dhe vendosĂ«si i kĂ«tij emri Ă«shtĂ« vetĂ« ai Edi Rama, ose babai i kĂ«saj krijese tĂ« frikshme. QĂ« nga krijimi i saj, plot 780 milionĂ« euro janĂ« [
]

The post AKSHI, Agjencia Kap, Sh
, Ik
! appeared first on BoldNews.al.

Diella, krijesa që po përvëlon të atin

Nga Andi Bushati TĂ« gjithĂ« ata qĂ« u habitĂ«n me DiellĂ«n sot e kanĂ« njĂ« pĂ«rgjigje. PĂ«rtjej bujĂ«s së  ministres sĂ« parĂ« virtuale nĂ« histori, qĂ« zaptoi nĂ« mĂ«nyrĂ« sensacionale faqet e shumĂ« mediave tĂ« mĂ«dha tĂ« botĂ«s, fshihej njĂ« plan meskin pĂ«r tĂ« vjedhur. Duke prezantuar tĂ« parĂ«n anĂ«tare tĂ« kabinetit, jo prej mishi [
]

The post Diella, krijesa që po përvëlon të atin appeared first on BoldNews.al.

07:15 Oda e sinkronitetit shekullor, kur data bëhet lajm dhe numrat marrin kuptim poetike

Nga Leonard Veizi

Krishtlindja e kĂ«tij viti nuk mbĂ«rrin thjesht si njĂ« datĂ« kalendarike, por si njĂ« ngjarje kozmike e shkallĂ«s njerĂ«zore, e mbushur me njĂ« detaj tĂ« rrallĂ«, gati mistik: 25.12.2025. PĂ«r herĂ« tĂ« parĂ« pas plot njĂ« shekulli, dita e kremtimit dhe viti bashkohen nĂ« njĂ« simetri tĂ« pĂ«rsosur vizuale, duke formuar tĂ« njĂ«jtin model numrash – “25”. Kjo nuk Ă«shtĂ« vetĂ«m njĂ« pĂ«rputhje; Ă«shtĂ« njĂ« varg i veçantĂ« kohor qĂ« nuk ka shkĂ«lqyer qĂ« prej Krishtlindjes sĂ« vitit 1925 dhe qĂ« nuk do tĂ« rikthehet deri mĂ« 2125. Plot njĂ«qind vjet pritje pĂ«r disa sekonda simbolikĂ«, qĂ« na ftojnĂ« tĂ« ndalemi.

Pëshpëritja e harmonizuar e kohës

Pse njĂ« rastĂ«si kaq e thjeshtĂ« dhe, nĂ« thelb, e parĂ«ndĂ«sishme, zgjon kaq shumĂ« vĂ«mendje dhe krijon lajm? Sepse, sado qĂ« pretendojmĂ« se jemi modernĂ« dhe tĂ« çliruar nga besĂ«tytnitĂ«, ne njerĂ«zit kemi njĂ« dobĂ«si tĂ« pashmangshme pĂ«r modelet dhe sinkronitetet. Kjo Ă«shtĂ« njĂ« lloj kĂ«naqĂ«sie instinktive, gati arketipale, pĂ«r ato çaste tĂ« shkurtra kur universi duket sikur merr frymĂ« thellĂ« dhe “vendoset nĂ« rresht” pĂ«rpara syve tanĂ«.

Kjo lojĂ« e numrave, pĂ«rtej vlerĂ«s sĂ« saj matematike zero, merr njĂ« ngarkesĂ« estetike tĂ« vetĂ«n, pothuajse poetike. Numrat ndĂ«rpresin funksionin e tyre utilitar dhe shndĂ«rrohen nĂ« njĂ« vepĂ«r arti vizuale, duke krijuar njĂ« ndjesi thellĂ«sisht tĂ« kĂ«ndshme rendi dhe harmonia. Dhe kur kjo simetri lidhet me Krishtlindjen – njĂ« festĂ« qĂ« Ă«shtĂ« gur themeli i kulturĂ«s dhe ritualeve tona – ajo fiton njĂ« rezonancĂ« emocionale tĂ« veçantĂ«.

Magjia e zgjedhur, roli i njerëzor i vrojtuesit

PĂ«r dikĂ«, kjo mund tĂ« jetĂ« thjesht njĂ« kuriozitet kalendarik, njĂ« detaj i lehtĂ« pĂ«r t’u shpĂ«rndarĂ« nĂ« epokĂ«n e viralitetit digjital. Por pĂ«r shumĂ« tĂ« tjerĂ«, ajo Ă«shtĂ« njĂ« “magji” e vogĂ«l vizuale qĂ« i shton njĂ« nuancĂ« tĂ« papĂ«rsĂ«ritshme ditĂ«s sĂ« madhe.

NĂ« njĂ« botĂ« ku vĂ«mendja jonĂ« rrĂ«mbehet nga kaosi i pĂ«rditshĂ«m, Ă«shtĂ« e natyrshme qĂ« njĂ« datĂ« kaq e rrallĂ« tĂ« bĂ«het njĂ« pikĂ« referimi kolektive. Ajo kthehet nĂ« fije tĂ« bisedave, nĂ« subjekt postimesh, nĂ« detajin e veçantĂ« tĂ« urimeve – njĂ« moment i vogĂ«l, por unik, qĂ« bashkon trashĂ«giminĂ« e thellĂ« tĂ« traditĂ«s me lojĂ«n e thjeshtĂ« tĂ« pĂ«rkohshmĂ«risĂ«.

Thelbi i palëkundur përballë ritmit misterioz

Megjithatë, le të mos harrojmë thelbin: Krishtlindja mbetet e njëjtë. 25 dhjetori është dhe do të jetë gjithmonë festë, rit, kujtesë, besim dhe bashkim familjar, pavarësisht nga formati numerik i vitit. Këto vlera janë të ngulitura dhe të palëkundura.

Por viti 2025 i jep kĂ«tyre festimeve njĂ« arsye shtesĂ«, delikate, pĂ«r t’u ndalur pak, pĂ«r tĂ« shkĂ«mbyer njĂ« buzĂ«qeshje kuptimplotĂ«, pĂ«r tĂ« kujtuar se edhe nĂ« rrĂ«mujĂ«n dhe shpejtĂ«sinĂ« e kohĂ«s, ka çaste qĂ« na rikujtojnĂ« ritmin misterioz dhe tĂ« fshehtĂ« tĂ« universit.

Ndoshta nuk ka magji objektive nĂ« vetĂ« shifrat, as ndonjĂ« parashikim tĂ« madh. Por ka diçka thellĂ«sisht njerĂ«zore, poetike dhe tĂ« çmuar nĂ« mĂ«nyrĂ«n sesi ne zgjedhim t’i shohim ato; nĂ« aftĂ«sinĂ« tonĂ« pĂ«r tĂ« gjetur bukurinĂ« nĂ« rendin e rastĂ«sishĂ«m. Dhe ndonjĂ«herĂ«, pĂ«r tĂ« festuar, mjafton pikĂ«risht kaq.

❌