TIRANĂ, 5 korrik /ATSH/ Kryeministri Edi Rama reagoi sĂ«rish sot lidhur me protestat qĂ« po mbahen prej mĂ« shumĂ« se njĂ« muaji nĂ« kryeqytet.
NĂ« njĂ« postim nĂ« rrjetet sociale, Kryeministri Rama ndau njĂ« mesazh drejtuar pjesĂ«marrĂ«sve nĂ« protestĂ«n e fundit dje nĂ« TiranĂ«, ndĂ«rsa nĂ« pamjet e publikuara shfaqet njĂ« arkĂ«mort, tĂ« cilin e mbanin nĂ« krahĂ« njĂ« grup protestuesish nĂ« bulevardin âDĂ«shmorĂ«t e Kombitâ.
â20 vjet mĂ« parĂ« arkĂ«morti u pĂ«rdor pĂ«r tĂ« ngjitur shkallĂ«t e kĂ«shtjellĂ«s sĂ« kryeministrisĂ« dhe i vdekuri u bĂ« mish pĂ«r top, duke i rĂ«nĂ« portĂ«s sĂ« saj si dikur nĂ« mesjetĂ«, pĂ«r tĂ« hedhur poshtĂ« qeverinĂ«. NdĂ«rsa mbrĂ«mĂ« arkĂ«morti u rishfaq si rezultati krejt i pritshĂ«m pĂ«r mua i njĂ« pĂ«rpjekjeje tĂ« orkestruar pĂ«r tĂ« thyer shkallĂ«t e ngjitjes mĂ« lart tĂ« kĂ«tij vendi, duke e kthyer kokĂ«poshtĂ« ShqipĂ«rinĂ« e ngritur mĂ« nĂ« fund nĂ« kĂ«mbĂ«, pas njĂ« gjunjĂ«zimi tĂ« gjatĂ«, politikisht, ekonomikisht, ndĂ«rkombĂ«tarishtâ, u shpreh Rama.
Duke bërë një paralelizëm mes dy kohësh, momentin e ceremonisë mortore të Azem Hajdarit në vitin 1998 dhe situatës së djeshme përpara godinës së Kryeministrisë, Rama bëri thirrje që protesta të mos përdoret si alibi për dhunë apo për përplasje politike, ndërsa theksoi rëndësinë e kujtesës historike për të mos humbur drejtimin e së ardhmes.
Postimi i plotë i kryeministrit Edi Rama:
TĂ« dashur flamingo
Kjo videokartolinë e trishtueshme është bërë për ata ndër ju që njëzet vjet më parë ishin fëmijë ose ende embrion në barkun e nënës;
për ata që, edhe pse atëherë ishin mjaftueshëm të rritur, Shqipërinë dhe Tiranën e asaj kohe i kanë lënë aq larg pas, sa sot u duken ose sikur nuk kanë ekzistuar kurrë, ose sikur kujtesa për të djeshmen është një barrë që i pengon të kërkojnë më shumë nga e sotmja;
dhe pĂ«r ata qĂ« u larguan nga ShqipĂ«ria e Tirana, por qĂ« sĂ« fundmi kthehen pĂ«r njĂ« rrugĂ« e dy punĂ«, nga njĂ« anĂ« pushime nĂ« ShqipĂ«rinĂ« e re tĂ« njĂ« realiteti tĂ« transformuar me reforma, punĂ«, mund e durim kolosal, nga ana tjetĂ«r dalje nĂ« protestĂ« pĂ«r njĂ« âShqipĂ«ri tĂ« reâ.
Një Shqipëri çelësash magjikë, në emër të së cilës kërkohet që kontrata zgjedhore me popullin të shkelet me autokolona makinash të veshura kuqezi.
Predikohet që institucionet demokratike duhet të shënjestrohen e çlirohen me forcë si kështjella armike.
Justifikohet dhuna ndaj të zgjedhurve të popullit që duhen penguar të hyjnë e dalin nga puna në Kuvendin e Shqipërisë.
Dhe pĂ«rcaktohet nga njĂ« âpopullâ i vetĂ«shpallur nĂ« rrugĂ«, se kush Ă«shtĂ« atdhetari e kush tradhĂ«tari, kush shkon nĂ« burg, kush ndĂ«shkohet e kush lĂ«vdohet.
Nuk Ă«shtĂ« qĂ«llimi im tâju them se ishit gabim, pĂ«rderisa protesta juaj u katandis nĂ« njĂ« kopje tĂ« zmadhuar tĂ« protestave tĂ« shĂ«mtuara tĂ« kĂ«netĂ«s politike.
Jo, ju nuk ishit aspak gabim kur u ndjetĂ« tĂ« zĂ«nĂ« nĂ« njĂ« kurth problemesh mĂ« tĂ« mĂ«dha se sa fuqia juaj pĂ«r tâi zgjidhur dhe ku gjetĂ«t njĂ«ri-tjetrin me sekĂ«llditĂ« e me shpresat tuaja.
Jo, ju nuk jeni gabim as sot nëse ndiheni mirë duke u njehsuar si një bashkësi e madhe njerëzish nga të gjitha rrugët e jetës, me zogjtë, me natyrën, me tokën, me atdheun, me Shqipërinë.
Jo, ju nuk jeni gabim, që kërkoni të ngriheni mbi përditshmërinë e zakonshme dhe të kërkoni nga ky vend shumë më tepër sesa është arritur deri më sot.
Kjo nuk është vetëm e drejtë. Kjo është e nevojshme.
Dhe sado çuditshĂ«m mund tâju tingĂ«llojĂ«, unĂ« ju jam falenderues pĂ«r dritĂ«n e shpresĂ«s dhe tĂ« alarmit qĂ« ju ndezĂ«t me energjinĂ« e protestĂ«s suaj paqĂ«sore, po kjo Ă«shtĂ« njĂ« bisedĂ« mĂ« e gjatĂ« pĂ«r njĂ« ditĂ« tĂ« afĂ«rt.
ĂshtĂ« e drejta juaj tĂ« kĂ«rkoni nga jeta nĂ« kĂ«tĂ« vend, shumĂ« mĂ« tepĂ«r se sa Ă«shtĂ« arritur nĂ« harkun kohor mes arkĂ«mortit qĂ« 20 vjet mĂ« parĂ« kishte brenda njĂ« tĂ« vdekur dhe arkĂ«mortit qĂ« mbrĂ«mĂ«, nĂ« tĂ« njĂ«jtin bulevard, kishte brenda humnerĂ«n mes jush dhe atyre qĂ« dritĂ«n e protestĂ«s suaj e futĂ«n nĂ« njĂ« arkĂ«mort.
20 vjet më parë arkëmorti u përdor për të ngjitur shkallët e kështjellës së kryeministrisë dhe i vdekuri u bë mish për top, duke i rënë portës së saj si dikur në mesjetë, për të hedhur poshtë qeverinë. Ndërsa mbrëmë arkëmorti u rishfaq si rezultati krejt i pritshëm për mua i një përpjekjeje të orkestruar për të thyer shkallët e ngjitjes më lart të këtij vendi, duke e kthyer kokëposhtë Shqipërinë e ngritur më në fund në këmbë, pas një gjunjëzimi të gjatë, politikisht, ekonomikisht, ndërkombëtarisht.
Po, ishte krejt i pritshëm për mua. Sepse nuk është as e para dhe as e fundit Shqipëria, ku duar të stërvitura armiqsh e dashakëqinjsh të shoqërive demokratike (me fatet e lidhura me Bashkimin Europian a me Shtetet e Bashkuara), hyjnë, marrin nën kontroll e bëjnë çmos të devijojnë në dëm të këtyre shoqërive, protesta që lindin si shprehje ndjenjash të sinqerta nga barku i shoqërisë, jo nga konspiracionet ndërkombëtare.
Natyrisht, ato duar e marrin nĂ«n kontroll njĂ« protestĂ« edhe falĂ« zellit tĂ« sallahanĂ«ve qĂ« ka çdo vend, e qĂ« kĂ«tu janĂ« tĂ« mirĂ«njohur nga tĂ« gjithĂ«, llapaqorrat me shokĂ«, tĂ« cilĂ«t kujtuan se u bĂ« bulevardi kos dhe e rrethuan menjĂ«herĂ« protestĂ«n tuaj, si hienat sorkadhen. Pas hutimit tĂ« fillimit, hynĂ« nĂ« lojĂ« edhe ujqit e lodhur tĂ« RrugĂ«s sĂ« ShpresĂ«s, qĂ« pĂ«r tâu maskuar si patriotĂ« i dhanĂ« hov tregtisĂ« sĂ« qelesheve nĂ« mes tĂ« vapĂ«s. E kur ju nisĂ«t tĂ« shtegtoni nga bulevardi duke krijuar boshllĂ«qe pĂ«r fotografitĂ« â200 mijĂ«sheâ tĂ« medias ndĂ«rkombĂ«tare, u mobilizuan edhe çakenjtĂ« e âdiasporĂ«sâ nga Prishtina e nga Tetova, tĂ« cilĂ«t panĂ« nĂ« bulevard vatrĂ«n e shumĂ«pritur pĂ«r benzinĂ«n e tyre tĂ« urrejtjes ndaj TiranĂ«s zyrtare, ku sâkanĂ« gjetur dhe sâkanĂ« pĂ«r tĂ« gjetur asnjĂ« hapĂ«sirĂ« pĂ«r tĂ« zhvilluar deliret e tyre nacional-folklorike. Sepse Tirana Ă«shtĂ« kryeqyteti i EuropĂ«s sĂ« Ballkanit, jo kryeqeleshe iluzionesh nacional-komuniste, nacional-islamiste apo nacional-izolacioniste.
Sigurisht qĂ« ato duar e ato forca qĂ« janĂ« pĂ«rzier nĂ« çorbĂ«n e arkmortit, nuk e kontrollojnĂ« njĂ«ra-tjetrĂ«n apo mĂ« saktĂ«, kanĂ« papajtueshmĂ«ri ekstreme mes njĂ«ra-tjetrĂ«s. Por asnjĂ« papajtueshmĂ«ri sâka rĂ«ndĂ«si sot pĂ«r to, sepse sot i bashkon, disa me vetĂ«dije e shumĂ« tĂ« tjerĂ« qorrazi, qĂ«llimi i errĂ«t pĂ«r ta ndalur ShqipĂ«rinĂ« dhe kthyer sĂ« prapthi, mu nĂ« kilometrat fundit tĂ« rrugĂ«s shumĂ«shekullore drejt diellit qĂ« lind ku perĂ«ndon. Po as kjo nuk Ă«shtĂ« njĂ« bisedĂ« pĂ«r sot, aq mĂ« tepĂ«r qĂ« ju sâkeni asnjĂ« lidhje me ta.
Sot ka një gjë kryesore për të thënë. Ajo protestë nuk është më e juaja të dashur flamingo! Ju jeni bërë, pa autorizimin tuaj dhe jashtë dëshirës suaj, alibia e një arkëmorti të rikthyer në bulevard si shëmbëlltyrë e mallkimit që e ka ndjekur Shqipërinë qysh prej vitit 1912; duke përdorur gjithmonë atdheun, flamurin dhe sovranitetin si lëndë të para për të ushqyer urrejtjen mes shqiptarëve dhe si gozhda ndëshkimi që, më shumë se një herë, e kanë kyçur këtë vend në humnerën brenda atij arkëmorti.
Ama kjo videokartolinë e trishtë nuk është kurrësesi një thirrje, që ju të hiqni dorë nga ndjenjat e mendimet që ju bënë bashkë. Jo, kjo është vetëm një ftesë miqësore që ju të mos hiqni dorë në asnjë mënyrë nga kujtesa. Sepse historia nuk është një barrë nga e cila shpëtojmë duke e flakur jashtë vëmendjes sonë, po është busulla që nuk na lejon të humbasim rrugën tonë.
Kush harron nga vjen, nuk di më se ku po shkon.
Love!
/e.i/r.e/
The post Rama: Ajo protestë nuk është më e juaja të dashur flamingo! appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.