Një ushtrim hipotetik për kalim nga një fabrikë konkrete te një strategji e matshme e zinxhirit të vlerës
Â
Nga Antonin Braho, ekspert i çështjeve makroekonomike dhe analist të dhënash
ParantezĂ«: Ky shkrim vijon debatin e hapur nĂ« âMonitorâ, pĂ«r njĂ« bazĂ« prodhuese mĂ« tĂ« thellĂ« nĂ« ShqipĂ«ri.
QĂ«llimi nuk Ă«shtĂ« tĂ« shpallĂ« âsektorĂ« fituesâ, por tĂ« tregojĂ« si mund tĂ« zbresĂ« diskutimi nga makroekonomia te produkti, fabrika, inputet dhe kapaciteti real si pjesĂ« e politikĂ«s reale tĂ« industrializimit
Debati për industrializimin zakonisht nis me pyetje të mëdha: cilët sektorë duhen mbështetur, sa subvencione duhen dhënë dhe sa vende pune mund të krijohen. Këtu ndjekim rrugën e kundërt.
Pyetja nis te njësia prodhuese: çfarë shpenzon një fabrikë, çfarë importon, sa vlerë të shtuar krijon për punonjës dhe çfarë kapaciteti duhet që një hallkë e zinxhirit europian të prodhohet realisht në Shqipëri. Vetëm më pas ka kuptim të flitet për politikë industriale kombëtare.
Ky debat nuk është vetëm shqiptar. Tensionet gjeopolitike, siguria e furnizimit dhe konkurrenca teknologjike e kanë rikthyer manifakturën në qendër të politikave në Europë dhe SHBA.
McKinsey Global Institute, nĂ« âRamping up manufacturing in America?â (2026), pĂ«rdor pikĂ«risht njĂ« qasje produkt mĂ« produkt: sa prodhim shtesĂ« kĂ«rkohet, çfarĂ« kapaciteti ekziston dhe çfarĂ« investimi duhet [S19].
Ădo shifĂ«r nĂ« kĂ«tĂ« artikull shoqĂ«rohet me kodin NVE. PRODCOM pĂ«rdoret pĂ«r produktet, ndĂ«rsa CN/HS pĂ«r tregtinĂ« doganore. (pĂ«r mĂ« shumĂ« detaje mbi kategorizimin shiko nĂ«nndarjen: Metodologjia)
Â
Sa e madhe është baza prodhuese sot?
NĂ« vitin 2024, ShqipĂ«ria kishte 7,187 ndĂ«rmarrje aktive dhe 95,276 tĂ« punĂ«suar nĂ« manifakturĂ« [NVE C (10â33); S1]. Shitjet neto ishin rreth ALL 379.0 miliardĂ« [S1], ndĂ«rsa vlera e shtuar bruto rreth ALL 163.8 miliardĂ« [S2].
Tabela 2 përmbledh dimensionin e bazës prodhuese dhe dy treguesit që vlejnë më shumë për debatin: shitjet dhe vlera e shtuar për punonjës.
Një sqarim i shkurtër: vlera e shtuar në llogaritë kombëtare nuk është fitim dhe as baza e TVSH-së.
Ajo është, në thelb, vlera e prodhimit minus mallrat dhe shërbimet e blera nga jashtë dhe të përdorura në prodhim (ose siç shprehen statisticienët konsumi i ndërmjetëm); prej saj paguhen puna, amortizimi, tatimet mbi prodhimin dhe si mbetje rezulton fitimi operativ. Prandaj raporti VA/shitje i përdorur këtu është tregues statistikor, jo marzh kontabël.
NĂ« vitin 2024, shitjet neto pĂ«r tĂ« punĂ«suar ishin rreth ALL 3.98 milionĂ« dhe vlera e shtuar rreth ALL 1.72 milionĂ« [NVE C (10â33); tĂ« derivuara nga S1âS2].
Kjo çon te pyetja më e rëndësishme: nëse pagat konvergojnë gradualisht me rajonin dhe Europën Qendrore e Lindore, a mund të rritet mjaftueshëm vlera e shtuar për punonjës që Shqipëria të mbetet konkurruese?
MadhĂ«sia mesatare e fabrikave nĂ« grupin e manifakturĂ«s del vetĂ«m rreth 13.3 punonjĂ«s pĂ«r ndĂ«rmarrje [NVE C (10â33)] ose MSME dhe SME.
Fragmentimi mund të japë fleksibilitet, por firmat e vogla nuk mund të përballojnë secila më vete laboratorë, metrologji, certifikime, financim pajisjesh dhe trajnim të avancuar.
KĂ«to âtĂ« mira publikeâ industriale janĂ« pikĂ«risht infrastruktura qĂ« e bĂ«n njĂ« ekosistem me SME tĂ« aftĂ« tĂ« furnizojĂ« kompani mĂ« tĂ« mĂ«dha.
Manifaktura pĂ«rbĂ«nte 6.51% tĂ« PBB-sĂ« nĂ« 2024 dhe u tkurr realisht me 3.65% nĂ« krahasim me vitin e mĂ«parshĂ«m. MegjithatĂ«, stoku i IHD-ve nĂ« manifakturĂ« ishte rreth EUR 1.42 miliardĂ« dhe fluksi vjetor EUR 173.2 milionĂ« [NVE C (10â33); S10].
Thënë ndryshe: Shqipëria nuk nis nga zero; sfida është sa thellë kapitali dhe prodhimi ekzistues lidhen me furnitorët, inxhinierinë dhe njohurinë vendase.
Â

Ndërmarrjet aktive sipas ndarjeve kryesore të manifakturës, 2024. Burim: [S5].
Nga sektori te produkti: ku dhe a ekziston prodhim real?
Politika industriale bëhet konkrete vetëm kur zbret te produkti. Analiza e McKinsey për SHBA-në së cilës iu referuam në hyrje është më e detajuar sepse nuk fillon me sektorët por shkon direkt te produktet.
Ajo shkon produkt pas produkti dhe pyet sa prodhim vendas do të nevojitej për të zëvendësuar ekspozime të caktuara ndaj importeve. Të dhënat statistikore shumë të detajuara në ekonominë më të fuqishme në glob ua mundësojnë këtë gjë.
Pavarësisht stadit të zhvillimit, veprimtaria e INSTAT prodhon statistika që, edhe pse jo aq të detajuara, japin të dhëna që mund të përdoren me efikasitet për të arritur në konkluzione po aq të besueshme sa dhe studimi i McKinsey.
Më konkretisht, Shqipëria ka një instrument të ngjashëm që mund të përdorë një këtë rast: PRODCOM. PRODCOM tregon se Shqipëria ka prodhim të matshëm në familje shumë të ndryshme: metale, çimento, beton, ushqime, pije dhe sisteme kabllore për automjete.
Tabela 2 jep disa shembuj pĂ«r 2024. Ajo Ă«shtĂ« mĂ« informative se etiketa e gjerĂ« âmanifakturĂ«â, sepse teknologjia, kapitali, aftĂ«sitĂ« dhe tregjet e C24.10, C10.13 dhe C29.31 janĂ« krejt tĂ« ndryshme.
Â

Â
Hapi tjetĂ«r Ă«shtĂ« lidhja PRODCOMâCN/HSâfirmĂ«: sa prodhohet, sa importohet, sa eksportohet, çfarĂ« kapaciteti pĂ«rdoret dhe cilat inpute mungojnĂ«. Pa kĂ«tĂ« lidhje, njĂ« deficit tregtar ose njĂ« listĂ« âsektorĂ«sh strategjikĂ«â nuk tregon nĂ«se ShqipĂ«ria mund ta prodhojĂ« produktin me kosto, cilĂ«si dhe shkallĂ« konkurruese.
HS (VĂ«rejtje: HS â Harmonized System â Sistemi i Harmonizuar) Ă«shtĂ« klasifikimi ndĂ«rkombĂ«tar i mallrave, i pĂ«rdorur nga doganat nĂ« shumicĂ«n e vendeve.
Ai identifikon produktet me kode zakonisht 6-shifrore. CN â Combined Nomenclature (Nomenklatura e Kombinuar â Ă«shtĂ« versioni mĂ« i detajuar i pĂ«rdorur nga Bashkimi Europian, zakonisht me kode 8-shifrore, i ndĂ«rtuar mbi HS) tĂ« tĂ« njĂ«jtit produkt dhe vrojtimin apo tĂ« dhĂ«nat reale tĂ« kapacitetit tĂ« pĂ«rdorur.
Nga eksperienca e vendeve tĂ« tjera lidhja PRODCOMâCNâfirmĂ« Ă«shtĂ« masa statistikore mĂ« e rĂ«ndĂ«sishme qĂ« duhet bĂ«rĂ« pĂ«rpara se qeveria apo politikĂ«bĂ«rĂ«sit tĂ« deklarojnĂ« âsektorĂ« strategjikĂ«â si pjesĂ« e politikave tĂ« riindustrializimit tĂ« vendit)
Sistemet e kabllove elektrike për automjete janë një shembull i mire: Shitjet kombëtare PRODCOM ishin ALL 8.688 miliardë në 2024 [NVE C29.31; S4], rreth 5.2% më shumë se një vit më parë.
Kjo provon se kapaciteti ekziston. Por statistika nuk tregon sa bakër, konektorë, terminale, pjesë plastike, vegla, kallëpe, software dhe inxhinieri prodhohen lokalisht. Pikërisht këtu nis pyetja e vlerës së shtuar vendase.
Â
Një fabrikë si njësi analize: rasti i një uzine automotive
PĂ«r ta bĂ«rĂ« ushtrimin tĂ« prekshĂ«m pĂ«rdorim njĂ« âuzinĂ« pĂ«rfaqĂ«sueseâ me shkallĂ«n e punĂ«simit tĂ« Yura Corporation Albania.
Qëllimi nuk është të rindërtohen llogaritë e kompanisë, por të tregohet si mund të përdoren të dhënat publike dhe mesataret e INSTAT për të ndërtuar një model fillestar i cili mund të përmirësohet ende më tepër duke u ndërlidhur me të dhëna reale publike më të detajuara nga INSTAT ose nga kompanitë përfaqësuese për aktivitete të veçanta, që në kontekste të caktuara mund të konsiderohen si strategjike.
Burimet publike kanĂ« raportuar rreth 2,000 tĂ« punĂ«suar nĂ« operacionet e Yura nĂ« 2026 [NVE C29.31 â korrespondencĂ« funksionale; S11]. Kjo shifĂ«r pĂ«rdoret vetĂ«m si ankorĂ« e shkallĂ«s sĂ« fabrikĂ«s.
Me mesataren e manifakturĂ«s prej rreth ALL 3.98 milionĂ« shitje pĂ«r punonjĂ«s, njĂ« uzinĂ« me 2,000 punonjĂ«s do tĂ« kishte xhiro reference rreth ALL 7.96 miliardĂ« nĂ« vit. Duke pĂ«rdorur raportin statistikor VA/shitje prej rreth 43.2%, modeli jep rreth ALL 3.44 miliardĂ« vlerĂ« tĂ« shtuar dhe ALL 4.52 miliardĂ« inpute tĂ« ndĂ«rmjetme [NVE C29.31 â model; S1âS2]. KĂ«to janĂ« proxy, jo pasqyra financiare tĂ« Yura-s.
Interesant është se xhiroja e modeluar është afër shitjeve kombëtare PRODCOM të C29.31. Kjo nuk provon identitet midis tyre; mund të reflektojë peshën e madhe të një fabrike në totalin e grupit, përafrime në burimet publike ose dallimin midis mesatares së manifakturës dhe vlerës së kompanisë në fjalë
(Kjo e fundit është e mundur të konsultohet me Corporate.al website ku nga pasqyrat financiare mund të shihet se në 2024-n, numri real i punonjësve nuk ka qenë 2000 por 1913, dhe volume i shitjeve më i vogël diku tek 5.8 ALL miliardë.
Gjithsesi qëllimi i modelit të ndërtuar këtu nuk është të derivojë shifrën e saktë për firmën në fjalë, por të tregojë hapat që mund të ndiqen për të dalë në konkluzione të mbështetura në të dhëna që ekzistojnë duke treguar hap pas hapi se si mund të arrihen ato të dhëna për të pasur në diskutim në nivel mikro që angazhon specialistët e fushës dhe shmang frazat e përgjithshme pa kuantifikim të vetë produktit.
Vlera e ushtrimit është metodologjia: statistika jep pikën e nisjes, ndërsa të dhënat e firmës e bëjnë analizën vendimmarrëse).
PĂ«r tĂ« kaluar tek puna si komponent i modelit: Duke pĂ«rdorur pagĂ«n mesatare tĂ« agregatit BâE vetĂ«m si proxy, kompensimi total i punĂ«s nĂ« model del rreth ALL 1.94 miliardĂ«, ose afĂ«rsisht 24% e xhiros [NVE C29.31 â model; S3, S8].
Ky rezultat tregon pse konkurrueshmëria nuk mund të reduktohet te paga. Mbi gjysmën e qarkullimit të modelit e zënë konsumi i ndërmjetëm: materiale, komponentë, energji, logjistikë, shërbime, cilësi, tooling dhe inxhinieri.
Në tregje të konsoliduara ky konsum i ndërmjetëm mund të jetë stabël por me prezencën e ofruesve konkurrues kjo pjesë e kostove të firmës mund të ulet duke ndikuar në interesin global të aktivitetit të firmës brenda vendit.
Kjo do të thotë se konkurrueshmëria e mjedisit shqiptar për biznes dhe industrializim nëpërmjet ankorave të tilla si fabrika në fjalë varet dhe nga kjo pjesë e konsumit të ndërmjetëm, d.m.th. nga materiale, komponentë, energji, logjistikë, kapital, cilësi, mbetjet, sigurimet për dëmin dhe moslivrimi, matricat, veglat prerëse dhe fiksaturat dhe inxhinieria e produktit dhe e procesit të prodhimit.
Një ulje e pagës prej 10% nuk kompenson domosdoshmërisht një normë defekti më të lartë elektriciteti, një ndalesë të linjës për mungesë komponenti apo nevojën për të importuar çdo kallëp fonderie, terminal apo fiksature për bankoprovë.
Â

Model orientues i një uzine me 2,000 punonjës [C29.31]. Xhiroja, VA dhe inputet janë proxy nga mesataret e manifakturës.
ĂfarĂ« do tĂ« thotĂ« âtĂ« ngjitesh nĂ« zinxhirâ?
Në një aktivitet si ky i fabrikës së referencës C29.31 mund të dallohen tre shkallë. E para është montimi, ku puna lokale është intensive dhe materialet e know-how vijnë kryesisht nga grupi ndërkombëtar.
E dyta shton testim, gjurmueshmëri digjitale, mirëmbajtje, automatizim, tooling dhe planifikim.
E treta përfshin inxhinieri produkti e procesi, laboratorë, ndryshime dizajni, homologim dhe menaxhim furnitorësh. Sa më shumë prej këtyre funksioneve të kryhen në Shqipëri, aq më e lartë është VA për punonjës dhe aq më pak e zëvendësueshme bëhet fabrika si komponent në zinxhirin ndërkombëtar të vlerës në këtë lloj grupi.
Sensitiviteti i modelit e bĂ«n idenĂ« tĂ« prekshme. NĂ«se pjesa lokale e vlerĂ«s sĂ« shtuar pĂ«r kĂ«tĂ« grup rritet me 5 pikĂ« pĂ«rqindjeje, VA shtesĂ« do tĂ« ishte rreth ALL 398 milionĂ« nĂ« vit; me 10 pikĂ« rreth ALL 796 milionĂ«; me 15 pikĂ« rreth ALL 1.19 miliardĂ«. KĂ«to nuk janĂ« parashikime fitimi, por njĂ« mĂ«nyrĂ« pĂ«r tĂ« matur âvlerĂ«n e kapurâ lokalisht.
Një investim në pajisje, furnitorë ose inxhinieri ka kuptim vetëm nëse kjo rritje mund të provohet me kontrata, produktivitet dhe cilësi. Llogaritjet mekanike të payback-ut në model janë orientuese; rasti real duhet të përfshijë financimin, taksat, amortizimin, humbjet e ramp-up-it dhe rrezikun tregtar.
NjĂ« âAlbania Ramp-Up Factorâ: çfarĂ« mund tĂ« llogaritet sot?
McKinsey për SHBA-në përkufizon ramp-up factor si prodhimi i qëndrueshëm që kërkohet për të plotësuar kërkesën vendase, i pjesëtuar me kapacitetin e fundmë maksimal (Fabrikat dhe
Territoret e ndërmarrjeve aktuale apo të dikurshme). Për Shqipërinë, formula mund të shkruhet në nivel produkti j: ARF_j(q) = (D_j + q·I_j) / C_peak,j. D_j është prodhimi vendas, I_j importi, q është pjesa e importit që synohet të lokalizohet, ndërsa C_peak,j është kapaciteti maksimal i fundmë. Siç shihet metoda është e thjeshtë gjithmonë në statistikë; të dhënat janë pjesa e vështirë.
NĂ« rastin e ShqipĂ«risĂ« PRODCOM jep D_j pĂ«r shumĂ« produkte [NVE C / produkt; S4]. Doganat japin I_j, por duhet çiftĂ«zim i kujdesshĂ«m CNâCPAâPRODCOM [NVE C / produkt; S9].
Ajo qĂ« mungon publikisht Ă«shtĂ« C_peak,j: seritĂ« e kapacitetit fizik dhe koeficientĂ«t e pĂ«rdorimit pĂ«r çdo produkt (nĂ« rastin mĂ« tĂ« mirĂ« INSTAT-i mund tâi derivojĂ« kĂ«ta koeficientĂ« prej intervistave tĂ« ndĂ«rmarrjeve dhe firmave; nĂ« rastin mĂ« tĂ« keq, pĂ«rllogaritjet mund tĂ« bĂ«hen duke supozuar pĂ«rqindje pĂ«rdorimi si p.sh. si 80%, 85% ose 90% [NVE BâE (05â39) pĂ«r testet e stresit nĂ« nivel agregat.
Si kontroll makro pĂ«r nivelin fundor nĂ«pĂ«r kĂ«to teste mund tĂ« pĂ«rdoret SUT 2023. Output-i vendas i produkteve BâE ishte ALL 684.566 miliardĂ« [NVE BâE (05â39); S3] dhe importet ALL 664.177 miliardĂ«].
Penetrimi i importeve në furnizime pra ish rreth 49.2%. Kjo është vetëm një shifër për të treguar se Industria Shqiptare ende importon gati 50% të inputeve dhe jo një argument për alarm.
Edhe në ekonomitë shumë të industrializuara importet janë thelbësore për shkak të specializimit dhe konkurrueshmërisë.
NĂ« skenarin ku vetĂ«m 10% e importeve BâE lokalizohen (do tĂ« thotĂ« se prodhohen lokalisht), output-i i ri i kĂ«rkuar do tĂ« ishte ALL 66.4 miliardĂ« [NVE BâE (05â39], ose rreth 9.7% mbi output-in vendas aktual.
NĂ«se industria punon sot me 85% tĂ« kapacitetit, ARF e pĂ«rllogaritur del rreth 0.93x [NVE BâE (05â39)], qĂ« nĂ«nkupton se nĂ« agregat ky volum mund tĂ« jetĂ« brenda kapacitetit aktual tĂ« disponueshĂ«m ose tĂ« mundshĂ«m nĂ« ShqipĂ«ri nĂ« total, por jo domosdoshmĂ«risht pĂ«r produktin e duhur.
NĂ« skenarin 20%, output-i shtesĂ« Ă«shtĂ« ALL 132.8 miliardĂ« dhe ARF e pĂ«rllogaritur me pĂ«rdorim 85% Ă«shtĂ« rreth 1.01x [NVE BâE (05â39)]. NĂ« skenarin 30%, output-i shtesĂ« Ă«shtĂ« ALL 199.3 miliardĂ« [NVE BâE (05â39)] dhe ARF e pĂ«rllogaritur me utilization 85% rreth 1.10x [NVE BâE (05â39)].
Këto rezultate kanë një interpretim shumë specifik. ARF më i vogël se 1 nuk do të thotë se Shqipëria mund ta prodhojë mallin automatikisht.
Mund të ketë kapacitet të lirë në çimento dhe asnjë kapacitet për gjysmëpërcjellës, gjë që do të thotë se duhet të ndërtojë një fabrikë gjysmëpërcjellësh nëse ka kushtet e tjera për ta realizuar.
Kjo Ă«shtĂ« arsyeja pse testi i stresit BâE pĂ«rdoret vetĂ«m si kontroll nĂ« shkallĂ« makro.
Politika industriale duhet tĂ« zbresĂ« nĂ« terren konkret tek C10âC33 (tek Manifaktura), pastaj nĂ« PRODCOM 8-digit dhe nĂ« fund nĂ« firmĂ« pĂ«r tĂ« parĂ« se cilat firma ankorĂ« brenda ose jashtĂ« vendit mund tĂ« pĂ«rthithin produkte tĂ« prodhuara lokalisht dhe pastaj tĂ« vlerĂ«sojĂ« nĂ«se ka kapacitete tĂ« lira apo duhet tĂ« ndĂ«rtohen kapacitete tĂ« lira.
Nëse të dhënat do të merreshin që në fillim në nivel produkti për B-E nga INSTAT atëherë ky lloj testi dhe tranzicioni mund të realizohej për çdo produkt që do të konsiderohej me rëndësi strategjike.
Ajo që mund të konkludohet sidoqoftë është që me kapacitet përdorimi global deri në 85% (për makroekonomistët kjo do të thotë kur ka output gap pozitiv ose diferencë pozitive midis outputit potencial dhe atij aktual) shuma e produkteve të lokalizuara që do të lokalizohej nuk mund të arrijë më tepër se 15-18%
Â

Screening i ARF nĂ«n supozime alternative tĂ« pĂ«rdorimit tĂ« kapaciteteve [NVE BâE (05â39)].
Â
NJĂ FORMULĂ E DOBISHME QĂ MUND TĂ KONSIDEROHEJ
Për çdo produkt PRODCOM: (1) prodhimi vendas; (2) importet CN të harmonizuara; (3) eksportet; (4) utilization / peak capacity; (5) numri i prodhuesve; (6) inputet kritike; (7) përqendrimi sipas vendit të furnizimit; (8) koha e certifikimit; (9) energjia dhe puna për njësi output-i. Vetëm atëherë, ARF bëhet instrument real i vendimmarrjes dhe jo ushtrim makro.
Â
Ku ia vlen të kërkohet potenciali?
Tregtia e mallrave jep një filtër të parë. Në vitin 2024, importet ishin dukshëm më të larta se eksportet tek ushqimet/pijet/duhani, kimikatet/plastika, materialet/metalet dhe sidomos makineritë/pajisjet; tekstilet dhe këpucët kishin një profil tjetër, me eksporte të larta [familje analitike NVE; S9].
Figura 4 e bën këtë hendek të dukshëm pa qenë nevoja të përsëriten të gjitha shifrat në tekst.
Ato mund tĂ« lidhen analitikisht me familjet NVE pĂ«r tĂ« gjetur cilat prej produkteve kanĂ« ekspozimin mĂ« tĂ« madh ndaj importeve dhe mund tĂ« konsideroheshin si target pĂ«r industrializimin dhe alokimin brenda vendit. Por njĂ« deficit tregtar nuk Ă«shtĂ« âmundĂ«si automatike pĂ«r zĂ«vendĂ«sim importiâ.
Disa produkte kĂ«rkojnĂ« ekonomi shkalle, kapital, teknologji ose pronĂ«si intelektuale qĂ« ShqipĂ«ria nuk mund tâi replikojĂ« me efikasitet. Tregtia vetĂ«m tregon ku duhet tĂ« bĂ«het analiza 8-shifrore e produktit dhe e business case-it.
Â

Tregtia e mallrave sipas familjeve analitike NVE, 2024. Burim: [S9]. Grupet doganore nuk janë identike me NVE.
Prandaj prioriteti nuk duhet tĂ« jetĂ« njĂ« listĂ« âsektorĂ«sh fituesâ, por familje produktesh ku ekziston tashmĂ« bazĂ« prodhuese dhe njĂ« rrugĂ« realiste drejt vlerĂ«s sĂ« shtuar mĂ« tĂ« lartĂ«.
Tabela më poshtë përmbledh disa shembuj: kabllot automotive, metalet/makineritë, ushqimet, tekstilet, plastika dhe druri/mobiliet. Si mund të kryhej dhe nga do të fillohej është pyetja e radhës?
Përgjigjja meriton një shkrim më vete sepse ngërthen qasjen në lëndët e para, burimet njerëzore dhe kapitalin njerëzor, aksesin në tregje, dhe aftësinë për të garantuar sigurinë e zinxhirëve të furnizimit.
MĂ« poshtĂ« e pĂ«rmbledhur po jepen disa shtjellime rreth kĂ«tyre pikave. Sa pĂ«r financimin ekzistojnĂ« modele mikro âstart small and grow bigâ qĂ« mbĂ«shteten mbi strategji tĂ« zgjerimit tĂ« justifikuar nga kĂ«rkesa reale e materializuar dhe jo nga planet nĂ« letĂ«r dhe strategjitĂ« pa fund.
Â

Â
Tabela është një udhërrëfyes analitik, jo një renditje e sektorëve sipas rëndësisë strategjike.
ShĂ«nim: OEE (Overall Equipment Effectiveness; CMT (CutâMakeâTrim), CNC (Computer Numerical Control),
Aftësitë, lëndët e para dhe energjia: tre kufizime që nuk zgjidhen me subvencion
Â

Tregues të kapacitetit për inovacion dhe digjitalizim. Bazat statistikore ndryshojnë; burime: [S6], [S7].
Kapitali pa aftĂ«si teknike nuk mjafton. PĂ«r C25âC29 duhen teknikĂ« mirĂ«mbajtjeje, mekatronikĂ«, programues CNC, inxhinierĂ« cilĂ«sie dhe automatizimi; pĂ«r C10âC12 teknologĂ« ushqimorĂ«, specialistĂ« tĂ« zinxhirit tĂ« ftohtĂ« dhe laboratorĂ«; pĂ«r C13âC15 projektim teknik, planifikim digjital dhe njohuri materialesh.
Financimi i trajnimit duhet të lidhet me punësimin, qëndrueshmërinë në vendin e punës dhe produktivitetin, jo me numrin e certifikatave.
Figura 5 tregon pse kjo është relevante: ka aktivitet inovacioni, por digjitalizimi në fabrikë dhe aktivitetet më intensive të R&D mbeten më të kufizuara. Politika e aftësive duhet të synojë funksionet që rrisin vlerën e shtuar, jo vetëm ofertën e përgjithshme të kurseve.
Â
Lëndët e para janë avantazh potencial, jo justifikim për përpunim me çdo kusht
NĂ« 2024 u raportuan rreth 588 mijĂ« tonĂ« xeherorĂ« e koncentrate kromi dhe 466 mijĂ« tonĂ« bakri [NVE B07.29; S4]. KĂ«to tĂ« dhĂ«na dĂ«shmojnĂ« ekzistencĂ«n e aktivitetit nĂ« fazat e sipĂ«rme tĂ« zinxhirit mineral â upstream, pra nĂ« nxjerrjen dhe pĂ«rqendrimin fillestar tĂ« mineraleve.
Megjithatë, ato nuk përbëjnë në vetvete argument ekonomik që Shqipëria duhet të zhvillojë domosdoshmërisht çdo fazë të mëtejshme të përpunimit downstream, nga metalurgjia deri te prodhimi i komponentëve industrialë. Përpunimi ka kuptim vetëm kur mineralogjia, rikuperimi, energjia, uji, logjistika dhe tregu e bëjnë ekonomikisht të qëndrueshëm.
Ădo kalim nga B07 drejt metalurgjisĂ« ose komponentĂ«ve [NVE C24/C27/C29] duhet tĂ« kalojĂ« njĂ« âbankability gateâ: rezerva tĂ« verifikuara, prova metalurgjike, kosto energjie, CAPEX/OPEX, ndikim mjedisor dhe perspektivĂ« tĂ« besueshme shitjeje.
Përndryshe, buxheti publik merr përsipër rrezikun gjeologjik, teknologjik dhe tregtar që duhet ta mbajë investitori.
Energjia [NVE D35] është po aq kritike.
Avantazhi i sistemit relativisht të dekarbonizuar humbet nëse tensioni është i paqëndrueshëm, ndërprerjet dominojnë ndaj furnizimit të njëtrajtshëm, ose lidhjet e reja vonohen.
Prandaj infrastruktura industriale duhet të matet edhe me orët e prodhimit të shmangura nga ndërprerjet, cilësinë e furnizimit dhe ndikimin në OEE, jo vetëm me kilometra rrugë ose MW të instaluar [S21].
Â
Me kĂ« konkurron ShqipĂ«ria? Jo vetĂ«m me âvendet me paga tĂ« ulĂ«taâ
Manifaktura shqiptare ishte 6.51% e PBB-sĂ« nĂ« 2024 [NVE C (10â33); S2], dukshĂ«m mĂ« poshtĂ« se nivelet e MaqedonisĂ« sĂ« Veriut, SerbisĂ«, HungarisĂ«, SllovakisĂ« dhe ĂekisĂ« tĂ« paraqitura nĂ« FigurĂ«n 7 [S12]. Hendeku nuk mat vetĂ«m numrin e fabrikave; ai reflekton thellĂ«sinĂ« e ekosistemit industrial.
KĂ«to ekonomi kanĂ« krijuar gjatĂ« disa dekadave ekosisteme tĂ« plota industriale, ku veprojnĂ« prodhuesit kryesorĂ« tĂ« automjeteve â OEM (Original Equipment Manufacturers), furnitorĂ«t e drejtpĂ«rdrejtĂ« tĂ« tyre tĂ« nivelit tĂ« parĂ« Tier-1, furnitorĂ«t e komponentĂ«ve dhe materialeve pĂ«r kĂ«ta tĂ« fundit Tier-2, universitete teknike, ndĂ«rmarrje tĂ« specializuara nĂ« prodhimin e kallĂ«peve, veglave dhe pajisjeve teknologjike, laboratorĂ« tĂ« testimit dhe certifikimit, si dhe njĂ« treg pune me pĂ«rvojĂ« tĂ« konsoliduar industriale.
Për këtë arsye, Shqipëria nuk mund të konkurrojë me këto ekosisteme vetëm nëpërmjet kostos më të ulët të pagës; konkurrueshmëria duhet të mbështetet gjithnjë e më shumë në produktivitet, aftësi teknike, cilësi, inxhinieri, rrjete furnitorësh dhe kohë më të shkurtra furnizimi drejt tregut europian.
Â

Figure 6: Vlera e shtuar e manifakturës në PBB, 2024. Shqipëri: [S2]; vendet e tjera: [S12].
Avantazhi shqiptar mund të jetë kombinimi i afërsisë me Italinë dhe BE-në, lead-time më të ulët, seri prodhimi të vogla e të mesme, energji relativisht e dekarbonizuar dhe kosto pune ende konkurruese.
Kjo Ă«shtĂ« logjika e nearshoring-ut: jo âtĂ« prodhojmĂ« gjithçkaâ, por tĂ« fitojmĂ« ato hallka ku koha, fleksibiliteti dhe integrimi europian kompensojnĂ« disavantazhin e shkallĂ«s ndaj prodhuesve mĂ« tĂ« mĂ«dhenj.
Â
Nearshoring-u është mundësi, por edhe provë rezilience
Konferenca Vjetore e KĂ«rkimit e BankĂ«s Qendrore Europiane â BQE (European Central Bank â ECB), e zhvilluar mĂ« 16â17 shtator 2026, u pĂ«rqendrua te tema âGjeoekonomia dhe Sistemi NdĂ«rkombĂ«tar i TregtisĂ«â.
VetĂ« tematika e konferencĂ«s â tarifat tregtare, sanksionet ekonomike, varĂ«sitĂ« nga inputet kritike, politika industriale dhe zinxhirĂ«t ndĂ«rkombĂ«tarĂ« tĂ« furnizimit â tregon se modeli i periudhĂ«s 1990â2010, ku efikasiteti dhe minimizimi i kostos nĂ« shkallĂ« globale pĂ«rbĂ«nin kriterin kryesor tĂ« organizimit tĂ« prodhimit, nuk Ă«shtĂ« mĂ« i mjaftueshĂ«m.
Në këtë mjedis, afërsia me tregun europian dhe shkurtimi i zinxhirëve të furnizimit marrin një vlerë më të madhe strategjike, por kjo nuk do të thotë se kapacitetet prodhuese do të zhvendosen automatikisht drejt Shqipërisë.
Sistemi i Monitorimit tĂ« Tarifave i OrganizatĂ«s BotĂ«rore tĂ« TregtisĂ« dhe Fondit Monetar NdĂ«rkombĂ«tar â WTOâIMF Tariff Tracker raportonte se tarifa efektive e aplikuar nga Shtetet e Bashkuara kishte arritur nĂ« rreth 10.6% mĂ« 3 shtator 2026, krahasuar me njĂ« mesatare tĂ« thjeshtĂ« prej rreth 3.4% pĂ«r tarifĂ«n e kombit mĂ« tĂ« favorizuar â MFN (Most-Favoured-Nation) nĂ« vitin 2025.
Edhe kur Shqipëria nuk është drejtpërdrejt objekt i këtyre tarifave, ndryshimi i çmimeve relative dhe i kostove të tregtisë mund të ridrejtojë investimet dhe kapacitetet prodhuese ndërmjet vendeve. Në të njëjtën kohë, tensionet tregtare mund të ulin kërkesën globale ose të godasin klientët përfundimtarë të ndërmarrjeve shqiptare.
PĂ«r kĂ«tĂ« arsye, zhvendosja e prodhimit mĂ« pranĂ« tregut europian â nearshoring â duhet tĂ« vlerĂ«sohet pĂ«rmes njĂ« analize tĂ« plotĂ« ekonomike dhe tregtare tĂ« investimit dhe jo tĂ« konsiderohet si njĂ« pĂ«rfitim gjeopolitik i garantuar.
NjĂ« nga shembujt mĂ« tĂ« qartĂ« tĂ« varĂ«sive kritike lidhet me elementet e mineraleve tĂ« rralla â rare earths.
BQE vlerëson se Kina prodhon rreth 95% të ofertës globale të këtyre në fazat e mëtejshme të përpunimit; S18] dhe se rreth 70% e importeve të eurozonës vijnë drejtpërdrejt nga Kina.
Në maj 2025, dërgesat kineze të magneteve që përdorin elemente të mineraleve të rralla ranë me rreth 75% krahasuar me një vit më pare si pjesë e strategjisë kineze për të neutralizuar përpjekjet e BE për të balancuar tregtinë, sidomos në grupet e produkteve të manifakturës.
Një fabrikë shqiptare që prodhon sisteme kabllore ose module elektrike për automjete mund të mos i blejë drejtpërdrejt këto materiale, por prodhimi i klientit të saj mund të ndërpritet nëse mungojnë motorët elektrikë, sensorët, magnetet ose komponentë të tjerë kritikë.
Kjo tregon se kemi të bëjmë me rrezikun e gjithë rrjetit të furnizimit, dhe jo vetëm me rrezikun e furnitorit të drejtpërdrejtë.
Studimi i Alfaro, Fadinger, Schymik dhe Virananda mbi elementet e mineraleve tĂ« rralla tregon edhe njĂ« aspekt tjetĂ«r tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m: kufizimi i furnizimit me njĂ« input kritik mund tâi nxisĂ« ndĂ«rmarrjet tĂ« rinovojnĂ«, duke reduktuar pĂ«rdorimin e materialit, duke e zĂ«vendĂ«suar atĂ« me materiale alternative ose duke ridizenjuar produktin [S24].
Për Shqipërinë, kjo do të thotë se qëndrueshmëria ndaj goditjeve të furnizimit nuk mund të mbështetet vetëm te krijimi i rezervave fizike të materialeve.
NdĂ«rmarrjet duhet tĂ« zhvillojnĂ« kapacitete inxhinierike pĂ«r sigurimin e furnizimit nga mĂ« shumĂ« se njĂ« burim â dual sourcing, zĂ«vendĂ«simin e materialeve, riciklimin, ridizenjimin e produktit dhe testimin teknik tĂ« alternativave. NĂ« kĂ«tĂ« mĂ«nyrĂ«, politika pĂ«r lĂ«ndĂ«t e para kritike lidhet drejtpĂ«rdrejt me politikĂ«n e zhvillimit tĂ« njohurive, aftĂ«sive teknike dhe inxhinierisĂ«, dhe jo vetĂ«m me politikĂ«n minerare.
Qasja e adoptuar kĂ«tu pĂ«r zgjerimin e kapacitetit prodhues si mĂ«nyrĂ« riindustrializimi nĂ« opinionin e artikullshkruesit Ă«shtĂ« e dobishme pikĂ«risht sepse e detyron diskutimin tĂ« kalojĂ« nga formulimet e pĂ«rgjithshme te pyetjet konkrete: sa ton ose sa njĂ«si duhet tĂ« prodhohen, sa linja prodhimi kĂ«rkohen, sa punonjĂ«s dhe çfarĂ« aftĂ«sish duhen, sa energji konsumohet, sa investime kapitale â CAPEX (Capital Expenditure) â nevojiten dhe sa kohĂ« duhet pĂ«r tĂ« arritur kapacitetin e synuar.
PĂ«r ShqipĂ«rinĂ«, me tĂ« dhĂ«nat publike aktuale mund tĂ« ndĂ«rtohet njĂ« vlerĂ«sim paraprak dhe sistematik i potencialit tĂ« zgjerimit tĂ« prodhimit dhe me tĂ« dhĂ«na mĂ« tĂ« hollĂ«sishme nga INSTAT dhe njĂ« vlerĂ«sim i Faktorit pĂ«rfundimtar i Zgjerimit tĂ« Prodhimit â ARF (Actual Ramp-up Factor) nĂ« nivel tĂ« çdo produkti.
Së fundmi një vërejtje për specialistët e fushës dhe më gjerë: siç mund të jenë në dijeni analiza inpute/output në nivel produkti, aktiviteti ekonomik, apo sektori është statike por ajo mund të modelohet në mënyrë diskrete në versione ex-ante dhe ex-post të elementeve të politikave për të parë dhe për të vlerësuar ndikimin në kontekstin e matjes së efektit të politikave dhe monitorimit, si pjesë e procesit të llogaridhënies kur ka përfshirje të politikave publike.
Mundësitë sigurisht janë të pafundme për aq kohë sa specialistët e fushave përkatëse do të ftoheshin në forumet ku diskutohen këto vendime realisht dhe jo pasi janë adoptuar vendimet përkatëse.
Â
Metodologjia
Për të rritur cilësinë konkrete të diskutimit, dy alternativat më të besueshme do të ishin ose a) vrojtimi direkt dhe marrja e të dhënave ose b) referenca ndaj vrojtimeve të kontrolluara dhe të certifikuara si objektive dhe reale për Shqipërinë, baza më e sigurt janë të dhënat e INSTAT.
NjĂ« dallim Ă«shtĂ« thelbĂ«sor kĂ«tu: manifaktura Ă«shtĂ« Seksioni C i NVE Rev.2, pra C10âC33; nga ana tjetĂ«r, agregati BâE, qĂ« pĂ«rdoret shpesh nĂ« Tabelat e Burimeve dhe PĂ«rdorimeve (SUT) si sinonim i industrisĂ«, pĂ«rfshin industrinĂ« nxjerrĂ«se B05âB09, manifakturĂ«n C10âC33, energjinĂ« D35 dhe ujin/mbetjet E36âE39.
Prandaj çdo shifër në këtë artikull shoqërohet me kodin NVE. PRODCOM përdoret për produktet, ndërsa CN/HS për tregtinë doganore.

Fillimi i mbarĂ«, gjysma e punĂ«s: manifaktura Ă«shtĂ« C, jo BâE
PĂ«r njĂ« analizĂ« tĂ« dobishme duhen tre nivele. NVE C10âC33 tregon manifakturĂ«n dhe Ă«shtĂ« baza e krahasimit me vendet e tjera. PRODCOM zbret nĂ« produkt dhe na tregon çfarĂ« prodhohet realisht.
Niveli i tretĂ« Ă«shtĂ« BâE (05â39) agregati i gjerĂ« i SUT qĂ« njihet si industri, i cili Ă«shtĂ« i dobishĂ«m pĂ«r analizĂ«n e marrĂ«dhĂ«nieve input-output, por nuk duhet barazuar me manifakturĂ«n.
Ky dallim shmang një gabim të zakonshëm: një performancë e mirë ta themi e energjisë ose minierave (si industri) nuk është automatikisht performancë e mirë e fabrikave (industrisë si manifikturë).

Â
Referencat kryesore
[S1] INSTAT, Final Results on Structural Survey of Enterprises 2024.
[S2] INSTAT, Gross Domestic Product 2023 final and 2024 semi-final.
[S3] INSTAT, Supply and Use Tables 2023.
[S4] INSTAT, Results on Industrial Production Survey / PRODCOM 2024.
[S5] INSTAT, Business Registers 2024.
[S6] INSTAT, Innovation Activities in Enterprises 2022â2024.
[S7] INSTAT, ICT Usage and E-Commerce in Enterprises 2025.
[S8] INSTAT, Wage Statistics, Q4 2024.
[S9] INSTAT, International Trade in Goods 2024.
[S10] INSTAT / Bank of Albania, Foreign and Joint Enterprises Statistics 2022â2024.
[S11] Government of Albania public releases on Yura Corporation Albania, 2019â2026.
[S12] World Bank, World Development Indicators: Manufacturing value added (% of GDP).
[S13] Eurostat, Industrial production statistics.
[S18] ECB Work on rare-earth dependencies and supply-chain disruptions, 2025â2026.
[S19] McKinsey Global Institute, Ramping up manufacturing in America?, May 2026. User-provided attachment.
[S21] World Bank, Albania Country Climate and Development Report, 2024. User-provided attachment.
[S24] Alfaro et al., Trade and Industrial Policy in Supply Chains: Directed Technological Change in Rare Earths, August 2026. User-provided attachment.
The post Ngjitje në zinxhirin e vlerës; Debati mbi riindustrializimin dhe prodhimin në Shqipëri appeared first on Revista Monitor.