Dëshmi të reja hedhin dritë mbi ditët e fundit para vrasjes së një 45-vjeçareje në Nea Smyrni të Greqisë, duke zbardhur lëvizjet dhe sjelljen e autorit të dyshuar, ish-partnerit të saj, 48-vjeçarit shqiptar A.A.
Sipas dëshmive të publikuara nga mediat greke, 48-vjeçari dyshohet se e kishte ndjekur sistematikisht 45-vjeçaren J.A dhe se kërcënimet ndaj saj ishin shtuar pas përfundimit të marrëdhënies mes tyre.
Sipas të njëjtave dëshmi, 45-vjeçarja kishte vendosur t’i jepte fund lidhjes pasi mësoi se 48-vjeçari ishte i martuar dhe kishte një vajzë 19-vjeçare.
Pak ditë para krimit, autori i dyshuar kishte tentuar të takohej me vëllain e viktimës, duke i kërkuar të diskutonin për marrëdhënien me motrën e tij. Gjatë bisedës, ai i kishte thënë: “Nuk do të vrasim njëri-tjetrin, do të pimë një kafe”.
Dëshmitë sugjerojnë gjithashtu se 48-vjeçari mund ta kishte planifikuar krimin. Sipas një miku të tij, pak para se të nisej drejt banesës së viktimës, ai takoi vajzën e tij dhe i tha se e donte shumë, por edhe se mund të mos e shihte më.
Më pas, ai u kthye në shtëpi, zgjoi bashkëshorten dhe i la para, duke i kërkuar që të kujdesej për vajzën e tyre.
Ndërkohë, vajza e 48-vjeçarit, e cila ka folur për MEGA, tha se është e tronditur nga ajo që ka ndodhur dhe se, megjithëse ka humbur babain, nuk mund ta justifikojë veprimin e tij.
“Jam e tronditur nga e gjithë kjo që ka ndodhur. Nuk mund ta besoj që babai im e bëri këtë. Ai është babai im dhe do të më mungojë, kam humbur babain tim, por nga ana tjetër nuk mund të anashkaloj faktin që ka bërë një të keqe, që u bë vrasës. I mori jetën një njeriu dhe i mori nënën një vajze të moshës sime”, u shpreh ajo.
Vajza tha se ndodhet në një gjendje të rënduar psikologjike dhe se nuk mban përgjegjësi për atë që ka ndodhur.
Sipas informacioneve të publikuara nga mediat greke, pak më vonë 48-vjeçari shkoi pranë pallatit ku jetonte 45-vjeçarja dhe priti daljen e saj. Kur ajo u shfaq, ai dyshohet se e befasoi dhe e detyroi të gjunjëzohej përpara se ta qëllonte./Protothema
Zyrtarët në Prefekturën Aomori të Japonisë punësuan 1,800 persona për të tërhequr Pallatin Hirosaki, i cili peshon të paktën 360 ton, duke përdorur litarë dhe rul.
Teknika e zhvendosjes së strukturës me ndihmën e litarëve dhe rulave quhet hickey, dhe pallati duhej të zhvendosej nga vendndodhja e tij origjinale për rinovim, domethënë për të riparuar murin e dëmtuar nga tërmeti, raporton Guardian.
Ekipet me nga 80 persona, secila me radhë, tërhiqnin litarin 30 metra të gjatë ndërsa pallati i afrohej destinacionit të tij.
“Në dy ditët e fundit, patëm rreth 8,000 aplikime për 1,800 vende, që është rreth katër herë më shumë se numri i aplikantëve, kështu që jo të gjithë mund të merrnin pjesë”, tha për Guardian kreu i parqeve dhe hapësirave të gjelbra të Hirosaki-t, Kensuke Hayasaka.
Siç tha ai, njerëz vinin nga e gjithë Japonia, por edhe nga Azia Juglindore, Evropa dhe Amerika e Veriut.
Për të ruajtur strukturën historike, u përdor një teknikë e njohur si hickey – ku ndërtesat vendosen mbi rul dhe lëvizin, në vend që të çmontohen.
Në vitin 2015, qyteti ftoi njerëzit të vinin dhe të merrnin pjesë drejtpërdrejt, dhe rezultati ishte iniciativa e parë hickey e iniciuar nga qytetarët dhe hera e parë që kjo metodë u përdor në çfarëdo forme për të zhvendosur pallatin në një shekull.
“Meqenëse pallati është një aset kulturor i rëndësishëm i njohur në nivel kombëtar, ne nuk e çmontuam atë”, tha Hayasaka.
Puna për ruajtjen e pallatit ka vazhduar që nga viti 2015, muri u përfundua në dhjetor 2024 dhe secili prej 2,185 blloqeve të gurit u kthye në vendin e tij origjinal.
Pasi kjo detyrë u përfundua, zyrtarët kërkuan përsëri ndihmën e publikut këtë vit për ta rikthyer kullën në pozicionin e saj origjinal.
Lëvizja manuale e pallatit do të vazhdojë deri në fund të gushtit dhe është planifikuar të lëvizë gjithsej pesë metra. Distanca e mbetur prej rreth 73 metrash do të përshkohet me ndihmën e makinerive deri në fund të vitit.
Pallati në Kështjellën Hirosaki është një nga 12 ndërtesat unike të mbetura në Japoni dhe e vetmja në rajonin verilindor të Tohokut.
U ndërtua në vitin 1611, por ndërtesa origjinale u dogj pasi një goditje rrufeje ndezi depon e barutit në vitin 1627.
Struktura aktuale u rindërtua në vitin 1810 dhe pallati tani është qendra e parkut, i cili tërheq rreth dy milionë vizitorë çdo vit gjatë sezonit të lulëzimit të qershisë.
Qeveria kanadeze reagoi këtë të martë me tarifa prej 15%, 25% dhe 50% për produkte amerikane me vlerë rreth 20 miliardë dollarë, duke reaguar ndaj vendosjes së tarifave prej 50% për mallra të ndryshme kanadeze nga Shtetet e Bashkuara.
“Ata kërkuan shumë nga Kanadaja dhe ofruan shumë pak në këmbim “, tha Ministri i Financave Francois-Philippe Sabin në një konferencë për shtyp në Ottawa. Tarifat do të hyjnë në fuqi më 8 shtator.
Konkretisht, Ottawa vendosi një tarifë prej 50% për çelikun, duke dyfishuar normën e mëparshme prej 25%. Gjithashtu, ajo prezantoi masa kundër produkteve të qumështit, pajisjeve shtëpiake, pajisjeve bujqësore, mobiljeve dhe letrës, ndër të tjera.
Pas pezullimit të negociatave dypalëshe të premten, pas një vendimi të kryeministrit kanadez Mark Carney për të shmangur “një marrëveshje të keqe” siç e përshkroi ai, Trump njoftoi dje tarifa të reja mbi eksportet kanadeze në SHBA.
Tarifat e reja amerikane prej 50% për importet kanadeze me vlerë rreth 20 miliardë dollarë hynë në fuqi të shtunën. Kanadaja tashmë i është përgjigjur këtyre tarifave shtesë me kundërmasa me vlerë të barabartë, të cilat do të hyjnë në fuqi më 8 shtator.
Dje, presidenti amerikan e përshkallëzoi konfrontimin duke njoftuar se që nga 1 janari 2027, “tarifat për të gjitha automjetet, kamionët, të vegjël dhe të mëdhenj, pjesët e automjeteve dhe çelikun do të rriten në 50% “, sipas postimit të tij në Truth Social.
“Kanadaja ka vjedhur nga SHBA-ja për vite me radhë. Ne nuk do ta trajtojmë më Kanadanë sikur të ishte një shtet!”, theksoi ai, pasi kishte propozuar vazhdimisht që Kanadaja të bëhej shteti i 51-të i SHBA-së.
“Si në tregti ashtu edhe në çështje të tjera, ato janë ndër vendet më të këqija në botë për të bërë biznes. Ata mendojnë se u kemi borxh diçka, dhe nuk kemi nevojë për Kanadanë, ata kanë nevojë për ne”, u ankua Trump.
Kryeministri kanadez Mark Carney tha dje se vendi i tij nuk do të pranojë një marrëveshje tregtare me Shtetet e Bashkuara “me asnjë çmim” ose “në asnjë kohë”.
“Për më shumë se një vit, Kanadaja ka punuar pa u lodhur dhe me mirëbesim me Shtetet e Bashkuara për të negociuar një marrëveshje të re gjithëpërfshirëse tregtare”, shtoi kryeministri kanadez, duke theksuar se vendi i tij kishte forcuar partneritete të tjera tregtare, veçanërisht përmes marrëveshjeve në Azi dhe me BE-në.
“Gjatë negociatave zbuluam se amerikanët donin të shkatërronin industritë tona kryesore – duke përfshirë sektorët e automobilave, çelikut dhe aluminit, me propozime të padrejta. Kjo është një nga arsyet kryesore pse thamë jo”, shpjegoi ai.
SHBA-të janë deri tani partneri më i madh tregtar i Kanadasë, me rreth 70% të eksporteve kanadeze që shkojnë në vendin fqinj.
Një sondazh i kryer gjatë fundjavës tregoi se 76% e kanadezëve mbështesin ndërprerjen e negociatave tregtare dhe 62% thanë se janë dakord me hakmarrjen që po shqyrton Carney.
Artisti disident kinez Gao Zhen, i njohur për skulpturat e tij satirike të ish-liderit kinez Mao Ce Dun, është dënuar me tre vjet burg për “shpifje ndaj heronjve kombëtarë dhe martirëve”, thanë gruaja e tij dhe një organizatë për të drejtat e njeriut.
Gao, 70 vjeç, i cili jeton në Nju Jork, u arrestua në gusht 2024 gjatë një vizite në Kinë dhe gjyqi u mbajt me dyer të mbyllura në fillim të këtij viti.
Gruaja e tij, Zhao Jaliang, i tha Reuters se familja ishte e indinjuar nga vendimi dhe tha se Gao planifikonte të apelonte.
Organizata për mbrojtjen e të drejtave të njeriut “Mbrojtësit e të Drejtave të Njeriut Kinez” bëri thirrje për lirimin e tij të menjëhershëm dhe pa kushte, me vlerësimin se artisti u dënua për vepra të kryera vite para se të hynte në fuqi ligji mbi bazën e të cilit u ndoq penalisht.
Së bashku me vëllanë e tij Gao Qiang, Gao krijoi skulptura që kritikojnë Revolucionin Kulturor, një periudhë persekutimi politik dhe trazirash sociale në Kinë nga viti 1966 deri në vitin 1976.
Ndër veprat e tyre më të famshme janë “Zonjusha Mao”, një skulpturë e Mao Ce Dunit me tipare të shtrembëruara në mënyrë groteske, dhe “Faji i Maos” , një figurë bronzi e ish-udhëheqësit të gjunjëzuar në një qëndrim pendues.
Gao u akuzua sipas Ligjit të Kinës për Mbrojtjen e Heronjve dhe Martirëve, i cili hyri në fuqi në vitin 2018 dhe u ashpërsua më tej në vitin 2021. Prokuroria e bazoi çështjen në veprat e artit të krijuara midis viteve 2005 dhe 2009.
Sipas organizatës për të drejtat e njeriut, disa diplomatë perëndimorë u penguan të merrnin pjesë në gjyq. Gruaja e Gao-s dhe djali i tyre, një shtetas amerikan, gjithashtu janë penguar të largohen nga Kina që nga arrestimi i tij, tha ajo.
Një kamion i vogël është përfshirë nga flakët pasditen e sotme në një aks rrugor pranë Laçit, duke shkaktuar panik te drejtuesit e mjeteve dhe banorët e zonës.
Zjarri ka shkaktuar shtëllunga të dendura tymi të zi, të cilat janë përhapur në zonën përreth dhe kanë ndikuar në qarkullimin e automjeteve.
Pavarësisht situatës, raportohet se nuk ka persona të lënduar. Drejtuesit e mjeteve janë detyruar të ngadalësojnë lëvizjen ndërsa në vendngjarje kanë ndërhyrë autoritetet për shuarjen e flakëve dhe normalizimin e trafikut.
Ende nuk dihen shkaqet e zjarrit. Rrethanat e incidentit pritet të përcaktohen pas veprimeve hetimore.
Një tornado ka goditur fshatin Pomas në jugperëndim të Francës, duke plagosur 39 persona dhe duke dëmtuar qindra shtëpi.
Autoritetet thanë se 15 persona u dërguan në spital dhe dy prej tyre ishin në gjendje kritike. Një burrë tha se gruaja e tij shtatzënë u plagos pasi shtëpia e tyre u shemb mbi të.
Më shumë se 120 punonjës të emergjencës u vendosën në fshatin në jug të Carcassonne pasi erërat që arritën shpejtësinë 117 km/orë shkulën çatitë e shtëpive dhe dëmtuan rreth 300 shtëpi të hënën.
“Gjysma e fshatit është shkatërruar”, tha një banor i quajtur Pierre, i cili e përshkroi tornadon si një “oxhak të madh të kuq dhe të verdhë”.
“Ka një kështjellë të madhe dhe një e treta e saj është shembur, edhe pse këto janë gurë që kanë qëndruar për 1.000 vjet”, tha Pierre për Ici Oksitanie.
Sipas zyrtarëve, moti ekstrem ka lënë rreth 2,800 shtëpi në 10 fshatra pa energji elektrike.
Nënprefektja lokale, Emmanuelle Plantier-Lemarchand, i tha radios franceze se nuk ishte në dijeni të ndonjë personi të zhdukur. Ajo e uli numrin e të plagosurve nga 41 në 39 dhe tha se 15 prej tyre ishin trajtuar në spital.
Autoritetet franceze kishin lëshuar një alarm portokalli për stuhi me stuhi në pjesë të mëdha të jugperëndimit të vendit, të cilat tashmë janë goditur nga ndërprerjet e energjisë elektrike dhe ndërprerjet e transportit.
Pamjet e dëshmitarëve okularë nga rajoni kapën vorbullën e tornados që ngrihej në horizont mbi shtëpi dhe pemë.
Imazhet nga fshati i vogël i Pomas, i cili u godit më rëndë, treguan pemë të rrënuara, makina të dëmtuara dhe rrënoja nga shtëpitë e shkatërruara.
Ndërkohë, pati vonesa dhe anulime fluturimesh në aeroportet në Bordeaux, Marsejë, Nicë, Tuluzë dhe në veri të Parisit në veri, tha Ministri i Transportit Philippe Tabarot.
Mesatarisht, Franca përjeton disa dhjetëra tornado në vit, sipas shërbimit kombëtar të motit të vendit, Météo-France.
Kjo vjen pas verës së paparë të Evropës me valë të nxehtash dhe zjarre, me rajonin jugperëndimor të Francës ndër më të prekurit me një sipërfaqe prej 42,000 hektarësh të djegur në një nga zjarret më të mëdha pyjore që nga Lufta e Dytë Botërore.
Kristjan Asllani mund të largohet nga Interi gjatë merkatos së verës, teksa në skenë ka dalë Al Jazira.
Sipas ekspertit të merkatos, Fabrizio Romano, është vendosur kontakt i drejtpërdrejtë me mesfushorin shqiptar, ndërsa kanë nisur negociatat mes klubit arab dhe Interit.
Asllani është rikthyer te Interi pas huazimeve te Torino, nga gushti 2025 deri në janar 2026, ku bëri 16 paraqitje, dhe më pas te Besiktas, ku qëndroi deri në qershor dhe regjistroi 17 paraqitje dhe dy gola.
Megjithatë, mesfushori i Kombëtares shqiptare nuk është pjesë e planeve të trajnerit Cristian Chivu dhe drejtuesit zikaltër po kërkojnë një skuadër të re për të para mbylljes së merkatos.
Opsioni i Monzës është lënë pas, ndërsa Al Jazira po shqyrton mundësinë e transferimit të 23-vjeçarit. Klubi arab raportohet se po diskuton me Interin për një huazim, ndërsa zikaltërit preferojnë një transferim të përhershëm.
Asllani vlerësohet rreth 10-12 milionë euro, ndërsa zhvillime të reja priten në orët në vijim.
Trajneri i Chelseat, Xabi Alonso, ka dalë në mbrojtje të portierit Robert Sanchez pas paraqitjes së tij të dobët në fitoren 3-2 ndaj Fulhamit.
Chelsea e nisi me fitore sezonin e ri në Premier Ligë dhe epokën e Xabi Alonsos në stolin e skuadrës, por paraqitja e Sanchezit në portë la shumë për të dëshiruar.
Portieri spanjoll u mposht në shtyllën e afërt nga Josh King, ndërsa ishte fajtor edhe për golin e dytë të Fulhamit, pasi nuk arriti ta largonte siç duhet goditjen, duke i dhënë mundësi Gonzalo Garcias të shënonte nga afërsia.
Megjithatë, Alonso nuk dëshironte ta kritikonte publikisht portierin e tij. “Bëhet fjalë për ekipin, jo për individin. Për golin e parë mund të mbroheshim më mirë, ndërsa mund ta shmangnim edhe të dytin. Por kjo është pjesë e lojës. Duhet ta pranojmë dhe të mësojmë. Ky do të jetë një proces”, tha Alonso.
Trajneri spanjoll më pas dha mesazhin e qartë për Sanchezit. “Qetësohu dhe vazhdo. Ne duam të përmirësohemi në çdo aspekt, nga sulmuesit, mesfushorët, mbrojtësit e deri te portierët. Qëllimi ishte ta nisnim mirë dhe ia kemi dalë. Qetësohu dhe vazhdo”, shtoi ai.
Sanchez ka qenë portieri i parë i Chelseat që prej transferimit nga Brighton për rreth 20 milionë funte dhe deri më tani ka bërë 112 paraqitje për klubin londinez. Megjithatë, gabimet e tij të vazhdueshme kanë rikthyer pikëpyetjet për të ardhmen e tij në portën e Chelseat. Ish-futbollistët dhe analistët Jamie Carragher dhe Gary Neville kanë bërë thirrje që Chelsea të transferojë një portier të ri para mbylljes së afatit kalimtar më 1 shtator.
Rexhep Tajip Erdogan vazhdoi përballjen e tij me Izraelin, duke ngritur përsëri tonin me referenca për “gjenocidarët” e rajonit dhe duke e paraqitur Turqinë si një fuqi që mund të luajë një rol vendimtar në zhvillimet në Lindjen e Mesme.
Duke folur para ushtarëve të veshur me uniforma selxhukësh, në provincën juglindore të Bitlisit, si pjesë e ngjarjeve për 955-vjetorin e Betejës së Manzikertit, presidenti turk foli për fillimin e një epoke të re të “Turqisë së madhe dhe të fuqishme”, ndërsa argumentoi se Siria, Iraku dhe rajoni më i gjerë në tërësi mund të çohen në një periudhë paqeje dhe stabiliteti.
“Siria dhe Iraku, si dhe rajoni ynë më i gjerë, do të fitojnë klimën e paqes dhe stabilitetit që kanë kërkuar prej vitesh”, tha Erdogan, duke argumentuar se “të gjithë popujt vëllezër të rajonit tonë” do të përfitojnë nga ky zhvillim.
Presidenti turk gjithashtu sulmoi ata që, tha ai, po përpiqen të pengojnë rrugën e Turqisë dhe bashkëpunimin midis turqve, kurdëve dhe arabëve.
“Ne e dimë se kush shqetësohet nga kjo. Ne e dimë se kush është i shqetësuar. Atyre u them: pavarësisht se çfarë bëni, nuk mund të na largoni nga rruga jonë”, tha ai.
Erdogan pohoi gjithashtu se Ankaraja është “shumë mirë në dijeni” të llogaritjeve dhe planeve që, siç tha ai, janë duke u zhvilluar në rajon, duke folur për “duar të ndyra” që drejtohen kundër Turqisë, popullit të saj dhe paqes në rajon.
Me tone veçanërisht të larta, presidenti turk deklaroi se “tregtarët e gjakut, oportunistët që përfitojnë nga terrorizmi, njerëzit gjenocidalë që duan ta zhytin rajonin tonë në paqëndrueshmëri do të mposhten”.
Pa e përmendur drejtpërdrejt Izraelin, Erdogan e përfundoi fjalimin e tij me një referencë të qartë për vizionin e tij për rolin e Turqisë, duke theksuar se “ana e njerëzimit do të jetë fituese”, ndërsa, siç tha ai, vëllazëria, paqja dhe stabiliteti do të mbizotërojnë.
“Fituesi do të jetë populli turk, me 86 milionë qytetarët e tij. Epoka e një Turqie të madhe dhe të fuqishme ka filluar. “Shekulli i Turqisë ka filluar”, theksoi ai.
Drejtori i CIA-s, John Ratcliffe, thuhet se mbërriti në Moskë në një udhëtim të paparalajmëruar të martën, sipas mediave amerikane.
CBS News raportoi se Ratcliffe ishte në kryeqytetin rus, duke cituar burime të njohura me situatën, shkruan Euronews.
As Uashingtoni dhe as Moska nuk e kanë konfirmuar praninë e Ratcliffe dhe nuk ishte menjëherë e qartë se me kë pritej të takohej apo çfarë do të diskutohej.
Lajmi për vizitën erdhi pasi një aeroplan transporti Boeing C-17A Globemaster III i Forcave Ajrore Amerikane zbarkoi në aeroportin Vnukovo të Moskës më herët gjatë ditës.
Të dhënat e gjurmimit të fluturimit treguan se avioni kishte mbërritur në Moskë nga Riga. Ai kishte zbarkuar në kryeqytetin letonez më 23 gusht, pasi ishte nisur nga Camp Springs, Maryland, vendndodhja e Bazës së Përbashkët Andrews pranë Uashingtonit.
Fluturimi i pashpjegueshëm fillimisht nxiti spekulime se zyrtarë të lartë amerikanë mund të udhëtonin për në Moskë, përfshirë ndoshta të dërguarit e Donald Trump, Steve Witkoff dhe Jared Kushner, të cilët kanë zhvilluar vazhdimisht bisedime me zyrtarë rusë.
Autokolona diplomatike amerikane u pa gjithashtu duke udhëtuar nëpër kryeqytetin rus pasi avioni u ul.
Zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, tha më herët të martën se nuk kishte informacion në lidhje me avionin ushtarak amerikan dhe se nuk ishin planifikuar takime me përfaqësues të administratës amerikane në Kremlin këtë javë.
Vizita e parë në pesë vjet
Vizita e raportuar vjen vetëm një ditë pasi Ukraina shënoi Ditën e 35-të të Pavarësisë, me udhëheqësit evropianë që udhëtuan për në Kiev për të demonstruar mbështetjen e tyre për vendin që po mbrohet nga lufta e vazhdueshme e Rusisë.
Asnjë përfaqësues në detyrë i administratës Trump nuk mori pjesë në ngjarjet e së hënës. As Witkoff dhe Kushner nuk morën pjesë, pavarësisht spekulimeve të mëparshme se përvjetori mund të shënonte vizitën e tyre të parë në Ukrainë.
Asnjëri prej të dërguarve nuk ka udhëtuar në Kiev që kur ka marrë një rol udhëheqës në përpjekjet diplomatike të administratës Trump, pavarësisht takimeve të përsëritura me zyrtarë rusë dhe tetë vizitave të Witkoff në Moskë.
Pasi u zgjodha President i Këshillit Evropian, vendosa të vizitoj çdo shtet anëtar çdo vit, për t’u takuar dypalëshe me secilin udhëheqës evropian. Këto shkëmbime janë, para së gjithash, një mundësi për të dëgjuar: për të qëndruar ngushtësisht i lidhur me shqetësimet, prioritetet dhe pritshmëritë e anëtarëve të Këshillit Evropian dhe të qytetarëve që ata përfaqësojnë. Ato më lejojnë gjithashtu të ndaj këndvështrimin tim mbi sfidat dhe mundësitë që kemi përpara si union. Këto vizita zhvillohen në fillim të sezonit politik, ofrojnë një panoramë unike 360 gradë të gjendjes së unionit tonë dhe ndihmojnë që puna e Këshillit Evropian të mbetet e lidhur fort me realitetet, prioritetet dhe aspiratat në të gjithë Evropën.
Një nga tiparet përcaktuese të integrimit evropian është se përfitimet e tij më konkrete shpesh kalojnë pa u vënë re, pikërisht sepse janë bërë pjesë e jetës sonë të përditshme. Ne kalojmë kufijtë me lehtësi. Përdorim një monedhë të përbashkët nga Lisbona në Helsinki dhe nga Dublini në Athinë. Përfitojmë nga standarde të përbashkëta që mbrojnë mjedisin, shëndetin dhe cilësinë e jetës sonë. Mbështesim njëri-tjetrin në përballimin e fatkeqësive natyrore – siç kemi bërë gjatë zjarreve shkatërruese në pyje këtë verë –, emergjencave të shëndetit publik dhe sfidave të tjera të përbashkëta. Dhe kur udhëtojmë nëpër Evropë, qëndrojmë të lidhur me familjen dhe miqtë pa menduar më për tarifat e roaming-ut celular. Ajo që është bërë e zakonshme në jetën tonë të përditshme është, në fakt, rezultat i dekadave të një përpjekjeje të përbashkët evropiane.
Kjo përbën një bazë të fortë mbi të cilën mund të vazhdojmë ndërtimin e Evropës. Në realitetin e sotëm gjeopolitik, një Evropë më e fortë, më e qëndrueshme dhe më autonome është më e rëndësishme se kurrë.
Kjo është arsyeja pse po ndërtojmë Evropën e mbrojtjes: për të forcuar aftësinë tonë për të parandaluar kërcënimet, për të mbrojtur qytetarët tanë dhe, në fund, për të rikthyer paqen në kontinentin tonë. Një paqe që është shkatërruar nga agresioni i vazhdueshëm i Rusisë kundër Ukrainës. BE-ja i ka vendosur vetes objektivin që deri në vitin 2030 të rrisë në mënyrë vendimtare gatishmërinë mbrojtëse të Evropës, duke forcuar industrinë evropiane të mbrojtjes, duke reduktuar varësitë strategjike dhe duke zhvilluar së bashku kapacitetet ushtarake prioritare. Ajo që është thelbësore është që riarmatimi i nevojshëm i Evropës të realizohet në mënyrë të bashkërenduar, duke shmangur përsëritjet dhe shpërdorimet dhe, mbi të gjitha, duke siguruar që kjo përpjekje historike të forcojë sigurinë dhe mbrojtjen kolektive të Evropës në tërësi.
Ndërtimi i autonomisë strategjike të Evropës kërkon gjithashtu një ekonomi më konkurruese. Kjo është arsyeja pse Bashkimi Evropian po e bën më të lehtë zhvillimin e biznesit, duke reduktuar burokracinë, duke mobilizuar investime private për të ndihmuar kompanitë të rriten dhe të inovojnë, duke përfunduar tregun e vetëm, duke forcuar zinxhirët e furnizimit dhe duke diversifikuar marrëdhëniet tregtare, ndërkohë që siguron qasje në lëndë të para kritike dhe në burime energjie të përballueshme, të pastra dhe të prodhuara në Evropë. Në të gjitha këto fusha, agjenda “Një Evropë, Një Treg”, e miratuar nga Këshilli Evropian, përcakton objektiva konkrete që duhet të realizohen nga tani deri në fund të vitit 2027. Përtej domosdoshmërisë gjeopolitike, kjo lidhet në fund të fundit me bërjen e jetës më të përballueshme për qytetarët, krijimin e kushteve për më shumë vende pune cilësore dhe përmirësimin e qëndrueshmërisë së ekonomisë sociale të tregut të Evropës.
Mbrojtja dhe konkurrueshmëria, së bashku me zgjerimin e BE-së dhe mbështetjen tonë të vazhdueshme për Ukrainën, do të jenë ndër çështjet kryesore të agjendës gjatë takimeve të mia me udhëheqësit evropianë në kuadër të turit të këtij viti në kryeqytete.
Por, ndër vendimet kryesore që kemi përpara këtë vit, njëri qëndron mbi të gjithë të tjerët: arritja, deri në fund të vitit, e një marrëveshjeje për kuadrin e ardhshëm financiar shumëvjeçar të BE-së – buxhetin tonë afatgjatë për periudhën 2028-2034.
Pse duhet të arrihet kjo marrëveshje përpara fundit të vitit 2026? Sepse më pas do të na duhet rreth një vit për të vendosur kuadrin e nevojshëm ligjor dhe administrativ – në Bruksel dhe në shtetet anëtare – për të siguruar zbatimin pa ndërprerje të buxhetit të ardhshëm të BE-së. Kjo është thjesht një çështje planifikimi të shëndoshë. Përndryshe, rrezikojmë të ndërpresim financimet për fermerët, bizneset, studentët, studiuesit dhe novatorët.
Për dekada, buxheti i BE-së ka mbështetur rritjen e qëndrueshme dhe gjithëpërfshirëse në të gjithë kontinentin tonë, përmes investimeve në bujqësi, në rajonet tona, në kërkim shkencor dhe në tranzicionin e gjelbër dhe atë digjital. Ai do të vazhdojë ta bëjë këtë. Në të njëjtën kohë, buxheti duhet gjithashtu të pasqyrojë prioritetet në zhvillim të Evropës, përfshirë mbrojtjen, sigurinë dhe konkurrueshmërinë.
Ashtu si buxhetet kombëtare, edhe buxheti i BE-së duhet të përmbushë prioritetet e tij brenda kufijve të burimeve të kufizuara. Pjesa më e madhe e tij financohet përmes kontributeve kombëtare të shteteve anëtare. Ne duhet t’i mbajmë këto kontribute brenda kufijve të arsyeshëm. Kjo është arsyeja pse një paketë e balancuar dhe ambicioze me burime të reja të përbashkëta do të jetë një pjesë thelbësore e një marrëveshjeje të përgjithshme.
Jam inkurajuar nga fryma konstruktive e diskutimeve mes udhëheqësve për buxhetin shumëvjeçar deri më tani. Kam besim se, në fund, do të gjejmë ekuilibrin e duhur për unionin tonë, qytetarët tanë dhe të ardhmen tonë. Sepse është përgjegjësia jonë e përbashkët ta bëjmë këtë.
Pa bujë dhe pa një njoftim zyrtar nga Moska, një nga nëndetëset e reja më misterioze të Rusisë thuhet se ka dalë në det për herë të parë.
Khabarovsk, një nëndetëse me energji bërthamore për qëllime të veçanta e projektuar për të mbajtur torpedot bërthamore famëkeqe Poseidon, u pa duke u larguar nga Severodvinsk në mesin e gushtit për provat e saj të para detare në Detin e Bardhë. Blogjet ushtarake ruse e shënojnë daljen e saj të parë më 16 ose 17 gusht.
Analistët ushtarakë dhe agjencitë perëndimore të inteligjencës po e monitorojnë nga afër zhvillimin, sepse nëndetësja prej rreth 10,000 tonësh u ndërtua fillimisht për të mbajtur një nga armët më të diskutueshme në arsenalin bërthamor rus .
Sipas asaj që dihet, mund të mbajë deri në gjashtë Poseidon.
Çfarë është Poseidoni?
Poseidoni nuk është një torpedo konvencional. Në thelb, është një mjet nënujor autonom me energji bërthamore, i aftë të mbajë një kokë bërthamore dhe të udhëtojë distanca të gjera pa ekuipazh.
Aftësitë e tij të sakta operacionale mbeten sekret. Sipas Telegraph, thuhet se ka një rreze veprimi prej më shumë se 6,000 miljesh, rreth 9,600 kilometrash, dhe mund të operojë në thellësi deri në rreth 1,000 metra.
Teoria që qëndron pas kësaj arme është se ajo mund të lëshohet larg objektivit të saj dhe të lëvizë në mënyrë autonome nën sipërfaqen e detit, përpara se të shpërthejë kokën e saj bërthamore pranë instalimeve bregdetare.
Moska herë pas here ka kultivuar pretendimin se një shpërthim i tillë mund të shkaktojë një valë shkatërruese në brigjet armike. Megjithatë, madhësia e saktë e një efekti të tillë është objekt debati të nxehtë midis ekspertëve.
Vladimir Solovyov, një nga prezantuesit më të njohur në televizionin shtetëror rus, i bëri thirrje Vladimir Putinit të përdorë Poseidonin kundër Britanisë, pas mbështetjes së Londrës për Ukrainën dhe përdorimit të teknologjisë britanike në sulmet ukrainase thellë në territorin rus.
Solovyov sugjeroi konkretisht t’u jepej britanikëve “tre ditë” për të mësuar të merrnin frymë nën ujë përpara se të goditeshin me Poseidonin.
Ndërkohë, ambasada ruse në Londër ka paralajmëruar se sa më shumë të rritet ndihma britanike për Kievin , aq më i madh do të jetë “çmimi” që Britania do të paguajë. Kryeministri Andy Burnham i ka hedhur poshtë kërcënimet, duke përsëritur se Londra nuk do të heqë dorë nga mbështetja e saj për Ukrainën.
Sa real është kërcënimi?
Pavarësisht imazhit të tmerrshëm që shoqëron Poseidonin, ekspertët që folën me Telegraph e konsiderojnë jashtëzakonisht të pamundur që Rusia të përdorë një armë të tillë jashtë një lufte bërthamore që tashmë është në vazhdim .
Richard Connolly , një ekspert për politikën e mbrojtjes ruse dhe një bashkëpunëtor në Institutin Mbretëror të Shërbimeve të Bashkuara (RUSI), e përshkruan Poseidonin si një aftësi të specializuar që nuk prodhohet në numër të madh dhe është projektuar për skenarët më ekstremë .
Një sulm bërthamor rus ndaj Britanisë do të aktivizonte mundësinë e hakmarrjes bërthamore përmes sistemit britanik Trident, i cili vepron si një pengesë kyçe .
Për William Alberg, një ish-zyrtar i kontrollit të armëve të NATO-s dhe SHBA-së, vlera e veçantë e Poseidonit qëndron edhe në pasigurinë që krijon. Një armë e tillë teorikisht mund të qëndrojë në det për një kohë të gjatë, duke shërbyer si një mjet për armë bërthamore të goditjes së dytë, por edhe si një mjet për presion psikologjik .
Sipas analizës, objektivat e mundshme do të ishin bazat e nëndetëseve bërthamore amerikane, britanike ose franceze.
A mund ta zbulojë NATO?
Megjithatë, mbetet e panjohur se sa “i padukshëm” është në të vërtetë Poseidoni .
Në shpejtësi të larta, shqetësimi që shkakton në ujë mund ta bëjë teorikisht të dallueshëm nga sistemet sonare të NATO-s , fregatat e luftës anti-nëndetëse , avionët dhe nëndetëset e tjera .
Pyetja është gjithashtu se sa efektivisht mbrohet reaktori i tij i vogël bërthamor . Nëse lë një gjurmë të fortë termike ose ndonjë gjurmë tjetër të dallueshme, vlera e tij operative zvogëlohet ndjeshëm. Ekspertët pranojnë se aktualisht nuk ka informacion të mjaftueshëm publik për të nxjerrë një përfundim të sigurt .
Rrënjët e idesë kthehen në vitet 1950, kur shkencëtarët sovjetikë po shqyrtonin mënyra për të transportuar një bombë hidrogjeni në një pikë pranë brigjeve amerikane, ku ajo do të shpërthehej, duke shkaktuar një cunami të aftë, në teori, të shkatërronte qytete të tëra ose baza detare .
Projektuesit sovjetikë përfundimisht e braktisën idenë, duke e konsideruar të papraktike. Udhëheqja ushtarake madje dyshoi nëse një armë e tillë mund t’i afrohej mjaftueshëm bregdetit amerikan për t’u përdorur në mënyrë efektive. Në atë kohë, teknikisht nuk ishte e mundur të përfshihej një reaktor bërthamor në një silurë , gjë që e kufizonte rrezen e saj në 20 deri në 30 milje.
Megjithatë, në filli të viteve 2000, zyrtarët rusë e ringjallën idenë , ndërsa u rritën shqetësimet se Shtetet e Bashkuara po zhvillonin sisteme mbrojtëse nga raketat antibalistike që mund të kufizonin ose edhe të neutralizonin efektivitetin e raketave balistike ndërkontinentale ruse
Në përgjigje, Rusia zhvilloi raketën Poseidon, si dhe një raketë lundrimi me energji bërthamore të njohur si Skyfall, e projektuar për të fluturuar edhe mbi Polin e Jugut për të anashkaluar mbrojtjen raketore amerikane. Qëllimi ishte të sigurohej që Moska do të ruante aftësinë për t’u hakmarrë me një sulm bërthamor në çdo rast.
Deri më sot, Rusia ka njoftuar plane për të blerë të paktën 30 torpedo Poseidon dhe katër nëndetëse që mund t’i mbajnë ato, megjithëse deri më tani vetëm “Khabarovsk” besohet se është ndërtuar në kuadër të këtij programi.
Në të njëjtën kohë, një nëndetëse më e vjetër, “Belgorod”, është modifikuar gjithashtu posaçërisht për të qenë në gjendje të mbajë këto armë, të cilat NATO i ka caktuar me emrin e koduar “Kanyon”.
Teorikisht, këto nëndetëse me shikueshmëri të ulët mund ta lëshojnë anijen Poseidon në det dhe më pas ta bëjnë mjetin autonom nënujor – një hibrid droni dhe torpedoje – të lëvizë ngadalë dhe në mënyrë autonome drejt një objektivi të paracaktuar.
Russia's Submarine Built To Launch Poseidon Nuclear Drones Begins Sea Trials
Russia’s Project 09851 Khabarovsk special-purpose nuclear submarine appears to have begun its first factory sea trials after being photographed leaving Severodvinsk on August 17. The voyage takes… pic.twitter.com/XupJFC90cV
Ministri për Evropën dhe Punët e Jashtme, Ferit Hoxha, ka prezantuar prioritetet e diplomacisë shqiptare për periudhën e ardhshme, me theks te avancimi i procesit të integrimit në Bashkimin Evropian, bashkëpunimi rajonal dhe modernizimi i Shërbimit të Jashtëm.
Përmes një postimi në X Hoxha shprehet se gjatë seminarit të mbajtur në Pogradec u bë e qartë se Shqipëria synon të konsolidojë një diplomaci më moderne, profesionale dhe të bazuar në meritë.
‘Integrimi evropian dhe forcimi i rolit të Shqipërisë në rajon mbeten ndër objektivat kryesore të politikës së jashtme shqiptare për periudhën në vijim’, shprehet Hoxha mes te tjerash.
Postimi i Ferit Hoxhës në X:
Pogradec – Seminari i Qeverisë, një moment për të parë dhe analizuar çdo aspekt në imtësi, përtej ditës dhe rutinës, dhe për të përcaktuar qartë prioritetet deri në fund të vitit, përfshirë edhe në politikën e jashtme.
Vijimësia e sukseshme e procesit të anëtarësimit në BE mbetet objektivi ynë parësor dhe do të kërkojë ritëm të shtuar, fokus të qartë dhe angazhim të plotë diplomatik.
Do të vazhdojmë të investojmë edhe më shumë në forcimin e bashkëpunimit rajonal, si kontribut për një Ballkan Perëndimor më të stabilizuar, më të ndërlidhur, më të qëndrueshëm dhe më pranë Evropës.
Do të modernizojmë dhe thjeshtëzojmë më tej shërbimet konsullore, duke i bërë sa më të shpejta, të aksesueshme dhe gjithnjë e më të orientuara ndaj qytetarit.
Në fokus të veçantë do të jetë vijimi i reformimit të Shërbimit të Jashtëm, për një diplomaci moderne, profesionale dhe meritokratike, me një korpus diplomatik të aftë, të zhdërvjellët dhe të angazhuar për të përfaqësuar denjësisht vendin, për të mbrojtur interesat kombëtare dhe për të krijuar më shumë vlerë të shtuar për Shqipërinë:
– më shumë ndikim për imazhin e vendit dhe projektimin e tij kulturor e shoqëror; – më shumë lidhje me ekonominë dhe tregtinë; – më shumë ndërlidhje, partneritete dhe mundësi; – më shumë rezultate konkrete për Shqipërinë dhe qytetarët shqiptarë.
Një Shqipëri europiane kërkon edhe një diplomaci europiane.
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, ka ripërtërirë kritikat e tij për ekzekutimin e protestuesve nga Irani, duke pretenduar se Teherani nuk mund të përballojë më financimin e forcave të tij të armatosura dhe po përballet me një krizë humanitare “me përmasa epike”.
“Republika Islamike e Iranit në dështim nuk po i paguan segmente të mëdha të ushtrisë së saj, ndërkohë që në të njëjtën kohë po vret protestues, edhe kur ata nuk protestojnë, në nivele të papara më parë”, shkroi Trump në platformën e tij Truth Social të martën.
“Është një krizë humanitare me përmasa epike dhe duhet të ndalet tani”, shtoi ai.
Në janar, duke paralajmëruar për ekzekutime të afërta, Trump tha se Shtetet e Bashkuara do të ndërmerrnin “masa shumë të ashpra” nëse ato do të vazhdonin.
Disa ditë më vonë ai tha se burime të besueshme e kishin informuar se ekzekutimet e “më shumë se 800 protestuesve të ndaluar” ishin ndaluar, një pretendim që zyrtarët iranianë nuk e konfirmuan.
Në prill, Trump tha se tetë gra iraniane të paraqitura në një fotografi që qarkullonte në internet ishin dënuar me vdekje dhe bëri thirrje për lirimin e tyre. Të nesërmen ai tha se ato ishin falur.
Një hetim i Euronews Persian , duke cituar dy organizata të pavarura për të drejtat e njeriut, zbuloi se vetëm një nga tetë gratë, Beita Hemmati, kishte marrë dënim me vdekje.
Muajin e kaluar, Trump ripostoi materiale në lidhje me ekzekutimin e protestuesve dhe, duke reaguar ndaj vrasjes së Gol-Mohammad Mohammadi, një demonstrues 23-vjeçar, e quajti Republikën Islamike “barbare”.
Shqetësimi ndërkombëtar për përdorimin e dënimit me vdekje nga Teherani kundër protestuesve është rritur ndjeshëm.
Më 12 gusht, 32 vende, përfshirë Francën, Mbretërinë e Bashkuar dhe Kanadanë, lëshuan një deklaratë të përbashkët duke dënuar përdorimin e dënimit me vdekje nga Republika Islamike për të “heshtur disidentët” dhe duke bërë thirrje për ndalimin e menjëhershëm të ekzekutimeve dhe lirimin e atyre që janë ndaluar në mënyrë arbitrare.
Komisioneri i Lartë i OKB-së për të Drejtat e Njeriut, Volker Türk, tha se Teherani po përdorte ekzekutimet për të “krijuar frikë”.
“Që nga 19 marsi 2026, të paktën 56 persona janë ekzekutuar me akuza që lidhen me sigurinë kombëtare, përfshirë 27 në raste të lidhura me protestat e janarit”, tha Türk në një deklaratë këtë muaj, duke shtuar se më shumë se 100 të tjerë ishin në rrezik ekzekutimi.
Qendra Abdorrahman Boroumand, një organizatë iraniane për të drejtat e njeriut me seli në Uashington, regjistroi të paktën 901 ekzekutime në Iran në shtatë muajt e parë të vitit 2026, 56 prej tyre për akuza politike ose të sigurisë kombëtare. Nga këto, të paktën 29 u ekzekutuan në lidhje me protestat e janarit.
Protestat e janarit 2026 shpërthyen pas rënies së rialit iranian një muaj më parë dhe u përhapën me shpejtësi në më shumë se 180 qytete.
Forcat e sigurisë vranë mijëra njerëz gjatë një goditjeje më 8 dhe 9 janar, si pasojë e goditjes që rezultoi.
Këshilli i Lartë i Sigurisë Kombëtare i Iranit pranoi një numër të të vdekurve prej më shumë se 3,000. Raportuesi Special i OKB-së për Iranin e vlerësoi shifrën në të paktën 5,000, ndërsa grupet e të drejtave të njeriut dhe njerëz të brendshëm në Iran besojnë se numri real i të vrarëve mund të ketë tejkaluar 32,000.
Të paktën 1,639 persona u ekzekutuan në Iran në vitin 2025, shifra më e lartë vjetore që nga viti 1989, sipas të Drejtave të Njeriut në Iran dhe organizatës Së Bashku Kundër Dënimit me Vdekje.
Prokuroria Speciale e Kosovës ka ngritur aktakuzë ndaj Fatmir Shehollit, duke e akuzuar se ka bashkëpunuar me Agjencinë e Sigurisë dhe Informacionit të Serbisë (BIA) dhe se, në një rast tjetër, ka shantazhuar një person për një shumë prej mbi 13 mijë eurosh.
Sheholli akuzohet për dy vepra penale: “spiunazh” dhe “shantazh”.
Sipas aktakuzës, në një periudhë të papërcaktuar kohore deri më 9 tetor 2025, Sheholli dyshohet se ishte rekrutuar nga BIA dhe se kishte vepruar sipas udhëzimeve dhe detyrave të zyrtarëve të këtij shërbimi.
Prokuroria pretendon se ai kishte mbledhur dhe siguruar informacione e dokumente që lidheshin me zhvillimet politike, situatën e sigurisë dhe funksionimin e institucioneve të Kosovës.
Këto të dhëna, sipas aktakuzës, ai ua kishte përcjellë zyrtarëve të shërbimit serb përmes mesazheve telefonike.
Përveç akuzës për spiunazh, Sheholli përballet edhe me akuzën për shantazh.
Prokuroria pretendon se, nga viti 2022 deri në dhjetor të vitit 2025, ai kishte shantazhuar një person me inicialet A.J., duke e detyruar të vepronte në dëm të pasurisë së tij.
Vlera e dëmit, sipas aktakuzës, tejkalon 13 mijë euro.
Sheholli dyshohet se i kishte kërkuar para këtij personi në formë huazimi dhe e kishte kërcënuar se, nëse nuk ia jepte paratë, do të publikonte në media video dhe informacione që mund t’ia dëmtonin rëndë reputacionin dhe autoritetin.
Aktakuza tashmë i është dorëzuar Gjykatës Themelore në Prishtinë për shqyrtim.
Mbërritja e një avioni transporti të Forcave Ajrore Amerikane në Moskë të martën në mëngjes ngre pikëpyetje, pasi deri më tani nuk dihet as qëllimi i fluturimit dhe as kush ose çfarë ishte në bord.
Është një Boeing C-17A Globemaster III , me numër fluturimi RCH4555 , i cili u ul në aeroportin Vnukovo në kryeqytetin rus.
Sipas të dhënave të Flightradar24 , avioni ushtarak amerikan mbërriti në Moskë nga Riga e Letonisë. Megjithatë, udhëtimi i tij kishte filluar të shtunën dhe përfshinte disa ndalesa të ndërmjetme.
C -17 u nis nga Baza e Përbashkët McGuire në New Jersey dhe më pas bëri një ndalesë gjatë natës në Aeroportin Charleston në Karolinën e Jugut.
Të dielën, ai fluturoi për në Bazën e Përbashkët Andrews, baza e madhe e përbashkët e Forcave Ajrore dhe Marinës Amerikane pranë Uashingtonit. Kjo është, ndër të tjera, baza nga e cila niset avioni presidencial Air Force One .
Fluturimi pasoi i gjatë mbi Atlantik, me avionin që u ul të hënën në Riga. Nga kryeqyteti letonez, ai u nis më pas për në Moskë, ku mbërriti të martën.
Misteri që rrethon fluturimin po intensifikohet pasi ende nuk ka informacion mbi misionin e avionit.
Sipas mediave ruse, nuk dihet nëse C-17 mbante ndonjë ngarkesë apo pasagjerë specifikë, dhe as nuk kanë dalë detaje të mëtejshme që nga ulja e tij në kryeqytetin rus.
Publikimi vëren se kohët e fundit është pritur një vizitë e mundshme në Rusi nga i dërguari special i Presidentit të SHBA-së Donald Trump , Steve Witkoff, dhe dhëndri i presidentit, Jared Kushner.
Të dy kanë marrë më parë rolin e ndërmjetësve amerikanë në bisedimet midis Moskës dhe Kievit, megjithëse procesi specifik i paqes është aktualisht në pritje.
Megjithatë, nuk ka prova që lidhin mbërritjen e C-17 me një vizitë të mundshme nga të dy burrat.
I pyetur në lidhje me mbërritjen e pazakontë të avionit ushtarak amerikan, zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, tha se nuk kishte informacion në lidhje me të.
“Jo, nuk e kam këtë informacion “, u tha ai gazetarëve kur u pyet nëse Kremlini mund të komentonte mbi uljen e avionit amerikan në Vnukovo.
Agjencia ruse e lajmeve RIA Novosti, duke cituar gjithashtu të dhënat e fluturimit, raportoi se Boeing C-17A Globemaster III i Forcave Ajrore Amerikane mbërriti me të vërtetë në Vnukovo të martën nga Riga.
Çfarë është C-17 Globemaster III?
Boeing C-17 Globemaster III është një nga avionët kryesorë të transportit ushtarak të rëndë të Shteteve të Bashkuara dhe është projektuar për transportin e shpejtë të trupave, pajisjeve ushtarake dhe ngarkesave të mëdha.
Mund të mbajë më shumë se 77 ton ngarkesë, ndërsa një nga karakteristikat e tij më të rëndësishme operacionale është aftësia për t’u ngritur dhe ulur në pista relativisht të vogla dhe të kufizuara.
C-17 ka qenë në shërbim të Forcave Ajrore të Shteteve të Bashkuara që nga viti 1995 dhe përdoret si për misione ushtarake ashtu edhe për transportin e personelit dhe materialeve në distanca të gjata.
Autoriteti Kombëtar i Ushqimit ka njoftuar ndryshimin e rregullave për importin e mishit të gjedhit dhe shpendëve nga Brazili, në kuadër të masave të reja të Bashkimit Evropian për produktet me origjinë shtazore.
Sipas AKU-së, Brazili është hequr nga lista e vendeve të autorizuara për eksportin drejt Bashkimit Evropian të kategorive të caktuara të kafshëve dhe produkteve me origjinë shtazore të destinuara për konsum njerëzor.
Megjithatë, ngarkesat e mishit të gjedhit dhe shpendëve me origjinë nga Brazili, për të cilat certifikata zyrtare shëndetësore veterinare është nënshkruar dhe/ose lëshuar përpara datës 3 shtator 2026, do të vijojnë të pranohen në Pikat e Kontrollit Kufitar, edhe nëse mbërrijnë në territorin e Shqipërisë pas kësaj date.
AKU sqaron se Komisioni Evropian ka përcaktuar se kërkesat e reja nuk zbatohen për eksportet nga vendet e treta të kryera përpara 3 shtatorit 2026.
Autoriteti Kombëtar i Ushqimit deklaron se do të vijojë monitorimin dhe zbatimin e kërkesave të legjislacionit në fuqi, me qëllim garantimin e sigurisë ushqimore dhe mbrojtjen e shëndetit publik.
Një person i armatosur hapi zjarr me një armë automatike pranë stacionit hekurudhor Midi të Brukselit të hënën në mbrëmje, mes një vale të shtënash me armë zjarri në kryeqytetin belg.
“Dikush duhet të vijë dhe të na ndihmojë”, tha të martën kryebashkiaku i Saint-Gilles, Jean Spinette, pasi të shtënat me armë zjarri tronditën bashkinë e Brukselit për të tretën ditë radhazi.
Një e shtënë ndodhi të shtunën në mbrëmje në të njëjtën zonë, duke plagosur një burrë , ndërsa një tjetër e shtënë u qëllua aty pranë të dielën në mëngjes, duke goditur një dritare apartamenti .
“Një djalë qëlloi me kallashnikov para fëmijëve në fshatin tim. Ka vrima plumbash në tokë”, u tha Spinette gazetarëve.
Klientët në një piceri u detyruan të shtriheshin në dysheme ndërsa dëgjoheshin të shtëna, raportoi Belga. Sulmuesi iku nga vendi i ngjarjes dhe nuk ishte arrestuar deri të martën në mëngjes.
Saint-Gilles është përballur me dhunën e lidhur me drogën për vite me radhë, veçanërisht përreth stacionit të trenit. Në qershor 2024, dy persona u vranë dhe tre të tjerë u plagosën kur persona të armatosur hapën zjarr me kallashnikovë në një kafene pranë stacionit Bruksel-Midi, në një incident që autoritetet e lidhin me trafikun e drogës . Autoritetet më pas rritën praninë e policisë në disa pika të nxehta në zonë, por jo mjaftueshëm, sipas Spinette.
“Kam kërkuar përforcime për tre vjet”, tha ai.
Rreth 700 oficerë policie punojnë në të gjithë Saint-Gilles dhe zonën më të gjerë policore Midi, ndërsa bashkia e rriti kontributin e saj vjetor në forcën policore me 1.8 milion euro vitin e kaluar . Të paktën 66 të shtëna me armë janë dokumentuar në të gjithë rajonin e gjerë të Brukselit në vitin 2026, raporton Le Soir .
“Kriminelët e drogës po lëshojnë kërcënime sepse ne po ua prishim operacionet”, tha Ministri i Brendshëm belg Bernard Quintin.
Quintin tha se kishte dërguar tashmë 77 oficerë shtesë në Bruksel dhe po shqyrtonte dërgimin e më shumë.
Serbia planifikon që deri në fund të vitit 2027 të jetë “e gatshme për t’iu bashkuar zonës Schengen”, por “nuk është duke shqyrtuar” vendosjen e vizave për shtetasit rusë.
Që një vend të bëhet pjesë e zonës Schengen, ndër të tjera, duhet ta harmonizojë politikën e vizave me atë të Bashkimit Evropian, shkruan REL.
Për Serbinë, kjo do të nënkuptonte heqjen e regjimit pa viza me disa shtete, përfshirë Rusinë.
“Për momentin, ky nuk është prioritet dhe as diçka që e kemi në plan të parë. Ne po ecim gradualisht drejt harmonizimit”, thotë për Radion Evropa e Lirë Velko Odalloviq, i cili udhëheq një trup koordinues, të krijuar së fundmi për anëtarësimin e Serbisë në zonën Schengen.
Odalloviq kujton se harmonizimi i politikës së vizave është një nga kërkesat që Komisioni Evropian ia ka parashtruar Serbisë prej kohësh dhe se ajo nuk lidhet vetëm me Rusinë, por edhe me disa vende të tjera.
“Ne, sigurisht, nuk do të veprojmë si Mali i Zi, i cili e ka bërë dhe paralajmëruar këtë, sepse ai, mësa duket, tashmë ka marrë sinjale se kur do të bëhet anëtar i Bashkimit Evropian. Ne, për fat të keq, nuk po marrim sinjale të tilla për momentin”, thotë Odalloviq.
Mali i Zi do të vendosë nga nëntori viza për shtetasit e Rusisë, Turqisë, Kinës, Bjellorusisë dhe Arabisë Saudite.
Me këtë hap, ky vend harmonizon politikën e tij të vizave me atë të Brukselit.
Mali i Zi konsiderohet vendi me gjasat më të mëdha për t’u bërë anëtar i BE-së deri në fund të kësaj dekade. Serbia, ndërkohë, vazhdon të ngecë në negociatat për anëtarësim në Bashkimin Evropian.
Që nga viti 2021, ajo nuk ka hapur asnjë kapitull të ri negociues me BE-në.
Nënkryetari i organizatës joqeveritare Lëvizja Evropiane në Serbi, Vlladimir Megjak, thotë për Radion Evropa e Lirë se është joreale të pritet që Serbia të jetë e gatshme për t’iu bashkuar zonës Schengen deri në fund të vitit 2027.
Sipas tij, para kësaj, vendi duhet të ndërmarrë një sërë hapash politikë dhe teknikë.
“Si fillim, Serbia duhet ta harmonizojë politikën e vizave me Bashkimin Evropian. Por, përderisa nuk vendos viza për Rusinë, kjo thjesht nuk mund të merret seriozisht”, thotë ai.
Shtetasit rusë mund të qëndrojnë në Serbi pa vizë deri në 30 ditë.
Një numër i madh rusësh janë zhvendosur në Serbi që nga viti 2022, kur Rusia ka nisur pushtimin në shkallë të plotë të Ukrainës.
Sipas të dhënave të Ministrisë së Punëve të Brendshme të Serbisë, në fund të vitit 2025, rusët përbënin grupin më të madh të shtetasve të huaj me leje qëndrimi në Serbi – rreth 62 mijë.
Organizata e Veteranëve të Luftës së UÇK-së e mbështet marshin për liri më 12 shtator, katër ditë para verdiktit final ndaj ish-udhëheqësve të UÇK-së në Hagë.
Kryetari i OVL-UÇK-së, Hysni Gucati, i bëri thirrje veteranëve dhe qytetarëve që të dalin në këtë marsh. Megjithatë, ai shprehi kritika ndaj organizuesve, që sipas tij e kanë ftuar kryeministrin në detyre, Albin Kurti, shkruan KosovaPress.
“Nuk mund të jemi aty ku ata i bëjnë thirrje LVV-së, ku lideri i tyre në Kuvend e quan kriminel Hashim Thaçin dhe Kadri Veseli dhe i heq veteranët nga paga minimale”, tha ai.
Krahas kësaj, ai bëri të ditur se kryesia e OVL-UÇK ka marrë vendim të përjashtoi nga organizata veteranin Skender Llugiqi, i cili kishte ofenduar ish komandantin e zonës së Dukagjinit, njëherësh ish liderin e Aleancës, Ramush Haradinaj.
Login
