Nga Gazeta Si- Një kamp i fortifikuar në Manzë, një fshat i vogël në Shqipërinë qendrore pranë kryeqytetit, Tiranës, është shtëpia e rreth 3,000 anëtarëve të Organizatës Popullore të Muxhahedinëve të Iranit (PMOI ose Mujahideen-e Khalq, MEK).
Këta anëtarë kanë qenë në vend që kur qeveria shqiptare pranoi t’i strehonte në vitin 2013 me kërkesë të SHBA-së dhe Kombeve të Bashkuara.
Çfarë është MEK?
MEK është një grup opozitar politik islamik me tendenca socialiste.
I themeluar në Iran në vitin 1965, ai mori armët kundër dinastisë në pushtet Pahlavi, duke zhvilluar fushata bombardimi kundër qeverisë së Shahut dhe objektivave amerikane në vitet 1970 dhe duke mbështetur Ajatollah Khomeinin në Revolucionin Islamik 1978/1979.
Megjithatë, pak pas revolucionit, MEK u prish me sundimtarët e rinj në Teheran dhe u ndalua në vend. Më pas shkoi në mërgim, duke vazhduar aktivitetet e tij opozitare nga jashtë.
MEK më vonë u zhvendos në Irak, nga ku kreu operacione ushtarake kundër Iranit gjatë luftës Iran-Irak – diçka që shumë në Iran e urrejnë deri më sot.
Departamenti Amerikan i Shtetit e shpalli MEK-un një organizatë terroriste në vitin 1997, por e hoqi atë nga lista e organizatave të huaja terroriste në vitin 2012.
Grupi ishte i pari që zbuloi publikisht në vitin 2002 se Irani kishte një program sekret të pasurimit të uraniumit. Pas rrëzimit të Sadam Huseinit, u dëbua nga Iraku.
Protestat e fundit në Iran
Për Andreas Krieg, ekspert i Lindjes së Mesme dhe pedagog në King’s College London, vala aktuale e protestave në Iran “duket më pak si një ‘ngjarje’ e vetme sesa si një konvergjencë e vazhdueshme e ankesave të gjata që më në fund u sinkronizuan”.
“Filloi me një tronditje akute ekonomike, kolapsi i monedhës dhe inflacioni që përktheheshin në rritje të menjëhershme të çmimeve, mungesa dhe paralizë tregtare dhe më pas u politizuan me shpejtësi pasi njerëzit arritën në përfundimin se shteti ose nuk mund ose nuk do të stabilizojë jetën e përditshme”, i tha ai DË.
“Ajo që bie në sy është profili i koalicionit: Pazari dhe shitësit ndihmuan në nxitjen e momentit, studentët dhe lagjet urbane ruajtën dukshmërinë, ndërsa qytetet periferike dhe zonat minoritare shtuan gjerësi”, tha Krieg.
“Reagimi i shtetit ka kaluar shpejt nga frenimi në shtypje, duke përfshirë një ndërprerje të komunikimeve në të gjithë vendin, e projektuar për të ngadalësuar koordinimin dhe për të zvogëluar kontrollin e jashtëm, gjë që zakonisht përkon me përdorim më të ashpër të forcës në terren”, tha ai.
Një opozitë e fragmentuar
Pavarësisht faktit se ka pasur shumë protesta në të gjithë vendin në Iran në dekadat e fundit, opozita iraniane, si brenda ashtu edhe jashtë vendit, nuk është e organizuar dhe karakterizohet nga një numër i madh grupesh rivale dhe fraksionesh ideologjike.
“Aty ku ‘qëndron’ opozita kuptohet më mirë si fragmentim sesa mungesë”, tha Krieg, duke shtuar se brenda Iranit, veprimi kolektiv mbetet kryesisht pa udhëheqës dhe i rrjetëzuar: Mobilizimi lokal, lidhjet shoqërore, dinamika e vendit të punës dhe ekosistemet universitare prodhojnë shpërthime protestash të koordinuara pa një strukturë të integruar kombëtare komanduese.
Opozita iraniane jashtë vendit
Jashtë Iranit, dy grupet më të mëdha të opozitës janë monarkistët dhe MEK. Udhëheqësit dhe anëtarët e të dy grupeve kanë jetuar në mërgim që nga përmbysja e dinastisë Pahlavi në vitin 1979.
Reza Pahlavi, trashëgimtari i Shahut të fundit të Iranit, Mohammed Reza Pahlavi, jeton në SHBA.
Ndërsa ai ka shumë admirues brenda diasporës iraniane, mbetet e paqartë se cfarë mbështetje ka brenda vendit.
“Jashtë Iranit, diaspora mbetet me ndikim në formësimin e narrativës dhe moralit, por është e ndarë në mënyrë organizative dhe shpesh nuk i besohet njerëzve brenda vendit dhe kanë frikë si nga manipulimi ashtu edhe nga një boshllëk pas rënies”, thotë Krieg.
Ai shton se kjo ka rëndësi për sigurinë e regjimit sepse zvogëlon probabilitetin e ndarjeve të shpejta dhe të pastra të elitës, edhe pse rrit gjasat e cikleve të përsëritura të protestave.
“Shtypja e një vale nuk zgjidh faktorët themelorë që vazhdojnë të mbushin rrugët”, thotë ai.
Çfarë roli ka luajtur MEK në protesta?
Grupi i dytë i madh opozitar iranian është MEK, anëtari më i madh i Këshillit Kombëtar të Rezistencës së Iranit (NCRI), një koalicion i grupeve opozitare iraniane.
Por çfarë roli ka luajtur MEK në trazirat e fundit?
Ali Safavi i NCRI thotë se MEK ka qenë i përfshirë në mënyrë aktive në protesta.
“Njësitë e saj të Rezistencës drejtojnë, koordinojnë dhe organizojnë rezistencën kundër forcave shtypëse”, tha ai për DË. “Në shumë raste, ata gjithashtu kanë luajtur një rol të rëndësishëm në mbrojtjen e protestuesve kundër sulmit të IRGC (Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike). Po të mos ishte për rolin e tyre, regjimi do ta kishte shtypur kryengritjen shumë shpejt”.
Safavi i tha DË se “një numër i konsiderueshëm aktivistësh të MEK janë midis 3,000 të vrarëve nga forcat e sigurisë”.
MEK – probleme legjitimiteti midis shumë iranianëve
Megjithatë, për ekspertin e Lindjes së Mesme Krieg, “kur bëhet fjalë për MEK, është e rëndësishme të ndash shtrirjen e perceptuar nga tërheqja reale në terren”.
“Organizata është e disiplinuar, e aftë në përdorimin e medias dhe e aftë të gjenerojë zhurmë, presion lobimi dhe volum mesazhesh nga jashtë. Megjithatë, ajo ka probleme të thella legjitimiteti midis shumë iranianëve për shkak të historisë së saj, akuzave për kontroll të brendshëm dhe qëndrimit të saj të gjatë në mërgim, faktorë që kufizojnë aftësinë e saj për të vepruar si një mjet unifikues i opozitës brenda vendit. Kjo është arsyeja pse pretendimet se funksionon si një ‘kalë Troje’ i huaj kanë jehonë.”
“MEK është i lehtë për t’u instrumentalizuar nga aktorë të shumtë në hapësirën e informacionit, duke përfshirë edhe informatorët anti-Iran në SHBA dhe Izrael. Por efekti praktik është më shpesh reputacional. I jep regjimit një kornizë të përshtatshme për përfaqësues të huaj. Por nuk ka asnjë rol për të luajtur në udhëheqjen e këtyre protestave”, tha Krieg.
I konsideruar si një grup terrorist nga Teherani, MEK tani po i bën thirrje Europës të ndërmarrë veprime të forta kundër qeverisë në Iran.
“Europa duhet ta caktojë menjëherë Korpusin e Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) si një entitet terrorist, të dëbojë diplomatët e regjimit, të tërheqë ambasadorët e saj nga Teherani, të shkëpusë regjimin nga sistemi financiar ndërkombëtar, të bojkotojë shitjen e naftës dhe të nxjerrë udhëheqësit e saj para gjykatave ndërkombëtare për t’u ndjekur penalisht për krime kundër njerëzimit. Dhe kjo përfshin Udhëheqësin Suprem Ali Khamenei dhe zyrtarë të tjerë të lartë”, tha Ali Safavi.
Pikëpamja nga Shqipëria
Media shqiptare ka raportuar rregullisht si për protestat ashtu edhe për MEK në Shqipëri që kur filluan protestat në Iran.
Nga ana e tyre, anëtarët e MEK në Shqipëri kanë qenë aktivë në mediat sociale, duke ndarë postime dhe fotografi në lidhje me protestuesit që kanë humbur jetën dhe anëtarët e MEK që ata thonë se u vranë gjatë protestës.
Kryeministri shqiptar Edi Rama, i cili ndërpreu marrëdhëniet diplomatike me Iranin në shtator 2022 pasi pretendoi se sulmet kibernetike ndaj Shqipërisë ishin orkestruar nga Republika Islamike, nuk ka bërë asnjë koment mbi protestat në Iran./Marrë nga DW/
The post Çfarë roli ka MEK i strehuar në Shqipëri në protestat e Iranit appeared first on Gazeta Si.