Karriera e Bad Bunny është sërish në qendër të polemikave, këtë herë larg skenës dhe top listave muzikore. Një grua nga Porto Riko ka ngritur padi kundër artistit për përdorimin e paautorizuar të zërit të saj në dy nga këngët e tij, duke kërkuar 16 milionë dollarë kompensim.

Sipas padisë, zëri i përket një fraze të regjistruar në vitin 2018, kur gruaja pranoi ta regjistronte atë me kërkesë të producentit Roberto Rosalido, një bashkëpunëtor i rregullt i Bad Bunny që nga fillimi i karrierës së tij. Të dy u takuan në një kurs kur ishin studentë dhe, në këtë kontekst, u bë regjistrimi. Paditësja pretendon se ajo nuk u informua kurrë se audioja do të përdorej komercialisht ose se do të përfundonte duke qenë pjesë e këngëve të botuara dhe të shpërndara në shkallë të gjerë.

Fragmenti i zërit u përfshi për herë të parë në këngën ‘Solo de mi’, një nga këngët më të njohura të artistit në albumin e tij ‘X100pre’ , të publikuar në vitin 2018. Vite më vonë, e njëjta audio u rishfaq në ‘EeO’, një këngë e publikuar në albumin e tij të fundit ‘Debi tirar mas fotos’ , të publikuar në vitin 2025. Të dyja këngët kanë grumbulluar miliona dëgjime në platformat dixhitale, një faktor kyç në sqarimin e shifrës ekonomike të pretenduar nga paditësi.

Gruaja pretendon se nuk ka pasur asnjë kontratë që autorizon përdorimin e zërit të saj, as nuk është negociuar ndonjë kompensim për përdorimin e tij për qëllime muzikore, promovuese ose reklamuese . Nga pikëpamja e saj, kjo është një shkelje e të drejtave të saj , e përkeqësuar nga suksesi masiv i këngëve në të cilat shfaqet regjistrimi i saj.

Për momentin, Bad Bunny nuk ka bërë asnjë deklaratë publike për këtë çështje. Heshtja e tij përkon me një moment vëmendjeje të veçantë mediatike për shkak të turneut të tij të ardhshëm./KM

Në Bashkinë Pogradec, problematika kryesore vijojnë të jenë rrëshqitjet e dherave, të cilat janë evidentuar në disa zona. Gjatë ditës së djeshme, inxhinierët e Shërbimit Gjeologjik kanë kryer inspektime në zonat problematike, përfshirë fshatrat Cërravë dhe Dardhas, ku janë evakuuar disa familje, si dhe në zonën e rezervuarit të Stropckës. Priten raportet teknike për të përcaktuar ndërhyrjet e nevojshme.

Në Njësinë Administrative Trebinjë, rruga Dunicë vijon të jetë e bllokuar për shkak të një rrëshqitjeje të madhe dherash, e cila pritet të inspektohet sot nga specialistët. Ndërkohë, rruga e fshatit Malinë është jofunksionale dhe, pavarësisht sigurimit të mjeteve nga bashkia, ndërhyrja nuk është e mundur për momentin për shkak të kushteve të motit.

Në Njësinë Administrative Proptisht, rruga Zall–Torra vijon të jetë e bllokuar, ndërsa në fshatin Verrri është riaktivizuar një rrëshqitje e ndodhur rreth 8 vite më parë. Lumenjtë paraqiten me prurje normale dhe nuk raportohen problematika.

Nga bashkitë e tjera të qarkut nuk raportohen probleme të reja, ndërsa strukturat e emergjencave civile vijojnë monitorimin e situatës.

Situata në akset rrugore

Sipas ARRSH Rajoni Qendër–Lindje, në disa akse ka pasur reshje bore gjatë natës, veçanërisht në Boboshticë–Dardhë, Maliq–Kufi Gramsh dhe Libonik–Rëmbec–Plasë. Po kryhet pastrimi dhe kriposja e rrugëve, ndërsa qarkullimi vijon normalisht me goma dimërore.

Situata e energjisë elektrike

OSSHEE Rajoni Korçë raporton se disa zona rurale janë pjesërisht pa energji elektrike për shkak të defekteve në rrjetin e tensionit të mesëm. Janë në terren 6 grupe operative për riparimin e defekteve, ndërsa furnizimi me energji për objektet e rëndësisë së veçantë është i garantuar. Situata mbetet nën monitorim të vazhdueshëm nga strukturat përgjegjëse./KM

Last Updated on 12/01/2026 by Kesjana

Nga muaji mars 2026, të gjitha familjet që kanë nën ngarkim fëmijë të moshës nën 18 vjeç do të përfitojnë kompensim.

Për herë të parë, nga ky vit, njërit prej prindërve do t’i zbriten nga të ardhurat vjetore bruto të 2025-s, 48 mijë lekë shpenzime për përkujdesin e fëmijëve edhe 100 mijë lekë për arsimin, kur të plotësojë Deklaratën e të Ardhurave Personale në muajin mars. Kompensimi do të përfitohet nga rillogaritja e tatimit të paguar në 2025.

Pra, masa e kompensimit nuk do të jetë fikse me vlerë 48 mijë lekë në vit apo 100 mijë lekë në vit. Këto vlera të parashikuara në ligjin e ri “Për tatimin mbi të ardhurat” janë shpenzimet që do t’u zbriten të ardhurave vjetore bruto të vitit 2025.

Zbritja e shpenzimeve në vlerën 48 mijë lekë në vit do të llogaritet për çdo fëmijë të moshës nën 18 vjeç, pavarësisht nivelit të të ardhurave që prindërit kanë gjeneruar gjatë vitit 2025. Ndërsa shpenzimi prej 100 mijë lekësh në vit do t’u zbritet individëve me të ardhura deri në kufirin e 1.2 mln lekë në vit.

Në një çift bashkëshortësh, të drejtën për zbritjen e shpenzimeve të fëmijëve në ngarkim dhe për arsimimin, nëse plotësohet kufiri i të ardhurave, e ka anëtari me të ardhura më të larta vjetore. Pra zbritja e shpenzimeve për fëmijët nga baza vjetore e tatueshme nuk përfitohet nga të dy prindërit e fëmijëve në ngarkim, por vetëm ai që ka të ardhurat më të larta të deklaruara.

Prej individëve përfitues tatimi mbi të ardhurat nga paga është paguar çdo muaj për vitin 2025, por zbritja e shpenzimeve për fëmijët nga totali i të ardhurave vjetore të fituara nga punësimi, do të bëhet në Mars 2026 përmes plotësimit të Deklaratës Vjetore të të Ardhurave (DIVA).

Pas zbritjes së shpenzimeve, baza e tatueshme pra totali i të ardhurave bruto do të ulet, për rrjedhojë edhe tatimi i rillogaritur do të jetë më i ulët. Sakaq gjatë vitit 2025 tatimi i paguar ëhstë më i lartë sesa tatimi i rillogaritur. Diferenca e tatimit që është paguar në 2025 me tatimin e rillogaritur është kompensimi që do të përfitojnë individët për arsimimin e fëmijëve.

Sipas shembullit të Drejtorisë së Përgjithshme të Tatimeve, nëse një individ X me të ardhura mujore 70 mijë lekë apo të ardhura vjetore prej 840 mijë lekë për 2025-n ka paguar tatim prej 5,200 lekë në muaj apo tatimin vjetor prej 62,400 lekë.

Individi ka dy fëmijë në ngarkim të moshës nën 18 vjeç dhe të ardhurat vjetore nuk kalojnë kufirin e 1,2 milionë lekëve, për të cilat do të përfitojë zbritje shpenzimesh prej 48 mijë lekë për çdo fëmijë dhe shumën fiske prej 100 mijë lekë në vit për arsimimin e tyre.

Pas zbritjes së shpenzimeve nga totali i të ardhurave për 2025, tatimi i ri për këtë individ llogaritet në vlerën e 29,120 lekë. Por ndërkohë individi X për 2025 kishte paguar një tatim vjetor prej 62,400 lekë. Këtij detyrimi të paguar do t’i zbritet tatimi i ri llogaritur me vlerë 29,120. Diferenca prej 33,2 mijë lekë është shuma që i takon të kërkojë për rimbursim brenda 3 muajve, pas plotësimit të DIVA-së.

Pra nëse tatimi i paguar gjatë vitit 2025 rezulton se është më i lartë se tatimi i llogaritur pas zbritjeve të shpenzimeve në DIVA, që do të plotësohet deri më 31 Mars 2026, Drejtoria e Përgjithshme e Tatimeve (DPT) më herët ka sqaruar për Monitor se në këtë rast individi ka të drejtë që brenda 3 muajve të kërkojë rimbursimin e parave, pra kthimin e tyre.

Për të dyja rastet si për përfitimin e zbritjes së shpenzimeve për rritjen e fëmijëve dhe shpenzimit fiks për arsim (këto të fundit përfitohen vetëm nga individët me të ardhura vjetore deri në 1,200,000 lekë) duhet të bëhet ruajtja e dokumentacionit, dukë përfshirë certifikatën familjare për fëmijët në ngarkim, kontratat me institucionet arsimore, përfshirë pagesat për gjuhët e huaja.

Si do të përfitohet kompensimi

Përmes rillogaritjes së tatimit të paguar për vitin 2025.

Për ta bërë këtë, individët duhet të plotësojnë Deklaratën Vjetore të të Ardhurave (DIVA) deri më 31 mars 2026.

Llojet e zbritjeve

48,000 lekë për fëmijë në vit – përfiton secili fëmijë, pavarësisht nivelit të të ardhurave të prindërve.

100,000 lekë për fëmijë në vit – përfiton vetëm nëse të ardhurat e individit nuk kalojnë 1.2 milion lekë në vit.

Rregulla për çiftet bashkëshortore

Zbritja e shpenzimeve për fëmijët i takon prindit me të ardhura më të larta.

Pra, nuk mund ta ndajnë të dy bashkëshortët njësoj, përveç rastit kur të ardhurat janë të barabarta.

Si funksionon kompensimi

Gjatë vitit 2025, tatimi mbi të ardhurat është paguar çdo muaj nga paga.

Në Mars 2026, tatimi llogaritet përsëri duke përfshirë zbritjet për fëmijët.

Nëse tatimi i rillogaritur është më i ulët se tatimi i paguar gjatë vitit 2025:

Diferenca kthehet si kompensim/rimbursim.

Shembull praktik

Individi X ka 2 fëmijë nën 18 vjeç dhe të ardhura vjetore 840,000 lekë.

Tatimi i paguar gjatë vitit 2025: 62,400 lekë (5,200 lekë/muaj).

Zbritjet:

48,000 lekë për çdo fëmijë = 96,000 lekë

100,000 lekë për arsimin e fëmijëve

Pas zbritjeve, tatimi i ri: 29,120 lekë

Diferenca që individi mund të marrë si kompensim:

62,400−29,120=33,280 lekë

Kjo shumë mund të kërkohet brenda 3 muajve nga plotësimi i DIVA-s./ Monitor/kb

Ministri i Bujqësisë dhe Zhvillimit Rural, Andis Salla, ishte mbrëmjen e djeshme në Dimal dhe Kuçovë, së bashku me Kryetaren e Bashkisë Dimal, Juliana Memaj, dhe Kryetarin e Bashkisë Kuçovë, Kreshnik Hajdari, ku po pa nga afër situatën e krijuar nga reshjet intensive të ditëve të fundit.

Gjatë takimeve në terren, Ministri Salla zhvilloi dialog të drejtpërdrejtë me banorët, fermerët dhe blegtorët e zonës mbi dëmet e shkaktuara nga reshjet intensive të ditëve të fundit.

Ai theksoi se institucionet janë pranë çdo qytetari dhe po ndjekin nga afër situatën.

“Jemi në terren dhe pranë çdo qytetari. Verifikimi i dëmeve po vijon dhe çdo qytetar, fermer e blegtor i prekur do të dëmshpërblehet”, u shpreh ai.

Sipas Ministrit Salla, procesi i verifikimit po kryhet në bashkëpunim me bashkitë dhe strukturat përkatëse, me qëllim evidentimin e plotë të dëmeve në bujqësi dhe blegtori, si dhe garantimin e mbështetjes për të gjithë të prekurit./K.M

Nga Thoma Gëllçi

Në Shqipëri, sa herë opozita mbetet pa busull, nxirren nga sirtari i klisheve politike disa formula të gatshme që përdoren në çdo kohë. Njëra prej tyre është “qeveria teknike”. Kjo fjalë ka humbur kuptimin real dhe është kthyer në një formulë magjike për konsum elektoral, në një refren që përsëritet me zë të lartë për të fshehur boshllëkun e ideve, mungesën e alternativës dhe pamundësinë për të prodhuar besim. Opozita shqiptare, veçanërisht krahu berishist, vazhdon ta kërkojë sot qeverinë teknike sikur ajo të ishte çelësi i artë që hap derën e pushtetit. Por kjo kërkesë, në rrethanat konkrete të Shqipërisë, nuk është vetëm e parealizueshme; është absurde.

Në këtë kurth të retorikës boshe kanë rënë fatkeqësisht edhe disa nga partitë e reja, të cilat u shfaqën si shpresë për një frymë ndryshe, por shumë shpejt adoptuan gjuhën më të vjetër të politikës shqiptare. Në vend që të flisnin për rregulla loje, për garanci institucionale dhe për reforma konkrete, edhe ato filluan të përsërisin refrenin e “qeverisë teknike”, duke u rreshtuar në një debat artificial që nuk prodhon asnjë zgjidhje reale.

Absurdin e kanë çuar edhe më tej duke artikuluar publikisht emra të ndryshëm për postin e kryeministrit të një qeverie teknike që, në kushtet aktuale, nuk ka asnjë bazë ligjore për të ekzistuar. Ky është kulmi i keqkuptimit: të ndash poste në një qeveri imagjinare, sikur problemi i Shqipërisë të ishte mungesa e emrave dhe jo mungesa e besimit. Kjo lojë me kandidatura fantazmë jo vetëm që i bën qesharake kërkesat për qeveri teknike, por edhe zbulon se sa shpejt idealizmi i shpallur i këtyre forcave të reja tretet përballë tundimit për t’u futur në skemat e vjetra të pazareve politike.

Mazhoranca socialiste zotëron sot 83 mandate në Kuvend. Kjo nuk është një shumicë e thjeshtë, por një shumicë solide, afër shumicës absolute, e cila i jep Partisë Socialiste të gjitha mjetet kushtetuese për të qeverisur dhe, në rast se kryeministri aktual largohet, për të zgjedhur një tjetër pa pasur nevojë për asnjë ndërhyrje jashtë rregullave parlamentare. Në këtë kontekst, të flasësh për qeveri teknike është njësoj si t’i kërkosh një treni që ecën me shpejtësi të ndalojë në mes të rrugës vetëm sepse dikush po bërtet nga jashtë.

Kur lind realisht një qeveri teknike?

Qeveritë teknike nuk janë produkte të retorikës opozitare, por pasoja të drejtpërdrejta të krizave të thella politike që e bëjnë të pamundur vazhdimin normal të qeverisjes. Historia politike evropiane është plot me shembuj që e dëshmojnë këtë. Në Itali, për shembull, qeveria teknike e Mario Montit në vitin 2011 nuk erdhi sepse opozita e kërkoi me megafon, por sepse vendi ishte në prag të kolapsit financiar, tregjet kishin humbur besimin, shumica parlamentare e qeverisë Berlusconi ishte shpërbërë dhe presidenti i Republikës ndërhyri për të shmangur falimentimin. Në Greqi, qeveria teknike e Lucas Papademos në vitin 2012 ishte pasojë e një krize shkatërrimtare borxhi, protestave masive, djegies së Athinës dhe pamundësisë së partive tradicionale për të krijuar një shumicë funksionale. Në Rumani, në vitin 2015, pas tragjedisë së klubit “Colectiv” dhe protestave masive që çuan në dorëheqjen e qeverisë, u formua një kabinet teknokratësh për të menaxhuar situatën deri në zgjedhje. Në të gjitha këto raste, qeveritë teknike nuk ishin zgjedhje politike, por domosdoshmëri për mbijetesë institucionale.

Asgjë e tillë nuk po ndodh sot në Shqipëri. Mazhoranca nuk ka humbur shumicën parlamentare, asnjë votëbesim nuk e ka rrëzuar qeverinë dhe nuk ka asnjë presion popullor që të paralizojë jetën e vendit. Opozita nuk ka arritur të ndezë një valë të gjerë mobilizimi shoqëror; protestat e saj janë shndërruar në rituale të lodhura, të parashikueshme, që nuk tronditin më askënd dhe nuk ndryshojnë asnjë ekuilibër politik. Indiferenca e qytetarëve është e thellë dhe alarmante, por ajo nuk është shenjë e pajtimit me qeverinë. Është shenjë e një lodhjeje kolektive nga një opozitë që, pas vitesh humbjesh dhe përçarjesh, nuk arrin të artikulojë më as një alternativë bindëse, as një projekt serioz për ndryshimin e vendit.

Kriza ekziston, por nuk është qeverisëse

Shqipëria ndodhet sot në një krizë të thellë, por kjo nuk është krizë qeverisjeje në kuptimin klasik parlamentar. Është krizë e përgjegjësisë politike dhe e mënyrës se si ushtrohet pushteti. Qeveria aktuale funksionon si një strukturë e përqendruar pothuajse tërësisht rreth figurës së kryeministrit. Vendimet strategjike, nga projektet infrastrukturore e deri te reformat administrative, nuk kalojnë më nëpër filtrat kolegjialë të ekzekutivit, por burojnë nga një rreth shumë i ngushtë njerëzish. Këshilli i Ministrave është shndërruar në një mekanizëm ratifikimi, ndërsa ministrat, në vend që të jenë bartës të politikave publike dhe përgjegjës para Kuvendit, janë reduktuar në menaxherë sektorësh që japin llogari vetëm përpara një njeriu. Shembujt janë të shumtë: nga projektet e mëdha urbane të shpallura me konferenca shtypi të njëanshme, te paketat fiskale dhe nismat ligjore që miratohen me procedura të përshpejtuara, pa debat real dhe pa transparencë të mjaftueshme.

Edhe roli i Partisë Socialiste si organizëm politik është dobësuar ndjeshëm. Forumet e saj drejtuese, që dikur shërbenin si hapësira debati dhe përpunimi politikash, sot kanë ndikim minimal në orientimin e qeverisë. Vendimmarrja është zhvendosur nga struktura kolegjiale në një model të personalizuar, ku kryetari i partisë është njëkohësisht kryeministër dhe arbitri i vetëm i linjës politike. Në këtë kontekst, Kuvendi ka humbur gradualisht funksionin e tij kontrollues: interpelancat janë kthyer në formalitete, komisionet parlamentare në zyra procedurash, ndërsa mazhoranca voton pothuajse automatikisht çdo nismë që vjen nga qeveria. Opozita, nga ana e saj, është e përçarë dhe e paaftë të ushtrojë presion institucional, duke e lënë terrenin e llogaridhënies pothuajse bosh.

Ky deformim i jetës politike është i dukshëm në çdo aspekt të qeverisjes, por ai nuk përbën në vetvete kusht për qeveri teknike. Qeveria nuk është bllokuar, nuk ka humbur shumicën dhe nuk është rrëzuar nga Kuvendi. Ajo vazhdon të prodhojë vendime dhe ligje, edhe kur këto shoqërohen me pakënaqësi të thella publike, skandale korrupsioni apo kritika të vazhdueshme nga partnerët ndërkombëtarë. Kjo tregon se problemi i Shqipërisë nuk është pamundësia për të qeverisur, por mënyra se si qeveriset.

Mungesa e besimit është problemi real

Raportet e fundit të OSBE/ODIHR për zgjedhjet e majit të vitit të kaluar e përshkruajnë me tone edhe më të ashpra këtë realitet: në Shqipëri nuk kemi thjesht shkelje teknike, por një model të qëndrueshëm të keqpërdorimit të pushtetit për qëllime elektorale. Monitoruesit ndërkombëtarë nënvizuan përdorimin sistematik të burimeve shtetërore në fushatë, shpërndarjen e investimeve publike me ritme dhe intensitet të pazakontë në prag zgjedhjesh, si dhe përfshirjen e drejtpërdrejtë të strukturave qeveritare në mbështetje të kandidatëve të mazhorancës. Në raport përmendet se kufiri mes aktivitetit institucional dhe propagandës elektorale është bërë pothuajse i padukshëm, ndërsa ministrat dhe drejtuesit lokalë shfaqen në terren më shumë si drejtues fushate sesa si zyrtarë publikë.

Veçanërisht problematik u konsiderua procesi i votimit të diasporës, i cili u zhvillua pa garancitë e mjaftueshme ligjore dhe teknike, duke ngritur dyshime serioze për integritetin e tij. OSBE/ODIHR vuri në dukje mungesën e transparencës, paqartësitë procedurale dhe rrezikun e manipulimit të këtij segmenti të rëndësishëm të elektoratit. Po aq alarmante janë referencat ndaj përdorimit të grupeve kriminale dhe parave të pista në fushata lokale, si dhe raportimet për intimidimin e administratës publike dhe votuesve që varen prej saj. Në shumë zona, nëpunës, mësues dhe punonjës të shërbimeve publike janë përfshirë në aktivitete elektorale nën presion të drejtpërdrejtë, duke krijuar një klimë frike dhe nënshtrimi që minon çdo nocion të votës së lirë.

Në këtë kontekst, mosbesimi nuk është më perceptim subjektiv i opozitës, por diagnozë e dokumentuar nga vëzhgues ndërkombëtarë. Kur votimet e diasporës shihen si terren i pambrojtur, kur investimet publike përdoren si mjete blerjeje politike dhe kur bandat e krimit dhe paratë e pista shfaqen si faktorë ndikimi në zgjedhje, procesi elektoral humbet karakterin e tij demokratik dhe shndërrohet në një betejë force. Dhe kur zgjedhjet përjetohen si përplasje me mjete jo të barabarta, çdo rezultat, sado formal të jetë, lind i kontestuar, duke e thelluar edhe më shumë krizën e besimit që sot është problemi më i madh i demokracisë shqiptare.

Nga “qeveri teknike” te “marrëveshje ligjore besimi”

Këtu qëndron keqkuptimi themelor i opozitës shqiptare. Problemi nuk është se kush qeveris sot, por se si do të garohet nesër. Shqipëria nuk ka nevojë për një qeveri teknike që të marrë pushtetin nga mazhoranca; kjo është politikisht e pamundur. Shqipëria ka nevojë për një marrëveshje ligjore besimi që të garantojë zgjedhje të pranueshme nga të gjithë.

Një marrëveshje e tillë duhet të jetë e sanksionuar me ligj, jo një pazar politik në errësirë. Ajo duhet të krijojë një qeveri kujdestare vetëm për periudhën zgjedhore, me kompetenca të kufizuara dhe me mekanizma të fortë kontrolli për të parandaluar abuzimet.

Modeli i Maqedonisë së Veriut është ilustrues. Pas krizës së rëndë politike dhe skandalit të përgjimeve, palët politike u detyruan, nën presionin e ndërkombëtarëve, të nënshkruanin Marrëveshjen e Përzhinës. Kjo marrëveshje parashikoi krijimin e një qeverie kujdestare njëqind ditë para zgjedhjeve, ku opozita merrte kontrollin e disa ministrive kyçe, veçanërisht të atyre që kishin ndikim të drejtpërdrejtë në procesin zgjedhor.

Kryeministri dhe ministrat e kësaj qeverie nuk kishin të drejtë të kandidonin, ndërsa përdorimi i fondeve publike për fushatë ndalohej rreptësisht. Ky model nuk e shëroi plotësisht demokracinë maqedonase, por krijoi minimumin e besimit të nevojshëm që zgjedhjet të mos ktheheshin në krizë politike.

Çfarë duhet të bëjë Shqipëria?

Shqipëria nuk ka nevojë për spektakël politik, por për një pakt të ri, të ndërtuar jo mbi dëshira momentale, por mbi themele ligjore dhe kushtetuese. Kushtetuta e Republikës së Shqipërisë e ka të qartë logjikën e qeverisjes parlamentare: qeveria buron nga shumica në Kuvend dhe rrëzohet vetëm nëpërmjet mekanizmave kushtetues, jo nga presioni retorik apo ultimatume politike. Prandaj, në vend që të shpiken “qeveri teknike” jashtë realitetit juridik, zgjidhja e vetme serioze është të krijohen garanci ligjore për zgjedhje të ndershme dhe të barabarta, në përputhje me parimet kushtetuese të pluralizmit, barazisë para ligjit dhe konkurrencës së lirë politike. Pikërisht këtu hyn nevoja për një marrëveshje besimi të sanksionuar në Kodin Zgjedhor: jo si pazar politik, por si instrument normativ që materializon standardet kushtetuese të zgjedhjeve të lira dhe të rregullta.

Një marrëveshje e tillë duhet të ketë status të qartë juridik dhe të jetë e detyrueshme për palët, duke u shndërruar në dispozita konkrete ligjore. Në thelb, ajo duhet të parashikojë një qeveri kujdestare vetëm për periudhën zgjedhore, me kompetenca të kufizuara dhe me detyrime të qarta të mosndërhyrjes në garë.

Në këtë kuadër, ndalimi i kandidimit për anëtarët e qeverisë kujdestare është një garanci kushtetuese në funksion të barazisë së garës. Ai shmang konfliktin e interesit dhe i jep kuptim parimit që kush administron zgjedhjet nuk duhet të jetë njëkohësisht garues. Kjo është një ide që mbështetet në logjikën e përgjithshme të shtetit të së drejtës: ndarja e funksioneve, shmangia e konfliktit të interesit dhe neutraliteti institucional. Po kështu, kontrolli i dyanshëm mbi administratën zgjedhore dhe mbi hallkat kyçe të shtetit gjatë fushatës është jetik për të zbatuar parimin e barazisë së subjekteve politike dhe për të ndarë shtetin nga partia. Në praktikë, kjo do të thotë që vendimet me ndikim elektoral (punësime, shkarkime, tendera, shpërndarje fondesh, investime publike të përshpejtuara, përdorim i aseteve publike) të futen nën një regjim kufizimesh të posaçme dhe transparence të detyrueshme, me raportim publik dhe me mekanizma ankimi të shpejtë.

Vetëm në këtë mënyrë mund të rindërtohet besimi i humbur: duke e kthyer procesin zgjedhor nga një duel i pabarabartë në një garë ku rregullat janë të qarta dhe të zbatueshme. Dhe pa besim, asnjë qeveri, as teknike, as politike, nuk do ta nxjerrë Shqipërinë nga kriza e saj e përhershme demokratike./K.M

Policia e Shtetit ka bërë ndryshime të rëndësishme në drejtimin e degëve vendore, ku disa drejtues të lartë janë emëruar ose rikthyer në detyrë, në vijim të lëvizjeve të fundit të komandës qendrore të forcës policore. Këto ndryshime synojnë forcimin e punës operative dhe të koordinimit në terren në qytete kryesore të vendit.

Në Qarkun e Korçës, Drejtuesi Vilson Bala është emëruar në detyrë si Drejtor i Drejtorisë Vendore të Policisë. Bala ka një karrierë të gjatë në struktura të policisë vendore dhe pritet të marrë drejtimin e punës policore në zonë.

Po ashtu, Drejtuesi Islor Islami është caktuar përkohësisht Drejtor i Drejtorisë Vendore të Policisë Lezhë, ku do të udhëheqë punën e uniformave dhe shërbimeve të përgjithshme të sigurisë për qytetarët në këtë zonë

Një tjetër emërim i rëndësishëm është ai i Drejtuesit Afrim Tafa, i cili është emëruar përkohësisht Drejtor i Drejtorisë Vendore të Policisë Durrës.

Ndërkohë, në Elbasan, Drejtori aktual i Drejtorisë Vendore të Policisë, Drejtuesi Fatmir Hoxha, ka rifituar detyrën pas rezultateve të larta të arritura gjatë fundvitit 2025. Drejtori i Përgjithshëm i Policisë së Shtetit, Ilir Proda, i ka revokuar dorëheqjen dhe e ka konfirmuar vazhdimin e tij në drejtimin e DVP Elbasan për shkak të punës së suksesshme që ai ka bërë në drejtim të sigurisë dhe zbatimit të ligjit në qark./kb

Në takimin vjetor pranë memorialit Starman në jug të Londrës, adhuruesit flasin për ndikimin e jashtëzakonshëm që jeta dhe vdekja e artistit pati mbi ta.

Sammy Gecsoyler

Për Debbie Hilton, David Bowie përfaqësonte “gjithçka”. “Shtëpia ime është një shenjë nderimi për të. Ai është ende i gjallë në shtëpinë time. Pema ime e Krishtlindjeve ishte David Bowie, madje edhe çarçafët e mia janë Bowie,” tha ajo.

Ajo udhëtoi nga Liverpuli për t’u bashkuar me adhuruesit e tjerë të Bowies në memorialin Starman në Brixton, në jug të Londrës, vendlindjen e këngëtarit, për të nderuar kujtimin e tij në përvjetorin e vdekjes së tij.

Dhjetë vite pas vdekjes së tij, a rrezikon trashëgimia muzikore e David Bowies të zhduket nga kujtesa?

Takimi ka bërë që të kthehet në një vend pelegrinazhi vjetor për disa, por këtë vit turma ishte më e madhe se zakonisht për të shënuar 10 vjet nga ndarja e artistit nga jeta.

Hilton, 64 vjeçe, tha se e kujton mirë herën e parë kur e pa Bowien kur ishte fëmijë në Manchester.

“Ai ishte në Free Trade Hall në 1972. Unë isha thjesht një fëmijë, dhe kjo ndodhi para se të bëhej i famshëm me Ziggy. Thjesht u dashurova me të. Isha 11 vjeçe dhe e mahnitur. Ishte diçka që nuk mund ta imagjinoje, ndjenja e ta shikosh atë. Që atëherë mbeta e magjepsur,” tha ajo.

Vdekja e Bowies, pas një diagnoze për kancer të mëlçisë rreth 18 muaj më parë, tronditi botën. U njoftua pak ditë pas publikimit të albumit të tij të 26-të dhe të fundit, Blackstar, që prej atëherë është interpretuar si një shprehje e ndërgjegjësimit të artistit për afërsinë e vdekjes.

Kur Bowie vdiq, Hilton tha se vëllai i saj i kishte dërguar një mesazh në mëngjes që thoshte: “Je mirë?” Ajo tha: “Mendova: ‘Për çfarë po flet?’ dhe pastaj ndeza televizorin. Eh, ajo ishte. Nuk mund të shkoja në punë për dy javë. Kisha lule dhe një qiri ndezur. Qaja dhe zgjati për rreth një muaj. Ishte si të humbisja gjithçka në jetën time.”

Julian Furnival sfidoi motin e ftohtë për të vendosur lule pranë murales së Bowies. “Nuk ka rëndësi çfarë thotë moti, ne gjithmonë do të vijmë këtu për t’i bërë nderime,” tha 68-vjeçari, që dukej i emocionuar teksa vendoste sticker-a mbi xhamin që mbron memorialin.

Furnival tha se është fans i Bowies që kur mori një kopje të Aladdin Sane për Krishtlindje në moshën 13-vjeçare. Ai ende e kujton ditën kur u njoftua vdekja e Starman. “Na tronditi shumë. Mbesa jonë na telefonoi në orën 6:30 të mëngjesit dhe tha se kishte ndodhur. Nuk i besuam, por pastaj ndezëm televizorin. Ishte shumë e dhimbshme. Ishte një tronditje e madhe,” tha ai.

Partnerja e tij, Laura Hough, 69 vjeçe, ka shkruar emrat e fansave nga e gjithë bota në memorial në emër të tyre. Çifti ende nuk ka dëgjuar të gjithë albumin Blackstar. “Nuk kemi pasur kurrë guximin ta luajmë të gjithë, sepse djali im thotë se është një album shumë solemn,” tha Furnival. Hough pajtohet: “Duke ditur se ai ishte në aq shumë dhimbje, por përsëri e bëri, është thjesht e mahnitshme.”

Motrat Jenny Wasiak, 65 vjeçe, konduktore treni që udhëtoi nga Norwich në Brixton, dhe Astrid Ballhorn, 74 vjeçe, e pensionuar, erdhën për të “kalurar ditën duke bërë gjithçka që lidhet me Bowien, për ta kujtuar dhe dashur.”

“Ne nuk e dëgjojmë shumë nga muzika e njëra-tjetrës, por sa i përket Davidit, ai është i preferuari ynë,” tha Ballhorn. “Ne e adhurojmë dhe e duam Davidin dhe na mungon shumë,” tha Wasiak. “E vizituam këtu vitin që vdiq.”

Duke reflektuar mbi trashëgiminë e tij, Wasiak përshkroi Blackstar si një dhuratë ndarjeje “e mahnitshme” dhe “emocionuese”. “Ai i dha diçka të gjithëve, duke shpjeguar se po vdiste. Ishte shumë emocionuese dhe një pjesë muzikore brilante,” tha ajo.

“Ai është një legjendë ikonike që ka ndikuar të gjithëve,” tha Ballhorn.

“Nëse dëgjon muzikantët duke folur, pothuajse të gjithë e përmendin Davidin në një mënyrë apo tjetër.”

“Po dëgjoja një intervistë së fundmi që e krahasonte me Beethoven. Ai është Beethoven i kohës sonë. Është një klasë muzike që do të jetojë për 200 vjet ose më shumë. Duket e pabesueshme të mendosh që e humbëm 10 vite më parë. Ai ishte një gjenial, nuk do të ketë kurrë dikë si ai.”

Përgatiti për botim: L.Veizi

“Teherani dëshiron të negociojë”. Kështu u shpreh presidenti i SHBA-së, Donald Trump ndërsa fliste me gazetarët në bordin e Air Force One, teksa Irani është përfshirë prej prostesave masive.

“Udhëheqësit iranianë telefonuan dje”, tha Trump, duke shtuar se po organizohet një takim.

Megjithatë, Trump deklaroi se se ushtria amerikane po shqyrton opsione shumë të forta, lidhur me një ndërhyrje të mundshme ushtarake në Iran.

“Mund të na duhet të veprojmë përpara se kjo të ndodhë. Po e vlerësojmë situatën shumë seriozisht. Ushtria po e shqyrton atë dhe po vlerësojmë disa mundësi shumë të forta. Do të marrim një vendim”, theksoi ai./K.M

Policia ekuadoriane njoftoi të dielën se po hetonte pasi pesë koka njerëzish u gjetën të varura në një vend të dukshëm, së bashku me një mesazh kërcënues, në një plazh turistik në pjesën jugperëndimore të vendit, i cili është goditur nga një valë dhune kohët e fundit.

Zbulimi makabër u bë në Puerto Lopez, në provincën e Manavi, një destinacion popullor për vëzhgimin e balenave, ku nëntë persona, përfshirë një foshnjë, ishin vrarë në fund të dhjetorit në një seri incidentesh të cilat autoritetet ia atribuojnë konflikteve të bandave.

Imazhet që qarkulluan në mediat sociale treguan pesë kokat e varura me litarë në dy shtylla druri në plazh, përballë detit. Pranë tyre, një tabelë në një dërrasë druri kërcënonte anëtarët e bandës që shantazhonin tregtarët dhe banorët për pagesa për mbrojtje të supozuar.

Ekuadori, midis dy vendeve me eksportet më të mëdha të kokainës në botë, Kolumbisë dhe Perusë, po përjeton një përshkallëzim të frikshëm të dhunës për shkak të konflikteve midis bandave të lidhura me kartelet meksikane dhe kolumbiane.

 

 

Pavarësisht luftës së shpallur kundër bandave nga Presidenti ekuadoras Daniel Noboa, në gjashtë muajt e parë të vitit 2025, në vendin me pak më shumë se 18 milionë banorë u kryen më shumë se 4,600 vrasje, një numër që u rrit me 47% krahasuar me të njëjtën periudhë në vitin 2024.

Arti dhe kultura vazhdojnë të jenë forma të rëndësishme shprehjeje dhe reflektimi shoqëror. Ato ndikojnë në formimin e identitetit dhe ndërgjegjes kolektive.

Eventet kulturore po shihen si hapësira bashkimi dhe dialogu, duke sjellë më afër komunitetin dhe artistët.

Ruajtja dhe promovimi i trashëgimisë kulturore mbetet thelbësore për të lidhur të kaluarën me të ardhmen./KM

Last Updated on 12/01/2026 by Klara

Këtë të hënë, një dollar amerikan do të blihet me 82.4 lekë dhe shitet me 83.4 lekë.

Euro blihet me 96.1 lekë dhe do të shitet me 97 lekë.

Franga zvicerane blihet me 102.8 lekë dhe shitet me 103.8 lekë.

Paundi britanik blihet me 110.4 lekë dhe shitet me 111.4 lekë.

Dollari kanadez këmbehet me 59.1 lekë në blerje dhe me 60.3 lekë në shitje./K.M

Anëtari i Këshillit Kombëtar të PD-së, Ilir Alimehmeti, është shprehur se në Shqipëri do të ketë ndërhyrje ndërkombëtare për të rrëzuar kryeministrin Edi Rama nga pushteti.

Komentet Alimehmeti i bëri në emisionin ‘Terminal’ me gazetaren Aurora Sulçe në A2 CNN, ku tha se ndërkombëtarët nuk mund të lejojnë që në një vend të NATO-s të jenë në dorë të kriminelëve (duke iu referuar këtu dosjes së AKSHI-t).

Alimehmeti tha gjithashtu se kryeministri Edi Rama në dukje është perëndimor, por në të vërtetë është pro-lindjes, pasi sipas tij, është ortak i Presidentit serb Aleksandër Vuçiç.

“Aksi në letra joni është perëndimor, por në udhëheqje është lindor. Edi Rama nuk është pro-perëndimit, por është pro-Vuçiçit. Ballkanin e Hapur ai e bëri. E ka ktej aksin ai, jo andej. 1.5 milionë vetë jemi në total. Serbia nuk është vend anëtar i NATO-s, Shqipëria është. Dhe NATO-s nuk i intereson një hallkë e dobët zinxhiri.

I interesojnë të gjitha hallkat e zinxhirit të forta. Sepse e kemi parë shumë mirë vitin e kaluar se ku është orientimi gjeopolitik. Dhe ju patë shumë mirë sesi me AKSHI-n u bë -n u bë çështje e sigurisë kombëtare. Këtu çdo gjë e jona qenka në duart e pak kriminelëve.

Ky është vend i NATO-s dhe ju do shihni se këtu do ketë ndërhyrje, sepse nuk mund të lejohet dot kjo. Nuk ka asnjë autokraci në Europën Lindore që të jetë thyer vetëm me votë të lirë. Kështu ka ndodhur në të gjithë kontinentin tonë”, tha mes të tjerash Alimehmeti./kb

Last Updated on 12/01/2026 by Klara

Ok ok Një nënë i bie të fikët dhe bie përtokë. Janë qindra njerëz. Trupat transportohen me kamionë që i hedhin përpara morgut të Teheranit , ku nuk ka më hapësirë ​​të lirë. Rreshta me çantat e zeza formohen përgjatë perimetrit të ndërtesës së vdekjes, në oborr, midis shtretërve me lule.
Disa zinxhirë janë gjysmë të hapur, duke zbuluar fytyra të përgjakura. Pjesë lëkure, e copa rrobash. “Kërkoni fëmijët tuaj”, urdhërojnë ata . Kushdo që i ka gjetur, djali i tyre, bërtet në gjunjë. Ata që ende shpresojnë se ishte një gabim përkulen mbi çantën, e hapin përgjysmë dhe, nëse janë me fat, e mbyllin përsëri. Një djalë bie në sy në gjithë këtë errësirë. Ndërsa orët kalojnë, pamje të tilla shtohen: skena të ngjashme po mbërrijnë nga çdo cep i vendit . Brenda spitaleve, jashtë morgjeve, në rrugë.

“Po i vrasin të gjithë”, shkruajnë ata . Është masakra e Republikës Islamike, që shtyp popullin e saj të revoltuar ndërsa bën thirrje për fundin e tyre. Në ditën e pesëmbëdhjetë të protestave, rrugët po mbushen përsëri , pavarësisht shtypjes së egër që i ngjan gjithnjë e më shumë një lufte. OJQ-të flasin për 538 vdekje, por brenda vendit thonë “mijëra “. Fondacioni i fitueses së Çmimit Nobel Narges Mohammadi – ende në burg – shkruan për mbi 2,000 njerëz të vrarë dhe gati 11,000 të arrestuar .

Interneti dhe telefonat janë ende të shkëputur, por protestuesit po përgatiten të anashkalojnë bllokadën e vendosur nga Ajatollahët, të cilët vrasin më mirë në errësirë. “Ata që janë të lidhur me Starlink po bëhen të disponueshëm për të informuar familjet e të tjerëve dhe për të dërguar materiale të rëndësishme jashtë vendit”, thonë ata.

Samira shkruan përsëri: “Jam gjallë.” Nuk kishim dëgjuar prej saj për katër ditë: “Kaq shumë të vdekur, janë kudo. Po na qëllojnë nga çatitë. Nuk dimë çfarë të bëjmë; nuk mund të mbrohemi me gurë kundër mitralozëve. Do të na vrasin të gjithëve nëse askush nuk na ndihmon.” Ajo ka frikë, veçanërisht për vëllezërit e saj: “Guximi i tyre më tremb.”

Rrugët janë të mbushura me turma dhe Garda Revolucionare po qëllon drejt e në kokë . Kjo është ajo që na thonë protestuesit dhe mjekët në dhomën e urgjencës që u shemb. Thirrja e dëshpëruar e një mjeku: ” Ju lutemi transmetoni mesazhin tonë në televizionin kombëtar, nuk mund t’i trajtojmë të gjithë, na mungojnë kirurgë dhe infermierë .”

Ai kërkon që apeli i tij të transmetohet sepse as telefonat në spitale nuk funksionojnë. Ata na dërgojnë fjalët e një të riu nga Shirazi: “Familjet e viktimave po heshtin, sepse kjo është e vetmja mënyrë që ata mund të marrin trupat e të dashurve të tyre. Për t’i rikthyer ata, disa duhet të paguajnë mijëra dollarë. Baballarët dhe nënat kanë frikë të flasin.” Lexojmë se “në Rasht ka vdekje të panumërta, madje edhe në Lordegan . Qytete të tëra janë në zi. Në qytetet më të vogla është një masakër.”

Samira tregon se si disa agjentë infiltrohen te protestuesit dhe bëjnë sikur i udhëheqin, duke i futur në kurthin e regjimit: “Kur një turmë e madhe marshon nëpër rrugë, duhet një udhëheqës për të drejtuar rrugën.

“Samira kthehet te lufta, dhe për këtë arsye te errësira e internetit. Por së pari ajo na pyet nëse bota po flet për Iranin dhe na lë një mesazh, siç ka bërë gjithmonë, edhe kur mori pjesë në protestat e vitit 2022: “Nëse më ndodh diçka, thoni se isha në rrugë për liri.”

Dosja e Iranit është me siguri në tavolinën e Donald Trump. Sipas infoemacioneve, ai do të vlerësojë disa opsione, përfshirë veprimet ushtarake. “Opsionet që do të vlerësohen”, përgjigjet drejtpërdrejt kryetari i Parlamentit, i linjës së ashpër dhe besnik i Ali Khameneit, Mohammad Bagher Qalibaf: “Në rast të një sulmi ndaj Iranit, si Izraeli ashtu edhe të gjitha qendrat, bazat dhe anijet ushtarake amerikane në rajon do të jenë objektivat tanë legjitimë”.

Wall Street Journal raporton se një takim informues është planifikuar për të martën në të cilin presidenti amerikan do të informohet për opsionet , të cilat përfshijnë, përveç bombardimeve të mundshme, sulme kibernetike dhe sanksione. Jerusalem Post raporton se “Trump në thelb ka vendosur të ndihmojë protestuesit. Ajo që ai nuk ka vendosur ende është ‘si’ dhe ‘kur ‘” .

Marshimi

Dje, vonë në mbrëmje, ajatollahët bënë një njoftim që, në ditën e mbledhjes së kufomave të grumbulluara në morgje, dukej surreale: tre ditë zie kombëtare për viktimat e “betejës së rezistencës” kundër protestave . Agjencia e lajmeve Tasnim raportoi se i ashtuquajturi president reformist, Masoud Pezeshkian, është “thellësisht i prekur” nga jetët e humbura dhe po bën thirrje për një marshim. Dyzet e tetë anëtarë të forcave të sigurisë thuhet se janë vrarë në dy javë.

OJQ-të po fillojnë të mbledhin emrat dhe historitë e atyre që u vranë nga Rojtarët besnikë të Ajatollahëve. Midis tyre është Ahmad Abbasi, një aktor dhe producent teatri . Ai u qëllua në ballë ndërsa protestonte i paarmatosur në rrugët e Teheranit. Familja e tij e identifikoi atë falë tatuazheve të tij. Ai ishte i panjohshëm. Ata vranë gjithashtu Robina Aminian, një studente 24-vjeçare kurde në Universitetin e Teheranit , me origjinë nga Nowdesheh, në provincën Kermanshah. Forcat qeveritare e qëlluan në kokë nga afër: ajo vdiq menjëherë. Autoritetet refuzuan t’ia kthenin trupin e saj familjes./K.M

 

Nëna e tre fëmijëve që u gjetën të vetëm ditën e sotme në një apartament në Durrës, ka reaguar pasi u procedua penalisht nga policia.

Në një prononcim për mediat, ajo është shprehur se është e divorcuar prej 5 vitesh dhe se i lë fëmijët së bashku kur shkon në punë. Po ashtu ajo ka akuzuar ish-vjehrrën e saj, e cila ishte dhe personi që bëri denoncimin, se i kishte ngritur kurth.

“Kam tre fëmijë, 5, 10 dhe 12 vjeç. Jam e divorcuar prej 5 vjetësh dhe punoj banakiere. Të tre fëmijët i lë së bashku kur shkoj në punë sepse paguhem 400 mijë lekë në muaj dhe paguaj 300 mijë lekë qera. Nuk kam mundësi të rri me ta gjatë gjithë kohës, por kurrë nuk i braktis. Ky është një kurth. Nuk e di si mund të ndodhë që dikush të hyjë në shtëpinë time pa leje dhe të më denoncojë në polici,” është shprehur ajo.

Ndërkohë më herët, Ministria e Shëndetësisë njoftoi se tre fëmijët ndodhen në spitalin e Durrësit, nën kujdesin e mjekëve, të shoqëruar edhe nga nëna. Bëhet po ashtu me dije se iu është siguruar ushqim dhe veshmbathja e nevojshme.

“Pas sinjalizimit nga media ditën e sotme, mbi braktisjen e mundshme të tre fëmijëve nga nëna e tyre, Shërbimi Social Shtetëror, në bashkëpunim me Policinë e Shtetit dhe Operatorin e Shërbimit të Kujdesit Shëndetësor mori deklaratat përkatëse nga nëna, fëmijët dhe gjyshja e tyre.

Pak minuta më parë, tre fëmijët kanë mbërritur në Spitalin Rajonal Durrës, ku po qëndrojnë nën kujdesin e mjekëve, të shoqëruar edhe nga nëna, ndërkohë që iu është siguruar ushqim dhe veshmbathja e nevojshme. Në vijim, do të mblidhet Grupi Teknik Ndërsektorial, për të vendosur mbi masat e mëtejshme për mbrojtjen e fëmijëve” thuhej në reagimin e ministrisë. /Kb

Janar 1945 – Fronti Lindor

Përgatiti: Leonard Veizi 

Në agimin e vitit 1945, fati i Gjermanisë naziste ishte vulosur, por makineria e saj ushtarake vazhdonte të rezistonte me fanatizëm. Në këtë sfond tensioni, Ushtria e Kuqe nisi Ofensivën “Vistula-Oder”, një operacion që për nga shkalla, shpejtësia dhe fuqia goditëse, mbetet një nga arritjet më mbresëlënëse ushtarake në historinë moderne.

Strategjia e “Goditjes së Përqendruar”

Ofensiva, e planifikuar për të filluar në mes të janarit, kishte një qëllim të qartë: të thyente linjën mbrojtëse gjermane në Poloni dhe të hidhej brenda territorit të Gjermanisë. Për këtë operacion, Stalini mobilizoi dy nga gjeneralët e tij më të zotë: Mareshallin Georgy Zhukov në Frontin e  Parë Bjellorus dhe Mareshallin Ivan Konev në Frontin e  Parë Ukrainas

Raporti i forcave ishte dërrmues. Sovjetikët kishin një epërsi prej 5 me 1 në njerëz dhe pothuajse 6 me 1 në tanke dhe artileri. Kjo forcë goditëse nuk synonte thjesht zmbrapsjen e armikut, por asgjësimin e plotë të Grupit të Armatave “A” të Wehrmacht-it.

Rrëzimi i “Kështjellës” Polake

Më 12 janar 1945, nën një breshëri artilerie që tronditi tokën, ofensiva nisi nga urat e Sandomierzit dhe Magnuszewit. Ajo që pasoi ishte një luftë rrufe (blitzkrieg) në sens të kundërt.

-Varshava (17 Janar): Kryeqyteti polak, i shkatërruar pothuajse plotësisht pas Kryengritjes së vitit 1944, u çlirua brenda pak ditësh.

-Krakov (19 Janar): Falë një manovre të shpejtë të Konevit, qyteti historik u shpëtua nga shkatërrimi total që nazistët kishin planifikuar gjatë tërheqjes.

-Poznani: Një “qytet-kështjellë” (Festung), ku gjermanët rezistuan me dëshpërim, por u rrethuan dhe u mposhtën nga forcat e blinduara sovjetike.

Zbulimi i tmerrit: Çlirimi i Aushvicit

Gjatë këtij avancimi drejt perëndimit, bota u përball me dëshmitë më rrëqethëse të krimeve naziste. Më 27 janar 1945, trupat e Frontit të Parë Ukrainas mbërritën në portat e Auschwitz-Birkenau. Ajo që gjetën ushtarët sovjetikë ishte përtej imagjinatës njerëzore: mijëra të mbijetuar si “skelete të gjalla” dhe provat e një industrie të mirëfilltë të vdekjes. Ky moment mbetet një nga pikat më emocionale dhe kuptimplota të të gjithë ofensivës.

Shpejtësia që tronditi botën

Brenda vetëm tri javësh, Ushtria e Kuqe avancoi rreth 500 kilometra. Ky ritëm prej 30-40 kilometrash në ditë ishte i paprecedentë. Trupat sovjetike kaluan kufirin e vjetër të Rajhut dhe arritën në lumin Oder, duke krijuar koka urash në bregun perëndimor.

Në këtë pikë, Berlini ishte vetëm 70 kilometra larg. Paniku pushtoi udhëheqjen naziste; Hitleri urdhëroi mobilizimin e fëmijëve dhe pleqve (Volkssturm) në një përpjekje të kotë për të ndalur ortekun e kuq.

Kostoja dhe Pasojat

Suksesi erdhi me një çmim tragjik. Fushata u karakterizua nga luftime brutale shtëpi më shtëpi dhe një krizë masive refugjatësh gjermanë që iknin drejt perëndimit.

Bilanci i Ofensivës: 

Humbje Sovjetike (vrarë/plagosur) ~300,000

Humbje Gjermane (vrarë/kapur) rreth 400,000

Territori i Çliruar Pothuajse e gjithë Polonia dhe Gjermania Lindore

Fundi i Rajhit të Tretë

Ofensiva Vistula–Oder ishte “thika në zemër” për Gjermaninë naziste. Ajo e privoi Hitlerin nga burimet industriale të Silesisë dhe e detyroi atë të tërhiqte trupa nga Fronti Perëndimor, duke lehtësuar kështu avancimin e Aleatëve Anglo-Amerikanë.

Me arritjen në Oder, sovjetikët kishin krijuar platformën ideale për sulmin final. Rruga drejt bunkerit të Hitlerit ishte tashmë e hapur dhe numërimi mbrapsht për kapitullimin e 7 majit 1945 kishte filluar zyrtarisht mbi rrënojat e mbrojtjes gjermane në Poloni.

Siç shkruan CNN pamje nga Teherani tregojnë një turmë njerëzish në Qendrën e Mjekësisë Ligjore Kahrizak, teksa përpiqen të identifikojnë të afërmit e tyre mes qindra trupave.

Njerëzit janë mbledhur përpara një monitori që shfaq fotografitë e të ndjerëve dhe sipas informacioneve mund të ketë deri në 250 trupa.

Në një tjetër video, sipas CNN, shihen trupa në thasë të zinj të rreshtuar në një trotuar jashtë ndërtesës, me njerëz të mbledhur përreth.

Dëgjohen britma dëshpërimi dhe shihen persona që qajnë pranë trupave.

Disa trupa vendosen në një zonë me dhe pranë ndërtesës, ndërsa familjet kërkojnë me dëshpërim të afërmit e tyre.

Agjencia shtetërore e lajmeve Tasnim ka publikuar një video me pamje nga Instituti i Mjekësisë Ligjore. Videoja tregon një gazetar të agjencisë duke folur me persona të cilët rrëfejnë se të afërmit e tyre (të ndjerë) nuk ishin protestues. Një burrë i pikëlluar, mes lotësh, i tregon gazetarit se e dashura e tij është goditur në kokë nga një gur dhe se viktima ishte pro-qeverisë.

Duke folur para kamerës, gazetari thotë se mes viktimave ka edhe protestues që “synonin të përplaseshin” me forcat e sigurisë ose “donin të merrnin nën kontroll një bazë ushtarake apo diçka të ngjashme dhe mund të kenë përdorur armë”.

“Por shumica e këtyre njerëzve ishin qytetarë të zakonshëm dhe familjet e tyre janë familje të zakonshme“. shton ai./K.M

 

Mijëra turistë kanë mbetur të bllokuar në Lapland të Finlandës, pasi një valë e fortë të ftohti ka anuluar fluturimet nga një prej aeroporteve të saj. Nisjet nga aeroporti i Kittilës në Lapland për në vende si Londra, Bristoli, Mançesteri, Parisi dhe Amsterdami u anuluan të gjitha të dielën pasi temperaturat shkuan në -35 gradë Celsius.

Problemi pritet të vazhdojë të hënën, pasi agjencia meteorologjike e Finlandës parashikon një temperaturë minimale prej -39 gradë Celsius.

I ftohti ekstrem e bën të vështirë shkrirjen e akullit të aeroplanëve, ndërsa pajisjet e mirëmbajtjes dhe të furnizimit me karburant në tokë mund të ngrijnë. Operatori i aeroportit Finavia tha se lagështia në ajër po e përkeqësonte situatën pasi po krijonte ngricë të rrëshqitshme.

Ndërsa Laplanda – e cila përfshin Norvegjinë veriore, Suedinë dhe Finlandën – është e njohur për të ftohtin dhe borën, Laplanda finlandeze zakonisht ka një temperaturë mesatare dimërore prej -14°C, me rënie të herëpashershme në -30°C, sipas bordit të turizmit të vendit.

Aeroporti i Kittilës u shërben kryesisht njerëzve që dëshirojnë të udhëtojnë në vendpushimet e skive aty pranë dhe të shohin Dritat e Veriut, ndërsa aeroporti i Rovaniemit, më në jug, është destinacioni zyrtar për vizitorët në shtëpinë e njohur si e Babagjyshit të Krishtlindjeve.

I ftohti i pazakontë në Lapland vjen ndërsa një stuhi që kalon mbi Evropën Veriore ka sjellë kushte dimërore dhe ndërprerje të udhëtimit në Mbretërinë e Bashkuar, Francë dhe Gjermani./K.M

Napoli dhe Inter u ndanë në barazim 2-2 në një përballje direkte në krye të Serie A.

Inter kaloi në avantazh herët, në minutën e 9-të, me golin e Dimarcos pas një aksioni të ndërtuar nga Thuram.

Napoli reagoi në minutën e 26-të, kur McTominay shfrytëzoi një krosim të Politano dhe barazoi shifrat.

Në pjesën e dytë, Inter riktheu epërsinë nga pika e bardhë me Çalhanoglunë në minutën e 73-të.

Napoli barazoi sërish tetë minuta më vonë, me McTominay që realizoi golin e dytë personal.

Ndeshja u mbyll me raste nga të dyja skuadrat, por pa ndryshim rezultati. Napoli regjistroi barazimin e dytë radhazi. Inter mbetet kryesues i kampionatit me avantazh prej tre pikësh ndaj Milanit./K.M

Moti në vendin tonë për ditën e sotme do të jetë kryesisht dimëror dhe i ftohtë me kthjellime dhe vranësira të shpërndara. Temperaturat ditore do të jenë të ulëta, duke luhatur rreth disa gradë mbi zero në zonat e ulëta dhe jo më shumë se rreth 5–9°C në disa qytete, ndërsa netët dhe mëngjeset do të mbeten nën zero, sidomos në zonat malore dhe të brendshme ku priten edhe ngrica. Reshjet pritet të jenë të pakta ose të mungojnë në shumë vende, por vranësirat herë-herë mund të shfaqen. Era do të fryjë lehtë deri mesatare, veçanërisht nga veriperëndimi. Për mëngjeset e ftohta këshillohet kujdesi në trafik për shkak të ngricave në akse rrugore. 

Në përgjithësi, dita do të jetë e acartë, me diell të alternuar me vranësira, dhe temperaturat deri rreth 5-9°C gjatë ditës, me ngrica gjatë mëngjesit dhe në zonat malore./KM