Automotorizimi vijon të shënojë rritje në Shqipëri. Të dhënat zyrtare të Drejtorisë së Transportit Rrugor tregojnë se në vendin tonë qarkullojnë 33 lloj automjetesh. Shumica e tyre janë autovetura.

Vetëm muajin dhjetor në Shqipëri kanë hyrë 9 mijë e 273 motomjete, 26% më shumë se muaji nëntor.

Në total, gjatë një viti të shkuar në Shqipëri u importuan afro 100 mijë mjete ose afro 1 mijë më shumë se në 2024. Gjysma e tyre janë regjistruar për herë të parë në kryeqytet.

Vetëm në dy muajt e fundit në Shqipëri kanë hyrë 16 mijë automjete, një rritje me 7 % krahasuar me vitin 2024.

Krahasuar me vitin 2019, kemi 101% më shumë automjete në vitin 2025.

Ajo që bie në sy nga importet e makinave është vjetërsia e tyre në prodhim. Mbi 55% e mjeteve të importuara janë me moshë prodhimi 8–15 vite.

Automjetet që hyjnë në Shqipëri importohen nga Koreja e Jugut, Gjermania, Italia, Kina, Zvicra dhe SHBA. Aktualisht, në Shqipëri janë në qarkullim mbi 1 milion automjete. Kjo do të thotë se një në dy shqiptarë në vendin tonë ka tashmë një automjet.

E ndërsa infrastruktura rrugore mbetet e njëjtë, makinat vijojnë të shtohen, kryesisht ato për përdorim personal dhe jo për transport publik.

“… unë nuk e di fare sinqerisht se si i bëhet harbutërisë ekstreme ndaj natyrës që manifestojmë orë e çast ne si popull! Po troç, si popull! …. Ne si qeveri e si shumicë popullore, sidoqoftë nuk do të dorëzohemi, e do të dalim më tej me masa të reja kundër kësaj fuqie të errësirës në trurin tonë si milet… Të hedhësh një shishe plastike apo një qese plastike në rrugë ka vetëm një fjalë që e përkufizon, KRIM“

Edi Rama, Kryeministër i Shqipërisë

Nga Adrian Thano

Kur një kryeministër flet për “harbutëri ekstreme” të një populli të tërë, ai ose nuk e kupton peshën e fjalës, ose po e zhvendos qëllimisht fajin te viktima.

Asnjë popull nuk është harbut. Populli edukohet dhe orientohet. Ose lihet në kaos nga shteti.

Kjo nuk do të thotë që shteti të kontrollojë çdo sjellje private. As të zëvendësojë ndërgjegjen individuale. Por shteti krijon rregullat e lojës, shembullin, pasojat.

Lexova një reagim diku, sipas të cilit ka ikur koha e shtetit që edukon. Kjo nuk është e vërtetë. Nëse ka ikur ndonjë kohë, ka ikur koha e shtetit që flet shumë.

Edhe në shoqëritë më liberale, shteti nuk është tërhequr nga edukimi qytetar, veçanërisht nga mbrojtja e mjedisit. Por ky edukim nuk bëhet me aksione, fushata, “masa të reja” kur e keqja ka ndodhur. As me burg për popullin e qindarkave, por jo për elitën e miliardave.

Edukimi është strategjik, është afatgjatë. Është investim serioz në sistemin arsimor, në formimin qytetar. Patjetër, edhe në atdhedashurinë që e përmendi papritur në të njëjtin fjalim, kryeministri ynë kozmopolit.

Stadiumet bizhu, betoni i luksit, sheshet fasadë, apo gratacielat mund të prisnin ca.

Edukimi kërkon edhe bashki që punojnë çdo ditë, jo për fotografi e video. Kërkon polici që nuk e ka mendjen nga sabahu në darkë vetëm te gjobat. Por në mënyrë të veçantë kërkon shembullin moral të atyre që drejtojnë.

Shkurt, përgjegjësia individuale ekziston. Por ajo lulëzon vetëm aty ku shteti bën punën e vet.

Shkaku kryesor i katastrofave që përsëriten nuk është shishja e rrokullisur në ujë. Është korrupsioni në veprat publike, rrugë, kanale, projekte hidrike.

Kur tenderët shkojnë për miq apo për klientë, mos prit punë cilësore. Flasim për “krimin” e atyre që flakin plastikat. Krimi më i madh është bërë me firmë dhe vulë në zyrat e shtetit.

Ndaj nuk ka asnjë “fuqi të errësirës në tru”. Ka dështim të qeverisjes. Nëse ky popull është harbut, kush e ka drejtuar këtë “harbutëri” për gati një dekadë e gjysëm?

Edhe sikur ky të ishte populli më i keq në botë, nuk është as fisnike, as e drejtë, as e pranueshme të flasësh me përbuzje për ata që ke pasur për detyrë t’i mbrosh dhe t’i udhëheqësh. Nuk mund të jesh kryeministër i shumicës dhe njëkohësisht gjykatësi moral i saj.

Ashtu siç fryhesh më keq se lumenjtë, për arritjet, ashtu duhet ta marrësh mbi vete edhe barrën e dështimeve.

Vëreni se si Berishës ia ka fajin populli pse nuk kthehet dot në qeverisje. Ramës ia paska fajin populli pse përmbytet vendi. Kur pushteti nuk merret dot me votë, populli “nuk kupton”. Kur pushteti dështon në qeverisje, populli “është harbut”.

Çfarë mjerimi moral dhe intelektual!

Sa e rëndë bëhet kjo, kur vjen nga dy njerëz, të cilëve ky popull u ka dhënë gjithçka. Pushtet të pakufizuar, pasuri, besim, vite të tëra qeverisje. Në këmbim merr gishtin drejt tij.

Një udhëheqës i vërtetë e mbron popullin edhe nëse ai gabon. Nuk e përdor si alibi për dështimet e veta. Nëse e bën, thjesht është duke pranuar publikisht se nuk është më i denjë ta udhëheqë.

Shtrenjtimi i cigareve ka nisur të reflektohet në tregun shqiptar, pas hyrjes në fuqi të indeksimit të akcizës, parashikuar në ligjin për taksat kombëtare.

Rritja e taksës ka ndikuar drejtpërdrejt në çmimin e paketave të duhanit, të cilat tashmë po shiten më shtrenjtë në pikat e shitjes.

Sipas dokumentit shoqërues të projektligjit, akciza për cigaret është indeksuar nga 7 mijë e 500 lekë në 7 mijë e 750 lekë për 1 mijë fije, një rritje prej 250 lekësh, që përkthehet në disa lekë më shumë për çdo paketë për konsumatorin final.

Paralelisht, rritje është aplikuar edhe për produktet alternative të duhanit. Akciza për duhanin elektronik dhe lëngjet “vape” është rritur nga 18 në 20 lekë për mililitër, duke i futur këto produkte për herë të parë në një regjim më të fortë fiskal.

Qeveria argumenton se indeksimi i akcizës synon rritjen e të ardhurave buxhetore, por edhe frenimin e konsumit të duhanit, në funksion të mbrojtjes së shëndetit publik.

Megjithatë, të dhënat tregojnë se kërkesa mbetet e lartë. Importet e duhanit kanë arritur mbi 3 mijë e 150 tonë, niveli më i lartë i regjistruar deri më tani.

Autoritetet parashikojnë që nga kjo masë, buxheti i shtetit të arkëtojë rreth 1 miliard lekë shtesë gjatë këtij viti, ndërsa çmimet e cigareve pritet të vijojnë rritjen graduale edhe në vitet në vijim.

Nga Mero Baze

Edi Rama duket se i ka dhënë një shtysë të re debatit mbi reformimin e Reformës në Drejtësi, pas takimit me Ministrinë e Drejtësisë në Francë dhe vlerësimit të drejtësisë aktuale, e cila sipas tij nuk është as cilësore dhe as e paanshme.

Përpara tij këtë gjë e kanë thënë drejtues të opozitës që po përballen me gjyqe, gazetarë që po ashtu kanë marrë shembuj të standardeve të ndryshme të krijuara nga gjykimet e zyrtarëve të lartë, sidomos në mosrespektimin e procedurave penale dhe fushatat represive të paraburgosjeve.

Por duhet të biem të gjithë dakord se debati kundër Reformës në Drejtësi nuk është një debat popullor. Opinioni publik nuk është asnjëherë në anën e atyre që kërkojnë drejtësi cilësore apo të paanshme apo profesionale, si të doni quajeni. Opinioni publik është mbarsur me idenë e pandëshkueshmërisë ndaj politikanëve në vend dhe tani është super i kënaqur që ata po ndëshkohen. As u hyn në punë fare se si po i dënojnë, a po gjejnë prova, apo e nderojnë drejtësinë apo po e turpërojnë etj. Këto u duken luks i madh.

Për këtë arsye, ndryshe nga unë që jam gazetar apo të tjerë që janë profesionistë të fushës së drejtësisë, që nuk jemi shumë të interesuar se çfarë mendon populli në këtë rast, kryeministri por dhe opozitarët duhet të kenë një qasje më të kujdesshme në sulmet ndaj drejtësisë. Dhe kjo qasje duhet të ekspozojë para opinionit publik atë që drejtësia u bën qytetarëve të thjeshtë, jo Ilir Metës, Erion Veliajt, Belinda Ballukut, Sali Berishës etj.

Kryeministri i ka gjithë mundësitë që përmes Ministrisë së Drejtësisë dhe institucioneve të tjera të ekspozojë para parlamentit dhe opinionit publik statistika reale se çfarë i ka bërë drejtësia e re shoqërisë shqiptare.

Nëse në vitin 2015 ishim të shqetësuar pse nuk dënoheshin politikanët por vetëm qytetarët, sot ne jemi në një gjendje dramatike shumë herë më të rëndë, pasi mijëra qytetarë më shumë se sa në vitin 2015 nuk po marrin drejtësi, ndërsa ndëshkimet ndaj politikanëve po përdoren si alibi për t’ua mbyllur gojën padrejtësive ndaj qytetarëve të thjeshtë.

Numri i dosjeve të pagjykuara ka shkuar në mbi 200 mijë, një proces gjyqësor i nisur për një qytetar të thjeshtë do mbi 5 vite të mbarojë, ndërkohë që burgjet janë mbushur me të paraburgosur duke zënë vendin e parë në Evropë, sipas raporteve të Këshillit të Evropës.

Kryeministri duhet të nisë betejë për të mbrojtur qytetarët, jo bashkëpunëtorët e vet. Ata duhet të mbrohen nga standardet që duhet të vendosë drejtësia, por ata nuk mund të diskriminohen pozitivisht duke lënë burgjeve me mijëra qytetarë shqiptarë pa drejtësi dhe pa të ardhme për t’u gjykuar.

Gati një vit më parë kam bërë një shkrim rreth arrestimit të bujshëm të 17 policëve doganorë shqiptarë të dyshuar për korrupsion në pikën kufitare të Morinës dhe 26 të tjerëve nga Kosova.

Policët tanë të arrestuar për 5 euro u rrasën në paraburgim deri në një vit pa i pyetur askush, duke shkaktuar drama të mëdha familjare, ndërsa ata të Kosovës u pezulluan tre ditë, iu dhanë vërejtje dhe u rikthyen shumica në vendin e punës ku ishin.

Drejtësia pa procedurë është sot një kamxhik në kokën e çdo qytetari. Gjyqet pa afat janë sot plaga më e thellë e çdo qytetari të Republikës që ka punë me drejtësinë.

Superstruktura e re e drejtësisë është jofunksionale dhe ka shkaktuar drama të mëdha për qytetarët që duan ta prekin drejtësinë dhe të përfitojnë prej saj.

Asnjë raport zyrtar nuk ka sot as Ministria e Drejtësisë e Ulsi Manjës as e pasardhësit të tij për impaktin që ka dhënë Reforma në Drejtësi për qytetarët shqiptarë. Ka vetëm thashethemet e Ulsiut për prokurorët dibranë dhe përcjelljen e shokëve të tij në burg.

Nëse kjo nuk bëhet, nëse shqiptarët nuk ballafaqohen me rezultatet e këqija të Reformës në kurriz të tyre, nëse nuk ka një debat publik real se ç’dëme po i shkakton drejtësia e re qytetarëve, çdo debat tjetër i nisur nga qeveria apo i anatemuar nga opozita konsiderohet debat për hallet e politikanëve dhe është betejë e dështuar. Dhe e keqja është se do të jetë betejë e dështuar ndaj një drejtësie të dështuar. Çka është dy herë më e keqe, pasi beteja për të ndryshuar një të keqe që e kemi bërë me ligj dhe mbështetje pa kushte është betejë kundër dështimit tonë të përbashkët.

Pas politikanëve beteja do të shkojë tek biznesmenët, të cilët janë motori ekonomik i vendit; do të frenohen investimet dhe vendi mund të hyjë në kolaps në emër të jakobinizmit, dhe pastaj dëmet e shkaktuara nuk do të jenë 50 milion apo 100, por miliarda lekë që do t’i gëlltisë kriza financiare. Të jeni të sigurt që opinioni publik është gati t’i shikojë edhe biznesmenët në litar, se nuk ua fal faktin që janë të pasur, edhe pse jeton prej një ekonomie që bazohet mbi kapitalizmin dhe fuqinë e bizneseve.

Vetëm kur shqiptarët të kuptojnë se Reforma në Drejtësi nuk ka dështuar se ka futur kot në burg apo në paraburgim pa arsye zyrtarë lart apo biznesmenë, por se ka larguar shanset që qytetarët të marrin drejtësi, atëherë mund të jemi gati të reformojmë Reformën në Drejtësi. Deri atëherë, merruni me hallet që u ka shkaktuar Reforma në Drejtësi shqiptarëve dhe jo me ndëshkimet që po i bën politikës. Kjo e fundit rrezikon të kthehet në një arsye të fortë që deformimet e thella të Reformës në Drejtësi të mbijetojnë, vetëm pse kanë shqetësuar politikën. Dhe kjo do të jetë vrasja përfundimtare e shanseve për drejtësi.

Aktori turk Can Yaman ka reaguar një ditë pas lajmeve për arrestimin e tij gjatë një operacioni antidrogë në Turqi. Përmes një postimi ironik në rrjetet sociale aktori i njohur shprehet se nuk është është i përfshirë në një situatë të tillë.

Teksa ka shpërndarë disa foto nga Koloseu në Romë, aktori thotë se shtypi turk ka qenë gjithmonë i keq me të, teksa thekson se është kthyer në Itali.

“I dashur shtyp italian, shtypi turk ka qenë gjithmonë i keq me mua, por kjo nuk është asgjë e re! Por jo ju! Ju lutem mos bëni të njëjtin gabim duke kopjuar lajmet që vijnë nga Bosfori. A mendoni vërtet se po bredh nëpër klube me drogë gjatë një kohe kur policia po kryen hetime të gjera dhe po arreston shumë njerëz të famshëm? Nëse kjo do të ishte sadopak e vërtetë, nuk do të isha liruar kaq shpejt dhe nuk do të isha në gjendje të kthehesha kaq shpejt në Itali. Ju dua të gjithëve”, shkruan aktori në Instagram.

Vik Ntominik Gioel, i shpallur në kërkim ndërkombëtar nga Interpol, u arrestua më 9 janar 2026, në qytetin e Santa Martës në Kolumbi, me kërkesë të autoriteteve gjyqësore të Mbretërisë së Spanjës.

Gioel, koordinonte dërgesat e drogës drejt vendeve evropiane, kryesisht në Spanjë. Autoritetet spanjolle, zbuluan se ai përdorte dokumente identifikimi të shumta, përfshirë shqiptare, greke, spanjolle dhe belge, si dhe dokumente të siguruara në mënyrë të parregullt për në Kolumbi.

Në ‘sytë’ e kontrollit të emigracionit dhe policisë, ai paraqitej si shqiptar me emrin Xhuti Zuluaga Arsen. Sipas medoave të huaja, Gioel dyshohet për trafikim të lëndëve narkotike dhe si pjestar në një organizatë kriminale, e cila vepronte gjerësisht në disa shtete.

Pas gjashtë muajsh hetime intensive të zhvilluara në bashkëpunim ndërkombëtar, u bë i mundur arrestimi i tij në territorin kolumbian nga Byroja Qendrore Kombëtare e INTERPOL-it (NCB).

Një rast i rëndë ka ndodhur në zonën e Plazhit në Durrës, ku 3 fëmijë të mitur janë gjetur nga banorë të zonës, të cilët ishin braktisur nga nëna e tyre, e divorcuar.

Fëmijët ishin të braktisur në apartamentin e tyre në zonën e Durrësit, ndërsa shtëpia e tyre është e rrëmujshme siç duket në pamje. Sipas banorëve të zonës ata kishin disa ditë që nuk kishin ngrënë ushqim dhe qëndronin në të ftohtë të mbuluar me batanije.

Gjëndja e fëmijëve është zbuluar nga banorët e pallatit, të cilët edhe ata vetë u izoluan për tre ditë me rradhë, pasi pallati ku ata jetonin u rrethua nga uji për shkak të përmbytjes së madhe.

Ata kanë dëgjuar të qarat e fëmijëve ndaj kanë ndërhyrë në apartamentin, ku ishin lënë nga nëna e tyre. Banorët janë shtangur me atë që kanë parë brenda mureve të apartamentit.

Banorët e pallatit kanë njoftuar në sallën operative të rajonit Policor në Plepa të Durrësit, me qëllim ndërhyrjen për të zgjidhur situatën.

Një nga banorët njoftoi dhe kryepolicin Ilir Proda, duke e vënë në dijeni të situatës së rëndë. Pas kësaj policia e Durrësit ka ndërhyrë menjëherë, duke shoqëruar 3 fëmijët në ambjentet e Spitalit të Durrësit për ekzaminim mjekësor, pasi u konstatua se kishin probleme me shëndetin.

Ndërkohë rasti në fjalë për ndiqet dhe nga disa organizata jo fitimprurëse.

Ndërsa në polici është shoqëruar nëna e tyre për të dhënë shpjegime lidhur me braktisjen për disa ditë me radhë të fëmijëve të mitur.

Nga Plarent Ndreca

Tani duhen dënime, gjyqin le ta bëjmë më vonë

Ta nisim nga ajo që duket e vetëkuptueshme dhe pikërisht për këtë arsye edhe e rrezikshme: lufta kundër korrupsionit. Kush mund të jetë kundër saj? Vetë pyetja tingëllon absurde, madje imorale. Por pikërisht këtu fillon problemi. Kur një ide shndërrohet në aksiomë morale absolute, ajo pushon së qeni politikë publike dhe kthehet në ideologji. Ideologjia nuk gënjen hapur, ajo thotë gjysmë të vërteta, aq bindëse, saqë çdo pyetje për gjysmën tjetër bëhet e panevojshme.

Në Shqipëri sot, lufta kundër korrupsionit ka fituar statusin e një kauze që mbyll debatin përpara se ai të hapet. Kush kërkon procedurë, standard prove apo kufij kompetencash, nuk trajtohet si kritik institucional, por si armik moral. Kjo është pikërisht ajo që duhet të na shqetësojë. Demokracitë rrallë rrëzohen nga korrupsioni vetë; qeveritë, po. Ato rrëzohen nga antidoti i gabuar ndaj tij, nga një ilaç aq i fortë, sa në përpjekje për të shëruar sëmundjen, shkatërron organizmin. Ndaj pyetja reale nuk është nëse korrupsioni ekziston apo nëse duhet luftuar. Këto janë përgjigje tashmë të dhëna. Pyetja e vërtetë është më e pakëndshme dhe aspak popullore: a po bëjmë drejtësi përmes ligjit, apo po bëjmë politikë përmes drejtësisë, nën predikimin ironik se nuk po bëjmë politikë?

Në një shtet të së drejtës, drejtësia është para së gjithash procedurë, proces i rregullt ligjor dhe vetëm përmes saj merr përmbajtje. Procedura nuk është pengesë teknike; ajo është vetë substanca e drejtësisë. Pa proces të rregullt ligjor, drejtësia nuk zbatohet keq; ajo thjesht nuk ekziston. Këtu shfaqet edhe paradoksi i parë: sa më “e drejtë” të perceptohet kauza, aq më shumë procedura shihet si luks i panevojshëm, si formalitet bezdisës, si pengesë për “të mirën e madhe”. Pikërisht në këtë çast shfaqet perversiteti ideologjik: shkelja e ligjit fillon të justifikohet në emër të ligjit.

Një prokuror apo gjyqtar që mendon, qoftë edhe në heshtje, se “duhet patjetër një dënim, sepse shoqëria ka nevojë për një sinjal”, nuk po gabon thjesht profesionalisht. Ai po ndryshon natyrën e rolit të drejtësisë. Sinjalet janë gjuhë e pushtetit politik, jo e ligjit. Drejtësia nuk sinjalizon; ajo gjykon mbi bazën e rregullave të vendosura nga pushteti politik (ligji).

Në këtë pikë shpesh dëgjohet një kundërargument: “Drejtësia shqiptare nuk komandohet nga politika.” Ndoshta. Por kjo është pikërisht forma më e sofistikuar e politizimit. Drejtësia bëhet politike jo vetëm kur merr urdhra partiakë apo qeveritarë, por kur përvetëson një qëllim politik dhe e ushtron atë pa mandat, në emër të neutralitetit teknik. Vendimet nuk merren më sepse plotësohen kriteret ligjore, por sepse “rasti e kërkon”. Dhe “rasti” nuk është më kategori juridike. Është kategori politike. Një figurë, një moment, një mesazh. Në çastin që drejtësia fillon të operojë në nivel simbolik, ajo ka dalë nga fusha e ligjit e ka hyrë në fushën e politikës.

Kjo prodhon një dilemë që rrallë artikulohet hapur: a po përballemi me raste individuale korrupsioni, apo me një transformim më të thellë të rolit të drejtësisë në rendin politik? Nëse drejtësia fillon të prodhojë pasoja politike të pakthyeshme përpara se të ketë vendime përfundimtare, atëherë ajo nuk po kufizon pushtetin; po e zëvendëson atë. Kjo është forma klasike e asaj që mund të quhet shtet gjyqësor: pushtet pa mandat demokratik, i ushtruar në emër të legjitimitetit moral.

Në një rend demokratik, boshllëqet politike nuk mbeten kurrë bosh. Kur politika heq dorë nga ushtrimi i mandatit të saj, nga marrja e vendimeve të vështira, nga mbajtja e përgjegjësisë dhe nga përballja me koston elektorale, ky boshllëk mbushet nga institucione që nuk janë ndërtuar për të vepruar politikisht. Paradoksi i fundit dhe ndoshta më ciniku është ky: kjo drejtësi është më efikase. Ajo prodhon arrestime, tituj dhe ndjesinë e pastrimit moral, gjë që politika nuk arriti ta bënte. Por pikërisht këtu qëndron mashtrimi ideologjik. Efikasiteti afatshkurtër fsheh koston afatgjatë: shkatërrimin e besimit te ligji si kufi i pakapërcyeshëm. Dhe në momentin që qytetari kupton se rregullat vlejnë vetëm derisa të bëhen “penguese”, pastaj shtyhen, ai nuk beson më as te drejtësia, as te shteti.

Korrupsioni që pretendojmë se po luftojmë nuk zhduket. Ai rikthehet në një formë tjetër, si pushtet që vepron “për të mirën tonë”, pa na pyetur dhe pa iu bindur rregullave që vetë ne kemi vendosur për ta kufizuar. Ndaj pyetja përfundimtare nuk është morale, por thellësisht politike: nëse, për të mbrojtur ligjin dhe në emër të ligjit, ne e shkelim ligjin, çfarë po mbrojmë realisht?

Rreziku më i madh nuk është korrupsioni penal, por ai institucional, ideja iluzive se korrupsioni penal mund të zhduket duke sakrifikuar pikërisht atë që e bën shoqërinë të drejtë: ligjin si kufi të panegociueshëm të pushtetit.

Dellora gjendet përballë vëllait të madh, Namikut, në “Shihemi në Gjyq” dhe i kërkon që të mbajë nënën e tyre të moshuar 90-vjeçare e të sëmurë me sklerozë. Në këtë moment, nëna ndodhet në Cangonj të Devollit, në shtëpinë e djalit të vogël, Aurelit. Atje jeton me familjen e tij dhe për të kujdeset nusja, Manjola. Sipas pretendimeve të Dellorës, nëna keqtrajtohet nga Manjola. Ajo thotë se vëllai, Aureli, ka marrë padrejtësisht shtëpinë dhe paratë e kursyera nga prindërit duke falsifikuar testamentin.

Në rubrikën e së “Dielës Shqiptare” në Tv Klan, ajo zotohet se do ta ndihmojë Namikun, vetëm e vetëm që të mos e lërë nënën atje. Nga ana tjetër, Manjola ka marrë 2 urdhra mbrojtjeje ndaj Namikut dhe ai e ka të pamundur ta bëjë këtë. Për të përforcuar pretendimet e saj, Dellora tregon edhe fotot në celular ku shihet dera e lidhur me litar që nëna mos të dalë.

“Si s’na mori neve në telefon të na thoshte o motra, o vëllezër, hajdeni se unë do të iki në Greqi? Çfarë do të bëhet me nënën? Na e la nënën… kam shkuar vjet në mars, e kam gjetur nënën me litar, të lidhur derën, që të gjesh një nënë 90 vjeçe me litar, ky është kulmi! Me litar, pa zjarr, pa ngrënë! Urdhëro publik i dashur! A lihet një nënë 90 vjeçe me litar, lidhur, pa ngrënë, pa zjarr? Kur kam hyrë aty, çfarë të shikoja?”, thotë ajo duke drejtuar celularin nga publiku.

Sa për arsyen pse Manjola e ka bërë këtë, ajo thotë se është në marrëdhënie pune ndaj e ka lidhur nënën, në vend që të kërkonte ndihmë.

“E kishte lidhur se ajo është në punë! Ne nuk e dinim, ajo të na kishte në telefon neve të gjithëve, të na thoshte dua ndihmë nga ju, dua ndihmë! Çfarë do të bëhet me nënën?”

Dellora i drejtohet Namikut duke përsëritur lutjen dhe premtimin për ta ndihmuar.

“Jo vëlla, nuk e lë unë atë nënë ashtu! Do të të paguaj e do të rrish atje 24 orë me nënën! Nëna ka nevojë për juve! Nëna ka nevojë për ty!”, thotë ajo mes dënesave.

“Të vish nga Amerika për këtë problemin e nënës duke pasur vëllezërit e motrat në Shqipëri, duke gjetur nënën të lidhur me litar, pa ngrënë, pa pirë, mu në mes të Cangonjit, kjo s’ka bërë vaki!” Kështu shprehet Dellora në insertin prezantues të “Shihemi në Gjyq” nga “E Diela Shqiptare” në Tv Klan. Ajo ka thirrur vëllanë e madh, Namikun në këtë përballje, por ai ka një kundërpërgjigje për të.

“Këta që vijnë nga Amerika e na japin mend, le ta marrin nënën në Amerikë! Unë nuk shkatërroj familjen për nënën!”, thotë Namiku në insertin e tij.

Dellora thotë se janë 7 fëmijë dhe të gjithë kanë emigruar veç Namikut, por ai nuk jeton me nënën e sëmurë dhe të kujdeset për të. Dellora ia kërkon Namikut që ta bëjë, me premtimin se do ta ndihmojë, por vëllai ka një problem tjetër. Ai ka një mosmarrëveshje me kunatën, Manjolën, e cila ka marrë 2 urdhra mbrojtjeje ndaj tij.

Dellora: Nëna është dashuri, është dhimbje e madhe ta shikosh në atë gjendje, 90 vjeçe, me sklerozë dhe vëllai tjetër, i vogli, e ka lënë dhe ka ikur në Greqi.

Namik: Kush i ka marrë lekët e nënës? Përse i morët lekët e nënës?

Dellora: Lekët e nënës nuk i kemi marrë, di gjë ti që i kam marrë unë? Unë nuk ia kam marrë lekët nënës.

Namik: Nëna nuk ka bukë të hajë, as dru zjarri nuk ka.

Dellora: Nuk ju vjen turp juve, 5 vëllezër e të katandiset nëna në atë gjendje?

Namik: S’më duhet gjë mua, merre në Amerikë!

Dellora: Unë nënës nuk ia kam marrë lekët. Nëna kishte disa lekë, kur kam ardhur unë i kam bërë vitin babit që ndërroi jetë, ai më tha mua “mund të m’i japësh mua ato lekë, pas vdekjes së nënës?”

Eni Çobani: Me cilin e ke bërë këtë pakt?

Dellora: Unë e kam bërë me Aurel Dushin.

Eni Çobani: Që është vëllai i vogël.

Dellora: Po.

Eni Çobani: I ke marrë paratë apo s’i ke marrë se tani vërtet i keni thënë këtij vëllait shko mbaj nënën, por edhe ky do një ndihmë financiare.

Dellora: Unë i kam ndihmuar të gjithë vëllezërit, kam bërë 3 punë në Amerikë!

Namik: E ke ndihmuar më shumë atë!

Dellora: 3 punë në Amerikë për t’ju ndihmuar juve dhe ti të thuash që nuk e mbaj nënën? Jo! Njëri e braktisi, ti je aty në shtëpi, ti do ta mbash!

Namik: Unë kam probleme me Manjola Dushin, ka marrë 2 herë urdhër mbrojtjeje!

Eni Çobani: Po Manjola është motra apo kush është?

Namik: Është gruaja e Aurelit. Ka marrë 2 herë urdhër mbrojtjeje, po rri nëpër gjyqe, akoma s’ka mbaruar!

Ish-deputeti i Partisë Demokratike, Ervin Salianji, zhvilloi dje një takim me mbështetësit dhe strukturat demokrate në Korçë, të cilin e cilësoi si të mbushur me entuziazëm dhe frymëzim.

Përmes një reagimi në rrjetet sociale, Salianji u shpreh se Partia Demokratike mbetet një forcë e fuqishme politike, me energjinë dhe kapacitetin për të sjellë ndryshim të vërtetë dhe rotacion politik në vend. Ai theksoi se kjo frymë është ndjerë edhe më herët në qytete të tjera si Durrësi, Gjirokastra, Elbasani dhe Shkodra.

Salianji falënderoi demokratët e Korçës për mbështetjen dhe atmosferën e krijuar gjatë takimit, duke e quajtur atë një moment të paharrueshëm.

Postimi i Salianjit:

Korça ishte një magjepsje
Partia Demokratike është fuqi e jashtëzakonshme!
Ka brenda vetes energjinë dhe frymëzimin për të sjellë ndryshim të vërtetë, për të përfshirë njerëz, për të shkuar përtej vetes, për të sjellë rotacionin. Këtë e kemi parë në Durrës, në Gjirokaster, Elbasan, në Shkodër dhe dje në Korçën time të zemrës!
Fjalët nuk ekzistojnë për të shprehur falenderimet, por dua t’i përcjell një mirënjohje nga zemra për çdo demokrat dhe demokrate të Korçës entuziazmin dhe dashurinë që më përcollën në takimin e djeshëm!
E paharrueshme

Në tremujorin e tretë të vitit 2025, çmimet e shtëpive në Bashkimin Evropian u rritën me 5.5%, ndërsa qiratë u rritën me 3.1%, krahasuar me tremujorin e tretë të vitit 2024.

Nga gjetjet e fundit të Eurostat, lidhur me çmimet dhe qiratë e shtëpive për tremujorin e tretë të vitit 2025, vihet në pah se ka pasur një trend rritës të vlerës së banesave. Kështu, gjatë dekadës së fundit, midis vitit 2015 dhe tremujorit të tretë të vitit 2025, çmimet e shtëpive në BE u rritën me 63.6% dhe qiratë me 21.1%.

Duke bërë një krahasim të tremujorit të tretë të vitit 2015 dhe të 2025-ës, çmimet e shtëpive u rritën më shumë se qiratë në 25 nga vendet e BE-së për të cilat ka të dhëna të disponueshme.

Brenda këtij 10-vjeçari, çmimet e shtëpive u trefishuan në Hungari (+275%) dhe janë dyfishuar në 11 vende, me rritjet më të mëdha të vërejtura në Portugali (+169%), Lituani (+162%) dhe Bullgari (+156%).

Finlanda ishte i vetmi vend ku çmimet e shtëpive ranë gjatë kësaj periudhe (-2%).  

Gjatë së njëjtës periudhë, pati rritje të theksuar të qirave së banesave. Rritjen më e lartë e regjistruar është në Hungari (+107%), e ndjekur nga Lituania (+85%), Sllovenia (+76%), Polonia (+75%) dhe Irlanda (+74%).

Vlera e pronave në Shqipëri

Në trend rritës shfaqet dhe Shqipëria sa i përket vlerave të pronave.

Bazuar nga të dhënat për 9 muaj të vitit 2025, çmimet e apartamenteve në kryeqytet kanë shënuar rritje të shpejtë. Duke krahasuar aktualisht çmimet me ato të muajit shkurt 2025, vlerësohet një rritje prej 10%-33%, në varësi të zonës dhe objektit.

Deri në qershor të vitit të kaluar, çmimi mesatar për një metër katror apartament në Tiranë arriti në 1 mijë e 830 euro.

Krahasuar 2005-ën me 2025-ën, brenda këtij 20-vjeçari çmimi i apartamenteve janë trefishuar.

Në 2024, Shqipëria u rendit gjithashtu ndër vendet që kanë shënuar rritjen më të lartë të çmimeve në Europë, sipas raportit “Për indeksin e pasurive të paluajtshme 2025”, i hartuar nga kompania ndërkombëtare “Deloitte”.

Në raport theksohej se çmimi mesatar i shitjeve të apartamenteve në vend arriti në 1,620 euro/m². Krahasuar me 2023, çmimi mesatar u rrit me rreth 17%. Në raport, Shqipëria renditej e dyta pas Polonisë për rritjen më të lartë të shitjes së pronave.

Presidenti amerikan Donald Trump ka deklaruar se kompanitë amerikane do të kenë akses në rezervat e mëdha të naftës së Venezuelës, por vëmendja e administratës së tij është përqendruar edhe te pasuritë e tjera natyrore të vendit.

Sipas ekspertëve, Venezuela zotëron sasi të pakonfirmuara mineralesh, metalesh dhe elementësh të rrallë, të domosdoshëm për industri strategjike si mbrojtja dhe teknologjia. Këto burime konsiderohen thelbësore për sigurinë kombëtare të SHBA-së.

Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se shfrytëzimi i këtyre burimeve është i vështirë, shkruan CNN. Sasia reale dhe leverdia ekonomike e mineraleve mbeten të paqarta, ndërsa kompanitë përballen me rreziqe të mëdha sigurie, pasi shumë zona minerare kontrollohen nga grupe të armatosura dhe miniera ilegale.

Një tjetër pengesë është përpunimi i mineraleve të rralla, i cili dominohet nga Kina. Sipas Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë, Kina përbën mbi 90% të përpunimit global të elementëve të rrallë, duke e bërë të vështirë shkëputjen e SHBA-së nga varësia ndaj Pekinit.

Venezuela nuk figuron në listën e Shërbimit Gjeologjik të SHBA-së si vend me rezerva të konfirmuara të elementëve të rrallë. Megjithatë, besohet se vendi ka depozita të koltanit dhe boksitit, minerale që përmbajnë elementë kritikë si tantal, niob, alumin dhe galium.

Ekspertët theksojnë se pas dekadash qeverisjeje nga Hugo Chávez dhe Nicolás Maduro, mungojnë të dhëna të besueshme gjeologjike, ndërsa investimet janë minimale. Sipas analizave, pavarësisht potencialit, Venezuela nuk pritet të ketë rol të rëndësishëm në tregun global të mineraleve kritike të paktën për dekadën e ardhshme.

Nga Artan Fuga

E djathta nacionaliste shqiptare e viteve ’30, ndërkohë që po ravijëzoheshin aleancat e Luftës së Dytë botërore, në mënyrë bërtitëse, te një spektër i gjerë i saj, shfaqej pro aleancës Berlin-Romë, etj., dhe kundër asaj ShBA, Angli dhe më vonë edhe BS.

Në një farë mënyre nisej nga interesa që dukeshin kombëtare të menduara mirë. Për shumë syresh, Anglia dhe Franca dukeshin vendet që kishin vulosur ndarjen e trojeve shqiptare, Gjermania përkundrazi, si edhe Italia, pretendonin bashkimin e Shqipërisë me Kosovën. Po ashtu, kishte ideologë të djathtë që në media shfaqeshin si anti-hebrenj sepse duke bërë të tyre propagandën naziste, mendonin seriozisht se Evropa anglosaksone ishte në duart e hebrenjve. Po kështu më pas duke parë se u bashkua dhe BS, përpiqeshin të mbanin larg komunizmin nga Shqipëria, komunizëm që e quanin pro-sllav.

Ata në vitet 30 nuk e dinin se Hitleri do të shkonte veç të tjerash te kampet e shfarosjes në masë.

Por, brenda dhjetë vjetëve kushtet gjeopolitike ndryshuan. Gjermani naziste u thye. Erdhi ora e llogarive. U quajtën kolaboracionistë, me të drejtë, bashkëpuntorë të nazistëve, dhe ikën në dreq!

Por, nuk besoj se e nisën për keq. Niseshin nga qëllime kombëtare dhe përfunduan si bashkëpuntorë të nazizmit.

E nisën për ta futur Shqipërinë te rendi i ri botëror si fitues, përfunduan prapa hekurave.

Përsëri u vërtetua ajo që krahët politikë në Shqipëri nuk e kontrollojnë dot fatin e tyre politik. Ja edhe në këtë rast e nisin me aleanca që mendojnë se ju sjellin erën në vela, dhe kur ato ndryshojnë anija iu mbytet.

Subjekti politik shqiptar nuk e kontrollon dot drejtimin e historisë. Historinë e kanë bërë të tjerët. Ndaj dijet se nga nisin, por nuk dihet nga bitisin.

E vërteta e historisë sonë vjen nga jashtë brenda, dhe jo nga brenda jashtë!

Ministri i Mbrojtjes, Pirro Vengu, ka qenë në fshatin Bashaj, ku ka inspektuar nga afër ecurinë e punimeve të kryera nga mjetet e ushtrisë.

Vengu është takuar edhe me banorët e zonës, të cilëve u ka kërkuar të mos rrezikojnë jetën duke hapur rrugë provizore me mjete rrethanore, duke theksuar se shumë shpejt do të ndërtohet një rrugë paralele. Sipas tij, deri më tani punimet kanë arritur të hapin rreth gjysmën e rrugës ekzistuese.

Ndërkohë, gjatë mesditës së sotme kanë mbërritur në zonë edhe mjetet e tjera të ushtrisë, për të vijuar ndërhyrjen në terren dhe përshpejtuar normalizimin e situatës.

Papa Leone ka bërë thirrje për “dialog dhe paqe” në Iran, gjatë fjalës së tij pas lutjes së Engjëllit të Shenjtë (Angelus), drejtuar besimtarëve të mbledhur në Vatikan.

“Mendimet e mia shkojnë drejt asaj që po ndodh këto ditë në Lindjen e Mesme, veçanërisht në Iran dhe Siri, ku tensionet e vazhdueshme po shkaktojnë vdekjen e shumë njerëzve”, tha Papa. Ai theksoi se shpreson dhe lutet që dialogu dhe paqja të kultivohen me durim, në shërbim të së mirës së përbashkët.

Reagime ka pasur edhe nga liderë të tjerë ndërkombëtarë. Presidenti i Finlandës, Alexander Stubb, u bëri thirrje autoriteteve iraniane të përmbahen nga përdorimi i dhunës ndaj protestuesve dhe të respektojnë lirinë e shprehjes dhe tubimin paqësor, duke kërkuar gjithashtu lirimin e demonstruesve të ndaluar.

Edhe ministrja e Jashtme e Irlandës, Helen McEntee, shprehu shqetësim të thellë për situatën në Iran dhe për raportet mbi shtypjen e protestuesve paqësorë, duke kërkuar respektimin e të drejtave themelore dhe rivendosjen e komunikimeve.

Ndërkohë, ministri i Jashtëm i Izraelit, Gideon Sa’ar, deklaroi se Izraeli mbështet popullin iranian në “luftën e tij për liri”, duke theksuar se nuk ka armiqësi me qytetarët e Iranit, por me regjimin që i sundon ata.

Dajti i zbardhur nga reshjet e dëborës është kthyer në destinacion edhe më tërheqës për banorët e Tiranës këtë fundjavë.

Për shkak të fluksit të lartë të vizitorëve, rrugët që të çojnë në malin e kryeqytetit janë të bllokuara thuajse plotësisht nga trafiku kilometrik.

Jo vetëm udhëtimi drejt malit të zbardhur nga dëbora, por edhe kthimi pas vizitës është një fazë sfilitëse për turistët kryeqytetas.

Fotografi dhe operatori i njohur në rrjetet sociale, Erald Halili, ka shpërndarë disa pamje të realizuara me dron të trafikut kilometrik që u krijua ditën e sotme në rrugët e malit të Dajtit, pas dyndjes së mijëra vizitorëve për të kaluar fundjavën në destinacionin piktoresk të zbardhur nga dëbora në Tiranë.

Në video, Halili informon se autokolona e krijuar nga qarkullimi i bllokuar arrinte deri në 25 kilometra.

Moti i keq ka krijuar problematika në shumë akse kryesore në vend.

Edhe në Rrugën e Arbrit, Qafë Murriz, raportohet se prej afro dy orësh qarkullimi i automjeteve është paralizuar.

Siç shihet edhe në pamje, rruga ka ngrica, ndërsa rreziku për aksidente në këtë aks nacional mbetet i lartë për shkak të motit të keq.

Një ndër shkaqet kryesore të situatës janë automjetet e pajisura me goma verore, të cilat nuk kanë mundur të përballojnë kushtet e vështira atmosferike.

Kreu i qeverisë, Edi Rama, përmes një postimi në rrjete sociale, këtë të diel, 11 janar, ka ndarë pamje nga Darëzezë, Fier, lidhur me hidrovorët për këto ditë të cilat Shqipëria ka qenë nën pushtimin e ujit.

Krahas pamjeve, Rama shkruan se hidrovorët Hoxhara 1 dhe Hoxhara 3, e të gjitha të tjerat në territorin shqiptar, kanë qenë në funksion të plotë.

“Darzezë, Fier – Hidrovorët Hoxhara 1 dhe Hoxhara 3, të cilët, ashtu si të gjithë hidrovorët në të gjithë territorin e Shqipërisë, kanë qenë në punë pa ndërprerje gjatë reshjeve intensive, për menaxhimin e prurjeve të larta dhe lehtësimin e situatës në zonat bujqësore“, shkruan Rama në rrjete sociale.

Duke ndarë të njëjtin mesazh si kryeministri lidhur me hidrovorët, Ministri i Bujqësisë, Andis Salla, ka falenderuar punën e bërë në terren nga ekipet përkatëse. Ai gjithashtu thekson se ende qëndron nevoja për vigjilencë.

“Gjej rastin të falenderoj të gjithë ekipet të cilat kan qenë në gatishmëri të plotë ndaj këtyre ditëve të vështira, por duhet që ne te jemi akoma vigjilentë”, tha ai.

“Korsitë e reja të autostradës Tiranë – Durrës, në segmentin që nis pas kthesës së Kamzës dhe përfundon te mbikalimi i Rinasit parashikohet të hapen për qarkullimin e automjeteve brenda muajit janar”. Gjithçka u bë me dije nga përgjegjësi i Manaxhimit të Kontratave, pranë Autoritetit Rrugor Shqiptar Gëzim Noni, i cili ishte i ftuar në emisionin “Inside News”, në TV SCAN.

“Si kontrata pritet të hapen për qarkullim të lirshëm të automjeteve shumë shpejt, pavarësisht se njëra prej tyre e ka afatin deri në maj të këtij viti që sapo ka filluar dhe tjetra e ka në shtator të këtij viti. Por, për qarkullimin do të jenë të hapura shumë më përpara. Kuptohet duke bërë pjesën tjetër të përfundimit të punimeve, që nuk lidhen me trafikun. Nuk dua t’ju rrit pritshmëritë njerëzve, pasi janë sensitivë te kjo, por ne pretendojmë që brenda muajit që jemi të ndodhë kjo gjë. Sigurisht që do të varet shumë nga koha sepse një mot i ftohtë nuk e favorizon shtresën e asfaltit të fundit që ka ngelur sepse duke qenë me një trashësi relativisht të vogël është e ndjeshme ndaj temperaturave dhe lagështirës nëse do të kemi”, – tha Noni.

Noni foli edhe për fazën e tretë të punimeve, që përfshin ndërtimin e nyjes që lidh rrugën e Laknasit me autostradën e zgjeruar, një zonë e karakterizuar nga zhvillim i lartë industrial dhe urban.

“Aktualisht që po flasim ka hyrë në zbatim edhe faza e tretë e këtij segmenti, i cili ka një pjesë të punimeve që duhet të përfshiheshin tek 2 të parat dhe vazhdimin deri tek ura e Limuthit, që shkon më tutje se dy lotet e para. Kontrata e tretë është nënshkruar gjatë 3-mujorit të fundit të vitit 2025 kështu që është në fillimet e veta, por që shpresojmë që brenda vitit që jemi do të kemi rezultate konkrete të saj”, – u shpreh Noni.

Ndërkaq, hapja për qarkullim e segmentit nga kthesa e Kamzës, deri në mbikalimin e Rinasit pritet të sjellë një përmirësim të trafikut, që në këtë zonë është tejet problematik.

“Në këtë drejtim presim shumë sepse është pjesa që është dalja kryesore e Tiranës në drejtim të veriut dhe veriperëndimit. Dalja e saj korrespondon me degëzimin e Rinasit, korrespondon me lidhjen e autostradës Thumanë – Kashar, një aks shumë i rëndësishëm i vënë në qarkullim kohët e fundit, vazhdimin për në Durrës dhe këtu bëhet një ndarje e trafikut, që del nga Tirana, që degëzohet të paktën në tre drejtime”, – tha Noni.

Pas përfundimit, autostrada do të ketë 8 korsi në total, nga 4 në secilin drejtim, ndërsa shpejtësia e lejuar do të variojë nga 90 -140 km në orë.