“PLOS One”: Vuajtja për humbjen e kafshës shtëpiake mund të jetë po aq e madhe sa ajo për një anëtar të familjes
LONDËR, 22 janar /ATSH/- Hidhërimi për ngordhjen e një kafshe shtëpiake mund të jetë po aq kronik sa ai për një anëtar të familjes njerëzore, sipas një studimi te fundit, duke konfirmuar atë që shumë njerëz tashmë e dinë për lidhjen e tyre me miqtë e tyre me gëzof.
Njerëzit që vajtojnë humbjen e një kafshe shtëpiake mund të vuajnë nga çrregullimi i zgjatur i hidhërimit (PGD), një gjendje e shëndetit mendor – e shkaktuar nga vdekja e një të dashuri, zbuloi një studim i botuar në revistën “PLOS One”.
PGD zgjat shumë muaj, apo edhe vite, dhe shpesh përfshin një mall dhe dëshpërim të fortë, probleme me socializimin dhe kryerjen e detyrave të përditshme, dhe ndjesinë sikur një pjesë e vetes ka vdekur.
Në studim, morën pjesë 975 të rritur në Britaninë e Madhe – dhe u zbuloi se 7,5% e njerëzve që kishin humbur kafshët shtëpiake përmbushnin kriteret diagnostikuese për Çrregullimin e Personalitetit të Gjurmëve (ÇGN), pothuajse e njëjtë me përqindjen e njerëzve që kanë pasur një mik të ngushtë që ka vdekur.
Përqindja ishte pak më e vogël te personat që kishin ÇGN pas vdekjes së një gjyshi/gjysheje (8,3%), një vëllai/motre (8,9%) ose një partneri (9,1%).
Vetëm personat që kishin humbur prindërit ose fëmijët e kishin çrregullimin në nivele dukshëm më të larta, në 11,2% dhe 21,3%.
Rreth një e pesta e njerëzve që kishin përjetuar humbjen e një kafshe shtëpiake dhe të një njeriu thanë se e para ishte më e keqe, pavarësisht studimeve të mëparshme që zbuluan se njerëzit shpesh ndienin turp, siklet dhe izolim për shprehjen e pikëllimit për një kafshë shtëpiake të ngordhur.
Studimi vlerësoi se, një në 12 raste të ÇGN-së në Britaninë e Madhe, ishin shkaktuar nga ngordhja e një kafshe shtëpiake, për shkak të faktit se rreth gjysma e të rriturve kanë kafshë shtëpiake dhe jetëgjatësia e këtyre kafshëve shtëpiake tenton të jetë dukshëm më e shkurtër se ajo e njerëzve.
Autori i studimit, Philip Hyland, profesor i psikologjisë në Universitetin Maynooth në Irlandë, tha se hulumtimi tregoi gjithashtu se simptomat e kësaj pikëllimi të rëndë për një kafshë shtëpiake përputheshin në mënyrë identike me atë për një njeri, dhe nuk kishte ndryshim në mënyrën se si njerëzit i përjetonin këto humbje.
Ai tha se hulumtimi paraqiti prova të qëndrueshme dhe bindëse se, pikëllimi për një kafshë shtëpiake nuk ishte më pak i ligjshëm, dhe bëri thirrje që udhëzimet për diagnostikimin e PGD-së të zgjeroheshin.
Hyland tha se rezultatet tregonin se njerëzit mund të përjetojnë nivele klinikisht të rëndësishme të pikëllimit pas ngordhjes së një kafshe shtëpiake, dhe me ritme që janë të krahasueshme me humbjet njerëzore që konsiderohen faktorë rreziku ‘legjitimë’ për PGD”. //a.i/
The post “PLOS One”: Vuajtja për humbjen e kafshës shtëpiake mund të jetë po aq e madhe sa ajo për një anëtar të familjes appeared first on Agjencia Telegrafike Shqiptare.