Niveli i ujit në lumin Vjosë vijon të rritet. Si pasojë ka dalë nga shtrati. Ndërkohë emergjencat civile të bashkisë së Vlorë, efektivë të policisë ndodhen në zonë.
Mësohet se niveli i ujit në urën e Mifolit është në rritje.
Ndërkohë autoritet po punojnë për forcimin e argjinaturës për të parandaluar çarjen e argjinaturës. Ndërsa më shumë se 20 banorë janë evakuuar.
Milioneri rus, Ilyas Gimandutdinov, pronar i një kompanie të madhe transporti, ka humbur jetën pasi helikopteri me të cilin ai po udhëtonte është rrëzuar.
Sipas mediave të huaja, ngjarja ka ndodhur në Perm, në Rusi, pasi helikopteri është ngatërruar në linjat e energjisë elektrike.
Video e momentit të rrëzimit të helikopterit është shpërndarë në rrjete sociale.
Dy pasagjerët që ndodheshin në bord raportohet se kanë vdekur. Mes tyre edhe milioneri rus Ilyas Gimandutdinov, themelues i kompanisë së transportit Tattranskom me seli në Perm dhe Elmir Koniakov, një drejtues i së njëjtës kompani.
Ndërkohë autoritetet lokale kanë nisur një hetim për të përcaktuar plotësisht shkakun e rrëzimit të helikopterit.
2 DEAD from helicopter crash in Russia's Perm Krai region — Ministry of Emergency Situations
The helicopter gets tangled in wires and PLUMITS to the grounds of the Ashatli park center pic.twitter.com/jPHtB1tYzb
— RT (@RT_com) January 7, 2026
Nga Ylli Pata
Historia e “këngës së qyqes me qeveri teknike” nuk ka dalë sot. Ajo nuk erdhi në diskutim si shirat e pas janarit apo hetimet e SPAK të dhjetorit.
Kemi të bëjmë me një refren politik që është luajtur me play back si një template i gatshëm, i cili është futur në USB-në e një detashmenti establishment, i cili e ka çimentuar këtë narracion, duke e kthyer jo në një alternativë, por në një barcaletë, të cilën kundërshtari i tyre politik, Edi Rama pra, ja ka kthyer në forma të ndryshme; me sherbet, me çokollatë apo me krem, si për ta bajalldisur një recetë që na vjen si alternativë, por që në fakt është një boshllëk me brirë, pjellë e një shterpësie politike, e cila në mendje ka vetëm një gjë, të sigurojë moslëvizshmërinë e saj, duke mbajtur në mjerim politikën alternative shqiptare.
Prej së cilës ushqehet një treg i varfër impotent mediatik, i mbushur me delire dhe mllefe ku në mungesë të ideve këput mufka dhe marrina në fuqi infinit.
Logjika e “qeverisë teknike” ka dalë për së pari nga “Lartësia e tij-mbreti i popullit të 2 marsit”, i cili në mesin e mandatit të tij të përbashkët me Edi Ramën, ideoi në SPA-në luksoze të një hoteli në bllok, një qeveri pa Edi Ramën.
Jemi pikërisht në mesin e vitit 2016, kur Angela Merkel sapo kishte lënë Shqipërinë, e kishte vulosur me Edi Ramën nisjen e aksionit të reformës në drejtësi.
Aksioni i “qeverisë teknike pa Edi Ramën” në realitet ishte një vepër jo aq shumë e vështirë për tu realizuar. PS-ja e Edi Ramës, e cila erdhi në pushtet me të famshmet “1 milion shuplaka”, pjesën më të madhe të tyre ja dhuroi partisë së Ilir Metës. Partia Socialiste në realitet nuk kishte shumicën në Kuvend për të garantuar qeverinë. Kishte me ekzaktësi 68 deputetë, nga këta kishte mjaft që nuk viheshin në rresht për kryetarin.
Dhe si për t’i vënë bisht kësaj “ideje gjeniale” siç do të thoshte njëri që nuk ndodhet mes nesh, “koka” që do ta realizonte këtë plan vinte si nënprodukt i qumështit, ani pse mbante titullin Kryeprokuror i Republikës.
Po, po! Bëhet fjalë për Adriatik Llallën, i cili në kohën e tij, me kompetencat që i jepte Kushtetuta, vriste e priste, bënte shiun, erën e furtunën.
Së bashku me një zonjë-kolege dhe suitën e “burimeve” të paneleve, ortaku i kosit nisi të hiqte mandatet e deputetëve me një lehtësi tipike për grusht shteti.
Në këtë atmosferë, kur mandatet e deputetëve i hiqte zonja Gashi dhe i përforconin në panele partnerët mediatikë të nënprodukteve të qumshtit, Kryetari i Kuvendit, pas disa seancave për heqjen e toksinave në SPA përgatit një “qeveri teknike” të drejtuar nga një President i Republikës. Profesor doktor i rëndë fare. Së paku kështu u tha, por që sipas asaj çfarë ndodhi më pas, nuk “dhezi” kur thonë në Prishtinë.
Pasi, kandelat profesorake i lagu një deputet i Partisë Demokratike i Kurbinit, nga ata që kishte një merak të vjetër me arkitetin e qeverisë teknike.
Në këtë atmosferë gjërat shkuan në një vit supertensioni, kur “qeveria teknike” u realizua, po jo siç donte “arkitekti” por si një formulë hibride. E cila lindi në takimin e famshëm romantik të 17 majit ndërmjet Edi Ramës dhe Lulzim Bashës.
Një qeveri teknike allasoj, ku Kryeministër ishte Edi Rama që qeveriste me një bërthamë besnikesh në postet dytësore, kurse ministrat kryesorë ishin të opozitës. Duke nisur nga Ministri i Brendshëm, i cili ishte një “Rambo” i trupave speciale të ushtrisë. Për të vazhduar me drejtësinë që e drejtonte Gazmend Bardhi e me radhë e me radhë.
Në realitet, vetëm emrin e kishte teknike ajo qeveri, pasi ministrat e saj ishin personazhet politike që hynë nga dritarja pasi prej derës nuk e kishin aq shumë mundësinë. E të gjithë ato personazhet, edhe pse nuk qullosën gjë- qoftë në qeverinë teknike të Ramës, qoftë edhe në politikën shqiptare, gjithsesi na janë ulur këmbëkryq që prej asaj kohe e nuk pushojnë së foluri natë për natë, edhe pse s’janë të votuar, edhe pse nuk jetojnë këtu, edhe pse në fund të fundit nuk ja thonë as për teknik televizori, teknik lavamani apo qeveri teknike, lërë më politikë. Ama dërrasat na i çajnë natë për natë.
Por nuk mbaroi me kaq. “Teknikët” e 17 majit nuk sollën asgjë as për Lulin e as për mentorin e tij politik “lexhendë”, pasi Edi Rama mori timonin i vetëm në zgjedhjet e 25 qershorit 2017. Nuk kishte nevojë për asnjë në prehër. Edhe? Kishte mazhorancën por jo Prokurorinë! Të cilën e drejtonte Adriatiku!
Dhe doli analistja e famshme e Big Brotherit, në atë kohe- gjysma gjel i lidershipit opozitar që propozoi një qeveri teknike, fill pas zgjedhjeve parlamentare.
Një “qeveri teknike” që analistja e kunatave që ua ka nxirë jetën ditën që i ka njohur, propozoi ta drejtojë ose Pandi Majko se Fatmir Xhafaj. Pak ditë pas këtij elaborimi, Adriatiku i radhës sajoi stuhinë e radhës me Sajmir Tahirin.
Nuk kaloi shumë dhe Edi Rama ja plotësoi dëshirën analistes anti-kunatë dhe emëroi Fatmir Xhafajn Ministër i Brendshëm.
Natyrisht që u mërzitën shpejt dhe nisi krijimi laboratorik i videove dhe audiove për të mbajtur panelet e darkës në këmbë dhe mbjellur ashtu si flokët në një klinikë ambulante, karrierat e opozitarëve të rinj.
Lindi kështu “afera Babale”, një nga “perlat teknike” të historisë politike dhe mediatike shqiptare. E cila do të shtynte ndër vite narracionin, kushtet por edhe ndikimin e saj.
Babalja i shkretë u shfry si tollumbac heliumi, njësoj si ndërhyrjet në rivierën italiane të anti-kunatës par exellance, por këga mbeti ama.
Si refren për një qeveri teknike që shpërtheu në fundin e vitit 2018, kur u arrit të ngjizej një lëvizje studentore parapolitike, ku gjithashtu u ngjizën karrierat e Arlind Qorit, Adriatik Lapajt dhe Endri Shabanit.
Nën zhurmën e kërkesës për një qeveri teknike, Edi Rama, në janarin 2019 hoqi të gjithë politikanët socialistë nga kabineti, duke i zëvendësuar me “ekspertë” që ca ikën, e ca të tjerë hynë në politikë nga dritarja, duke u kthyer në politikanët e rinj të Partisë Socialiste. E që sot janë bërë të vjetër, ndaj Edi Rama i ka zëvendësuar sërish me teknikë, që anë bërë politikanë duke mbushur grupin parlamentar e kupolën e PS-së si gjysma e qeverisë aktuale.
Po kush të lë rehat? Refreni u USB-së së anti-kunatës doli përsëri duke kënduar “qeverinë teknike” si një himn festiv. Adriatiku i radhës ka propozuar dy zotërinj post të 70-tave për emra të qeverisë teknike. E ka shumë gjasa që Edi Rama, do ta marrë si shkas siç ka bërë shpesh, duke ju përgjigjur me një “ide origjinale”. Nuk është çudi që të bëjë “ministra teknikë” ca nga “gjenerata Z” meqë sot janë në modë në politikën botërore. Përkatësisht, vajza a djem të rinj poshtë të 30-ave, si për të sfiduar baby-boomers-at over 70 të Adriatikut…
Kryetarja e bashkisë së Vlorës, Brunilda Mersini ishte mbrëmjen e së mërkurës në njësinë administrative Novoselë, pranë Lumit Vjosë.
Mersini, e shoqëruar nga drejtuesi i policisë së qarkut Vlorë, Elidon Çela e përshkroi situatën si kritike.
Sipas Mersinit, niveli i Vjosës është 8.6 metra por shpresa e mirë është që prurjet nga Përmeti dhe Memaliaj janë në ulje, çka mund të reflektohet edhe në Vjosë.
Mersin tha se nëse niveli rritet do të evakuohen edhe 6 banesa. Sipas saj deri më tani janë 13 banesa të evakuara.
Drejtuesi i policisë së Vlorës Elidon Çela siguroi qytetarët e Vlorës që strukturat e policisë janë në gatishmëri totale.
Për shkak të inerteve dhe dherave në aksin Qafë Plloçë – Qukës, aktualisht po mbyllet qarkullimi në këtë segment.
Mësohet nga informacionet më të fundit, se për të marrë masa lidhur me qarkullimin e mjeteve dhe për të shmangur rrezikun si në rastin e mjetit të aksidentuar paraditen e sotme, është mbyllur përkohësisht qarkullimi në këtë aks.
Policia e qarkullimit rrugor Korçë dhe ajo e Elbasanit po orientojnë mjetet drejt rrugës së vjetër duke vendosur patrulla në hyrje të Qafë Plloçës dhe në hyrje të Qukësit për të mos lejuar hyrjen në aksin e ri.
Aksi do të qëndrojë i mbyllur deri në momentin që firma kontraktore të pastrojë plotësisht të gjitha dherat e inertet që kanë rënë në rrugë dhe derisa të mos ketë më rrezik për qarkullimin e mjeteve.
Firma kontraktore edhe në këto momente ndodhet në aks ku po bën ndërhyrjet ndërsa nuk dihet se sa do të zgjatë bllokimi i qarkullimit në këtë zonë.
Deputetja e Partisë Demokratike, Jorida Tabaku, ka komentuar aksionin e Ervin Salianjit, i cili ka zhvilluar disa takime me demokratë anembanë Shqipërisë.
Në ‘Ditari i Pasdites’ në A2 CNN, Tabaku u shpreh se më shumë sesa një përplasje, aksioni i Salianjit i duket më shumë një përplasje idesh me kupolën e PD-së.
Megjithatë Tabaku tha se nuk ishte dakord me mënyrën sesi Salianji kishte zgjedhur që ta zhvillonte aksionin e tij politik, pasi sipas saj, do të ishte mirë që diskutimet të bëheshin brenda forumeve të PD-së.
Ajo gjithashtu doli kundër disa funksionarëve të PD-së që kanë kërkuar përjashtimin e Salianjit nga partia, teksa tha se tani është koha për bashkim dhe jo për përçarje.
“S’më duket më shumë një përplasje, sesa një përplasje idesh. Ai ka zgjedhur rrugën e tij, për të cilën unë nuk jam dakord. Unë preferoj që t’i kemi diskutimet në Kryesi, në Grup Parlamentar, boll i kemi bërë në studiot televizive. A ka nevojë sot PD që të diskutojë? Patjetër. Por ne duhet të tregojmë maturi, pjekuri dhe që jemi atje në PD pavarësisht pozicionit që ka secili, pavarësisht interesave personale që ka secili.
E madhja më e madhe është përpara. Unë nuk mendoj që përjashtimet duhet të jenë një fjalë që të mbizotërojë në fjalorin tonë këto momente. Ne ku të zgjasim dorën, ku të shtohemi. Ne duhet të mendojmë patjetër kë të marrim me vete, jo kë të largojmë. Dhe në këtë kuadër forumet e PD duhet të jenë qendrat e debatit dhe diskutimeve”, tha mes të tjerash Tabaku.
Një sasi e konsiderueshme kokaine e bërë gati për shpërndarje në zonën e Trentos në Itali, ka çuar pas hekurave një të ri shqiptar dhe mikun e tij vendas, të akuzuar si pjesë e një rrjeti trafiku.
250 gramë drogë, e ndarë dhe e paketuar në doza, dy thika, hashash, ekstazi dhe dy peshore precize janë sekuestruar nga karabinierët e Trentos dy të rinjve të moshës 24 dhe 43 vjeç, gjatë një kontrolli në rrugë.
Italiani dhe shqiptari ishin në të njëjtën një makinë duke udhëtuar së bashku, kur u ndaluan për një dritë të përparme që nuk funksiononte mirë.
Të dyshimtë për nervozizmin e dy burrave, oficerët kontrolluan makinën dhe shtëpinë, duke gjetur drogë dhe 200 euro para të gatshme.
Shtëpia e Bardhë ka deklaruar se Shtetet e Bashkuara të Amerikës janë në koordinim të plotë me autoritetet e përkohshme në Venezuelë pas operacionit ushtarak që çoi në kapjen e ish-presidentit Nicolás Maduro dhe bashkëshortes së tij, Cilia Flores, më 3 janar.
Në një konferencë për shtyp sekretarja e shtypit e Shtëpisë së Bardhë, Karoline Leavitt, tha se “Ne vazhdojmë të jemi në koordinim të ngushtë me autoritetet e përkohshme, dhe vendimet e tyre do të vazhdojnë të diktohen nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës.”
Ajo shtoi se SHBA-ja po monitoron qeverinë e përkohshme të udhëhequr nga Delcy Rodríguez, e cila u betua si presidente e përkohshme pas largimit të Maduro-s.
Ndërkaq Maduro aktualisht ndodhet në paraburgim në New York, ku u deklarua i pafajshëm ndaj akuzave për narko-terrorizëm dhe trafik droge.
Operacioni amerikan ka shkaktuar reagime të forta ndërkombëtare, me aleatë si Rusia, Kina dhe disa vende evropiane që e kanë dënuar si shkelje të ligjit ndërkombëtar.
SHBA-ja po ushtron presion për kontroll mbi rezervat e naftës venezueliane, duke sekuestruar cisterna dhe duke lehtësuar disa sanksione për të lejuar eksportin drejt tregut amerikan teksa administrata Trump ka sinjalizuar se do të “drejtojë” Venezuelën deri në një tranzicion të sigurt.
Në kuadër të përafrimit të legjislacionit me Bashkimin Evropian, qeveria shqiptare ka propozuar një paketë ndryshimesh thelbësore në ligjin për tregjet e kapitalit. Projektligji i ri, i propozuar nga Ministria e Ekonomisë dhe Inovacionit dhe i hartuar nga Autoriteti i Mbikëqyrjes Financiare (AMF), synon të rregullojë mënyrën se si bëhet marrja në kontroll e shoqërive me ofertë publike, duke rritur sigurinë për investitorët dhe mbrojtjen për aksionarët e vegjël.
Standarde të reja për “çmimin e drejtë”
Një nga risitë kryesore të projektligjit është mekanizmi i mbrojtjes së çmimit. Sipas ndryshimeve, nëse një blerës (ofertues) blen aksione me një çmim më të lartë jashtë ofertës publike gjatë kohës që oferta është aktive, ai do të detyrohet ligjërisht të rrisë çmimin e ofertës për të gjithë aksionarët e tjerë.
Gjithashtu, Autoritetit të Mbikëqyrjes Financiare i jepet kompetenca për të ndërhyrë dhe rregulluar çmimin në rrethana të jashtëzakonshme, si në raste manipulimi tregu apo marrëveshjesh të fshehta, duke garantuar transparencë maksimale.
Thyerja e barrierave të votimit
Për të lehtësuar investimet strategjike dhe për të shmangur “blindimin” e bordeve drejtuese, projektligji prezanton rregullin e njohur si “breakthrough”.
“Kjo do të thotë se gjatë një oferte për marrje në kontroll, kufizimet statutore të votës apo aksionet me të drejta të shumëfishta vote nuk do të kenë efekt; çdo aksion do të llogaritet si një votë e vetme.”, thekson projektligji.
Kjo masë synon të fuqizojë aksionarët për të vendosur lirisht mbi fatin e shoqërisë së tyre.
Lehtësi për investitorët e huaj
Për herë të parë, Shqipëria do të aplikojë parimin e “njohjes reciproke” me vendet e Bashkimit Evropian. Një dokument oferte i miratuar nga një rregullator i BE-së apo Zonës Ekonomike Evropiane (ZEE) do të njihet automatikisht në Shqipëri, pa pasur nevojë për miratime burokratike shtesë.
Sipas relacionit shpjegues të Ministres Delina Ibrahimaj, “ky ndryshim pritet të ulë kostot e pasigurisë dhe t’i bëjë kompanitë shqiptare më tërheqëse për fondet dhe bankat investuese evropiane, duke i integruar ato de facto në ekosistemin financiar të BE-së.”
Transparencë digjitale
Ndryshimet parashikojnë gjithashtu që të dhënat e ofertave të publikohen në formate të lexueshme nga makina (machine-readable) dhe të jenë të aksesueshme në Pikën e Vetme të Aksesit Evropian (ESAP).
“Kjo do të bëjë që tregu shqiptar të jetë i dukshëm dhe i monitorueshëm nga investitorët ndërkombëtarë në kohë reale.”, thuhet në projektligj.
Projektligji pritet të kalojë së shpejti për miratim në Kuvend, duke shënuar një hap tjetër në maturimin e tregut financiar në vend, i cili aktualisht vuan nga numri i ulët i emetuesve dhe likuiditeti i kufizuar.
Rritja e tensioneve ndërkombëtare, shkrirja e akullnajave dhe një ekonomi botërore në ndryshim e kanë vendosur papritur Groenlandën në qendër të tabelës së shahut global. Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, ka rikthyer vëmendjen te ishulli i pasur me minerale, duke kërkuar të sigurojë kontrollin mbi portën që mbron qasjet e Arktikut dhe Atlantikut të Veriut drejt Amerikës së Veriut.
Por, ndërsa Uashingtoni llogarit strategjitë, Groenlanda – një territor vetëqeverisës i Danimarkës dhe shtëpia e 56,000 banorëve, kryesisht Inuit – ka bërë të qartë qëndrimin e saj. Si qeveria lokale ashtu edhe Kopenhaga zyrtare kanë hedhur poshtë propozimet e Trump, duke theksuar se e ardhmja e ishullit u përket njerëzve të tij.
Pse ky ishull gjigant, 80% e të cilit ndodhet mbi Rrethin Arktik, është bërë papritur kaq jetik për sigurinë globale?
Pozicioni gjeografik i Groenlandës është “as-i nën mëngë”. E vendosur pranë bregut verilindor të Kanadasë, ajo ka qenë thelbësore për mbrojtjen e Amerikës së Veriut që nga Lufta e Dytë Botërore. Në atë kohë, SHBA-të pushtuan ishullin për të parandaluar rënien e tij në duart e nazistëve.
Sot, ndryshimi është klima. Shkrirja e akullit po hap rrugë të reja detare në Veriperëndim, duke krijuar mundësi për tregti, por edhe duke rindezur konkurrencën e ashpër me Rusinë dhe Kinën. Groenlanda është gjithashtu rojtarja e të ashtuquajturës “Hapësira GIUK” (Groenlandë-Islandë-Mbretëri e Bashkuar), pika kyçe ku NATO monitoron lëvizjet e flotës ruse në Atlantik.
Kina dhe Rusia, rivalët në horizont
Në vitin 2018, Kina e shpalli veten një “shtet pranë Arktikut”, duke synuar ndërtimin e një “Rruge Polare të Mëndafshit”. Kjo lëvizje u prit me skepticizëm dhe refuzim nga SHBA.
“A duam që Oqeani Arktik të transformohet në një Det të ri të Kinës Jugore?” pyeti retorikisht Sekretari amerikan i Shtetit, Mike Pompeo.
Nga ana tjetër, Rusia po rizgjon fantazmat e Luftës së Ftohtë. Moska ka restauruar infrastrukturën e vjetër sovjetike, ka hapur baza të reja që nga viti 2014 dhe ka forcuar Flotën e saj Veriore. Retorika bërthamore e Rusisë dhe lufta në Ukrainë i kanë shtuar shqetësimet e liderëve evropianë për një militarizim të mundshëm të Arktikut.
Interesi Amerikan dhe prania aktuale
Edhe pa aneksim, SHBA ka një prani masive në ishull. Baza Hapësinore Pituffik (dikur Thule) në veriperëndim është sytë dhe veshët e NATO-s për paralajmërimin e raketave dhe mbikëqyrjen hapësinore.
Thomas Crosbie, profesor në Kolegjin Mbretëror Danez të Mbrojtjes, argumenton se kontrolli i drejtpërdrejtë nuk do t’i sillte SHBA-së avantazhe shtesë.
“Shtetet e Bashkuara nuk do të kenë asnjë avantazh nëse flamuri i tyre valëvitet në Nuuk,” tha ai. “Ata tashmë gëzojnë të gjitha avantazhet që dëshirojnë si aleatë të besuar.”
Danimarka përgjigjet me investime ushtarake
Përballë presionit, Danimarka po forcon sovranitetin e saj. Qeveria ka njoftuar një paketë investimi prej 2.3 miliardë dollarësh për të rritur mbikëqyrjen në Arktik. Kjo përfshin blerjen e dronëve me rreze të gjatë, satelitëve dhe tre anijeve të reja detare.
Në terren, sovraniteti mbrohet edhe nga njësia elitare “Patrulla e Slitave Sirius”, e cila patrullon shkretëtirën e akullt, si dhe nga Komanda e Përbashkët Arktike me seli në Nuuk.
Gjuetia për mineralet e rralla
Përveç sigurisë, Groenlanda fsheh një thesar nëntokësor. Ishulli është i pasur me minerale të rralla – përbërësit kyç për telefonat, bateritë dhe teknologjinë e së ardhmes. Perëndimi e sheh Groenlandën si shpresën për të thyer monopolin kinez mbi këto burime, edhe pse klima e ashpër dhe rregullat strikte mjedisore e bëjnë nxjerrjen e tyre një sfidë të madhe inxhinierike dhe financiare.
Në këtë lojë të madhe gjeopolitike, Groenlanda nuk është më thjesht një ishull i akullt, por kufiri i ri i sigurisë botërore.
Nga Thoma Gëllçi
Në një shkrim të paradokohshëm, Artan Fuga rrëfente një episod domethënës. Sa herë shkonte për një intervistë në Radio Televizionin Publik, sytë e gazetarit i luteshin të thoshte diçka për integrimin e Shqipërisë në Bashkimin Evropian, mundësisht brenda vitit 2029, dhe të mos harronte ndonjë fjali për të sharë Sali Berishën. Pyetja e tij ishte therëse: a ia vlen të paguajmë për një televizion publik që sillet kështu? Dhe shkrimi mbyllej me një shprehje të pazakontë për të: “Na rropën!”
Në fakt, shqiptarët paguajnë çdo muaj një tarifë për përdorimin e aparatit televiziv prej 100 lekësh të rinj në muaj, që faturohet nga ana e operatorit të shpërndarjes së energjisë elektrike. Çdo abonent ka të shënuar shtesë në faturë edhe 100-lekëshin që është për përdorimin e televizorit. Një praktikë kjo e ngjashme me vende të tjera të Evropës, ku e quajnë license fee. Me një fjalë, kjo pagesë realisht është si shuma vjetore që paguhet për regjistrimin e makinës, pavarësisht se ligjvënësi në Shqipëri e ka kaluar këtë për financimin e televizionit publik. Kjo është bërë me qëllim që, në një farë mënyre, financimi për radiotelevizionin publik të kalojë direkt nga konsumatori, duke krijuar distancë midis financimit dhe qeverisë. Këta 100 lekë, një të dhjetën e të cilëve e merr operatori i energjisë si agjent tatimor, nuk mund të quhen “rropje” e popullit po ta krahasosh me çmimet e tjera të ngritura dhe tarifat e shumëfishta që paguajnë qytetarët, por në një kuptim të produktit që marrin mbrapsht mund ta quajmë figurativisht “rrjepje”.
Në vitin 2016, kur mora detyrën e drejtorit të përgjithshëm të RTSH-së, gjeta një institucion në gjendje të mjerueshme. Me një sistem prodhimi televiziv në analog, si edhe me një kanal transmetimi në analog, në një kohë kur mjedisi mediatik në Shqipëri kishte ndryshuar plotësisht dhe transmetuesit dhe platformat private, me një sinjal të fuqishëm dhe të pastër, kishin hyrë në çdo shtëpi të shqiptarëve. Në të kundërt të privatëve, RTSH kishte mbetur me një rrjet të shkatërruar, ku me zor sinjali i saj arrinte edhe vetë godinën e RTSH-së.
Të mos flasim pastaj për paraqitjen grafike, pa standarde dhe pa natyrë, bile edhe pa një logo të njësuar. Në transmetimin eksperimental digjital për Tiranën dilte me logon RTSH, në analog me logon TVSH, ndërsa transmetimi në satelit me një logo shqiponje. Të mos flasim për ngjyrat. Programacioni? Është e kotë të flasim! RTSH 2, që shihej me miza vetëm në Tiranë, ishte thjesht ritransmetues i programeve të RTSH 1. Transmetimet test digjitale që bëheshin nga Dajti vetëm për Tiranën ishin pa programacion, pa faqosje, pa interes.
Mbi të gjitha ishte një ekip i demotivuar, ku shprehja “RTSH nuk bëhet” ishte në rend të ditës. Dhe mbi të gjitha ishte një mungesë e plotë financimi për të përballuar shndërrimin e RTSH-së nga ana teknologjike: qeveria, duke shkelur ligjin, jo vetëm e ngarkoi RTSH-në me një kredi të rëndë për rrjetin e transmetimit, por edhe i mori 4 milionë euro tatim mbi vlerën e shtuar mbi koston e projektit, që është në kundërshtim me ligjin.
Ishte tepër e qartë që në fillimet e punës se tarifa që paguanin qytetarët prej 100 lekësh ishte tepër e ulët për të përballuar nevojat e RTSH-së. Ishte dhe mbetet më e ulëta në Evropë. RTSH është televizioni publik më keq i financuar nga gjithë radiotelevizionet publike evropiane. Por në gjendjen e mjerueshme që ishte RTSH, të kërkoje rritjen e taksës, ose siç quhet ndryshe “tarifa për aparatin televiziv”, do të quhej si “rrjepje” e qytetarëve.
Përpara se të kërkonim këtë gjë, duhet të jepnim prova se e meritonim. Duhet t’u jepnim qytetarëve shumëfishin e asaj që paguanin.
Do të kem rast të flas gjatë për punën reformuese dhe transformuese në RTSH që çoi në ndryshimin e plotë të teknologjisë së transmetimit dhe të prodhimit; në krijimin e një platforme të plotë të kanaleve gjeneraliste dhe tematike, me krijimin e një faqosjeje profesionale dhe një imazhi profesional dhe, mbi të gjitha, me një paketë të plotë të programeve, ku në fushën e transmetimeve dhe të drejtave sportive mund të kemi qenë kanali më i plotësuar nga televizionet publike të Evropës. U kthyen në pionierë të transmetimeve nëpërmjet internetit, të quajtura si OTT, me platformën superiore të RTSH TANI, që arriti në mbi një milion shkarkime. Ku është tani ai sistem?
Krijuam Arkivën Digjitale me një sistem të menaxhimit të medias dhe kaluam në trajnime pothuajse të gjithë personelin pranë Akademisë së RTSH-së dhe ndryshuam gjithë sistemin e prodhimit televiziv, duke kaluar i gjithi në HD dhe në formatin 16:9, ashtu siç ishte edhe transmetimi, si dhe duke revolucionarizuar transmetimet satelitore, nga një në shtatë kanale, nga të cilat një pjesë në HD.
Por, mbi të gjitha, hartuam një sistem ligjor që gazetari dhe krijuesi të ishte i mbrojtur nga ndërhyrjet politike, qofshin këto edhe të drejtuesve të tyre. Hartuam dhe miratuam Parimet Editoriale të RTSH-së, hartuam Strategjinë e Zhvillimit të RTSH-së, si edhe hartuam një Plan Biznesi për pesë vitet që do të vinin, që të disiplinohej minuta e shpenzimit, që paraja që paguante qytetari, sado e vogël që të ishte, të ishte e mirëmenaxhuar. Dhe kur t’i bënim të gjitha këto, do të kishim të drejtë që të kërkonim nga qytetarët rritjen e kontributit të tyre për radiotelevizionin që është pronë e tyre.
Dhe rezultatet nuk munguan të vinin. Në raportet ndërkombëtare të viteve 2018-2019-2020 theksohej suksesi i punës transformuese të Radio Televizionit Shqiptar. Sondazhe serioze ndërkombëtare e renditnin RTSH-në si televizionin me besueshmërinë më të lartë ndërmjet televizioneve publike në rajonin e Evropës Juglindore. Po, është e vërtetë se shikueshmëria ende linte për të dëshiruar, megjithëse në Shqipëri nuk kishte dhe nuk ka një sistem të saktë të matjes së audiencës, por ne ishim të ndërgjegjshëm se nuk ishim aty ku duhej. Por duhet t’i rezistonim tundimit të audiencës së lartë, sepse qëllimi ynë ishte ndryshe nga televizionet që mbështeten te reklamat dhe interesat e tregut. Edhe nëse publiku kishte më tepër ëndje të shihte Përputhen, Big Brother apo Sulltan Sulejmanin, RTSH kishte një mision më të lartë: të edukonte audiencën me shijet e vërteta, me emisione kulturore, edukative, njohëse, familjare, larg tundimit për luftën për audiencë që përdorej me ngulm nga politika për të sulmuar dhe penguar radiotelevizionin publik të rritej.
Kundërshtarët e zhvillimit të RTSH-së janë përpjekur gjithmonë të përhapin me qëllim idenë se RTSH është një det me para, ku drejtuesit notojnë në lekë dhe shpërdorojnë fondet publike. Ky perceptim është ushqyer me këmbëngulje ndër vite. Dhe në shumicën e rasteve ia kanë arritur qëllimit. Sot, pas pesë vitesh nga ndërprerja e dhunshme e reformës, RTSH është kthyer prapa në nivelin e dhjetë viteve të shkuara. Nuk dëgjoj të përmenden më as zbatimi i Parimeve Editoriale, as Strategjia e RTSH-së dhe as hartimi dhe zbatimi i një Plani të Ri Biznesi, meqenëse tashmë edhe problematikat kanë ndryshuar. Mjafton të marrim si shembull të drejtat sportive, ku RTSH nuk zotëron as të drejtën e transmetimit të Kombëtares shqiptare. Kuptohet, për këtë gjë nuk e ka fajin ekipi që aktualisht drejton RTSH-në, por drejtimi i RTSH-së nga viti 2021 dhe deri më sot. Nuk ka pikë dyshimi se gjithçka është bërë në dëm të interesit të RTSH-së dhe në favor të interesave private dhe klienteliste politike.
Më kujtohet qartë një episod personal: ditën kur prokuroria më arrestoi nën akuzën e shpërdorimit të detyrës, sepse kisha shtyrë me dy javë marrjen në dorëzim të disa mallrave të blera nga RTSH për shkak të një prerjeje arbitrare fondesh nga Ministria e Financave, në një televizion kombëtar u transmetua një emision për “abuzimet në RTSH”. Emisionin e pashë vetëm pasi u lirova nga paraburgimi, pas afro një viti. Aty dëgjova pyetjen retorike nga drejtuesja e emisionit, e cila ironikisht sot është drejtoreshë e përgjithshme e RTSH-së dhe ankohet shpesh për mungesë fondesh dhe për borxhin e akumuluar: “Pse i duhen këto kamera RTSH-së? Pse duhet t’i jepen një milion dollarë një televizioni që nuk e shikon njeri?”
Unë nuk e di se si është akumuluar ai borxh që ka sot RTSH-ja, por di që katër vjet përpara, kur unë lashë detyrën, RTSH-ja nuk kishte asnjë qindarkë borxh; përkundrazi, qeveria i kishte borxh shumë detyrime ligjore, siç është pagesa për transformimin teknologjik, për të cilin ligji e detyron qeverinë që ta financojë, pagesa për orkestrën simfonike apo pagesat për emisionet për shqiptarët jashtë atdheut etj. Nuk e di si është akumuluar ky borxh, përderisa unë, para pesë vitesh, e lashë pa asnjë qindarkë borxh, dhe është detyrë e drejtuesve të RTSH-së dhe Këshillit Drejtues të bëjnë transparencën e këtij borxhi për të fituar besimin e njerëzve.
Nuk e përmend këtë episod për arsye personale. Do të kem rast tjetër të shkruaj gjerë e gjatë për këtë gjë. E përmend sepse ai emision, ashtu si dhjetëra shkrime dhe insinuata të tjera, kishin një qëllim të vetëm: shkatërrimin e imazhit të RTSH-së, në mënyrë që çdo reformë serioze të mbetej në mes të rrugës. Sepse, siç e thoshte edhe prof. Artan Fuga në shkrimin e vet, një reformë e vërtetë në RTSH do ta ndryshonte rrënjësisht peizazhin mediatik shqiptar.
Unë mendoj se reforma themelore është forma dhe niveli i financimit, shoqëruar kjo pastaj me mënyrën se si zgjidhen anëtarët e Këshillit Drejtues, të cilët sot janë thjesht përcjellës të vijës së partive të tyre në mendimet e emërimeve, duke filluar nga ai i drejtorit të përgjithshëm, shoqëruar gjithashtu me rregullimin e mënyrës së llogaridhënies dhe forcimit të transparencës për çdo qindarkë të harxhuar.
Në Shqipëri problemi nuk është se qytetarët nuk paguajnë, por se paguajnë qesharakisht pak. Kjo tarifë është më e ulëta në Evropë dhe ka mbetur e pandryshuar prej të paktën 20 vitesh. Nuk është indeksuar as për inflacionin, as për rritjen e kostove reale të funksionimit të një media publike moderne. Në terma realë, sot ajo vlen shumë më pak se dy dekada më parë. Në një kohë kur shteti ndërmerr masa për rritjen e pagave të punonjësve të sektorit publik, a e mendoni dot se si mund të manovrojë RTSH-ja për të mbajtur të barabarta nivelet e pagesave me administratën publike apo të konkurrojë me konkurrencën e vet private në drejtim të rekrutimit?
Nëse RTSH duhet të funksionojë normalisht dhe të përmbushë misionin e tij ligjor dhe demokratik, tarifa aktuale duhet të paktën të trefishohet. Jo për luks dhe jo për abuzime, por për të mbuluar nevojat bazë të një media publike moderne: teknologji, programe cilësore, të drejta sportive dhe kulturore, si dhe pavarësi editoriale reale. Edhe me një trefishim, Shqipëria do të mbetej sërish në fund të Evropës për nivelin e financimit të televizionit publik. Por do të ishte një hap i domosdoshëm për të dalë nga hipokrizia aktuale: të kërkosh një RTSH evropian me financim simbolik.
Rritja e financimit direkt nga populli për RTSH-në ka rëndësi jetike për pavarësinë e tij editoriale, sepse sa më i vogël të jetë kontributi i qytetarëve, aq më i madh bëhet varësia e televizionit publik nga buxheti i qeverisë dhe nga vendimmarrja politike. Kur financimi vjen kryesisht nga qeveria, drejtuesit dhe redaksitë janë gjithmonë nën presionin e heshtur të atij që mban çelësin e parave; ndërsa kur pjesa kryesore e të ardhurave sigurohet drejtpërdrejt nga publiku, RTSH-ja i jep llogari para së gjithash qytetarit dhe jo pushtetit. Kjo e kthen tarifën nga një pagesë formale në një kontratë morale: publiku paguan për të pasur një media që i shërben interesit të tij, dhe media fiton lirinë për të kritikuar, hetuar dhe informuar pa frikë nga ndërprerja e fondeve. Vetëm një RTSH i mbështetur financiarisht nga qytetarët mund të jetë realisht i pavarur, sepse burimi i parave përcakton gjithmonë burimin e pushtetit.
Pyetja e vërtetë nuk është “a ia vlen të paguajmë për RTSH-në?”, sepse ne tashmë paguajmë. Pyetja është: a ia vlen të vazhdojmë të paguajmë kaq pak dhe të kërkojmë…
Nga Ilir Demalia
Fuqisë së Nënës Natyrë nuk mund t’i ikim. Por tragjedia fillon kur Nëna Natyrë tërbohet nga një furi që ia ka shkaktuar vetë njeriu. Dhe kjo nuk është më metaforë. Është realitet i përditshëm shqiptar.
Këtu nuk e kam fjalën për popullin “heroik” të miteve, por për atë realitet brutal që nga viti 1992 e këtej ka ndërtuar në kënetë, mbi hidrovore, në toka bujqësore, mbi kanale kulluese, pranë lumenjve dhe në bregdet. Zaptime të tokave publike e private, hunj e drunj, kasolle të kthyera në pallate, legalizime kriminale, asnjë mendim për kanalizime, për ujëra të bardha, për ujëra të zeza, për kullim.
Ndërto për të shkatërruar dhe shkatërro për të “ndërtuar”.
Këta nuk janë thjesht njerëz të varfër që kërkuan strehë. Janë barbarë modernë që shkatërruan qytetet dhe bregdetin, pa asnjë lidhje me qytetarinë dhe përgjegjësinë komunitare. Dhe sot, ironikisht, shumica e tyre janë quajtur “sipërmarrës”, “investitorë strategjikë”, “biznesmenë të suksesshëm”.
Këta nuk janë njerëz dosido. Janë produkt i një sistemi të ndërtuar qëllimisht nga bashkëpunimi katërkëndësh politikë–biznes–media–krim, një sistem që ka funksionuar pandërprerë që nga viti 1992. Sot ky sistem ka hyrë në fazën e kolapsit dhe përmbytjet janë vetëm simptoma fizike të një sëmundjeje morale dhe institucionale.
Kjo nuk mbulohet më me bën muuuuu.
Faktet janë aty – shifrat janë aty
Vetëm për sektorin e ujësjellës–kanalizimeve, Shqipëria ka përfituar:
• kredi dhe grante nga Banka Botërore (Water Supply and Sanitation Projects, disa faza që nga vitet ’90),
• fonde nga BERZH për ndërmarrjet e ujësjellësit,
• fonde të Bashkimit Europian (IPA),
• buxhete shtetërore të përsëritura çdo vit.
Në total, sipas të dhënave të vetë qeverive shqiptare dhe raporteve të KLSH, flitet për rreth 1.5 – 2 miliardë dollarë të alokuara në 30–35 vite për ujë të pijshëm, kanalizime, mbrojtje nga përmbytjet dhe rehabilitim kanalesh.
Pyetja është e thjeshtë:
Ku janë?
Durrësi – qytet pa ujë, qytet nën ujë
Durrësi, një nga qytetet më të mëdha dhe më të pasura potencialisht, sot përmbytet me 20–30 cm reshje shiu, një nivel që çdo qytet normal e përballon pa asnjë problem. Kanalizimet nuk funksionojnë, sepse:
• janë ndërtuar pa standard,
• janë bllokuar nga ndërtimet,
• nuk janë mirëmbajtur kurrë.
Ndërkohë, uji i pijshëm në rubineta vjen një herë në dy ditë, ndonëse qyteti furnizohet nga burime të shumta dhe ka pasur projekte të shumta “rehabilitimi”. Ujin e pi “kulçedra” politike–biznes–klienteliste, që e përdor për resorte, ndërtime pa kriter, lidhje ilegale. Media hesht. Institucionet bëjnë sikur nuk shohin. Krimi garanton qetësinë e skemës.
Shkodra – laboratori i dështimit shtetëror
Shkodra ka pasur projekte specifike për mbrojtje nga përmbytjet, digat, argjinaturat e Bunës dhe Drinit, financime të huaja dhe plane kombëtare. Rezultati: përmbytje ciklike, çdo disa vite, të njëjtat zona, të njëjtat premtime, të njëjtat mashtrime.
Lumenjtë janë ngushtuar, kanalet janë zënë, tokat janë ndërtuar, dhe pastaj bëjmë sikur përmbytja është “fatkeqësi natyrore”.
Jo. Është krim i organizuar institucional.
Shoqëri që po kryen vetëvrasje
E gjithë shoqëria është ushqyer me këtë normalitet të sëmurë. Me idenë se “kështu është Shqipëria”, se “s’kemi ç’të bëjmë”, se “të gjithë vjedhin”. Ndërkohë po kryejmë vetëvrasje kolektive. Natyrën e kemi vrarë, territorin e kemi shkatërruar, institucionet i kemi kthyer në fasadë.
Qytetaria e një vendi fillon nga përgjegjësia qytetare. Shqiptarëve kjo u ka munguar dhe u mungon ende, sepse për dekada janë trajtuar si turmë e manipulueshme, jo si qytetarë me të drejta dhe detyrime.
Por një shoqëri pa përgjegjësi qytetare dhe pa shtet funksional nuk përmbytet vetëm nga uji.
Përmbytet nga kalbëzimi.
Mjaft eshte mjaft!
Shkrimtarja Lea Ypi ka njoftuar mes notash zhgënjimi largimin e saj përfundimtar nga Shqipëria.
Përmes një postimi në rrjetet sociale, Lea Ypi është shprehur se do të mbajë me vete çdo takim të këtyre ditëve, fjalët nxitëse, vërejtjet, komentet e kritikat e të rinjve.
Ypi shtoi gjithashtu se kishte përshtypjen se bota sot i ngjan labirintit të minotaurit, ku sipas saj, gjithkush kërkon shpëtim nga përbindëshat e dukshëm e të padukshëm.
Postimi i Lea Ypit:
Mirupafshim Shqipëri.
Llaçin e shpifjeve dhe pluhurin e konspiracioneve biografike, ideologjike, gjeopolitike, sociale, materiale e sa e sa të tjera më kanë dëgjuar veshët e parë sytë për veten këto ditë, ti kam lënë në derë. Në fund të fundit hiçi dixhital e mediatik mbi diçka duhet ngritur që atij grushti logosh ku tek asgjëja çlirohet vetmia, trishtimi, mllefi, dështimi, varfëria e mendimit, shfrytëzimi, paburrëria, ti mbushet mendja se mbase diçka është.
Por emocionet e takimeve të këtyre ditëve me qindra njerëz të vërtetë, lexues të gjithfarë brezave, bindjesh politike, përvojash historike, me aq shumë pyetje, vërejtje, komente, kritika, fjalë nxitëse, të rinj e të reja me guxim për tu parë në sy e për tu përballur pa u fshehur në lloj lloj pseudonimesh e maska karnavalesh, shkëmbimet tona rreth fateve të botës e të këtij katundit tonë, skutave të historisë, dritës që hedh arti në kërkim të së vërtetës – të gjitha këto i mbaj me vete.
Kam përshtypjen se bota sot i ngjan labirintit të minotaurit ku gjithkush kërkon shpëtim nga përbindëshat e dukshëm e të padukshëm. Ndoshta secili nga ne e mban në dorë një pjesë nga filli i Ariadnes, mjafton që duart të bashkohen dhe njerëzit të rigjejnë kuptimin e të qenit njeri.
Faleminderit të gjithë atyre që në këtë skutën shqiptare të labirintit shtrënguan dorën time.
Krahas ndërhyrjeve në infrastrukturë dhe përpjekjeve për largimin e ujit, vëmendja e qeverisë është përqendruar edhe te kujdesi shëndetësor për banorët e izoluar apo të prekur nga përmbytjet.
Kryeministri Edi Rama, përmes një postimi në rrjetet sociale, ka ndarë pasditen e sotme disa momente nga puna e bluzave të bardha në terren. Kreu i qeverisë ka nënvizuar se strukturat mjekësore janë në gatishmëri të plotë, veçanërisht në zonën e Durrësit, e cila është goditur më rëndë nga reshjet intensive.
“Mjekët dhe ekipet shëndetësore në shërbim të banorëve në zonat e prekura nga moti,” shkruan Rama në diçiturën që shoqëron fotot.
Në pamjet e publikuara, shihen mjekë dhe infermierë të cilët, të pajisur me mjete të përshtatshme për motin e keq, po vizitojnë banorët në banesat e tyre, duke ofruar asistencë mjekësore dhe duke shpërndarë medikamente për ata që e kanë të pamundur të lëvizin drejt qendrave shëndetësore për shkak të prezencës së ujit.
Shumë burime iraniane dhe arabe raportojnë se Shtetet e Bashkuara të Amerikës po përgatiten për të ndërmarrë sulme ajrore në shkallë të gjerë kundër Iranit, ku pritet të përfshihet edhe Izrael. Në të njëjtën kohë, Irani shpreh shqetësimin se këto sulme mund të çojnë në kolapsin e sistemit të tij të mbrojtjes ajrore dhe, për këtë arsye, po shqyrton mundësinë e goditjeve parandaluese ndaj bazave amerikane të dislokuara në Lindjen e Mesme, si dhe ndaj Izraelit.
Këto informacione raportohen në Twitter nga “Daily Iran News”, “Current Report” dhe “Visioner”.
Më herët, Australia u ka bërë thirrje qytetarëve të saj të largohen menjëherë nga territori iranian.
Ndërkohë, ushtria e Rusia po kryen me urgjencë evakuimin e stafit të ambasadës ruse në Izrael, së bashku me familjet e tyre, duke i kthyer ata në Rusi. Ky është fluturimi i tretë që Rusia ka realizuar në 24 orët e fundit për evakuimin e personelit diplomatik nga Izraeli.
Sipas disa raportimeve, ka indicie se Rusia është informuar paraprakisht për zhvillime të mundshme në terren.
— Visioner (@visionergeo) January 6, 2026
Në vendin tonë, sot në 7 janar 2026, kanë rënë reshje të dendura. Shi i dendur ka rënë në Tiranë dhe në qytete të tjera të Shqipërisë.
Nga reshjet e shumta, mësohet se dhe lumi Lana rrezikon të dalë nga shtrati.
Lumi Lana në zonën e Pallatit me Shigjeta ka dalë disa herë nga shtrati, kur moti ka qenë me shi të dendur.
Ndërkaq, fatmirësisht, në kryeqytet nuk ka trafik të dendur automjetesh dhe nuk ka pasur problematika.
Shtetet e Bashkuara kanë sekuestruar dy cisterna ruse nafte. Mediat ndërkombëtare raportojnë se bëhet fjalë për cisternat Marinera dhe Sophia. E para u ndalua në Atlantikun e Veriut, e dyta në Karaibe. Të dyja u sanksionuan nga SHBA-ja, duke përmendur “aktivitete të paligjshme” si shkak të bllokadës.
Moska u përgjigj menjëherë: “Hyrja në anijen Marinera nga forcat amerikane shkel Konventën e OKB-së të vitit 1982 mbi Ligjet e Detit”, denoncoi Ministria Ruse e Transportit, duke shtuar: “Më 24 dhjetor 2025, cisterna kishte marrë një leje të përkohshme për të lundruar nën flamurin kombëtar të Federatës Ruse, të lëshuar në bazë të legjislacionit rus dhe ligjit ndërkombëtar”.
E bllokuar në brigjet e Evropës kontinentale, Marinera, më parë Bella 1, akuzohet nga Shtëpia e Bardhë për shkelje të sanksioneve të SHBA-së dhe transportim të naftës bruto iraniane. Ajo kishte qenë prej kohësh në shënjestër të Uashingtonit, me një përpjekje për t’u hipur në anije muajin e kaluar, por anija ndryshoi kurs, si dhe emrin dhe flamurin e saj (nga gujanezë në rus). Operacioni u drejtua nga Departamenti i Sigurisë Kombëtare i SHBA-së. Përpjekjet e Rusisë për të mbrojtur anijen ishin të kota, pasi Kremlini kishte dërguar anije detare dhe një nëndetëse për të “shoqëruar” Marinera-n.
Ndërkohë anija tjetër e naftës e sekuestruar M/T Sophia, sipas mediave amerikane, po valëviste në mënyrë të rreme flamurin e Kamerunit, megjithëse në të vërtetë ishte rus. Sipas Uashingtonit, Sophia ishte gjithashtu pjesë e të ashtuquajturës “flotë në hije” dhe i nënshtrohej sanksioneve njësoj si Marinera. Sipas Komandës Jugore të SHBA-së, Roja Bregdetare e SHBA-së po e shoqëron anijen Sophia në SHBA.
Ndërkohë duke pasur parasysh klimën në rritje të tensionit në Venezuelë dhe nga frika e një eksodi të emigrantëve drejt territorit të saj, Kolumbia ka vendosur mbi 30,000 anëtarë të Forcave të Armatosura përgjatë kufirit me Republikën Bolivariane. Masa, e urdhëruar nga Presidenti Gustavo Petro, përfshin përdorimin e tankeve, patrullave dhe një Poste të Unifikuar Komanduese në Cucuta , gjithashtu në përgjigje të kthimit të mundshëm të grupeve të armatosura si disidentët ELN dhe FARC.
Kryeministri Edi Rama do të mbledhë të të premten (9 janar) kabinetin qeveritar, mbledhja e parë e zhvilluar për këtë vit.
Mbledhja pritet të nisë në orën 10:00, ndërsa po ashtu, të premten është parashikuar të mblidhet edhe grupi parlamentar socialist.
Ky takim vjen në kuadër të rifillimit të punimeve parlamentare, ku pritet të diskutohen çështje të rëndësishme të agjendës politike dhe legjislative.
Është zgjidhur situata për rreth 350 pasagjerë shqiptarë që udhëtonin nga Bergamo dhe Bologna në Itali drejt Aeroportit të Rinasit dhe mbetën të bllokuar në aeroportin e Brindizit.
Lajmi u bë i ditur nga kryetari i Grupit Parlamentar të PS dhe Drejtuesi Politik për Diasporën, Taulant Balla, i cili njoftoi se është organizuar transporti me autobus nga aeroporti i Brindizit drejt Portit dhe më pas udhëtimi drejt Shqipërisë.
Ndërhyrja ka ardhur pas ankesave të pasagjerëve.
“Ka marrë një zgjidhje halli për rreth 350 pasagjerë që mbetën të bllokuar në Brindisi. Është organizuar transporti me autobus drejt Portit dhe më pas drejt Shqipërisë”, shprehet Balla në reagimin e tij.
Reshjet e dendura të shiut që kanë përfshirë jugun e vendit kanë krijuar situata të vështirë në Qarkun e Gjirokastrës pasditen e sotme (7 janar 2026). Prefekti i Qarkut ka bërë të ditur përmes një raporti zyrtar të orës 16:00 se është dashur ndërhyrja për evakuimin e banorëve në zonat e rrezikuara të qytetit, ndërsa disa akse rurale janë bllokuar.
Evakuime në lagjen muzeale
Pika më kritike në qytetin e Gjirokastrës paraqitet në lagjen karakteristike “Manalat”, pranë shkollës “Naim Frashëri”. Për shkak të rrezikut nga rrëshqitjet apo dëmtimet e banesave nga uji, Bashkia ka kërkuar dhe realizuar evakuimin e disa familjeve. Banorët janë larguar nga shtëpitë e tyre dhe aktualisht janë strehuar pranë të afërmve, në pritje të qetësimit të situatës.
Bllokim total në Zagori, probleme me dritat
Ndërsa qendra e Libohovës paraqitet e qetë, situata është krejt tjetër në zonën e thellë malore të Zagorisë. Raportohet se aksi që lidh Çajupin me Sheperin është bërë i pakalueshëm për shkak të rrëshqitjeve masive të dherave. Fshatrat Topovë dhe Zhej rezultojnë aktualisht të bllokuar. Përveç izolimit rrugor, banorët e Zagorisë po përballen edhe me mungesën e energjisë elektrike për shkak të defekteve në rrjet.
“Shkalla e Zezë” vetëm me një korsi
Drejtoria Vendore e Policisë bën thirrje për kujdes maksimal në aksin nacional Tepelenë – Gjirokastër. Në pikën e njohur si “Shkalla e Zezë”, një segment problematik historik, lëvizja është kufizuar në vetëm një korsi. Prezenca e gurëve dhe dherave ka detyruar policinë të kufizojë qarkullimin për të shmangur aksidentet.
Vjosa “fryhet” frikshëm
Të dhënat hidrologjike tregojnë një rritje të ndjeshme të nivelit të lumit Vjosë. Në matjet e fundit në Memaliaj, niveli ka arritur në 6.3 metra, një kuotë që sinjalizon gatishmëri të lartë, ndërsa në Përmet niveli është 4.5 metra.
Autoritetet lokale dhe grupet e emergjencës ndodhen në terren për të monitoruar situatën.
Login