Kur plagjiatura bëhet normë
A jemi bërë të gjithë plagjiatorë?
Plagjiatura ka ekzistuar gjithmonĂ«. QĂ« nga koha e RomĂ«s sĂ« LashtĂ«, kur fjala plagiarius nĂ«nkuptonte ârrĂ«mbyesâ, e deri te shkrimtarĂ« si Chaucer, Shakespeare apo Dickens, huazimi i ideve dhe fjalĂ«ve ka qenĂ« pjesĂ« e pandarĂ« e krijimtarisĂ«.
Por sot, në epokën e inteligjencës artificiale, kufiri mes frymëzimit dhe vjedhjes intelektuale po bëhet më i paqartë se kurrë.
Libri i ri i akademikut Roger Kreuz, Strikingly Similar, tregon me shembuj se sa shpesh edhe figura të mëdha kanë kopjuar: nga Bob Dylan e deri te Joe Biden.
Madje edhe fjalimi i Dylan-it pĂ«r Ămimin Nobel kishte gjurmĂ« nga njĂ« burim i papritur: SparkNotes. MegjithatĂ«, libri mĂ« shumĂ« mbledh anekdota sesa qĂ« ofron njĂ« pĂ«rgjigje tĂ« fortĂ« pĂ«r dilemĂ«n kryesore: çfarĂ« Ă«shtĂ« sot plagjiatura?
Me ardhjen e modeleve të mëdha të gjuhës si ChatGPT apo Claude, pyetja është bërë edhe më e mprehtë.
Këto sisteme trajnohen mbi miliona tekste, shpesh të mbrojtura nga e drejta e autorit, dhe prodhojnë përmbajtje që nganjëherë ngjason shumë me burimet origjinale.
AutorĂ« dhe botues tashmĂ« kanĂ« nisur procese gjyqĂ«sore, duke akuzuar kompanitĂ« e IA-sĂ« pĂ«r âvjedhje sistematike nĂ« shkallĂ« masiveâ.
Anthropic, për shembull, ka rënë dakord të paguajë 1.5 miliardë dollarë për përdorimin e librave pirate në trajnim.
Po përdoruesit? Kreuz argumenton se përdorimi i IA-së nuk të bën domosdoshmërisht plagjiator, sepse ajo nuk kopjon një tekst të vetëm, por përmbledh një oqean burimesh.
Kritikët nuk janë dakord: ata e shohin këtë si një krim me dy shtresa, IA vjedh nga autorët dhe përdoruesi përfiton duke e paraqitur rezultatin si të vetin.
Historia sugjeron se ky debat nuk Ă«shtĂ« i ri. T.S. Eliot thoshte se poetĂ«t e dobĂ«t imitojnĂ«, ndĂ«rsa ata tĂ« mirĂ« âvjedhinâ dhe e shndĂ«rrojnĂ« atĂ« qĂ« marrin nĂ« diçka mĂ« tĂ« mirĂ«.
Gjykatat sot po përballen pikërisht me këtë pyetje: a krijon IA diçka vërtet të re, apo thjesht riciklon?
Teknologjia po e ndryshon sĂ«rish lojĂ«n. Universitetet pĂ«rdorin IA pĂ«r tĂ« zbuluar punime tĂ« shkruara nga IA, ndĂ«rsa studentĂ«t pĂ«rdorin mjete tĂ« tjera pĂ«r tâi bĂ«rĂ« ato tĂ« duken âmĂ« njerĂ«zoreâ.
Plagjiatura, thotĂ« njĂ« drejtues i Turnitin, shpesh tingĂ«llon âbezhĂ«â: e saktĂ«, por pa jetĂ«.
Në fund, ndoshta nuk kemi hyrë në një epokë të re të vjedhjes, por në një fazë ku krijimtaria, ligji dhe teknologjia po përplasen më fort se kurrë.
Dhe si gjithmonĂ«, historia e plagjiatorit mbetet njĂ« dramĂ« qĂ« publiku e ndjek me kĂ«naqĂ«si, sepse asgjĂ« nuk Ă«shtĂ« mĂ« argĂ«tuese sesa rĂ«nia e njĂ« âgjeniuâ tĂ« rremĂ«. / Economist, Shqip.al
The post Kur plagjiatura bëhet normë appeared first on Revista Monitor.










