1-vjetori i ndarjes nga jeta të Kryepeshkopit Anastas, Kryepeshkopi Joani: Trashëgimia e tij është e gjallë mes nesh
NĂ« Katedralen âNgjallja e Krishtitâ u kremtua kĂ«tĂ« tĂ« dielĂ« XV tĂ« Llukait dhe ditĂ«n e nderimit tĂ« Hierarkut tĂ« Madh, ShĂ«n Grigor Theologut, ShĂ«rbesa e MĂ«ngjesores dhe Liturgjia Hyjnore, me rastin e pĂ«rkujtimit tĂ« Kryepiskopit tĂ« lumur Anastas.
Shërbesat e Shenjta u drejtuan nga Fortlumturia e Tij, Kryepiskopi Joan, i shoqëruar nga Mitropoliti i Gjermanisë Qendrore, Hirësi Isaaku, si dhe nga të gjithë anëtarët e Sinodit të Shenjtë të Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë: Mitropoliti i Fierit, Hirësi Nikolla; Mitropoliti i Elbasanit, Hirësi Andoni; Mitropoliti i Gjirokastrës, Hirësi Nathanaili; Mitropoliti i Beratit, Hirësi Asti; dhe Mitropoliti i Korçës, Hirësi Anastasi. I pranishëm ishte gjithashtu Mitropoliti i Akaias, Hirësi Athanasi, i cili u lut së bashku me mitropolitët, si dhe klerikë të shumtë nga Shqipëria dhe jashtë saj.
NĂ« kĂ«tĂ« ditĂ« pĂ«rkujtimore morĂ«n pjesĂ« krerĂ« tĂ« komuniteteve fetare, ambasadorĂ«, pĂ«rfaqĂ«sues tĂ« lartĂ« tĂ« KĂ«shillit BotĂ«ror tĂ« Kishave, tĂ« Komunitetit tĂ« SantâEgidios, tĂ« QendrĂ«s sĂ« KrishterĂ« Misionare nĂ« AmerikĂ«, si dhe besimtarĂ« tĂ« shumtĂ«.
Në fjalën e tij, Kryepiskopi Joan theksoi se përkujtimi vjetor i Kryepiskopit të lumur Anastas është një nevojë shpirtërore për reflektim, falënderim dhe forcim në hirin e Perëndisë Triadik. Ai vuri në dukje se largimi i njerëzve të mëdhenj lë gjithmonë trishtim dhe boshllëk, por besimi në Ngjalljen e Krishtit dhe përjetësinë e shpirtit sjell ngushëllim dhe shpresë.
Sipas Kryepiskopit Joan, përkujtimi i Kryepiskopit të lumur Anastas nuk është një kthim nostalgjik në të kaluarën, por një zgjedhje e vetëdijshme për të mbajtur gjallë trashëgiminë e tij shpirtërore dhe njerëzore.
âAta qĂ« duam dhe i humbasim nuk janĂ« aty ku ishin mĂ« parĂ«; tani janĂ« kudo ku jemi neâ, u shpreh ai, duke theksuar se kjo ndjesi pranie jep kurajĂ«, shpresĂ« dhe lehtĂ«sim.
Pas përfundimit të Liturgjisë Hyjnore, u krye Shërbesa e Përshpirtjes në kriptin e Katedrales, aty ku prehet trupi i Kryepiskopit të lumur Anastas.
Kryepeshkopi i Shqipërisë Anastas Janullatos u nda nga jeta në moshën 95-vjeçare në 25 janar 2025. Fortlumturia e tij u prek nga viroza dhe fillimisht në 30 dhjetor u shtrua në një spital privat në Tiranë, dhe më pas u dërgua me helikopter në Athinë. Pavarësisht trajtimit të specializuar ai nuk mundi të mbijetojë, pasi për shkak të një hermoragjie gastrike shumë organe jetësore humbën funksionin.
Fjala e plotë e Kryepiskopit Joan:
NjĂ« vit qĂ« Kisha jonĂ« e pĂ«rjeton mungesĂ«n e Atit, vĂ«llait dhe bashkĂ«meshtarit tonĂ« tĂ« dashur. PĂ«rkujtimi vjetor nuk Ă«shtĂ« detyrim formal, Ă«shtĂ« njĂ« nevojĂ« shpirtĂ«rore, njĂ« nevojĂ« pĂ«r tâu ndalur, pĂ«r tĂ« reflektuar, pĂ«r tâu kujtuar dhe pĂ«r tĂ« falĂ«deruar me mirĂ«njohje PerĂ«ndinĂ« Triadik pĂ«r tĂ« gjitha dhe pĂ«r tĂ« marrĂ« forcĂ« nga hiri i Tij.
Largimi i njeriut të madh lë gjithmonë një trishtim dhe një boshllëk. Po për ne që besojmë në Perëndinë, në Ngjalljen e Krishtit dhe në përjetësinë e shpirtit kemi një ngushëllim, sepse Perëndia nuk është Perëndi i të vdekurve, por i të gjallëve.
PĂ«rkujtimi i Kryepiskopit tĂ« lumur Anastas nuk Ă«shtĂ« thjesht njĂ« kthim nostalgjik nĂ« tĂ« kaluarĂ«n, Ă«shtĂ« zgjedhja e vetĂ«dijshme pĂ«r tĂ« mbajtur tĂ« gjallĂ« trashĂ«giminĂ« qĂ« ai na la. Jo si eksponat muzeu, por si udhĂ«rrĂ«fyes pĂ«r tĂ« sotmen dhe pĂ«r tĂ« ardhmen dhe si njĂ« mundĂ«si pĂ«r meditim tĂ« brendshĂ«m dhe pĂ«r orjentimin e jetĂ«s sonĂ«. FjalĂ«t e ShĂ«n Joan Gojartit: Ata qĂ« i duam dhe i humbasim, nuk janĂ« aty ku ishin mĂ« parĂ«,, ata janĂ« tani kudo ku jemi ne, â i pĂ«rshtaten plotĂ«sisht Kryepiskopit Anastas. Ne besojmĂ« dhe e ndiejmĂ« praninĂ« e tij dhe kjo na jep shpresĂ«, kurajĂ« dhe lehtĂ«sim.
Kryepiskopi i lumur na la mĂ«sime dhe fjalĂ« tĂ« cilat vazhdojnĂ« tĂ« ndriçojnĂ« jetĂ«n tonĂ«. Do tĂ« citoj disa nga kĂ«to mĂ«sime dhe fjalĂ« tĂ« çmuara. âLiturgjia pas LiturgjisĂ«â, sepse adhurimi nuk mbaron nĂ« KishĂ«, po vazhdon si shĂ«rbesĂ« nĂ« botĂ«. âDashuria nuk ka kufijâ, âKisha nuk mbyllet nĂ« vetveteâ dhe ânuk Ă«shtĂ« vetĂ«m pĂ«r veten e saj, por pĂ«r tĂ« gjithĂ« njerĂ«zit, kushdo qofshin ataâ, sepse tĂ« gjithĂ« njerĂ«zit janĂ« krijuar sipas ikonĂ«s sĂ« PerĂ«ndisĂ«. Ai thoshte: âGjithmonĂ« nĂ« udhĂ«timâ, âBesimi nuk Ă«shtĂ« njĂ« zotĂ«rim statik, por udhĂ«tim dinamik drejt PerĂ«ndisĂ«â. KĂ«to nuk ishin thjesht parrulla, ishin jeta e tij.
Predikonte atĂ« qĂ« jetoi dhe jetonte atĂ« qĂ« predikonte. NĂ« njĂ« botĂ« plot me fjalĂ«, por pa vepra, jeta e tij ishte dĂ«shmia mĂ« e fortĂ«, se fjalĂ«t dhe veprat duhet tĂ« jenĂ« tĂ« pandara, sepse besimi pa vepra Ă«shtĂ« i vdekur, na mĂ«son ShĂ«n Jakovi. FjalĂ«t e tij: âVaji i fesĂ« nuk duhet tĂ« pĂ«rdoret nga asnjĂ«ra palĂ« pĂ«r tĂ« ndezur konfliktet, por pĂ«r tĂ« shĂ«ruar plagĂ«t dhe pĂ«r tĂ« qetĂ«suar zemratâ, tĂ« njohura tashmĂ« nga tĂ« gjithĂ«, janĂ« bĂ«rĂ« tashmĂ« leitmotiv kur flitet pĂ«r rolin e fesĂ« nĂ« botĂ«n konfliktuale ku po jetojmĂ« sot. Thoshte shpesh: âNgjallja nuk Ă«shtĂ« thjesht dogmĂ«, Ă«shtĂ« pĂ«rvojĂ« qĂ« shndĂ«rron jetĂ«nâ. PikĂ«risht kĂ«tĂ« pamĂ« nĂ« ShqipĂ«ri: NjĂ« KishĂ« qĂ« dukej e vdekur u ringjall jo me forca njerĂ«zore, por me hirin e PerĂ«ndisĂ« qĂ« vepron nĂ«pĂ«rmjet njerĂ«zve plot me besĂ«, qĂ« e duan PerĂ«ndinĂ« dhe i shĂ«rbejnĂ« atij. Jeta dhe vepra e Kryepiskopit Anastas do tĂ« jetĂ« gjithmonĂ« njĂ« shembull i gjallĂ« dhe njĂ« frymĂ«zim i vazhdueshĂ«m jo vetĂ«m pĂ«r ne sot, por edhe pĂ«r brezat qĂ« do tĂ« vijnĂ«.
NĂ« kĂ«tĂ« pĂ«rvjetor tĂ« parĂ« tĂ« fjetĂ«s sĂ« tij, dua tĂ« shpreh falĂ«nderimin dhe mirĂ«njohjen tonĂ« tĂ« pakufishme pĂ«r gjithçka qĂ« e ke bĂ«rĂ« pĂ«r ne dhe pĂ«r KishĂ«n tonĂ«. Lutemi qĂ« PerĂ«ndia tĂ« na japĂ« forcĂ« e urtĂ«si pĂ«r tĂ« vazhduar rrugĂ«n e ndritshme tĂ« Kryepiskopit tĂ« lumur Anastas, sepse nderimi mĂ« i madh qĂ« mund tâi bĂ«jmĂ« atij Ă«shtĂ« tĂ« ecim tĂ« bashkuar nĂ« atĂ« rrugĂ« dhe me tĂ« njĂ«jtĂ«n frymĂ«. I pĂ«rjetshĂ«m dhe i bekuar qoftĂ« kujtimi i tij.
