Pas pesĂ« vitesh heshtje totale, Renato Mekolli Ă«shtĂ« rikthyer. Shefi i njohur i kuzhinĂ«s, qĂ« publiku shqiptar e kujton si figurĂ«n kyçe por dhe shefin e âsertĂ«â tĂ« âHellâs Kitchen Albaniaâ, ishte zhdukur nga rrjetet sociale dhe vĂ«mendja mediatike qĂ« prej janarit 2021, duke lĂ«nĂ« pas njĂ« mori pikĂ«pyetjesh.
Sot, ai shfaqet nga Miami, aty ku mban pozicionin e chef-it nĂ« njĂ« prej hoteleve mĂ« luksoze nĂ« botĂ«, The Ritz-Carlton. NjĂ« rikthim ky Rentos i cili nuk ka ardhur thjesht me njĂ« adresĂ« tĂ« re por dhe me njĂ« rrĂ«gim e deklaratĂ« tĂ« fortĂ« pĂ«r atĂ« qĂ« ai e ka quajtur âjeta e dytĂ«â.
Përmes një deklaratë të gjatë publike, Mekolli ka treguar se largimi nga Shqipëria, nuk ishte zgjedhje, por një domosdoshmëri pasi jeta e tij u kërcënua nga segmentë të politikës dhe rrethana të rënda që e çuan atë drejt një periudhe të errët.
Ai shprehet se përjetoi izolim, frikë dhe një betejë të brendshme që e çoi pranë pikës më të errët të jetës së tij.
âU largova pĂ«r tĂ« shpĂ«tuar veten. Jeta ime u kĂ«rcĂ«nua nga segmente tĂ« politikĂ«s shqiptare dhe nga rrethana tĂ« tjera tĂ« rĂ«nda. PĂ«rjetova skllavĂ«rinĂ« moderne dhe mĂ«sova çfarĂ« do tĂ« thotĂ« tĂ« jetosh nĂ« njĂ« demokraci qĂ« Ă«shtĂ« mĂ« keq se komunizmi qĂ« kanĂ« pĂ«rjetuar prindĂ«rit apo gjyshĂ«rit tanĂ«. Mâu ndalua liria e çdo gjĂ«je dhe, çuditĂ«risht, çdo denoncim i imi zhdukej nga Policia jonĂ« pa asnjĂ« arsyetim. Jeta ime u dhunua fizikisht dhe psikologjikisht.
Luftova deri nĂ« pikĂ«n e fundit, deri nĂ« atĂ« pikĂ« kur mendja mĂ« shkonte nĂ« vendimin mĂ« tĂ« errĂ«t qĂ« mund tĂ« ekzistojĂ«, nĂ« atĂ« pikĂ« fatale pĂ«r jetĂ«n qĂ« nuk dua as tâia pĂ«rmend emrin. Por nuk mund tĂ« qĂ«ndroja mĂ«. NĂ« fund, zgjodha jetĂ«nâ, thotĂ« ai mes tĂ« tjerave duke dhĂ«nĂ« kĂ«shtu mesazhin pĂ«r tĂ« gjithĂ« qĂ« jeta vlen, dhe duhet tĂ« kapesh fort pas saj dhe tĂ« luftosh pĂ«r tĂ«, pavarĂ«sisht sfidave dhe problemeve qĂ« mund tĂ« dalin para.
Sot, nga dritat e Miamit ai thotë se ka gjetur një realitet tjetër, një vend ku vlerësohesh për atë që je dhe ku puna shpërblehet.
âDhe sot jam kĂ«tu, nĂ« Miami, nĂ«n dritat e njĂ« prej hoteleve mĂ« luksoz tĂ« botĂ«s,me drita tĂ« vĂ«rteta dhe njĂ« shkĂ«lqim qĂ« tĂ« verbon,nĂ« hotelin The Ritz-Carlton. Jam kĂ«tu, nĂ« vendin ku vlerĂ«sohesh pĂ«r atĂ« qĂ« je dhe ku merr atĂ« qĂ« me tĂ« vĂ«rtetĂ« meriton; kĂ«tu ku Chef-i trajtohet si artist, si superstar, dhe ku Ă«ndrrat guxojnĂ« tĂ« bĂ«hen realitet nĂ«se punon fort dhe me shpirtâ, thotĂ« ai, duke bĂ«rĂ« me dije mĂ« tej se nĂ« fund tĂ« vitit 2026 ai do tĂ« publikojĂ« edhe autobiografinĂ« e tij nĂ« tregun amerikan, njĂ« libĂ«r qĂ« fatkeqĂ«sisht do tĂ« tregojĂ« dhe njĂ« anĂ« tĂ« errĂ«t tĂ« ShqipĂ«risĂ«, tĂ« asaj ShqipĂ«rie qĂ« Renatos edhe e duartrokiti, por dhe e futi dhe nĂ« periudhĂ«n e tij mĂ« tĂ« errĂ«t.
Deklarata e plote:
DEKLARATĂ PĂR MEDIAT DHE PUBLIKUN
â Renato Mekolli
Përtej Heshtjes: Një Rilindje
Kjo deklaratë vjen menjëherë pas hapjes së faqes sime zyrtare në Facebook,
U mendova gjatĂ« pĂ«r ta rihapur Facebook-un (Instagram-in nĂ« njĂ« moment tjetĂ«r) dhe pĂ«r tâu bĂ«rĂ« pĂ«rsĂ«ri pjesĂ« e rrjeteve sociale. TĂ« jem i sinqertĂ«, nuk ishte aspak e lehtĂ«. PĂ«rkundrazi, ishte shumĂ« mĂ« qetĂ« dhe mĂ« bukur larg kĂ«saj zhurme tĂ« madhe qĂ« krijohet çdo ditĂ« nĂ« botĂ«n virtuale.
Sot jetojmĂ« nĂ« njĂ« realitet ku shumĂ« gjĂ«ra bĂ«hen vetĂ«m pĂ«r tâu dukur, ku njĂ« pjesĂ« e madhe e njerĂ«zve jetojnĂ« njĂ« jetĂ« fallco dhe ku imazhi virtual shpesh duket mĂ« i rĂ«ndĂ«sishĂ«m se jeta reale. Por pavarĂ«sisht kĂ«saj, jam njĂ« figurĂ« publike dhe puna ime e kĂ«rkon kĂ«tĂ« komunikim. Rihapja e Facebook-ut tim solli njĂ« reagim tĂ« jashtĂ«zakonshĂ«m â pĂ«r mirĂ«, sigurisht. Mesazhet tuaja erdhĂ«n si njĂ« lumĂ« pyetjesh qĂ« kĂ«rkonin pĂ«rgjigje. Interesimi nga publiku, por edhe nga mediat, ishte i madh dhe i menjĂ«hershĂ«m.
E ndiej si detyrim ndaj njerëzve që më kanë ndjekur gjatë gjithë kohës dhe si detyrim ndaj mediave. Për këtë arsye vendosa të përgjigjem me këtë deklaratë publike, e cila përmbledh pak nga gjithçka. (Por që në fund doli goxha e gjatë.)
NUK jam ende gati pĂ«r njĂ« intervistĂ« tĂ« plotĂ« â dhe pĂ«r kĂ«tĂ« kĂ«rkoj mirĂ«kuptimin e mediave.
Prandaj, vendosa të jap këtë përgjigje të parë për të gjithë ju, deri në një moment të dytë, që sigurisht do të vijë në kohën e duhur.
Nuk ishte e lehtë të largohesha nga dritat dhe nga Shqipëria, por ishte e domosdoshme.
Faleminderit të gjithë atyre që nuk më harruan kurrë dhe më qëndruan pranë.
Renato i parĂ« u dogj nĂ« hirin e sfidave tĂ« tij. Por nga ai hir lindi njĂ« tjetĂ«r â mĂ« i fortĂ«, mĂ« i vetĂ«dijshĂ«m dhe mĂ« i vendosur se kurrĂ«. Kjo Ă«shtĂ« jeta ime e dytĂ«. ForcĂ«n e gjeta aty ku nuk kishte mbetur asnjĂ« fije drite, aty ku fryma bĂ«hej e rĂ«ndĂ« dhe mendja kĂ«rkonte arratisje. NĂ« atĂ« pikĂ«, kur gjithçka mĂ« thoshte tĂ« heshtja dhe tĂ« dorĂ«zohesha â unĂ« zgjodha tĂ« jetoj.
I thashĂ« PO jetĂ«s nĂ« çastin mĂ« delikat, kur fijet e padukshme mes zemrĂ«s dhe mendjes rrezikonin tĂ« kĂ«puteshin. Sot jetoj me zjarr nĂ« gjak, me sy qĂ« kanĂ« parĂ« ferrin, por kanĂ« zgjedhur dritĂ«n. Kjo Ă«shtĂ« fitorja ime: tĂ« dĂ«gjosh zĂ«rin e shpirtit dhe tâi thuash vetes: âNgrihu. Ti mundesh.â
Njeriu mban brenda njĂ« fuqi tĂ« shenjtĂ«: mendjen â urtĂ«sinĂ« hyjnore qĂ« na u dha si bekim qĂ« ditĂ«n kur kemi lindur, si armĂ« dhe si dritĂ«. Ai qĂ« e ndez kĂ«tĂ« dritĂ«, rilind. Dhe unĂ« rilinda.
Ju falĂ«nderoj qĂ« mĂ« keni dhĂ«nĂ« forcĂ« dhe energji. PĂ«r ju kam vetĂ«m njĂ« porosi: jetoni me thellĂ«si. BĂ«ni tĂ« mirĂ«n, e nĂ«se nuk mundeni, tĂ« paktĂ«n mos bĂ«ni keq. Duajeni njeriun pranĂ« jush. Njeriu nuk Ă«shtĂ« pĂ«r tâu shtyrĂ« poshtĂ«; njeriu Ă«shtĂ« vlerĂ«.
Mos gjykoni, mos godisni. Jepini dorĂ«n tjetrit â ndoshta Ă«shtĂ« shansi i fundit para se ai tĂ« heqĂ« dorĂ« nga kjo jetĂ«. Kur ai hap fatal tĂ« jetĂ« bĂ«rĂ«, lotĂ«t dhe pendesa do tĂ« jenĂ« tĂ« vona. Le tâi japim dorĂ«n njĂ«ri-tjetrit nĂ« kĂ«tĂ« univers ku qarkullon energjia e pĂ«rbashkĂ«t.
âPse u largova nga ShqipĂ«ria?â
Nuk u largova sepse desha. Nuk ishte kurrĂ« dĂ«shira ime tĂ« largohesha nga vendi im. ĂshtĂ« njĂ« plagĂ« qĂ« ende dhemb â trauma e çdo emigranti qĂ« trupin e ka diku tjetĂ«r, por shpirtin nĂ« ShqipĂ«ri.
Asnjë njeri nuk dëshiron të largohet nga vendi ku ka lindur.
Zemra ime mbetet aty. NĂ« vendin tim tĂ« vogĂ«l, tĂ« bukur, tĂ« dhimbshĂ«m. Askush nuk largohet lehtĂ« nga rrĂ«njĂ«t. Askush nuk Ă«ndĂ«rron tĂ« jetĂ« emigrant â dhe kjo Ă«shtĂ« plaga e çdo emigranti.
U largova pĂ«r tĂ« shpĂ«tuar veten. Jeta ime u kĂ«rcĂ«nua nga segmente tĂ« politikĂ«s shqiptare dhe nga rrethana tĂ« tjera tĂ« rĂ«nda. PĂ«rjetova skllavĂ«rinĂ« moderne dhe mĂ«sova çfarĂ« do tĂ« thotĂ« tĂ« jetosh nĂ« njĂ« demokraci qĂ« Ă«shtĂ« mĂ« keq se komunizmi qĂ« kanĂ« pĂ«rjetuar prindĂ«rit apo gjyshĂ«rit tanĂ«. Mâu ndalua liria e çdo gjĂ«je dhe, çuditĂ«risht, çdo denoncim i imi zhdukej nga Policia jonĂ« pa asnjĂ« arsyetim. Jeta ime u dhunua fizikisht dhe psikologjikisht.
Luftova deri nĂ« pikĂ«n e fundit, deri nĂ« atĂ« pikĂ« kur mendja mĂ« shkonte nĂ« vendimin mĂ« tĂ« errĂ«t qĂ« mund tĂ« ekzistojĂ«, nĂ« atĂ« pikĂ« fatale pĂ«r jetĂ«n qĂ« nuk dua as tâia pĂ«rmend emrin. Por nuk mund tĂ« qĂ«ndroja mĂ«. NĂ« fund, zgjodha jetĂ«n.
Jam i sigurt se edhe Nëna Shqipëri do të më thoshte:
âBiri im, largohu. Misionin tĂ«nd e pĂ«rmbushe, bĂ«re tĂ« pamundurĂ«n pĂ«r tĂ« jetuar kĂ«tu. Por ky vend nuk i do njerĂ«zit si ty, i do larg. Shko dhe mĂ« bĂ«j krenare kudo qĂ« tĂ« jesh.â
Dhe këtë gjë bëra.
Duhej ta ringrija Renaton me çdo kusht. Duhej të vazhdoja misionin dhe ëndrrën time. Tani po e rishkruaj historinë time nga e para, ashtu siç duhet të ishte, jo siç donin të tjerët.
QĂ« 6 vjeç, kuzhina ka qenĂ« thirrja ime hyjnore. Kam lindur tâu shĂ«rbej njerĂ«zve pĂ«rmes asaj qĂ« di tĂ« bĂ«j mĂ« mirĂ« â pĂ«rmes artit tĂ« gatimit. Ju mĂ« bĂ«tĂ« âChef-in e zemrave tuajaâ dhe kjo fitore nuk blihet, nuk fabrikohet, nuk imitohet, nuk manipulohet, nuk zĂ«vendĂ«sohet. Kjo lloj fitoreje nuk blihet nĂ« treg; ajo gatuhet me vite pĂ«rkushtim dhe me shumĂ« dashuri.
Faleminderit që më lejuat të jem pjesë e juaja dhe e zemrave tuaja. Faleminderit që më lejuat të hyj në shtëpitë e çdo shqiptari në Kosovë, në Shqipëri e kudo në botë.
Dua tĂ« falĂ«nderoj me zemĂ«r me pĂ«rulĂ«si dhe mirĂ«njohje tĂ« thellĂ« kanalin tim qĂ« mĂ« besoj,Top Channel pĂ«r besimin qĂ« mĂ« dha, duke mĂ« besuar kohĂ«n mĂ« tĂ« çmuar televizive nĂ« Prime time me Hellâs Kitchen Albania dhe MasterChef Albania.
Këto janë dy prodhime me shtrirje dhe jehonë botërore, formatet më të mëdha televizive në botë, që u shndërruan në udhëtime të jashtëzakonshme emocionesh, pasioni dhe përkushtimi profesional. Së bashku arritëm rekorde të papërsëritshme audiencash për një reality shoë gatimi dhe krijuam momente që do të mbeten gjatë në historinë e televizionit shqiptar.
Ishte një përvojë e paçmueshme, plot sfida, krenari dhe realizime të mëdha. Falënderoj nga zemra çdo person që kontribuoi në këtë rrugëtim të mrekullueshëm.
Mirënjohje e thellë për sponsorin tim besnik, ELKA, që më qëndroi pranë me respekt në çdo hap.
Dua të falënderoj edhe mediat, që më dhanë zë, që respektuan punën time dhe atë që unë jam, që më vendosën në faqe gazetash, në kopertina revistash, në intervista me shpirt dhe nuk kursyen asnjëherë shkrimet e tyre plot dashuri dhe respekt.
Dhe ajo që më preku më shumë: shumë prej tyre e dinin çfarë po përjetoja, por nuk folën. Nuk publikuan. Nuk shfrytëzuan dhimbjen time. Më dhanë qetësi dhe kohë. Dhe më lanë të flisja vetëm kur unë të isha gati. Ky është respekt i vërtetë. Dhe unë ua mbaj në zemër.
Jam nga ata njerĂ«z qĂ« kurrĂ« nuk kam kĂ«rkuar favore, kurrĂ« nuk kam shfrytĂ«zuar famĂ«n pĂ«r tĂ« pĂ«rfituar diçka dhe kurrĂ« nuk kam mbajtur pranĂ« vetes njerĂ«z vetĂ«m sepse kishin pushtet apo para. GjithmonĂ« kam dashur tĂ« luftoj vetĂ«, tâi arrij vetĂ« tĂ« gjitha, pa ndihmĂ«n e askujt.
AsgjĂ« nuk mĂ« Ă«shtĂ« dhuruar nĂ« jetĂ«. Ădo hap, çdo arritje dhe çdo sukses e kam ndĂ«rtuar me punĂ«, sakrificĂ« dhe pĂ«rpjekje personale, pa pasur pas meje njĂ« familje me para apo miqĂ«si tĂ« ndĂ«rtuara mbi interesa dhe para tĂ« pista.
Prandaj kam forcën ta ngre zërin me krenari, sepse jeta dhe karriera ime janë ndërtuar mbi themele të forta dhe të palëkundshme. Askush nuk guxon të hedhë baltë mbi emrin tim, sepse unë kam ecur gjithmonë me dinjitet, ndershmëri dhe karakter të pastër.
The Chef â My Last Chance at Life
(Titulli nuk është final)
NĂ« fund tĂ« vitit 2026 do tĂ« jetĂ« gati autobiografia ime pĂ«r tregun amerikan â njĂ« libĂ«r qĂ« nuk u shkrua pĂ«r tĂ« kĂ«naqur. Kjo nuk Ă«shtĂ« njĂ« histori e zakonshme suksesi. ĂshtĂ« njĂ« kronikĂ« e ashpĂ«r, e errĂ«t dhe tronditĂ«se.
Më vjen keq që Shqipëria nuk do të dalë me një imazh të bukur, por kjo është historia ime dhe historia shkruhet ashtu siç është jetuar: një jetë e ndërtuar mbi dhimbje, heshtje dhe një durim të dhunuar përtej limiteve njerëzore.
Nga hijet e fëmijërisë sime në vitet e fundit të komunizmit, deri tek plagët e racizmit dhe realiteti brutal i emigrimit në Greqi; nga maja e suksesit në gastronomi, media dhe televizion, deri tek sakrificat që shkatërruan trupin dhe shpirtin tim.
Nga izolimi i karantinës në Shqipëri dhe kolapsi financiar, deri tek lufta ime personale me krizat e atak panikut, ku fryma më ndërpritej; dhe beteja psikologjike që më çoi drejt psikoterapistëve dhe trajnerit të jetës (Life Coach), përballja me demonët që më mohonin të drejtën për të jetuar.
Rruga drejt majĂ«s nuk ishte e lehtĂ« â ishte e pĂ«rgjakur.
E zhvesh pa mëshirë fasadën e gastronomisë dhe iluzionin e pluhurit të artë të shoëbiz-it në Shqipëri, duke zbuluar të vërtetën pas shkëlqimit fallco,disiplinë që lë plagë, vetmi dhe frikë, një çmim pothuajse i padurueshëm për suksesin.
Ky është një rrëfim tronditës, rrëqethës, i gdhëndur me plagë, të vërteta të pamëshirshme dhe koston shkatërruese të ndjekjes së majës.
Historia ime nuk lexohet thjesht,kjo histori Ă«shtĂ« njĂ« film dhe dokumentarâ ajo pĂ«rmbyt. Trondit dhe prek thellĂ«. Por nga rrĂ«nojat, me plagĂ« dhe heshtje, gjeta forcĂ«n tĂ« ngrihem sĂ«rish, tĂ« sfidoj fundin dhe tĂ« zgjedh jetĂ«n. KundĂ«r çdo rryme, me besim dhe shpresĂ«, i thashĂ« vetes: âTI MUNDESH.â
Dhe sot jam këtu, në Miami, nën dritat e një prej hoteleve më luksoz të botës,me drita të vërteta dhe një shkëlqim që të verbon,në hotelin The Ritz-Carlton. Jam këtu, në vendin ku vlerësohesh për atë që je dhe ku merr atë që me të vërtetë meriton; këtu ku Chef-i trajtohet si artist, si superstar, dhe ku ëndrrat guxojnë të bëhen realitet nëse punon fort dhe me shpirt.
Ky Ă«shtĂ« fundi i librit tim, por fillimi i vĂ«rtetĂ« i jetĂ«s sime. NjĂ« mbyllje si nĂ« pĂ«rralla â ashtu siç i ka hije çdo njeriu qĂ« ka prekur fundin, por ka gjetur guximin tĂ« ngrihet pĂ«rsĂ«ri. Ky Ă«shtĂ« versioni im i ĂndrrĂ«s Amerikane: rilindja pas stuhisĂ«, drita pas errĂ«sirĂ«s dhe fitorja e madhe mbi dhimbjen. UnĂ« nuk u dorĂ«zova kurrĂ«. Po ti?
Me respekt të thellë,ju përulem të gjithëve për dashurinë e jashtëzakonshme që më keni dhuruar ndër vite.
Mbështetja, besimi dhe vlerësimi juaj kanë qenë forca ime më e madhe dhe motivimi për të vazhduar përpara me pasion e përkushtim.
Ndjehem i bekuar.
PĂ«r tĂ« gjithĂ« ju qĂ« u rrĂ«zuat, u lodhĂ«t dhe pĂ«r njĂ« çast humbĂ«t shpresĂ«n â mos u dorĂ«zoni.
Edhe nga errësira më e thellë, njeriu mund të ngrihet. Besoni në veten tuaj. Besoni në jetë. Unë ia dola. Edhe ju mundeni.
Zoti ju bekoftë ju dhe familjet tuaja!
I juaj,Chef Renato Mekolli
Miami, Florida
11/02/2026
The post U âzhdukâ papritur nga ShqipĂ«ria, Renato Mekolli rrĂ«fen dramĂ«n pas 5 vitesh heshtje: U largova pĂ«r tĂ« shpĂ«tuar jetĂ«n! Policia i fshinte denoncimet appeared first on Albeu.com.
Login
