❌

Reading view

There are new articles available, click to refresh the page.

Zënka për medaljen vë në pah marrëdhëniet e ndërlikuara mes Ukrainës dhe Polonisë

Nga Rikard Jozwiak, REL

NjĂ« pĂ«rplasje gjithnjĂ« e mĂ« e ashpĂ«r pĂ«r kthimin e njĂ« medaljeje qĂ« i ishte dhuruar presidentit tĂ« UkrainĂ«s, Volodymyr Zelensky, e ka vĂ«nĂ« nĂ« pah historinĂ« e ndĂ«rlikuar mes PolonisĂ« dhe UkrainĂ«s, si dhe mundĂ«sinĂ« qĂ« Varshava t’i pengojĂ« pĂ«rpjekjet e Kievit pĂ«r t’u anĂ«tarĂ«suar nĂ« Bashkimin Evropian (BE).

Presidenti Karol Nawrocki vendosi javĂ«n e kaluar t’ia heqĂ« Zelenskyt medaljen “Urdhri i ShqiponjĂ«s sĂ« BardhĂ«â€, e cila Ă«shtĂ« nderimi mĂ« i lartĂ« shtetĂ«ror i PolonisĂ«, pasi udhĂ«heqĂ«si ukrainas emĂ«rtoi njĂ« njĂ«si ushtarake sipas UshtrisĂ« KryengritĂ«se Ukrainase (UPA), formacionit tĂ« diskutueshĂ«m tĂ« LuftĂ«s sĂ« DytĂ« BotĂ«rore.

Polonia thotë se ky grup mori pjesë në atë që ajo e quan gjenocid ndaj polakëve në tokën që sot është Ukrainë perëndimore, por që gjatë luftës ishte nën pushtimin e Gjermanisë naziste.

Ukraina e ka kundërshtuar përkufizimin e Polonisë se dhuna e viteve 1940 ishte gjenocid, duke theksuar se këto forca luftonin si kundër nazistëve, ashtu edhe kundër sovjetikëve, dhe përballeshin gjithashtu me armiqësi nga polakët.

Varshava i quan “Masakra e VolhinisĂ«â€ ndodhitĂ« e asaj kohe, ndĂ«rsa Kievi pĂ«rdor termin “Tragjedia e Volinit”.

Sido që të jetë, këto vrasje i kanë lënë në hije prej kohësh marrëdhëniet mes dy vendeve fqinje, dhe përshkallëzimi i fundit i marrëdhënieve rrezikon ta dobësojë mbështetjen e Varshavës për Kievin, në një kohë kur Ukraina po përpiqet të anëtarësohet në BE dhe njëkohësisht po i bën ballë pushtimit të plotë nga Rusia.

“Edhe para sulmit rus, Polonia ishte ndĂ«r vendet qĂ« mbĂ«shtesnin nĂ« mĂ«nyrĂ« aktive aspiratat evropiane tĂ« UkrainĂ«s”, tha Nawrocki duke shpjeguar vendimin pĂ«r t’ia hequr medaljen Zelenskyt, duke shtuar se Polonia “mbetet e gatshme” tĂ« bashkĂ«punojĂ« me UkrainĂ«n.

“Rruga e UkrainĂ«s drejt strukturave evropiane kĂ«rkon gjithashtu gatishmĂ«ri pĂ«r t’u pĂ«rballur me ndershmĂ«ri me kapitujt e vĂ«shtirĂ« tĂ« historisĂ« sĂ« saj. Evropa e bashkuar u ndĂ«rtua mbi refuzimin e totalitarizmit dhe kultit tĂ« dhunĂ«s. KĂ«to parime duhet tĂ« vlejnĂ« pĂ«r tĂ« gjithĂ«. PĂ«r ata qĂ« nuk e kuptojnĂ« kĂ«tĂ«, nuk mund tĂ« ketĂ« vend nĂ« Bashkimin Evropian dhe Polonia sigurisht qĂ« nuk do ta lejojĂ« kĂ«tĂ«â€, shtoi ai.

DiplomatĂ«t evropianĂ« kanĂ« paralajmĂ«ruar prej vitesh se fqinjĂ«t e UkrainĂ«s nĂ« BE do tĂ« jenĂ« pengesa mĂ« e madhe pĂ«r pĂ«rpjekjet e Kievit pĂ«r t’iu bashkuar bllokut.

Për vite me radhë kjo vlente për Hungarinë, nën Qeverinë e mëparshme miqësore ndaj Moskës të udhëhequr nga kryeministri populist Viktor Orban, i cili, ndër të tjera, bllokoi fillimin e negociatave të anëtarësimit të Ukrainës për dy vjet.

Por, me humbjen e Orbanit në zgjedhjet e kësaj pranvere, shumë në Bruksel shpresonin se rruga e Ukrainës drejt anëtarësimit tashmë ishte e hapur.

Por pas Orbanit, argumentet ekonomike kundër afrimit të Ukrainës me BE-në kanë qenë të pranishme prej kohësh.

Mjafton të kujtohen mospajtimet e viteve të fundit, kur bujq në shumë vende anëtare të Evropës Lindore protestuan kundër hyrjes së produkteve bujqësore ukrainase në tregun e BE-së.

Nëse Ukraina do të bëhej anëtare e BE-së, këto produkte do të hynin lirshëm në vende si Bullgaria, Hungaria, Polonia, Rumania dhe Sllovakia.

Kievi do të ofronte gjithashtu alternativa potencialisht më të lira në sektorë të tjerë të ndjeshëm, si transporti. Pa përmendur fondet bujqësore dhe fondet e kohezionit (transferimi i parave të BE-së nga rajonet më të pasura drejt atyre më të varfra), të cilat do të ridrejtoheshin në masë të madhe drejt anëtarit të ri.

Dhe, tani ekziston një rrezik i vërtetë që historia e ndërlikuar mes Polonisë dhe Ukrainës të kalojë edhe në skenën evropiane, duke e vështirësuar gjendjen.

Vendimi i Nawrockit mund të shihet kryesisht si pjesë e politikës së brendshme polake, pasi ai i përket partisë opozitare PiS (Ligj dhe Drejtësi). Ai po përballet me kryeministrin më liberal dhe më miqësor ndaj Ukrainës, Donald Tusk, para zgjedhjeve të përgjithshme të vjeshtës së ardhshme.

Historian me profesion, Nawrocki ka qenë më parë drejtues i Institutit Polak të Kujtesës Kombëtare (IPN), i cili merret me studimin e masakrave të Volhinisë. Ai e njeh shumë mirë këtë çështje, e cila ka qenë një burim i vazhdueshëm tensioni në marrëdhëniet dypalëshe mes Kievit dhe Varshavës për dekada.

Në shumë mënyra, Nawrocki po përfiton nga ndjenjat antiukrainase që ekzistojnë prej kohësh në pjesë të gjera të shoqërisë polake dhe që janë forcuar më tej pas ardhjes së refugjatëve ukrainas që nga fillimi i pushtimit të plotë rus në vitin 2022.

Ai po përpiqet gjithashtu të forcojë pozicionin e tij brenda fraksioneve të shumta të PiS-it, parti që ka vuajtur nga mungesa e një figure qendrore të qartë politike që nga humbja zgjedhore e vitit 2023.

Por, mbi tĂ« gjitha, ai po vĂ«zhgon dy parti tĂ« tjera mĂ« tĂ« djathta, tĂ« njohura si “Konfederata” (Konfederacja) dhe “Kurora” (Korona), tĂ« cilat kanĂ« shfrytĂ«zuar shpesh ndjenjat antiukrainase dhe po dalin mirĂ« nĂ« sondazhe.

PiS dëshiron të tërheqë votuesit e këtyre partive për të ngushtuar diferencën me Koalicionin Qytetar (KO) të Tuskut, i cili kryeson në sondazhe, megjithëse me një përparësi njëshifrore.

Kjo gjithashtu e vë Tuskun në një pozitë të vështirë, pasi shumica e polakëve duket se mbështesin vendimin e Nawrockit.

Një sondazh rishtazi tregoi se 58 për qind e polakëve e cilësojnë Zelenskyn jomiqësor ndaj Polonisë. Një tjetër sondazh tregoi se 51.9 për qind thanë se mendimi i tyre, si për Ukrainën, ashtu edhe për Zelenskyn, ishte përkeqësuar pas vendimit të presidentit ukrainas.

Tusk shkroi nĂ« platformĂ«n X se “pĂ«rfshirja nĂ« konfliktin politik mes politikanĂ«ve nĂ« Poloni dhe UkrainĂ« Ă«shtĂ« gabim strategjik qĂ« do t’i kushtojĂ« tĂ« dyja palĂ«ve: nĂ« biznes, nĂ« aspektin gjeopolitik dhe nĂ« reputacion”.

Tani, pyetja është se si do të veprojnë kryeministri polak dhe Qeveria e tij kur bëhet fjalë për shpejtësinë e procesit të anëtarësimit të Ukrainës në BE.

Këtu, vendimet i merr Qeveria polake, jo presidenti. Ukraina (së bashku me Moldavinë) hapi pesë kapitujt e parë të negociatave nga gjithsej 33 javën e kaluar. Ekziston gjithashtu një përpjekje nga të dy vendet, Komisioni Evropian dhe shumë shtete të tjera anëtare të BE-së, që kapitujt e mbetur të hapen qysh në korrik.

Megjithatë, ka dyshime nëse procesi do të ecë kaq shpejt.

Hungaria mund ta ketĂ« zbutur disi qĂ«ndrimin e saj kohĂ«t e fundit, por gjatĂ« samitit tĂ« BE-sĂ« javĂ«n e kaluar, kryeministri i ri hungarez, Peter Magyar, hoqi formulimin “sa mĂ« shpejt tĂ« jetĂ« e mundur” kur bĂ«hej fjalĂ« pĂ«r hapjen e kapitujve tĂ« mbetur. Ai kishte folur mĂ« parĂ« kundĂ«r “anĂ«tarĂ«simit tĂ« pĂ«rshpejtuar” tĂ« Kievit.

DiplomatĂ« evropianĂ«, tĂ« cilĂ«t kanĂ« folur pĂ«r Radion Evropa e LirĂ« nĂ« kushte anonimiteti, pretendojnĂ« gjithashtu se Çekia dhe veçanĂ«risht Polonia duken tĂ« kĂ«naqura qĂ« Budapesti po e ngadalĂ«son procesin, pasi kĂ«shtu “nuk kanĂ« nevojĂ« tĂ« shprehin njĂ« qĂ«ndrim tĂ« qartĂ«â€.

NjĂ« diplomat polak tha se Varshava ende nuk ka miratuar njĂ« pozicion pĂ«rfundimtar mbi kĂ«tĂ« çështje, por beson se hapja e tĂ« gjithĂ« kapitujve dhe grupeve tĂ« mbetura menjĂ«herĂ« do tĂ« pĂ«rbĂ«nte njĂ« proces “tĂ« pĂ«rshpejtuar” anĂ«tarĂ«simi, gjĂ« qĂ« Polonia e kundĂ«rshton.

NĂ« vend tĂ« kĂ«saj, Varshava do tĂ« preferonte “njĂ« proces sallami” – pra hapjen graduale tĂ« disa kapitujve pĂ«rnjĂ«herĂ«.

Duke pasur parasysh atĂ« qĂ« po ndodh aktualisht mes UkrainĂ«s dhe PolonisĂ«, mund tĂ« jetĂ« e pĂ«rshtatshme pĂ«r Tuskun ta frenojĂ« pĂ«rkohĂ«sisht procesin. Siç tha njĂ« zyrtar polak pĂ«r Radion Evropa e LirĂ«: “Kjo mund tĂ« na ketĂ« dhĂ«nĂ« njĂ« argument shtesĂ« pĂ«r tĂ« ecur mĂ« ngadalĂ«â€.

Më e re, më e bukur, më e vjetër

Nga Romina Kuko
Qarkullon njĂ« anekdotĂ« pĂ«r njĂ« kryetar bashkie diku nĂ«pĂ«r Ballkan; u zotua se do rindĂ«rtonte njĂ« urĂ« historike. NĂ« zotimin ndaj protestuesve qĂ« donin trashĂ«gimi kulturore tha ‘’UrĂ«n do ta bĂ«jmĂ« mĂ« tĂ« re, mĂ« tĂ« bukur, mĂ« tĂ« vjetĂ«r’’

Prej javësh në rrugët e Tiranës dhe në rrugët e Facebookut (apo Reddit Albania) dëgjohet parrulla që synon të bëhet identitet politik. Shqiperia e Re. Lindur nga protesta për Zvërnecin sot ajo po kërkon të mbulojë gjithçka; që nga mbrojtja e natyrës deri te eliminimi politik i gjithë klasës politike në Shqipëri. Disa nga zëdhënësit e saj e kanë krahasuar veten, në mënyrë të drejtpërdrejtë apo të tërthortë me misionarë të momenteve më të mëdha të historisë. Me New Deal të Presidentit Roosevelt (Marrëveshja e Re pra). Sllogani tingëllon mirë në pankartë, në realitet, është pak më ndryshe.

ÇfarĂ« ishte MarrĂ«veshja e Re e Roosevelt

Pas Depresionit tĂ« Madh, New Deal nuk projektonte manifestim inati, mllefi apo ndjenjĂ«. Ishte program me data, emra dhe ligje gati. Brenda 100 ditĂ«ve tĂ« para tĂ« mandatit administrata e Roosevelt kaloi nĂ« Kongres dhjetĂ«ra ligje konkrete mbi rregullimin e sistemit bankar, hapjen e vendeve tĂ« punĂ«s, mbrojtjen e kursimeve. Çdo amerikan e dinte saktĂ«sisht si do tĂ« ndryshonte jeta e tij brenda pak muajve; tĂ« zgjedhurit legjitimĂ«, pĂ«rgjegjĂ«s para Kongresit e kishin marrĂ« pĂ«rsipĂ«r ta bĂ«nin kĂ«tĂ«.

Shqipëria e re, pas javësh pjesëmarrje në tubimin e larmishëm të shumë interesave, nuk ka thënë akoma se cila është dhe çfarë do bëjë. Ka thënë vetëm se çfarë do të rrëzojë dhe zhdukë. Ky është detaji i parë (teknik) dallues ndërmjet një projekti serioz politik dhe një gjendjeje shpirtërore. Mund ta quajmë zemërim, mund ta quajmë kërkesë legjitime drejtësie por nëse nuk ka një plan se çfarë krijohet pas saj, nuk mund ta quajmë ripërtëritje. Në fakt nuk mund ta quajmë asgjë.

Kush e firmos faturën?

VetĂ« zĂ«rat qĂ« e organizojnĂ« e pranojnĂ« se kjo Ă«shtĂ« njĂ« lĂ«vizje qytetare apo e intelektualĂ«ve jashtĂ« politikĂ«s. Bukur. Po kjo Ă«shtĂ« nĂ« fakt thembra e Akilit. New Deal pati emĂ«r, seli, pĂ«rgjegjĂ«si institucionale dhe nĂ«se do tĂ« dĂ«shtonte dikush do pĂ«rgjigjej pĂ«rpara njerĂ«zve nĂ« zgjedhjet e ardhshme. ShqipĂ«ria e re nuk po prodhon guximin pĂ«r tĂ« patur njĂ« emĂ«r qĂ« tĂ« marrĂ« pĂ«rsipĂ«r pasojat. Ka ende vetĂ«m parrulla ‘’one size fits all’’ tĂ« kanalizimit tĂ« mllefit dhe zemĂ«ratĂ«s nĂ« rastin mĂ« tĂ« mire; pĂ«rdorimit politik nga qarqe dhe segmente nĂ« rastin mĂ« tĂ« keq. MirĂ«po duke e menduar ftohtĂ«, kjo nuk Ă«shtĂ« rastĂ«si naive. LĂ«vizjet qĂ« refuzojnĂ« tĂ« emĂ«rtohen dhe tĂ« shpallin se çfarĂ« kanĂ« ndĂ«rmend tĂ« bĂ«jnĂ« nĂ« njĂ« moment humbasin sinqeritetin. EmĂ«rtimi sjell provĂ«n e zjarrit mbi kompaktĂ«sinĂ« e lĂ«vizjes nga njĂ« anĂ«. Nga ana tjetĂ«r emĂ«rtimi sjell pĂ«rgjegjĂ«si dhe pĂ«rgjegjĂ«sia sjell kritikĂ«. ËshtĂ« shumĂ« mĂ« e thjeshtĂ« tĂ« jesh kundĂ«r gjithçkaje se sa tĂ« qĂ«ndrosh pĂ«r diçka konkrete qĂ« do analizohet, kritikohet dhe gjykohet.

TĂ« gjithĂ« nĂ« burg! – Kur kundĂ«rshtimi bĂ«het qĂ«llim nĂ« vetvete

Shenja mĂ« ekspozuese mbi ideologĂ«t e protestĂ«s Ă«shtĂ« thirrja pĂ«r burg pĂ«r liderĂ«t aktualĂ« dhe nĂ« njĂ«farĂ« mĂ«nyrĂ« refuzimi i gjithĂ« klasĂ«s aktuale politike. Simetria pĂ«r t’i eliminuar tĂ« gjithĂ« a’la cancel culture mĂ« tepĂ«r se sa njĂ« strategji politike Ă«shtĂ« aktivizimi i neverisĂ« sĂ« pĂ«rgjithĂ«suar ndaj establishmentit (kĂ«tĂ« formulĂ« e pamĂ« ndĂ«r shqiptarĂ« nĂ« RMV, skemĂ« e njohur). NĂ«se hedhim sytĂ« nga historia, lĂ«vizje tĂ« tilla nuk prodhojnĂ« ripĂ«rtĂ«ritje por vakum, vakum i cili zakonisht mbushet nga njĂ« palĂ« e tretĂ« sipas formulĂ«s ‘’kur 2 zihen, fiton i treti’’. Zakonisht mbushet nga ata qĂ« janĂ« mĂ« tĂ« organizuar, jo domosdoshmĂ«risht mĂ« tĂ« mirĂ«; shpesh kĂ«ta qĂ«llojnĂ« aktorĂ« me interesa shumĂ« mĂ« tĂ« errĂ«ta se ata qĂ« turma do tĂ« eliminojĂ«.

Historia ka shembuj, dhe nuk janĂ« tĂ« favorshĂ«m – Revolucioni i ha bijtĂ« e vet

TĂ« gjitha mĂ«simet e politikĂ«s gjenden nĂ« histori, mjafton tĂ« kthehesh tĂ« konsultohesh me tĂ«. Bota e ka parĂ« shumĂ« herĂ« kĂ«tĂ« skenarin e ‘’sĂ« resĂ« radikale’’ ku njĂ« nga shembujt mĂ« tĂ« palavdishĂ«m Ă«shtĂ« Terrori pas Revolucionit Francez. Pa shkuar aq larg, shembujt e dekadĂ«s sĂ« fundit janĂ« kuptimplotĂ«. LĂ«vizja 5 Stelle nĂ« Itali u ngrit me tĂ« njĂ«jtĂ«n formulĂ« ‘’as majtas, as djathtas, kundĂ«r gjithĂ« klasĂ«s politike’’, fitoi zgjedhje pastaj u shkĂ«rmoq nĂ« fraksione sapo iu kĂ«rkua tĂ« qeveriste. JelekĂ«t e verdhĂ« nĂ« FrancĂ« mbushĂ«n sheshet me tĂ« njĂ«jtĂ«n energji, pa lider, pa parti vetĂ«m kĂ«rkesa negative, kundĂ«r klasĂ«s politike, kundĂ«r kundĂ«r; pasi doli presioni i  avullit tĂ« pakĂ«naqĂ«sisĂ«, u zbehĂ«n pa lĂ«nĂ« asgjĂ« pas vetes. Pranvera Arabe e Egjiptit tĂ« Ri qĂ« rrĂ«zoi Mubarakun kishte njĂ« ndjenjĂ« tĂ« pĂ«rbashkĂ«t kombĂ«tare por dhe njĂ« vakum tĂ« madh tĂ« cilin e mbushĂ«n tĂ« tjerĂ«, jo ata qĂ« nisĂ«n Revolucionin; e dimĂ« si shkoi, kaluan nga shiu nĂ« breshĂ«r. TĂ« gjitha vendet qĂ« pĂ«rjetuan pranverĂ« arabe.

Ka dhe raste suksesi kur lĂ«vizjet mbijetojnĂ« por zakonisht kĂ«to lĂ«vizje kanĂ« organizim, strukturĂ« dhe lidership. Mbi tĂ« gjitha, nĂ« njĂ« kohĂ« shumĂ« tĂ« shkurtĂ«r arrijnĂ« tĂ« kalojnĂ« nga slogani te struktura dhe gara. Solidarnost nĂ« Poloni pati lider, Forumi qytetar nĂ« Çekosllovaki ishte e njĂ«jta gjĂ« me Havelin dhe ekipin e tij; me autoritet moral tĂ« padiskutueshĂ«m dhe gati tĂ« merrnin pĂ«rgjegjĂ«si.

Diferenca ndërmjet këtyre dy kategorive nuk ka të bëjë me intensitetin e protestës. Sheshi Tahrir në Kairo dhe Jelekët e Verdhë në Paris ishin po aq të zjarrtë sa Solidarnost. Diferenca ka të bëjë me marrjen e përgjegjësive politike për një ndërmarrje kaq të madhe siç është një atdhe i ri ku gjallojnë miliona njerëz dhe mban përgjegjësi për ta.

Oportunizmi politik veshur me flamur

Ka ende diçka qĂ« shumĂ« pak e thonĂ« me zĂ« tĂ« lartĂ«. Ata qĂ« e drejtojnĂ« kĂ«tĂ« retorikĂ« nuk janĂ« naivĂ«. JanĂ« njerĂ«z qĂ« e kuptojnĂ« historinĂ« dhe i njohin mĂ«simet e saj. E dinĂ« saktĂ«sisht se New Deal kishte emra ligje dhe data, e dinĂ« si pĂ«rfundoi Pranvera Arabe, e dinĂ« se si ishin raportet e forcave nĂ« Poloni, Çekosllovaki apo nĂ« dekadĂ«n e fundit nĂ« UkrainĂ«. E dinĂ« dhe pse. E dinĂ« dhe se fushĂ«beteja e kujt ishte dhe mbi tĂ« gjitha e dinĂ« se ‘’ShqipĂ«ria e re’’ nuk ka tiparet e tyre. E dinĂ« se thirrja ‘’nĂ« burg’’ nuk pĂ«rbĂ«n strategji (aime, nĂ« njĂ« shtet tĂ« sĂ« drejtĂ«s) por karburant zemĂ«rate.  E dinĂ« gjithashtu se ambiguiteti, mjegulla nuk Ă«shtĂ« dĂ«shtim i lĂ«vizjes por leva e saj.

Pa emër, pa parti, pa platformë, askush nuk mban përgjegjësi nëse gjërat shkojnë keq po nëse shkon mirë atëherë del si themelues i saj. Kjo është pikërisht logjika e oportunizmit politik: rri në hijen e një emocioni publik aq gjatë sa të ketë dobi,  mbaje formën e paqartë aq gjatë sa mos marrësh zotime dhe kur të vijë momenti merr kapitalin politik, kandidaturën. Mirëpo kjo nuk është ripërtëritje qytetare, më tepër ngjan me karrierizëm veshur me petkun e revolucionit.

Nuk është rastësi që së fundmi kemi shtim aksionesh në bursën e revolucionit, zëra reformistë që janë provuar dhe sprovuar dhe nuk kanë arritur të reformojnë as sektorin e tyre. Distancimi në këto kohë turbullirash nuk kushton asgjë por blen gjithë vëmendjen. Po kur aksionet bien, çfarë do ngelet pas?

Kush flet në emrin tënd?

Kjo pĂ«r pjesĂ«n e shĂ«ndoshĂ« dhe tĂ« pastĂ«r tĂ« protestĂ«s. Mund tĂ« jesh i zemĂ«ruar pĂ«r vdekje me gjithĂ« 35 vjeçarin e kaluar (mos harro, demokracitĂ« e reja kalojnĂ« procese), mund tĂ« jesh i zemĂ«ruar me mĂ«nyrĂ«n si qeveriset, si bĂ«het opozitĂ«, pĂ«r ZvĂ«rnecin, pensionet e çdo gjĂ« tjetĂ«r, por pastaj duhet tĂ« kĂ«rkosh tĂ« dish nĂ« radhĂ« tĂ« parĂ« kush flet nĂ« emrin tĂ«nd? Kujt po i shkon nga pas? Cilin po ndjek?  Emrin, planin dhe llogaridhĂ«nien. NĂ«se ShqipĂ«ria e Re refuzon ta japĂ« kĂ«tĂ«, refuzimi Ă«shtĂ« vetĂ« pĂ«rgjigjja. ReformistĂ«t e mĂ«dhenj nuk kanĂ« fituar – dhe ruajtur – besimin e njerĂ«zve duke ulĂ«ritur ditĂ« e natĂ« se çfarĂ« do rrĂ«zonin por çfarĂ« do ndĂ«rtonin. Ata qĂ« sot flasin pĂ«r ripĂ«rtĂ«ritje pa asnjĂ« nga kĂ«to elemente po huazojnĂ« gjuhĂ«n e saj pĂ«r qĂ«llime shumĂ« mĂ« modeste se ato qĂ« pretendojnĂ«, pĂ«rveçse po kryejnĂ« atentat ndaj rrugĂ«s sĂ« ShqipĂ«risĂ« sĂ« realitetit nĂ« BE.

Banditi portokalli

Nga Aziz Huq, Project Syndicate

A ka ndonjë mënyrë për të kuptuar qasjen e pazakontë të Presidentit amerikan Donald Trump ndaj qeverisjes? Rreth tri dekada më parë, ekonomisti Mancur Olson ofroi një kornizë përmes veprës së tij mbi origjinën e shteteve.

Duke bĂ«rĂ« njĂ« dallim me banditĂ«ve “lĂ«vizĂ«s” dhe atyre tĂ« “stacionarĂ«,” Olsen shkruante se qeveritĂ« krijohen kur banditĂ«t lĂ«vizĂ«s vendosen nĂ« njĂ« vend tĂ« caktuar pĂ«r tĂ« shfrytĂ«zuar ata qĂ« janĂ« mĂ« pranĂ« tyre. Pasi stacionohen, ata mund tĂ« ndjekin njĂ«rĂ«n nga dy taktikat: tĂ« inkurajojnĂ« aktivitetin ekonomik qĂ« mĂ« pas mund tĂ« taksohet, ose tĂ« zhvasin lirshĂ«m. Mund t’i “qethĂ«sh delet” pĂ«r shumĂ« vite, siç mendohet tĂ« ketĂ« thĂ«nĂ« Perandori romak Tiberius, ose mund “t’i rrjepĂ«sh tĂ« gjalla” vetĂ«m njĂ« herĂ«.

Kjo zgjedhje kritike, shpjegon Olsen, varet nga vizioni ose myopia e udhĂ«heqĂ«sve. NĂ« mandatin e tij tĂ« dytĂ«, Trump Ă«shtĂ« i ndarĂ« mes kĂ«tyre dy versioneve tĂ« shtetit, por tani duket se po fiton qasja “rripi tĂ« gjallĂ«.”

Nuk kishte përse të qe kështu. Në nëntor të 2024-ës, Trump ishte pozicionuar mjaft mirë për të ndjekur rrugën tjetër. Sapo kishte fituar në zgjedhje duke kapur një numër rekord nga votuesit me ngjyrë dhe ata hispanikë. Sikur të kishte qeverisur si i moderuar pas kthimit në Shtëpinë e Bardhë, ky koalicion që i dha fitoren mund të kishte mbetur në anën e tij, duke sjellë më pranë materializimit ëndrrën e strategut politik Karl Rove për një shumicë të përhershme republikane.

Por nĂ« vend tĂ« kĂ«saj, Trump e pa fitoren si njĂ« çek tĂ« bardhĂ« dhe avancoi njĂ« projekt politik maksimalist, duke pĂ«rqafuar Projektin 2025 tĂ« Fondacionit “Hertiage”, ndĂ«rsa po flirton me idenĂ« e njĂ« mandate tĂ« tretĂ« dhe duke thyer premtimin e tij se nuk do tĂ« niste luftĂ«ra tĂ« reja. Tani ai Ă«shtĂ« nĂ« minimumin historic tĂ« popullaritetit, edhe nĂ«se i mban me njĂ« grusht tĂ« hekurt votuesit nĂ« primaret republikane.

Megjithatë çdo projekt afatgjatë që nuk gëzon mbështetje të gjerë, ka limite të dukshme. Ndërsa ato vijnë duke u qartësuar, Trump gjithnjë e më shpesh po priret drejt realizimit të synimeve afatshkurtra, praktikisht duke plaçkitur republikën për të pasuruar veten dhe aleatët.

QĂ« tĂ« jemi tĂ« sinqertĂ«, pasurimi i vetes ka qenĂ« aty qysh nĂ« fillim. Sipas njĂ« pĂ«rllogaritjeje, familja Trump ka pĂ«rfituar mĂ« shumĂ« se 4 miliardĂ« dollar nga marrĂ«veshje tĂ« dyshimta, duke shfrytĂ«zuar mandatin e dytĂ« presidencial. MegjithatĂ«, shkalla e korrupsionit po rritet nĂ« 2026-Ă«n. Konsideroni pĂ«rpjekjen e vazhduar dhe tĂ« paprecedent pĂ«r ta pĂ«rjashtuar Trump-in dhe familjarĂ«t e tij tĂ« afĂ«rt pĂ«rjetĂ«sisht nga taksat; ose rregullin “paguaj pĂ«r tĂ« luajtur” pĂ«r ata qĂ« duan falje presidenciale; apo faktin qĂ« Organizata Trump ka aktualisht dhjetĂ« marrĂ«veshje pĂ«r projekte zhvillimi nĂ«pĂ«r botĂ« – dhe 22 tĂ« tjera nĂ« pritje – me partner strategjikĂ« tĂ« SHBA-ve, si Katari dhe Arabia Saudite.

Ndërkaq, presidenti e ka braktisur projektin politik për një sundim të unifikuar Republikan.  Ai e ka shfrytëzuar ndikimin e tij mbi votuesit në primare për të mbështetur kandidatë nën mesataren kundrejt atyre më të kualifikuar, thjesht sepse ata kanë shprehur besnikëri pa kushte ndaj tij. Kur u pyet për impaktin e luftës me Iranin në koston e jetesës së amerikanëve, Trump e bëri të qartë se nuk i bëhet vonë.

Si shpjegohet ky kapĂ«rcim nga vizioni afatgjatĂ« tek ai afatshkurtĂ«r? NdonĂ«se korniza e Olsenit nuk na vjen shumĂ« nĂ« ndihmĂ« kĂ«tu, ka disa tipare dalluese tĂ« rendit kushtetues amerikan qĂ« mund tĂ« hedhin dritĂ« nĂ« tundimin e parezistueshĂ«m tĂ« mandatit tĂ« dytĂ« pĂ«r t’u zhytur nĂ« vetĂ«pasurim. Tipari i parĂ« lidhet me faktin se Trump ka kputuar qĂ« amendamenti i 22-tĂ« i kushtetutĂ«s realisht nuk e lejon njĂ« mandat tĂ« tretĂ«. KĂ«tĂ« duket se e ka kuptuar vetĂ«m sĂ« fundi dhe tani po ia ndjen pasojat.

SĂ« dyti, ndryshimet e fundit nĂ« mjedisin ligjor bĂ«jnĂ« qĂ« tĂ« ketĂ« edhe mĂ« pak gjasa qĂ« Trump ose aleatĂ«t e tij tĂ« ndĂ«shkohen pĂ«r korrupsionin e tyre. Vendimet e fundit tĂ« GjykatĂ«s Supreme i kanĂ« specifikuar aq shumĂ« statutet federale Ă«n lidhje me korrupsionin, sa janĂ« bĂ«rĂ« tĂ« panjohĂ«shme, pĂ«r tĂ« mos thĂ«nĂ« qĂ« formalisht i imunizojnĂ« presidentitĂ«t nga çdo hetim penal pĂ«r shumicĂ«n e akteve tĂ« tyre “zyrtare.” Gjykata madje ka ndaluar edhe pĂ«rdorimin nĂ« gjyqe penale tĂ« dokumenteve qĂ« tregojnĂ« motivet e presidentit, duke minuar kĂ«shtu çdo hetim tĂ« mundshĂ«m nĂ« tĂ« ardhmen ndaj ShtĂ«pisĂ« sĂ« BardhĂ« pĂ«r çështje korrupsioni, sado tĂ« dukshme qofshin ato.

SĂ« treti, paaftĂ«sia e Kongresit pĂ«r ta larguar Trump-in nga detyra ose pĂ«r ta ndaluar tĂ« rikandidonte, pavarĂ«sisht dy proceseve tĂ« gjykimit ndaj tij nĂ« mandatin e parĂ«, ishte njĂ« dĂ«nim me vdekje ndaj ilaçit tĂ« preferuar kundĂ«r korrupsionit tĂ« etĂ«rve themelues. Me gjithĂ« humbjet e pritshme nĂ« zgjedhjet e mesit tĂ« mandatit, RepublikanĂ«t do tĂ« kenĂ« njĂ« numĂ«r tĂ« mjaftueshĂ«m ulĂ«sesh nĂ« Senat pĂ«r tĂ« anuluar çdo pĂ«rpjekje pĂ«r “impeachment.”

KĂ«ta faktorĂ« ligjorĂ« – disa tĂ« krijuar vetĂ«m sĂ« fundmi – ofrojnĂ« kushtet e nevojshme pĂ«r transformimin e Trump-it nĂ« njĂ« bandit stacionar. Ato sugjerojnĂ« gjithashtu se shkalla e ryshfetit tĂ« mundĂ«suar nga Trump, me gjasĂ« do tĂ« rritet teksa filozofia qeverisĂ«se pĂ«rqĂ«ndrohet tek afatet e shkurtra.

Konsideroni pĂ«rpjekjen e kohĂ«ve tĂ« fundit tĂ« Prokurorit tĂ« PĂ«rgjithshĂ«m nĂ« DetyrĂ«, Todd Blanche, pĂ«r tĂ« pĂ«rjashtuar pĂ«rgjithmonĂ« nga taksat kompanitĂ« e presidentit. NĂ«se Trump e arrin kĂ«tĂ«, bizneset e tij do tĂ« kenĂ« dorĂ« tĂ« lirĂ« pĂ«r tĂ« shkelur ligjet e taksave dhe qeverisjes sĂ« mirĂ«. Mund tĂ« presim shumĂ« mĂ« tepĂ«r kontrata tĂ« tjera pa garĂ« mes qeverisĂ« dhe aleatĂ«ve tĂ« tij. Kontrata si marrĂ«veshja 5-vjeçare me Palantir, e sapofirmosur me Pentagonin, do t’i kyçin administratat e ardhshme, pasi nuk mund t’i anulojnĂ« pa prova se ka patur abuzim dhe mashtrim.

Mund të presim gjithashtu që administrata Trump të abuzojë fuqitë e veta rregulluese. Duke qenë se vendimet ekzekutive të Gjykatës Supreme i kanë dhënë bekimin e tyre kontrollit personal nga Trump ndaj rregullave, ai tani mund ta përdorë postin për të siguruar transferta nga kompanitë private tek aleatët e tij të parapëlqyer. Le të mos harrojmë që në marrëveshjet e saj me firmat ligjore që ishin të etura për të shmangur sanksionet, Shtëpia e Bardhë eksploroi idenë e mbajtjes së përfaqësimit ligjor falas për presidentin dhe ortakët e tij.

TĂ« gjitha kĂ«to prirje tregojnĂ« pĂ«r njĂ« treg tĂ« hapur pĂ«r favore presidencialĂ« nĂ« formĂ«n e amnistive ose tĂ« pezullimeve rregullatore. E tillĂ« duket edhe pĂ«rpjekja e fundit e ShtĂ«pisĂ« sĂ« BardhĂ« pĂ«r tĂ« marrĂ« nĂ« kontroll dhĂ«nien e granteve federale, qĂ« do tĂ« korruptojĂ« gjithçka, nga kĂ«rkimi shkencor te kopshtet publike pĂ«r fĂ«mijĂ«. Faktor do tĂ« jetĂ« politika, jo merita. Siç paralajmĂ«ronte GjykatĂ«si Ketanji Braun gjatĂ« argumenteve gojore nĂ« çështjen pĂ«r imunitetin e presidentit, Zyra Ovale Ă«shtĂ« kthyer nĂ« “tryezĂ«n e aktivitetit kriminal.”

Por, vala nĂ« rritje e korrupsionit mund tĂ« sjellĂ« nĂ« jetĂ« edhe koalicione tĂ« reja politike, tĂ« afta pĂ«r tĂ« implementuar reforma. NĂ« Hungari, pakĂ«naqĂ«sia publike ndaj korrupsionit i dha fund sundimit 16-vjeçar tĂ« Viktor Orbanit, shpirtit binjak tĂ« Trump pĂ«r nga konservatorizmi. Kryeministri i ri, Petr Magyar po hap hetime parlamentare kundĂ«r korrupsionit dhe po pranon tĂ« punojĂ« me organizatat antikorrupsion tĂ« BE-sĂ«. Ka pak shpresĂ« nĂ« faktin qĂ« rritja haptas e kleptokracisĂ« tek ne, mund tĂ« ketĂ« tĂ« njĂ«jtin efekt anĂ«sor tĂ« bashkimit tĂ« njĂ« opozite fraksionare. Por nĂ«se kjo do tĂ« mjaftojĂ« pĂ«r tĂ« ringjallur llogaridhĂ«nien nĂ« AmerikĂ«, mbetet pĂ«r t’u parĂ«.

Shqiptarët nuk duan të evropianizohen por të albinizohen

Nga Halil Matoshi

Detyra e Kryeministrit ose KryeministĂ«r n’detyrĂ«!?

Nata nisi me ni shfaqje madhështore idealizmi. Kur Kosova bùhej gadi për pavarësi, heroi ynë nxori në rrugë aktivistët e brumosun mirë me teoritë e revolucionit Trockist (të përhershëm.)

Synimi? Me e luftu Paketën e Ahtisaarit dhe vetë atë pamvarsi shtetnore që diqke për me u lé.

Dhe si në çdo dramë të fortë kombtariste, dikush duhet me e pagu faturën e gjakut.

Mon Balaj dhe Arben Xheladini u dërguen drejt e në kthetrat e dekës. si mish për top, për kauzën e madhe, absurde dhe boshe, të modelueme si sovranizëm, që doket si ni pavarsim ksenifob.

Pamvarsia u shpall, shteti u njoft nga 120 kombe, porse dy jetë të reja u flijuen thjesht për me ndërtu skenografinë e qëllimeve të mfshehta të Albin Kurtit.

Ni çmim i vogël për ni ego të madhe, kishin me thùnë cinikët!?

Tëvona, si çdo përrallë moderne politike, gjithçka vazhdoi me ni rrenë të qepun tegel.

Tue shitĂ« ni keqinformim epik mbi bisedimet me SerbinĂ«. Sipas tyne, Kosova nuk ishte ndoni parajsĂ« me flamingo, po me vorre masive; ni vend ku dĂ«gjohej vetĂ«m ziu i qyqes zĂą aty-kĂ«tu. “Nuk kemi me bisedu kurrĂ« me SerbinĂ« pa i kthye tĂ« pagjetunit dhe pa i pagu dĂąmet e luftĂ«s!”, bĂ«rtiste nĂ« megafon “Trocki i PrishtinĂ«s’ qĂ« i thanĂ« dikur Gulit (pĂ«r flokĂ«t  si tĂ« futbollistit holandez) me dĂ«shpĂ«rim artificial, lideri i VetĂ«vendosjes, Kurti.

Dhe çfarë ndodhi?

Serbia natyrisht që nuk lëvizi as gishtin e vogël.

Por Albini popullor, ai vrapoi, u ul ne Borellin e Vučić-in e dikur me Laicak.

Me pasion nĂ«nshkruejti MarrĂ«veshjen e Brukselit dhe sekuencimin e Ohrit. Dhe krejt nĂ« fund, si i çuem kllapie tĂ« gjatĂ« e hipnotizuese, klithi me habi fĂ«mijĂ«rore: “Kenka e keqe!?”

Me sa duket, ky ùsht sekreti i Albinizimit: premto parime, nxit  konflikte dhe në fund merr disa kmisha,  rregullo keavaten e prano krejt çka kundërshtove!

2. Arti i dorzimit, “Zajednica” dhe nacionalsocializmi pa thoj

Por Albinizimi nuk ndalet me kaq; ai shkëlqen aty ku dështimi shitet si fitore gjeniale.

Kujtoni Këshillin e Evropës. Dera ishte e hapun, anëtarësimin po e merrte praktikisht falas. Duhej vetëm ni gjù e vocerr: me e njoftë ni vendim të gjykates që, ironikisht, ishte gjykatë kosovare, për pronat e Manastirit të Deçanit.

Masi hĂ«ngri fjalĂ«t e veta dhe e nĂ«nshkroi, ra mu aty ku nuk pritej. AleatĂ«t i thanĂ« ta dĂ«rgonte draft-statutin e Asociacionit tĂ« komunave me shumicĂ« serbe (vetĂ«m Kurti dhe Serbia zyrtare i thonĂ« ZajednicĂ« e komunave serbe) nĂ« GjykatĂ«n Kushtetuese – po atĂ« pjesĂ« tĂ« marrĂ«veshjeve tĂ« paraardhĂ«sve, qĂ« ky i kishte mallkue.

Por heroi ynĂ«, sovranisti i madh, nuk i besoi gjyqĂ«sisĂ« sĂ« shtetit tĂ« vet. Pse t’i besonte ni  gjykate kosovare? E kishte ngritĂ« “regjimi i pĂ«rmbysun”.

Ashiqare edhe miqtĂ« e tina ideologjikĂ«, ata socialistĂ«t evropianĂ« tĂ« salloneve, i pĂ«shpĂ«ritĂ«n se drafti i BE-sĂ« pĂ«r Asociacionin ishte i rrezikshĂ«m. I primĂ« nga ni mosbesim i fellĂ« dhe inati patologjik ndaj institucioneve tĂ« shtetit tĂ« tij, Albini nuk e dĂ«rgoi nĂ« Kushtetuese. Pse? Sepse nĂ« levĂ«n e tij pĂ«r tĂ« marrĂ« pushtetin, ai vetĂ« ia kishte ndĂ«rru emnimin dhe ia kishte fry kompetencat, tue e quajtun “ZajednicĂ«â€ dhe “parashtet”. Si munej me i tregu popullit se “ZajednicĂ«n” qĂ« dikur e luftonte me gaz lotsjellĂ«s, tash po e paketonte vetĂ« me fjongo euroeaniste?

Si ‘bonbonierat’ e kanaxheçeve ballkanike.

Kujtoni kohën kur Prishtina kallej flakë.

Nuk ishin ato protesta popullore për bukën e gojës, ose lirinë e mungueme, jo!

Ishin protesta të pastra ideologjike të aktivistëve të brumosun me të majten revolucionare.

Kur LDK-ja, me naivitet politik, i dha mundĂ«sinĂ« e ni koalicioni, (2020) Albini zbatoi tabijatet e tij tĂ« preferueme: i poshtnoi partnerĂ«t publikisht, qĂ« mĂ« pas t’i akuzonte pĂ«r tradhti.

Aty dha dëshminë e parë se ai nuk kërkon bashkëpunim apo partneritet, por nënshtrim.

Deri në dominim absolut mbi shoqninë kosovare.

Dhe ia doli. Erdhi nĂ« pushtet. FuqishĂ«m. Me ni makineri propagande qĂ« do ta kishte zili çdo regjim autoritar, ai krijoi ni frymĂ« tĂ« re. E kombinoi me mjeshtri sentimentin e rrezikshĂ«m nacionalist me idetĂ« barazitare tĂ« sĂ« majtĂ«s – tue gatu ni lloj nacionalsocializmi deklarativ, pa thoj. PopullizĂ«m qobanĂ«sh nĂ« ni orkestĂ«r fyllash.

Krejt nĂ« fund, kur ndodhi akti terrorist nĂ« BanjskĂ« – i mbĂ«shtetun hapur nga inkursioni i shtetit serb – Albini e zmbrapsi atĂ«, falĂ« informatave sekrete dhe mbĂ«shtetjes sĂ« aleatĂ«ve. Por, nĂ« vend tĂ« ni reflektimi shtetnor, ai e ktheu gjakun e asaj nate nĂ« ni produkt tĂ« thjeshtĂ« marketingu, tĂ« cilin vazhdon me e pĂ«rdorĂ« si ushqim elektoral nĂ«pĂ«r fushata zgjedhore. Sepse pĂ«r Albinizimin, çdo krizĂ«, çdo sulm dhe çdo jetĂ« e humbun Ăąsht  thjesht ni karburant ma shumĂ« pĂ«r motorin e tina tĂ« pushtetit.

3. Veriu si letër bixhozi dhe matematika e pastër e pushtetit

Dhe qe ku jemi sot, në aktin final të kësaj drame politike. Pasi i dështuan të gjitha premtimet e mëdha dhe kartat e parimeve, në duert e Kurtit ka mbetun vetëm ni letër e fundit bixhozi: Veriu i vendit.

Ni Veri ku ai sot Ăąsht teknikisht  i pranishĂ«m, por politikisht krejtĂ«sisht i papranueshĂ«m. Âsht i pranishĂ«m me shtetrrethim, autoblinda dhe polici speciale, por i papranueshĂ«m si vullnet politik i atyne qĂ« jetojnĂ« atje.

Dhe cila ùsht ideja e tina madhuere politike për me e zgjidhun këtë nyjë? Asni!

Thjesht nuk ekziston asni ide, përveç status-kuosë që prodhon vota, disa ndalesave inkursive të Serbisë dhe disa kazermave policore me hak, atje.

Sepse synimi i vërtetë i Albinizimit nuk ùsht integrimi i Veriut, por detronizimi dhe zhbùmja totale e opozitarizmit brenda shpisë së vet. Për me e mbrri këtë, ja duel me e bù nj shpikje monstruoze: e kombëtarizoi mendimin politik përmes spiunimit dhe paranojës.

NĂ« KosovĂ«n e sotme, nĂ«se guxon tĂ« kesh ni mendim ndryshe nga zyra e kryeministrit, nuk je thjesht ni kritik – por ni anmik.

Bilanci i këtij xhonglimi cinik ùsht ni kryevepër e matematikës elektorale: Dy vjet krejtësisht të hupta për Kosovën deri tash në sanksione, izolim e stagnim, por plot katër palë zgjedhje të fitueme rrast, për pushtet personal! Kosova munet me e hupë udhën, por Albini nuk e hupë pushtetin.

4. Eksporti i krizave, anmiqtë imagjinarë dhe përplasja e madhe e historisë

Pasi kreu punë me nënshtrimin e grupeve opozitare brenda Kosove, kryemjeshtri revolucionar ka kalu në nivelin tjetër të lojës: shmangien e zbatimit të Marrëveshjes me Serbinë.

Neglizhimin përmes xhonglimit taktik.

Sepse nëse zbaton Marrëveshjen, ia hanë kryet të vetët e magjepsun.

Dhe ai nuk ngritet ma politikisht.

Taktikat i ka gjeniale nĂ« thjeshtĂ«sinĂ« ikonike tĂ« tyne: bĂą numra, krijo cirk, por mos kryej asni punĂ« tĂ« vlefshme nĂ« shtet, mjafton me siguru edhe ca vjetĂ« tĂ« tjera mbi fronin e pushtetit nĂ« ni vend t’lemĂ« nga shpresa e t’vramĂ« ideologjie.

Por Kurti nuk ka strategji.

Për me e bù këtë lojë edhe ma emocionuese, ai pos anmikut të brendshëm, ka fabriku ni anmik të ri të madh matanë oqeanit: Presidentin Donald Trump. Por meqë nuk ka guximin me e thanë këtë publikisht, ai gjen ni tabelë më të vogël qitje: shan dhe sulmon aleatin e Trump, Richard Grenell.

Plani i madh taktik?

Me msy konsumimin e plotĂ« tĂ« mandatit tĂ« Trumpit (ai u flet besnikĂ«ve tĂ« vet se qysh Kosova Ăąsht mirĂ« mos me qenĂ« fare nĂ« ‘radarib’ e Trump!?) tue u zvarritĂ«, pa marrĂ« asni pĂ«rgjegjĂ«si shtetnors e tue u justifiku me kinse mungesĂ«n e institucioneve tĂ« qĂ«ndrueshme ndĂ«rkombĂ«tare. Dhe kur lodhet nga kjo skenĂ«, lĂ«shon perlĂ«n e tij tĂ« radhĂ«s me broçkulla pseudo-intelektuale: “UnĂ« jam KryeministĂ«r nĂ« detyrĂ« e herĂ« nĂ« detyrĂ«n e Kryeministrit”.

Vet shmanget, po i shtin minustrat palaqo me i thanë jo prohektit të gazit të kùngt anerikan (LNG).

Tue u kamuflu mas ni projekti legjendar të dështuem që në epokën e Jugosllavisë (1988) atë të gazifikimit të linjitit, tue ligjeru qe gjeopolitikën mos me ja lùnë të djathtes, sepse ùsht aq e randsushme, Kurti përsdyti po luen buxhoz me aleatët rreth gjeopolitikës që mban erë gazi!?

Spari e pati thĂąnĂ« kĂ«tĂ« ish aleatja e tij, Presidentja “e preme n’besĂ«â€, thuese politika Ăąsht kategori kanunore.

Projekti i Vjosa Osmanit me LDK-në doli nga historia palavdishëm.

Turma, natyrisht, mbyll sytë dhe duertroket si e xhindosun.

E mafia energjetike e hemisferes proruse trashë qafen.

Por Albinizimi nuk mjaftohet me kaq.

Ai ka ndërsy ni ushtri të tùnë me nacionalistë të vjetër e neo-enveristë të ri, bùmun tubë, nga të gjitha hapsinat shqiptare të ish-Jugosllavisë, për me luftu egërsisht kundër identitetit të veçantë kulturor dhe shtetnor kosovar. Misioni i tyne?

Me kthy shqiptarët prapt, në kohë te Rilindja Kombëtare e para dy shekujve, sikur shteti i Kosovës të mos kishte ndodhë kurrë.

Pasi shtypi narrativĂ«n e UÇK-sĂ« brenda vendit, tue goditĂ« figurat ballore tĂ« saj “qĂ« kanĂ« majtun pushkĂ«n nĂ« krah ni vjet” dhe qĂ« janĂ« korrumptu deri n’asht, Kurti stigmatizo PDK-nĂ« dhe AleancĂ«n, tue e shtri projektin e tij tĂ« kaosit edhe jashtĂ« kufijve.

Hallakati dhe pĂ«rçau faktorin politik shqiptar nĂ« MaqedoninĂ« e Veriut – atĂ« qĂ« dikur lidhej rreth Arben Xhaferit dhe mĂ« pas Ali Ahmetit – vetĂ«m pĂ«r me kriju ni ‘Disposable Digital Prop’ – ni krijesĂ« propagande pĂ«r ni pĂ«rdorim – “VLEN”, krejtĂ«sisht konfuze dhe impotente pĂ«rballĂ« politikĂ«s klerofashiste tĂ« VMRO-sĂ«.

E gjitha kjo, ndërsa në Prishtinë e shpall anmiqsor çdo mendim ndryshe dhe ushqen ni luftë të hapun kundër pushtetit të Edi Ramës në Tiranë.

Edi Rama, ka kriju profilin iluziv tĂ« Kurtit pa e njoftĂ« historinĂ« e ngjitjes sĂ« tij deluzive; e merr pĂ«r inteligjent ni enverist tĂ« regjun. Fajin ua gjuen sallahaneve tĂ« VV-sĂ«. E nuk e di ose shtihavet kinse nuk e di qĂ« pa urdhnu lideri suprem. VV-istat s’guxojnĂ« me çelĂ« gojĂ«n.

E piknisht Albini ia ka bù hazder sallahanën ku po bjen kryet e eDrames!?

Dhe qershia mbi tortĂ«: nxitja e mĂ«rgatĂ«s panshqiptare kundĂ«r qytetarisĂ« vendase nĂ« KosovĂ«. Ai ja u ka ngritun artificialisht decibelat e zĂąnit nĂ« kupĂ« tĂ« qiellit me njĂ« kuazi-patriotizĂ«m tĂ« lirĂ« e me fjalime pompoze, pa bĂą asni gjĂą t’hajrit pĂ«r ta.

Si pĂ«rfundim, kemi pĂ«rplasjen ma brutale dhe absurde tĂ« historisĂ«: ni mĂ«rgatĂ« qĂ« dikur vuente gurbetin me e que n’kĂąmĂ« KosovĂ«n e mytun n’zjerm e hekur, ni mĂ«rgatĂ« qĂ« nuk jeton nĂ« ajrin e ndotun e jetĂ«n jocilsore kosovare, pĂ«rcakton fatin politik tĂ« 1.5 milionĂ« rezidentĂ«ve.

Për me e kontrollu plotësisht këtë narrativë publike, ai ka riciklu elementë të degraduem majtistë nga provenienca e vjetër jugosllave dhe ajo e ish-Sigurimit shqiptar.

Me kĂ«tĂ« ushtri fantazmash tĂ« sĂ« kaluemes, ai zotnon hapĂ«sinĂ«n publike kosovare, dhe tani, pĂ«rmes propagandĂ«s dhe protestave – sado qĂ« tĂ« ushqyeme nga pakĂ«naqĂ«sia legjitime ndaj ni nomenklature 35-vjeçare- po mĂ«syn me e mjellĂ« tĂ« njajtin kaos edhe nĂ« TiranĂ«.

Albinizimi nuk njeh kufij, kur vjen puna te etja për pushtet absolut.

Por synimi final, sado i msheft Ăąsht shpĂ«rbamja kushtetuese (kujto KustetutĂ«n e Weimarit) e shtetit kosovar, heqjen spari tĂ« lirisĂ« sĂ« t’shprehunit, dikur heqjes sĂ« vetos sĂ« pakicĂ«s serbe nĂ« Kuvend (tue stigmatizu Listen Serbe si terroriste) dhe suprimimin e pikĂ«s 1.2 qĂ« e mĂąnĂ« gjallĂ« shtetin kosovar!?

5. Koalicioni i absurdit dhe “SocialistĂ«t e ShampanjĂ«s” nĂ« ZvĂ«rnec

Dhe qe tek vjen finalja e madhe, ku cirku politik i Albinizimit msyn majat e veta surreale.

PĂ«r me majtun gjallĂ« kĂ«tĂ« makineri tĂ« madhe, pĂ«rmes ni propagande tĂ« pastĂ«r leniniste, Ăąsht kriju ni aleancĂ« kundĂ«r imperialiste, qĂ« çmend edhe vetĂ« logjikĂ«n formale: ni koktej i paimagjinueshĂ«m ku bĂąhen bashkĂ« pos qytetarĂ«ve t’oa informuem drejt, komuniteti LGBT, islami politik, antisemitĂ«t, ambientalistĂ«t qĂ« zhvasin fonde nga e djathta dhe shĂ«rbimet sekrete tradicionalisht anmiqsore ndaj shqiptarĂ«ve.

Ni lĂ«kurĂ« e vjetrueme gjarpni p’ej kauzash lara-lara, qĂ« nuk pĂ«rdoren mĂą as nĂ« shtetin d Malchizedekut* pĂ«rveçse nĂ« laboratorin e tij tĂ« propagandĂ«s.

Në majë të kësaj piramide qindrojnë ata: Champagne Socialists (Socialistët e Shampanjës) të rrethit të Sorosit Junior.

JanĂ« piknisht kĂ«ta elitarĂ« tĂ« salloneve qĂ« mbledhjet e tyne luksoze ua thĂ«rret vetĂ« Pedro SĂĄnchez, kryeministri aktual i SpanjĂ«s nga PSOE. Aty, nĂ«pĂ«r ato salla luksoze ku pihet shampanjĂ« e shtrenjtĂ« dhe hahet kaviari (gauche caviar), ku kjahet Gaza e foltorja vlon nga gajasjet nĂ« fjalimet e zjarrta dhe histerike kundĂ«r Donald Trumpit. TĂ« gjithĂ« kĂ«ta, tĂ« udhĂ«hequna p’ej frymĂ«s sĂ« mikut tĂ« tij tĂ« ngushtĂ« zviceran CĂ©dric Wermuth e tĂ« mbledhun nĂ«pĂ«r simpoziume si ai i George Papandreout nĂ« Greqi, e shohin botĂ«n si ni tabelĂ« shahu pĂ«r eksperimentet e tyne ideologjike.

KĂ«ta janĂ« “revolucionarĂ«t” performues stalinistĂ«!

Njerëz që në jetën e tyne reale kobtratën e parë të punës e kanë me Qeverinë se nuk e presin dot as macen nga përsheshi, por që nga kolltuqet e tyne komode e xhipat e blinduem me shumë gardista, marrin përsipër me mbrojtun kauza të mëdha globale.

Dhe ku përfundon i gjithë ky revolucion global anti-Trump dhe pro-leninist?

Përfundon tue ruejtun me patos qesharak biodiversitetin e ndoni Flamingoje apo bime në ni faqe të hupt shkùmi, në Zvërnec. Ni përfundim madhështor për ni mashtrim kaq të madh global!

6. Ramja e parashikueme e Ramës në humnerën albiniste

Në Zvërnec, mbi atë copë toke që e ndajnë flamingot dhe mushkat financiare, Albinizimi po shkruen kapitullin e tina ma cinik. Kurti, i rrethuem nga stalinistat e tina performativë si Gricourt, Hoxha, Mihali, Feraj dhe lpistrat e tjerë të pushtetit, po tenton me e blloku çdo përparim të Shqipnisë drejt BE-së në vitin 2030, tue shkatërru me këtë hov, aleancën me ShBA-në.

Bash qysh po bllokohet përparimi në Prishtinë.

Me luftë hibride kunder Ramës prishtinali!

Përralla me flamIngjet që bajagi po i vret familja Trump  ùsht thjesht perde timi.

Mas saj mshefet energjia elektrike e arealit prorus dhe analfabetĂ«t funksionalĂ« – tip “Albatros” qĂ« krrokasin nĂ« rrjet. Ky nuk Ăąsht revolucioni ekologik i koduem Flamingo; Ăąsht Albinizim brutal.

Gjithçka financohet nga taksat e kosovarĂ«ve pĂ«rmes tregut energjetik tĂ« Vuk Hamović-it dhe mentorohet nga elita e majtĂ« evropiane;

Sa ironike që mërgata jonë mbron këtë rrjet, pa dashtun me e ditë se as Spanja e Pedro Sanchezit dhe as Greqia e Papandreut Junior nuk e njohin Kosovën për shkak të miqësisë me Serbinë.

Kur shqiptarët të kthejë kokën përmas, kanë ne e kuptu sherrin se Albin Kurti thjesht u ka vrù të ardhmen tue ja u  luhatë shqiptarëve besimin tek Amerika që i shpëtoi nga zhbùmja.

Tragjedia jonĂ« sapo ka nisĂ«, sepse ma e trishtuemja hala s’ka ndodhĂ«:

“Nuk keni parĂ« gjĂ« akoma” – thojnĂ« MallakastritĂ«t!?

*Dominion of Melchizedek” (Dominioni i Melkizedekut) nuk Ăąsht ni shtet i vĂ«rtetĂ«, por ni mikroshtet fiktiv (mashtrim kibernetik), i cili nĂ« mars tĂ« vitit 1998 shpĂ«rndau me faks ni “letĂ«r njohje” pĂ«r RepublikĂ«n e KosovĂ«s.

Dorëhiqet kryeministri britanik! Kush është ish-ministri që mund ta zëvendësojë

Kryeministri britanik Keir Starmer ka dhënë sot dorëheqjen, duke hapur rrugën për një transferim të rregullt të pushtetit te rivali i tij politik Andy Burnham, një zhvillim që mund të sjellë kryeministrin e shtatë të Britanisë në vetëm dhjetë vjet.

Lajmi i dorĂ«heqjes Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« me dije pĂ«rmes njĂ« deklarate nĂ« “10 Downing Street”, ku Starmer u shpreh se “do tĂ« vendos tĂ« parin vendin, tĂ« cilin e dua”.

Starmer falĂ«nderon “bashkĂ«shorten e tij tĂ« mrekullueshme, Vic”, duke e pĂ«rshkruar atĂ« si njĂ« “mbĂ«shtetje tĂ« palĂ«kundur”. Ai gjithashtu thotĂ« se dĂ«shiron tĂ« jetĂ« “babai mĂ« i mirĂ« qĂ« mundem pĂ«r fĂ«mijĂ«t e mi tĂ« mrekullueshĂ«m, tĂ« cilĂ«t janĂ« krenaria dhe gĂ«zimi im”.

Dorëheqja e Starmer vjen pas tensioneve gjithnjë e në rritje brenda Laburistëve, ku së fundmi ka pasur thirrje të vazhdueshme për ndryshm lidershipi, si dhe përçarje të dukshme në qeveri.

Më pak se dy vjet pasi Starmer fitoi zgjedhjet parlamentare me një fitore dërrmuese, duke premtuar fundin e periudhës së trazuar politike në Britani, burime pranë qeverisë thanë se kryeministri e kishte kaluar fundjavën duke shqyrtuar nëse duhej të tërhiqej apo të përballej me një garë për udhëheqjen e Partisë Laburiste.

Ministrja për Aftësitë Profesionale, Jacqui Smith, deklaroi për Times Radio se do të kishte preferuar që Starmer të qëndronte në detyrë, por shtoi se ai po vlerësonte me kujdes se çfarë ishte më e mira për vendin përballë presionit të madh që po ushtrohet ndaj tij.

Presioni ndaj Starmerit është rritur prej muajsh

Kërcënimi ndaj pozitës së Starmerit, i cili ishte duke u rritur gradualisht prej muajsh, mori përmasa shumë më të mëdha të premten, kur Burnham fitoi bindshëm një zgjedhje parlamentare dhe u rikthye në Westminster. Ai mposhti kandidatin e partisë Reform UK të drejtuar nga Nigel Farage, një forcë politike që prej më shumë se një viti kryeson në sondazhet kombëtare të opinionit publik.

Fitorja e Burnhamit ka ringjallur shpresat e shumë deputetëve laburistë se ai mund të ndryshojë fatin e partisë, e cila ka humbur mbështetje të konsiderueshme nën drejtimin e Starmerit. Burnham, një politikan me përvojë të gjatë dhe i njohur për aftësitë e tij në komunikim me publikun, shihet nga mbështetësit si figura që mund të rikthejë besimin e votuesve.

Megjithatë, ndryshimi i liderit nuk konsiderohet një zgjidhje pa rreziqe.

Përtej deklaratave se Britania ka nevojë për ndryshime të thella dhe se duhet ulur kostoja e jetesës, Burnham ende nuk ka paraqitur qartë qëndrimet e tij për politikën e jashtme, ekonominë apo mbrojtjen kombëtare.

Ashtu si Starmer, ai mund të përballet me kufizime të mëdha në veprimet e tij. Investitorët në tregjet financiare kundërshtojnë rritjen e mëtejshme të borxhit publik, ndërsa elektorati britanik vazhdon të shfaqë zemërim për gjendjen ekonomike dhe funksionimin e institucioneve shtetërore.

Sfida të mëdha ekonomike për çdo pasardhës

Britania ka aktualisht kostot më të larta të huamarrjes mes vendeve të Grupit të Shtatë vendeve më të industrializuara, për shkak të nivelit të lartë të borxhit publik dhe pagesave të interesave. Vendi po përballet gjithashtu me vite të tëra rritjeje të dobët ekonomike, vështirësi në uljen e shpenzimeve publike dhe nevojën për investime të konsiderueshme në fusha si mbrojtja.

InvestitorĂ«t e intervistuar nga Reuters janĂ« tĂ« ndarĂ« nĂ« mendime nĂ«se Burnham do tĂ« respektojĂ« nevojĂ«n pĂ«r tĂ« ruajtur besimin e tregjeve financiare. NĂ« shtator tĂ« vitit tĂ« kaluar ai kishte deklaruar se Britania duhet tĂ« kalojĂ« pĂ«rtej situatĂ«s sĂ« tĂ« qenit “peng i tregjeve tĂ« bonove”, megjithĂ«se mĂ« vonĂ« ai tha se komentet e tij ishin keqinterpretuar.

Ekonomistët e bankës Citibank deklaruan të premten se, sipas vlerësimit të tyre, një qeveri e drejtuar nga Burnham do të trashëgonte një situatë fiskale të brishtë dhe me shumë pak mjete për të sjellë ndryshime domethënëse.

Starmer kishte premtuar të luftonte çdo sfidë

Vetëm të premten, Starmer kishte deklaruar se do të merrte pjesë në çdo garë zyrtare për udhëheqjen e Partisë Laburiste nëse dikush do të përpiqej ta zëvendësonte. Por sipas burimeve pranë tij, qëndrimi i kryeministrit duket se ka ndryshuar gjatë fundjavës.

“Keir pĂ«lqen t’i mendojĂ« gjĂ«rat me kujdes”, tha njĂ« burim qĂ« foli nĂ« kushte anonimiteti.

Një ndryshim i liderit, sidomos nëse ndodh pa një garë të brendshme partiake, mund të shkaktojë zemërim te një pjesë e votuesve, të cilët nuk do të kenë mundësi të shprehen drejtpërdrejt për personin që do të drejtojë qeverinë nga Downing Street.

Ish-ministri i Shëndetësisë Wes Streeting ka deklaruar se gëzon mbështetjen e 81 deputetëve laburistë, numër i mjaftueshëm për të hyrë në një garë për drejtimin e partisë. Megjithatë, një figurë e lartë brenda Laburistëve tha se Streeting mund të arrijë një marrëveshje me Burnham dhe të marrë një post të rëndësishëm në një qeveri të ardhshme, në këmbim të moskandidimit.

Reflektime për të ardhmen

NdĂ«rsa ekipi i Starmerit argumenton se fitorja e madhe nĂ« zgjedhjet e vitit 2024 i jep atij mandat pĂ«r tĂ« qĂ«ndruar nĂ« pushtet deri nĂ« vitin 2029, ministri i Biznesit Peter Kyle deklaroi tĂ« dielĂ«n se kryeministri po reflekton mbi “sfidat politike me tĂ« cilat pĂ«rballet nĂ« kĂ«tĂ« moment”.

NĂ«se Starmer del tĂ« hĂ«nĂ«n nĂ« njĂ« konferencĂ« pĂ«r shtyp para Downing Street dhe shpall njĂ« afat pĂ«r largimin e tij, ai do t’i bashkohej listĂ«s sĂ« gjatĂ« tĂ« liderĂ«ve britanikĂ« qĂ« kanĂ« njoftuar dorĂ«heqjen nĂ« mes tĂ« mandatit.

Nëse Burnham e pason, ai do të bëhej kryeministri i shtatë i Britanisë që nga referendumi për largimin nga Bashkimi Europian, i mbajtur dhjetë vjet më parë. Ky nivel i lartë ndryshimesh në krye të qeverisë është më i madhi që Britania ka përjetuar në afro dy shekuj dhe tregon vështirësinë e liderëve për të ruajtur mbështetjen e votuesve, të cilët vazhdojnë të jenë të pakënaqur me standardin e jetesës, cilësinë e shërbimeve publike dhe mënyrën se si po trajtohet emigracioni i paligjshëm.

Grupi kĂ«shillimor politik Eurasia Group vlerĂ«soi se skenari mĂ« i favorshĂ«m mund tĂ« ishte qĂ« Starmer tĂ« njoftonte largimin e tij nĂ« shtator. Kjo do t’i lejonte atij tĂ« merrte pjesĂ« nĂ« samitin e korrikut pĂ«r rivendosjen e marrĂ«dhĂ«nieve mes BritanisĂ« dhe Bashkimit Evropian, ndĂ«rsa Burnham do tĂ« kishte kohĂ« tĂ« mjaftueshme pĂ«r t’u pĂ«rgatitur pĂ«r marrjen e drejtimit tĂ« qeverisĂ«.

Po kush është pasardhësi i mundshëm i Starmer?

Andy Burnham po konsiderohet si kandidati më i mundshëm për të pasuar kryeministrin britanik Keir Starmer, i cili pritet të shpallë një afat për largimin e tij nga posti.

Burnham, 56 vjeç, është një figurë me përvojë e Partisë Laburiste. Ai ka qenë deputet që nga viti 2001 dhe ka mbajtur poste të rëndësishme ministrore në qeveritë e ish-kryeministrave Tony Blair dhe Gordon Brown. Që nga viti 2017 ai drejton rajonin e Greater Manchester si kryetar bashkie.

Ai njihet për aftësitë e tij të komunikimit dhe për fokusin te çështjet që prekin drejtpërdrejt qytetarët, si kostoja e jetesës, transporti publik dhe shëndetësia. Megjithatë, Burnham ende nuk ka shpjeguar në detaje se çfarë politike do të ndjekë në ekonomi, mbrojtje dhe marrëdhënie ndërkombëtare nëse merr drejtimin e qeverisë.

Ai fitoi vlerësime të shumta gjatë pandemisë së COVID-19 kur u përplas publikisht me qeverinë konservatore të Boris Johnson për fondet dhe mbështetjen financiare për zonat e prekura nga kufizimet. Kjo e forcoi imazhin e tij si një politikan që mbron interesat e rajoneve jashtë Londrës. Burnham ka kandiduar dy herë për udhëheqjen e Labour Party, në vitin 2015 humbi ndaj Jeremy Corbyn dhe në vitin 2010 humbi ndaj Ed Miliband.

Aksident me vdekje nĂ« ÇermĂ«, motori pĂ«rplas tĂ« moshuarĂ«n

NjĂ« aksident me vdekje ka ndodhur kĂ«tĂ« tĂ« hĂ«nĂ«, 22 qershor, nĂ« rrugĂ«n nacionale ÇermĂ«-DivjakĂ«.

Një motoçikletë ka përplasur një grua, e cila ka qenë duke kaluar rrugën nga njëra anë e saj në tjetrën.

Viktima është një 71-vjeçare, e cila ka ndërruar jetë në spital, ndërsa policia ka arrestuar autorin. Ky është aksidenti i dytë me vdekje dy ditët e fundit në Lushnje.

85-vjetori i Operacionit Barbarossa, sulmi gjerman që ndryshoi rrjedhën e Luftës së Dytë Botërore

MĂ« 22 qershor 1941, Gjermania naziste nisi zyrtarisht “Operacionin Barbarossa”, kodin sekret pĂ«r pushtimin masiv ushtarak tĂ« Bashkimit Sovjetik. Ky operacion mbetet nĂ« histori si fushata mĂ« e madhe ushtarake tokĂ«sore e ndĂ«rmarrĂ« ndonjĂ«herĂ«, e cila, pavarĂ«sisht pĂ«rgatitjes sĂ« gjerĂ«, rezultoi e pafat pĂ«r udhĂ«heqjen naziste dhe shĂ«noi fillimin e rĂ«nies sĂ« Fuqive tĂ« Boshtit.

Ofensiva përgjatë një fronti të gjerë strategjik kishte si synim asgjësimin e shpejtë të forcave sovjetike, por dështimi i saj logjistik dhe rezistenca e zgjatur kthyen Frontin Lindor në teatrin më të përgjakshëm të luftës.

Sipas dokumenteve historike, ky gabim strategjik i Adolf Hitlerit doli të ishte vendimtar për ekuilibrat globalë, duke mundësuar riorganizimin e Bashkimit Sovjetik dhe aleancën e tij de facto me bllokun e Aleatëve. Kthimi i rrjedhës së luftës në lindje konsiderohet sot si pika kyçe që çoi në kapitullimin e plotë të Gjermanisë naziste në vitin 1945.

Nano, apel protestuesve: Mbani distancë nga zagarët e Berishës dhe qentë e Hamasit

Gazetari dhe analisti politik Mustafa Nano ka reaguar në rrjetet sociale lidhur me protestën e zhvilluar në Tiranë.

Përmes një postimi, Nano u ka bërë thirrje protestuesve që të mbajnë distancë nga grupet që ai i cilëson si ekstremiste apo të lidhura politikisht.

“Hej protestues, mos e ndalni veprĂ«n tuaj tĂ« madhe. Mbani distancĂ« nga qentĂ« e Hamasit e zagarĂ«t e BerishĂ«s”, shkruan Nano nĂ« reagimin e tij.

Zvërneci kundër Ramës, sfida për njeriun që ndryshoi Shqipërinë

Nga gazeta italiane “La Discussione”

Nga resorti i Kushnerit te protesta e flamingove, testi i parë i vërtetë për liderin që e ka çuar Tiranën në prag të Europës

Për më shumë se dymbëdhjetë vjet, Edi Rama ka fituar një sfidë që dikur dukej e pamundur. Ai mori përsipër një vend që për një pjesë të madhe të Europës ishte sinonim i emigracionit, prapambetjes dhe kriminalitetit dhe e shndërroi në një nga ekonomitë më dinamike të Mesdheut, në një destinacion turistik ndërkombëtar dhe në një kandidat të besueshëm për anëtarësim në Bashkimin Europian.

Sot, megjithatë, kryeministri shqiptar përballet me një kundërshtar të papritur. Jo me opozitën historike të drejtuar nga Sali Berisha. Jo me Brukselin. Jo me një krizë ekonomike. Por me një lagunë.

PikĂ«risht rreth ZvĂ«rnecit dhe lagunĂ«s sĂ« NartĂ«s, nĂ« jug tĂ« ShqipĂ«risĂ«, po zhvillohet njĂ« betejĂ« qĂ« shkon pĂ«rtej mjedisit, turizmit apo urbanistikĂ«s. Protesta e lindur kundĂ«r projektit turistik tĂ« mbĂ«shtetur nga investitori amerikan Jared Kushner Ă«shtĂ« shndĂ«rruar shpejt nĂ« diçka tjetĂ«r: nĂ« njĂ« kundĂ«rshtim politik, nĂ« njĂ« pĂ«rplasje identitare dhe, ndoshta, nĂ« testin e parĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« pĂ«r ciklin e gjatĂ« qeverisĂ«s tĂ« Edi RamĂ«s. Parullat nuk flasin mĂ« vetĂ«m pĂ«r flamingot, biodiversitetin apo mbrojtjen e peizazhit. “ShqipĂ«ria nuk Ă«shtĂ« nĂ« shitje” Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« slogani kryesor i njĂ« pjese tĂ« protestuesve.

Për qeverinë, projekti përfaqëson një investim strategjik të aftë të tërheqë kapital, vende pune dhe turizëm të nivelit të lartë. Për kundërshtarët, ai është simboli i një zhvillimi që perceptohet si tepër i shpejtë, pak i diskutuar dhe i largët nga komunitetet lokale.

Rama nuk ka bĂ«rĂ« asnjĂ« hap pas. Ai ka mbrojtur projektin, ka dĂ«nuar episodet e dhunĂ«s gjatĂ« disa protestave dhe ka pĂ«rsĂ«ritur se zona e mbrojtur nuk do tĂ« dĂ«mtohet. NjĂ« qĂ«ndrim nĂ« pĂ«rputhje me atĂ« qĂ« mĂ« shpjegoi pak javĂ« mĂ« parĂ« gjatĂ« njĂ« interviste tĂ« gjatĂ« tĂ« botuar nga “Il Giornale”. NĂ« zyrĂ«n e tij nĂ« TiranĂ«, ai fliste me krenari pĂ«r rrugĂ«timin e ShqipĂ«risĂ«: rritjen ekonomike, investimet e huaja, infrastrukturĂ«n, digjitalizimin e shtetit dhe afrimin me EuropĂ«n. “Faza negative e ShqipĂ«risĂ« tashmĂ« ka mbetur pas”, mĂ« tha ai.

Dhe pikërisht këtu qëndron domethënia e vërtetë politike e kësaj historie. Sepse në lojë nuk është vetëm një lagunë. Në lojë është vetë rrëfimi për Shqipërinë që Rama ka ndërtuar gjatë dymbëdhjetë viteve të fundit.

A mund të rritet një vend kaq shpejt pa krijuar çarje të reja sociale? A mund të tërheqë miliarda investime, të transformojë brigjet e tij dhe të synojë anëtarësimin në Bashkimin Europian, duke bindur njëkohësisht qytetarët se kjo rritje u përket vërtet të gjithëve?

Në sfond shfaqet edhe një dimension gjeopolitik që e bën këtë histori shumë më komplekse sesa një protestë e thjeshtë mjedisore. Në një intervistë të fundit për Financial Times, Rama deklaroi se një pjesë e fushatës kundër projektit Kushner mund të jetë amplifikuar nga subjekte të lidhura me Iranin. Një akuzë që natyrisht kërkon verifikime, por që nuk lind në boshllëk.

Shqipëria strehon një nga komunitetet më të rëndësishme të opozitës iraniane në mërgim dhe në vitin 2022 ishte objekt i një sulmi të rëndë kibernetik që autoritetet shqiptare ia atribuuan grupeve të lidhura me Teheranin. Një ngjarje që çoi deri në ndërprerjen e marrëdhënieve diplomatike mes dy vendeve.

Për këtë arsye, kur Rama flet për ndërhyrje të jashtme, ai nuk kufizohet te një polemikë e brendshme politike, por e vendos protestën e Zvërnecit në kuadrin më të gjerë të luftërave hibride, dezinformimit dhe fushatave të ndikimit që po prekin sot Ballkanin dhe Europën.

Natyrisht, protesta ekziston dhe pyetjet e ngritura nga qytetarët dhe ambientalistët meritojnë përgjigje. Por sipas kryeministrit, një pjesë e jehonës së saj ndërkombëtare mund të ketë origjinë tjetër nga ajo që duket në sipërfaqe.

Dhe pikĂ«risht kĂ«tu laguna bĂ«het çështje gjeopolitike. Sepse projekti Kushner nuk Ă«shtĂ« thjesht njĂ« investim turistik. ËshtĂ« njĂ« investim amerikan nĂ« njĂ« vend kandidat pĂ«r anĂ«tarĂ«sim nĂ« Bashkimin Europian, i drejtuar nga njĂ« lider qĂ« e ka bĂ«rĂ« orientimin perĂ«ndimor tĂ« ShqipĂ«risĂ« boshtin kryesor tĂ« veprimit tĂ« tij politik.

Në intervistat e tij më të fundit, Rama është ndalur edhe te një tjetër temë: manipulimi i perceptimit publik. Në epokën e algoritmeve, inteligjencës artificiale dhe fushatave digjitale, sipas tij, beteja politike nuk zhvillohet më vetëm mbi faktet, por edhe mbi mënyrën se si ato rrëfehen, amplifikohen dhe perceptohen nga opinioni publik.

Javët e ardhshme do të jenë vendimtare. Sepse pyetja që sot përshkon Shqipërinë nuk ka të bëjë vetëm me fatin e një resorti apo të një lagune. Ajo ka të bëjë me të ardhmen e modelit Rama.

Mund të kundërshtohen zgjedhje të veçanta, të debatohen projekte urbanistike dhe të kërkohen garanci më të mëdha mjedisore. Më e vështirë është të mohohet se Shqipëria e sotme është thellësisht ndryshe nga ajo e dymbëdhjetë viteve më parë. Kush e njeh këtë vend e di se transformimi ka qenë i jashtëzakonshëm dhe se një pjesë e madhe e progresit ekonomik, institucional dhe ndërkombëtar mban firmën e Edi Ramës.

Shumë prej investitorëve që sot shohin drejt Tiranës, Durrësit, Vlorës apo rivierës shqiptare kanë zgjedhur të investojnë sepse kanë gjetur stabilitet politik, një vizion zhvillimi dhe një lidership të qartë. Për këtë arsye, është e vështirë të imagjinohet një Shqipëri që përfundon rrugën drejt Bashkimit Europian pa liderin që më shumë se kushdo tjetër e ka afruar me Europën.

Dhe pikĂ«risht pĂ«r kĂ«tĂ« arsye, sfida e ZvĂ«rnecit nuk Ă«shtĂ« vetĂ«m njĂ« sfidĂ« pĂ«r kryeministrin. ËshtĂ« njĂ« sfidĂ« pĂ«r ShqipĂ«rinĂ« e sĂ« ardhmes.

https://ladiscussione.com/447065/attualita/edi-rama-zvernec/

la_discussione_21_06_2026_numero_172

Balla: Shumica e shqiptarëve dhe shumica e vlonjatëve e mbështesin projektin në Vlorë

Kreu i grupit parlamentar të PS Taulant Balla thekson se shumica e qytetarëve shqiptarë dhe vlonjatë e mbështesin projektin në Vlorë.

Balla ka publikuar në rrjetet sociale një pjesë nga diskutimet të zhvilluara dje me të rinj, ku thotë se ndahu mendime për integrimin, rolin e zgjedhjeve në demokraci.

Kreu i grupit parlamentar tĂ« PS po ashtu vĂ« nĂ« dukje se janĂ« mbi 3 milionĂ« shqiptarĂ« qĂ« s’kanĂ« dalĂ« nĂ« protestĂ« dhe qĂ« duhet tĂ« dĂ«gjohen e pĂ«rfaqĂ«sohen.

“Shumica e qytetarĂ«ve shqiptarĂ«, qoftĂ« nĂ« ShqipĂ«ri, qoftĂ« nĂ« diasporĂ«, e mbĂ«shtesin projektin nĂ« VlorĂ«. Madje gjĂ«ja mĂ« e bukur Ă«shtĂ« qĂ« VlonjatĂ«t e mbĂ«shtesin, edhe shumica e vlonjatĂ«ve e mbĂ«shtet. Se dikush thotĂ«, zĂ«ri i protestuesve duhet dĂ«gjuar. MĂ«nyra se si dĂ«gjohen njerĂ«zit janĂ« zgjedhjet. Pra nĂ« demokraci, zgjedhjet janĂ« mĂ«nyra e dĂ«gjimit tĂ« njerĂ«zve. Zgjidhesh pĂ«r njĂ« mandat 4-vjeçar, ke mbĂ«shtetjen e popullit, duke punuar me bindjen qĂ« nĂ« fund tĂ« 4 viteve do bĂ«sh prapĂ« provimin dhe pastaj do kĂ«rkosh prapĂ« mbĂ«shtetje. TĂ« thuash kanĂ« dalĂ« 1 mijĂ« vetĂ«, 2 mijĂ«, 5 mijĂ«, 7 mijĂ«, 10 mijĂ«, dakord dakord, por ka 3 milionĂ« e kusur tĂ« tjerĂ« qĂ« s’kanĂ« dalĂ«, si do dĂ«gjohen apo pĂ«rfaqĂ«sohen”, shprehet Balla.

Moska kërkon dialog, por kush flet në emër të Europës?

Berlini zyrtar duket i pakĂ«naqur me presidentin e KĂ«shillit Europian, AntĂłnio Costa, pasi njoftimi gjatĂ« samitit tĂ« BE-sĂ« se zyra e tij ka hapur kanale komunikimi me MoskĂ«n shkaktoi kritika nga disa vende anĂ«tare. Sipas burimeve nĂ« Berlin, ky veprim u cilĂ«sua si “i pakoordinuar” dhe “joprofesional”, pasi nuk kishte pasur konsultime paraprake me shtetet e tjera tĂ« Bashkimit Europian.

Costa sqaroi se nuk ka pasur ende bisedime konkrete me Rusinë, por vetëm përpjekje për të krijuar kanale komunikimi që mund të shërbejnë si bazë për negociata të mundshme në të ardhmen.

Kancelari gjerman Friedrich Merz shmangu komentet e drejtpërdrejta për veprimin e Costës, por theksoi se çdo proces paqeje duhet të përfshijë Ukrainën, Rusinë, Europën dhe Shtetet e Bashkuara. Megjithatë, mbetet ende e paqartë se kush do ta përfaqësojë Europën në një tryezë të mundshme negociatash.

Sipas Merz, është Ukraina ajo që duhet të vendosë se cilët aktorë do të marrin pjesë në negociatat e paqes. Kievi ka kërkuar vazhdimisht mbështetjen e vendeve të grupit E3, Gjermanisë, Francës dhe Mbretërisë së Bashkuar, veçanërisht për çështjen e garancive të sigurisë.

Edhe António Costa nënvizoi rolin kryesor të Ukrainës, duke deklaruar se vetëm Kievi ka të drejtën të negociojë për të ardhmen e tij. Ai mbrojti hapjen e kanaleve diplomatike me Moskën, duke argumentuar se ato janë të nevojshme për shkëmbimin e mesazheve dhe përgatitjen e mundshme të një procesi negociatash.

Mbështetje për Costën nga disa vende të BE-së

Ndryshe nga Berlini, disa prej vendeve më të vogla të Bashkimit Europian u treguan më të hapura ndaj nismës së Costës. Kancelari austriak Christian Stocker tha se hapja e kanaleve të komunikimit me Rusinë duhet parë pozitivisht, pavarësisht nivelit ku zhvillohen këto kontakte.

Edhe kryeministri belg Bart De Wever u shpreh se në fushat që lidhen me kompetencat e BE-së duhet të ketë një përfaqësues të përbashkët evropian. Megjithatë, sipas tij, për çështjet e garancive të sigurisë për Ukrainën duhet të kenë rol vendet e E3.

BE-ja dakord për më shumë presion ndaj Putinit

Pavarësisht debateve për rolin e Europës në negociata, liderët e BE-së duket se janë të bashkuar në një pikë: sipas tyre, momenti për negociata me Rusinë ende nuk ka ardhur.

Kryeministri holandez Rob Jetten deklaroi se Rusia duhet të detyrohet të ulet në tryezën e bisedimeve përmes rritjes së presionit dhe sanksioneve ndaj Moskës.

Nga ana tjetër, qeveria ruse është shprehur në parim e gatshme për negociata me vendet evropiane, por ka refuzuar çdo formë ultimatumi. Moska ka deklaruar se evropianët gabojnë nëse besojnë se mund të negociojnë nga një pozicion force.

Ndërkohë, vendet e G7 kanë rënë dakord për masa të reja kundër Rusisë, ndërsa Bashkimi Evropian po përgatit paketën e 21-të të sanksioneve, me synim kufizimin e mëtejshëm të të ardhurave ruse nga eksportet e energjisë. Komisioni Evropian ka propozuar gjithashtu kufizime të reja për hyrjen në BE të luftëtarëve rusë.

Kryeministri bullgar Rumen Radev ka shprehur kundërshtim ndaj disa masave të reja, duke argumentuar se ato mund të kenë pasoja negative për ekonominë e Bullgarisë.

Ukraina përfiton nga ndryshimi politik në Hungari

Samiti i fundit i BE-së ishte i pari pa Viktor Orbånin në rolin e kryeministrit hungarez, pasi ai për një kohë të gjatë kishte bllokuar disa vendime për ndihmën ndaj Ukrainës.

Me kryeministrin e ri hungarez, Peter Magyar, situata ka ndryshuar. António Costa deklaroi se për herë të parë që nga shtatori i vitit 2024, Bashkimi Europian ka arritur të marrë vendime për Ukrainën me mbështetjen e të 27 vendeve anëtare.

Si rezultat, sanksionet ekonomike ndaj Rusisë u zgjatën për herë të parë për një periudhë 12-mujore, në vend të rinovimeve 6-mujore.

Në fillim të javës, BE-ja hapi gjithashtu kapitullin e parë të negociatave të anëtarësimit me Ukrainën.

Presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, e cilĂ«soi kĂ«tĂ« njĂ« “moment historik tĂ« madh”, ndĂ«rsa synohet qĂ« deri nĂ« verĂ« tĂ« hapen kapituj tĂ« tjerĂ«. Presidenti ukrainas Volodymyr Zelenskyj kĂ«rkoi sĂ«rish njĂ« proces tĂ« shpejtĂ« drejt anĂ«tarĂ«simit tĂ« plotĂ« tĂ« UkrainĂ«s nĂ« BE, por disa vende anĂ«tare mbeten skeptike pĂ«r njĂ« zgjerim tĂ« shpejtĂ«.

/Analizë e DW

“NĂ« shtator pritet rritje çmimesh”, paralajmĂ«rimi i ekspertit tĂ« ekonomisĂ«

Eksperti i ekonomisë, Ergis Sefa, ka paralajmëruar se muajt në vijim mund të sjellin rritje të kostos së jetesës dhe një inflacion më të lartë, ndonëse sipas tij situata nuk pritet të jetë alarmante.

Sipas ekspertit, ndikimi i faktorëve të jashtëm në ekonomi pritet të reflektohet veçanërisht në muajt e ardhshëm, duke ushtruar presion mbi buxhetet familjare dhe fuqinë blerëse të qytetarëve.

Duke folur nĂ« emisionin “Dita JonĂ«â€ nĂ« A2CNN, eksperti Sefa tha: “Turizmi Ă«shtĂ« njĂ« nga burimet kryesore tĂ« tĂ« ardhurave qĂ« ne kemi. Sa i pĂ«rket kostos dhe konsumit, ajo qĂ« pritet Ă«shtĂ« qĂ«, nuk Ă«shtĂ« se do na rriten pagat me njĂ« nivel shumĂ« tĂ« lartĂ«, dhe do duhet qĂ« tĂ« kursejmĂ« disi, dhe kjo do ndikojĂ« nĂ« ekonomi duke e frenuar deri diku. Plus do tĂ« kemi njĂ« rritje tĂ« lehtĂ« tĂ« inflacionit tĂ« pĂ«rgjithshĂ«m. NĂ« fakt atĂ« po e shikojmĂ« qĂ« kĂ«tĂ« muaj, ku BSH deklaroi se inflacioni ka filluar tĂ« dalĂ« pĂ«rtej normave qĂ« ishin parashikuar vjet, si pasojĂ« e efekteve qĂ« na vijnĂ« nga jashtĂ«. Nuk Ă«shtĂ« njĂ« panoramĂ« e bukur ajo qĂ« na pret, por s’ështĂ« aq e zezĂ«.  Do kemi njĂ« rritje tĂ« kostos sĂ« jetesĂ«s dhe ky Ă«shtĂ« problemi. Do kemi njĂ« ndikim tĂ« huaj. Kjo do jetĂ« njĂ« ngarkesĂ« mĂ« e madhe pĂ«r ne si qytetar, por s’besoj se do jemi nĂ« situata alarmante”.

“Daily Express”: ShqipĂ«ria, surpriza turistike qĂ« po rivalizon destinacionet e njohura mesdhetare

ShqipĂ«ria po fiton gjithnjĂ« e mĂ« shumĂ« vĂ«mendje nĂ« tregun britanik tĂ« turizmit, duke u promovuar si “Maldivet e EvropĂ«s” falĂ« plazheve mahnitĂ«se, ujĂ«rave tĂ« kristalta dhe çmimeve mĂ« tĂ« pĂ«rballueshme, krahasuar me destinacionet tradicionale mesdhetare, shkruan Julie Delahaye nĂ« median britanike “Daily Express”.

Megjithatë, ekspertët e udhëtimeve paralajmërojnë se, ndonëse vendi po përjeton një bum interesi, turistët që planifikojnë pushime në vitin 2026, duhet të kenë pritshmëri realiste, për infrastrukturën dhe ofertën turistike, e cila vazhdon të zhvillohet me ritme të shpejta.

ShqipĂ«ria ndodhet rreth tre orĂ« larg me linjĂ« ajrore nga Britania e Madhe dhe Ă«shtĂ« pĂ«rshkruar si “Maldivet e EvropĂ«s”, falĂ« plazheve tĂ« paprekura me rĂ«rĂ« tĂ« bardhĂ«, peizazheve tĂ« gjelbra dhe mbi 300 ditĂ«ve me diell nĂ« vit.

Vitet e fundit, Shqipëria është shndërruar në një pikë të re tërheqëse për pushuesit. 

Fotot e plazheve të mbushura me diell dhe koktejeve në perëndim të diellit, të shpërndara në rrjetet sociale, kanë rritur ndjeshëm interesin e turistëve.

Një nga pikat më të njohura është Ksamili, i famshëm për ujërat e kristalta, gjiret me rërë dhe ishujt e vegjël përballë bregut. 

Për pasojë, gjithnjë e më shumë britanikë po e konsiderojnë Shqipërinë, për pushimet verore dhe po kërkojnë këshilla nga ekspertët e udhëtimeve.

Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se Shqipëria ndodhet ende në fazat e para të zhvillimit, si destinacion turistik dhe vizitorët duhet të menaxhojnë pritshmëritë e tyre.

“ShqipĂ«ria duhej tĂ« ishte destinacioni i vitit pĂ«r 2026 ose 2027, por mendoj se do tĂ« duhen edhe disa vite qĂ« tĂ« marrĂ« hov tĂ« plotĂ«â€, tha Amanda Mollentze nga kompania “Triangle Travel”. 

“ËshtĂ« njĂ« vend i mrekullueshĂ«m. NjĂ« nga punonjĂ«sit tanĂ« e vizitoi me familjen dhe u mahnit. ËshtĂ« njĂ« destinacion nĂ« zhvillim”, shtoi ajo.

Sipas saj, Shqipëria mbetet ende një territor relativisht, i panjohur për pushimet e organizuara, dhe do të duhet kohë, që turistët të ndihen plotësisht të sigurt për ta zgjedhur, pasi deri vonë nuk ka qenë një vend i hapur masivisht ndaj turizmit.

Ajo beson se ShqipĂ«ria do tĂ« ndjekĂ« rrugĂ«n e destinacioneve si Malta, Mali i Zi, Kazakistani dhe Uzbekistani, tĂ« cilat vitet e fundit, kanĂ« pĂ«rjetuar njĂ« rritje tĂ« madhe tĂ« turistĂ«ve dhe kanĂ« investuar nĂ« infrastrukturĂ«, pĂ«r t’iu pĂ«rgjigjur kĂ«rkesĂ«s.

Ekspertët nuk po thonë që turistët duhet të shmangin Shqipërinë, përkundrazi, vendi ofron shumë atraksione dhe tashmë, ka krijuar një bazë infrastrukture për vizitorët. 

Megjithatë, ata theksojnë se pushuesit duhet të jenë realistë për llojin e pushimeve që mund të gjejnë.

PĂ«r turistĂ«t qĂ« preferojnĂ« tĂ« eksplorojnĂ« vende mĂ« pak tĂ« njohura, ShqipĂ«ria ofron shumĂ« mundĂ«si, nga ecjet nĂ« Alpet Shqiptare deri te vizita nĂ« GjirokastĂ«r, qytetin e mbrojtur nga UNESCO, i njohur si “Qyteti i GurtĂ«â€. 

Ndërkohë, Tirana ofron muze, dyqane, kafene dhe restorante, për një pushim urban larg turmave të mëdha.

Por nëse turistët presin resorte luksoze me paketa gjithëpërfshirëse, të ngjashme me ato që gjenden në Portugali, Spanjë apo Greqi, Shqipëria ende nuk e ofron në të njëjtën shkallë këtë përvojë.

Edhe Richard Slater nga kompania e udhĂ«timeve “Henbury Travel” ndau tĂ« njĂ«jtin mendim. 

“Marrim shumĂ« kĂ«rkesa pĂ«r ShqipĂ«rinĂ«, por mendoj se Ă«shtĂ« ende pak herĂ«t pĂ«r entuziazĂ«m tĂ« madh. NjerĂ«zit duan tĂ« ndihen tĂ« orientuar. Kemi parĂ« interes tĂ« madh pĂ«r Malin e Zi, MaltĂ«n dhe MadeirĂ«n, vende qĂ« deri para pak vitesh, nuk konsideroheshin destinacione kryesore”, tha ai.

UdhĂ«timi drejt ShqipĂ«risĂ« nuk Ă«shtĂ« i vĂ«shtirĂ«. KompanitĂ« ajrore “Wizz Air”, “Ryanair” dhe “British Airways” ofrojnĂ« fluturime direkte nga Britania e Madhe. 

Megjithatë, Aeroporti Ndërkombëtar i Tiranës mbetet pika kryesore hyrëse, ndaj turistët duhet të planifikojnë mirë lëvizjet, nëse dëshirojnë të eksplorojnë zona të tjera të vendit.

Përplasje te Aeroporti i Vlorës, punonjësit e Pacollit nxjerrin nga zyrat ata të Valon Ademit

PunonjĂ«sit e ‘Mabco’-s tĂ« Behgjet Pacollit janĂ« rikthyer nĂ« kantierin e Aeroportit tĂ« VlorĂ«s, siç biznesmeni njoftoi tĂ« dielĂ«n.

Por sapo kanë mbërritur atje, janë përplasur me rojet e sigurisë që i kanë penguar të hyjnë. Gjatë këtij momenti të tensionuar, ata kanë hyrë me forcë duke shqyer derën.

NĂ« kĂ«tĂ« moment, janĂ« konfliktuar me punonjĂ«sit e “2A Group” tĂ« Valon Ademit dhe i kanĂ« nxjerrĂ« kĂ«ta tĂ« fundit jashtĂ« nga zyrat.

Lajm në përditësim


Velipojë, pësuan avari në mjetin lundrues në det, Policia Kufitare shpëton 3 persona

Policia kufitare në Velipojë i ka ardhur në ndihmë tre personave që po rrezikonin të mbyteshin.

Mjeti lundrues kishte pësuar defekt dhe nuk mund të vijonte lundrimin.

“MenjĂ«herĂ« pas marrjes sĂ« njoftimit pĂ«r njĂ« mjet lundrues qĂ« kishte pĂ«suar avari nĂ« det, shĂ«rbimet e PolicisĂ« Kufitare janĂ« nisur drejt vendndodhjes sĂ« tij. Pas mbĂ«rritjes nĂ« vendngjarje, u konstatua se mjeti lundrues drejtohej nga shtetasi I. H., i cili nuk mund tĂ« vijonte lundrimin pĂ«r shkak tĂ« njĂ« defekti teknik. NĂ« bord ndodheshin edhe dy shtetas tĂ« tjerĂ«â€, bĂ«n me dije policia.

Mjeti u rimorkua në breg nga policia ndërsa tre personat janë në gjendje të mirë shëndetësore.

“PĂ«r garantimin e sigurisĂ« sĂ« personave qĂ« ndodheshin nĂ« mjet dhe pĂ«r tĂ« shmangur çdo rrezik tĂ« mundshĂ«m, shĂ«rbimet e PolicisĂ« Kufitare kryen rimorkimin e mjetit lundrues deri nĂ« breg. TĂ« tre shtetasit u asistuan nga efektivĂ«t e PolicisĂ« Kufitare dhe u transportuan nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« sigurt nĂ« tokĂ«, pa probleme shĂ«ndetĂ«sore apo dĂ«mtime fizike, thuhet nĂ« njoftimin e policisĂ«.

Pas përfundimit të operacionit të ndihmës, mjeti lundrues u nxor në breg. Nga verifikimet e kryera rezultoi se dokumentacioni i mjetit lundrues ishte i rregullt.

SHBA dhe Irani arrijnë përparim në bisedime, hiqen sanksione dhe lirohen asete iraniane

Negociatat mes Shteteve të Bashkuara dhe Iranit kanë përfunduar në mënyrë konstruktive në Zvicër, ndërsa bisedimet teknike do të vazhdojnë gjatë kësaj jave, sipas ndërmjetësve ndërkombëtarë. Takimi vjen pas një periudhe tensionesh dhe pasigurie, të nxitura edhe nga deklaratat e fundit të presidentit amerikan Donald Trump. Ministri i Jashtëm i Iranit, Abbas Araghchi, njoftoi se si rezultat i progresit të arritur në negociata, janë hequr sanksionet ndaj eksporteve iraniane të naftës dhe janë liruar një pjesë e aseteve të ngrira të vendit jashtë kufijve. Ai shtoi se autoritetet iraniane kanë nisur një plan të gjerë rindërtimi dhe zhvillimi ekonomik.

“ËshtĂ« nisur njĂ« plan i madh rindĂ«rtimi dhe zhvillimi pĂ«r Iranin”, deklaroi Araghchi pas pĂ«rfundimit tĂ« takimit.

Ndërmjetësit nga Katari dhe Pakistani bënë të ditur se SHBA-ja dhe Irani kanë rënë dakord të krijojnë një Komitet të Nivelit të Lartë, i cili do të sigurojë mbikëqyrjen politike të procesit të ndërmjetësimit. Sipas deklaratës së përbashkët, nën drejtimin e këtij komiteti do të veprojnë grupe pune të fokusuara në programin bërthamor iranian, sanksionet ekonomike dhe mekanizmat për zbatimin e marrëveshjes së ardhshme.

NdĂ«rmjetĂ«sit e pĂ«rshkruan rezultatin e bisedimeve si “pĂ«rparim inkurajues”, njĂ« zhvillim qĂ« konsiderohet i rĂ«ndĂ«sishĂ«m pas muajsh tensionesh dhe mosmarrĂ«veshjesh.

Megjithatë, procesi u përball me vështirësi vetëm pak orë para përfundimit të takimit. Një burim iranian ka deklaruar për CNN se negociatat kishin ngecur pasi presidenti Donald Trump kishte kritikuar ashpër Iranin gjatë një interviste për Fox News. Trump paralajmëroi se SHBA-ja mund të rifillojë bombardimet ndaj Iranit dhe të marrë kontrollin e Ngushticës së Hormuzit nëse nuk arrihet një marrëveshje.

“NĂ«se ata nuk arrijnĂ« njĂ« marrĂ«veshje, ne do tĂ« mbledhim taksa”, deklaroi Trump.

Zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme iraniane, Esmaeil Baghaei, konfirmoi se Teherani kishte refuzuar fillimisht të vazhdonte negociatat pas transmetimit të këtyre deklaratave.

Ngushtica e Hormuzit mbetet njĂ« nga pikat mĂ« tĂ« ndjeshme tĂ« negociatave. Trump ka sugjeruar mĂ« herĂ«t vendosjen e tarifave tĂ« kalimit nĂ« kĂ«tĂ« korridor strategjik detar, ndĂ«rsa ka insistuar qĂ« Irani tĂ« mos ketĂ« mundĂ«si tĂ« vendosĂ« tarifa tĂ« tilla. JavĂ«n e kaluar ai deklaroi se njĂ« marrĂ«veshje me Iranin do tĂ« garantonte qĂ« ngushtica tĂ« mbetej “pĂ«rgjithmonĂ« pa taksa kalimi”. Deklaratat e presidentit amerikan shkaktuan reagime tĂ« menjĂ«hershme nĂ« tregjet ndĂ«rkombĂ«tare, duke sjellĂ« rritje tĂ« çmimeve tĂ« naftĂ«s.

Megjithatë, pas përfundimit të bisedimeve në Zvicër, Katari dhe Pakistani njoftuan se SHBA-ja dhe Irani kanë rënë dakord të krijojnë një linjë të drejtpërdrejtë komunikimi për menaxhimin e incidenteve në Ngushticën e Hormuzit. Qëllimi i këtij mekanizmi është shmangia e incidenteve dhe keqkuptimeve, si dhe garantimi i kalimit të sigurt të anijeve tregtare gjatë periudhës 60-ditore të parashikuar në marrëveshjen e përkohshme.

Një tjetër çështje që vazhdon të pengojë përparimin e plotë të negociatave është konflikti mes Izraelit dhe Hezbollahut në Liban, i cili ka vazhduar pavarësisht rinovimit të fundit të armëpushimit.

PĂ«r tĂ« adresuar kĂ«tĂ« problem, SHBA-ja dhe Irani kanĂ« rĂ«nĂ« dakord tĂ« krijojnĂ« njĂ« “qelizĂ« dekonflikti” pĂ«r Libanin, e cila do tĂ« ndĂ«rmjetĂ«sohet nga Katari dhe Pakistani. Kjo strukturĂ« synon tĂ« kontribuojĂ« nĂ« ndĂ«rprerjen e operacioneve ushtarake dhe uljen e tensioneve nĂ« rajon.

Sipas ministrit iranian Abbas Araghchi, suksesi i kĂ«saj nisme do tĂ« pĂ«rbĂ«jĂ« “testin e parĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ«â€ pĂ«r efektivitetin e marrĂ«veshjeve tĂ« arritura mes palĂ«ve.

Pavarësisht sfidave të mbetura, zhvillimet e fundit kanë rritur shpresat për një normalizim gradual të marrëdhënieve mes Uashingtonit dhe Teheranit, si dhe për një stabilitet më të madh në rajonin e Gjirit Persik dhe tregjet globale të energjisë.

Gazetari Stafa bën kallëzim në polici: Dy persona më sulmuan në protestë

Protesta e djeshme Ă«shtĂ« shoqĂ«ruar me tensione. Raportohet se gazetari Osman Stafa Ă«shtĂ« konfliktuar nĂ« protestĂ« me 2 persona tĂ« tjerĂ«. Siç njofton policia ngjarja ka ndodhur pranĂ« sheshit “SkĂ«nderbej”, ku gazetari Stafa Ă«shtĂ« fyer dhe gĂ«rvishtur nga dy persona me iniciale  Z. N. dhe M. P.

Persona të tjerë kanë ndërhyrë për të shmangur përplasjen dhe kanë njoftuar policinë e cila shoqëroi një burrë dhe një grua, ndërsa gazetari ka bërë denoncimin në komisariatin nr.3

Njoftimi i policisë:

MĂ« datĂ« 21.06.2026, rreth orĂ«s 22:00, pranĂ« sheshit “SkĂ«nderbej”, Ă«shtĂ« njoftuar Policia pĂ«r njĂ« konflikt ndĂ«rmjet disa shtetasve.

Menjëherë në vendngjarje kanë ndërhyrë shërbimet e Komisariatit të Policisë Nr. 3, të cilat kanë parandaluar përshkallëzimin e konfliktit dhe kanë shoqëruar në Komisariat personat e përfshirë.

Konkretisht, shtetasin O. S., gazetar, i cili ka kallëzuar se është sharë, ofenduar dhe gërvishtur nga shtetasit Z. N. dhe M. P., duke pësuar dëmtime të lehta.

Nga ana tjetër, shtetasit Z. N. dhe M. P. kanë deklaruar se konflikti ka nisur pas një debati verbal me shtetasin O. S., pasi ky i fundit u ka kërkuar llogari lidhur me mospraninë e tyre në tubimin e zhvilluar në qytet.

Në lidhje me këtë rast po kryhen veprimet procedurale dhe hetimore, në bashkëpunim me Prokurorinë.

Dita e sotme me kthjellime dhe vranësira të pakta, temperaturat minimale dhe maksimale

Ditën e sotme (22 qershor) vendi ynë do të ndikohet nga kushte atmosferike relativisht të qëndrueshme.

Sipas SHMU-së, moti parashikohet i kthjellët dhe alternime vranësirash të pakta deri mesatare e hera-herës deri të dendura përgjatë relieveve malore në lindje në orët e mesditës e pasdite, me pas mot kryesisht i kthjellët.

Prej orëve të mesditës deri pasdite përgjatë relieveve malore në lindje reshje të herëpashershme shiu me intensitet kryesisht të ulët shtrëngata të izoluara, ndërsa përgjatë Ultësirës Perëndimore leshje të dobëta shiu në formë pikash(përjashtuar vija bregdetare). Pas orëve të pasdites ndërprerje të reshjeve.

Era do të fryjë me drejtim  nga kuadarti i perëndimit me shpejtësi mesatare 7 m/s, përgjatë vijës bregdetare dhe lugina era hera-herës me shpejtësi deri në 12 m/s. Deti do të jetë me valëzim në detet Adriatik dhe Jon i forcës 1-2 ballë.

Rama reagon sĂ«rish pĂ«r protestĂ«n: “Flamingot” do habiten se si ranĂ« me kokĂ« mes korbave


Kryeministri Edi Rama ka reaguar sërish lidhur me protestat që tashmë kanë hyrë në ditën e 22-të të tyre.

Rama ka ndarĂ« njĂ« foto tĂ« njĂ« prej protestuesve, dhe me njĂ« shkrim poshtĂ« saj ku ai citohet duke thĂ«nĂ« pĂ«r mediat: “Ka grupe greke dhe serbe nĂ« protestĂ«, do t’i nxjerrim me emra”.

Kryeministri nĂ« reagimin e tij shprehet se edhe “flamingot” do habiten me veten e tyre si ranĂ« me kokĂ« mes korbave e sorrave tĂ« shqiptarisĂ« sĂ« rreme.

“Ouuu
.. Po ky vetĂ«?! Avash avash, tĂ« gjithĂ« do dalin! Dhe flamingot do habiten me veten e tyre si ranĂ« me kokĂ« mes korbave e sorrave tĂ« shqiptarisĂ« sĂ« rreme”, shkruan kryeministri Edi Rama nĂ« rrjetet sociale.

Shqiptari i Luginës së Preshevës rri gatitu para xhandarit serb, por ja që merr turrin të shkojë në Tiranë për të protestuar kundër Edi Ramës

Nga Blerim Latifi

Shqiptari i Luginës së Preshevës rri gatitu para xhandarit serb. Nuk arrin të organizojë as një miniprotestë kundër spastrimit të heshtur etnik që Serbia po e zbaton përmes pasivizimit të adresave dhe masave të tjera diskriminuese, të cilat e kanë goditur rëndë të drejtat politike e qytetare të shqiptarëve atje.

Por ja që merr turrin të shkojë në Tiranë për të protestuar kundër Edi Ramës dhe kundër një investimi amerikan në bregdetin shqiptar. Dhe këtë e bën pavarësisht faktit se qeveria shqiptare është e vetmja që, të paktën në kanalet diplomatike perëndimore, ka ngritur vazhdimisht zërin për çështjen e shqiptarëve të Preshevës.

Ndërgjegja njerëzore sikletoset nga paradokse të tilla shqiptarësh.

❌