Nga Carlo Bollino
Fraza mĂ« zbavitĂ«se brenda fjalimit tĂ« zakonshĂ«m dhe monoton qĂ« Sali Berisha mbajti nĂ« protestĂ«n e sĂ« martĂ«s nĂ« mbrĂ«mje, ishte ajo pĂ«r grushtin e shtetit. âPĂ«rpjekja e parĂ« pĂ«r grusht shteti ka dĂ«shtuar â tha ai â dhe tani, falĂ« jush, ka dĂ«shtuar edhe pĂ«rpjekja e dytĂ« pĂ«r grusht shtetiâ. Dhe nĂ« fakt, Edi Rama Ă«shtĂ« ende nĂ« vendin e tij, do tĂ« vinte natyrshĂ«m tĂ« shtohej. Por gjĂ«ja komike Ă«shtĂ« se Berisha nuk i referohej pĂ«rpjekjes sĂ« tij pĂ«r ta rrĂ«zuar RamĂ«n nga pushteti, por njĂ« grushti shteti tjeter qĂ«, sipas tij, do ta kishte tentuar vetĂ« Edi Rama. Por kundĂ«r kujt? TĂ« kĂ«rkosh logjikĂ« nĂ« ato qĂ« thotĂ« Berisha Ă«shtĂ« njĂ«soj si tĂ« mendosh tĂ« notosh nĂ« shkretĂ«tirĂ«. NdĂ«rsa tĂ« gjithĂ« bashkĂ«moshatarĂ«t e tij nĂ« Ballkan dhe nĂ« pjesĂ«n tjetĂ«r tĂ« EuropĂ«s janĂ« nĂ« pension, Sali Berisha, me delirin e tij, kĂ«mbĂ«ngul tĂ« mbajĂ« peng opozitĂ«n, duke u ankuar madje se qeveria socialiste nuk bie. Dhe nuk e di (ose bĂ«n sikur nuk e di) se, nĂ«se nuk bie, kjo ndodh mbi tĂ« gjitha falĂ« tij.
Pamjet nga droni tregojnĂ« qartĂ« se numri i militantĂ«ve tĂ« mbledhur tĂ« martĂ«n nĂ« mbrĂ«mje nĂ« bulevard ka rĂ«nĂ« tĂ« paktĂ«n me njĂ« tĂ« tretĂ«n krahasuar me dy javĂ« mĂ« parĂ«. NĂ«se nĂ« protestĂ«n e parĂ« RamĂ«s i kishte mbetur vetĂ«m njĂ« kilometĂ«r, tani kilometrat nĂ« dispozicion tĂ« tij janĂ« bĂ«rĂ« dy. NjĂ« protestĂ« qĂ« zbrazet nĂ« vend qĂ« tĂ« rritet, Ă«shtĂ« njĂ« sinjal shumĂ« negativ pĂ«r Sali BerishĂ«n dhe partinĂ« e tij. Por nĂ« mungesĂ«n e plotĂ« tĂ« logjikĂ«s qĂ« vazhdon tĂ« frymĂ«zojĂ« veprimtarinĂ« e tyre, nuk duket se kjo shqetĂ«son askĂ«nd. Do tâu mjaftonte tĂ« sillnin nĂ« mendje se protestat e Lulzim BashĂ«s ishin shumĂ« mĂ« tĂ« mbushura se kĂ«to qĂ« organizon sot Sali Berisha, dhe megjithatĂ« nuk mjaftuan as pĂ«r tĂ« rrĂ«zuar qeverinĂ«, as pĂ«r tĂ« fituar zgjedhjet.
E kuptoj frustrimin e njĂ« opozite qĂ« prej 12 vitesh humbet vazhdimisht dhe beson se tĂ« bĂ«rtasĂ« nĂ« rrugĂ« Ă«shtĂ« e vetmja gjĂ« qĂ« i ka mbetur. Por pĂ«rpara se tĂ« bĂ«rtasĂ«, duhet tĂ« pyesĂ« veten pse Ă«shtĂ« gjithnjĂ« e mĂ« e vetmuar nĂ« kĂ«tĂ« gjest ekstrem. A beson vĂ«rtet se opinioni publik shqiptar, i rrethuar nga dhjetĂ«ra televizione, qindra faqe interneti, mijĂ«ra blogerĂ« dhe analistĂ« tĂ« rrjeteve sociale, nuk Ă«shtĂ« mjaftueshĂ«m i informuar pĂ«r tĂ« kuptuar çfarĂ« funksionon dhe çfarĂ« nuk funksionon nĂ« vend? ShqiptarĂ«t dinĂ« gjithçka shumĂ« mirĂ«!! Problemi Ă«shtĂ« se zhgĂ«njimi ndaj qeverisĂ« Rama, edhe pse ekziston, nuk Ă«shtĂ« aq i madh sa tâi shtyjĂ« tĂ« zhgĂ«njyerit tĂ« zgjedhin Sali BerishĂ«n. Sepse shumica dĂ«rrmuese e vendit e konsideron BerishĂ«n dhe grupin ekstremist qĂ« e rrethon si mĂ« tĂ« kĂ«qij se Rama dhe ministrat e tij.
NĂ«se shumĂ« shqiptarĂ«t nuk aprovojnĂ« mbrojtjen parimore tĂ« Belinda Ballukut (e cila thjesht duhet tĂ« japĂ« dorĂ«heqjen, siç kanĂ« bĂ«rĂ« shumĂ« ministra tĂ« tjerĂ« para saj, pa e shndĂ«rruar kĂ«tĂ« çështje nĂ« njĂ« psikodramĂ«), askush nuk Ă«shtĂ« dakord me reagimin e sulmit ndaj policĂ«ve me bomba molotov apo pĂ«rpjekjen pĂ«r tĂ« djegur KryeministrinĂ« me fishekzjarre. ZemĂ«rimi dhe urrejtja qĂ« ushqejnĂ« Sali Berisha dhe rrethi i tij âmagjikâ nuk janĂ« tĂ« njĂ«jtat me ato tĂ« popullit.
NĂ«se populli do ta urrente qeverinĂ« ashtu siç e urren Berisha, nĂ«se do tĂ« ndihej vĂ«rtet i vjedhur nĂ« zgjedhje, ose nĂ«se do tĂ« besonte se drejtohet nga njĂ« narkoshtet, atĂ«herĂ« do tĂ« dilte vetĂ« nĂ« shesh pa pritur datat e PD-sĂ«, do tĂ« marshonte vetĂ«m, do tĂ« protestonte me ditĂ« dhe javĂ« tĂ« tĂ«ra dhe nĂ« fund do tĂ« fitonte. Sepse vetĂ«m protestat spontane me dhjetĂ«ra mijĂ«ra qytetarĂ« janĂ« uragani i vĂ«rtetĂ« qĂ« mund ta kĂ«rcĂ«nojĂ« Edi RamĂ«n, jo âuraganiâ i rremĂ« i militantĂ«ve tĂ« paguar me orĂ« qĂ« Sali Berisha thĂ«rret çdo dy javĂ«. E aq mĂ« pak konferencat e tij tĂ« pafundme pĂ«r shtyp, tĂ« thirrura çdo ditĂ« sikur tĂ« kishte ndonjĂ« lajm tĂ« madh pĂ«r tĂ« shpallur, por qĂ« nĂ« fakt janĂ« gjithmonĂ« tĂ« njĂ«jtat gĂ«njeshtra qĂ« pĂ«rsĂ«rit prej dhjetĂ« vitesh, sepse Sali Berisha nuk Ă«shtĂ« nĂ« gjendje tĂ« rinovohet as nĂ« shpifjet e tij.
Protestat partiake nuk kanë rrëzuar kurrë asnjë qeveri, siç e dëshmon historia tragjike e 21 janarit, dhe këtë Sali Berisha e di shumë mirë. Prandaj është e qartë se për të protesta është vetëm një mënyrë për të ekzistuar, një instrument për të mbijetuar politikisht. Por a është e drejtë që mbijetesa e tij politike të vërë në rrezik jetën e policëve?
Cinicizmi me tĂ« cilin Berisha pĂ«rmbys akuzat, duke fajĂ«suar policĂ«t pse janĂ« mbrojtur nga bombat molotov tĂ« tij, Ă«shtĂ« i turpshĂ«m. JanĂ« tĂ« turpshme gĂ«njeshtrat se policĂ«t janĂ« plagosur vetĂ«. ĂshtĂ« e turpshme shpikja se snajperĂ«t e policisĂ« kanĂ« qĂ«lluar mbi kater demonstruesit, ashtu siç bĂ«nĂ« dikur tĂ« tijtĂ«. NdĂ«rsa krenaria me tĂ« cilĂ«n mediat e tij, tĂ« financuara me para tĂ« pista, tregojnĂ« jehonĂ«n e kĂ«tyre bombave molotov nĂ« mediat e huaja, nĂ« prag tĂ« sezonit turistik, Ă«shtĂ« njĂ« akt thellĂ«sisht antikombĂ«tar.
QĂ« Berisha Ă«shtĂ« gati pĂ«r çdo kompromis nĂ« luftĂ«n e tij pĂ«r tĂ« rimarrĂ« pushtetin, kjo dihet. Por Shteti nuk mund tâi japĂ« edhe njĂ« herĂ« imunitet. PĂ«rpjekja e vetme pĂ«r grusht shteti nĂ« ShqipĂ«rinĂ« moderne Ă«shtĂ« ajo e 14 shtatorit 1998, kur Berisha shkaktoi njĂ« kryengritje tĂ« armatosur, pĂ«r tĂ« cilĂ«n parashikohet burgim i pĂ«rjetshĂ«m, por pĂ«r tĂ« cilĂ«n SPAK-u nuk pati guximin tĂ« hetojĂ«, duke pretenduar nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« rreme se vepra ishte parashkruar. Sot, hedhja e bombave molotov ndaj policĂ«ve nuk Ă«shtĂ« mĂ« njĂ« protestĂ« e zhurmshme: Ă«shtĂ« njĂ« tentativĂ« vrasjeje qĂ« nuk mund tĂ« mbetet pa u ndĂ«shkuar.
Nëse Berisha vazhdon të gëzojë këtë imunitet të padurueshëm përballë çdo krimi të kryer në emër të etjes së tij për pushtet, atëherë askush nuk ka të drejtë të skandalizohet nëse Belinda Balluku nuk shkarkohet. E vetmja Drejtësi që meriton respekt, ne fakt, është ajo që është vërtet e barabartë për të gjithë.