Nga Ylli Pata
Tashmë, pas gati dy muaj të protestave që nisën me incidentin e Zvërnecit, janë arritur të kuptohen shumë gjëra të këtij zhvillimi mjaft të madh në Shqipëri.
Dihet(në fakt prej kohësh) që në Shqipëri ka një pakënaqësi apo frustrim politik prej një pjese të madhe të opinionit publik, i cili nuk u zgjidh me zgjedhjet e 11 majit të 2025-s.
Mazhoranca e madhe në Kuvend e socialistëve, përveçse hapi një gropë të madhe në mjedisin opozitar, çoi në krizë edhe partitë e reja që u panë si një valvul shkarkimi që mund të çojë në një proces të ri politik.
Aktorët e rinj, që dërguan në Kuvend tezet e dajat, e më pas u përleshën për postin më të parë, dërrmuan shpresën e një pjese të konsiderueshme të qytetarëve, të cilët as nuk kishin votuar për socialistët, e as nuk i duan ata dhe qeverinë e Edi Ramës.
NdĂ«rkaq, pĂ«r njĂ« vit, si pasojĂ« e njĂ« procesi galvanizues tĂ« provokuar nga hetimet e SPAK ndaj zyrtarĂ«ve tĂ« mazhorancĂ«s, krijuan njĂ« situatĂ« problematike edhe nĂ« gjirin e socialistĂ«ve. Prej tĂ« cilĂ«ve dolĂ«n mĂ« pas edhe personazhe qĂ« nisĂ«n tâi trajtonin publikisht kĂ«to pakĂ«naqĂ«si e frustrime.
Por e gjitha kjo panoramĂ« nuk Ă«shtĂ« tjetĂ«r veçse njĂ« dialektikĂ« âovvioâ kur thonĂ« italianĂ«t. NĂ« mandatin e katĂ«rt tĂ« njĂ« mazhorance tĂ« fortĂ« nĂ« numra dhe tĂ« njĂ« opozitĂ« tĂ« dobĂ«t nĂ« narrativĂ«, karakter dhe fytyrĂ« pĂ«rfaqĂ«suese, ishte e pritshme njĂ« periudhĂ« frustruese dhe tranzicionale politikisht.
MegjithatĂ«, koha siç thotĂ« poema e famshme, apo âfatiâ solli nĂ« skenĂ« njĂ« mundĂ«si qĂ« i gjithĂ« komuniteti i madh anti-Rama nĂ« ShqipĂ«ri, zor se do ta ketĂ« mĂ« njĂ« tĂ« dytĂ«, nĂ« kĂ«tĂ« mĂ«nyrĂ«.
Disa faktorë të rëndësishëm e madhorë jashtë Shqipërisë investuan fort krijimin e një skene revolucioni në Tiranë.
Flamingo Revolution, një brand që i shtohet revolucioneve me ngjyra e me stinë që i kemi parë shumë që prej dekadave në shumë vende të botës, kryesisht asaj të dytë e të tretë(sipas renditjes së kryetarit Mao-Teoria e tri botëve).
Një revolucion anti-Trump në Shqipëri, ishte një skenë perfekte për opozitën amerikane, përkatësisht fraksionit më majtist të saj, por edhe të majtën europiane, që është pjesë korporative e këtij lobimi politik global.
Ndaj dhe mediat liberale të mëdha amerikane; që nga CNN, Reuters, Politico, New York Times e shumë tituj të tjerë televizionesh, platformave online e shtypi të shkruar i dhanë ballinat e tyre Flamingo Revolution në Tiranë.
Ku pankartat e krijuara me mjaft mjeshtëri kundër Ivanka Trump e Jared Kushner, ishin skenografia e ëmbëlsuar me maskotat e shpendit delikat që rri me një këmbë.
NdĂ«rkaq, njĂ« tjetĂ«r lob i fuqishĂ«m dhe i rĂ«ndĂ«sishĂ«m, ai i islamit politik qĂ« ka referencĂ«n nĂ« Turqi, shfrytĂ«zoi rastin ta kthejĂ« TiranĂ«n nĂ« skenĂ«n e âluftĂ«s fataleâ me Izraelin e Benjamin Netanyahu-t.
Shto kĂ«tu edhe iranianĂ«t qĂ« pĂ«rdornin propagandĂ«n lego ndaj âsatanaitâ qĂ« i urojnĂ« vdekje 24/orĂ« nĂ« 7 ditĂ«; revolucioni i TiranĂ«s hynte nĂ« lojĂ« me âfaktorin e jashtĂ«mâ nĂ« xhep. I duhej vetĂ«m tĂ« pĂ«rgatisnin kushtet e brendshme qĂ« revolucioni tĂ« piqej e tĂ« farkĂ«tonte nĂ« kudhrĂ«n e tij bijat e bijtĂ« e tij mĂ« tĂ« rinj, pĂ«r tâja prezantuar popullit qĂ« mezi e pret âShqipĂ«rinĂ« e Reâ.
E cila u paraqit në fillim si një lëvizje me shije, gjithë elegancë e civilizim, shoqëruar me aksione paralele, që edhe pse faulle politike, ngjitën prej qyetarisë.
Ku fëmijë të protestuesve vizatonin në kartone të mëdhenj me bojna, poshtë zyrës së kryeministrit piktor, që skrivaninë e ka plot me bojna e ku i zografis në fletët A4 e shkresat e shtetit.
Edhe pse njĂ« fantazi pak kĂ«rcitĂ«se, kreativiteti sĂ« bashku me metaforat e gjetura, i dha sĂ«rish njĂ« shtysĂ« âkrijimit tĂ« kushteve tĂ« brendshmeâ.
NĂ« ditĂ«t e para, nĂ« podiumin e ngritur jo pa gjetje; njĂ« shkallĂ« shtĂ«pie qĂ« pĂ«rdoret pĂ«r rregullime, u ngjitĂ«n disa vajza simpatike e djem tĂ« edukuar. QĂ« sollĂ«n deklamimin e revolucionit: TĂ« mos shitet ShqipĂ«ria! DomethĂ«nĂ« jo oligarkĂ«ve qĂ« ka thĂ«nĂ« Bernie Sanders, socialisti multimilioner amerikan, qĂ« prezantoi kĂ«tĂ« pranverĂ« nĂ« EuropĂ«, gjithĂ« bujĂ« librin âOligarkiaâ, nga i cili po fiton edhe shumĂ« miliona tĂ« tjerĂ«.
Duket se âaktorĂ«tâ fillestarĂ« vinin nga shtrati aktivist i revolucionarĂ«ve qĂ« mbruhen nĂ« katedrat mĂ« tĂ« mira tĂ« universiteteve europiane. QĂ« Ă«shtĂ« kthyer njĂ« totem, thuajse nga fillimi i shekullit XX. Edhe El Comandante Che, nga katedrat universitare doli, shoku (Fadil) Fidel po ashtu, Mandela e gjithĂ« krerĂ«t e politikĂ«s sĂ« majtĂ« europiane ndĂ«r vite. Madje, edhe tĂ« djathtĂ«t.
Shumë nga të cilët, sot konsiderohen si puthadorë të oligarkisë nga të rinjtë e universiteteve. Edhe kjo është një gjë që ndodh e ka ndodhur gjithkund.
Mjafton të kujtojmë tortën e hedhur me dhunë në fytyrën e Joshka Fisherit nga revolucionarët gjermanë në 1999, kur kishte përkrahur bombardimin e NATO-s ndaj Serbisë.
MajtistĂ«t filorusĂ« tĂ« âGrune Parteiâ e quajtĂ«n shokun Joshka, âshĂ«rbĂ«tor i Yanky-veâ, por zv.kancelari gjerman, me fytyrĂ«n e pĂ«rgjakur u pĂ«rgjigj flakĂ« pĂ«r flakĂ« se po mbronte tĂ« drejtat e njĂ« populli qĂ« po masakrohet live nĂ« tv, e revolucionarĂ«t po mbĂ«shtesnin njĂ« tiran-pĂ«rbindĂ«sh si Sllobodan Milosheviqi.
Por âtema e rĂ«ndĂ«â e revolucionarĂ«ve tanĂ« iku shpejt. NĂ« shkallĂ«n e bĂ«rĂ« tĂ« famshme World Wide, doli njĂ« mesoburrĂ« me bishtalec qĂ« lexoi 5 pikat drejtuar Edi RamĂ«s.
Ky personazh i kishte mbushur televizionet si ekspert e gjeostrateg me muaj e me muaj(askush sâe di se si e pse), duke sulmuar AmerikĂ«n, Izraelin, hebrenjtĂ« e glorifikuar gardistĂ«t revulucionarĂ« tĂ« PastaranĂ«ve famĂ«kĂ«qinj, qĂ« kanĂ« firmosur tmerre nĂ« tĂ« gjithĂ« botĂ«n. Kreu i GardĂ«s Revolucionare Ahmad Vahidi, Ă«shtĂ« i dĂ«nuar si organizator i bombĂ«s ndaj qendrĂ«s hebraike tĂ« Buenos Aires-it nĂ« 1994, ku vdiqĂ«n 85 persona civilĂ« e u plagosĂ«n 300 tĂ« tjerĂ«. NdĂ«rkohĂ« Hezbullahu konsiderohej njĂ« ushtri perfekte, e Hamasi konsiderohej si UĂK-ja. Po pĂ«rveç kĂ«tyre kumbullave, pĂ«rsĂ«riste nĂ«pĂ«r panele se kryeministri aktual hiqet vetĂ«m me plumb.
Nejse, pentalogu i lexuar prej këtij personazhi dihet tashmë; të largohet Edi Rama, të vendoset qeveria teknike, të ndryshohet kushtetuta etj etj.
Dokument, i cili u lexua e vijon të lexohet edhe sot. Po kush e ka hartuar atë dokument? Pasi siç dihet protesta nuk ka kokë, e nuk ka pasur mundësinë, dëshirën, po as vullnetin që të ngrejë një lidership.
Arsyet e shkaqet e kĂ«saj rrumujĂ« mĂ« vete janĂ« analizuar, por ende nuk dihet, as nuk Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« publikÄ, kush e ka ideuar LetrĂ«n me 5 pika? Se nĂ« thelb ajo as nuk u miratua nga dikush, apo pranua. Thjesht u lexua, po kush e hartoi, ideja e kujt ishte?
Deri tani nuk e thotë kush, por pikërisht nëse zbulohet kjo enigmë, del në pah edhe misteri i fundit, që shpjegon shumë nga metamorfoza e një revolucioni që ka qëndruar me një këmbë si flamingoja që ditën e parë, edhe pse ka pasur shumë koka.
Login
