Negociatorët ukrainas dhe rusë u takuan në Abu Dhabi për të trajtuar çështjen jetike të territorit, pa asnjë shenjë kompromisi, ndërsa sulmet ruse e zhytën Ukrainën në krizën e saj më të thellë energjetike të luftës katërvjeçare.

Kievi është nën presion në rritje nga SHBA-të për të arritur një marrëveshje paqeje në luftën e shkaktuar nga pushtimi i Rusisë qe nga shkurti 2022, me Moskën që kërkon që Kievi të lëshojë të gjithë zonën e saj lindore industriale të Donbasit përpara se të ndalojë luftimet.

Presidenti ukrainas Volodymyr Zelenskiy tha se mosmarrëveshja territoriale do të jetë një përparësi kryesore e bisedimeve në Emiratet e Bashkuara Arabe.

Bisedimet, që pritet të zgjasin dy ditë, zhvillohen në një sfond të sulmeve të intensifikuara ruse në sistemin energjitik të Ukrainës, të cilat kanë ndërprerë energjinë elektrike dhe ngrohjen në qytete të mëdha si Kievi, ndërsa temperaturat janë nën zero gradë.

Gazetari Arbër Hitaj, i ftuar në emisionin “3D” në RTSH, ka analizuar domethënien gjeopolitike të nismës së re për “Bordin e Paqes”, duke e vendosur atë përballë krizës së besimit që ka përfshirë Organizatën e Kombeve të Bashkuara.

Sipas Hitaj, ky zhvillim është një lajm pozitiv si për Shqipërinë, ashtu edhe për Kosovën, veçanërisht duke parë dështimin e OKB-së për t’u reformuar pas rënies së Murit të Berlinit dhe shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik.

Hitaj argumentoi se OKB-ja ka humbur rolin e saj si ndërmjetësues efikas, duke u përfshirë shpesh në skandale financiare dhe duke dështuar në zgjidhjen e konflikteve.

“Ka pasur dhe skandale financiare. Një test ishte p.sh. konflikti mes Kamboxhias me Tajlandën. OKB nuk bëri asnjë ndërmjetësim, u desh ndërhyrja e Trump. Kritika ka pasur dhe për disa organizata të OKB-së në Gaza,” theksoi gazetari.

Kosova e barabartë në tryezë

Pika më e fortë e analizës së Hitajt ishte përfitimi diplomatik i Kosovës. Sipas tij, pjesëmarrja në Bordin e Paqes i jep Prishtinës atë që OKB-ja ia mohon: barazinë në tavolinë.

“Edhe Kosova do ulet si e barabartë. Është një njohje de facto që i jepet Kosovës, pasi në OKB ende nuk njihet. Është një akt simbolik dhe diplomatik njohjeje. Kjo për Kosovën është kapërcim i madh pozitiv,” u shpreh ai.

Për sa i përket Shqipërisë, Hitaj e vlerësoi si një zhvillim pozitiv faktin që vendi është ndër themeluesit e këtij Bordi në Ballkan, duke siguruar vëmendjen e SHBA-së. Ai sqaroi se kjo nismë nuk bie ndesh me aspiratën evropiane.

“Shqipëria mund të jetë dhe në Bord dhe të aspirojë për në BE. Të kesh vëmendjen e SHBA është pozitive,” përfundoi Hitaj, duke shtuar se nisma është ende në hapat e parë dhe mbetet për t’u parë se çfarë forme përfundimtare do të marrë.

Ministri i Turizmit, Kulturës dhe Sportit, Blendi Gonxhja, zhvilloi sot në 23 janar një takim me kryetarin e Bashkisë së Madridit, José Luis Martínez-Almeida, gjatë pjesëmarrjes së tij në Panairin Ndërkombëtar të Turizmit #FITUR në Madrid, një nga ngjarjet më të mëdha dhe më prestigjioze në fushën e turizmit në botë.

Takimi mes dy zyrtarëve u fokusua në bashkëpunimin ndërkombëtar për promovimin e turizmit, shkëmbimin e përvojave dhe mundësive për zhvillimin e projekteve të përbashkëta, që mund të sjellin përfitime të ndërsjella për Shqipërinë dhe Spanjën.

“Kënaqësi të takoja Kryetarin e Bashkisë së Madridit, José Luis Martínez-Almeida, gjatë #FITUR, në një panair lider që mbetet një platformë kyçe për dialogun dhe bashkëpunimin ndërkombëtar në fushën e turizmit”, shkruan Gonxhja në rrjetet sociale.

Ky takim vjen në një moment kur Shqipëria synon të rrisë prezencën e saj në tregjet ndërkombëtare të turizmit dhe të promovojë destinacionet e saj kulturore, historike dhe natyrore si një alternativë atraktive për turistët nga Evropa dhe më gjerë. Zyrtarët e të dy vendeve diskutuan gjithashtu mundësitë për organizimin e aktiviteteve kulturore të përbashkëta, shkëmbimin e eksperiencave në menaxhimin e destinacioneve turistike dhe nxitjen e turizmit urban dhe kulturor.

Administrata e Presidentit Donald Trump po shqyrton një nga lëvizjet më agresive të dekadave të fundit ndaj Kubës: vendosjen e një bllokade të plotë detare për të ndaluar çdo import nafte në ishull.

Lajmi, i bërë i ditur nga burime për mediat amerikane, sinjalizon një përshkallëzim të shpejtë të strategjisë së Uashingtonit për të nxitur ndryshimin e regjimit në Havanë përmes “asfiksisë” ekonomike.

Rubio, arkitekti i linjës së ashpër

Sipas burimeve të informuara, kjo iniciativë mbështetet fuqishëm nga Sekretari i Shtetit, Marco Rubio, i njohur për qëndrimet e tij radikale ndaj qeverisë kubane. Brenda administratës, energjia po shihet si “pika e dobët” që mund të çojë në rrëzimin e regjimit.

“Energjia është mjeti për të mbytur dhe shkatërruar regjimin kubanez,” deklaroi një nga burimet për Politico, duke bërë të qartë se qëllimi është paralizimi total i funksionimit të shtetit komunist.

Përtej bllokadës me Venezuelën

Nëse miratohet, ky hap do të ishte shumë më i rëndë se sanksionet e shpallura vetëm një javë më parë, të cilat ndalonin specifikisht importet e naftës që Kuba merrte nga Venezuela. Një bllokadë e plotë detare do të nënkuptonte përdorimin e forcave ushtarake detare të SHBA-së për të ndaluar çdo anije çisterne, pavarësisht origjinës, që tenton të ankorohet në portet kubane.

Deri më tani, Presidenti Trump nuk ka marrë një vendim përfundimtar, por opsioni i bllokadës mbetet në tavolinë si një mjet presioni ekstrem. Kritikët paralajmërojnë se një lëvizje e tillë mund të shkaktojë një krizë humanitare të paprecedentë në ishull, ndërsa mbështetësit e shohin si rrugën e vetme për t’i dhënë fund diktaturës shumëvjeçare.

Gjykata e Masave Shtrënguese në Sion ka marrë vendimin e diskutueshëm për të liruar nga qelia Jacques Moretti-n, pronarin e hotelit “Constellation” në Crans-Montana, vendi ku humbën jetën 40 persona gjatë natës së ndërrimit të viteve.

Vendimi, i marrë mbrëmjen e sotme (23 Janar 2026), ka shkaktuar reagime të ashpra diplomatike nga Italia, pasi një pjesë e madhe e viktimave ishin shtetas italianë.

Liria me 200 mijë franga

Gjykatësit vendosën se Moretti mund të hetohet në gjendje të lirë pas pagesës së një garancie pasurore prej 200,000 frangash zvicerane. Sipas burimeve gjyqësore, shuma u pagua nga një “mik i ngushtë” i të akuzuarit, i cili ka kërkuar të mbetet anonim.

Gjykata argumentoi se rreziku i arratisjes është rivlerësuar dhe mund të menaxhohet përmes masave të tjera shtrënguese, duke refuzuar kërkesën e Prokurorisë për t’i vendosur byzylyk elektronik. Masat e vendosura përfshijnë:

Ndalimin absolut të largimit nga Zvicra.

Dorëzimin e pasaportës dhe dokumenteve të identitetit.

Detyrimin për t’u paraqitur çdo ditë në stacionin e policisë.

Hetimet për masakrën

Jacques Moretti dhe bashkëshortja e tij, Jessica Maric, janë nën hetim për vepra të rënda penale: vrasje të shumëfishtë, plagosje dhe zjarrvënie. Prokuroja e Përgjithshme e Valais, Beatrice Pilloud, konfirmoi se për momentin vetëm menaxherët janë nën hetim, por rrethi mund të zgjerohet. Deri më tani, rreth 130 persona (të plagosur dhe familjarë të viktimave) janë regjistruar si palë civile në proces.

Zemërim në Romë: “Fyerje për viktimat”

Lajmi i lirimit të Morettit është prituri me indinjatë të thellë nga qeveria italiane.

Kryeministrja Giorgia Meloni reagoi ashpër në rrjetin social “X”:

“Jam e indinjuar nga lajmi. E konsideroj një fyerje për kujtimin e viktimave të tragjedisë së Vitit të Ri dhe për familjet e tyre që vajtojnë. Qeveria italiane do t’i mbajë përgjegjëse autoritetet zvicerane.”

Në të njëjtën linjë ishte edhe Zv/Kryeministri Antonio Tajani, i cili e cilësoi vendimin si një “zemërim të vërtetë ndaj dhimbjes së familjeve”, ndërsa lideri i Lega-s, Matteo Salvini, postoi foton e pronarëve të hotelit me diçiturën e shkurtër: “Turp!”.

Nga Gordon Brown, Project Syndicate

Vendimi i Presidentit Donald Trump për t’i tërhequr Shtetet e Bashkuara nga 66 organizata ndërkombëtare synon, në dukje, të shkurtojë shpenzimet e panevojshme, por përfshirja e agjencive që mbështesin vajzat dhe gratë nënvizon arbitraritetin dhe ndjesinë e hakmarrjes pas një hapi të tillë. Pasojat për njerëzit në mbarë botën do të jenë shkatërrimtare.

Më 27 janar, tërheqja e dytë e Presidentit amerikan Donald Trump nga Marrëveshja e Parisit për klimën do të hyjë përfundimisht në fuqi. Kjo vjen pas njoftimit të tij më 7 janar se Shtetet e Bashkuara do të largohen edhe nga 66 organizata të tjera ndërkombëtare, përfshirë 31 entitete të Kombeve të Bashkuara dhe 35 organizma jashtë OKB-së, të cilat administrata Trump i konsideron tashmë të papranueshme.

Asnjëherë më parë një udhëheqës kombëtar nuk i ka prerë në shkallë të tillë lidhjet me komunitetin ndërkombëtar brenda një muaji të vetëm. Po aq e paprecedentë është edhe deklarata e hapur: “Nuk kam nevojë për të drejtën ndërkombëtare”, siç u shpreh Trump gjatë një intervistë për New York Times disa javë më parë. Ai shtoi se vetëm ai do të luante rolin e arbitrit për të vendosur se kur këto kufizime do të zbatoheshin për SHBA-në dhe se pushteti i tij do të kufizohej vetëm nga “moraliteti i tij”.

Groenlanda, me të drejtë, është kthyer në një çështje shqetësuese për shkak të kërcënimeve amerikane për ta marrë atë. Por kjo anashkalon faktin se ndërkaq njerëz po vdesin si pasojë e brutalitetit amerikan. Gjatë vitit të kaluar, administrata Trump shkurtoi ndjeshëm fondet për ndihmën humanitare globale dhe programet shëndetësore, gjë që, sipas Qendrës për Zhvillim Global, ka gjasa të rezultojë në rreth një milion vdekje më shumë çdo vit. Një studim i Institutit të Shëndetit Global të Barcelonës dhe organizatave të tjera zbuloi se shkurtimet e ndihmës nga SHBA-ja dhe Evropa së bashku mund të shkaktojnë deri në 22.6 milionë vdekje shtesë – përfshirë 5.4 milionë fëmijë nën moshën pesë vjeç – në vendet në zhvillim deri në vitin 2030. Duke qenë se zhvillimet e fundit nënkuptojnë shkurtime edhe më të thella të mbështetjes ndërkombëtare, këto shifra me siguri do të duhet të rishikohen në rritje.

Sigurisht, e dinim tashmë se administrata do të vinte në shënjestër institucione globale si UNESCO, Organizata Botërore e Shëndetësisë, Agjencia e OKB-së për Refugjatët, Agjencia e OKB-së për Ndihmën dhe Punët për Refugjatët Palestinezë në Lindjen e Afërt, si dhe Fondi i Kombeve të Bashkuara për Popullsinë (UNFPA). Por, mbi të gjitha tani e dimë se Amerika do të bëhet vendi i parë që braktis vetë kornizën për arritjen e marrëveshjeve mbi ndryshimet klimatike, Konventën Kornizë të OKB-së për Ndryshimet Klimatike, nga e cila do të dalë pas një viti.

Ndërkohë, askush nuk duhet të dyshojë se mandati i Bordit të ri të Paqes të Trumpit do të ketë pasoja të mëdha. Kjo përpjekje për të ofruar një alternativë ndaj përpjekjeve të OKB-së për paqebërje dhe paqeruajtje, të cilat vazhdimisht kanë qenë të nënfinancuara, përfaqëson një ndryshim madhor në politikën e kahershme amerikane.

Sulmi ndaj agjencive të përkushtuara ndaj sundimit ndërkombëtar të ligjit, nga i cili Amerika ka përfituar prej kohësh – përfshirë Komisionin e së Drejtës Ndërkombëtare, Komisionin e Venecias të Këshillit të Evropës, Institutin Ndërkombëtar për Demokraci dhe Asistencë Zgjedhore, si dhe Institutin Ndërkombëtar për Drejtësi dhe Sundimin e Ligjit – ndjell lajme të këqija rreth ligjshmërisë së veprimeve të ardhshme të SHBA-së. Kjo duket gjithashtu shumë larg shpjegimit zyrtar se qëllimi është ulja e shpenzimeve dhe kundërshtimi i agjendës “ëoke”.

Dalja nga agjencitë që mbështesin barazinë gjinore dhe mbrojtjen e të drejtave të vajzave dhe grave vështirë se mund të justifikohet duke i etiketuar ato si “programe ideologjike” në kundërshtim me sovranitetin amerikan, siç thuhet në deklaratën zyrtare. Duhet pyetur se si një agjenci si UN Women mund të konsiderohet “e panevojshme” dhe “shpërdoruese”, kur ajo ka ndihmuar më shumë se 80 vende të hartojnë buxhete të ndjeshme ndaj gjinisë dhe kur agjencia e saj motër, UNFPA, mbështet shëndetin amësor.

Vendimi për t’u tërhequr nga entitete brenda sistemit të OKB-së që fokusohen te mbështetja e vajzave dhe grave viktima të luftërave civile, ndryshimeve klimatike dhe krizave të tjera shkon drejt hakmarrjes së pastër. Këto përfshijnë Education Cannot Ëait (të cilin unë e kam drejtuar më parë), një fond që u siguron arsim miliona fëmijëve refugjatë; Zyrën e Përfaqësuesit Special të Sekretarit të Përgjithshëm për Dhunën Seksuale në Konflikt (OSRSG-SVC); dhe Përfaqësuesin Special të Sekretarit të Përgjithshëm për Dhunën ndaj Fëmijëve (SRSG-VAC). Nëse këto organizata nuk financohen mjaftueshëm, disa nga gratë dhe vajzat në gjendje më vulnerabël në botë do të përballen me rrezik më të lartë dhune dhe vdekshmërie amësore.

“Është e papranueshme  ti’u dërgojmë këtyre institucioneve gjakun, djersën dhe pasurinë e popullit amerikan, kur kanë pak ose aspak rezultate,” shpjegoi Sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio. Por të pretendosh se qytetarët amerikanë janë ata që vuajnë nga agjencitë e përqendruara në lehtësimin e vuajtjeve të vajzave dhe grave në vendet me të ardhura të ulëta është krejtësisht e pasinqertë. Kjo sugjeron se njohja nga Deklarata e Pavarësisë e “jetës, lirisë dhe kërkimit të lumturisë” si të drejta të patjetërsueshme ende vlen vetëm për burrat.

Këto agjenci – OSRSG-SVC dhe UN ËWomen – financojnë strehimore, ofrojnë ndihmë ligjore dhe mbështetje psikosociale për gratë e cenueshme. Ato punojnë për t’i dhënë fund martesave të minorenëve dhe gjymtimit gjenital të detyruar. Në shumë zona konflikti në botë, gratë e zhvendosura do të humbasin tani aksesin në hapësira të sigurta, në një kohë kur raportet tregojnë se dhuna seksuale e lidhur me konfliktin u rrit me 25% nga viti 2023 në 2024.

Duke e parë mbrojtjen e fëmijëve si thelbësore për arritjen e Objektivave të Zhvillimit të Qëndrueshëm të OKB-së deri në vitin 2030, SRSG-VAC punon krah për krah me OBSH-në për të përmirësuar rezultatet shëndetësore për gratë dhe fëmijët. Në mënyrë të ngjashme, UNFPA dhe OBSH financojnë nisma që synojnë të ulin përhapjen e HIV-it, një nga shkaqet kryesore të vdekjes te gratë dhe vajzat në moshë riprodhuese.

Ky sulm ndaj të drejtave shkon përtej mbrojtjes së sigurisë dhe shëndetit të grave. Arsimi i vajzave do të pësojë një nga goditjet më të mëdha dhe më të rënda. Numri i vajzave jashtë shkollës – tashmë 122 milionë në mbarë botën – do të rritet, duke shkaktuar efekte zinxhir. Për shembull, Education Cannot Ëait bashkëpunon me UNICEF-in për të siguruar shkollimin e vajzave në shtete të brishta, jo vetëm për t’u dhënë atyre më shumë mundësi për të lulëzuar, por edhe për të parandaluar martesat e hershme të detyruara.

Administrata Trump gabimisht supozon se amerikanët dhe shtetasit e huaj mbështesin çmontimin e organizatave ndërkombëtare. Por shumica dërrmuese e njerëzve duan që vendet të punojnë së bashku për të adresuar problemet e përbashkëta. Në një sondazh të fundit të opinionit publik, i zhvilluar në 34 vende që mbulonin çdo rajon, më shumë se 90% e të anketuarve thanë se bashkëpunimi ndërkombëtar ishte thelbësor për shëndetin global, mbrojtjen e të drejtave të njeriut dhe parandalimin e konflikteve. Vetëm 5–6% e të anketuarve, dhe jo më shumë se 7% në asnjë rajon, besojnë – siç duket se beson administrata Trump – se një bashkëpunim i tillë është “në përgjithësi humbje kohe dhe burimesh”.

Për më tepër, në kundërshtim me raportet për skepticizëm në rritje ndaj multilateralizmit, të anketuarit shpesh shprehën më shumë besim te organizatat ndërkombëtare sesa te qeveritë e tyre. Besimi te OBSH-ja qëndron në 60% globalisht (duke u rritur në 85% në Afrikën Subsahariane), ndërsa besimi te OKB-ja është 58%.

Gjasat janë q rezultatet do të ishin të ngjashme nëse të anketuarit do të pyeteshin për vlerën e organizatave ndërkombëtare që promovojnë mundësitë për vajzat dhe gratë, të cilat janë themeli i një bote më të mirë. Braktisja e vajzave dhe grave, veçanërisht në kontekste krize, nuk është maturi financiare; kostot ekonomike do të rëndojnë për vite, në mos për dekada dhe breza. Është një dështim moral spektakolar dhe na turpëron të gjithëve.

Juristi Neritan Alibali, i ftuar në emisionin “3D” të Alban Dudushit në RTSH, ka bërë një analizë të detajuar të zhvillimeve të fundit rreth “Bordit të Paqes” dhe marrëdhënies së Kryeministrit Edi Rama me administratën e re amerikane të Donald Trump.

Sipas Alibalit, rikthimi i Ramës në qendër të vëmendjes ndërkombëtare nuk është i rastësishëm, por rezultat i një lëvizjeje të mirëllogaritur lobimi, që vjen pas një periudhe ku opozita kishte fituar terren për shkak të skandaleve qeveritare.

Alibali vlerëson se Rama ka arritur të shfrytëzojë lidhjet personale për të siguruar qasje te Trump.

“Duke e veçuar çështjen nga folklori dhe teoritë konspirative, Rama ka lëvizur leva të lobimit të nivelit të lartë dhe ka arritur të puqë ftesën nga Trump me vizitën e vajzës së tij,” u shpreh juristi.

Analisti theksoi se Kryeministri po e përdor këtë moment për kapital politik të brendshëm, duke ironizuar opozitën me premtimin se firmosja e aderimit në Bordin e Paqes do të bëhet në Zyrën Ovale.

“Rama mund të gënjejë vazhdimisht, por me deklarata duke ironizuar opozitën, se do ta firmos në Shtëpinë e Bardhë, po e krijon si spektakël që të përfitojë sa më shumë politikisht,” tha Alibali.

Sipas Alibalit, narrativa e opozitës se Rama “u ndalua të firmoste” është e dobët.

“Nëse e firmos Bordin e Paqes në Shtëpinë e Bardhë, është një lloj triumfalizmi i tij, një lloj fitoreje e Ramës. I takon opozitës që të ridimensionojë qëndrimin e saj ndaj Ramës dhe administratës amerikane,” përfundoi Alibali.

Një aksident ka ndodhur mbrëmjen e kësaj të premteje në qytetin e Beratit, ku dy makina njëri tip ‘Mercedes Benz’ dhe tjetri tip ‘Toyota’, janë përplasur me njëra-tjetrën.

Si pasojë e aksidentit janë plagosur lehtë çifti i bashkëshortëve që udhëtonin në mjetit tip ‘Benz’, të cilët janë transportuar drejt Spitalit Rajonal Berat, për të marrë mjekim.

Në vendngjarje kanë shkuar forcat e Policisë Rrugore, që po kryejnë edhe këqyrjen e vendit të aksidentit, për të përcaktuar dinamikën dhe shkaqet e tij.

Partia Demokratike do të dalë sërish në protestë ditën e nesërme, 24 Janar, në Tiranë, në një tubim që pritet të nisë në orën 17:00 përpara Kryeministrisë.

Politologu Ermal Hasimja tha se pritet një formë shprehjeje e rëndësishme e opozitës.

Në një lidhje të drejtpërdrejtë në edicionin qendror të lajmeve në televizionin kombëtar Vizion Plus me moderator Erion Zeqiraj, z.Hasimja deklaroi se sfida kryesore e opozitës është që të jetë bindëse, frymëzuese dhe mobilizuese te vetë aktivistët dhe militantët e saj, e pastaj te elektorati në tërësi.

Sipas politologut, e vetmja zgjidhje në situatën ku ndodhet PD-ja, është bashkëpunimi midis partive të ndryshme të opozitës.

Ermal Hasimja u ndal dhe tek ftesa e Presidentit Donald Trump për Kryeministrin Edi Rama, duke e cilësuar si një ftesë automatike e shpërndarë me të njëjtën formë dhe përmbajtje në rreth 100 vende të ndryshme.

INTERVISTA E PLOTË:

Nesër Partia Demokratike dhe opozita do të zhvillojnë një protestë për të kërkuar largimin e Kryeministrit Edi Rama dhe numrit dy të qeverisë, Belinda Balluku. Ju ishit pjesë e një takimi që Berisha zhvilloi me shoqërinë civile dhe biznesin për organizimin e kësaj proteste. A besoni se kjo protestë do të arrijë qëllimin?

Ermal Hasimja: Unë kam qenë në të gjitha tryezat, përfshirë edhe protestat dhe takimet e Adriatik Lapajt. Kam shkuar vazhdimisht sepse mendoj që është e rëndësishme që e gjithë kjo energji e shpërndarë e opozitës të koordinohet dhe të bashkëpunohet. Për sa i përket protestës që pritet, mendoj se është natyrisht një formë shprehjeje e rëndësishme e opozitës, duke pasur parasysh që ajo nuk i ka të gjitha mundësitë e garantuara demokratikisht në parlament. Kjo është një mënyrë për të ngritur dhe për të trashur zërin, gjë që bëhet përmes elementit të numrave. Vetë PD-ja e ka vendosur këtë si bast tashmë, nuk janë më protestat e zakonshme të së hënave, por pritet një angazhim i madh dhe ka pritshmëri të larta nga vetë Partia Demokratike.

Ju kishit idenë e vendosjes së 200 çadrave para Kryeministrisë. A besoni se një protestë mjafton apo duhet një lëvizje e qëndrueshme? A janë numrat domethënës në këtë protestë të nesërme, apo është më domethënëse një vazhdimësi e protestave?

Ermal Hasimja: Argumenti im ishte se te çështja e protestës ndaj qeverisë dhe protestimit në tërësi, nuk është thjesht çështje kreativiteti. Nëse do të ishte puna vetëm për kreativitet, mund të marrësh 200 çadra kampingu e t’i vendosësh para Kryeministrisë, duke bërë atë që bën Lapaj por në përmasa më të mëdha, meqenëse PD-ja e ka atë mundësi. Por çështja nuk është thjesht këtu. Sfida kryesore e opozitës nuk është gjetja e një ideje gjeniale që të komunikojë në mënyrën e duhur, sfida është që të jetë bindëse, frymëzuese dhe mobilizuese, në radhë të parë te vetë aktivistët dhe militantët e saj, e pastaj te elektorati në tërësi. Ky ishte sugjerimi im, një konkluzion në të cilin arrijnë edhe të tjerët. Kjo rrugë nuk është e thjeshtë dhe është relativisht e gjatë. Gjërat kanë arritur në këtë pikë për shkak të një rutine dhe disa arsyeve të forta, për të zgjidhur problemin, duhen zgjidhur edhe këto arsye. Shpresoj që PD-ja dhe opozita shqiptare në tërësi t’ia dalin të jenë më frymëzuese dhe bindëse.

Z.Hasimja, a është kjo opozitë, Partia Demokratike, frymëzuese sot? Duke pasur parasysh edhe protestat e veçuara, si ato të z.Lapaj apo z.Shehaj, a mos duhet të ishin edhe këto të bashkuara në një opozitë të fortë për të arritur qëllimin e largimit të Edi Ramës?

Ermal Hasimja: Bashkimi është fjalë e madhe, sepse bëhet fjalë për parti politike që kanë interesa të ndryshme në një pjesë, por kanë edhe objektiva të përbashkët. Prandaj unë do të përdorja konceptin e bashkëpunimit dhe jo të bashkimit. Mendoj se bashkëpunimi është i domosdoshëm dhe duhet të ndodhë patjetër. Çdo lloj strategjie brenda partive të opozitës që parasheh tkurrjen, zhdukjen apo eklipsimin e të tjerëve për të mbetur i vetëm me legjitimitetin dhe peshën e opozitës, është një strategji sa e pamundur, aq edhe afatgjatë. E vetmja zgjidhje në këtë rast është bashkëpunimi midis partive të ndryshme të opozitës. Ky është qëndrimi që kam pasur prej kohësh dhe vazhdoj t’a përsëris.

Një nga tezat kryesore të PD-së ka qenë se Kryeministri Edi Rama ka humbur mbështetjen e SHBA-së dhe administratës së Presidentit Donald Trump. A tregoi të kundërtën ftesa që Kryeministri mori për të qenë pjesë e Bordit të Paqes?

Ermal Hasimja: Jo, ajo ftesë për Ramën ishte një ftesë automatike e shpërndarë me të njëjtën formë dhe përmbajtje në rreth 100 vende të ndryshme. Është një ftesë që nuk ka lidhje me situatën në Shqipëri dhe nuk përmban ndonjë lloj legjitimiteti. Nëse duam të kuptojmë qëndrimin e SHBA-së, mjafton të shohim deklaratat e përfaqësueses kryesore amerikane sot në Shqipëri. Në çdo aktivitet ajo thotë saktësisht të njëjtën gjë, Shqipëria duhet të luftojë kundër narkotrafikut dhe korrupsionit. Sidomos narkotrafiku është një problem i madh me baza shqiptare nga mafia shqiptare, i cili përjetohet edhe në SHBA sepse atje është tregu i drogës. Ky është qëndrimi që duhet pasur parasysh.

Dhjetëra milionë amerikanë po përgatiten për një stuhi të fortë dimërore që do të përfshijë Shtetet e Bashkuara, nga Rrafshnaltat e Mëdha në zonat qendrore deri te metropolet e Bregut Lindor, e shoqëruar nga fenomene të rrezikshme moti.

Shërbimi Kombëtar i Motit i SHBA-së (NWS) paralajmëroi sot se stuhia do të sjellë reshje të dendura dëbore, akumulim katastrofik të akullit dhe temperatura polare me erëra të rrezikshme, duke e përshkruar si një stuhi të madhe në vëllim dhe të gjatë në kohëzgjatje.

“10 ditët e ardhshme të dimrit do të jenë më të këqijat në 40 vitet e fundit në Shtetet e Bashkuara. Mendoni si të organizoheni, çfarë mund të bëni, dhe kujdesuni për ata që kanë nevojë për ndihmë kjo nuk është shaka” u shpreh meteorologu Ryan Moy.

Ai shtoi se qytetarët duhet të jenë të përgatitur për ndërprerje të zgjatura të energjisë elektrike dhe temperatura jashtë prej -18 gradë Celsius.

Në Teksas, shumë qytetarë kujtojnë stuhinë dimërore të vitit 2021, kur dështimi i rrjetit elektrik la miliona familje pa energji për ditë dhe shkaktoi vdekjen e të paktën 200 personave.

Reshje të dendura dëbore janë regjistruar tashmë në pjesët veriperëndimore të Teksasit dhe Oklahomës. Më shumë se 150 milionë amerikanë janë paralajmëruar për mot të keq, ndërsa të paktën 14 shtete dhe Distrikti i Kolumbias kanë shpallur gjendje të jashtëzakonshme.

Në të njëjtën kohë, rreth 1,800 fluturime për nesër janë anuluar në të gjithë vendin, përfshirë 1,200 fluturime nga dhe për në Dallas, Teksas, sipas faqes FlightAware.

Guvernatorja e Nju Jorkut, Kathy Hochul, u bëri thirrje rreth 20 milionë banorëve që të mos e nënvlerësojnë të ftohtin.

“Pesë ose gjashtë minuta jashtë mund të jenë fjalë për fjalë të rrezikshme për shëndetin tuaj”, tha ajo.

Eksperti i ekonomisë Ergis Sefa tha se vendet e mëdha po riorganizojnë zinxhirët e furnizimit për t’u shkëputur nga Kina, proces që do të prekë edhe BE-në. 

Sipas tij, inteligjenca artificiale dhe robotika do të zëvendësojnë shumë profesione, duke rritur produktivitetin, ndërsa vendet duhet të përshtatin politikat e kapitalit njerëzor. Këto ndryshime, tha ai, pritet të ndihen edhe në Shqipëri brenda 4–5 viteve. 

“Do të ketë një riorientim të zinxhirëve të financimit. Politikat e vendeve të mëdha tentojnë të riorganizojnë zinxhirët e furnizimit për t’u shkëputur nga Kina, tashmë duan t’i kenë më nën kontroll. E njëjta gjë do të ndodhë edhe me BE-në dhe polet e tjera. Procesi i riorientimit nuk do të jetë “business as usual”, por nga ajo që po shohim do të kemi një riorientim të theksuar. 

Shumë drejtues të kompanive botërore e bënë të qartë që në vitet që vijnë pritet që pjesa më e madhe e profesioneve të zëvendësohen nga inteligjenca artificiale ose robotika, pasi kjo do të rrisë produktivitetin për kompanitë. Ndërkohë që mundësia është që ato vende më pak të zhvilluara ose në zhvillim do të bëjnë kapërcime më të mëdha falë AI-së. 

Do të duhet një kujdes i shtuar në politikat e kapitalit njerëzor dhe në orientimin e tregut të punës. Brenda 4–5 viteve, kjo nuk do të jetë e largët as për Shqipërinë.”, tha Sefa. 

“Në vitin 2001, NATO thirri Nenin 5 për herë të parë – dhe të vetmen – në histori”, tha princi, i cili kishte shërbyer në vend, në një deklaratë.

“Kjo do të thoshte që çdo komb aleat ishte i detyruar të qëndronte pranë Shteteve të Bashkuara në Afganistan për të mbrojtur sigurinë tonë të përbashkët. Aleatët iu përgjigjën kësaj thirrjeje .”

Dhe ai vazhdon: “Shërbeva atje. Krijova miq për gjithë jetën atje. Dhe humba miq atje. Vetëm Mbretëria e Bashkuar pati 457 vdekje ushtarake.

”Mijëra jetë ndryshuan përgjithmonë. Nënat dhe baballarët varrosën bijë dhe bija. Fëmijët mbetën pa prindër. Familjet u lanë të mbanin barrën.

“Këto sakrifica meritojnë të kujtohen me ndershmëri dhe respekt, ndërsa të gjithë mbetemi të bashkuar dhe të përkushtuar ndaj mbrojtjes së diplomacisë dhe paqes .”Donald Trump tha në një intervistë për Fox të enjten se “nuk ishte i sigurt” nëse aleanca do të ishte në anën e SHBA-së nëse do të kishte ndonjëherë nevojë për të.

Ai shpjegoi se “nuk kemi pasur kurrë nevojë për ta, nuk kemi kërkuar kurrë asgjë prej tyre” dhe shtoi se “Ata do të thonë se dërguan disa trupa në Afganistan. E bënë dhe qëndruan pak prapa, përtej vijave të frontit”.

BBC i ka kërkuar Shtëpisë së Bardhë sqarime mbi deklaratën e presidentit. “Kontributet e SHBA-së në Aleancë janë të jashtëzakonshme krahasuar me vendet e tjera”, tha zëvendëszëdhënësja Anna Kelly, duke shtuar se premtimi i Trump për të rritur buxhetet e mbrojtjes së vendeve të tjera në 5% “e ndihmon Evropën të marrë përgjegjësi më të madhe për mbrojtjen e saj”.

Dhe sigurisht, ajo kujtoi Groenlandën: “SHBA-të janë i vetmi partner i NATO-s që mund të mbrojë Groenlandën. Presidenti është i vetmi që mund të përparojë interesat e NATO-s atje”, tha Kelly. Një total prej 51 vendesh dërguan trupa në Afganistan. Nga këto, 24 regjistruan viktima.

Shumica e vdekjeve ishin amerikane me një total prej 2,465, të ndjekura nga britanikët me 457 dhe kanadezët me 158. Nëse e përkthejmë numrin e vdekjeve në raport me popullsinë, SHBA-të kishin 7.9 vdekje për milion, Danimarka me 7.7 vdekje, Britania me 7.2 vdekje dhe Estonia me 6.7 vdekje.

Digjet një mjet i parkuar në qytetin e Rrëshenit. Sipas informacioneve paraprake mendohet se zjarri ka qenë aksidental.

Shërbimet e policisë ndodhen në vendngjarje. Konstatohet se mjeti është djegur pjesërisht.

Trump sugjeroi gjithashtu se NATO nuk do ta mbështeste SHBA-në nëse do të kërkohej, duke bërë krahasime me mungesën e tij të shërbimit ushtarak në Luftën e Vietnamit.

“Presidenti gaboi kur minimizoi rolin e trupave të NATO-s, përfshirë forcat britanike në Afganistan. Ne jemi krenarë për sakrificën e tyre”, tha zëdhënësi i Starmer.

Kemi Badenoch, liderja e Konservatorëve, e quajti komentimin “plotësisht të pabazë”, ndërsa Liberal Demokratët kërkuan që ambasadori amerikan të thirrej “për këtë fyerje ndaj trupave britanike.”

Sekretari i Mbrojtjes, John Healey, tha se të rënët duhet të kujtohen si “heronj që dhanë jetën për vendin tonë”. Ish-marin Al Carns i quajti komentet “krejtësisht qesharake” dhe ftoi ata që besojnë në to të takohen me familjet e viktimave.

Edhe veteranë dhe ish-ushtarë britanikë, si Calvin Bailey dhe Ben Obese-Jecty, kritikuan Trump për mosrespektin ndaj sakrificës së trupave britanike dhe të NATO-s.

Trump më parë ishte kritikuar për shmangien e shërbimit në Luftën e Vietnamit dhe tani komentet e tij janë konsideruar si një “fyerje” e kujtimit të ushtarëve të rënë në Afganistan.

SHBA mbetet vendi i vetëm që ka aktivizuar nenin 5 të NATO-s pas sulmeve terroriste të 11 shtatorit 2001.

Nga Mero Baze

E di që askush s’ka nerva të dëgjojë seriozisht mesazhet e Berishës para protestave që thërret, dhe ky është një fat për të. Por nëse thellohesh në ato që thotë, janë të gjitha kundër tij.

Sa herë që Berisha thërret një protestë, përpiqet të gjejë një model proteste që shpreson se motivon pjesëmarrjen. Nëse ja lexoni deklaratat në tridhjetë vitet e fundit që merret me protesta, më së shumti i pëlqejnë protestat e Beogradit. Që prej vitit 1996, kur i bënte thirrje Rugovës të mbështeste protestat e Beogradit e deri sot, gjithmonë u bën thirrje shqiptarëve të frymëzohen prej tyre.

E tillë është edhe thirrja e sotme që të rinjtë të frymëzohen nga protestat e Beogradit dhe Bangladeshit.

Sa për statistikë, prej vitit 1996 e deri te protestat e fundit në Beograd, janë ndërruar 5 presidentë pas Millosheviçit, që ishte bashkëkohës i Berishës, dhe një rezultat i tillë natyrisht i bën protestat frymëzuese. Në krye të këtyre protestave, sa herë që ndodhin, është një lider i ri që i udhëheq, një lider i ri që frymëzon dhe një lider që korr sukses ndaj pushtetit të radhës. Vetëm në Shqipëri ndodh që prej vitit 1997 protestat i udhëheq gjithmonë i njëjti njeri dhe nuk fiton asnjëherë. Arsyeja është se ai nuk udhëheq protesta popullore, por udhëheq protesta të dëshpëruarish që nuk janë në pushtet. Dhe ky është një ndryshim i madh. Protestat popullore zgjohen nga shpresa për ndryshim dhe shpresa për ndryshim nis nga ai që kanë në krye. Protestat shqiptare që nga viti 1997 kanë në krye Sali Berishën sa herë që ai është në opozitë. Dhe rezultati është gjithnjë i njëjtë: i udhëheqësi i tyre.

Në Bangladesh po ashtu. Protestat nuk është se i bën gjenerata Z, por i udhëheq gjenerata Z. Udhëheqësi i tyre është dikush që disa ditë para protestës nuk e njihte askush. Është dikush i lindur nga protesta. Dhe ai natyrisht frymëzon shokët e vet.

Gjenerata Z, në Shqipëri, e ka katragjysh Sali Berishën. Si mundet që një brez 20-vjeçarësh të luftojnë për të ardhmen e një 81-vjeçari dhe të jenë të frymëzuar?

E kuptoj qejfin që të jesh udhëheqës i një sheshi të mbushur, por sheshet e mbushura nga zemërimi nxjerrin udhëheqësit e tyre. Sali Berisha nuk ka shans të bëhet as udhëheqës i brezit të tij të pensionistëve, pasi është pensionisti më i pasur miliarder i Shqipërisë dhe pensionisti më i paguar nga shteti shqiptar, me pension 3 mijë euro në muaj.

Sali Berisha ka katër vjet që përpiqet të mbijetojë duke thënë se dikush në SHBA dhe në Tiranë kanë dashur të emërojnë opozitën dhe ta lënë Shqipërinë pa opozitë. Nëse ekziston vërtet dikush në këtë botë që ka emëruar opozitën në Shqipëri dhe vazhdon ta emërojë, është Sali Berisha. Ai ka caktuar vetë kush do të jetë në opozitë, kush do të jetë në shërbim të tij, kush do të jetë ai që do të shesë dhe blejë opozitën. Të tjerët ai i “vetpërjashton” nga opozita, si të fundit e tyre Ervin Salianjin.

Sali Berisha është shembulli më flagrant i njeriut që, pasi përpiqet të emërojë opozitën, pastaj përpiqet të emërojë edhe popullin opozitar, përpiqet të emërojë protestues, t’u bëjë atyre identitetin si i do, si në Beograd apo Bangladesh, madje edhe si i do: të rinj të bukur, të veshur me iPhone në duar, si gjenerata Z në botë. Por me një kusht, me një ndryshim, me një përjashtim: që udhëheqësi i tyre të jetë ai.

Kjo është kryesyeja pse nuk kemi një opozitë të lirë të shpërthejë, pse zemërimi popullor nuk shkon në favor të tij.

Por sot nuk është dita e tij, dhe ajo opozitë që do mundë këtë pushtet nuk do të jetë opozitë e tij.

Autoritetet policore të Emirateve të Bashkuara Arabe kanë arrestuar në Dubai një 39-vjeçar shqiptar. Mediat italiane bëjnë të ditur se 39-vjeçari shqiptar ishte shpallur në kërkim ndërkombëtar, pasi ishte dënuar me 9 vite burg. 

Ai akuzohet si kreu i një organizate të madhe të narkotrafikut në Venecia dhe Shqipëri, duke transportuar jo vetëm kokainë, por edhe marijuanë dhe hashash, deri në Holandë. 

39-vjeçari shqiptar identiteti i të cilit nuk bëhet i ditur nga mediat fqinje, ishte në arrati që prej vitit 2019 dhe ishte dënuar me 8 vite e 7 muaj burg në Itali. 

Sipas autoriteteve italiane, shqiptari “gaboi” gjatë fundvitit duke ftuar familjarët e tij në Dubai, çka solli më pas edhe zbulimin e vendit ku ai fshihej. 

Në kohën e aktivitetit kriminal, ai banonte në Noale të Venecias dhe konsiderohej drejtuesi operativ dhe vendimmarrës i organizatës, duke menaxhuar furnizimin ndërkombëtar me drogë dhe shpërndarjen në zona si Mestre, Scorzè, Noventa di Piave dhe Jesolo. 

Arrestimi u realizua falë bashkëpunimit mes Policisë italiane, Interpolit dhe autoriteteve të Emirateve të Bashkuara Arabe, në kuadër të projektit “WANTED”, për kapjen e personave në kërkim ndërkombëtar. 

Kreu i FRPD Durrës, Shyqyri Myrtollari, në fjalën e tij në Foltoren që po mbahet në selinë blu, shprehet se Foltoret nuk janë zgjidhja që çon në mundjen e kryeministrit Edi Rama dhe mazhorancës në pushtet. 

Sipas tij një tjetër problematikë është edhe zbardhja e mbledhjeve të PD në media përpara se vendimet e diskutimit t’i bëhen të ditura strukturave të partisë, ndërsa edhe ai njëlloj si Glauk Olldashi ka kërkuar mbledhje me dyer të mbyllura në mënyrë që të flitet më hapur në lidhje me problematikat e PD. 

“Kam një kritikë të madhe për lidershipin e PD ku në mbledhje para se gjërat t’i marrë vesh struktura, me sms i marrin vesh mediat. Kjo nuk është normale. 

Jo më çfarë ka shtëpia i tregon fëmijë, sepse nuk janë fëmijë, janë politikanë që në përfaqësojnë ne. 

Foltoret nuk mendoj se janë të mjaftueshme përballë propagandës. Çdo drejtues e deputet duhet të dalë në zona dhe të kuptojë problematikat”, tha ai. 

Më 25 shtator 2025, Gjykata Federale e Virxhinias mori në shqyrtim kërkesën e paraqitur nga prokurorja e përkohshme federale Lindsey Halligan për gjykimin e ish-drejtorit të FBI-së, James Comey, për dy çështje penale. Por shumë shpejt, raporti procedural u përmbys: nga akuzuese, prokurorja federale u kthye vetë në objekt shqyrtimi gjyqësor. Ish-drejtori i FBI-së ngriti një pretendim thelbësor: Lindsey Halligan nuk ishte emëruar në mënyrë të rregullt dhe, për rrjedhojë, nuk kishte të drejtë të ushtronte autoritet federal prokurorial. Gjykata federale nuk heshti dhe nuk e relativizoi çështjen. Përkundrazi, ajo mori një vendim që tashmë konsiderohet një prej referencave në jurisprudencën kushtetuese amerikane, duke sanksionuar parime themelore:

Një zyrtar që nuk është emëruar ligjërisht e kthen çdo veprim të tij në akt nul që në origjinë (void ab initio). Autoriteti i bazuar në ligj është parakusht absolut. Nuk ka legalizim ex post për emërime antikushtetuese. Nuk ka ratifikim retroaktiv, sepse ratifikimi kërkon që autoriteti të ketë ekzistuar në momentin e veprimit. Gjykata nuk mund ta neutralizojë faktin që një prokuror pa mandat ka drejtuar procesin. Kur i gjithë procesi është i kontaminuar, i gjithë procesi rrëzohet. Si pasojë, gjykata federale vendosi se: emërimi i prokurores ishte në kundërshtim me Kushtetutën; çdo akt i saj ishte i paligjshëm për mungesë autoriteti ligjor; dhe çështja penale ndaj James Comey duhej rrëzuar.

(Lexo vendimin bashkangjitur ne fund.)

Pas një rezistence disa mujore dhe pasi asnjë gjykatë amerikane nuk e njohu më si prokurore federale, më 20 janar 2026 Lindsey Halligan u largua nga zyra e prokurorit federal. Ky është një shembull i qartë se si një sistem drejtësie korrigjon veten, si gjykatat ruajnë pavarësinë reale nga sistemi prokurorial dhe si në fund drejtësinë e bëjnë gjykatat dhe jo prokurorët.

Krahasimi me rastin shqiptar është tronditës.

Çështja Dado është, në thelb, shumë më e rëndë se rasti Halligan. Në Shtetet e Bashkuara bëhej fjalë për një tejkalim afati në ushtrimin e mandatit. Në Shqipëri kemi të bëjmë me diçka shumë më themelore: një individ që nuk i ka pasur kurrë kriteret ligjore për të qenë prokuror. Pra, jo një mandat i skaduar, por një mandat që nuk ka ekzistuar asnjëherë në kuptimin juridik. Një person që nuk ka pasur kurrë të drejtë të ushtrojë autoritet shtetëror, të marrë vendime në emër të Republikës dhe të përdorë pushtetin penal të shtetit.

Si ka reaguar sistemi shqiptar i drejtësisë përballë këtij pretendimi?

Jo me verifikim, jo me shqyrtim në themel, jo me transparencë. Përkundrazi: me shmangie, me heshtje dhe me mbrojtje korporative. Kërkesa drejtuar Këshillit të Lartë të Prokurorisë për përfundimin e statusit të një personi që pretendohet se ka uzurpuar një funksion publik pa bazë ligjore nuk është shqyrtuar në themel. Gjykatat penale, gjyqtari Bani dhe gjyqtari Pëllumbi kanë shmangur vendimmarrjen substanciale, duke u fshehur pas çështjeve formale të kompetencës, madje u shkua deri atje sa ju fallsifikua firma Veliaj që të mos ushtronte rekurs në Gjykatë të Lartë.

Ndryshe nga gjykata amerikane, e cila ndërhyri menjëherë për të mbrojtur rendin kushtetues, sistemi shqiptar ka zgjedhur të mos shohë dhe të mos dëgjojë. Pikërisht për këtë arsye, çështja tashmë ka mbërritur në Gjykatën Administrative, me kërkesën për konstatimin e pavlefshmërisë absolute të dekretit të emërimit. Kjo është përpjekja e fundit për ta rikthyer debatin aty ku duhet të ishte që në fillim: te legjitimiteti i mandatit.

Ky nuk është një test për Erion Veliajn dhe as për qytetarin Olsi Dado. Ky është një test zjarri për vetë sistemin e drejtësisë.

Pyetja është e thjeshtë: a kemi një sistem drejtësie që është shndërruar në një korporatë gjyqësore, e ndërtuar për të mbrojtur interesat e paligjshme të anëtarëve të saj, apo një sistem që ekziston për t’u dhënë drejtësi qytetarëve, edhe kur në bankën e të akuzuarve janë vetë anëtarë të drejtësisë?

Reforma në drejtësi kishte në themel të saj pikërisht pastrimin e sistemit nga pjesa e kalbur e tij, për t’i dhënë atij autoritetin moral për të gjykuar të tjerët. Nëse, pas reformës, konstatohet se individë kanë ushtruar në mënyrë të paligjshme një funksion shtetëror me pasoja kaq të rënda sa pushteti penal dhe sistemi hesht dhe i mbron, atëherë reforma në drejtësi nuk ka dështuar në mënyrë spektakolare, ajo ka dështuar rëndë në thelbin e saj.

Ky dështim po cenon jetën e dhjetëra qytetarëve, po dëmton në mënyrë të pakthyeshme besimin tek drejtësia dhe po shkatërron pikërisht atë shpresë që shoqëria shqiptare investoi tek reforma që besuam se po ndërtonim. TemA

Për dokumentin klikoni këtu

Një 30-vjeçar me iniciale S.P., është gjetur të premten në mesditë, pas dy ditë kërkimesh intensive nga autoritetet e Kosovës në rajonin e Ferizajt.

Sipas Policisë së Kosovës, S.P. ishte zhdukur mëngjesin e 21 janarit në fshatin Jezercë të Ferizajt. Ai ishte larguar nga një vilë dhe besohet se me një veturë BMW kishte shkaktuar një aksident trafiku.

Pas pranimit të informatës për zhdukjen e tij, autoritetet kanë kontrolluar kamerat e sigurisë në zonën përreth, si dhe kanë kryer verifikime në Qendrën Emergjente në Ferizaj, Qendrën Klinike Universitare në Prishtinë dhe disa ordinanca private, por nuk është raportuar për asnjë të lënduar.

Të premten, një qytetar ka kontaktuar autoritetet duke njoftuar se e ka hasur një person të panjohur në fshatin Budakovë të Suharekës, pranë vendit të quajtur “Gurra e Kadisë”.

Pas verifikimeve është konfirmuar se bëhej fjalë për S.P., i cili menjëherë ka marrë ndihmë mjekësore dhe po trajtohet në Qendrën Emergjente në Ferizaj.

Policia ka falënderuar Shoqatën e Kërkim-Shpëtimit të Kosovës, si dhe qytetarin B. Osmani, 54 vjeç nga Ferizaj, për kontributin e dhënë në gjetjen e personit të zhdukur.

Ndërkaq, Shoqata e Kërkim-Shpëtimit ka publikuar disa fotografi nga momenti i gjetjes, duke bërë të ditur se shtetasi shqiptar është gjetur në gjendje të rëndë shëndetësore.

Nga Ylli Pata

Gazetari Ardit Rada, në një analizë të tijën në ABCnews, përmendi një zë, që ishte më shumë se zë vite më parë, por që siç dihet kujtesa popullore e ka hardiskun plot, në lidhje me fenomenin e përmendjes së rastit “Noriega” në mjedisin publik e politik në Tiranë.

Rada tha se ka qenë viti 1998, përkatësisht kur njerëzit e Berishës morën Kryeministrinë, Parlamentin dhe RTSH në një “coupe” klasik, kur u fol se amerikanët mund ta merrnin me forcë Sali Berishën, pasi kishte kaluar vijën e kuqe.

Ngjarja është e tillë. Më 14 shtator 1998, ditën e ceremonisë së varrimit të Azem Hajdarit, funerali i tij u kthye në një kryengritje. Në fillim më kryeministri, e më pas në institucionet e tjera. Lufta u bë me armë zjarri këmbësorie të disa llojeve; nga kallashi te antitanku. Forcat qeveritare bënë një rezistencë të shkurtër, por më pas e lanë godinën, e cila ishte zbrazur nga qeveria.

Fakt ishte se në kryeministri hynë vetëm rebelët e asnjë politikan relevant. Vetëm në godinën e RTSH, e cila gjithashtu u pushtua, Ekrem Spahia, kryetari i Legalitetit, një aleat i PD-s, i cili shpalli në transmetim të drejtpëdrejtë se ne kemi marrë pushtetin, pasi kemi të gjithë institucionet. Vetëm 10 minuta nga kjo deklaratë, Sali Berisha thërret të ndjerin Bujar Muharremi, gazetar i redaksisë ndërkombëtare në RTSH për të dhënë një intervistë, e cila transmetohet shpejt. Intervistë ku i kërkohet njerëzve të PD të tërhiqen nga institucionet. Për këtë episod është folur shumë e është thënë se Berisha foli me një shqiptaro-amerikan me influencë, i cili i kërkoi të tërhiqej.

Ky rast dramatik, shumë dramatik mund të ketë lidhjen e mundësisë së marrjes së “Noriegës” shqiptar, porn ë të vërtetë, nuk ishte risi. Pasi në 1997, pas 12 marsit është folur pa fund që Sali Berishën mund ta marrin marinsat paketë. Sidomos pas një incidenti me ambasadorin amerikane pranë presidencës. Natyrisht të gjitha këto janë fjalë, të cilat nuk u bënë lajme, nuk u bënë as opinione, sepse atëherë kishte gazetarë që kur publikonin një lajm, duket të kishin mbi 3 burime. Sot, del një “e dërguar speciale” dhe thotë gjëra edhe më të tmerrshme se kjo. Që as qarkullonin në mjedset mediatike; por që thjeshte ja thotë një politikan, si pjesë e axhndës.

Në fakt, version i cituar nga Arditi ka një tjetër më të besueshëm atë të vitit 1997. Kur jo vetëm marinsat e SHBA erdhën në Shqipëri, por forcat ushtarake të Italisë, Spanjës, Greqisë, Turqisë, Austrisë, Belgjikës, Sllovenisë, Portugalisë, Sllovenisë dhe Danimarkës.

Përpara se të instaloheshin trupat e Operacionit Ndërkombëtar Shumëkombësh Alba, n ë Shqipëri mbërritën disa grupe speciale marinsash nga Flota e Gjashtë që rekuperuan njerëzit e ambasadës, e atëherë u fol se mund të ndodhte rasti “Noriega”. i cili më pas u arkivua me rastin e normalizimit të Shqipërisë si një shtet normal.

Por kur shpërtheu “kompleksi Noriega”? Kur në vitin 2017, Edi Rama merr titullin “Komandant i Legjionit të Nderit” nga Presidenti i Reublikës së Francës, Francoise Hollande. Një titull shumë prestigjoz realisht.

Në atë kohë, PD dhe mediat e Sali Berishës përmendën rastin se me këtë titull ishte nderuar dikur edhe Manuel Noriega, por që më pas u arrestuar nga amerikanët. Një narracion që ka vijuar papushim në logjikën e marrjes së titujve dhe rrëmbimin e Edi Ramës.

Ja ku jemi sot; e mund të bëjmë analizë për këtë logjikë që vijon, sidomos sa herë ka “protesta historike”. Por sado që të jetë kjo epidemi e shiringuar faktet janë ndryshe. Sali Berisha në realitet është siç e thonë edhe vetë njerësit e tij nëpër panele që është ftuar dy herë në Shtëpinë e Bardhë, nga Bush dhe Clinton e ka pritur Bushin e ri në Tiranë. Një ditar apo rekord shumë i rëndësishëm, por sado që është i pari dhe i vetmi që ka arritur këto rekorde, gjithsesi është i vetmi nga udhëheqësit e rëndësishëm shqiptaret që është shpallur Non Grata me 7031/C. A është record edhe ky? Jo thonë se është Sorosi, Blinkeni, Bideni, Donald Lu, Yuri Kim, Tik Lllalla me shokë. Po mirë, kush është Noriega në rastin tonë…

TemA