Pretendimi: Shërbimi sekret kinez ka konfirmuar se shërbimi sekret izraelit, Mossad, është prapa krizës së emigrantëve marokenë në enklavën spanjolle të Ceutës
Verdikti: Mungon konteksti
—————————————————————————
Në media dhe rrjete sociale, përfshi ato shqipfolëse, po qarkullonlajmi se shërbimi sekret kinez ka konfirmuar se shërbimi sekret izraelit, Mossad, orkestroi vërshimin e mbi 50 mijë emigrantëve marokenë në enklavën spanjolle të Ceutës në korrik 2026.
Duke kërkuar me fjalë kyçe Faktoje gjeti se artikulli i mësipërm është një përkthim në shqip i një artikulli të botuar më 3 gusht në një portal grek.
Artikujt nuk përmendin ndonjë burim apo referencë konkrete për këto pretendime. Gjuha e përdorur në to mbetet e kujdesshme, duke iu referuar “disa diplomatëve”, “disa analistëve” dhe “këtij interpretimi”, ndërsa pyet nëse një skenar i tillë mund të kishte ndodhur. Në asnjë moment nuk citohet ndonjë raport zyrtar i inteligjencës kineze ose një deklaratë publike nga autoritetet kineze që mbështet teorinë.
Teori që duket se e kanë zanafillën në një artikull të botuar më 2 gusht nga Dr. Nadia Helmy një politologe egjiptiane e specializuar në marrëdhëniet Sino-Izraelite. Në artikullin e botuar nga Modern Diplomacy, Helmy i referohet “disa raporteve të hartuara në Pekin” që dyshohet se e shohin krizën e Ceutës si përfshirje të Mossadit në një operacion lufte hibride.
Megjithatë, këto raporte nuk janë botuar dhe as cituar drejtpërdrejt, dhe nuk ofrohen dokumente të aksesueshme publikisht, duke e bërë të pamundur verifikimin e pavarur të përmbajtjes së tyre. Nuk paraqiten dokumente, komunikime të përgjuara, rrëfime dëshmitarësh apo hetime zyrtare për të mbështetur hipotezën e përfshirjes së Izraelit. Duhet të theksohet se shërbimi sekret në Kinë vepron në fshehësi të plotë dhe nuk publikon analiza apo raporte të tilla, aq më tepër për zhvillimet ndërkombëtare.
Mediat kryesore shtetërore të Kinës nuk i kanë bërë jehonë teorisë. Siç e pranon vetë Dr. Helmy, CGTN, Xinhua dhe Global Times janë përqendruar kryesisht në ndikimin e krizës në kufijtë e Evropës dhe implikimet e saj më të gjera gjeopolitike, pa ia veshur përgjegjësinë për ngjarjet Mossadit.
Në fund të korrikut 2026, rreth 50 mijë emigrantë marokenë kaluan kufirin në enklavën spanjolle të Afrikës së Veriut, Ceuta, në një fluks masiv që i mbingarkoi autoritetet lokale. Autoritetet spanjolle kanë numëruar të paktën 72 të vdekur, ndërsa Shoqata Marokene për të Drejtat e Njeriut thotë se numri i të vdekurve është afër 130, përveç dhjetëra personave të zhdukur. Rreth njëmijë të mitur mbeten në Ceuta, duke qëndruar pa familjet e tyre në një vend të huaj.
Faktoje ka përgënjeshtruar një numër pretendimesh të tjera rreth emigrantëve marokenë në Ceuta.
Pasditen e 29 korrikut, pikat e shkarkimit të ujërave të zeza pranë Plazhit të Ri në Vlorë nuk dalloheshin me syrin e lirë nga shëtitorja e Lungomares, duke fshehur kështu një problematikë të përsëritur prej vitesh.
Për t’i gjetur duhej të zbrisje në plazh dhe të ecje buzë detit.
Në këtë pjesë të Vlorës është përqendruar shumica e plazhit publik.
Një çadër me dy shezllone aty kushton 700 lekë, dukshëm më lirë se në zonat përtej Ujit të Ftohtë.
Atë ditë, bregu ishte i mbushur me familje, të moshuar, vendas dhe turistë të huaj.
Pas një ecjeje të gjatë nën diell vendosa të pyes një kamarier të një prej beach-bareve të zonës.
“Këtu i ke tubacionet, tek plazhi i ish-Shkollës së Marinës. Ata i bëjnë derdhjet herët në mëngjes, para se të nisë plazhi. Tmerr janë”, tha kamarieri, duke treguar me gisht drejtimin.
Çmimet
Ndërsa po bisedonim, dy turistë të huaj u afruan për të pyetur mbi çmimin e çadrave. “1500 lekë,” u përgjigj ai shkurt.
Plazhi privat ku ndodheshin ishte vetëm pak metra larg tubacioneve.
Tubat ishin më pranë seç prisja. Ato dilnin nga rëra dhe shtriheshin drejt detit, ndërsa pushuesit laheshin krejt të qetë kah tyre.
Prania e tubacioneve paralajmërohej nga aroma e pakëndshme që ndihej në zonë.
Ishin dy tuba cilindrikë, ngjitur me njëri-tjetrin, pjesërisht të mbuluar nga rëra dhe që vazhdonin drejt detit.
Foto nga plazhi i vjeter ne Vlore
Nuk binin menjëherë në sy, por për këdo që ndodhej në plazh afër tyre ishin plotësisht të dallueshëm.
Megjithatë, telefoni me të cilin bëja foto dhe video dukej se tërhiqte më shumë vëmendje sesa vetë tubat.
Dita e plazhit vijonte normalisht.
Kushdo notonte pranë vijës ku tubat hynin në det.
Në Plazhin e ri takova edhe një shtetas finlandez, i cili tha se jetonte në Vlorë prej afro një viti.
Shqetësimi që ai ngriti nuk lidhej vetëm me ujërat.
Sipas tij, çdo javë mblidhte nga deti rreth 200 ambalazhe plastike.
Në lidhje me qasjen e Shqipërisë ndaj mjedisit, ai u shpreh skeptik, duke argumentuar se anëtarësimi në BE do të ishte i parakohshëm për sa kohë këto problematika mbeten të pazgjidhura.
Plazhi i vjetër
Nga Plazhi i ri u nisa drejt Plazhit të vjetër.
Këtu panorama ndryshonte. Pas portit, sa të hante syri kishte rërë, plazh dhe çadra. Nga ana e portit disa pushues qëndronin në rërë pa çadër, ndërsa më tej nisnin pa ndërprerje plazhet e organizuara deri pranë Pyllit të Sodës.
Rëra kishte një ngjyrë më të errët dhe gjithë zona të sillte ndër mend panoramën e plazheve të Durrësit. Ecja premtonte të ishte e gjatë: nga zona e portit, përmes Plazhit të Kabinave dhe Kampit të Pionierëve, deri tek kanali i madh pranë hyrjes së Pyllit të Sodës.
Një tub dilte nga poshtë një pllake betoni dhe vazhdonte drejt detit, duke krijuar një vijë uji në drejtim të bregut. Pranë tij, turistët laheshin të pashqetësuar.
Pavarësisht kësaj, atmosfera rreth orës 18:00 mbeti e pandryshuar; plazhi zhurmonte nga familjet dhe turistët që shijonin rrezet e fundit të diellit, në një kontrast të heshtur me problematikën që shtrihej nën hundën e tyre.
Plazhi i ri dhe i vjetër, për shumë vendas ishin jo vetëm më të lirë, por edhe më afër.
Ishte edhe mundësia të mos paguaje asnjë lek: të vije me çadrën tënde ose thjesht të shtriheshe në rërë, siç bënin edhe disa turistë të huaj.
Kanali
Rrugës, ndërsa vazhdoja të ecja përgjatë bregut drejt Pyllit të Sodës për të evidentuar pika të tjera shkarkimi, ndala dhe pyeta një të moshuar.
“Kanali i madh është te hyrja e Pyllit të Sodës. Të shoqëroj unë. Atje derdhen të gjitha”, më tha.
Këtë herë nuk vazhduam më buzë detit, por nga ana e pyllit.
Nuk ishte nevoja të arrije deri te kanali për ta kuptuar se po i afroheshim.
Era e rëndë ndihej shumë metra përpara. Sa më pranë shkoje, aq më e fortë bëhej.
Në fund të rrugës u shfaq një kanal i gjerë dhe i hapur që përfundonte drejtpërdrejt në det. Nuk ishte më një tub pjesërisht i fshehur në rërë, por një rrjedhë e dukshme që mbërrinte deri në vijën bregdetare.
Aroma ishte shumë më e rëndë se pranë tubacioneve që kisha parë më herët dhe mbulonte një zonë të gjerë përreth.
Një problem i vjetër
Sipas të dhënave të monitorimit për vitin 2023, të përfshira në auditimin e KLSH-së, Shkolla e Marinës, Plazhi i Kabinave dhe Kampi i Pionierëve në Vlorë rezultonin me cilësi “të keqe” të ujërave të larjes.
Mes tyre, Shkolla e Marinës u rendit edhe mes dhjetë plazheve më të ndotura në Shqipëri.
Problemi në Shkollën e Marinës ishte më i hershëm se një sezon i vetëm. KLSH konstatoi se kjo pikë kishte rezultuar me cilësi “të keqe” për pesë vite të njëpasnjëshme. Sipas kuadrit rregullator të cituar në auditim, në një rast të tillë duhej të bëhej njoftimi i publikut dhe të vendosej ndalimi i përhershëm i larjes; KLSH konstatoi se këto masa nuk ishin marrë.
Kur audituesit verifikuan terrenin në korrik 2024, në Plazhin e Kabinave, Kampin e Pionierëve dhe Shkollën e Marinës mungonte gjithashtu sinjalistika që duhej të paralajmëronte pushuesit për cilësinë “e keqe” të ujërave të konstatuar nga monitorimi i vitit 2023. Sinjalistika ende mungon.
26 pika me cilësi “të keqe”
Të dhënat më të fundit të Agjencisë Evropiane të Mjedisit, të publikuara në qershor 2026 që i referohen sezonit 2025, tregojnë një përkeqësim të klasifikimit të ujërave bregdetare shqiptare. Nga 6 pika me cilësi të keqe në 2022 janë bërë 26 pika në 2025.
Me vetëm 15.9% të ujërave bregdetare të klasifikuara “të shkëlqyera”, Shqipëria kishte përqindjen më të ulët në krahasimin e EEA-së për vitin 2025. Mesatarja e BE-së ishte 88%; Estonia dhe Finlanda, dy vendet e tjera me përqindjet më të ulëta, regjistronin përkatësisht 40% dhe 55.1%.
Në nivel kombëtar, duke përfshirë edhe ujërat e brendshme, 28 nga 119 pikat e raportuara, ose 23.5%, u klasifikuan me cilësi “të keqe”.
Klasifikimi bazohet në përqendrimin e Escherichia coli dhe enterokokeve intestinale, dy parametrat mikrobiologjikë të përcaktuar nga Direktiva Evropiane për Ujërat e Larjes.
KLSH shpjegon se këto baktere mund të shkaktojnë sëmundje dhe se zakonisht lidhen me ujëra të zeza të patrajtuara që përfundojnë në ujërat e larjes.
Edhe pse të 119 pikat ishin monitoruar, për sezonin 2025 asnjëra nuk kishte përmbushur të gjitha kërkesat e kalendarit të monitorimit të parashikuara nga Direktiva e EEA-së.
Ujërat e ndotura
Sipas Raportit Vjetor 2025 të Entit Rregullator të Ujit, SHRUK Vlorë ishte e licencuar për largimin e ujërave të ndotura, por jo për trajtimin e tyre. ERRU sqaron se impiantet e Vlorës dhe Orikumit nuk kishin plotësuar kërkesat për këtë kategori licence për shkak të mungesës së lejeve mjedisore. Edhe KLSH ka konstatuar se impianti i Vlorës operonte pa leje mjedisore.
Sipas auditimit të KLSH impianti kryente vetëm trajtim mekanik, ose primar, dhe jo trajtim sekondar në përputhje me kërkesat ligjore. Ujërat që dilnin prej tij ishin të trajtuara vetëm rreth 35%. Më pas ato bashkoheshin me ujëra të patrajtuara që vinin nga hidrovori dhe përfundonin në det.
Në fillim të vitit 2023, ministrja e atëhershme e Turizmit dhe Mjedisit, Mirela Kumbaro, deklaronte se synimi ishte “zerimi i ujërave larës problematikë” dhe kalimi drejt standardit të “flamurit blu”, premtim që Faktoje e klasifikoi të pambajtur në tetor 2025.
Vera vazhdon
Në Plazhin e ri dhe Plazhin e vjetër, ndotja e ujrave nuk duket me sy të lirë. Pasditen e 29 korrikut, plazhi vijonte ritmin e tij të zakonshëm…Bashkë me problematikën.
Pretendimi: Kjo video tregon emigrantë marokenë në enklavën spanjolle të Ceutës duke sulmuar një automjet policie gjatë fluksit të ditëve të fundit
Verdikti: E pavërtetë
———————————————————————————————–
Një video që duket se tregon një grup personash duke goditur me gurë një automjet policie po qarkullon në rrjete sociale, përfshi ato shqipfolëse, me pretendimin se sulmuesit janë emigrantë marokenë që nuk dëshirojnë të largohen nga Ceuta, enklava spanjolle në bregun verior të Afrikës.
Megjithatë, me anë të motorit të kërkimit pamor Google Lens, Faktoje gjeti se video e mësipërme shfaqet në një artikull të majit 2021 në portalin spanjoll EsDiario, ku raportoheshin protestat e qindra njerëzve me rastin e vizitës së një politikani konservator në qytetin e Ceutës.
Sipas ESdiarioTV, video tregon një sulm nga të rinjtë ndaj oficerëve të policisë që mbronin Santiago Abascal, udhëheqësin e partisë spanjolle të djathtë Vox, gjatë vizitës së tij në Ceuta.
Incidenti ndodhi jashtë hotelit Parador La Muralla, ku kreu i Vox po mbante një konferencë për shtyp, dhe rezultoi në të paktën dy arrestime dhe disa oficerë policie të plagosur. Ky informacion u raportua edhe nga Radiotelevizioni Spanjoll (RTVE).
Në fund të korrikut 2026, rreth 50 mijë emigrantë marokenë kaluan kufirin në enklavën spanjolle të Afrikës së Veriut, Ceuta, në një fluks masiv që i mbingarkoi autoritetet lokale. Autoritetet spanjolle kanë numëruar të paktën 72 të vdekur, ndërsa Shoqata Marokene për të Drejtat e Njeriut thotë se numri i të vdekurve është afër 130, përveç dhjetëra personave të zhdukur. Rreth njëmijë të mitur mbeten në Ceuta, duke qëndruar pa familjet e tyre në një vend të huaj.
Faktoje ka përgënjeshtruar një numër pretendimesh të tjera rreth emigrantëve marokenë në Ceuta.
Që me vizitën e Volodymyr Zelenskyt në Serbi, i cili deklaroi se Kievi zyrtar do të vazhdojë të mos e njohë pavarësinë e Kosovës, të shumta kanë qenë reagimet pro dhe kundër.
Kjo vizitë u përdor jo pa qëllim edhe nga Presidenti i Serbisë, Aleksandër Vuçiç si pjesë e strategjisë së tij për të mbajtur në qendër të vëmendjes politike agjendën e Serbisë ndaj Kosovës.
Serbia ndërkohë pritet të mbajë zgjedhjet e parakohshme parlamentare në tetor ose nëntor të këtij viti.
Një ditë pas vizitës se Zelenskit, Presidenti Vuçiç lëshoi një deklaratë po aq polemizuese në raport më Kosovën.
Të dielën e kaluar, gjatë një fjalimi në Beograd, Vuçiç deklaroi se Serbia ka angazhuar inxhinierë dhe ekspertë për të shqyrtuar mundësinë e devijimit të lumit Ibër.
Ky paralajmërim ka nxitur reagime të ashpra jo vetëm në Kosovë, por edhe në Shqipëri, duke kaluar nga një çështje për menaxhim ujrash në narrativa nacionaliste
Por pse mbart një rëndësi kaq kritike kjo deklaratë për Kosovën dhe rajonin?
Sipas një artikulli të publikuar nga kossev.info, lumi Ibër buron në Mal të Zi, përshkon Serbinë dhe vijon rrjedhën në Kosovë, ku furnizon rezervuarin e Gazivodës/Ujmanit.
Vlen të theksohet se rreth dy të tretat e këtij rezervuari ndodhen në territorin e Kosovës.
Uji nga sistemi i Ujmanit dhe Ibër-Lepencit është jetik për shtatë komuna, duke shërbyer për ujitje dhe për ftohjen e termocentraleve në Obiliq, të cilat prodhojnë pjesën dërrmuese të energjisë elektrike në vend.
Për pasojë, Presidentja në detyrë e Kosovës, Albulena Haxhiu, shprehu shqetësimin se devijimi i lumit Ibër ndikon në furnizimin me ujë, energjinë dhe nevojat e bujqësisë.
Ministri për Evropën dhe Punët e Jashtme të Shqipërisë, Ferit Hoxha, reagoi gjithashtu me shqetësim lidhur me mundësinë e ndryshimit të rrjedhës së lumit Ibër.
Për ministrin e jashtëm ndryshimi i rrjedhës së lumit nuk është një çështje e brendshme ose një vendim që mund të merret në mënyrë të njëanshme
Ministri Hoxha citoi Konventën e UNECE-së për Mbrojtjen, Përdorimin e Ujërave Ndërkufitare dhe Liqeneve Ndërkombëtare.
Ai deklaroi se, parimi i përdorimit të drejtë të ujërave ndërkufitare, detyrimi për parandalim e reduktim dëmesh, si dhe bashkëpunimi e konsultimi për pasojat ndërkufitare, janë standarde të konsoliduara të së drejtës ndërkombëtare.
Gjithashtu, Ferit Hoxha theksoi se duhet të trajtohet me transparencë dhe mbi bazën e të dhënave shkencore çdo projekt apo masë që mund të ndikojë në rrjedhën, sasinë apo cilësinë e ujërave që prekin Kosovën.
Sipas tij, uji nuk mund të përdoret si instrument presioni politik dhe as si mjet për të ndëshkuar një vend apo një popullsi tjetër.
Nga ana tjetër, sipas Presidentit të Serbisë, Aleksandër Vuçiç, lumi Ibër është çështje e brendshme e Serbisë. “Nuk e di çfarë lidhje ka me Shqipërinë”, është shprehur ai.
Qëndrimit të Presidentit serb iu bashkua në një zë edhe ministri i Jashtëm i Serbisë Marko Gjuriç duke thënë se Serbia menaxhon burimet ujore në përputhje me detyrimet ndërkombëtare.
Duke futur në lojë Shqipërinë dhe një tezë të vjetër të Serbisë sa herë ajo ka zhvillime të brëndshme për shpërqendrim politik, pakenaqësi historike apo dhe ndasi në rajon, Kryeministri Edi Rama ka sqaruar se Shqipëria nuk ka asnjë pretendim mbi territorin serb dhe se reagimi i vendit tonë lidhet me respektimin e standardeve ndërkombëtare për menaxhimin e ujërave.
“Nuk ka nevojë për një ‘Shqipëri të Madhe’ për të qëndruar me Kosovën”, është shprehur Rama, duke e zhvendosur debatin nga Kosova tek Tirana
Sipas tij, Serbia e ka humbur Kosovën. “Territori i Republikës së Kosovës nuk është territor serb dhe burimet natyrore që ndodhen brenda tij nuk janë burime të Republikës së Serbisë”.
Ndërkaq, Rama u shpreh se: “Ibri është sistem ujor ndërkufitar dhe Serbia mund të menaxhojë burimet brenda territorit të saj, por nuk mund të argumentojë se pasojat për një vend tjetër ndalen në kufirin serb”.
Nga ana tjetër, Marko Gjuriç pretendoi se çështja po diskutohet pasi “qeveria e Albin Kurtit po rrënon shtëpitë serbe përgjatë brigjeve të liqenit të Ujmanit dhe Ibrit pa proces të rregullt, duke privuar njerëzit nga prona dhe mjetet e jetesës përmes veprimeve etnike diskriminuese”.
“Qëndrimi i Serbisë për Kosovën/Metohinë nuk është folklor. Ajo është e bazuar në Kushtetutën tonë, të drejtën ndërkombëtare dhe Rezolutën 1244 të Këshillit të Sigurimit të OKB-së. Lumi Ibër është një rrjedhë ujore ndërkufitare, por Shqipëria nuk është një shtet breglumor i tij”, tha Marko Gjuriç, duke e kaluar debatin nga ujërat tek sovraniteti
Përplasjet
Pala shqipëtare thekson se qëndrimi serb duhet të jetë në proporcion me UNECE, të drejtën ndërkombëtare dhe fqinjësinë e mirë.
Ndërsa pala serbe përqendrohet tek nocioni i “Shqipërisë së Madhe”, pronave serbe dhe Rezoluta 1244.
Gjuriç thekson se e shikon Shqipërinë ndarazi nga kjo çështje.
Sipas tij, kjo tematikë nuk e lidh Shqipërinë me tematikën e brendshme të Serbisë.
Pse përmendet Rezoluta 1244?
Në qëndrimet e të dy palëve përmendet edhe Rezoluta 1244. ministri i jashtëm serb e ka referuar Rezolutën si një dokument të rëndësishëm, të cilës duhet t’i përmbahen në raport me Kosovën.
Ministri për Integrimin Europian të Serbisë Nemanja Staroviç ka theksuar më tej se nuk mund të shmanget një element i rëndësishëm si Karta e OKB-së dhe Rezoluta 1244 e Kosovës së OKB-së.
Si kundër përgjigje, ministrja e Shtetit dhe Kryenegociatorja Majlinda Dhuka sjell një rikujtesë për Rezolutën 1244.
Sipas saj, Rezoluta 1244 nuk rivendosi sovranitetin serb mbi Kosovën: “Ajo vendosi administrimin ndërkombëtar, largoi forcat e sigurisë Serbe, krijoi një proces të vecantë politik për statusin e ardhshëm të Kosovës dhe nuk e përcaktoi rezultatin e atij procesi. Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë është përgjigjur se pavarësia së Kosovës nuk e shkel të drejtën ndërkombëtare”.
Login
