Gazeta Si – Ratko Mladić, ish-komandanti ushtarak i serbëve të Bosnjës i dënuar për krime lufte, ka ndërruar jetë në moshën 84-vjeçare në një spital burgu në Hagë, pas disa goditjeve në tru. Këtë e raportoi transmetuesi shtetëror serb, RTS.
Mladić njihej me nofkën “Kasapi i Bosnjës” për shkak të rolit të tij në masakrën e Srebrenicës të vitit 1995, një nga episodet më të tmerrshme të luftës në Ballkan.
Masakra në Srebrenicë ishte kulmi i një lufte që kishte zgjatur më shumë se tre vjet, në të cilën gjenerali e godiste kryeqytetin e rrethuar Sarajevën çdo ditë me artileri, tanke, mortaja dhe mitralozë të rëndë të ushtrisë së tij nacionaliste serbe, duke vrarë 10 000 njerëz.
Mlladiç ka qenë i dënuar përjetë pasi është shpallur fajtor për gjenocid, 5 akuza për krime kundër njerëzimit dhe 4 akuza për krime lufte në Hagë në vitin 2017, më shumë se 20 vite pasi ndaj tij ishte ngritur një aktakuzë.
Familjarët e tij kishin kërkuar lirimin për shkak të gjendjes së përkeqësuar shëndetësore, por autoritetet kanë refuzuar vazhdimisht.
Sipas familjes gjendja e tij ishte përkeqësuar në mënyrë të pakthyeshme. Djali i tij, Darko Mlladiç , tha se javët e fundit i ati pothuajse nuk fliste më.
Sipas tij, mjekët i kishin nisur trajtimin me fentanil, një opioid i fuqishëm që përdoret për lehtësimin e dhimbjeve të forta, ndërsa qëndrimi i gjatë në shtrat i kishte shkaktuar plagë në trup.
Familja pretendon se gjithçka nisi më 10 prill, kur Mlladiç pësoi goditjen e parë në tru. Sipas Darkos, mjekët nuk e diagnostikuan siç duhej dhe një muaj më vonë ai pësoi edhe një goditje të dytë, e cila ia përkeqësoi gjendjen. Prej gushtit të vitit 2024, ai nuk ishte ngritur më në këmbë dhe lëvizte vetëm me karrocë.
Darko Mlladiç tha se babai i tij vuante gjithashtu nga probleme me zemrën, veshkat dhe diabeti. Sipas tij, mjekët e kishin njoftuar familjen se ai mund të vdiste brenda pak ditësh, ndaj u bë edhe një kërkesë e fundit për lirimin e tij për arsye humanitare. Kërkesa u refuzua.
Ratko Mlladiç vdiq në moshën 84-vjeçare, duke vuajtur dënimin me burgim të përjetshëm të dhënë nga Tribunali Ndërkombëtar Penal për ish-Jugosllavinë.
Gjykata e shpalli fajtor për gjenocid, krime kundër njerëzimit dhe krime lufte, duke e mbajtur përgjegjës për vrasjen e mbi 8 mijë burrave dhe djemve boshnjakë në Srebrenicë, si edhe për rrethimin e Sarajevës.
Gazeta Si – Ditën kur Federata Italiane e Futbollit tërhoqi mbështetjen për kandidaturën e Gianni Infantinos për rizgjedhjen në krye të FIFA-s, disa ish-lojtarë të njohur – si italianë ashtu edhe ndërkombëtarë – janë shprehur në favor të tij. Infantino ka shërbyer për dhjetë vjet si president i FIFA-s, organit drejtues të futbollit botëror.
Ai është një figurë gjithëpranishme dhe imponuese, me ndikim të konsiderueshëm politik; së fundmi, ai u përball me kritika të ashpra, veçanërisht lidhur me një përpjekje (të braktisur më pas) për të privatizuar një pjesë të Kupës së Botës.
Të mërkurën, Fabio Cannavaro shkroi në Instagram: “Futbolli botëror është përmirësuar gjatë dhjetë viteve të fundit. Gjatë dhjetë viteve të fundit, lojtarët dhe lojtaret janë rikthyer në qendër të lojës. Gjatë dhjetë viteve të fundit, Gianni Infantino ka bërë një punë të shkëlqyer si president i FIFA-s. Të mos e pranosh këtë do të ishte pandershmëri intelektuale, si dhe një narrativë e sforcuar”.
Francesco Totti e shpërndau sërish atë postim. Christian Vieri shkroi diçka të ngjashme në anglisht, e cila u rishpërnda nga Marco Materazzi.
Ish-lojtarët argjentinas, Javier Zanetti, Esteban Cambiasso dhe Javier Pastore, si dhe brazilianët Marcos Cafu e Roberto Carlos, gjithashtu shprehën publikisht mbështetjen e tyre për Infantinon me deklarata shumë të ngjashme me atë të Cannavaros.
Natyrisht, askush nuk mund ta dijë me saktësi se si të gjithë këta lojtarë krijuan përfundimisht opinionin e tyre pozitiv mbi mënyrën se si Infantino e drejton FIFA-n.
Ronaldo, Infantino dhe David Beckham
Megjithatë, këto mbështetje publike tërhoqën sërish vëmendjen te fakti se të gjithë ata bëjnë pjesë në programin “FIFA Legends” – i cili përfshin mbi 7.000 ish-trajnerë dhe lojtarë (si burra, ashtu edhe gra).
Programi u krijua dhjetë vjet më parë nga vetë Infantino, me qëllim promovimin e futbollit në nivel global dhe të aktiviteteve të FIFA-s.
Shumë prej tyre – nga brazilianët Ronaldo, Ronaldinho dhe Kaká e deri te lojtarët spanjollë që fituan Kupën e Botës në vitin 2010 – u panë shpesh duke ndjekur ndeshjet e Kupës së fundit të Botës nga tribunat, shpesh të ulur pikërisht pranë Infantinos.
Presidenti i FIFA-s ka ndërtuar me sukses marrëdhënie me shumë prej tyre dhe pëlqen të përcjellë imazhin e dikujt që është mik me të gjithë, veçanërisht me kampionët më të mëdhenj të këtij sporti.
Siç vuri në dukje “The Athletic”, “roli i ‘FIFA Legend’ gjatë Kupës së Botës nuk është një detyrë e zakonshme: ai përfshin qëndrimin me të gjitha shpenzimet e mbuluara gjatë gjithë turneut, biletat për ndeshjet dhe mundësinë për të fituar të ardhura shtesë përmes angazhimeve komerciale”. Në thelb, anëtarët e “FIFA Legends” përfitojnë avantazhe të ndryshme në këmbim të pranisë së tyre.
Kriteret për t’u bërë një “Legjendë të FIFA-s” janë mjaft të gjera. Duhet të kesh fituar një Kupë Bote – për meshkuj ose femra – ose të kesh dhënë një “kontribut të jashtëzakonshëm” në një edicion të turneut.
Megjithatë, edhe zhvillimi i më shumë se 10 ndeshjeve në Kupën e Botës apo grumbullimi i të paktën 100 paraqitjeve me kombëtaren konsiderohen kritere të vlefshme për anëtarësim. “Pasi bëhesh pjesë e klubit, vështirë se do të duash të largohesh”, – vuri në dukje “The Athletic”.
Është një marrëveshje me përfitime të ndërsjella. FIFA fiton qasje te figura të shumta të njohura dhe të respektuara të botës së futbollit për të promovuar aktivitetet dhe sponsorët e saj, ndërsa ish-lojtarët, nga ana e tyre, sigurojnë mundësi për të ardhura dhe dukshmëri.
Kohët e fundit, ndërsa tri konfederata të mëdha kontinentale (UEFA, CONCACAF dhe AFC – që përfaqësojnë Evropën, Amerikën e Veriut dhe Azinë) praktikisht e kanë tërhequr mbështetjen e tyre për Infantinon, edhe disa “Legjenda të FIFA-s” kanë pushuar së mbështeturi atë.
Një deklaratë e fundit, e nënshkruar nga emra si Robert Pires dhe Juan Sebastián Verón, për shembull, thotë: “Kemi parë sportin që duam të largohet nga vlerat e tij thelbësore nën udhëheqjen aktuale të FIFA-s. Për një kohë tepër të gjatë, kemi qenë dëshmitarë të marrjes së vendimeve të rëndësishme pa u konsultuar apo pa marrë parasysh lojtarët, dhe pa respekt për tifozët që e mbështesin këtë sport. Ndryshimi është i domosdoshëm. Pushteti ia ka errësuar gjykimin udhëheqjes aktuale, duke e penguar atë të dallojë interesat e veta nga ajo që është më e mira për futbollin”.
Zgjedhjet për presidentin e ri të FIFA-s do të mbahen në mars të vitit 2027 dhe Infantino – i cili kandidon për një mandat të tretë – është aktualisht kandidati i vetëm.
Gazeta Si – “Mbani rezerva ushqimesh që nuk prishen shpejt – siç janë produktet në kanaçe – dhe uji”. Këto fjalë sjellin menjëherë ndër mend veprimet e ndërmarra nga qindra mijëra njerëz në mbarë botën në fillim të vitit 2020, kur e gjithë njerëzimi u gjend përballë një armiku të padukshëm: korona-virusit.
Sot, ai skenar mund të përsëritet në Britaninë e Madhe. Arsyeja? Jo një pandemi e re, por një udhëzim që duhet ndjekur në rast të një sulmi rus.
Grumbullimi i rezervave të ujit dhe ushqimeve në kanaçe është një nga rekomandimet kryesore të një fushate të re të nisur nga qeveria britanike për të rritur qëndrueshmërinë e vendit gjatë një emergjence kombëtare – përfshirë rastet e sulmeve nga shtete armiqësore.
Qëllimi i planit britanik – Siç është rindërtuar nga gazeta“The Guardian” – është të inkurajojë njerëzit që të jenë të përgatitur për t’u përballur ose me valë të të nxehtit (skenari “pozitiv”), ose me sulme nga kombe armiqësore (skenari më i keq).
Planet e Londrës u zbuluan nga “Financial Times”, i cili raportoi se Britania synon të sigurojë që familjet të kenë rezerva të mjaftueshme dhe, çka është thelbësore, të dinë si të veprojnë gjatë një krize.
Kjo do t’u mundësonte shërbimeve të emergjencës t’i përqendronin burimet e tyre te individët më të cenueshëm.
Sipas “The Guardian”, përgatitjet për skenarë si ata të përmendur më lart janë shtuar ndjeshëm kohët e fundit.
Kjo rritje nxitet nga incidente të ndryshme në Britani dhe në mbarë botën; për më tepër, siç raportohet nga “Financial Times“, planet e qeverisë së Mbretërisë së Bashkuar thuhet se përfshijnë përgatitje ushtarake për një sulm të mundshëm ndaj Londrës nga një shtet armiqësor.
Louise Haigh – zëvendësja e Andy Burnham-it – po drejton koordinimin e këtij udhëzuesi gjithëpërfshirës, të quajtur “libri i luftës”.
Frika nga një sulm rus dhe tensionet Londër-Moskë – Shqetësimet lidhur me një sulm të mundshëm nga Kremlini nuk janë asgjë e re për Londrën.
Qershorin e kaluar, paraardhësi i Andy Burnham-it, Keir Starmer, deklaroi se Rusia “mund të sulmonte NATO-n” brenda katër viteve. Ish-lideri laburist e lidhi afatin kohor deri në vitin 2030 me vlerësimet e bëra nga “shërbimet tona të inteligjencës dhe ato të vendeve të tjera aleate”.
Në fakt, tensionet mes dy vendeve janë shumë të larta. Gjatë një vizite në Ukrainë pak ditë më parë, Kryeministri deklaroi: “Për 30 vjet, Rusia është përpjekur t’i japë fund pavarësisë suaj, por ka dështuar; veprimet e saj vetëm sa e kanë forcuar atë. Ju jeni një demokraci e gjallë me një të ardhme të ndritur; Mbretëria e Bashkuar e mbajti gjallë flakën e lirisë në shekullin e 20-të, ndërsa ju e keni bërë këtë në shekullin e 21-të. Jam i vendosur, së bashku me ‘Koalicionin e të Vullnetshmëve’, të ofroj ndihmën e nevojshme – jo vetëm për mbrojtjen ajrore, por edhe për të shkatërruar raketat ruse para se ato të lëshohen”.
Raketat britanike me rreze të gjatë veprimi – Në Kiev, Burnham zyrtarizoi autorizimin për të ofruar planet teknike të klasifikuara të raketës “Storm Shadow”.
Ky hap do t’i mundësojë Londrës t’u japë Ukrainës dhe Francës mundësinë për të ngritur linja montimi për këtë raketë në territorin ukrainas, me qëllim përdorimin e tyre të mëtejshëm kundër Rusisë.
Vetëm pak orë para njoftimit, zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, kishte komentuar atë që në atë kohë ishte thjesht një synim nga ana e Londrës, duke deklaruar se “Britania e Madhe po merr pjesë në këtë luftë krah regjimit të Kievit dhe po e ushqen konfliktin në mënyrë sistematike dhe të vazhdueshme”; rrjedhimisht, forcat e armatosura ruse “po kryejnë punën e nevojshme – duke mbledhur të dhënat e domosdoshme për të identifikuar vendndodhjet e prodhimit të raketave të tilla dhe pajisjeve të tjera ushtarake – dhe po marrin masa për të shkatërruar objektivat përkatëse”.
Një përgjigje gjysmë-ushtarake – Një ish-zv.ministër i Jashtëm rus ka ngritur mundësinë e një përgjigjeje gjysmë-ushtarake ruse të drejtuar kundër Londrës.
Kjo do të përfshinte akte sabotimi ndaj fabrikave britanike të dronëve, të kryera nga “grupe të panjohura”, si hakmarrje për shtimin e mbështetjes ushtarake britanike për Ukrainën – një mbështetje që u intensifikua pas miratimit nga ana e Londrës për prodhimin e raketave me rreze të gjatë veprimi “Storm Shadow”.
Gazeta Si – Një konflikt i nisur për linjën e ujit të pijshëm në një pallat në Tiranë ka përfunduar me plagosjen e rëndë të administratorit të godinës.
Ngjarja është shënuar mëngjesin e sotëm në rrugën “Aleksandri i Madh”. Sipas policisë, administratori i pallatit, 74-vjeçari me inicialet F.G., është sulmuar me mjete prerëse, thikë dhe motosharrë nga një banor i së njëjtës godinë.
Policia ka identifikuar dhe arrestuar menjëherë autorin e dyshuar, 35-vjeçarin K.L., i cili banon në pallatin ku ndodhi ngjarja.
Sipas hetimeve paraprake, mes 35-vjeçarit dhe administratorit ka nisur një konflikt për linjën e ujit të pijshëm, i cili më pas ka degjeneruar në dhunë dhe plagosje.
Në vendngjarje, efektivët kanë sekuestruar një thikë dhe një motosharrë, të cilat dyshohet se janë përdorur gjatë sulmit.
74-vjeçari është transportuar me urgjencë në spital, ku po merr ndihmë mjekësore.
Gazeta Si – Dy punonjës të Aeroportit të Frankfurtit në Gjermani kanë vdekur nga malaria pas një shpërthimi të rrallë që deri më tani ka prekur gjashtë punëtorë. Autoritetet shëndetësore të qytetit e bënë të ditur lajmin të mërkurën.
Malaria është një nga sëmundjet më vdekjeprurëse në botë dhe është e përhapur kryesisht në Afrikë, ku shkakton vdekjen e qindra mijëra njerëzve çdo vit. Ajo nuk transmetohet nga njeriu te njeriu, por përmes pickimit të mushkonjave që mbartin organizmat shkaktarë të sëmundjes (konkretisht, protozoarë të gjinisë Plasmodium).
Shpërthimi u identifikua në korrik, kur u raportuan katër rastet e para të infektimit. Sipas autoriteteve, personat e infektuar nuk kishin udhëtuar së fundmi në vende ku malaria është endemike.
Hipoteza kryesore është se mushkonjat përgjegjëse për infeksionet mbërritën në Aeroportin e Frankfurtit me një avion që vinte nga një prej këtyre rajoneve.
Aktualisht po kryhen hetime për të përcaktuar saktësisht se si ndodhën infeksionet. Në aeroport janë vendosur kurthe për të kapur mushkonja dhe insektet e mbledhura do t’i nënshtrohen analizave laboratorike për të identifikuar llojin dhe origjinën e tyre.
Autoritetet po analizojnë gjithashtu mostrat e gjakut të gjashtë punonjësve për të përcaktuar nëse ata janë infektuar nga e njëjta mushkonjë apo nga insekte të ndryshme. Rezultatet mund të kërkojnë disa javë kohë.
Gazeta Si – Duke iu referuar burimeve të saj anonime, “Wall Street Journal” raportoi se vizita e shkurtër dhe e papritur e drejtorit të CIA-s, John Ratcliffe, në Moskë të martën, kishte për qëllim të shkurajonte Rusinë nga sulmet ndaj vendeve të NATO-s – veçanërisht atyre në rajonin baltik – në të ardhmen.
Edhe faqja “Politico” dha të njëjtin informacion, duke u mbështetur gjithashtu në burime anonime. NATO është aleanca ushtarake e udhëhequr nga SHBA-ja, e cila përfshin shumicën e vendeve perëndimore.
Shërbimet e inteligjencës amerikane vlerësojnë se, i frustruar nga ngërçi në Ukrainë, regjimi rus mund ta zgjerojë fushatën e tij aktuale të sabotimit dhe inkursioneve me dronë nëpër Evropë, apo edhe të ndërmarrë një sulm të drejtpërdrejtë – ndonëse të kufizuar – për të testuar reagimin e mundshëm të NATO-s.
Trump:
CIA Director Ratcliffe was in Russia, very sort of semi-routine.
Traktati i aleancës përcakton se një sulm ndaj cilitdo shtet anëtar konsiderohet si sulm ndaj NATO-s në tërësi, duke i detyruar anëtarët e tjerë t’i vijnë në ndihmë (ndonëse jo domosdoshmërisht përmes ndërhyrjes ushtarake).
Të mërkurën, në një intervistë për një podkast konservator, presidenti Donald Trump e minimizoi rëndësinë e udhëtimit të Ratcliffe-it, duke e cilësuar atë si “gjysmë-rutinë”.
Trump deklaroi se udhëtimi lidhej në njëfarë mënyre me luftën në Ukrainë: “Mund të dalë diçka prej tij. Ne po punojmë fort për t’i dhënë fund luftës dhe, sinqerisht, në këtë pikë, të dyja [vendet] duan ta shohin atë të përfundojë”. Me sa dihet, negociatat kanë ngecur prej muajsh.
Zëdhënësi i regjimit rus, Dmitry Peskov, tha se Ratcliffe u takua me zyrtarë të sigurisë, por jo me Presidentin Vladimir Putin, ndonëse ky i fundit u informua mbi bisedimet.
Kohëzgjatja e shkurtër e vizitës – e cila zgjati vetëm pak orë – dhe fakti që ajo nuk ishte vërtet sekrete (avioni Boeing C-17A i Forcave Ajrore që përdori Ratcliffe mund të gjurmohej në faqet e internetit që monitorojnë fluturimet), kishin bërë që ekspertët e inteligjencës të spekulonin se udhëtimi kishte për qëllim përcjelljen e një mesazhi dhe jo nisjen e negociatave.
Ka arsye të ndryshme që mund të shpjegojnë pse vizita u zhvillua pikërisht në këtë kohë: ndër to, shterimi i rezervave të armëve amerikane për shkak të luftës në Lindjen e Mesme dhe mundësia e një mobilizimi të ri rus pas zgjedhjeve legjislative të 18-20 shtatorit.
Ish-diplomati britanik në Moskë, John Foreman, i tha BBC-së se “zakonisht, amerikanët nuk dërgojnë zyrtarë të tillë të nivelit të lartë në Moskë pa paralajmërim, përveç rasteve kur po ndodh diçka specifike”.
Vizita e së martës ishte udhëtimi i parë i njohur i Ratcliffe-it në Rusi. Vizita e fundit e një drejtori të CIA-s gjatë presidencës së Joe Bidenit u zhvillua vetëm pak muaj para se të fillonte lufta: në nëntor të vitit 2021, William Burns shkoi në Moskë për të tentuar – pa sukses – ta bindte regjimin që të mos e sulmonte Ukrainën.
Gazeta Si – Rreth 1,400 persona rezultojnë të zhdukur pas përmbytjes masive dhe të dhunshme që goditi zonën kufitare të Himalajeve, midis Nepalit dhe rajonit kinez të Tibetit, të mërkurën; nuk ka asnjë informacion për vendndodhjen e më shumë se 800 personave në Nepal dhe mbi 550 të tjerëve në anën tibetiane.
Një masë gjigante uji, akulli, balte dhe shkëmbinjsh përshkoi luginat e Himalajeve në të dyja anët e vargmalit. Numri i konfirmuar i viktimave është 162, një shifër që pritet të rritet më tej.
Përmbytja – e shkaktuar me gjasë nga shkëputja e një cope të madhe akulli prej një akullnaje – ishte e papritur dhe e fuqishme, duke marrë me vete njerëz, ndërtesa dhe rrugë.
Videot nga zonat e prekura tregojnë ura të shkatërruara dhe ndërtesa shumëkatëshe të rrënuara. Objektet në pikën kufitare Gyirong, në anën kineze, u përmbytën plotësisht dhe u goditën rëndë nga rrjedha e vrullshme e ujit dhe mbeturinave. Pamjet tregojnë gjithashtu njerëz që vrapojnë për t’u shpëtuar para se zona të tëra të përmbyteshin.
Vlerësimet për të vdekurit dhe të zhdukurit janë të paplota. Duhet theksuar se, menjëherë pas një ngjarjeje katastrofike të këtij lloji, komunikimi është veçanërisht i vështirë – sidomos në një zonë që është tashmë e largët dhe e izoluar; disa nga personat e regjistruar si të zhdukur mund të jenë individë që nuk kanë pësuar asnjë dëmtim, por që thjesht nuk kanë mundësi të kontaktojnë autoritetet apo familjet e tyre.
Informacioni që vjen nga pala kineze është shumë më i kufizuar për shkak të kontrollit të rreptë që ushtrojnë autoritetet mbi median, veçanërisht lidhur me rajonin e Tibetit, ku Kina prej dekadash është përpjekur të shtypë aspiratat separatiste të popullsisë dhe të marrë nën kontroll udhëheqjen fetare tibetiane.
Disa nga rreth 1.400 personat e zhdukur janë turistë, alpinistë dhe pelegrinë. Përmbytjet ndodhën në një zonë të njohur për ecje dhe alpinizëm në Himalaje, si dhe për itineraret që të çojnë drejt malit Kailash – një majë tibetiane që shërben si vend pelegrinazhi për fe të ndryshme, përfshirë hinduizmin, budizmin, xhainizmin dhe Bön-in, një fe e lashtë tibetiane.
Të paktën 400 turistë rezultojnë të zhdukur në Nepal, përfshirë 130 indianë, 47 amerikanë, 34 australianë, 33 britanikë, 24 kanadezë dhe 19 malajzianë.
Përmbytjet prekën gjithashtu oficerë të policisë kufitare, personel të forcave të rendit dhe punonjës të hidrocentraleve (disa prej të cilëve në pronësi të kompanive nga Koreja e Jugut), si dhe dhjetëra shoferë kamionësh që po udhëtonin përgjatë kufirit në ato momente.
Gazeta Si – Avokati Maks Haxhia ka vizituar në qeli klientin tij, Ergys Agasi, i cili u arrestua një ditë më parë në kuadër të hetimeve të SPAK për dosjen e AKSHI-t.
Pas takimit, Haxhia deklaroi se mbrojtja kërkon t’i vihet në dispozicion dosja e plotë e hetimit. Sipas tij, pa pasur akses në aktet e dosjes, mbrojtja nuk mund të paraqesë pretendime konkrete lidhur me akuzat.
Haxhia tha se Agasi pretendon se nuk ka përgjegjësi juridike për veprat që po hetohen. Avokati argumentoi se klienti i tij nuk ka pasur funksione shtetërore që lidhen me menaxhimin e financave publike dhe nuk ka marrë pjesë në tendera publikë.
“Ky është një takim i parë që përgatitemi për procesin lidhur me verifikimin e masës, që është arrest me burg. Ne duam dosjen. Është e turpshme, sepse edhe pse kemi bërë kërkesë, i jemi drejtuar ILD që na është mohuar një e drejtë, sepse pa dosje nuk mund ngremë pretendim”, deklaroi Haxhia.
Ai shtoi se Agasi e konsideron veten jashtë çdo përgjegjësie juridike dhe se, sipas tij, nuk ka pasur rol në menaxhimin e financave publike.
“Zoti Agasi pretendon se është jashtë çdo ngarkese juridike. Ai pretendon dhe është fakt që ai nuk ka prekur financat publike, sepse nuk ka qenë në funksionet e autoriteteve që menaxhojnë financa publike. Nuk ka marrë pjesë as në tendera publikë”, u shpreh avokati.
Më tej ai tha se klienti i tij ka qenë jashtë shtetit për të firmosur kontrata biznesi dhe me gjasë ka hyrë në Shqipëri ilegalisht.
Agasi u arrestua më 26 gusht në zonën e Plepave në Durrës, së bashku me ish-efektivin e Policisë, Uljan Shpataraku. Arrestimi u krye në kuadër të hetimeve të SPAK për procedurat e prokurimeve të AKSHI-t.
Gazeta Si – Një kërcënim me bombë ka alarmuar mëngjesin e kësaj të enjteje disa institucione në qytete të ndryshme të vendit (përfshirë Bashkia Durrës, Gjykata e Durrësit, Gjykata e Elbasanit, Gjykata e Lezhës, Gjykata e Fierit, Gjykata e Vlorës, Bashkia, Prokuroria dhe spitali i Vlorës).
“Përshëndetje. Ky është Shteti Islamik (ISIS). Me vullnetin e Allahut, kemi vendosur një bombë në ndërtesën tuaj. Ajo do të shpërthejë pas dy orësh. Pas kësaj, ju të pa fe do të coptoheni. Allahu Akber”, shkruhej në e-mail.
Pas këtij njoftimi Policia e Shtetit ndërmori disa akisone duke kontrolluar në të gjitha institucionet që u kishte ardhur ky mesazh.
Edhe në ambienetet e SPAK policia kreu kontrolle me qen antieksplozivë, por nuk konstatuan asgjë që mund të cenonte sigurinë e institucioneve dhe punonjësve të tyre.
Edhe pse alarmi rezultoi i rremë, një hetim ka nisur për të zbuluar autorin. Adresa elektronike që ka dërguar e-mailin, i përket një domeini akademik-universitar nga Argjentina.
Për shkak të natyrës së kërcënimit, situata po trajtohet me masa të plota sigurie, ndërsa pritet verifikimi nga strukturat përgjegjëse nëse bëhet fjalë për një kërcënim real apo një alarm të rremë.
Kjo është hera e parë që precipiton në mënyrë të tillë me njoftime të njëkohshme për vënie bombe në shumë institucione qeveritare, lokale dhe deri të natyrës ekonomiko-sociale.
Për zbardhjen e rastit është angazhuar edhe Drejtoria për Hetimin e Krimeve Kibernetike. Hetimet po zhvillohen në bashkëpunim me Drejtorinë e Antiterrorit dhe agjenci të tjera ligjzbatuese. Policia vijon punën për identifikimin e autorit.
Gazeta Si – Një ngjarje dhune në familje është regjistruar në orët e para të kësaj të enjteje në zonën e Ujit të Ftohtë në Vlorë.
Sipas të dhënave paraprake, një çift është konfliktuar, ndërsa bashkëshorti dyshohet se ka goditur bashkëshorten me një mjet prerës, tip sqepar, në pjesën e ballit.
Gruaj është transportuar menjëherë në Spitalin Rajonal të Vlorës, ku po merr ndihmën mjekësore. Sipas mjekëve, gjendja e saj është e stabilizuar dhe ajo ndodhet jashtë rrezikut për jetën.
Dëmtimet janë raportuar si sipërfaqësore, kryesisht në pjesën e ballit.
Ndërkohë, policia ka shoqëruar bashkëshortin dhe po merr deklarimet e tij, ndërsa po merret në pyetje edhe e dhunuara, me qëllim zbardhjen e plotë të rrethanave dhe shkaqeve të konfliktit
Gazeta Si – Pak orë pas arrestimit të Ergys Agasit, Prokuroria e Posaçme ka sekuestruar një automjet luksoz që dyshohet se i përket biznesmenit, i dyshuar si një nga protagonistët e dosjes AKSHI.
Bëhet fjalë për një mjet tip “Land Rover Defender”, i cili ishte në kërkim dhe është gjetur i fshehur në garazhin e një prej vilave në “Equos Resort”.
Automjeti është sekuestruar nga SPAK në vijim të veprimeve hetimore që po kryhen për çështjen.
Ndërkohë, Agasi është shoqëruar mbrëmjen e djeshme, rreth mesnatës në Bllokun e Sigurisë pranë rrugës “Mine Peza”, pas tri orësh qëndrimi në Drejtorinë e Policisë së Tiranës.
Pas përfundimit të procedurave, ku agjentët e BKH-së bënë edhe ekzekutimin e masës së sigurisë, ai u shoqërua në ambientet e paraburgimit.
Në pamjet e siguruara, Agasi shihet teksa del nga ambientet e Policisë i rrethuar nga një numër i madh efektivësh dhe shoqërohet drejt bllokut të sigurisë.
Ergys Agasi u arrestua më 26 gusht në zonën e Plepave në Durrës, gjatë një operacioni të zhvilluar nga Policia në bashkëpunim me BKH-në dhe SPAK-un.
Sipas informacioneve, Agasi u lokalizua teksa udhëtonte me një automjet. Bashkë me të në makinë ndodhej edhe Uljan Shpataraku, i cili u arrestua gjithashtu.
Agasi ishte shpallur në kërkim që prej dhjetorit 2025, në kuadër të hetimeve të SPAK për procedurat e prokurimeve të Agjencisë Kombëtare të Shoqërisë së Informacionit.
Gazeta Si – Pas disa javësh pune dhe bashkëpunimi me strukturat operacionale të specializuara të Policisë së Shtetit dhe Byrosë Kombëtare të Hetimit (BKH), është bërë i mundur arrestimi i Ergys Agasit.
Sipas njoftimit zyrtar të SPAK, Agasi u arrestua më 26 gusht 2026, në hyrje të qytetit të Durrësit, në zonën e Plepave, në autostradë.
Në momentin e arrestimit, Agasi shoqërohej nga shtetasi U. Sh., ish-punonjës policie, i cili është arrestuar në flagrancë dhe akuzohet për veprën penale “Përkrahja e autorit të krimit”.
SPAK bën të ditur se hetimet ndaj Agasit janë pjesë e procedimit penal nr. 20/1 të vitit 2025, ku emri i tij është regjistruar më 5 dhjetor 2025.
Ai po hetohet për një sërë veprash penale, mes tyre “Konkurrenca e paligjshme nëpërmjet dhunës”, “Heqja e paligjshme e lirisë”, “Shkelja e barazisë së pjesëmarrësve në tendera apo ankande publike”, në formën e bashkëpunimit si grup i strukturuar kriminal, si dhe “Pastrimi i produkteve të veprës penale ose veprimtarisë kriminale”.
Në dosjen hetimore përfshihen gjithashtu dyshime për “Korrupsionin aktiv të personave që ushtrojnë funksione publike”, të kryer në bashkëpunim dhe më shumë se një herë.
Gazeta Si – Një rritje e papritur e nivelit të ujit në përrenjtë përgjatë kufirit midis Nepalit dhe rajonit kinez të Tibetit shkaktoi dhjetëra viktima dhe la qindra njerëz të zhdukur të mërkurën.
Mes të zhdukurve janë 384 udhëtarë: 93 shtetas nepalezë dhe 291 të huaj. Më shumë se 100 nga të huajt janë shtetas indianë që po udhëtonin drejt malit Kailash, një mal në Tibet që konsiderohet i shenjtë në hinduizëm. Mes të zhdukurve ka edhe disa punonjës të forcave të rendit.
Shkaku i kësaj rritjeje të menjëhershme mbetet i paqartë. Ajo mund të jetë shkaktuar nga një ortek akulli në lartësi të mëdha – si pasojë e temperaturave të larta – i cili u derdh me forcë në rrjedhat ujore, duke bërë që ato të fryheshin papritur dhe të vërshonin drejt qyteteve e fshatrave, duke marrë me vete gurë, akull dhe baltë.
Diçka shumë e ngjashme ndodhi verën e kaluar: rajoni i Himalajeve – që përfshin Nepalin dhe disa vende fqinje, përfshirë Indinë – është veçanërisht i cenueshëm ndaj fenomeneve ekstreme të motit, pasi po ngrohet më shpejt se pjesa tjetër e botës. Si pasojë, reshjet e dendura, përmbytjet dhe rrëshqitjet e dheut ndodhin aty më shpesh sesa gjetkë.
Shocking footage of the Gyirong Border crossing between China and Nepal as a huge mudslide hit the building today. pic.twitter.com/JVIc2J8BhR
Megjithatë, ministri i Jashtëm i Nepalit, Shishir Khanal, deklaroi në parlament se përmbytja mund të jetë shkaktuar nga një rrëshqitje dheu, e nxitur nga një tërmet që goditi rajonin mëngjesin e sotëm.
Fatkeqësia preku luginat e Himalajeve në të dyja anët e vargmalit (ana nepaleze në jug dhe ajo tibetiane në veri). Autoritetet nepaleze raportuan të paktën 17 viktima të konfirmuara dhe dëme të mëdha në infrastrukturë, si rrugë, ura dhe hidrocentrale.
Ato shtuan gjithashtu se qindra drejtues kamionësh, që po udhëtonin përgjatë kufirit, ka shumë të ngjarë të jenë marrë nga rrjedha.a
Mediat shtetërore kineze nuk kanë dhënë ende shifra për viktimat, por kanë raportuar nisjen e operacioneve të shpëtimit pas asaj që e përshkruan si një rrëshqitje masive dheu.
Videoja e mëposhtme tregon një sasi të madhe uji, gurësh dhe balte që vërshojnë mbi një qytet kufitar në anën kineze brenda pak minutash.
Gazeta Si – Në epokën e artë të Futbollit me “F” të madhe – mes të ardhurave rekord dhe përhapjes së paprecedentë globale të “lojës së bukur” – është futbolli me “f” të vogël ai që e paguan çmimin.
Kjo u referohet klubeve më pak të njohura ndërkombëtarisht dhe me buxhete më modeste; ekipeve që u ngritën kundër Superligës “anti-meritokratike”, vetëm për ta gjetur veten – pak vite më vonë – në të njëjtën situatë të vështirë: gjithnjë e më të margjinalizuara dhe të shtyra mënjanë nga hendeku në rritje që i ndan ato nga elita ultra-e pasur e këtij sporti.
Në një kohë kur vetëm tregu evropian i futbollit vlerësohet në 38 miliardë euro – shifër që përafërsisht barazohet me shpenzimet totale të Italisë për farmaceutikën – më shumë se gjysma e klubeve operojnë me humbje.
Cilët janë tre faktorët që po formësojnë futbollin modern? – Një analizë e “Boston Consulting Group”, me titull “The Three Forces Reshaping the Beautiful Game“, zbulon se e ardhmja ekonomike e këtij sporti formësohet – dhe do të vazhdojë të formësohet gjithnjë e më shumë – nga tre faktorë thelbësorë: përqendrimi i të ardhurave, qëndrueshmëria financiare dhe mirëqenia fizike e lojtarëve, të cilët përballen me kalendarë gjithnjë e më të ngjeshur dhe kërkues.
Faktori kryesor është padyshim paraja; ndonëse të ardhurat totale rriten nga viti në vit, ato përqendrohen gjithnjë e më shumë te një grup i kufizuar klubesh. Siç thekson BCG, 20 ekipet evropiane me të ardhurat më të larta gjenerojnë një total të përbashkët prej gati 12 miliardë eurosh – shifër kjo që përbën më shumë se gjysmën e të ardhurave totale të 98 ekipeve që garojnë në pesë ligat kryesore të kontinentit.
Ylli i Real Madridit, Kylian Mbappé, fiton mbi 31 milionë euro në vit, pa llogaritur bonuset e ndryshme dhe marrëveshjet për reklama
Çështja e të drejtave të transmetimit dhe “magnetëve për yje” – Kjo prirje “antidemokratike” – ku të pasurit bëhen edhe më të pasur, ndërsa të tjerëve u mbeten (praktikisht) vetëm thërrimet – ilustrohet qartë nga mënyra e shpërndarjes së të drejtave të transmetimit.
Premier League angleze shërben si shembulli ideal studimor: një hov i madh në marrëveshjet për të drejtat bëri që vlera e tyre të rritej nga qindra miliona në shumë më tepër se 3 miliardë euro brenda pesëmbëdhjetë viteve.
Edhe pse modeli i saj i brendshëm i shpërndarjes është ndër më të barabartët në Evropë, liga i dha kampionit të fundit mbi 230 milionë euro.
Ndërkohë, ekipi i renditur i fundit përfitoi 137 milionë euro – një shifër që është ende 55 milionë euro më e lartë se të ardhurat e Interit, kampionit të ligës italiane.
Nuk është çudi, pra, që hendeku midis ekipit më të mirë të Premier League dhe atij të fundit të Serie A është kolosal – afërsisht dhjetëfish – pikërisht për shkak të pabarazisë në vlerën e të drejtave të transmetimit angleze dhe italiane.
Kjo pabarazi shfaqet si në nivel evropian – mes ligave të ndryshme – ashtu edhe brenda çdo vendi: fituesit marrin pjesën më të madhe, ndërsa humbësit “kënaqen” me atë që mbetet.
Kështu krijohet një rreth vicioz, ku vetëm klubet më të fuqishme mund të investojnë te lojtarët e nivelit më të lartë, të cilët nga ana e tyre rrisin gjasat e ekipit për të fituar dhe për të gjeneruar të ardhura.
Liga e Kampionëve e konfirmon këtë prirje, pasi pjesa e saj nga të drejtat ndërkombëtare të transmetimit është rritur nga 15% në 25% gjatë dekadës së fundit. Paraja ndjek yjet dhe yjet ndjekin paranë.
Rritja e kostove dhe dënimi financiar i rënies nga kategoria – Një sistem futbolli “i bazuar në klasë” – jo në kuptimin e elegancës, por të hierarkisë – ua ka dhënë çelësat e së ardhmes klubeve të mëdha, duke i dënuar të gjitha të tjerat me një ekzistencë të paqëndrueshme.
Lamine Yamal, ylli i Barcelonës dhe Spanjës, i dëmtuar në tokë
Siç theksoi hulumtimi i BCG-së, një ekip që bie nga Premier League në nivelin e dytë anglez mund të humbasë më shumë se dy të tretat e të ardhurave të tij vjetore.
Kjo përkeqësohet nga fakti se kostot vazhdojnë të rriten në mënyrë disproporcionale, duke arritur në 64% të të ardhurave – krahasuar me standardin prej 50% që gjendet zakonisht në ligat me kufizime page. Për shumë ekipe, shpenzimet që lidhen me lojtarët i tejkalojnë ndjeshëm të ardhurat e tyre aktuale.
Në një përpjekje për të ndaluar këtë trend, UEFA prezantoi “Fair Play Financiar” vite më parë: një kufi virtual që kufizon shpenzimet e klubit për pagat, transferimet dhe tarifat e agjentëve në 70% të të ardhurave.
Ndërsa ky kufi ka rezultuar tashmë në gjoba të rënda dhe ndalime transferimesh për shumë klube të mëdha, ai zbatohet vetëm për ato që kualifikohen për garat evropiane.
Dhe sinqerisht, duke pasur parasysh shpenzimet e pamatura nga disa pronarë, ai as nuk duket se zbatohet në të gjitha nivelet.
Lodhja dhe dëmtimet: një kalendar i mbingarkuar – Së fundmi, ekziston çështja e kalendarit të ndeshjeve.
Sa më shumë para që tërheq futbolli, aq më e fortë dhe e parezistueshme bëhet tundimi për klubet që të mbushin arkat e tyre me edhe më shumë të ardhura.
Kjo është arsyeja pse, vitet e fundit, është vënë re një prirje e theksuar për ta mbushur sezonin me ndeshje në çdo mënyrë të mundshme e krijuese – që nga turnetë në anën tjetër të globit e deri te Kupa e Botës për Klube me format të zgjeruar, formati i ri i Ligës së Kampionëve me 36 ekipe dhe Kupa e Botës me 48 kombëtare (dhe kush e di nëse nuk do të ketë edhe më shumë ekipe pas katër vitesh).
Kjo prirje ndikon pashmangshmërisht te shëndeti i lojtarëve dhe çon në rraskapitje; në fund të fundit, janë ata që zbresin realisht në fushë dhe vrapojnë për qindra – në mos mijëra – minuta shtesë çdo sezon.
Sipas Shoqatës së Futbollistëve Profesionistë, pragu i ndeshjeve përtej të cilit rreziku i dëmtimeve rritet ndjeshëm, varion nga 50 në 60 ndeshje në sezon.
Shumë lojtarë të klubeve elitare e kalojnë tashmë këtë kufi kur kombinojnë angazhimet me klubin dhe ato ndërkombëtare.
Aktiviteti i “Kings League” – një prej “ligave të reja” – në “Juventus Stadium”
Çfarë i rezervon e ardhmja futbollit: katër skenarët – Përballë këtyre tre faktorëve – të cilët nuk mund të injorohen më – ekzistojnë katër “të nesërme të mundshme” që mund ta presin këtë sport.
Në skenarin e parë, kostot mund të stabilizohen pa arritur ta “demokratizojnë” sportin: kufizimet e UEFA-s do të arrinin të frenonin shpenzimet e klubeve pa ndalur rritjen e të ardhurave, megjithatë një grup i zgjedhur ekipesh do të vazhdonte të shkëputej gjithnjë e më shumë nga “pjesa tjetër e botës”.
Në skenarin e dytë të mundshëm, ligat më të vogla mund t’i bashkonin forcat – duke grumbulluar burimet tregtare dhe duke harmonizuar kalendarët – në vend që të konkurronin individualisht.
Si alternativë, mund të jenë vetë lojtarët ata që vendosin një kufi përmes veprimeve kolektive, negociatave ose rregulloreve që përcaktojnë një numër maksimal ndeshjesh.
Së fundmi – siç po ndodh tashmë deri diku – mund të fitojnë terren formate alternative, të bazuara në një version të lojës më të shkurtër, më “sociale” dhe më spektakolare.
Këto liga paralele do të synonin të tërhiqnin një audiencë më të re – një audiencë që ndoshta është më e lodhur nga futbolli tradicional.
Gazeta Si – Presidenti i ri i Kolumbisë, Abelardo de la Espriella, ka urdhëruar kërkimin dhe dëbimin e emigrantëve “që kryejnë krime” dhe “statusi i të cilëve nuk është i rregulluar”, duke lidhur kështu automatikisht imigracionin me kriminalitetin – një qëndrim retorik i favorizuar nga fraksionet e krahut të djathtë.
De la Espriella mori detyrën tre javë më parë, pas fitores së tij në zgjedhjet e muajit qershor. Ai është një figurë e ekstremit të djathtë me lidhje të ngushta me lëvizjet amerikane “trumpiste”; në aspektin ekonomik, ai frymëzohet nga presidenti argjentinas Javier Milei, ndërsa për çështjet e sigurisë është zotuar të zbatojë një politikë të “tolerancës zero”, të ngjashme me atë të Nayib Bukeles, presidentit autoritar të El Salvadorit.
Njoftimi i tij shënon një ndryshim rrënjësor nga politika e imigracionit që Kolumbia ka ndjekur deri më tani.
“Le të fillojnë operacionet e koordinuara për të gjetur emigrantët e paligjshëm – së pari ata që kryejnë krime dhe, së dyti, ata statusi i të cilëve nuk është i rregulluar”, deklaroi ai gjatë një takimi në Barranquilla – qytet të cilin ai praktikisht e ka shndërruar në kryeqytetin alternativ të vendit – duke shtuar se urdhri i tij do të zbatohet duke filluar nga kjo javë. “Kolumbianët të parët, kolumbianët të dytët dhe kolumbianët të fundit”, përfundoi ai.
Megjithëse nuk thuhet shprehimisht, njoftimi u referohet posaçërisht 2,8 milionë venezuelianëve që jetojnë në Kolumbi, të cilët përbëjnë pothuajse 90 për qind të popullsisë së migrantëve në vend.
Sipas të dhënave qeveritare, 848 000 nga këta 2,8 milionë nuk kanë status ligjor dhe mes tyre përfshihen 193 000 fëmijë e adoleshentë.
Deri në vitin 2025, 67 për qind e këtyre 2,8 milionë individëve kishin marrë një kartë identiteti për rezidentë të huaj ose një leje mbrojtjeje të përkohshme – mekanizmi më i zakonshëm për rregullimin e statusit migrator të venezuelianëve, që u mundëson atyre qasje në shërbime bazë si kujdesi shëndetësor, arsimi dhe punësimi.
Sipas Ministrisë së Punës së Kolumbisë, në vitin 2024, 71 për qind e popullsisë së migrantëve venezuelianë ishte në moshë pune dhe shkalla e pjesëmarrjes së tyre në fuqinë punëtore ishte në fakt më e lartë se ajo e pjesës tjetër të popullsisë së vendit (73,8 për qind krahasuar me 63,5 për qind).
Ronal Rodríguez, studiues në Observatorin e Venezuelës pranë Universitetit të Rosarios, shpjegoi se njoftimi i presidentit të ri shënon një ndryshim paradigme në mënyrën se si tri qeveritë e fundit kolumbiane e kanë pritur dhe trajtuar popullsinë migrante nga Venezuela, duke e vendosur vendin si një model për kontinentin sa u përket praktikave më të mira në menaxhimin e flukseve migratore.
Ndryshimi i qasjes i paralajmëruar nga presidenti i ri përputhet me politikat kundër emigracionit të qeverive të ekstremit të djathtë në mbarë kontinentin – si ato të Donald Trump-it në Shtetet e Bashkuara, José Antonio Kast-it në Kili dhe Javier Milei-t në Argjentinë.
Kriza e emigracionit venezuelian nisi në vitin 2015; deri në atë kohë, mbi 7,8 milionë njerëz ishin larguar nga vendi.
Ndërsa dikur Venezuela tërhiqte emigrantë, trendi ndryshoi pas ardhjes në pushtet të Hugo Chávez-it në vitin 1999.
Fillimisht u larguan shtresat më të pasura, me mijëra njerëz që u shpërngulën në Brazil, Kolumbi dhe – nëse arrinin të merrnin vizë – në Shtetet e Bashkuara.
Më vonë, me ardhjen në pushtet të Nicolás Maduros dhe përkeqësimin katastrofik të ekonomisë venezueliane, situata u rëndua, duke prekur shtresa të gjera të popullsisë.
Vendimi i De la Espriella-s për të ndjekur penalisht dhe për të dëbuar pothuajse një milion njerëz ka ngjallur kritika nga opozita.
Ligjvënësja e krahut të majtë, María Fernanda Carrascal, e cilësoi njoftimin e presidentit jo vetëm si katastrofik, por edhe si mizor: “Lidhja e emigrantëve të parregullt me krimin, thjesht për shkak të statusit të tyre të parregullt, është një fyerje ndaj të drejtave të njeriut dhe një pretendim absurd e i pabazë”.
Ekzistojnë shqetësime se operacionet e paralajmëruara mund të shndërrohen në një persekutim në shkallë të gjerë të shtetasve venezuelianë, të cilët kontribuojnë me rreth 3 miliardë dollarë në vit në ekonominë e Kolumbisë.
Gazeta Si – Ministria e Mbrojtjes informon se deri në orën 20:00 të datës 25 gusht 2026, në rang vendi janë raportuar 24 vatra zjarri, nga të cilat 6 mbeten aktive, ndërsa 5 vatra janë nën mbikëqyrje.
Në operacionet e zhvilluara gjatë ditës janë angazhuar në total 126 forca operacionale dhe 18 automjete zjarrfikëse, ndërsa Forcat e Armatosura kanë mbështetur operacionet me 20 efektivë, 1 helikopter dhe 2 avionë Air Tractor.
Fokusi kryesor vijon të jetë në Malin e Dajtit, ku vatrat në lartësitë mbi tunelet e Qafë Mollës mbeten aktive. Në operacion janë angazhuar 40 forca zjarrfikëse, 20 efektivë të FA-së dhe 7 forca të ADZM-së, me mbështetje të fuqishme nga ajri me 1 helikopter dhe 2 avionë Air Tractor. Aktualisht nuk ka rrezik për zonat e banuara.
Në qarkun Dibër mbeten aktive vatrat në Ballenjë, ku operojnë 5 forca të ADZM-së, si dhe në Qafë të Helmës, Bulqizë, ku vijon monitorimi me 4 efektivë të MZSH-së. Në të dyja rastet nuk raportohen rreziqe për zonat e banuara.
Në Malin e Dardhës, Librazhd, vatra është riaktivizuar në një sipërfaqe pyjore të përshkruar prej rreth 7–8 ha dhe në terren vijojnë të operojnë efektivët e MZSH Librazhd; nuk rrezikohen banesa.
Ndërkohë, vatrat në Gjegjan–Gojan–Prozhëm–Tërbun, Pukë, tashmë janë izoluar dhe nuk ka vatra aktive, duke vijuar vetëm monitorimi.
Agjencia Kombëtare e Mbrojtjes Civile (AKMC) vijon të ndjekë në mënyrë të pandërprerë situatën në të gjithë territorin e vendit, në koordinim të ngushtë me prefekturat, bashkitë dhe të gjitha strukturat e sistemit të Mbrojtjes Civile.
Kapacitetet operacionale mbeten të angazhuara në terren dhe në gatishmëri për të ndërhyrë aty ku situata e kërkon, me prioritet mbrojtjen e jetës, banesave dhe pasurisë së qytetarëve.
Gazeta Si – Të martën, drejtori i CIA-s, John Ratcliffe, mbërriti në Moskë për një vizitë, për të cilën nuk dihet pothuajse asgjë.
Si qeveria ruse, ashtu edhe ajo amerikane, kanë refuzuar të diskutojnë çështjen me shtypin. Nuk dihet arsyeja e udhëtimit të Ratcliffe-it në Moskë, me kë u takua apo cilët zyrtarë të tjerë amerikanë e shoqëruan atë.
Zëdhënësi i qeverisë ruse, Dmitry Peskov, i tha gazetës “The Washington Post” se vizita përfshinte “kontakte midis shërbimeve të sigurisë”.
Vetëm pak orë më parë, ai u kishte thënë gazetarëve të tjerë se nuk ishin planifikuar takime me përfaqësues të administratës amerikane për këtë javë.
Një nga hipotezat kryesore është se Ratcliffe udhëtoi drejt Moskës për të diskutuar rreth luftës në Ukrainë.
Ndonëse negociatat midis SHBA-ve dhe Rusisë, që synonin arritjen e një marrëveshjeje paqeje midis Rusisë dhe Ukrainës, kanë ngecur prej muajsh, kontaktet midis administratës së presidentit Donald Trump dhe regjimit të Vladimir Putinit kanë vazhduar.
Sipas disa mediave, përfshirë “Axios” e “Kyiv Independent”, SHBA i kërkoi së fundmi Ukrainës të pezullonte sulmet ndaj Moskës dhe Shën Pjetërburgut gjatë vizitës së Ratcliffe-it.
Ratcliffe e drejton CIA-n – agjencinë kryesore amerikane të inteligjencës së jashtme – që nga janari i vitit 2025 dhe ky është udhëtimi i tij i parë i raportuar në Rusi.
Hera e fundit që një drejtor i CIA-s vizitoi Moskën ishte në nëntor të vitit 2021, kur William J. Burns – i cili e drejtoi agjencinë gjatë presidencës së Joe Bidenit – u përpoq ta bindte presidentin rus Vladimir Putin të mos e sulmonte Ukrainën. Ushtria ruse e pushtoi vendin disa muaj më vonë, në shkurt të vitit 2022.
Lajmi për vizitën e Ratcliffe-it u konfirmua për shtypin nga zyrtarë amerikanë, pasi një avion Boeing C-17A i Forcave Ajrore të SHBA-ve dhe automjete diplomatike u pikasën në një aeroport të Moskës.
Flightradar24, një faqe kryesore për gjurmimin e fluturimeve, tregoi se avioni ishte nisur të dielën nga baza e përbashkët “Andrews” – baza e Forcave Ajrore të SHBA-ve pranë Uashingtonit, ku mbahen avionët qeveritarë.
Më pas, ai u ul në Riga të Letonisë, u nis sërish rreth 24 orë më vonë dhe mbërriti në Moskë të martën në mëngjes.
Një arsye tjetër e mundshme për vizitën lidhet me lirimin e shtetasve amerikanë të ndaluar nga Rusia, përfshirë Stephen Hubbard-in, një mësues 74-vjeçar i mbajtur në paraburgim që nga viti 2022 me akuza për bashkim me ushtrinë ukrainase dhe i dënuar në vitin 2024 me gati shtatë vjet burgim.
Në muajin gusht, Rusia liroi ushtarin amerikan Robert Gilman, i cili kishte qëndruar i burgosur për katër vjet.
Gazeta Si – Në Argjentinë po shtohet shqetësimi lidhur me rritjen e rasteve të infeksionit të shkaktuar nga virusi Junín – një arenavirus përgjegjës për ethet hemorragjike argjentinase (AHF), një sëmundje infektive zoonotike serioze që u transmetohet njerëzve nga brejtësit e egër. Rezervuari natyror i virusit është Calomys musculinus, një lloj miu i fushave të thata.
Siç raportohet në një artikull të fundit nga gazeta “La Stampa”, në Argjentinë u regjistruan pothuajse 60 raste të konfirmuara në vitin 2022 – afërsisht trefishi i numrit të regjistruar pesë vite më parë. Në vitet 2024 dhe 2025, sëmundja shkaktoi vatra të reja dhe të paktën nëntë vdekje.
Megjithatë, nuk janë aq shumë shifrat e të infektuarve ato që shkaktojnë shqetësim, sa profili i personave të prekur: rasti më i fundit fatal përfshinte një grua që jetonte në qytetin e Rosarios, ndërsa rasti i mëparshëm ishte ai i një shoferi kamioni që kishte rezultuar pozitiv në vitin 2025.
Sipas gazetës “La Stampa” – e cila i referohet “The New York Times” – asnjëri prej tyre nuk kishte lidhje të drejtpërdrejtë me punën bujqësore, një sektor që më parë konsiderohej me rrezik të lartë.
Për shumë vite – që kur virusi u izolua për herë të parë në Argjentinë në vitin 1958 – sëmundja lidhej me zonat rurale dhe punën në ferma. Tani, megjithatë, profili i të prekurve duket se po ndryshon.
Rastet e përmendura, shpjegon gazeta, në fakt u identifikuan në mjedise krejtësisht të reja, siç janë zonat urbane.
Kjo e rikthen në qendër të vëmendjes konceptin e zoonozës – që u referohet sëmundjeve infektive të transmetuara, drejtpërdrejt ose tërthorazi, nga kafshët te njerëzit.
Këtu ndikojnë disa faktorë: nga njëra anë, ndërsa qytetet zgjerohen, ato shtrihen më tej drejt zonave rurale – më pranë tokave bujqësore – duke ngushtuar potencialisht distancën midis patogjenit (konkretisht, kafshës që mbart virusin) dhe njerëzve.
Edhe ndryshimet klimatike mund të ndikojnë në këtë rrjet ndërveprimesh. Temperaturat e larta, thatësirat, përmbytjet dhe ndryshimet në peizazh mund t’i shtyjnë kafshët, me kalimin e kohës, drejt habitateve të reja dhe të rrisin gjasat e kontaktit me njerëzit.
Për fat të mirë, kalimi nga një specie te tjetra nuk është një përfundim i pashmangshëm: i njohur si “spillover” (kalim ndërspecifik), ky proces përfaqëson transmetimin e një patogjeni nga kafsha te njeriu.
Ndonëse ky fenomen është relativisht i shpeshtë, në shumicën e rasteve nuk sjell pasoja. Megjithatë, duke pasur parasysh mundësitë në rritje për kontakte midis njerëzve dhe kafshëve, nuk mund të përjashtohet shfaqja e një varianti të aftë për t’u përhapur në mënyrë më efektive.
Gazeta Si – Një i burgosur ka ndërruar jetë mëngjesin e kësaj të mërkure, 26 gusht, në burgun e Fierit.
Sipas burimeve paraprake, i burgosuri që ka ndërruar jetë është Ardian Malasi, 49 vjeç, i cili ishte dënuar me tetë vite heqje lirie. Dyshohet se Malasi ka pësuar hemoragji celebrale.
Malasi, ishte dënuar me 8 vite burg i pjesë e grupit të kokainës që pastronte paratë në Belgjikë, për kryerjen e veprës penale “Pastrim i produktit të veprës penale së veprimtarisë kriminale”, kryer në formën e bashkëpunimit të veçantë në kuadër të grupit të strukturuar kriminal.
Vendimi ka marrë formën e prerë më datë 01.06.2026. Malasi ishte arrestuar që në datën 26.10.2023. Ai ishte transferuar nga burgu “Jordan Misja” në Tiranë për në IEVP Fier në datë 16.07.2026.
Kishte vuajtur 4 vite, 1 muaj e 18 ditë në burg. I kishin mbetur për të shlyer edhe 3 vite, 10 muaj e 12 ditë.
Gazeta Si – Drejtësia franceze ka refuzuar kërkesën për lehtësimin e masës së sigurisë ndaj biznesmenit shqiptar Ermal Beqiraj, rreth një muaj pas arrestimit të tij.
Beqiri kërkoi të enjten ndryshimin e masës së paraburgimit, por gjykata argumentoi se burimet e tij financiare dhe licenca e pilotit mund t’i mundësonin t’u shmangej shpejt autoriteteve.
Avokati i tij e cilësoi ndalimin si “të paligjshëm”, duke argumentuar se Beqiri, para incidentit me avionin privat më 27 korrik, kishte mësuar nga mediat në Shqipëri se ishte shpallur në kërkim nga SPAK pë dosjen “AKSHI” dhe kishte informuar autoritetet franceze. Argumentet, megjithatë, nuk bindën gjykatën.
Duke folur para drejtësisë franceze, biznesmeni i kërkuar nga SPAK për çështjen e tenderëve të AKSHI-t tha se nuk kishte zgjedhur vendin më të mirë për t’u fshehur.
“Arrita në Francë në moshën 16 vjeç, kam familjen time të dytë këtu. Po, lëviz shumë, në Turqi, Slloveni, Francë… Mund të kisha shkuar kudo, madje edhe në Dubai, por e dua Francën. Edhe nëse nuk zgjodha vendin më të mirë për t’u fshehur, as më të mirin për taksat…”.
SPAK e ka shpallur në kërkim Beqirin dhe ka kërkuar ekstradimin e tij në Shqipëri. Sipas hetimeve, autoritetet shqiptare dyshohet se kanë identifikuar llogari bankare me një vlerë totale mbi 2 milionë euro, dy apartamente, një avion privat, automjete dhe një kështjellë në Francën veriore, e vlerësuar rreth 2.6 milionë euro.
SPAK ka ngritur ndaj tij disa akuza, nga heqja e paligjshme e lirisë dhe konkurrenca e paligjshme, deri te kryerja e veprave penale nga organizata kriminale dhe grupi i strukturuar kriminal, si dhe pastrimi i parave.
Beqiri u arrestua pasi fluturoi me avionin e tij privat në lartësi të ulët mbi centralin bërthamor të Penly, në Francë.
Para autoriteteve franceze, ai deklaroi se kishte gabuar me lartësinë e fluturimit dhe se, në momentin kur kaloi mbi central, po fliste në telefon me nënën e tij.
Për incidentin, ai u dënua me 7 mijë euro gjobë, ndërsa vijon të mbahet në paraburgim në pritje të procedurave për ekstradimin.
Ndërkohë, autoritetet shqiptare kërkojnë që biznesmeni të kthehet në Shqipëri, ndërsa procedurat për ekstradimin e tij vijojnë në Francë.
Login
