Gazeta Si – Kryeministri Edi Rama, e quajti “shembull i parë i një budallallëku botëror”, vendimin e Gjykatës Kushtetuese, e cila la na fuqi para dy ditësh vendimin e GJKKO për pezullimin e Belinda Ballukut, e marrë e pandehur nga SPAK për shpërdorim detyre.

Në podkastin e tij të fundjavës “Flasim”, Rama tha se “pavarësisht se qartësia është një luks i rrallë, që vështirë ta gjesh në turbullirën e 700 tenxhereve mediatike e politike, ministrja nuk akuzohet për korrupsion… Ne do ta vazhdojmë këtë betejë, ku fatkeqësisht na mban akoma sot pafuqia e Kushtetueses për të marrë një vendim të thjeshtë, një vendim po aq të nevojshëm”, tha Rama.

Ai ka shtuar “se lajthitja e drejtësisë së re”, po krijon kosto për këtë shumicë qeverisëse. Sipas tij, Gjykata Kushtetuese, “nuk e gjeti forcën për të mos lejuar rimarrjen peng të qeverisë shqiptare”.

Sidoqoftë për Ramën, “zhbërja e kësaj shpikje 100 për qind Made in Albania e drejtësisë së re, dhe e drejtësisë ende të papjekur shqiptare, mbetet një domosdoshmëri për të rigarantuar pavarësinë e ekzekutivit dhe Parlamentit nga pushteti gjyqësor. Kështu që ne do ta vazhdojmë këtë betejë”, tha Rama

Më tej, foli për debatin e madh të kohëve të fundit për pagat e gjyqtarëve. “Pretendojnë se ne duam t’u ulim pagat dhe në një insistim krejt të pajustifikueshëm, thonë se pagat e tyre po ulen për shkak se pagat e të tjerëve po rriten. Ajo që kemi bërë me reformën në drejtësi, ka qenë shprehja e vullnetit të fortë edhe në drejtim të rritjes së pagave për gjyqtarët”, tha kreu i qeverisë, duke shtuar se “kështu u thye piramida e pagave”.

Sipas tij, “gjykatësit nuk mund të kenë një rritje pagash të përjetshme mbi të tjerët. Shpresoj që Kushtetuesja t’i vërë vulën njëherë e mirë këtij debati absurd që e dëmton besueshmërinë e gjykatësve, padrejtësisht. Nuk janë të gjithë, janë një përfaqësi, që ka vajtur në Gjykatë Kushtetuese, ne jemi palë dhe kundër, fuqimisht kundër idesë, jo kundër tyre”, theksoi kryeministri.

The post Vendimi i Kushtetueses për Ballukun, Rama: Do ta vazhdojmë betejën kundër marrjes peng të qeverisë appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Ish-kryeministri irlandez, Leo Varadkar është takuar me Donald Trump katër herë gjatë karrierës së tij, me një strategji që ai e përmbledh si më poshtë: “Mos e provokoni bishën”.

Ai do të thotë se përparësia në takime ka qenë gjithmonë të shmanget me çdo kusht që presidenti amerikan të synojë vendin e tij, Irlandën, ose atë vetë, ose edhe të shohë një pretekst për ta bërë këtë.

Është një taktikë që udhëheqës të ndryshëm botërorë e përvetësuan gjatë dy mandateve të Trump, duke kërkuar mënyra për të shmangur zemërimin e tij dhe për të shmangur hakmarrjen e mundshme, qoftë politike apo komerciale.

Varadkar shërbeu nga viti 2017 deri në vitin 2020, gjatë pothuajse të gjithë mandatit të parë të Trump, dhe pastaj përsëri nga viti 2022 deri në vitin 2024 (kur Joe Biden ishte në detyrë).

Ai thotë se presidenca e dytë e Trump i duket më agresive “pas katër vitesh që e ashpërsoi”. Midis mandateve, Trump mbështeti teoritë e konspiracionit rreth humbjes së tij në zgjedhjet e vitit 2020 dhe i portretizoi gjyqet kundër tij (të cilat përfunduan me rizgjedhjen e tij), si persekutim politik.

Gjatë takimit të tyre të parë në vitin 2018, Trump e pyeti nëse dinte të luante golf. Varadkar tha se ishte i gatshëm të mësonte vetëm për të luajtur një raund me të.

Mund të duket si një bisedë qesharake, veçanërisht në fillim të një konference për shtyp, por golfi është më shumë sesa një argëtim për Trump: klubet që ai zotëron, të cilat i frekuenton shpesh, janë në thelb zyra qeveritare informale ku ai kryen biznes dhe negociata.

Udhëheqësit e huaj që e ndajnë këtë pasion me Trumpin e kanë shfrytëzuar atë për të fituar favorin e tij dhe për të kaluar më shumë kohë me të, sesa lejohet zyrtarisht: shpesh ka funksionuar (ish-presidenti i Koresë së Jugut, Yoon Suk-yeol, mori mësime golfi para një takimi, për shembull).

Varadkar thotë se në të vërtetë nuk mësoi kurrë të luante golf, por “në politikë, është gjithmonë e rëndësishme të ndërtosh një raport” dhe kjo është veçanërisht e vërtetë me një udhëheqës si Trump.

Është thelbësore të “përpiqesh të ndërtosh një marrëdhënie ballë për ballë, të marrësh numrin e tij të celularit dhe të flasësh drejtpërdrejt”, shpjegon Varadkar, “sepse personi i fundit me të cilin flet ndikon në mendimin e tij”.

Të qenit i paqëndrueshëm është tipar i njohura i Trump, pasi ai tenton t’i përafrojë qëndrimet e tij me ato të bashkëbiseduesve të tij, duke ndryshuar vazhdimisht mendje.

Për shembull, verën e kaluar Trump u takua me presidentin rus, Vladimir Putin dhe dukej se i ishte afruar më shumë qëndrimit të tij për luftën në Ukrainë (më vonë doli se gjërat kishin shkuar ndryshe).

Menjëherë pas kësaj, një grup udhëheqësish evropianë u dyndën në Shtëpinë e Bardhë për të provuar ta bindnin atë në anën e tyre. Në një moment gjatë takimit, Trump foli përsëri me Putinin, e kështu me radhë.

Trump njihet gjithashtu për një qasje shumë personale dhe jokonvencionale ndaj diplomacisë, duke anashkaluar kanalet institucionale dhe duke favorizuar një qasje transaksionale të frymëzuar nga bota e biznesit.

Varadkar e përjetoi këtë edhe para se Trump të bëhej president. Ai mori një telefonatë nga Trump në vitin 2014, kur ai ishte ministër i Turizmit dhe Trump ishte një zhvillues pasurish të paluajtshme, në lidhje me një vendpushim golfi që po blinte në Doonbeg të Irlandës.

Varadkar mendoi se ishte një shaka nga stafi i tij, por nuk ishte. Është e pazakontë që një biznesmen të kërkojë – dhe të marrë – kontakt të drejtpërdrejtë me një ministër nga një vend tjetër, por është emblematike e stilit të qetë të Trump (ai donte sqarime për një projekt parku eolik pranë vendpushimit).

Ajo telefonatë u bë një çështje e vogël politike për Varadkar, kur ai e zbuloi atë gjatë një vizite në Shtëpinë e Bardhë.

Si kryeministër, Varadkar i mbajti parasysh këto mësime. Qëllimi i tij ishte të parandalonte që “një vend i vogël si Irlanda të ishte shumë i fokusuar në radarin e Trump, sepse ai me siguri e dinte për deficitin tregtar”.

Çekuilibri midis importeve dhe eksporteve të SHBA-ve, si ai me Irlandën, ishte justifikimi shumë i dyshimtë për tarifat e mëdha që Trump vendosi ndaj shumë vendeve.

Varadkar kishte frikë nga hakmarrjet, veçanërisht për regjimin e favorshëm që i nxiti shumëkombëshet amerikane të zhvendosnin selinë e tyre në Irlandë, duke paguar miliarda euro në taksa që mbështesin buxhetin e begatë të shtetit.

“Dyshoj se ishte e qëllimshme, por në fund, reformat e tij tatimore rritën të ardhurat që morëm nga shumëkombëshet amerikane”.

Ka një moment në takimet e tyre që flet shumë për atë se si është të merresh me Trumpin. Ishte viti 2019, gjatë negociatave të Brexit-it, kur u fol shumë për mundësinë e një “kufiri të fortë” midis Irlandës (një shtet anëtar i Bashkimit Evropian) dhe Irlandës së Veriut (pjesa e Mbretërisë së Bashkuar që po largohej).

Varadkar tregoi se Trump i tha se në Irlandë do të ishin plotësisht të lumtur “me murin tënd”, duke tërhequr një paralele jorealiste me atë që ai donte në kufirin meksikan.

Nuk ishin situata të krahasueshme. Në rast të Brexit, skenari më i keq, që më vonë u shmang, do të kishte qenë rikthimi i kontrolleve doganore mbi kalimin e njerëzve dhe mallrave: jo ndërtimi i një muri apo militarizimi i kufirit, si me Meksikën.

Trump, shkurt, tregoi se dinte shumë pak për vendin që po vizitonte. “Presidenti është një kombinim shumë i çuditshëm i inteligjencës dhe mungesës së njohurive të vërteta apo kuriozitetit intelektual. Mendoj se kjo është shumë e rrezikshme”.

Varadkar thotë se presidentët dhe kryeministrat normalisht informohen për çështje si kufiri, ndoshta jo aq të njohura jashtë vendeve të përfshira, sepse ata lexojnë informimet e përgatitura për ta para takimeve. Kjo nuk ndodh me Trump.

Sipas Varadkar, disa nga deklaratat problematike të Trump mund të shpjegohen nga mungesa e përgatitjes së tij: për shembull, dy javë më parë, kur ai tha se ushtarët nga shumë vende anëtare të NATO-s kishin “mbetur pak prapa” gjatë luftës në Afganistan, një deklaratë që zemëroi disa qeveri.

Varadkar, megjithatë, e njeh aftësinë e jashtëzakonshme të Trump për të negociuar dhe manipuluar njerëzit, superiore ndaj asaj të politikanëve të karrierës.

Ai shton se duhet të jemi realistë për dy gjëra: Trump nuk interesohet veçanërisht për aleatët e tij dhe një marrëveshje me të nuk mund të pritet të zgjasë shumë.

E njëjta gjë vlen edhe për mirësinë. “Ai zakonisht është shumë i dashur dhe mikpritës në Shtëpinë e Bardhë; problemi është se nuk e di se sa do të zgjasë”.

Varadkar citon takimet e fundit të Trump me kryetarin e Bashkisë së Nju Jorkut, Zohran Mamdani, dhe presidentin kolumbian, Gustavo Petro, të cilat shkuan mirë personalisht, pavarësisht se u paraprinë nga kritika të ashpra nga Trump.

Ka pasur shembuj të kundërt: takime të bëra katastrofike nga paparashikueshmëria e Trump, siç ishte ai i shkurtit të vitit të kaluar me presidentin ukrainas, Volodymyr Zelenski ose ai me presidentin e Afrikës së Jugut, Cyril Ramaphosa.

Varadkar, i cili aktualisht ndodhet në Shtetet e Bashkuara për Konferencën Europiane të Harvardit, arrin në përfundimin se, mirësjellja është një tipar i përbashkët edhe për udhëheqës të tjerë populistë, siç është britaniku Nigel Farage.

“Ata kanë dhuratën e të folurit qartë dhe të kenë sens humori. Një nga arsyet pse ne liberalët kemi më pak sukses në politikë, është se e marrim veten shumë seriozisht, ose flasim në një mënyrë teknike që njerëzit nuk e kuptojnë dhe kjo i largon edhe ata që përndryshe do të votonin për ne”.

Dorëheqja e Varadkar në vitin 2024 ishte e papritur. Si udhëheqës i partisë së qendrës së djathtë, Fine Gael, ai kishte qenë “taoiseach”-u më i ri (emri zyrtar irlandez galisht për zyrën e kryeministrit) deri në atë pikë; i pari që kishte deklaruar hapur homoseksualitetin dhe me origjinë pjesërisht të huaj (babai i tij është indian).

Pas 13 vitesh në qeveri dhe 20 si parlamentar, ai nuk ka mungesë të politikës aktive: “Është mirë të jem në gjendje të menaxhoj agjendën time, të jem në gjendje të flas më lirshëm dhe të mos duhet t’u përgjigjem të tjerëve për veprimet e mia”.

Përshtati: Gazeta “Si”

The post Si ‘duhet’ të sillesh me Trumpin nëse je një lider europian? appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Një rrjet i organizuar i trafikut të drogës i drejtuar nga shtetas shqiptarë, u godit nga policia franceze në rajonin Pays de Gex, pranë kufirit me Zvicrën.

Siç raportojnë mediat franceze, operacioni, që u zhvillua në fillim të shkurtit dhe përfshiu më shumë se 80 xhandarë, u finalizua me arrestimin e tetë të rinjve, të moshës 22 deri në 32 vjeç, të gjithë shqiptarë, të cilët u vendosën në paraburgim të përkohshëm.

Prokurorja Karine Malara, thotë se grupi i të rinjve përdorin një model transporti të tipit “Uber”, një rrjet taksish, që konsistonte në kryerjen e dërgesave shtatë ditë në javë të drogës (kokainë dhe heroinë) të porositur “përmes rrjeteve sociale”, nga një “rrjet shumë i organizuar” brenda “komunitetit shqiptar”.

Për të fshehur lëvizjet e tyre të përditshme, grupi përdorte “shumë automjete të cilat ndërroheshin vazhdimisht”, – raportojnë mediat franceze.

Hetimet kishin nisur në fund të vitit 2025, pasi xhandarmëria zbuloi një strukturë të organizuar magazinimi dhe transporti droge.

Më 4 shkurt, forcat e rendit ndërhynë njëkohësisht në disa lokacione, duke angazhuar njësi speciale ndërhyrjeje, ekipe me qen nuhatës dhe dhjetëra hetues.

Gjatë kontrolleve u sekuestruan rreth 3.8 kilogramë heroinë, mbi 3 kilogramë kokainë, 46 kilogramë substanca për përzierje të drogës, 12 automjete, dy armë zjarri, si dhe shuma të konsiderueshme parash në euro dhe franga zvicerane. Autoritetet vlerësojnë se fitimi i përgjithshëm nga aktiviteti kriminal arrinte në rreth 1 milion euro.

Tetë persona, të moshës 22 deri në 32 vjeç, të gjithë shtetas shqiptarë, u arrestuan dhe u vendosën në paraburgim. Ata janë vënë nën akuzë për transport, posedim dhe shitje të lëndëve narkotike, si edhe për mbajtje të paligjshme të armëve. Sipas autoriteteve franceze, të dyshuarit nuk kishin precedentë penalë të njohur më parë në Francë.

The post Shpërndanin drogë me ‘Uber’ në Francë, 8 shqiptarë në pranga appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Mund të duket e kundërta, por në të vërtetë, një ftohje nuk rrit drejtpërdrejt gjasat e prekjes nga gripi, sepse janë dy viruse të ndryshme.

Ftohjet, në fakt, mund të shkaktohen nga mbi 260 viruse; gripi që qarkullon këtë sezon shkaktohet kryesisht nga viruset e influencës A, me një prevalencë të fortë të llojit A/H3N2, i quajtur zakonisht varianti K.

Jo vetëm që ftohja nuk është përgjegjëse për gripin, por sipas disa studimeve shkencore, mund të jetë një aleat i papritur në parandalimin e tij.

Virologu shpjegon

Fabrizio Pregliasco, virolog dhe drejtor shkencor i Observatorit të Viruseve dhe Respiratore, shpjegon arsyen: “Nëse jam i infektuar me një virus, si një rinovirus që shkakton ftohjen e zakonshme, mbrojtjet e mia antivirale aktivizohen dhe zvogëlojnë mundësinë e infektimit nga një virus tjetër, sepse ato shkaktojnë një përgjigje imune gjithëpërfshirëse që përfshin gjithashtu formimin e antitrupave relativisht jospecifikë. Kjo mund të ofrojë mbrojtje të pjesshme kundër viruseve të tjera, si gripi A, dhe të vonojë përhapjen e tyre në të gjithë popullatën”.

Megjithatë, virologu italian paralajmëron: “Ndërsa është e vërtetë që nuk mund të kapësh dy viruse në të njëjtën kohë, ekziston një rrezik tjetër: pasi të jesh shëruar nga ftohja, mund të përjetosh një infeksion viral të mëvonshëm, sepse sistemi imunitar mbetet i dobësuar. Në veçanti, po shohim pneumoni bakteriale pneumokoksike tek të moshuarit, të kategoritë me imunitet të dobët dhe fëmijët shumë të vegjël”.

A është më mirë të qëndrosh ngrohtë?

Pastaj është çështja e parandalimit. “Blloko trupin ose do të ngrish deri në vdekje”: është një refren i zakonshëm këtë sezon, që nxit idenë se të ftohesh do të sëmurësh.

Dhe është e vërtetë që sëmundjet janë më të zakonshme gjatë muajve të dimrit, por a është e vërtetë që ka më shumë të ngjarë të infektohesh me grip nëse harron kapelen, shallin dhe dorezat? Jo pikërisht.

Fabrizio Pregliasco sqaron: “Ftohjet dhe gripi shkaktohen nga viruset që përhapen përmes pikave të frymëmarrjes ose nga një person në tjetrin. Megjithatë, ka një grimcë të vërtetë: shumë viruse mbijetojnë më gjatë në kushte më të ftohta dhe më të thata, duke rritur mundësinë që ato të vazhdojnë dhe të përhapin infeksionin. Për më tepër, në të ftohtë, ne kalojmë më shumë kohë brenda, në hapësira të mbushura me njerëz dhe të ajrosura dobët, duke e bërë më të lehtë që viruset të kalojnë nga një person në tjetrin. Së fundmi, zvogëlimi i dritës së diellit në dimër gjithashtu zvogëlon prodhimin e vitaminës D, e cila mund të dobësojë sistemin imunitar”.

Përshtati: Gazeta “Si”

The post A i rrit shanset një ftohje për t’u prekur edhe nga gripi? Çfarë thotë shkenca appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Mes kategorive të ndryshme, në të cilat mund të ndahen njerëzit, janë ata që bëjnë dush në mëngjes dhe ata që bëjnë dush në mbrëmje.

Disa njerëz zgjedhin që i zgjedhin të dyja zakonet, sepse përshtatet më mirë në rutinën e tyre të përditshme, ndërsa të tjerë kanë një teori rreth kësaj: për ata që bëjnë dush në mbrëmje, për shembull, shpesh ndodh, sepse të shkosh në shtrat me djersën e ditës është johigjienike.

Për ata që bëjnë dush në mëngjes, ndodh, sepse dushi sapo zgjohen është një mënyrë e shkëlqyer për t’u zgjuar.

Të dyja teoritë janë të bazuara mirë, thonë mjekët, por zakonet e dikujt, cilatdo qofshin ato, mund të përmirësohen duke marrë parasysh faktorë të tjerë, siç është koha e vitit.

Përfitimet e një dushi në mëngjes

Michael Grandner, drejtor i një programi kërkimor për gjumin në Universitetin e Arizonës, shpjegoi për revistën “Time”, se një dush në mëngjes ndihmon në thyerjen e inercisë së gjumit, sepse temperatura e trupit bie gjatë natës, gjë që nxit gjumin.

Një dush i nxehtë përshpejton ritmet natyrore cirkadiane, duke ngrohur trupin dhe duke e përgatitur atë për aktivitetet e mëngjesit.

Një tjetër përfitim i dushit në mëngjes, është për njerëzit që duhet të heqin mjekrën: avulli nga një dush i nxehtë, ngroh gjithashtu folikulat e qimeve të fytyrës, duke e bërë procesin më të rehatshëm.

Përfitimet e një dushi në mbrëmje

Një dush në mbrëmje ka një efekt të ngjashëm dhe të kundërt me një dush në mëngjes në ritmet cirkadiane, shpjegoi Grandner.

Ndërsa një dush i nxehtë ngroh trupin, tharja menjëherë pas tij e freskon lëkurën dhe nëse nuk angazhoheni në ndonjë aktivitet, temperatura e trupit tuaj vazhdon të bjerë, duke lehtësuar gjumin.

Sipas Janet K. Kennedy, një psikologe dhe eksperte e gjumit nga Nju Jorku, e cila foli me “New York Times” për këtë temë, koha më e mirë për të arritur këtë efekt është 90 minuta para gjumit.

Kennedy shpjegoi gjithashtu se një dush i nxehtë ndihmon në çlirimin e tensionit të muskujve, një tjetër përfitim para gjumit.

Gjëja e rëndësishme është të mos e teproni: më shumë se 10 minuta në një dush shumë të nxehtë mund të dëmtojnë lëkurën, duke shkaktuar acarim ose thatësi, sepse e zhvesh atë nga sebumi, vaji natyral i prodhuar nga lëkura.

E njëjta gjë, sigurisht, vlen edhe për banjat e nxehta. Dushet më të shkurtra janë gjithashtu më të qëndrueshme nga ana mjedisore.

Përfitimi i dytë i dushit në mbrëmje, është një nga ata që e kanë këtë zakon: larja para gjumit. George Cotsarelis, profesor i dermatologjisë në Universitetin e Pensilvanisë, i tha “Time”, se gjatë ditës, trupi (sidomos flokët) mbledhin shumë grimca të ndryshme irrituesish, të cilat, nëse nuk hiqen para gjumit, përfundojnë në çarçafë.

Ky aspekt duhet të merret në konsideratë veçanërisht nga njerëzit alergjikë ndaj polenit të pranverës, të cilët mund të përpiqen të shmangin “ndotje” e shtratit të tyre.

Gary Goldenberg, një dermatolog nga Nju Jorku dhe profesor në Spitalin Universitar Mount Sinai, i intervistuar nga “New York Times”, megjithatë nuk është dakord në lidhje me përfitimet pastruese të një dushi në mbrëmje.

Ne djersitemi natën dhe kur ngrihemi nga shtrati në mëngjes, çarçafët përmbajnë djersë dhe baktere, edhe pse jemi larë para gjumit.

Sidoqoftë, është mirë të mos harroni t’i thani flokët plotësisht para se të flini: nëse janë ende të lagura, folikulat e flokëve në kokën tuaj mund të fryhen nëse shtypen pas një jastëku gjatë gjithë natës dhe kjo dëmton flokët tuaj.

Dallimet sezonale

Goldenberg sugjeron që kompromisi më i mirë, është të lani flokët dy herë në ditë, pa kaluar shumë kohë në dush dhe pa i larë flokët çdo herë, përveç nëse keni probleme me lëkurën, si dermatiti ose ekzema.

Të bësh dush dy herë në ditë është një zakon i shkëlqyer në verë, por mund të jetë problem në dimër, kur moti e bën lëkurën më të thatë.

Një zgjidhje është të përdorni një krem ​​hidratues, të aplikuar pas larjes. Megjithatë, kremi hidratues ofron edhe një avantazh tjetër për dushet e mbrëmjes: meqenëse duhet pak kohë që të përthithet – dhe askush nuk dëshiron të vishet para se të ndodhë kjo – është më e përshtatshme ta aplikoni në mbrëmje, si gjëja e fundit para gjumit. Në fakt, pas një dushi në mbrëmje.

Përshtati: Gazeta “Si”

The post A është më mirë të bësh dush në mëngjes apo në mbrëmje? appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Në vitin 1967, një akullnajë kolosale në Antarktidë u emërua sipas Fredrik T. Thwaites për të përkujtuar rëndësinë e studimeve të tij në gjeologjinë akullnajore.

Por historia shpesh merr kthesa të papritura, veçanërisht kur bëhet fjalë për ngrohjen globale. Pothuajse 60 vjet më vonë, për disa, emri Thwaites nuk ngjall më kujtimin për profesorin amerikan, por diçka shumë të ndryshme: Apokalipsin.

Për shkak të ngrohjes së ujit të detit, akullnaja e madhe po shkrihet me shpejtësi dhe, në skenarët më pesimistë, mund të destabilizojë pjesën më të madhe të Antarktidës Perëndimore, me pasoja serioze për të gjithë planetin.

Ky është burimi i vlerësimeve katastrofike të disa ekspertëve, duke i vënë edhe nofkën “Akullnaja e Apokalipsit”.

Në dekadat e fundit, Akullnaja Thwaites ka kontribuar tashmë në rritjen globale të nivelit të detit me disa milimetra, por nëse do të shembej, kjo mund të çonte në një rritje prej më shumë se gjysmë metri.

Dobësimi i saj do të ndikonte në masat e akullit përreth, duke çuar në një rritje afatgjatë të nivelit të detit prej disa metrash, duke zhytur qytete dhe vendbanime bregdetare në pjesën më të madhe të botës. Për këtë arsye, akullnaja është nën mbikëqyrje të veçantë.

Një ekspeditë e kohëve të fundit në Antarktidë e organizuar nga Mbretëria e Bashkuar dhe Koreja e Jugut, u përpoq të instalonte sonda nën shtresën e akullit, në thellësi të madhe, për të studiuar temperaturën dhe shpejtësinë e rrymave që e gërryejnë atë në bazën e saj.

Megjithatë, Akullnaja Thwaites është midis 800 dhe 1,200 metra e trashë në pika të ndryshme, dhe përpjekja për ta përshkuar atë deri në ujin e lëngshëm, ishte pjesërisht e pasuksesshme: instrumentet u bllokuan para se të arrinin në destinacionin e tyre.

Të kuptuarit se si ndodh shkrirja në bazën e saj, është thelbësore për të bërë parashikime më të sakta rreth shëndetit të akullnajës.

Antarktida është kontinenti më i paarritshëm në Tokë, jo vetëm, sepse ndodhet pranë Polit të Jugut. Toka e saj është pothuajse tërësisht e mbuluar nga një shtresë akulli që arrin 4,900 metra në pikën e saj më të lartë.

Akulli është më i trashë në zonën qendrore të kontinentit, ku bora grumbullohet dhe ngjeshet për të formuar akullnaja më të dendura dhe më të rënda.

Këto lëvizin nën ndikimin e gravitetit, duke rrëshqitur ngadalë drejt detit, duke mbuluar një ndryshim lartësie prej mijëra metrash.

Pjesa e akullit që shkëputet nga baza shkëmbore, arrin në ujë dhe noton, duke u bërë një platformë relativisht lundruese e lirë, e aftë të lëvizë sipas shkëmbit themelor – domethënë, si pjerrësia e kontinentit, duke u bërë përfundimisht shtrati i detit.

Në dekadat e fundit, uji i detit përreth Antarktidës është bërë gjithnjë e më i ngrohtë për shkak të ngrohjes globale, duke rezultuar në shkrirje të konsiderueshme të shtresave të akullit.

Në Antarktidën Lindore, fenomeni ka qenë më i kufizuar, sepse brigjet janë më të larta dhe si pasojë ka një pjesë më të vogël të akullit në kontakt me ujin.

Në perëndim, ku ndodhet Akullnaja Thwaites, ka shumë më tepër zona nën nivelin e detit, duke rezultuar në ekspozimin më të madh të akullit ndaj ujit të detit dhe temperaturave të tij anormale.

Nën Akullnajën Thwaites, toka anohet në brendësi, duke u bërë më e thellë sa më larg bregdetit. Kjo formë e pjerrët, lejon që uji i detit të depërtojë gjithnjë e më thellë midis shtratit të detit dhe akullnajës, duke bërë që ai të shkrihet më lehtë.

Antarktida Perëndimore është gjithashtu e ekspozuar ndaj rrymave më të ngrohta oqeanike, të cilat e amplifikojnë më tej fenomenin.

Hulumtimet e fundit kanë raportuar praninë e vorbullave nënujore që përziejnë ujin, duke përshpejtuar shkrirjen deri në 20 përqind krahasuar me zonat e tjera të bregdetit.

Vëzhgimet nga lart të Thwaites, tani tregojnë qartë se si po shpërbëhet në det. Ndërsa pjesa lindore mbështetet ende nga një platformë akulli, megjithëse e paqëndrueshme, pjesa perëndimore është shembur tashmë, duke krijuar një llucë ajsbergësh të mëdhenj, të cilët nuk pengojnë më rrjedhën e ujit në pjesët më të thella, të brendshme të akullnajës.

Blloqe masive akulli shkëputen periodikisht nga pjesa perëndimore, duke gjeneruar valë sizmike që mund të zbulohen mbi 1,500 kilometra larg.

Shkrirja e Thwaites dhe Pine Island, një tjetër akullnajë e madhe e Antarktidës Perëndimore, është monitoruar nga afër për vite me radhë për shkak të pasojave të saj të mundshme.

Të dy akullnajat veprojnë si një “tapë”, duke parandaluar që pjesa tjetër e akullit të Antarktidës Perëndimore të rrëshqasë drejt oqeanit, pasi ato ndodhen në zona ku shkëmbi është nën nivelin e detit.

Është llogaritur, se në 30 vjet, sasia e akullit që arrin në det nga Thwaites, është më shumë se dyfishuar, duke ngritur dyshime se i gjithë sistemi mund të shembet me pasoja globale. Aktualisht mungon konsensusi shkencor për kohën.

Sipas disa studimeve, shtresa e akullit lindor e Thwaites, mund të shembet deri në fund të dekadës, siç ka ndodhur me pjesën më të madhe të shtresës së akullit perëndimor.

Pjesa e përparme e akullnajës do të ishte pothuajse plotësisht e ekspozuar ndaj ujit, me humbje të konsiderueshme të masës së saj të akullit në dekadat në vijim.

Të tjerë besojnë se afati kohor mund të jetë më i gjatë, megjithëse pajtohen me parashikimin afatgjatë të një kolapsi total dhe të pakthyeshëm.

Ky “afatgjatë”, korrespondon me 200 ose 900 vjet, varësisht nga variablat dhe simulimet. Modelet më pesimiste, parashikojnë një shembje të shpejtë brenda 250 vjetësh, përveç, nëse i zvogëlojmë në mënyrë drastike emetimet e gazrave serrë për të zvogëluar rritjen e temperaturës mesatare globale.

Në një skenar me ngrohje të ulët, rreth gjysma e akullnajës mund të mbetet e paprekur edhe pas 500 vjetësh.

Siç ndodh shpesh me ndryshimet klimatike, dëmi i mundshëm është afatgjatë, por për ta shmangur atë, është e rëndësishme të veprohet në afat të shkurtër.

Uljet e emetimeve deri më tani nuk kanë qenë të mjaftueshme dhe madje edhe simulimet më pak pesimiste, tani tregojnë se do të duhet të jetojmë me një rritje të caktuar të temperaturës mesatare globale, duke u përpjekur të zbusim efektet e saj.

Për këtë arsye, disa grupe kërkimore janë skeptike në lidhje me mundësinë e ndalimit të përkeqësimit të Thwaites dhe akullnajave të tjera dhe po promovojnë një propozim që është, për të thënë të paktën, ambicioz.

“Seabed Curtain Project” (Projekti i Perdes së Shtratit të Detit), propozon instalimin e një perdeje gjigante të ankoruar në shtratin e detit, duke formuar një barrierë deri në 150 metra të lartë dhe 80 kilometra të gjatë.

Kjo shtresë gjigante do të bllokonte rrymat e ngrohta oqeanike që rrjedhin përgjatë shtratit të detit drejt bazës së akullnajës.

Këto rryma do të devijoheshin, para se të arrinin vijën e ujit, pikën ku akulli prek për herë të fundit shtratin e detit para se të dilte në det si një shtresë akulli lundruese.

Projekti do të kërkonte një investim fillestar të vlerësuar midis 40 dhe 80 miliardë dollarë dhe do të kërkonte deri në 2 miliardë dollarë në vit për mirëmbajtje.

Elementet e shtresës do të zgjasin afërsisht 25 vjet dhe për këtë arsye do të duhet të zëvendësohen periodikisht, ndërsa themelet për t’i ankoruar të gjitha, do të duhet të zgjasin të paktën një shekull.

Sipas promotorëve të iniciativës, instalimi mund të bllokojë deri në 50 përqind të rrjedhës së ujit të nxehtë, duke vonuar shembjen e Thwaites me shekuj dhe duke fituar kohë për të zvogëluar emetimet, gjë që mund të çojë në një ulje të ngrohjes globale në shekujt e ardhshëm.

Sipas promotorëve, kostoja e projektit do të ishte akoma më e ulët se kostoja e përshtatjes globale ndaj rritjes së nivelit të detit, që do të rezultonte nga shembja e akullnajës, por jo të gjithë janë të bindur.

Edhe pse do të ishte e realizueshme, kritikët argumentojnë se shtresa e madhe do të ishte një masë e dëshpëruar, një lloj fashe që ka të ngjarë të mos jetë e mjaftueshme për të blerë kohë dhe për të ngadalësuar pasojat e pashmangshme.

Janë ngritur gjithashtu shqetësime në lidhje me projektin, i cili është karakterizuar si një shpërqendrim i rrezikshëm nga nevoja për të minimizuar emetimet e gazrave serrë nga aktivitetet njerëzore.

Çdo ndërhyrje në shkallë të gjerë do të kërkonte ende miratimin e kombeve palë në Traktatin e Antarktidës, një marrëveshje ndërkombëtare që daton që nga fundi i viteve 1950 dhe që përfshin 58 vende, gjysma e të cilave kanë fuqi vendimmarrëse për çështjet e Antarktidës.

Traktati parashikon, ndër të tjera, ruajtjen e Antarktidës dhe për këtë arsye, mbështetësit e Projektit të Perdes së Shtratit të Detit, argumentojnë se vendet nënshkruese duhet ta shqyrtojnë në mënyrë aktive projektin, i cili do të mbronte një nga masat më të mëdha të akullit në Hemisferën Jugore.

Të tjerë, megjithatë, po bëjnë thirrje që vetë vendet nënshkruese të ndalojnë iniciativa të tilla, pasi ato mund të jenë kundërproduktive për ruajtjen e kontinentit, i cili përmban afërsisht 90 përqind të akullit të planetit.

Përshtati në shqip: Gazeta “Si”

The post Sa të alarmuar duhet të jemi për ‘Akullnajën e Apokalipsit’? appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Qëndrimi armiqësor, kërcënues dhe agresiv i Trumpit, po bën që institucionet evropiane dhe udhëheqësit e shumë vendeve të distancohen nga Shtetet e Bashkuara në aspekte të ndryshme.

Franca, për shembull, gradualisht do të ndalojë do të ndalojë së përdoruri shërbimet digjitale amerikane në administratën publike, dhe Gjermania po ndërton sistemin e vet satelitor anti-raketë, të ndarë nga ai amerikan.

Megjithatë, kjo nuk është e lehtë dhe në fakt mund të bëhet një problem i madh: vendet e Bashkimit Europian varen nga Shtetet e Bashkuara në shumë sektorë, dhe kjo i bën ato të cenueshme.

Mbrojtja

Europa varet nga Shtetet e Bashkuara për mbrojtjen e saj në mënyra shumë konkrete: Amerika është anëtari më i rëndësishëm i NATO-s, aleancës ushtarake të cilës i përkasin pothuajse të gjitha shtetet evropiane; ajo ka dhjetëra mijëra ushtarë në kontinent (afërsisht 80.000 në vendet europiane të NATO-s në vitin 2024); dhe kontrollon një pjesë të konsiderueshme të kokave bërthamore të Europës.

Shumica e ushtrive europiane janë të armatosura nga industritë amerikane. Kjo varësi është veçanërisht e fortë për teknologjitë më të përparuara, të tilla si raketat, avionët luftarakë dhe sistemet anti-raketore, për të cilat industritë amerikane posedojnë teknika dhe ekspertizë që janë të vështira për t’u replikuar.

Energjia

Pas pushtimit të Ukrainës nga Rusia në vitin 2022, Bashkimi Europian vendosi të zvogëlojë importet e gazit rus dhe filloi t’i zëvendësojë ato me gaz amerikan, i cili shpejt u bë thelbësor.

Nga viti 2021, deri në vitin 2024, përqindja e gazit të importuar nga Shtetet e Bashkuara u dyfishua, nga afërsisht 19, deri në 45 përqind të totalit.

Gazi amerikan mbërrin në Europë si gaz natyror i lëngshëm (LNG), transportohet në transportues të mëdhenj LNG dhe më pas rigazifikohet përpara se të futet në rrjetet kombëtare.

Ky është një proces i kushtueshëm, i cili konsiderohej joekonomik derisa shpërthimi i luftës në Ukrainë shkaktoi një rritje të ndjeshme të çmimeve.

Sasia e gazit natyror të lëngshëm të importuar nga Shtetet e Bashkuara, ka të ngjarë të vazhdojë të rritet në vitet e ardhshme, veçanërisht pasi Komisioni Europian ka premtuar të blejë më shumë në vitin 2025, pikërisht për të fituar favorizimin nga Trumpit.

“Ne kemi zgjedhur të zëvendësojmë një varësi me një tjetër”, tha për “New York Times”, Henning Gloystein, një studiues në Grupin Eurasia. “Tre vjet më parë, dukej si një ide e mirë; sot, jo aq shumë”.

Komunikimet hapësinore dhe satelitore

Satelitët sigurojnë komunikime në situata emergjente dhe përdoren gjithashtu në ushtri, për shembull, për të drejtuar ose kapur raketa ose dronë dhe për t’u lejuar ushtarëve të orientohen.

BE-ja varet nga Shtetet e Bashkuara edhe në këtë drejtim. Ndërkohë, ajo po zhvillon konstelacionin e vet satelitor të quajtur IRIS² (Infrastrukturë për Rezistencë, Ndërlidhje dhe Siguri nëpërmjet Satelitit), të cilën Komisioni pret ta përfundojë “rreth vitit 2029”.

Edhe qasja në kapacitetin për të lëshuar satelitët e saj, është një problem. Programi hapësinor europian është shumë më pak i financuar se ai i SHBA-ve dhe është më pak i zhvilluar.

Bashkimi Europian ka lëshuesin e vet operativ (“Ariane”) dhe sistemin e vet të lëshimit (“Vega”), por ato janë ende të pamjaftueshme.

Në shumë raste, këto duhet të mbështeten në lëshimet nga SpaceX, kompania në pronësi të miliarderit amerikan, Elon Musk, e cila, megjithatë, ka një marrëdhënie të ndërlikuar me BE-në: në të kaluarën, ajo është përpjekur të ndërhyjë në politikën e brendshme të disa vendeve duke mbështetur të djathtën ekstreme, dhe Komisioni Europian ka akuzuar rrjetin e saj social X për shkelje të ndryshme.

Interneti dhe shërbimet digjitale

Rreth 90% e kapacitetit të komunikimit nëpërmjet kabllove nëndetëse të përdorura për komunikim midis Shteteve të Bashkuara dhe Bashkimit Europian, kontrollohet nga kompanitë amerikane.

Shumica dërrmuese e telefonave inteligjentë të përdorur në BE përdorin gjithashtu sisteme operative amerikane.

Faqet e internetit dhe shërbimet online funksionojnë falë ofruesve të cloud-it, kompanive që ruajnë të dhëna dhe informacione në serverat e tyre.

Një pjesë e madhe e të dhënave të individëve dhe kompanive europiane ruhen nga tre ofrues të cloud-it amerikan: Amazon, Google dhe Microsoft.

Përtej varësisë, kjo krijon një problem me mbrojtjen e të dhënave, pasi autoritetet amerikane mund të kërkojnë qasje në informacionin e ruajtur në serverat e këtyre kompanive.

Pagesat

Pagesat digjitale në Bashkimin Europian trajtohen kryesisht nga dy kompani të mëdha amerikane: “Visa” dhe “Mastercard”, të cilave iu bashkua “PayPal” vitet e fundit.

Ashtu si me internetin dhe shërbimet digjitale, rreziku është që Shtetet e Bashkuara të pezullojnë përdorimin e këtyre sistemeve të pagesave si një mjet presioni politik.

Ka precedentë edhe këtu: për shembull, kartat “Mastercard” dhe “Visa” u bënë të papërdorshme në Rusi pas sanksioneve të vitit 2022.

Individët që i nënshtrohen sanksioneve individuale, siç janë gjyqtarët e Gjykatës Ndërkombëtare Penale dhe raportuesja e OKB-së, Francesca Albanese, gjithashtu përballen me probleme të ngjashme.

Varësia ndryshon midis vendeve evropiane: Irlanda, Greqia dhe Portugalia, për shembull, janë tërësisht të varura nga “Visa” dhe “Mastercard”, ndërsa të tjera, si Gjermania, Franca dhe Holanda, kanë gjithashtu sisteme kombëtare.

Bashkimi Europian mund të fitojë pavarësi më të madhe duke futur euron digjitale, një monedhë që nuk mbështetet nga qarqet tradicionale, siç janë kartat e kreditit ose kartat e debitit.

Banka Qendrore Europiane po punon për këtë dhe vlerësohet se mund të bëhet funksionale deri në vitin 2029.

Përshtati: Gazeta “Si”

The post Fushat (e shumta), ku Bashkimi Europian varet nga SHBA-të appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Java filloi me ceremoninë e ndarjes së çmimeve Grammy, çmimet prestigjioze amerikane të muzikës që mbahen çdo vit në Los Angeles.

Bad Bunny, Lady Gaga, Billie Eilish dhe Chappell Roan ishin të pranishëm, ndër të tjerë. Gjithashtu në Los Angeles ishte premiera e filmit “Dracula” të Luc Besson, ku luanin Milla Jovovich dhe vajza e saj Ever Anderson; më pas erdhi premiera në Londër e filmit “Wuthering Heights”, me protagonistë Jacob Elordi, Margot Robbie dhe Helen Mirren; ndërsa kasti i serialit televiziv “Pluribus” ishte një ngjarje e Apple TV+.

Atmosfera olimpike po fillon të përshkojë edhe këtë rubrikë: ia vlente të fotografohej Snoop Dogg, i cili përveçse mbante pishtarin në Gallarate, u pa edhe në një makinë për ripërpunimin e akullit në pistën e patinazhit artistik; JD Vance, i cili zbarkoi në Malpensa; Sergio Mattarella i veshur me xhaketën e bardhë të atletëve olimpikë italianë.

Gjithashtu aktorja Michelle Yeoh dhe bashkëshorti i saj Jean Todt, të ftuar në La Scala në Milano në një ceremoni të Komitetit Ndërkombëtar Olimpik. Së fundmi, aktori Jason Momoa duke luajtur bas me grupin e tij të këngëve rock.

The post Java e celebrity appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Administrata Amerikane e Zbatimit të Ligjit për Drogën (DEA) ka lëshuar një raport mbi partnerin e Delcy Rodríguez, libanezin tridhjetë e gjashtë vjeçar Yussef Abou Nassif, një burrë i pashëm, 20 vjet më i ri se presidentja e përkohshme e Venezuelës.

Së bashku me dy vëllezërit e tij, Omarin dhe Jamalin, ai dyshohet se ka grumbulluar një pasuri prej 500 milionë dollarësh falë kontratave qeveritare, që përkon me fillimin e krizës më të keqe humanitare që vendi i Amerikës së Jugut ka përjetuar ndonjëherë. Ose, me fjalë të tjera, si të pasurohesh në kohë varfërie.

Një foto e çiftit në një plazh të Karaibeve po qarkullon në internet. Ajo mban veshur një bluzë blu, duke u dukur shumë serioze.

Ai mban një keffiyeh mbi kokë dhe një varëse gjerdani rreth qafës, me mjekër dhe një buzëqeshje simpatike.

Për vite me radhë, ndërsa partnerja e tij u ngjit në radhët e pushtetit në Karakas, Youssef mbeti në hije pas saj.

Pothuajse i fshehur. Disa e njohin atë si një folës motivues, i specializuar në teknikat për të ndihmuar njerëzit të kapërcejnë frikën nga skena. Marrëveshjet e tij të biznesit, tani nën shqyrtimin e DEA-s, janë të një natyre krejtësisht të ndryshme.

Dokumenti i Agjencisë Amerikane të Zbatimit të Ligjit për Drogën, i përpiluar bazuar në hetime të brendshme dhe hetime gazetareske nga faqja e internetit “Armando Info”, përshkruan se si vëllezërit Abou Nassif, të njohur me nofkën “grupi arab” në korridoret e pushtetit, konsoliduan një perandori multimilion dollarëshe gjatë ngritjes politike të Delcy Rodríguez dhe vëllait të saj, Jorge nën regjimin e Nicolás Maduro.

Midis viteve 2017 dhe 2018, kur filloi marrëdhënia e Delcy dhe Youssef, ata dyshohet se fituan 413 milionë dollarë në kontrata përmes fondeve nga Komitetet Lokale për Furnizim dhe Prodhim (Clap), një sistem shpërndarjeje ushqimesh i subvencionuar nga qeveria Chaviste që ofron ushqim me cilësi të ulët […]

Para se të konsolidonte perandorinë e tij të biznesit, Youssef kishte punuar deri në vitin 2010 për Interbursa, një firmë ndërmjetësimi latino-amerikane.

Ishte një kohë kur shtrembërimet në kontrollet e këmbimit garantonin fitime të jashtëzakonshme për ata që dinin të spekulonin në kufijtë e sistemit.

Më pas, së bashku me vëllezërit e tij, ai zhvilloi një konglomerat që përfshin sektorë të tillë si importet e ushqimeve, ndërtimi, shërbimet turistike, pasuritë e paluajtshme dhe paketimi i produkteve.

Një nga kompanitë, është “Mass Joy Industries Ltd”, e regjistruar në Hong Kong dhe e lidhur me operacione tregtare që importojnë ushqime dhe mallra të tjera në Venezuelë.

Këto produkte iu shitën më pas CLAPS-it. Në vitin 2019, vëllezërit Abou Nassif hynë gjithashtu në sektorin e kujdesit shëndetësor, duke shitur komplete hemodialize Institutit të Sigurimeve Shoqërore të Venezuelës për 145 milionë euro. Spitalet publike ishin në prag të kolapsit dhe pacientët me veshka po vdisnin nga mungesa e furnizimeve.

Megjithatë, “Grupi arab” po lulëzonte. Vëllezërit paguheshin me naftë bruto, duke fituar kështu një pikëmbështetje në tregtinë e naftës, e cila ishte burimi jetësor i ekonomisë venezueliane.

Yussef Abou Nassif zotëron gjithashtu rrjetin e minimarketeve “Ok Mart”, të lançuar gjatë pandemisë, i cili, sipas mediave lokale, fiton afërsisht 500 milionë dollarë në vit […]

Marrëdhënia e tij me Delcy-n, do t’i kishte hapur dyert Yussef-it drejt ministrive dhe kompanive publike, ku merren vendime se kush ka rëndësi dhe kush lulëzon në një vend të shkatërruar nga kriza ekonomike.

Megjithatë, raporti nuk gjeti prova për të konfirmuar dyshimet rreth lidhjeve të vëllezërve Abou Nassif me organizata si, Hamasi ose Hezbollahu, të cilat veprojnë gjithashtu në Venezuelë.

Përshtati: Gazeta “Si”

The post Partneri (20 vjet më i ri) i presidentes venezueliane dhe dosja amerikane! appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Një javë pune e planifikuar saktësisht, duke përfshirë edhe pushimet. Përveç se, në vend të zyrave, kishte vila dhe apartamente; në vend të tavolinave, kasaforta dhe bizhuteri.

Ky është imazhi që del nga hetimet e policisë së Kazertës (Napoli), të cilat çuan në arrestimin e katër grabitësve shqiptarë.

Ata dyshohen seriozisht – megjithëse ende në fazat e hershme të hetimeve paraprake – se janë pjesë e një grupi kriminal të specializuar në vjedhje banesash dhe grabitje me armë.

Në shtëpitë e katër të dyshuarve, policia gjeti gati 100,000 euro cash, supermakina me shpejtësi të lartë dhe ar e bizhuteri, që ka të ngjarë të vlejnë miliona euro, si dhe dy pistoleta gjysmëautomatike dhe targa të shumta të falsifikuara.

Hetimet

Hetimi, filloi në mbrëmjen e 1 nëntorit të vitit të kaluar, pas një vjedhjeje në shtëpinë e një mjeku të njohur në San Leucio. Një episod që, me kalimin e kohës, është zbuluar se nuk është aspak i izoluar.

Përpjekjet hetimore çuan në identifikimin e një grupi prej pesë shqiptarësh – katër prej të cilëve janë arrestuar tani – të akuzuar për një seri të gjatë grabitjesh të kryera në të gjithë rajonin e Kampanjas.

Dhjetëra incidente kriminale janë rindërtuar nga hetuesit: vjedhje banesash që, në disa raste, u përshkallëzuan në grabitje të plota kur pronarët ishin brenda shtëpive të tyre.

Metodat

Ajo që është më e habitshme, është metoda. Banda vepronte gjithmonë gjatë të njëjtit interval kohor, midis orës 16:00 dhe 22:00, me një rregullsi që të kujton një punë me kohë të plotë. Të dielat, raportojnë mediat italiane, ishin ditë pushimi, si në çdo javë pune “normale”.

Organizimi i tyre i ftohtë dhe sistematik i lejonte grupit të sulmonte në mënyrë të përsëritur, duke lëvizur me shpejtësi nga një provincë në tjetrën.

“Incidentet kanë shkaktuar alarm të madh publik dhe nuk ishte e lehtë të identifikoheshin katër banditët në një kohë kaq të shkurtër”, – tha Prokurori Publik, Bruni gjatë një konference për shtyp në zyrën e tij.

Një nga zyrtarët e policisë, Massimiliano Russo, shpjegoi se “duke pasur parasysh sasinë e arit të gjetur, ne gjithashtu vendosëm, së bashku me Shefin e Policisë, të ngrinim një tabelë njoftimesh publike për t’u lejuar pronarëve të sendeve, të cilët padyshim kanë paraqitur raporte për vjedhje ose grabitje, t’i rimarrin ato”.

Hetimet po vazhdojnë për të përcaktuar me saktësi detajet e organizatës dhe për të përcaktuar përgjegjësitë e mëtejshme.

Operacioni, me 5 policë të plagosur

Gjatë konferencës për shtyp, u theksua se katër grabitësit e arrestuar, ishin nga një fshat i vogël në veri të Shqipërisë dhe që e përshkruanin veten si “kushërinj”, edhe pse nuk kishin lidhje familjare me njëri-tjetrin.

Bastisja u zhvillua në komunat ku jetojnë të katër personat me familjet e tyre, përkatësisht San Marcellino dhe Cesa.

Gati 100 oficerë nga policia e Kazertës morën pjesë në operacion; shtëpitë e katër shqiptarëve u rrethuan, por kjo nuk i pengoi përpjekjet për arratisje dhe reagimet e dhunshme nga ana e tyre.

Në veçanti, një nga katër shqiptarët iku mbi çati, një tjetër sulmoi oficerët, por momenti më i rrezikshëm ndodhi në San Marcellino, kur i afërmi i njërit prej të dyshuarve u hodh nga kati i parë drejt oficerëve që ishin poshtë, gati për ta arrestuar.

Burri, me peshë afërsisht 100 kg, një i afërm i gruas së njërit prej të arrestuarve, po ashtu shqiptar, kërceu nga kati i parë i një ndërtese mbi oficerët, duke plagosur pesë prej tyre, për të lehtësuar arratisjen e të afërmit të tij (përfundimisht të pasuksesshme).

Pozicioni i tij tani po shqyrtohet nga Zyra e Prokurorit për të sqaruar rolin e tij të mundshëm në organizatën kriminale.

The post Goditet banda e shqiptarëve në Itali, miliona euro bizhuteri, makina luksoze dhe 5 policë të lënduar  appeared first on Gazeta Si.

Të jesh beqar në Ditën e Shën Valentinit mund të jetë pak e rëndë. Marketingu rozë, menu-t me çmim fiks, fotot e pafundme me çifte që të mbushin telefonin është shumë, sidomos nëse je sapo i ndarë, e mërzishme. Nëse kjo ditë po të prek më shumë këtë vit, nuk po ekzagjeron; je thjesht njeri.

Ekspertja e marrëdhënieve, Adrienne Michelle, shpjegon se Dita e Shën Valentinit vendos “shumë presion mbi njerëzit beqarë, veçanërisht ata që po kalojnë një ndarje,” kryesisht sepse fokusohet tek dashuria romantike si e vetmja që ka rëndësi.

Por kjo nuk është në të vërtetë ajo për çfarë duhet të jetë dita. “Dashuria ekziston në shumë forma – miqësi, familje, dashuri për veten – dhe ato gjithashtu meritojnë të festohen,” thotë ajo.

Të jesh beqar në Shën Valentin nuk do të thotë se duhet të qëndrosh pasiv, të bësh sikur je në humor të mirë, ose të mërzitesh për atë që nuk ke.

Mund të jetë gjithashtu një arsye për të bërë pikërisht atë që dëshiron, pa kompromis, pa pritshmëri, pa trëndafila. Ti mund të zhvendosësh fokusin tek dashuria që tashmë ekziston në jetën tënde: “Festoni atë që keni në vend që të dëshironi që të ishte ndryshe. Do të kesh më shumë, ndoshta jo këtë vit. Dhe kjo është në rregull.”

Sido që të jetë Dita e Shën Valentinit për ty, të rrish brenda, të dalësh, të takosh miqtë, të përkujdesesh për veten, ose ta injorosh plotësisht, nuk ka mënyrë të gabuar për ta kaluar. Më poshtë, kemi mbledhur idetë më të mira për të kaluar ditën si beqar, të gjitha të dizajnuara për t’u ndjerë mirë, të qetë dhe pa shqetësime.

Përkujdesu për veten me një ditë Spa
Asgjë nuk tregon më shumë dashuri për veten se një ditë spa pa kufizime. Rezervo disa shërbime që të bëjnë të ndihesh si mbretëresha/mbreti që je, masazhe, manikyr, trajtime fytyre, rroba të buta dhe prosecco falas, e meriton. Nëse ke buxhet të kufizuar, kthe shtëpinë në një spa me dush me flluska, maska fytyre dhe ujë me kastravec. Çfarëdo që zgjedhësh, le të jetë një ditë shijimi.

Provo një recetë të re që ke ruajtur
Ka të paktën disa receta nga TikTok që ke ruajtur. Nxirrini dhe bëj një mbrëmje prej tyre! Shko në dyqan, blej gjithçka që të duhet dhe fillo të gatuash. Bëj diçka të shijshme që të kënaq plotësisht dhe ta bëjë natën tënde perfekte. (Bonus nëse kërkon kombinimin më të mirë të verës ose përgatit një version të koktejleve të preferuara në shtëpi.)

Dil vetëm për darkë
Të shkosh vetëm për darkë shpesh nënvlerësohet. Asgjë nuk krahasohet me rezervimin në restorantin tënd të preferuar, veshjen për veten dhe porositjen e çdo gjëje që të shijon, thjesht sepse mundesh. Merr një libër të mirë dhe shijo ndjesinë e të kujdesurit për veten siç dëshiron (madje, meriton) të trajtohesh.

Planifiko një Galentine’s Day (Shën Valentin me shoqet)
Edhe nëse je beqare, nuk do të thotë që duhet të jesh vetëm. Edhe nëse miqtë e tu janë në marrëdhënie, bëj plane të veçanta me ta për të festuar llojin më të mirë të festimit: Galentine’s Day. Pijini pijet e preferuara, hani snack-e të shijshme dhe shijo miqësitë e mrekullueshme që ke me gratë në jetën tënde.

Nis një aventurë
Nuk ka asnjë rregull që thotë se duhet të presësh “personin tënd” për të udhëtuar apo eksploruar. Dita e Shën Valentinit është një mundësi perfekte për një udhëtim solo. Qoftë një qytet i bukur francez ose një kafe artistike në lagjen trendy të qytetit, bota është gati për ty.

Telefono nënën tënde
Ose babanë, motrën, shoqen më të mirë ose një anëtar të familjes së zgjedhur. Kjo ditë ka të bëjë me dashurinë, në të gjitha format.

Lexo romanin tënd të preferuar romantik
Rivendos dashurinë duke lexuar romanin tënd të preferuar romantik ose një të ri. (Ose disa letra të dashurisë të jetës reale.)

Bëj një lexim Tarot
Pavarësisht se si ndihet statusi yt beqar, të jesh i lirë në V-Day mund të të bëjë të mendosh për të ardhmen romantike. Një mënyrë për të kuptuar më shumë: bëj një lexim tarot.

Organizoi një maratonë filmi solo
Kthe shtëpinë në një kinema personale me jastëkë, batanije dhe snacks të pafund. Qoftë thriller-e apo filma romantikë, bëj një festë për shijen tënde të shkëlqyer në film.

Krijo një Vision Board
Merr revista, shkopinj me shkëlqim dhe krijo një tablo me qëllimet dhe dëshirat e tua. Përfshi udhëtime, citate inspiruese dhe çdo gjë që të motivon.

Nis një kurs të ri
Mëso diçka që gjithmonë ke dashur. Mund të jetë gatim, gjuhë, sport apo çfarëdo tjetër. Fokusohu tek vetja dhe zhvillo një aftësi të re.

Bëj pak shopping për veten
Të jesh beqar do të thotë që mund t’i blini vetes gjërat që do të duash pa u përpjekur të pëlqesh dikë tjetër. Bizhuteri, veshje, makeup – një dhuratë për veten.

Fokusohu tek objektivat e Vitit të Ri
Shfrytëzo energjinë e beqarit për të rikthyer në vëmendje objektivat e fillimvitit: shëndet më të mirë, hobi të rinj, lexime, etj.

Bëj pastrim para pranverës
Rregullo dollapin, bëj një pile “dhuro”, hedh gjërat e skaduara dhe përgatis një hapësirë të pastër dhe të re.

Merr një ditë pushimi nga Instagrami
Nëse pamjet e dhuratave dhe darkave romantike të bëjnë të ndihesh keq, hiq app-in ose shfrytëzo kohën me kujdes.

Komuniko me miqtë beqarë
Festo miqësitë. Organizoni darka ose takime me të tjerët beqarë dhe shijo humorin dhe mbështetjen e tyre.

The post Si ta festoni vetëm ditën e Shën Valentinit! appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Në shtator të vitit 1962, John Lennon, Paul McCartney, George Harrison dhe Ringo Starr i dorëzuan regjistrimin e parë të këngës “Please Please Me” George Martin, një producent muzikor për shtëpinë diskografike “Parlophone”.

Kjo ishte kënga që më vonë do të çonte në albumin e tyre debutues në studio me të njëjtin titull (i paraprirë nga kënga 45 rpm “Love Me Do/P.S. I Love You”).

Ashtu si me shumë këngë të tjera, Lennon e kishte kompozuar atë ndërsa jetonte në shtëpinë e tezes së tij, Mary Elizabeth Stanley, e njohur si “Mimi”.

Fillimisht ishte menduar të ishte shumë ndryshe nga kënga optimiste, emocionuese dhe e kërcyeshme që njohim sot: Lennon kishte kompozuar një aranzhim më të ngadaltë dhe më solemn, të frymëzuar nga baladat e këndshme të kantautorit amerikan, Roy Orbison.

Megjithatë, Martini nuk ishte i kënaqur me rezultatin. Ai e ndjeu potencialin e këngës dhe sugjeroi përshpejtimin e tempit, shtimin e një ritmi harmonik dhe forcimin e ndërveprimit vokal midis Lennon dhe McCartney, duke i strukturuar vargjet si një lloj reagimi të afërt.

Parandjenjat e tij u vërtetuan: “Please Please Me”, arriti shpejt numrin një në Mbretërinë e Bashkuar dhe u bë një nga hitet e para të mëdha të “Beatles”.

“Ne u turpëruam pak që ai kishte dalë me një zgjidhje më të mirë se e jona”, rrëfeu McCartney vite më vonë në dokumentarin “The Beatles Anthology”.

Ishte një nga shumë rastet në të cilat Martini, i lindur më 3 janar, 100 vjet më parë, ndikoi ndjeshëm në punën e “Beatles”, duke ndihmuar në përcaktimin e tingullit, aranzhimeve dhe metodave të tyre në studio.

Idetë e Martinit ishin aq të rëndësishme për diskografinë e grupit më të famshëm dhe me ndikim të të gjitha kohërave saqë, që në vitet 1960, kritikët dhe gazetarët filluan ta quanin atë “Beatles i pestë”.

Soloja e pianos në “In My Life”, soloja e trombës në “Penny Lane”, roli qendror i instrumenteve me tela në “Yesterday” dhe “Eleanor Rigby”, zbehja përfundimtare e “All You Need Is Love” dhe montazhi i famshëm i dy versioneve të ndryshme të “Strawberry Fields Forever”, i përftuar duke bashkuar dy kaseta në tonalitete dhe kohë të ndryshme, ishin të gjitha shpikje të tij.

Por Martini luajti një rol jashtëzakonisht të rëndësishëm në karrierën e “Beatles” edhe për arsye të tjera. Pas refuzimit të fortë nga Decca Records, e cila i kishte refuzuar ata pas një audicioni në vitin 1962, ai ishte producenti i parë i muzikës që nënshkroi kontratë me grupin é djemve nga Liverpuli.

Dhe në vitin 1965, kur u largua nga “Parlophone”, ai themeloi kompaninë e tij të prodhimit, “Associated Independent Recording” (AIR).

Ishte një veprim shumë i guximshëm për kohën: deri atëherë, prodhimi (domethënë, të gjitha fazat që çuan në publikimin e një albumi, nga regjistrimi deri te miksimi), ishin konceptuar si një funksion i brendshëm i shtëpive diskografike, të cilat ishin në gjendje të ushtronin kontroll shumë të ngushtë krijues mbi muzikantët e tyre të kontraktuar, duke kufizuar shpesh kreativitetin e tyre.

AIR i dha Martinit njëfarë pavarësie, pasi ai nuk kishte më nevojë të përmbushte pritjet e një klienti.

Ai mund të ndërhynte në regjistrime me liri më të madhe, duke futur rregullimet që ai i konsideronte më të përshtatshme, dhe mbi të gjitha, të mbante pronësinë e kasetave kryesore – regjistrimet origjinale të albumeve, ato nga të cilat rrjedhin të gjitha të tjerat – dhe pastaj t’ua licenconte ato kompanive të ndryshme diskografike.

Falë famës që kishte fituar duke punuar me “Beatles”, grupet muzikore dhe muzikantët shpejt filluan të nxitonin për të punuar me të, të bindur se kontributi i tij do të kishte një ndikim vendimtar në tingullin përfundimtar të regjistrimeve të tyre. Martin lindi në Londër në vitin 1926 dhe filloi të luante piano në moshën gjashtë vjeç.

Nga viti 1947, deri në vitin 1950, ai ndoqi Shkollën e Muzikës dhe Dramës Guildhall, një shkollë e shquar në Londër, ku, përveç përsosjes së aftësive të tij në piano, filloi të luante oboe.

Në vitet 1950, ai punoi për disa muaj në BBC, duke u përqendruar kryesisht në edukimin muzikor, dhe nga viti 1955 u bë producenti kryesor i “Parlophone”.

Gjatë atyre viteve, Martin regjistroi gjithashtu – duke e interpretuar vetë dhe duke përdorur pseudonimin Ray Cathode – një këngë instrumentale të titulluar “Time Beat”.

Në dymbëdhjetë vitet para se të takohej me “Beatles”, Martin prodhoi incizime simfonike, dhome dhe korale, albume xhazi dhe një seri albumesh komike të njohura, duke përfshirë monologë dhe skeçe të regjistruara në studio nga komedianë, si Peter Ustinov, Peter Sellers dhe Spike Milligan.

Në vitin 1962, Brian Epstein, menaxheri i parë i “Beatles”, luajti për Martin demon që ishte refuzuar nga Decca.

Martin nuk u impresionua veçanërisht nga kënga, por falë këmbënguljes së Epstein, ai vendosi ta njihte më mirë grupin.

Ata u takuan në Abbey Road Studios më 6 qershor 1962, për një seancë provash, dhe ishte atje që Martin nënshkroi kontratë me “Beatles” në shtëpinë e tij diskografike.

Në fillimet e tyre, marrëdhënia e tyre karakterizohej nga një ndryshim i theksuar në pikëpamjet e tyre mbi mënyrën e konceptimit dhe të kuptimit të muzikës.

“Beatles” dhe veçanërisht Lennon dhe McCartney, kishin talente të jashtëzakonshme në shkrimin e këngëve, por në të njëjtën kohë, ata ishin talente të papërpunuara me relativisht pak përvojë në aranzhim.

Për disa vite, Martin u përpoq më kot t’i bindte ata të përfshinin elementë orkestralë në kompozimet e tyre, duke besuar se kjo qasje do t’i dallonte më tej nga konkurrenca.

Thank you for all your love and kindness George peace and love xx pic.twitter.com/um2hRFB7qF

— #RingoStarr (@ringostarrmusic) March 9, 2016

Gjërat ndryshuan në vitin 1965, gjatë regjistrimit të albumit “Help!”, kur Martin e bindi Lennon të shtonte pjesë flauti për të zbukuruar “You’ve Got to Hide Your Love Away”.

Ai gjithashtu arriti ta “korruptonte” McCartney-n, duke e bindur atë të përfshinte një kuartet për instrumente harku në “Yesterday”, një këngë që, fillimisht, ishte menduar të shoqërohej vetëm me kitarë.

Që nga ai moment, ekuilibri ndryshoi: nuk ishte më Martin ai që propozonte pjesë orkestrale, por vetë “Beatles” ata që i inkurajuan ato, duke shtyrë gjithnjë e më shumë kufijtë e tingullit të tyre.

Shembujt janë të shumtë: instrumenti prej bronzi shpirtëror i “Got to Get You into My Life”, banda marshuese që shoqëron “Yellow Submarine”, briri francez që dialogon me vokalin në “For No One”, dhe futja e tablas në “Love You To”, një këngë e George Harrison e ndikuar qartë nga muzika indiane.

Martin luajti gjithashtu një rol kyç në të ashtuquajturën kthesë “psikedelik” të “Beatles”: ajo periudhë, në të cilën Lennon, McCartney, Harrison dhe Starr filluan të performonin gjithnjë e më pak live, duke u përqendruar më shumë në punën në studio, shpesh nën ndikimin e drogave, si LSD.

Momentet më të rëndësishme të kësaj faze ishin publikimi i “Revolver” (1966) dhe “Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band”, albumi i tetë i grupit, i publikuar në vitin 1967 dhe i konsideruar si një nga albumet më të rëndësishme të të gjitha kohërave.

Gjatë asaj periudhe, këngët e “Beatles” ndryshuan thellësisht: tekstet u bënë më sureale dhe aluduese, dhe muzika u bë më enigmatike, komplekse dhe e shtresuar, edhe për shkak të përdorimit të gjerë të mbi-dubimeve, efekteve zanore dhe manipulimit të kasetave.

Kontributi i Martin ishte thelbësor edhe në atë kontekst: ai arriti të përkthente intuitat më eksperimentale të “Beatles” në zgjidhje muzikore të kuptueshme dhe koherente, duke i bërë ato të arritshme pa i shtrembëruar.

Një shembull i famshëm është “A Day in the Life”, kënga e fundit nga Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band.

Krijimi i saj ishte mjaft kompleks: lindi nga bashkimi i dy këngëve të dallueshme, njëra e shkruar nga Lennon, bazuar në disa artikuj që kishte lexuar në “Daily Mail”, tjetra nga McCartney dhe e përqendruar në kujtimet e rutinës së tij të shkollës së mesme në Liverpul.

Të dy këngët ishin shumë të ndryshme në strukturë, ritëm dhe tekst, por Martin arriti t’i lidhë ato duke futur një ndërhyrje orkestrale komplekse, në rritje në mes.

Për ta bërë këtë, ai u frymëzua gjithashtu nga udhëzimet e Lennon, i cili i kërkoi të krijonte “një tingull që të kujtonte fundin e botës”.

Ai gjithashtu ndau një ide tjetër me “Beatles”: akordin e fuqishëm të fundit në E maxhor, të luajtur njëkohësisht në piano të shumta. Marrëdhënia e Martin me “Beatles” përfundoi në vitin 1969, pas publikimit të albumit “Abbey Road”.

Megjithatë, në vitet në vijim, ai bashkëpunoi përsëri me Lennon në kolonën zanore për dokumentarin “Imagine”: John Lennon dhe me Paul McCartney në “Tug of War”, albumin e tij të tretë solo.

Ai mbikëqyri albume nga muzikantë dhe grupe të tjera të famshme: Ella Fitzgerald, Bee Gees, Jeff Beck, Mahavishnu Orchestra, Paul Winter, Cheap Trick, America dhe Ultravox, për të përmendur disa, dhe prodhoi “Candle in the Wind 1997”, versionin e “Candle in the Wind” që Elton John regjistroi pas vdekjes së Princeshës Diana (versioni i parë i këngës iu kushtua Marilyn Monroe).

Martin gjithashtu punoi në kolonat zanore të filmave, përfshirë filmin e vitit 1964 A Hard Day’s Night, i cili u përqendrua në fenomenin e Beatle-manisë.

Për këtë punë, ai mori një nominim për çmim Oscar për Muzikën më të Mirë Origjinale. Ai vdiq më 8 mars 2016, në moshën 90 vjeç.

Përshtati në shqip: Gazeta “Si”

The post Beatles-i ‘i pestë’! appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Ceremonia e hapjes së Lojërave Olimpike Dimërore Milano-Cortina 2026 në Itali, u zhvillua të premten në mbrëmje dhe në përgjithësi gjithçka shkoi mirë.

Kishte shumë pritje rreth ceremonisë, sepse, për herë të parë në historinë e Lojërave Olimpike, ajo nuk u mbajt në një qytet të vetëm, por në katër vende të ndryshme: Milano, Cortina, Predazzo (në Trentino) dhe Livigno (në Lombardi).

Ngjarjet më të rëndësishme u mbajtën në Milano, në stadiumin San Siro, por disa pjesë të ceremonisë u zhvilluan edhe në Cortina: betimi olimpik, ndezja e kazanit dhe parada e atletëve, ndër të tjera.

Mariah Carey usa lo stesso gobbo di Carmen Di Pietro, Francesco Paolantoni e Biagio Izzo a #TaleEQualeShow#MilanoCortina2026 #OlimpiadiInvernali2026
pic.twitter.com/iktN5NlmZz

— Cinguetterai  (@Cinguetterai) February 6, 2026

Megjithatë, në Predazzo dhe Livigno, morën pjesë vetëm disa sportistë, të cilët për arsye organizative nuk mund të ishin fizikisht të pranishëm në Milano ose Cortina.

Mariah Carey dhe teleprompteri i saj i personalizuar, himni kombëtar italian i sinkronizuar me buzë, Mattarella në tramvaj dhe sërish Presidenti i Italisë që gabonte në frazën hapëse të Lojërave. Ja një përzgjedhje e momenteve të shquara nga ceremonia.

The post Cceremonia e hapjes së Lojërave Olimpike appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Një biznesmen italian 54-vjeçar nga Camposampiero, ishte i vendosur të humbiste peshë. Pas vitesh dietash që kurrë nuk kishin pasur sukses, Massimo Ferro vendosi t’i besonte një klinike private në Milano që premtonte një zgjidhje të qëndrueshme në kohë.

Në klinikën private i propozuan një udhëtim për në Tiranë, ku mund të regjistrohej në spitalin privat “Trita Hospital” për ngushtimin e stomakut, një ndërhyrje që zvogëlon organin.

Ky spital zotëron edhe klinikën estetike DermoLife. Por diçka nuk shkoi siç duhej dhe Massimo Ferro vdiq më 22 dhjetor në Shqipëri.

Për të hedhur dritë mbi ngjarjen, Prokurori i Padovës, Andrea Girlando mori si të dyshuar kirurgun Andrea Formiga dhe dietologen Alessandra Freda, të dy nga Lombardia.

Të hënën në Padova do të kryhet autopsia mbi trupin e Massimos, ndërsa mjeku ligjor i caktuar nga prokuroria është doktori Antonello Cirnelli.

Teknika laparoskopike

Në dhjetor, Ferro kishte kontaktuar kirurgun nëpërmjet mesazheve në whatsApp, duke i dhënë informacion, kosto dhe detaje logjistike.

Çmimi i operacionit, 4,400 euro, ishte shumë më i ulët se afërsisht 15,000 euro të kërkuara në Itali. Në takimin e 6 dhjetorit 2025, Ferro u shfaq me djalin e tij të madh.

Kirurgu i shpjegoi procedurën, duke e siguruar atë për teknikën laparoskopike dhe shpejtësinë e procedurës.

Edhe pse pacienti vuante nga diabeti i tipit 2 dhe peshonte 108 kg, operacioni ishte planifikuar për 18 dhjetor në Tiranë, në klinikën “simotër” me atë në Milano.

Testet paraoperative, të cilat Ferro nuk mundi t’i kryente në Itali, u shtynë direkt për një ditë para operacionit në Tiranë.

Sipas padisë së familjes (avokatët Stefano Squarise dhe Jenny Lopresti), asnjë nga procedurat e kërkuara nga udhëzimet italiane dhe ndërkombëtare për kirurgjinë e obezitetit nuk u ndoq: asnjë program paraprak dietik ose sjelljeje, asnjë vlerësim multidisiplinor, asnjë përgatitje specifike para operacionit.

Udhëzimet e vetme të dhëna ishin të agjërohej që nga mbrëmja e mëparshme. Massimo Ferro mbërriti në Tiranë më 17 dhjetor me gruan e tij.

Ethe dhe simptoma

Të nesërmen ai iu nënshtrua një operacioni. Menjëherë pas procedurës, ai telefonoi familjen e tij për t’i siguruar ata: “Gjithçka shkoi mirë”.

Megjithatë, që nga dita tjetër, diçka ndryshoi. Ferro dukej gjithnjë e më i përgjumur, i papërgjegjshëm dhe sheqeri në gjak i tij mbeti i lartë.

Më 20 dhjetor, ai pati ethe dhe u trajtua me paracetamol. Më 21 dhjetor, me temperaturën e tij që u rrit në 39 gradë Celsius dhe vështirësi të rënda në frymëmarrje, u dërgua në urgjencën e spitalit publik “Nënë Tereza” në Tiranë.

Atje, iu nënshtrua analizave, por antibiotiku, sipas padisë iu dha vetëm atë mbrëmje, përpara se të dërgohej përsëri në klinikë.

Gjatë natës, gjendja e Ferros u përkeqësua më tej. Mëngjesin e 22 dhjetorit, ai pësoi një arrest kardiak në klinikën private.

Biznesmeni italian u ringjall përmes aparaturave dhe u transferua me ambulancë në njësinë e kujdesit intensiv në spitalin publik, QSUT.

Pasdite, mjekët e shpallën gjendjen e tij të qëndrueshme, por atë mbrëmje gruaja e tij mori një telefonatë urgjence: kur ajo mbërriti, Massimo Ferro kishte vdekur prej orësh.

Marrë nga: “Corriere della Sera”

The post Biznesmeni italian vjen në Tiranë për ngushtim stomaku, por humb jetën appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha, vlerësoi qëndrimin e Gjykatës Kushtetuese kundër padisë së Ramës për pezullimin e zv/kryeministres-ministres Belinda Balluku

Megjithatë, gjatë një bashkëbisedimi online me qytetarët, ai theksoi se Gjykata Kushtetuese ka mëkate, sepse i ka dhënë kohë Ballukut të fabrikojë dhe falsifikojë dokumentet.

Berisha shtoi se kërkesa e Ramës në Gjykatën Kushtetuese nuk kishte të bënte me Ballukun, por me atë vetë.

“Pas nëntë orësh të mbyllur në një sallë, Gjykata Kushtetuese nuk mori dot vendim për të pranuar kërkesën e Edi Ramës. Në këtë kuadër unë vlerësoj qëndrimin e atyre gjykatësve, të cilët me guximin e tyre rrëzuan një kërkesë që ishte baraz me grusht shteti kundër shqiptarëve. Natyrisht gjykata ka mëkatin e madh, sepse i dha Lubi Ballukut mbi dy muaj kohë të fabrikojë dhe falsifikojë çdo dokument. Siç thotë fjala, më mirë vonë se kurrë, me atë ndarje katër me katër, të paktën vendimi, kërkesa e Edi Ramës nuk u miratua dhe përfundoi në kosh të plehrave, në fakt bashkë me Edi Ramën. Ajo nuk kishte të bënte me Lubi Ballukun, por me pezullimin e Edi Ramës nga detyra dhe ai donte të krijonte një mur nga gjykata”, tha Berisha.

Sipas tij, në këtë moment, populli opozitar duhet të shumëfishojë energjinë dhe forcat në këtë betejë deri në largimin e Edi Ramës nga pushteti.

“Asnjë shqiptar nuk duhet të pranojë kurrë që të shkelmohet e ardhmja e fëmijëve tanë, e ardhmja europiane e jona”, shtoi Berisha. Ai theksoi ndër të tjera se mazhoranca nuk do ta lëshojë imunitetin e Ballukut.

Më pas, Berisha ka reaguar ashpër pas konfirmimit të emërimit të ish-deputetit të PD, Dashnor Sula si kryeinspektor i përgjithshëm.

Duke e quajtur “tradhti të lartë”, Berisha tha se Sula ka kryer veprim të turpshëm duke i dalë në krah Ramës në kohën më të vështirë për të.

Sipas Berishës, Rama ka arritur të mbajë pushtetin edhe duke korruptuar vazhdimisht eksponentë të opozitës.

Teksa iu përgjigj pyetjes së bërë nga njëri prej komentuesit, Berisha e cilësoi Sulën ‘’mollë të kalbur’’ që ka tradhtuar besimin e demokratëve.

The post Vendimi për Ballukun, Berisha: E vlerësoj, por Kushtetuesja ka mëkatat e saj! appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Gjendet trupi i pajetë i 30-vjeçarit Jurgen Karaj, i cili prej 29 ditësh rezultonte i zhdukur pasi përfundoi në përroin e fshatit Dars.

I ndjeri ndodhej në një makinë me drejtues Andi Loshën, i cili në gjendje të dehur humbi kontrollin e mjetit duke bërë që të përfundonin në përrua.

Losha doli nga përroi dhe u largua në banesë pa i treguar as policisë për ngjarjen pasi kishte qenë në gjendje të dehur.

Por pas verifikimeve u zbulua se ai ishte larguar pa ndihmuar shokun e tij. Për gjetjen e Karajt, ishin angazhuar familjarë dhe ekipe nga Kosova të cilat sollën edhe dronë nënujorë për kërkimet në Mat.

The post Gjendet trupi i pajetë i të riut që u mbyt në përrua pas aksidentit me makinë appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Franca hapi një konsullatë në Nuuk, Groenlandë, të premten, duke u bërë vendi i parë i Bashkimit Evropian që e bën këtë.

Më pak se një duzinë shtetasish francezë jetojnë në ishull, dhe hapja e konsullatës është kryesisht një gjest solidariteti me qeverinë e ishullit, i cili është pjesë e Mbretërisë së Danimarkës dhe ka qenë prej kohësh subjekt i pretendimeve nga Presidenti i SHBA-ve, Donald Trump.

Hapja u njoftua nga presidenti francez Emmanuel Macron gjatë një vizite në ishull qershorin e kaluar, muaj pas rizgjedhjes së Trump.

Gjithashtu të premten, Kanadaja hapi konsullatën e saj në Nuuk. Në këtë rast, vendimi u mor më herët në fillim të vitit 2024 (para zgjedhjeve të SHBA-ve).

Qeveria ka deklaruar se qëllimi kryesor i konsullatës do të jetë forcimi i lidhjeve midis komunitetit kanadez inuit (popullsia indigjene e Kanadasë veriore dhe rajoneve të tjera të Arktikut) dhe komunitetit të Groenlandës.

Rreth 70 përfaqësues kanadezë inuitë udhëtuan për në Nuuk për inaugurimin. Guvernatorja e Përgjithshme, Mary Simon, përfaqësuesja e monarkut britanik në Kanada, gjithashtu shfrytëzoi rastin për të përsëritur mbështetjen e vendit të saj për popullin e Groenlandës.

Në Groenlandë, ku jetojnë vetëm 56,000 banorë, ka vetëm dy konsullata të tjera: ajo e SHBA-ve dhe islandeze.

Që nga marsi i vitit 2024, Bashkimi Evropian ka pasur një zyrë përfaqësuese, me staf të përhershëm, qëllimi kryesor i së cilës është të krijojë një prani në ishull, me detyrën e forcimit të lidhjeve ekonomike dhe politike brenda kornizës së politikave evropiane të Arktikut.

The post Franca hap konsullatën e parë të një vendi evropian në Groenlandë appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Dronët rusë kanë goditur disa objekte infrastrukturore energjetike të Ukrainës në orët e fundit, duke shkaktuar ndërprerje të energjisë elektrike në shumicën e rajoneve.

“Rusia po kryen një tjetër sulm masiv ndaj objekteve të rrjetit energjetik të Ukrainës”, tha operatori i rrjetit Ukrenergo.

“Për shkak të dëmeve të shkaktuara nga armiku, ndërprerjet emergjente janë zbatuar në shumicën e rajoneve”, tha operatori në një deklaratë në Telegram. “Sulmi është duke vazhduar aktualisht. Puna e restaurimit do të fillojë sapo ta lejojë situata e sigurisë”.

Ndërkohë, dy aeroporte në juglindje të Polonisë kanë pezulluar përkohësisht operacionet si masë paraprake pas sulmeve ruse në territorin fqinj të Ukrainës, njoftuan autoritetet polake të shtunën.

“Për shkak të nevojës për të garantuar funksionimin e lirë të aviacionit ushtarak, aeroportet në Rzeszow dhe Lublin kanë pezulluar përkohësisht fluturimet”, bëri të ditur Agjencia Polake e Shërbimeve të Navigimit Ajror në platformën X.

Të dy qytetet ndodhen pranë kufirit me Ukrainën, ndërsa Rzeszow është një qendër kryesore e NATO-s për furnizimin me armë të Ukrainës.

Komanda Operacionale e Forcave të Armatosura Polake njoftoi se aviacioni ushtarak ka nisur operime në hapësirën ajrore të Polonisë për shkak të sulmeve ruse në Ukrainë.

Shërbimi i ndjekjes së fluturimeve FlightRadar24 raportoi se mbyllja lidhej me operime të avionëve të NATO-s në zonë.

Ndërkohë, Administrata Federale e Aviacionit e SHBA-ve (FAA) njoftoi përmes një njoftimi për pilotët se të dy aeroportet ishin të paarritshme për shkak të aktivitetit ushtarak të lidhur me sigurinë shtetërore.

The post Dronët rusë godasin objektet energjetike në Ukrainë, Polonia mbyll 2 aeroporte appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – SPAK ka përfunduar hetimet dhe ka dërguar në gjyq dosjen në ngarkim të tre personave të cilët akuzohen për ushtrim të ndikimit të paligjshëm në procedurën e transferimit të një të dënuari.

Sipas njoftimit, bëhet fjalë për ish-gardistin Zef Mali, bashkëpunëtorin e tij, Kreshnik Domi dhe Jemine Çokun.

Hetimet e SPAK kanë zbuluar se Zef Mali, në bashkëpunim me Domin, i kanë marrë të pandehurës tjetër 20 mijë euro me premtimin se do ta ndihmonin në përshpejtimin e procedurave të ekstradimit të vëllait të saj Kujtim Çeliku nga Turqia drejt Shqipërisë.

Në kohën kur Zef Mali ka kryer këtë veprim, mbante detyrën e oficerit të Shtabit për Menaxhimin e Forcave në Gardën e Republikës dhe Kreshnik Domi ishte një lidhje shoqërore e tij.

Po ashtu, u zbulua se procedurat ligjore për Çelikun kishin nisur, por një ekstradim i tillë ende nuk është kryer.

Ata i kanë premtuar dhe siguruar Çokut se do të ushtrojnë ndikim të paligjshëm tek funksionarë të Ministrisë së Drejtësisë, për të ndjekur procedurën e transferimit në Shqipëri të vëllai të saj, i dënuar me burgim në Republikën e Turqisë për të vuajtur pjesën e mbetur të dënimit.

“Konkretisht, nga muaji janar deri në tetor të vitit 2025, në të cilën ishte në zhvillim procedura e personit të dënuar, të pandehurit Zef Mali dhe Kreshnik Domi kanë mbajtur kontakte të vazhdueshme me të pandehurën Jemine Çoku dhe me familjarë të tjerë të saj, duke i siguruar se ata kishin mundësi të ndikonin tek funksionarë të Ministrisë së Drejtësisë për realizimin e procedurës së transferimit të të dënuarit. Për këtë qëllim, e pandehura Jemine Çoku u ka dhënë të pandehurve shumën prej 20.000 eurosh, si përfitim të parregullt”, njoftoi SPAK.

The post 20 mijë euro për ekstradimin e të dënuarit nga Turqia, SPAK çon në gjyq 3 persona appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Përfaqësuesit e Shteteve të Bashkuara dhe Iranit u takuan të premten në Muscat të Omanit. Këto ishin negociatat e para që nga sulmet amerikane të qershorit 2025 dhe kërcënimet e përsëritura të presidentit të SHBA-ve, Donald Trump për bombardime të përsëritura në janar.

Takimet e nivelit të lartë përfshinë Ministrin e Jashtëm iranian Abbas Araghchi dhe të dërguarit e Trump Steve Witkoff dhe Jared Kushner (dhëndri i presidentit), të cilët kishin marrë pjesë tashmë në negociatat me Rusinë dhe për luftën në Gaza. Ato nuk dhanë rezultate të menjëhershme, por të dyja palët i quajtën ato “një fillim të mirë”.

Presidenti i SHBA-ve, Donald Trump, shprehu mendim pozitiv në lidhje me bisedimet e fundit bërthamore SHBA-Iran. “Ato kanë qenë shumë të mira. Duket sikur Irani dëshiron vërtet të arrijë një marrëveshje”, tha Trump ndërsa fliste me gazetarët në bordin e Air Force One, gjatë rrugës për në rezidencën e tij në Mar-a-Lago në Florida për fundjavën. “Do të takohemi përsëri në fillim të javës së ardhshme”, shtoi presidenti.

Takimi në thelb shërbeu për të provuar të përcaktonte temat e negociatave: Irani shprehu gatishmërinë e tij për të negociuar mbi programin e tij bërthamor, ndërsa Shtetet e Bashkuara do të donin gjithashtu të përfshinin në diskutime reduktimin e arsenalit të raketave balistike të Iranit, fundin e mbështetjes për milicitë në Lindjen e Mesme (si Hamasi dhe Hezbollahu) dhe çështjen e shtypjes së brendshme të protestave.

Pas masakrave të protestuesve nga forcat e sigurisë, Trump kërcënoi Iranin me ndërhyrje të re ushtarake në fillim të janarit.

Sipas raporteve të mediave ndërkombëtare, ai u dekurajua nga sulmi nga ndërhyrja e disa vendeve të Lindjes së Mesme, përfshirë Katarin dhe Izraelin, të cilët besonin se bombardimet nuk kishin gjasa të rrëzonin regjimin, por mund të nxisnin një luftë më të gjerë në rajon.

Megjithatë, Trump zhvendosi aeroplanmbajtësen “Abraham Lincoln” dhe një flotë anijesh luftarake në Gjirin Persik dhe vazhdoi të kërcënonte me ndërhyrje ushtarake nëse negociatat dështonin.

Gjithashtu të pranishëm në takimet e së premtes ishin edhe komandanti i forcave ushtarake amerikane në Lindjen e Mesme, Brad Cooper, një zgjedhje mjaft e pazakontë, që ka të ngjarë t’u kujtojë bashkëbiseduesve kërcënimin ushtarak.

Megjithatë, për javë të tëra, Trump nuk ka folur për protestuesit iranianë dhe shtypjen, çështje që Irani nuk ishte i gatshëm t’i diskutonte.

Represioni brutal i janari,t konfirmon se regjimi i sheh protestat si një kërcënim të besueshëm për mbijetesën e tij, që duhet të shtypet me të gjitha mjetet.

Të premten, ministri i jashtëm i Iranit tha se u diskutua vetëm çështja bërthamore: “Ne nuk po diskutojmë çështje të tjera me Shtetet e Bashkuara”.

Negociatat u zhvilluan në mënyrë indirekte: delegacioni pritës, i udhëhequr nga Ministri i Jashtëm i Omanit Badr Albusaidi, foli individualisht me të dyja palët dhe u raportoi atyre.

Takimet do të vazhdojnë në javët e ardhshme pasi të dërguarit nga të dy vendet të jenë takuar me qeveritë e tyre përkatëse.

Gjithashtu të premten, Trump nënshkroi një urdhër ekzekutiv që kërcënonte, por ende nuk vendoste, tarifa prej 25 përqind për vendet që blejnë naftë ose mallra dhe shërbime të tjera nga Irani, duke kufizuar më tej burimet e tij tregtare dhe ekonomike.

Përshtati: Gazeta “Si”

The post ‘Një fillim i mirë’ drejt dialogut në bisedimet SHBA-Iran në Oman appeared first on Gazeta Si.