Gazeta Si – GJKKO ka shpallur fajtorë për akuzën e korrupsionit zgjedhor aktiv dhe pasiv, Pandeli Bozhën babanë e ish-kandidates për deputete të PSD në Fier Limonera Bozha dhe një person tjetër, Vladimir Lushka, por ky dënim u konvertua në fund në shërbim prove dhe shuarje të vendimit.

70-vjeçari Bozha u dënua me 1 vit e 6 muaj burg, po për shkak të gjykimit të shkurtuar u bë 1 vit dhe si përfundim u kthye në shërbim prove. Fajtor u shpall edhe Lushka, por sipas GJKKO ky dënim shuhej, pa përcaktuar masën e tij.

Prokuroria e Posaçme kishte nisur hetimet prej vitit të kaluar, duke e dërguar dosjen në gjyq. Gjykimi i kësaj ҫështje u zhvillua me rregullat e gjykimit të shkurtuar.

Në fund u bë edhe sekuestrimi i provës materiale për llogari të shtetit, që ishte një kartmonedhë 2 mijë lekëshe që do përdorej për blerjen e votës.

Pandeli Bozha është babai i kandidates së PSD-së, Limonera Bozha, i cili u arrestua me urdhër të SPAK nga Policia për blerjen e votave për llogari të saj vitin e kaluar, për zgjedhjet e 11 majit 2025.

The post SPAK e akuzoi për blerje votash, babai i ish-kandidates së PSD në Fier dënohet me shërbim prove appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Avokati Maks Haxhia, ka mohuar akuzat ndaj klientit të tij, Ergys Agasi, duke i cilësuar ato si të pabazuara dhe absurde.

Në një deklaratë për mediat nga SPAK, ku kishte shkuar të njihej me dosjen hetimore, Haxhia thekson se Agasi nuk ka ushtruar asnjëherë funksion publik dhe, për rrjedhojë, nuk mund të mbahet përgjegjës për çështje që lidhen me tendera apo vendimmarrje shtetërore.

“Akuzat ndaj Ergys Agasit janë absurditete. Po i ngrihen akuza për tendera një njeriu që nuk ka pasur dhe nuk ka asnjë funksion publik”, u shpreh Haxhia, duke shtuar se klienti i tij nuk ka pasur kurrë pushtet vendimmarrës në institucionet shtetërore.

Sipas avokatit, Ergys Agasi aktualisht nuk ndodhet në Shqipëri, ndërsa thekson se deri më tani nuk ekziston asnjë provë konkrete që të mbështesë akuzat e ngritura ndaj tij. “Nuk ka asnjë provë për akuzat që i ngrihen. Për këtë arsye, besoj se nuk është i çmendur që të vijë të paraqitet. Agasi i ka mbaruar punët e veta, por në këtë terren vetëm po të jetë një njeri që do që t’ja hedhin çelësin në det, mund të vijë që të paraqitet në organet e drejtësisë”.

Maks Haxhia theksoi se ka pasur komunikim me familjarët e Agasit, të cilët sipas tij janë të rënduar psikologjikisht nga mënyra sesi çështja është trajtuar në publik. “Unë komunikimet i kam me familjarët e tij dhe ata janë të ngarkuar nga materialet që janë përhapur dhe nga mënyra sesi janë servirur në publik”, u shpreh ai.

Në fund të deklaratës, Haxhia theksoi se paraqitja ose jo e Ergys Agasit në SPAK është një e drejtë ligjore e tij. “Është e drejta e Agasit që të paraqitet apo jo në SPAK”, deklaroi avokati.

SPAK e akuzon Ergys Agasin për përfshirje në një skemë të dyshuar manipulimi të tenderave publikë pranë AKSHI-t, në bashkëpunim me zyrtarë dhe biznesmenë të tjerë. Akuzat lidhen me shkelje të barazisë në tendera dhe ndikim të paligjshëm në procedurat e prokurimit publik.

Në këtë hetim, veç shefes së Agjencisë Kombëtare të Shoqërisë së Informacionit Mirlinda Karçanaj dhe zëvendëses së saj, Hava Delibashi që mbahen nën “arrest shtëpie”, 3 biznesmenëve u ndalohet të dalin jashtë vendit, ndërsa një Erion Ismaili, zv,drejtori i Policisë së Tiranës, vazhdon të jetë i pezulluar nga detyra.

The post Akuzat për tenderët e AKSHI-t, avokati i Ergys Agasit: Duan t’ia hedhin çelësat në det pa prova! appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Pas arratisjes së Altin Ndocit, autoritetet e Dreejtorisë së Përgjithshme të Burgjeve, kanë vendosur pezullimin e të gjithë zinxhirit komandues të Burgut të Durrësit së bashku me stafin mjekësor, ku i burgosuri ndodhej për mjekim.

Sipas burimeve, masa përfshin drejtorin e institucionit, shefin e policisë së burgjeve dhe zyrtarë të tjerë përgjegjës, deri në sqarimin e plotë të rrethanave të ngjarjes.

Pas analizimit të kamerave të sigurisë dhe marrjes në pyetje të zyrtarëve, pritet të dalin edhe konkluzionet lidhur me përgjegjësitë penale për skandalin e arratisjes.

Po çfarë dihet deri tani për arratisjen e Altin Ndocit? Ai dyshohet të jetë arratisur në momentin kur është lënë vetëm brenda tualetit në dhomën e vizitave në spital, ndërsa ka dyshime se mund të jetë ndihmuar, së paku për t’u larguar nga jashtë ambienteve.

Reparti i Infektivit, ndodhet në godinë më vete brenda spitalit rajonal të Durrësit. Godina është me 3 kate dhe vetëm dritaret e katit të tretë janë me hekura, pasi aty ndodhet dhoma e posaçme për vizitat e të paraburgosurve ose të dënuarve.

Sipas burimeve paraprake, kanë qenë 2 policë që kanë shoqëruar në dhomën e kontrollit për vizitë. Tualeti ndodhet brenda dhomës së kontrollit, në katin 3 të repartit infektiv.

Altin Ndoci ka kërkuar të futet në tualet, e ka shoqëruar njëri nga policët dhe e ka pritur te dera e tualetit brenda dhomës.

Polici tjetër qëndronte brenda dhomës, në një cep tjetër të saj. Altin Ndoci ka dalë dhe ka qëlluar dy efektivët.

Më tej ka goditur derën (e mbyllur me çelës nga brenda). Policët kanë dalë disa sekonda pasi 39-vjeçari është larguar nga dera kryesore e infektivit sipas regjistrimit të kamerave sigurisë të vendosura jashtë spitalit.

Altin Ndoci ka zbritur nga shkallët, ka dalë nga dera kryesore e godinës dhe me vrap ka ecur drejt traut të vendosur në hyrje të godinës së spitalit për parkimin e brendshëm të makinave.

Kjo lëvizje, nga dera e infektivit, te trau në dalje të spitalit, nuk është as 50 metra. Direkt pas traut, e priste një automjet, tip “Audi A7” luksoz ku dhe ka hipur për t’u larguar në drejtim të paditur.

Pak sekonda pas largimit të tij nga pavioni i Infektivit në Spitalin e Durrësit, një polic i Burgjeve është fotografuar jashtë ambienteve, duke ndjekur nga pas me një pistoletë në dorë të burgosurin.

Mësohet se, në tentativë për ta ndaluar, ai qëlloi në ajër për ta neutralizuar. Nga ana tjetër, në një foto dallohet Ndoci teksa vrapon, pasi kishte dalë nga dhoma e infektivit.

Sipas burimeve të pakonfirmuara ende, pasi doli nga ambientet e spitalit, 39-vjeçari u përball me dy efektivë policie, me të cilët u përplas dhe i shtyu.

Pas arratisjes, postblloqe të shumta policie janë ngritur në rrugët e Durrësit për lokalizimin dhe kapjen e tij.

Policia e Durrësit, përveç kontrolleve në qytet dhe fshatrat përreth ka shtrirë kontrollet edhe në Kavajë. Ndërsa në qarqet kufitare, Fier, Tiranë, Lezhë, e më gjerë ka pika kontrolli ne hyrje të qyteteve.

Ndoci akuzohet nga Prokuroria e Posaçme si pjesë e organizatës kriminale të drejtuar nga vëllezërit Franc e Hajdar Çopja. Hetimet për këtë organizatë u mbyllën dhe dosja u çua për gjykim në tetor të 2025-s.

Ndoci dyshohet se ka qenë pjesë e grupit kriminal të të shumëkërkuarit Talo Çela dhe akuzohet për përfshirje në disa ngjarje të rënda kriminale.

The post Dinamika / Altin Ndoci ikën me vrap, polici e ndjek me armë në dorë! Pezullohen zyrtarët e burgut të Durrësit appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Altin Ndoci, i arrestuar me urdhër të SPAK, i dyshuar për disa vrasje dhe pjesëmarrje në ngjarje kriminale, është arratisur nga Spitali i Durrësit, ku ndodhej për mjekim.

Sipas njoftimit të Drejtorisë së Burgjeve, i paraburgosuri Ndoci është larguar nga ambientet e Spitalit Rajonal të Durrësit, ku ishte shoqëruar për kryerjen e vizitave mjekësore. Policët që e ruanin, kanë tentuar ta ndalojnë, por nuk kanë mundur dot, ndërsa vijojnë kërkimet.

“Të gjitha procedurat mjekësore janë zhvilluar në repartin e infektivit, i cili ka repartin e sigurisë për të dënuarit. Pavarësisht ndërhyrjes së menjëhershme nga forcat e Policisë së Burgjeve për ndalimin e tij, Altin Ndoci ka arritur të largohet nga spitali. Strukturat përkatëse janë vënë menjëherë në lëvizje dhe po punohet intensivisht për lokalizimin dhe kapjen e tij, si dhe për sqarimin e plotë të rrethanave të ngjarjes”, njofton Drejtoria e Burgjeve, ndërsa publikojnë edhe fotografinë e tij.

Sipas burimeve në rrugë jo zyrtare, 39-vjeçari Ndoci ka gënjyer policin qe po e ruante, duke i thënë se donte të shkonte në tualet dhe ka arritur t’ia mbathë. Kur e ka parë që po largohej, polici ka qëlluar në ajër, por pa arritur ta ndalojë.

Ndoci është arrestuar si pjesë e operacionit “Plumbi i Artë” dhe konsiderohet si person me rrezikshmëri të lartë shoqërore, pasi dyshohet se ka marrë pjesë në masakrën e Bradasheshit në vitin 2018, ku mbetën të vrarë tre persona.

Ndoci ka një historik të gjatë në botën e krimit dhe rezulton pjesë e organizatës kriminale të Çopjave në Elbasan.

Ai u arrestua në korrik 2020 gjatë operacionit “Plumbi i Artë”, si i dyshuar për vrasjen e 4 personave, fillimisht dy vëllezërve Besmir dhe Viktor Haxhiaj në Durrës dhe ekzekutimin e dy personave të tjerë 2020 Anxhelo Avdija dhe Dorian Shkoza.

Por më 2 prill 2024, Gjykata e Posaçme ka pushuar të gjitha akuzat ndaj Altin Ndocit, përfshirë edhe dyshimet për vrasjen e Dorjan Shkozës dhe Anxhelo Avdisë, duke e shpallur të pafajshëm.

Ishin dëshmitë e të arrestuarit, Klevis Alla, i cili e përfshinte Ndocin në këto 4 vrasje, por Gjykata e Posaçme nuk u bind nga këto dëshmi ç’ka bëri që të marrë pafajësinë.

Vendim i mbështetur edhe nga bashkëpunëtori i drejtësisë, Nuredin Dumani, i cili dëshmoi se Altin Ndoci nuk ka qenë i përfshirë në këto 2 vrasje në Durrës.

Në të tilla kushte, mbrojtja i kërkoi gjykatës pushim të akuzave, për të cilën gjeti miratim të togave të zeza, ku i dyshuari fitoi pafajësinë.

Megjithëse Altin Ndoci fitoi pafajësinë në vitin 2024, ai nuk mundi të dalë nga burgu, pasi SPAK ka ngritur akuza të tjera kundër tij, pas dëshmive të Nuredin Dumanit i cili e përfshin në disa ngjarje të rënda.

Në dëshmitë e dhëna në SPAK nga i penduari i drejtësisë Nuredin Dumani, Klevis Alla dyshohet si pjesëmarrës në vrasjen e Andi Zylyfit dhe plagosjen e Ardit Uruçit kryer në bashkëpunim në formën e “Grupit të strukturuar kriminal”.

Gjithashtu Ndoci mbahej në burg edhe për veprat penale “Mbajtja pa leje dhe prodhimi i armëve, shpërthyese dhe i municionit”, e kryer në bashkëpunim në formën e grupit të strukturuar kriminal, “Grupi i strukturuar kriminal”.

Në një tjetër episod në shkurt të vitit 2025, i penduari i drejtësisë, Nuredin Dumani ka rrëfyer para togave të zeza disa nga krimet e kryera nga ai dhe banda e një tjetër të arrestuari nga SPAK, Erion Alibejt.

Ky i fundi ka akuzuar edhe Altin Ndocin se kishte qënë në grupin e ekzekutorëve madje kishte tentuar t’i vriste vëllanë por i ishte bllokuar arma.

The post I arrestuar për disa ngjarje kriminale, Altin Ndoci arratiset nga Spitali i Durrësit (skeda kriminale) appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Fushata e shtypjes së regjimit kundër protestave në Iran ndryshon nga qyteti në qytet dhe nga dita në ditë.

Ky është një rindërtim i bazuar në informacionin e filtruar përmes bllokadës së internetit dhe atë që dimë për demonstratat popullore të shtypura në vitet e mëparshme.

Agjentët e regjimit ndonjëherë qëllojnë demonstrues të paarmatosur dhe kjo është mënyra më e dhunshme për të shpërndarë protestat.

Kjo shpjegon videot që tregojnë me dhjetëra trupa dhe pse numri i njerëzve të vrarë, i konfirmuar nga dëshmitarë në vend për agjencinë iraniane të lajmeve “Human Rights Activists News Agency” (HRANA), e cila vepron nga Irani, ka arritur në mbi 500 në 16 ditë demonstrata.

Numri real i njerëzve të vrarë mund të jetë më i lartë. Agjencia shkruan se ka më shumë se 500 raportime për vrasje të tjera që ende nuk janë verifikuar. Imazhet nga 9 janari, që vijnë nga një morg i vetëm në Teheranin jugor, tregojnë 180 trupa.

Herë pas here, ka shkëmbime zjarri midis forcave të sigurisë dhe burrave të armatosur që marrin pjesë në protesta.

Sipas mediave pranë Gardës Revolucionare, njësisë më të fuqishme ushtarake të Iranit, 114 policë dhe personel ushtarak janë vrarë deri më tani në këto përleshje në të gjithë Iranin. HRANA raporton se numri është rritur në 133.

@realDonaldTrump @PahlaviReza The attack by the repressive forces of the Islamic Republic, involving direct firing of shotgun pellets and live ammunition at freedom-seeking protesters in the streets of Iran. pic.twitter.com/PwArREIz72

— Azarakhsh (@AzarakhTirdad) January 10, 2026

Në raste të tjera, zyrtarët e regjimit iranian përdorin taktika represioni më pak vdekjeprurëse që janë testuar tashmë gjatë protestave në vitet e mëparshme.

Qëllimi i këtyre taktikave është të dekurajojnë dhe frikësojnë protestuesit që të braktisin demonstratat e tyre.

Këto janë ende veprime brutale, por ato nuk synojnë domosdoshmërisht vrasjen e njerëzve. Ka të ngjarë që pjesa më e madhe e represionit në javët e fundit është kryer duke përdorur këto taktika.

Imazhet nga rrugët iraniane tregojnë burra me uniformë që qëllojnë me armë zjarri drejt protestuesve. Pushkët janë të mbushura me fishekë, të njëjtët që përdoren për gjueti zogjsh.

Asnjë plumb nuk del nga tyta e pushkës, por një re fishekësh të vegjël plumbi që përhapet sa më larg që të jetë.

Fisheku nuk është vdekjeprurës nëse nuk qëllohet nga afër, por fishekët janë të dhimbshëm dhe kërkojnë përpjekje të konsiderueshme që mjekët t’i heqin. Postimi në Twitter më poshtë tregon një imazh të bërë gjatë protestave të vitit 2022.

Forcat e sigurisë shpesh synojnë në nivelin e fytyrës, duke synuar të godasin sytë dhe t’i verbojnë përgjithmonë.

Gjatë protestave të vitit 2022, pati të paktën 580 raste të dokumentuara të njerëzve që pësuan lëndime serioze në sy, por numri ka të ngjarë të jetë shumë më i lartë.

Iranian actress Sadaf Baghbani published images of her body riddled with shotgun pellets. On 4 November 2022, during a protest against #MahsaAmini's custodial death, she was shot with 150 pellets by Iranian security forces.https://t.co/uGJgJS6Gfmhttps://t.co/5BXCpQYzWG pic.twitter.com/yTRQeEiGDm

— SAMRIBackup (@SamriBackup) July 7, 2024

Qëllimi është të frikësohen protestuesit, t’i lëndohen rëndë dhe përgjithmonë, dhe të mbahet i ulët numri përfundimtar i të vdekurve.

Një raport hipotetik lajmesh nga Irani që thotë “dy të vdekur dhe 98 të plagosur gjatë protestave” do të tingëllonte më pak alarmues sesa “100 të vdekur gjatë protestave”.

Oficerët nuk synojnë vetëm sytë. Një rast simbolik është ai i Sima Moradbeigi, një gruaje iraniane e plagosur gjatë protestave në tetor 2022 pas vdekjes në burg të Mahsa Jina Amini, gruas së re të arrestuar nga policia fetare për mosmbajtjen e shamisë së kokës, siç konsiderohet e përshtatshme.

Gjatë protestave, Sima u shty nga turma pas portës së një spitali. Një roje sigurie futi tytën e pushkës së tij nëpër hekurat e portës dhe e qëlloi në krah.

Mjekët arritën ta parandalonin vdekjen e saj nga gjakderdhja dhe të nxirrnin 80 kokrriza, por 150 ishin ende në krahun e saj, të dukshme në rrezet X.

Pushkët me pompë importohen kryesisht nga Turqia. Fishekët e gjuetisë që u jepen forcave iraniane janë kinezë, por të paktën deri në vitin 2022, ato prodhoheshin edhe nga një kompani italo-franceze, “Cheddite”, e cila, sipas France 24, ka dy fabrika prodhimi, një në Francë dhe një në Livorno.

Gjatë protestave të vitit 2022, rrjeti televiziv francez, i cili kreu një hetim për këtë çështje, u kërkoi iranianëve të mblidhnin fishekët që gjetën pas protestave dhe t’i fotografonin. Ai mblodhi foto të 13 fishekëve me logon “Cheddite” në tetë qytete në të gjithë Iranin.

Pushkët mund të qëllojnë edhe me fishekë që përmbajnë plumba të fortë gome. Ato janë shumë të dhimbshme nëse të godasin, por teorikisht më pak vdekjeprurëse se municionet e vërteta.

Imazhet tregojnë gjithashtu oficerë me armë paintball të importuara në Iran nga kompanitë amerikane dhe kanadeze, “Tippmann” dhe “DYE Precision”, siç përshkruhet në këtë raport të detajuar të publikuar në shtator 2025.

Në situata normale, armët paintball përdoren për lojëra dhe lënë një njollë boje në kostumet e lojtarëve; kushdo që i merr ato konsiderohet i goditur.

Në Iran, ato përdoren për të shënuar protestuesit në mënyrë që oficerët të mund t’i ndjekin dhe t’i arrestojnë kur ka më pak njerëz. Sipas raportit, ato u importuan si “pajisje sportive”.

Disa video tregojnë protestues duke grisur ose thyer kamerat e njohjes së fytyrës të importuara nga Kina. Këto kamera mbikëqyrjeje janë instaluar gjithashtu për të identifikuar dhe ndëshkuar gratë që nuk e mbajnë vellon ose e mbajnë keq, dhe ka shumë prej tyre në qytetet e mëdha.

Së fundmi, midis taktikave të përdorura nga regjimi kur kriza është e rëndë është një mbyllje pothuajse totale e internetit për disa ditë me radhë, duke i penguar protestuesit të koordinohen midis tyre dhe duke parandaluar transmetimin e brutalitetit të represionit në kohë reale brenda Iranit dhe më gjerë.

Videot që kemi parë ditët e fundit mbërritën vetëm, sepse kishte ndërprerje në mbyllje ose sepse dikush kishte lidhje satelitore autonome, si Starlink, ose shkoi pranë kufirit dhe përdori lidhjen e një vendi tjetër.

Pa akses në internet dhe telefona, gjithçka bëhet më e vështirë. Madje edhe verifikimi i numrit të saktë të njerëzve të vrarë.

Mund të jetë shumë më tepër se 500, por do ta dimë vetëm kur dikush të mund të mbledhë dëshmi dhe të dhëna nga çdo qytet në Iran, i cili është më shumë se pesë herë më i madh se Italia.

Shtypja e protestave është e organizuar në nivele të shumëfishta. Në nivelin më të ulët është Policia e Republikës Islamike të Iranit.

Në rast problemesh të mëdha, janë milicitë Bassij, që në persisht do të thotë “mobilizim”, dhe detyra e tyre specifike është të shtypin me dhunë protestat.

Mund t’i keni parë në imazhet që vijnë nga Irani, duke lëvizur në grupe të mëdha me motoçikleta. Ato janë skuadra banditësh.

Mbi policinë dhe basij-ët janë Garda Revolucionare, organizimi, burimet dhe armët e së cilës mund të konsiderohen si një ushtri.

Ata kanë më shumë se 200,000 burra të indoktrinuar mirë dhe kanë çdo interes në mbrojtjen e regjimit, sepse nëse ai bie, ata do të përfundojnë në gjyq në rastin më të mirë.

Janë anëtarët e Gardës, në marrëveshje me Udhëheqësin Suprem Ali Khamenei (figura më e rëndësishme fetare dhe politike e Iranit), ata që vendosin rrjedhën e protestave popullore.

Regjimi iranian e di se një shtypje tepër e dhunshme do të ketë pasoja ndërkombëtare dhe mund të çojë në sanksione dhe probleme të reja, ndoshta edhe në ndërhyrje të huaja, por me frikën se këto protesta paraqesin një kërcënim ekzistencial.

Demonstrata të tilla në shkallë të gjerë në rrugë, çdo natë, duke kërkuar fundin e menjëhershëm të regjimit, nuk janë parë që të paktën nga viti 2009.

Disa ekspertë argumentojnë se një pjesëmarrje e tillë popullore nuk është parë që nga Revolucioni Islamik i vitit 1979.

Përshtati: Gazeta “Si”

The post Si funksionon represioni në Iran appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Në 113-vjetorin e themelimit të Policisë së Shtetit, Drejtori i Përgjithshëm Ilir Proda dhe Zëvendësministri Xhemal Qefalia vendosën kurora me lule në memorialin e Dëshmorëve të Policisë.

Proda shprehu mirënjohjen për veprën dhe sakrificën e dëshmorëve, të cilët sipas tij janë një simbol i angazhimit të policisë për të mbrojtur jetën dhe pronën e qytetarëve.

“Kjo ditë nuk është vetëm festë. Është kujtesë e përgjegjësisë që mbajmë mbi supe dhe reflektim për misionin tonë. Sjellja etike, humanizmi, angazhimi dhe sakrifica juaj është baza e besimit të qytetarëve për një shoqëri më të sigurt. Vetëm me profesionalizëm, integritet dhe bashkëpunim do ta bëjmë Policinë e Shtetit çdo ditë më të besueshme dhe më të fortë”, deklaroi Proda.

Kreu i policisë, nderoi 231 dëshmorët e rënë në krye të detyrës, duke i cilësuar si themelin moral dhe institucional të Policisë.

Ai shprehu mirënjohje për veteranët dhe brezat e rinj të efektivëve, duke theksuar sakrificën dhe përkushtimin e përditshëm të tyre.

The post Në 113-vjetorin e policisë, nderohen dëshmorët appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Gjyqi në Bruksel ndaj Franc Çopjas alias Gergely, i njohur si kreu i klanit “Çopja”, i cili akuzohet se ka trafikuar tonelata drogë nga Amerika Latine në Europë, është ndërprerë për shkaqe të pazakonta.

Sipas mediave belge, shkak është bërë prania e pleshtave të shtratit në sallën e Gjykatës së Krimeve të Rënda, ku do të mbahej seanca.

Të hënën në mëngjes, një prej anëtarëve të jurisë, vuri re se një plesht i ishte ngjitur në krahun e tij. Kur seanca dëgjimore rifilloi pas drekës, kryetarja e trupit gjykues vendosi të ndërpriste seancën për 24 orë në mënyrë që të merreshin masa sa i takon dezinfektimit të ambientit.

“Kjo po shkon shumë larg”, u shpreh kryetarja e trupit gjykues, Isabelle de Saedeleer, duke iu referuar problemeve të shumta me të cilat përballet vazhdimisht sistemi ligjor.

“Nuk dua të rrezikoj jurinë, avokatët, të pandehurit apo këdo tjetër”. Gjykata i këshilloi të gjithë të pranishmit të lajnë rrobat e tyre në 60 gradë Celsius në lavatriçe ose t’i fusin në frigorifer.

Procesi gjyqësor ndaj Çopjas në Belgjikë, po zhvillohet për vrasjen e Ardit Spahiut në një rrugë të Brukselit më 27 nëntor 2021. Sipas prokurorëve, vrasja u krye për larje hesapesh mes dy anëtarëve të organizatës kriminale.

Franc Çopja akuzohet edhe për trafik ndërkombëtar droge nga Amerika Latine drejt Belgjikës dhe vendeve të tjera të Evropës.

Zbardhja e përgjimeve në “SkyEcc” zbuloi sesi ai prdorte lidhjet e tij shqiptare në Amerikën Latine për të trafikuar tonelata me kokainë e heroinë.

Franc Çopja, ndodhet në një burg belg që nga fundi i dhjetorit 2023, pasi u bë krimineli i parë i drogës që u ekstradua nga Dubai në Belgjikë.

Ai akuzohet në Belgjikë për vrasjen e Ardit Spahiut, i cili u qëllua me plumba në rrugë në Molenbeek në nëntor 2020. Autoritetet belge e konsiderojnë Gergely-n, si njeriun që dyshohet se urdhëroi vrasjen.

Viktima Spahiu ishte gjithashtu një njeri me reputacion; ai, nga ana tjetër, konsiderohej një udhëheqës i klanit “Alibej” (njeri i familjes me Endrit dhe Erion Alibej: i pari u ekzekutua në atë që njihet si “masakra e Bradasheshit” në Elbasan para disa vitesh, ndërsa vëllai i tij është kthyer në një të penduar të drejtësisë për llogati të SPAK).

Para ekstradimit të tij, Franc Çopja kishte jetuar në Dubai për një kohë të gjatë (ashtu si vëllai i tij Hajdar Çopja, i shpallur në kërkim nga SPAK) dhe kontrollonte trafikun e kokainës prej andej. Hajdari, vijon të jetë në arrati dhe dyshohet se fshihet në Dubai.

Në janar 2025, SPAK vendosi sekuestrimin e 10 milionë dollarë në kriptovaluta të dy vëllezërve Çopja nga Elbasani.

Përveç miliona dollarëve në kriptovaluta, Prokuroria e Posaçme i sekuestroi dhe dhjetëra pasuri të tjera të paluajtshme, si vila, toka, njësi banimi, njësi shërbimi, apartamente etj.

The post Pleshtat ndërpresin gjyqin në Bruksel ndaj Franc Çopjas! Gjyqtarja: Lani rrobat me 60 gradë Celcius appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Ushtria amerikane maskoi një avion ushtarak si civil për të kryer një sulm ndaj një anijeje të dyshuar për kontrabandë droge shtatorin e kaluar, duke vrarë njëmbëdhjetë persona, raportoi “The New York Times”, duke cituar zyrtarë anonimë.

Pamja e saktë e avionit është e panjohur. Avioni mbante municionet e tij në trup, në vend që të ishin të dukshme nën krahë, sipas “The New York Times”.

Pamja jo-ushtarake është thelbësore, shkruan gazeta amerikane. Qeveria ka argumentuar se sulmet vdekjeprurëse ndaj anijeve të drogës janë të ligjshme, sepse presidenti Donald Trump i ka shpallur SHBA-ve në luftë me kartelet e drogës në Amerikën Latine.

Megjithatë, ligji i luftës i ndalon pjesëmarrësit të paraqiten si civilë për të mashtruar dhe më pas të sulmojnë e vrasin kundërshtarët e tyre. Kjo mund të përbëjë një krim lufte të quajtur pabesi.

“Kjo është veçanërisht e vërtetë kur një avion fluturon mjaftueshëm ulët sa të shihet nga pasagjerët e një varke dhe kështu i mashtron qëllimisht ata”, tha për gazetën Steven J. Lepper, një gjeneral major në pension dhe ish-këshilltar kryesor ligjor i Forcave Ajrore të SHBA-së.

Në këtë rast, ata mund të mos e kuptojnë se duhet të ikin ose të dorëzohen për të mbijetuar, gjë që është e ndaluar sipas ligjeve të luftës. “Një avion që nuk është i identifikueshëm si avion luftarak nuk mund të përfshihet në operacione luftarake”.

Gjatë një takimi me dyer të mbyllura midis udhëheqësve ushtarakë në Kongres, thuhet se u ngritën pyetje në lidhje me këtë çështje.

Sipas “The New York Times”, diskutimet nuk u bënë publike, sepse avioni i përdorur është i klasifikuar. Më vonë, ushtria amerikane thuhet se kaloi në avionë të identifikueshëm, siç janë dronë MQ-9, për sulmet ndaj anijeve të drogës.

Trokitje e dyfishtë

Operacionet ushtarake kundër anijeve të kontrabandës së drogës në Karaibe filluan në shtator 2025, nën drejtimin e presidentit Trump, dhe kryesisht synojnë anijet venezueliane.

Që atëherë, sipas shifrave të disponueshme, tridhjetë anije janë sulmuar dhe të paktën 107 persona janë vrarë.

Sulmi i 2 shtatorit, i pari në këtë seri, ishte vënë tashmë nën presion pas zbulimeve nga “The Washington Post”.

Gazeta raportoi se pas sulmit të parë, një sulm i dytë ajror u krye ndaj dy të mbijetuarve që mbaheshin pas rrënojave të anijes së tyre të fundosur.

Admirali Frank Bradley, i cili udhëhoqi operacionin, thuhet se urdhëroi këtë të ashtuquajtur “trokitje të dyfishtë”, bazuar në udhëzimet e Sekretarit të Mbrojtjes Pete Hegseth për t’i “vrarë të gjithë”. Vrasja e njerëzve të mbytur në anije konsiderohet gjithashtu ndërkombëtarisht një krim lufte.

Megjithatë, Hegseth mohon çdo përfshirje në sulmin e dytë dhe thotë se ai vetëm vëzhgoi operacionin e parë.

Si ai, ashtu, edhe Shtëpia e Bardhë fajësojnë Admiralin Bradley për sulmin e dytë. Në të njëjtën kohë, Hegseth shprehu mbështetjen e tij për vendimin. “Unë do të kisha bërë të njëjtën gjë” deklaroi ai.

The post NYT: SHBA sulmoi anijen e dyshuar për drogë me avion ushtarak të maskuar, krim lufte! appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Rekrutimi ushtarak po rikthehet gradualisht në Francë. Tridhjetë vjet pas heqjes së shërbimit të detyrueshëm ushtarak, Ministrja e Forcave të Armatosura, Catherine Vautrin njoftoi nisjen e një programi të ri rekrutimi për burra dhe gra të moshës 18 deri në 25 vjeç.

Rekrutimi do të jetë vullnetar dhe do të zgjasë dhjetë muaj, me mundësinë e rekrutimit të plotë në fund të shërbimit.

Qëllimi, i njoftuar dy muaj më parë nga presidenti Emmanuel Macron, është të shtojë radhët e ushtrisë, duke dyfishuar numrin e rezervistëve dhe rekrutëve deri në vitin 2030. Lajmi i mirë megjithatë, është se të rinjtë, burrat dhe gratë, do të paguhen.

Kostoja (e rëndë) për Parisin – Programi i parë, të cilin forcat e armatosura do ta organizojnë vetëm midis Francës kontinentale dhe territoreve të huaja, do të fillojë midis shtatorit dhe nëntorit 2026.

“Transhi” i parë do të përfshijë tre mijë rekrutë të rinj, të cilët duhet të aplikojnë deri në prill për të pasur kohë për procesin e përzgjedhjes.

Ministrja e ka përjashtuar me vendosmëri përdorimin e rekrutëve në frontet e mundshme të luftës: “Zgjedhja e shërbimit kombëtar do të thotë pjesëmarrje në mbrojtjen e qytetarëve tanë, vendit tonë, në një kohë të pasigurt”. Kostoja totale për Parisin, duke përfshirë pagat dhe pajisjet, është rreth 2.3 miliardë euro.

Pagesa mujore për rekrutët – 80% e rekrutëve të rinj do të jenë midis 18 dhe 19 vjeç. Pas një muaji trajnimi bazë, ata do të vendosen në njësi të ndryshme të ushtrisë, forcave ajrore dhe marinës: pilotë dronësh, asistentë simulatorësh të forcave ajrore, marinarë dhe këmbësorë do të jenë midis tyre.

“Ne duam të forcojmë aftësinë e kombit tonë për të rezistuar”, tha Catherine Vautrin. “Të rinjtë do të trajnohen për të reaguar në situata të vështira, për të vepruar brenda një grupi të organizuar, të bashkuar dhe të fortë, ku të gjithë, pavarësisht nga origjina e tyre shoqërore, prejardhja personale, mendimet ose feja, evoluojnë nën të njëjtën uniformë sipas parimeve të barazisë, vëllazërisë, drejtësisë dhe ku merita shpërblehet”. Paga bruto do të jetë 800 euro, plus dhoma dhe ushqimi i siguruar nga kazermat.

“Hyrjet e reja” të specializuara – 20% e mbetur e rekrutëve do të jenë personel më i specializuar – siç janë infermierët, teknikët, inxhinierët, analistët e të dhënave – dhe për këtë arsye, në mënyrë të pashmangshme, më të vjetër.

Këtyre rekrutëve po u ofrohet hyrje e drejtpërdrejtë me gradën e kadetit oficer dhe do të jenë gurthemeli i një ripërtëritjeje progresive të forcave të armatosura “drejt një modeli më hibrid”.

Deri në vitin 2030, sipas shifrave të publikuara nga Ministria e Forcave të Armatosura, do të ketë 200,000 ushtarë aktivë dhe 80,000 rezervistë. Dhe pesë vjet më vonë, do të ketë mbi 40,000 rekrutë të rinj që u bashkuan në dekadën e kaluar.

The post Shërbimi ushtarak në Francë do jetë me pagesë, rekrutohen 3 mijë 18-vjeçarë appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Pas rreth 30 minutash seancë, GJKKO vendosi të shtyjë më 22 janar seancën paraprake të dosjes në ngarkim të ish-presidentit të vendit, Ilir Meta dhe të pandehurve të tjerë, ku pritej të vendosej nëse çështja do të kalonte ose jo për gjykim.

Meta ndodhej i pranishëm në sallë i shoqëruar nga avokati i tij, Kujtim Cakrani, ndërsa në GJKKO u paraqit edhe ish-bashkëshortja e tij, Monika Kryemadhi, e cila u pa duke u futur në institucionin e drejtësisë e buzëqeshur para mediave, por nuk u prononcua.

Mësohet se SPAK ka kërkuar që çështja të kalojë për gjykim duke pretenduar se ka prova të forta. Meta kërkon zëvendësimin e masës së sigurisë, ndërsa mbrojtja e tij ligjore argumenton se ka përfunduar afati i paraburgimit.

SPAK më 28 korrik mbylli hetimet për Metën, Kryemadhin dhe 3 të pandehurit e tjerë, ku dosja ndaj tyre përmban tre hetime, një në aferën “CEZ-DIA”, lobimin e LSI në SHBA dhe hetimin pasuror. Për Metën dhe Kryemadhin akuzat janë të njëjtat: korrupsion pasiv, pastrim parash dhe fshehje pasurie.

Ish-presidenti Ilir Meta ndodhet në paraburgim që prej tetorit të vitit 2024, ndërsa ish-bashkëshortja e tij, Monika Kryemadhi është nën masën e “detyrimit për paraqitje”.

Dosja “Meta” përfshin gjithashtu hetime ndaj nënës së Kryemadhit, Pirro Xhixhos dhe Ema Çokut. Të pandehurit akuzohen për disa vepra penale, përfshirë korrupsionin pasiv, pastrimin e parave dhe mosdeklarimin e pasurive.

The post Shtyhet më 22 janar seanca për dosjen ‘Meta’, ish-presidenti dhe Kryemadhi në sallë appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Vëllai dhe nipi i ish-deputetit socialist, Arben Ndoka, janë shpallur në kërkim, pasi kanë dhunuar dy kushërinj në Lezhë për motive të dobëta.

Siç njofton policia, rreth orës 12:30 të kësaj të hëne, dy kushërinjtë janë konfliktuar për motive të dobëta me dy persona të tjerë (babë e bir).

Si pasojë janë dëmtuar Gj.M., dhe N.M., (të dy 41 vjeç), të cilët pasi kanë marrë asistencën e nevojshme mjekësore, janë paraqitur në ambientet e Komisariatit, ku gjatë kallëzimit pretendojnë se Gëzim Ndoka, rreth 53 vjeç dhe Kevin Ndoka, rreth 20 vjeç, kanë qenë të armatosur.

Policia thotë se ka shpallur në kërkim babë e bir, ndërsa një grup i posaçëm hetimor po punon në drejtimin e Prokurorisë së Lezhës, për të zbardhur dhe dokumentuar të gjitha rrethanat e këtij rasti.

Ndërkohë, prej rreth dy vitesh, ish-deputeti socialist, Arben Ndoka është shpallur në kërkim nga SPAK për dosjen “Revanshi”, ku dyshohet e ka pasur biseda në aplikacionin “Sky” me biznesmenin e zhdukur, Ervis Martinaj me të cilin planifikonte eliminimin e Durim Bamit në Fushë Krujë.

The post Vëllai dhe nipi i ish-deputetit Arben Ndoka dhunojnë dy kushërinj në Lezhë appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Në muajt e fundit, mijëra ankesa zyrtare nga ushtarët rusë dhe familjet e tyre u bënë gabimisht të arritshme në internet nga qeveria ruse.

Gazeta amerikane, “New York Times” i analizoi, verifikoi dhe i plotësoi ato duke kontaktuar disa nga ankuesit.

Këto dokumente përshkruajnë incidente brutaliteti, shtrëngimi, korrupsioni, dhune dhe vrasjesh brenda ushtrisë ruse të vendosur në Ukrainë: ushtarët detyrohen të rekrutohen, detyrohen të luftojnë në front edhe kur janë të sëmurë ose të plagosur, rrihen, lidhen në pemë dhe dërgohen në misione, ku vdekja është pothuajse e sigurt, edhe kur eprorët e tyre vendosin se duhet të eliminohen, ose kur refuzojnë të paguajnë për t’i shmangur ato.

Rekrutimi i detyruar, dhuna dhe abuzimi në ushtrinë ruse ishin denoncuar tashmë, si dhe tendenca për të përdorur ushtarët në sulme të vazhdueshme, me pak konsideratë për viktimat e rënda në terren.

Hetimi i “New York Times” i konfirmon këto praktika, duke shtuar detaje dhe raste të certifikuara nga dokumente video dhe raporte mjekësore.

Dokumentet, të aksesueshme gabimisht, përfshijnë periudhën nga prilli deri në shtator 2025: ato iu drejtuan zyrës së Avokatit të Popullit, Tatyana Moskalkova, e cila i raporton drejtpërdrejt Vladimir Putinit.

Ato u zbuluan nga një ushtar, i cili donte të kontrollonte statusin e dosjes së tij dhe plotësoi numrin e gabuar.

Në vend që të merrte një mesazh gabimi, ai arriti të aksesonte një dosje tjetër. Ai e raportoi çështjen në një gazetë online ruse me seli në Berlin, “Echo”, e cila zbuloi se mbi 9,000 ankesa ishin të dukshme.

Gazeta shkarkoi materialin dhe e bëri të disponueshëm për “New York Times”: 6,000 ankesa kishin të bënin me luftën në Ukrainë, gjysma ishin kërkesa për informacion mbi ushtarët e zhdukur, 1,500 raportuan sjellje të pahijshme të lidhura me luftën dhe 300 ishin paraqitur nga vetë ushtarët.

“New York Times” vazhdoi me kategorizimin dhe verifikimin e ankesave, të cilat kryesisht morën një përgjigje standarde nga zyra e Moskalkovës.

Në rreth 70 raste, gazeta mori konfirmim nga individët në fjalë: ata me të vërtetë e kishin shkruar dhe dorëzuar ankesën.

Disa dhjetëra persona shtuan detaje, video, fotografi, memo zanore, mesazhe me tekst nga fronti, raporte mjekësore, dokumente ushtarake dhe ankesa ligjore që vërtetonin faktet e supozuara.

Shumë e bënë këtë në mënyrë anonime, nga frika e pasojave: ata argumentuan se shumica e dhunës dhe abuzimit nuk raportohen pikërisht nga frika.

Brutaliteti dhe dhuna më e madhe përfshijnë njësi të përbëra nga ushtarë të rekrutuar nga burgjet dhe qendrat e paraburgimit.

Për rreth tre vjet, të burgosurve të dënuar ose në pritje të gjyqit u është ofruar mundësia e shmangies së gjyqit ose shkëmbimit të dënimeve të tyre me një ose më shumë vite shërbim ushtarak në Ukrainë.

Ankesat kanë të bëjnë edhe me këtë fazë: të burgosurit dyshohet se detyrohen të zgjedhin rekrutimin dhe ndonjëherë arrestohen me akuza të rreme për t’i detyruar të regjistrohen.

Ndërsa afrohet viti i detyrueshëm, ushtarëve u bëhet presion të regjistrohen për një afat më të gjatë, nën kërcënimin e dërgimit në njësi sulmi me shkallë vdekshmërie jashtëzakonisht të lartë.

Brenda njësive në vijën e parë, ushtarët shpesh ndëshkohen me dhunë dhe mizori: janë mbledhur dëshmi për ushtarë të lidhur ose të prangosur në pemë, jashtë, për ditë të tëra, pa ushqim, ujë ose qasje në banjo.

Të tjerë janë prangosur në radiatorët e kazermave, janë mbyllur në bodrume, janë braktisur për ditë të tëra në kanale, janë rrahur nga shokët ose eprorët.

Sipas ankesave, komandantët mbledhin ryshfete për të përjashtuar ushtarët nga misionet më të rrezikshme, ato ku rreziku i vdekjes është më i lartë.

Shumë nga ankesat kanë të bëjnë me trajtimin e të sëmurëve dhe të plagosurve: ushtarët dërgohen përsëri në vijën e parë, madje edhe në gjendje shumë të dobët shëndetësore, me plagë nga armë zjarri, gjymtyrë të thyera, sëmundje kronike të avancuara, mavijosje dhe trauma.

司令官が兵士から金銭を強要したり盗んだりの例が頻発。「金を出せば作戦から外してやる」といってやはり作戦に送り込んだ例も。ニジニノヴゴロド郊外の部隊では、300人以上の兵士を死なせた司令官が遺体からスマホを取って銀行口座から金を引き出したとして、兵士の家族ら10人が合同で告発した。

— 国末憲人 Kunisue Norito (@KunisueNorito) January 1, 2026

Kujdesi mjekësor është minimal; ushtarët që raportojnë në spitalet ushtarake shpesh lirohen me nxitim; nëse kërkojnë kujdes civil, ata largohen me forcë nga spitalet dhe kthehen në kazermat e tyre. Të paktën një video e verifikuar tregon një ushtar në betejë duke lëvizur me mbështetjen e një paterice.

Edhe të burgosurit e luftës të liruar dërgohen menjëherë në front, shpesh në të njëjtën ditë që lirohen. Në vitet e fundit, Rusia dhe Ukraina kanë përfunduar shkëmbime të të burgosurve disa herë, dhe Rusia i ka ridislokuar këta ushtarë për sulme të reja.

Dhjetëra ankesa kanë të bëjnë gjithashtu me praktikën e “obnuleniye”, ose “rivendosjes”: komandantët akuzohen se dërgojnë ushtarë që duan të eliminohen në operacione pa kryengritje për shkak të mosdisiplinës, mosbindjes, joefikasitetit të supozuar, ose edhe thjesht, sepse nuk paguajnë ryshfete të mjaftueshme.

Kërcënimi i “rivendosjes” është i shpeshtë, dhe në disa raste përfshin ekzekutime të shpejta nga ushtarë të tjerë rusë.

Një ankesë thotë se “për të fshehur provat e vrasjeve, trupat e ushtarëve të ekzekutuar u varrosën në vende të braktisura ose u hodhën në erë me mina antitank, duke mos lënë praktikisht asnjë gjurmë”.

Një tjetër shton se komandantët vodhën telefonat e ushtarëve të vrarë për të tërhequr para nga llogaritë e tyre bankare.

Një rast në të cilin familja e një ushtari vendosi të fliste hapur me “The New York Times”, duke autorizuar përdorimin e emrit të tij të vërtetë, mishëron shumë nga këto situata.

Said Murtazaliyev, 18 vjeç, ishte nga Dagestani, një republikë në Kaukazin jugperëndimor të Federatës Ruse, e karakterizuar nga diversitet i madh etnik dhe një lëvizje islamiste me rrënjë të thella.

Shumë nga rekrutimet e detyrueshme ose të detyruara nga regjimi i Putinit përfshijnë njerëz nga republikat periferike.

Murtazaliyev kishte udhëtuar në një qytet pranë Moskës me një mik, ku u arrestua me akuzën e mashtrimit me karta krediti.

Para gjyqit të tij, ai ishte nën presion, përfshirë përdorimin e mjeteve të dhunshme, për t’u regjistruar në ushtri për të shmangur një dënim të caktuar.

An 18-year-old Dagestani student, Said Murtazaliyev, was reportedly forced to sign a military contract under torture and sent to war.

In February, he traveled to Moscow for vacation, where he was detained on alleged fraud charges. According to his mother, Said was tortured… pic.twitter.com/9ixfpISvXn

— Visioner (@visionergeo) July 17, 2025

Ai u caktua më pas në një njësi që tashmë ishte subjekt i ankesave të tjera. Prej andej, ai i dërgoi disa video nënës së tij, në të cilat shpjegonte se komandanti e kishte udhëzuar të mblidhte 15,000 dollarë nga ushtarët e tjerë që donin të shmangnin një mision të përshkruar si “vetëvrasje”.

Ai e kishte bërë këtë, por ishte dërguar në atë mision gjithsesi, ose “zero”, sipas mendimit të tij, për të fshehur provat e komplotit të zhvatjes. Familja nuk ka asnjë kontakt me të që nga 7 marsi, data e mesazhit të tij të fundit me video.

Rusia nuk e raporton zyrtarisht numrin e ushtarëve të vrarë ose të plagosur (as Ukraina), por mediat dhe projektet ndërkombëtare të bazuara në baza të dhënash me burim të hapur, vlerësojnë numrin e ushtarëve të vrarë, të plagosur ose të zhdukur në mbi një milion, me më shumë se 150,000 vdekje të certifikuara përmes nekrologjive dhe postimeve familjare në mediat sociale.

Regjimi i Putinit dërgoi një numër të madh ushtarësh në pushtimin e Ukrainës, pavarësisht se nuk zbatoi rekrutimin e detyrueshëm në të gjithë vendin.

Përshtati: Gazeta “Si”

The post Dhunë, krime dhe vrasje në ushtrinë ruse appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Avokatët e kreut të PD, Sali Berisha, kanë kundërshtuar gjatë seancës së kësaj të hëne në GJKKO pretendimet e SPAK, për akuzën e korrupsionit të ngritur ndaj ish-kryeministrit për aferën e klubit sportiv “Partizani”.

Një prej avvokatëve të kryedemokratit, Genc Gjokutaj, ka kërkuar që Gjykata e Posaçme të thërrasë si dëshmitar edhe kryeministrin Edi Rama, i cili gjatë kohës kur pretendohet se është kryer vepra penale e Berishës, ka qenë kryetar i Bashkisë së Tiranës.

Sipas avokatëve, SPAK nuk ka dhënë asnjë sqarim se në cilin fragment të dosjes ka ndonjë shkelje të Berishës. Në argumentet e tyre, mbrojta e Berishës u bazua në 3 shtylla.

Së pari, mbrojtja thotë se SPAK është në tejkalim kompetencash, ku nuk mund të vlerësojë bazën ligjore, VKM apo politikat që ndjek një qeveri. “Këtë e bën vetëm Gjykata Kushtetuese”.

Së dyti, ka mungesë të faktit penal. “SPAK nuk ka arritur të identifikojë në kërkesën për gjykim veprimet konkrete te Berishës përmes të cilave ka shkelur ligjin. Sot SPAK e akuzon Berishën për një veprimtari të tërë administrative, kur do të duhet të ndante veprime konkrete. Të tregonte para gjykatës pasojën që kanë sjellë këto veprime. Aktet që përmend Prokuroria nuk kanë karakter individual, por të përgjithshëm”.

Sipas mbrojtjes, “në kërkesën e vet, SPAK ka gjetur fajtorin dhe më pas fajin që është kryer. SPAK nuk ka sjellë asnjë provë që Berisha ka rënë me një marrëveshje paraprake për privatizimin dhe më pas e ka kryer përmes akteve ligjore dhe nënligjore që në përfundim të merrte ryshfetin përmes dhëndrit të tij. Asnjë dëshmitar nuk e thotë këtë dhe asnjë provë tjetër. SPAK e provon këtë marrëveshje me deduksion”.

Së treti, mbrojtja pretendon se ndjekja penale ka qenë e ndikuar politikisht. Argumentet mbështeten në deklarata të kryeministrit Edi Rama, ish-ambasadores Yuri Kim dhe një ish-zyrtari amerikan.

Avokatët theksojnë se Rama i ka bërë thirrje SPAK të hetonte çështjen dhe ka dhënë udhëzime se si të kryhej hetimi, ndërsa shumica parlamentare ka bërë një kallëzim që është vlerësuar jashtë afateve ligjore dhe nuk është hetuar.

Avokati Genc Gjokutaj ka lexuar kërkesën për provat shkresore, duke theksuar se provat materiale të paraqitura nga Prokuroria e Posaçme nuk implikojnë Berishën.

Mbrojtja kërkon të merren si dëshmitarë të gjithë të pyeturit nga prokuroria, përfshirë kryeministrin Edi Rama për vendimet ligjore mbi ndryshimin e destinacionit të pronës, si dhe një ish-oficer që sipas mbrojtjes është aktivist i Partisë Socialiste.

Avokatët kërkojnë gjithashtu paraqitjen e DVD-së së fjalimit të Ramës në Asamblenë e PS-së, për të vërtetuar ndikimin politik në këtë çështje.

Dosja për aferën “Partizani” kaloi për gjykim më 19 maj. Berisha do të gjykohet për akuzën e korrupsionit pasiv të zyrtarëve të lartë, pasi akuzohet se, në cilësinë e kryeministrit, ka ndërmarrë veprime konkrete në miratim ligjesh dhe aktesh nënligjore, ku përfitues ishte edhe dhëndri i tij.

Edhe Jamarbër Malltezi është nën akuzë për korrupsion por edhe për pastrim parash. Sipas SPAK, ai ka përfituar të ardhura në vlerën e 5.4 milionë eurove nga një biznes ndërtimi në mënyrë të parregullt falë vendimeve të qeverisë të marra nga vjehrri i tij.

Ortaku i Malltezit, Fatmir Bektashi akuzohet për korrupsion dhe pastrim parash, ndërsa trashëgimtari i tokës Xhimi Begeja dhe financierja Andia Pustina, që merrej me punët financiare dhe ligjore të kompanisë “Homeplan”, akuzohen për pastrim parash.

The post ‘Partizani’, mbrojtja e Berishës kërkon dëshminë e Ramës: SPAK, nën ndikim politik appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Mes personave që dhanë pretendimet e tyre për atentatin në nëntor 2019 në Shkozet të Durrësit, ndaj ish-prokurorit Arjan Ndoj, ku mbeti i vdekur shoferi i këtij të fundit, Andi Maloku, ishte edhe Ramazan Rraja, i dënuar me 6 vjet burg për sigurimin e kushteve në këtë atentat.

Në GJKKO, ai pranoi njohjen me Plarent Dervishajn, i cili akuzohet si porositës i atentatit, por shtoi se nuk i ka pasur ndonjë borxh.

“Në burg ndodhem se më keni fut ju, nuk kam ardh me dëshirë të madhe. I nderuar zoti prokuror, me gjithë respektin dhe për drejtësinë dhe ju, unë s’e kam idenë për çfarë kam siguru kushte, për akënd dhe asgjë. Nuk kam komunikuar me askënd, nuk i ka ndodh asgjë Genci Malokut, s’e di pse më akuzoni”, – u shpreh Rraja.

Ndërkohë, që tha se ditën e atentatit kishte qenë jashtë vendit, Rraja mohoi njohjen me Ervin Matën apo “Rrumin e Shijakut”, i cili ndodhej në makinë me ish-prokurorin Arjan Ndoj.

Ai shtoi se kishte dëgjuar se po përgatitej vrasja e familjarëve të tij, pas dyshimeve se kishte marrë pjesë në atentatin në Durrës. Por Ramazan Rraja shtoi se nuk shqetësoheshin fare as për këtë gjë dhe se gjumin e bënin shumë rehat.

“Kam jetuar edhe jashtë edhe në Shqipëri. Nuk kam pasur konflikte me askënd përpara se të arrestohesha. Plaurent Dervishaj e njoh, Redjan Rrajën e kam kushëri, Julian Meçaj e njoh, ndërsa të pandehurit e tjerë i kam njohur në burg. Arjan Ndoj, Vullnet Muça, Aleksandër Laho, etj, nuk i njoh, i kam parë vetëm në televizor. As Ervin apo Luan Matën. Nuk kam pasur aplikacion të enkriptuar. Jam dënuar për ‘sigurim kushtesh’, por nuk di të kem siguruar kushte për ndonjë ngjarje, – deklaroi në GJKKO, Ramazan Rraja. – Nuk kam siguruar kushte as për Arjan Ndojën, as për Genci Malokun. Nuk kam pasur asnjë automjet në përdorim në momentin që jam arrestuar. Kam dijeni që kanë dashur të vrasin familjarët e mi, mesa kam parë në media. Edhe për këtë nuk shqetësohem, gjumin e bëjmë rehat, edhe në rrugë të madhe. Nuk kam dijeni nëse familjarët e mi janë takuar me familjen e Genci Malokut (babai i Andi Malokut që mbeti i vrarë në atentat). Me Plaurent Dervishaj jam takuar vetëm një herë për kafe, detyrim financiar nuk i kam qoftë atij, as ndonjërit. Në 1 nëntor kam qenë jashtë territorit të Shqipërisë përpara dhe pas asaj ngjarje”.

Ramazan Rraja, nipi i ish-deputetit socialist Rrahman Rraja, është dënuar me 6 vite heqje lirie. Genti Ndërjaku është dënuar me 5.4 vite, Bashkim Haxhia me 4.8 vite, Endrit Sinani me 4.8 vite dhe Julian Pjetri me 4.4 vite.

SPAK kishte kërkuar dënimin me 43 vite në total për 5 anëtarët e grupit kriminal që siguruan kushte e mjete për të kryer atentatin, por që dënimi konvertohej me zbritjen e 1/3 së tij për shkak të gjykimit të shkurtuar.

Sipas Prokurorisë së Posaçme, këta persona, nga gushti i vitit 2019 kanë nisur ndjekjen, e Ndojt dhe Lahos dhe kanë siguruar armët dhe mjetet për të kryer vrasjen.

Gjithashtu grupi kriminal, pas dështimit të objektivit, kanë siguruar kushte për të kryer vrasje edhe pas atentatit të 1 nëntorit të 2019.

SPAK zbuloi nga komunikimet në rrjetin “Sky” se Ramazan Rraja, Genti Ndërjaku, Bashkim Haxhia, Endrit Sinani dhe Jualian Pjetri kishin bashkëpunuar me Palurent Dervishajn, ky i fundit në cilësinë e organizatorit dhe financuesit për të kryer atentate ndaj Arjan Ndojës, Aleksandër Lahos, Vullnet Muçës, Genci Malokut dhe Arben Mërkurit (Maneci).

Për këtë ngjarje, është dënuar me burg përjetë, Redjan Rraja, nipi i ish-deputetit socialist, Rrahman Rraja, dhe me 35 vite burg Ariol Halili.

The post Gjyqi ndaj Dervishajt për atentatin ndaj Ndojës, Ramazan Rraja: Nuk i kam borxh askujt appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Enea Pitani, 30-vjeç, u arrestua në Sarandë, pasi u kap në flagrancë në një apartament në rrugën “Butrinti” që e kishte kthyer në “shtëpi bari” ku kultivohej lëndë narkotike kanabis.

Policia tha se në kërkim është shpallur bashkëpunëtori i tij, 26-vjeçari Mikel Qamili, ndërsa nën hetim janë vendosur 4 punonjës të OSHEE-së të akuzuar për veprën penale “shpërdorim detyre”.

Në apartamentin e përshtatur për kultivim të lëndëve narkotike, u sekuestruan 26.6 kg kanabis (e përpunuar, gati për shitje), 260 bimë narkotike të kultivuara në vazo, 70 llamba elektrike me reflektorë, 70 siguresa elektrike, 260 mbështjellëse të përshtatura si vazo për kultivim, 1 automjet, 3 celularë dhe pajisje të tjera që përdoreshin për veprimtari kriminale.

The post ‘Shtëpi bari’ në Sarandë, arrestohet 30-vjeçari. Në hetim 4 punonjë të OSHEE appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Në javët e fundit, një sërë skandalesh që përfshijnë një njësi elitare të ushtrisë, Regjimenti i 26-të i Parashutistëve në Zweibrücken, Rheinland-Pfalz, është diskutuar gjerësisht në Gjermani.

Janë raportuar sjellje të papërshtatshme nga disa ushtarë, duke përfshirë referenca ndaj nazizmit, ngacmim seksual dhe abuzim me drogë.

Prokurorët gjermanë kanë hapur një hetim për 55 ushtarë, nga një total prej afërsisht 1,700 në regjiment, dhe tre prej tyre janë shkarkuar tashmë (procedurat e shkarkimit janë nisur për 16 të tjerë, por ende nuk janë zbatuar).

Skandali u bë publik për herë të parë në tetor, kur një gazetë lokale mori një informacion anonim se një hetim i brendshëm ishte nisur brenda regjimentit për shkak të sjelljes së disa ushtarëve: ata u akuzuan për përshëndetje naziste, veshje uniformash naziste në një festë, fotografim të kolegëve në dush dhe përdorim droge. Ushtria më vonë konfirmoi se e nisi hetimin në qershor 2025, pas ankesave nga disa gra në regjiment.

Në fund të dhjetorit, gazeta “Frankfurter Allgemeine Zeitung“ raportoi, duke cituar burime të brendshme të njohura me akuzat, se brenda regjimentit ekzistonte një “fraksion i ekstremit të djathtë, hapur antisemitik”.

Përveç incidenteve të përshëndetjeve naziste dhe partisë me uniforma naziste, ajo raportoi edhe fyerje të përsëritura kundër hebrenjve.

Gazeta raportoi gjithashtu rituale të dhunshme të inicimit midis ushtarëve të tjerë, ngacmim të përhapur dhe ngacmim të anëtareve femra të grupit, të cilat i nënshtroheshin shakave pornografike, fantazive për përdhunim dhe ekzibicionizmit të kolegëve të tyre meshkuj, të cilët shfaqeshin lakuriq para tyre.

Një grua i tha gazetës në mënyrë anonime se edhe pas paralajmërimeve fillestare, pas ankesave në qershor, ushtarët vazhduan të kryenin paturpësisht përshëndetje naziste.

Një tjetër tregoi disa incidente ngacmimi dhe përmendi një nga shakatë për përdhunim që bëhej rregullisht: ajo tha se gjatë informimeve të fundjavës, kur ushtarëve u mësohet se si të sillen siç duhet gjatë pushimit, një zëvendës udhëheqës toge tha: “Vetëm ata që duan të bëjnë seks, bëjnë seks. Dhe mos harroni: jo do të thotë po, dhe po do të thotë anal!”.

Incidente të tjera u raportuan disa ditë më parë nga revista “Spiegel”: raportet përmendin gjuhën e urrejtjes; përdorimin e drogave të ndryshme, veçanërisht kokainës; qarkullimin e imazheve të abuzimit seksual të të miturve dhe kafshëve; një ushtar i qëlluar në kokë dhe në organet gjenitale nga eprorët e tij, që kërkonte ndërhyrje kirurgjikale urgjente; disa ushtarë të rangut të lartë që dyshohet se kanë hyrë me forcë në dush dhe tualete të grave; dhe madje edhe më shumë shaka seksiste dhe referenca për dhunën seksuale.

Komandanti i Ushtrisë Harald Gante, komentoi mbi zbulimet, duke thënë: “Kur zbuluam se çfarë po ndodhte në Zweibrücken, mbetëm pa fjalë”.

Mbi 200 krime janë nën hetim dhe ndërkohë, komandanti i regjimentit, Oliver Henkel është zëvendësuar. Ministri i Mbrojtjes Boris Pistorius, një socialdemokrat, foli për ngjarjet e Zweibrücken për herë të parë në fund të dhjetorit, duke i dënuar ato ashpër. Por shumë në Gjermani e kritikuan atë që priti deri në këtë pikë për të folur.

Rasti “Zweibrücken” është më i madhi që përfshin praninë e ushtarëve me pikëpamje neonaziste në ushtri që nga skandali i qershorit 2020 që përfshinte njësinë speciale Kommando Spezialkräfte.

Ndër të tjera, doli në pah se një rrjet ushtarësh dhe civilësh, i koordinuar nga një oficer i njësisë, po planifikonte të fshihte rezervat e armëve për t’u përdorur në rast të një prishjeje të mundshme të rendit të vendosur të shkaktuar nga emigracioni masiv.

Për shkak të infiltrimit masiv të militantëve të ekstremit të djathtë, ministrja e atëhershme e Mbrojtjes, Annegret Kramp-Karrenbauer, urdhëroi shpërbërjen e pjesshme të njësisë, duke e shpallur atë të pa reformuar.

Përshtati: Gazeta “Si”

The post Një çështje neonazistësh dhe ngacmimi seksual në ushtrinë gjermane appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Kreu i Gjykatës së Lartë, Sokol Sadushi, i pranishëm në konferencën Kombëtare “Cilësia e drejtësisë”, ka folur në lidhje me sistemin e drejtësisë, duke theksuar se një vendim gjyqësor i pa kuptuar, është një konflikt i hapur nesër.

“Një vendim i pakuptueshëm është një konflikt i shtyrë për nesër”, nënvizoi ai. Sadushi u shpreh se shpejtësia pa koherencë dhe pa arsyetim të qëndrueshëm përbën rrezik për sigurinë juridike dhe besimin e publikut.

“Cilësia e drejtësisë nuk matet vetëm me shpejtësinë e gjykimit apo uljen e ngarkesës së çështjeve, por mbi të gjitha me forcën e arsyetimit, qartësinë dhe me parashikueshmërinë e vendimmarrjes. Shpejtësia është e rëndësishme, por shpejtësia pa arsyetim dhe pa koherencë kthehet në rrezik për sigurinë juridike. Ngarkesa dhe prapambetja janë realitete që nuk i shmangim lehtë. Megjithatë, drejtësia nuk mund të matet vetëm me numra. Treguesit statistikorë janë të dobishëm, por prova kryesore mbetet vendimi i arsyetuar, i kuptueshëm dhe i zbatueshëm”, theksoi ai.

Gjatë konferencës, ambasadori i Bashkimit Europian në Shqipëri, Silvio Gonzato, u shpreh se Shqipërisë i duhen më shumë gjyqtarë e prokurorë, si dhe asistentë ligjorë për ta.

Gonzato tha gjithashtu se gjyqtarët dhe prokurorët në Shqipëri po përballen me sfida të vështira këto kohë, pasi sipas tij, ata janë të detyruar që të punojnë nën presion dhe me një numër të madh dosjesh.

“I kuptoj sfidat që kanë gjyqatarët. E di që nuk është e lehtë që të punosh nën trysni e presion, në një stok të madh dosjesh. Këto sfida kërojnë zgjidhje. Na duhen më shumë gjyqtarë e prokurorë të mbështetur nga një numër këshilltarësh dhe asistentësh ligjorë. Si hap fillestar të gjitha vendet e lira duhet të plotësohen”.

The post Cilësia e drejtësisë, kreu i GJL, Sadushi: Një vendim pa kuptim, krijon konflikt appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Tre të mitur janë gjetur pasditen e kësaj të diele, ku dyshohet se janë braktisur nga e ëma në banesën e tyre në Durrës.

Policia njofton se ka qenë ish-vjehrra e nënës së fëmijëve, me iniciale D.V., e cila ka njoftuar se ish-nusja e djalit të saj, Blerina Basha, kishte lënë vetëm tre fëmijët e mitur në pallatin ku banonte.

Nëna 33-vjeçare, e divorcuar, është shoqëruar në polici dhe është vënë nën hetim në gjendje të lirë nga autoritetet për veprën penale “keqtrajtimi i të miturve”.

Sipas policisë tre fëmijët u dërguan fillimisht në spital për kontrolle mjekësore, ndërsa më pas u vendosën nën kujdesin e Qendrës së Mbrojtjes së Fëmijëve në Durrës.

Burime nga policia bëjnë me dije se shkaku i braktisjes së 3 fëmijëve nga nëna e tyre 33-vjeçare është një konflikt mes kësaj të fundit dhe gjyshes së të miturve nga ana e babait, e cila ka kërkuar t’i marrë në kujdestari.

Sipas burimeve, fëmijët kishin rreth tre ditë pa ushqim dhe prej një muaji nuk kishin ndjekur shkollën. Ata janë gjetur të mbuluar me batanije për shkak të të ftohtit, ndërsa banesa ishte në gjendje të rëndë rrëmuje, me rroba të shpërndara në dysheme.

Fëmijët i janë nënshtruar ekzaminimeve mjekësore dhe janë konstatuar me probleme shëndetësore të lidhura me gjendjen e braktisjes. Aktualisht ata janë marrë nën kujdesin e organeve përkatëse.

Në dëshminë e saj të dhënë në polici, nëna 33-vjeçare akuzon ish-vjehrrën e sa: “Ky është kurth nga ish-vjehrra, e cila më ka paditur se braktis fëmijët. Si mund ta bëj këtë kur unë vetë punoj? Më ka hyrë pa leje në shtëpi, ka mësuar fëmijët të flasin keq kundër meje. Nuk e di, por kjo është e patolerueshme: si vjen në shtëpinë time pa leje dhe më denoncon në polici? Do t’i mbroj fëmijët, se babai i fëmijëve ka qenë në burg në Itali për 5 vjet. Doli nga burgu dhe ka paguar për fëmijët 180 mijë lekë të vjetra. Si mund t’i ushqej fëmijët me 180 mijë të vjetra në muaj?”.

Ndërkohë lidhur me ngjarjen ka reaguar edhe Ministria e Shëndetësisë dhe Mbrojtjes Sociale, e cila përmes një njoftimi në rrjetet sociale bën të ditur se 3 fëmijët po qëndrojnë në Spitalin Rajonal Durrës, nën kujdesin e mjekëve, të shoqëruar edhe nga nëna, ndërkohë që iu është siguruar ushqim dhe  veshmbathja e nevojshme.

Po ashtu Ministria bën të ditur se në vijim, do të mblidhet Grupi Teknik Ndërsektorial, për të vendosur mbi masat e mëtejshme për mbrojtjen e fëmijëve.

The post Të vetëm në banesë dhe pa ushqim, 3 fëmijë dyshohet se u braktisën nga e ëma. Strehohen në Spitalin e Durrësit appeared first on Gazeta Si.

Federico Rampini* – Që nga viti 1979, regjimi i Ajatollahëve është bazuar në terror. Të parët që vuajtën, tragjikisht, ishin “bashkëudhëtarët” naivë socialistë dhe komunistë.

Me mbështetjen e të majtës perëndimore, marksistët iranianë u regjistruan në revolucionin e Khomeinit, sepse e panë ikjen e Shahut pro-amerikan si një fitore të madhe për kauzën e tyre.

Ata ishin të parët që përfunduan në mullirin e mishit të teokracisë shiite: të dënuar me vdekje ose të torturuar në burgje, ku Ajatollahët përvetësuan metodat e policisë sekrete të sundimtarit që sapo kishin rrëzuar.

Pastaj erdhi radha e grave, të cilat e gjetën veten të nënshtruara ndaj rregullave të jetës shumë më retrograde dhe shtypëse, sesa ato në fuqi para vitit 1979.

Pastaj universitetet ndaluan aq shumë shkencë perëndimore të sakrifikuar në altarin e indoktrinimit. Të rinjve iu ndalua muzika.

Pakicat etnike dhe seksuale, artistët dhe intelektualët, u persekutuan gjithashtu. E kështu me radhë, në një greminë drejt totalitarizmit.

Sa gjatë mund të mbijetojë një regjim, sloganet e të cilit janë “vdekje Izraelit” dhe “vdekje Amerikës”, por që nuk ka dalë kurrë me një slogan po aq të fortë dhe pozitiv për të thënë “rroftë Irani dhe një e ardhme më e mirë për popullin e tij”?

ویدیو دریافتی دقایق پیش از دوستم از طریق استارلینک:
ساعت ۷:۲۰ تهران-هروی خیابون ۲۰ pic.twitter.com/34QxlHAhYQ

— RT (@rt_rtiy) January 10, 2026

E huazoj këtë pyetje nga një ekspert kryesor i Iranit, Karim Sadjadpour, Bashkëpunëtor i Lartë në Carnegie Endowment for International Peace.

Fatkeqësisht, mund të mbijetojë për një kohë të gjatë: 47 vjet, dhe nuk e dimë nëse më në fund po vdes në këto orë, apo nëse mizoria e shtypjes së tij do të mbizotërojë përsëri mbi lëvizjet protestuese.

Megjithatë, ne dimë disa gjëra. Regjimi arriti të mbijetonte falë mbështetjes së të gjithë atyre që kërkuan të dobësonin Amerikën dhe Perëndimin: Rusia, Kina.

Ai gëzonte besueshmëri për sa kohë që mbillte terror në të gjithë Lindjen e Mesme dhe më gjerë, duke përdorur milici vrasëse, si Hamasi, Hezbollahu dhe Huthët.

Për të paktën njëzet vjet, ai e zhyti Arabinë Saudite në një garë perverse për të parë se kush ishte fuqia rajonale më fondamentaliste: petrodollarët e tyre financuan xhihadin dhe indoktrinimin edhe midis komuniteteve të emigrantëve myslimanë në Perëndim.

Por më pas, loja perverse e ajatollahëve filloi të haste në pengesa serioze. Protestat e brendshme janë rritur që të paktën nga viti 2019, pasi aventurat ushtarake të jashtme e kanë varfëruar popullsinë dhe e kanë bërë korrupsionin e elitës klerike gjithnjë e më të padurueshëm.

Arabia Saudite është nisur në një rrugë alternative: modernizim, sekularizim, përparim ekonomik dhe afrim me Izraelin.

Mbështetja për Hamasin për masakrën e 7 tetorit 2023 doli të ishte një llogaritje e gabuar kolosale. I kërcënuar që në vetë ekzistencën e tij, Izraeli ka dhënë goditje vdekjeprurëse kundër të gjithë aleatëve rajonalë të Iranit.

Pastaj Trump ndërhyri me bombardimin e centraleve bërthamore. Udhëheqësi suprem i revolucionit islamik, Khamenei, shfaqi pafuqi.

Aleatët e tij kinezë dhe rusë ishin të paaftë ta mbronin atë. Por, të vëresh se besueshmëria e regjimit është në nivelin më të ulët historik – si në nivel ndërkombëtar, ashtu edhe në atë vendas – nuk na tregon asgjë për të ardhmen e këtij kombi.

Për të provuar të imagjinoj disa skenarë, i drejtohem Sadjadpour-it. Në një ese në “Foreign Affairs”, ky ekspert përpiqet të përshkruajë katër skenarë të mundshëm, katër hipoteza për epokën post-Khameini: një evolucion i ngjashëm me atë të Rusisë post-Sovjetike, një rrugë kineze, një zgjidhje në stilin pakistanez ose modeli turk.

Vetëm lista e vendeve e bën të qartë se Sadjadpour nuk i jep një probabilitet të lartë ardhjes së demokracisë.

حال‌وش ویدیوی یک دوربین مداربسته از شلیک مستقیم سرکوبگران لباس‌شخصی با شات‌گان به‌سوی معترضان در #زاهدان را منتشر کرد. pic.twitter.com/6nxnlCnJRh

— Farzad Fattahi (@FattahiFarzad) January 10, 2026

Ja një përmbledhje e analizës së tij.

Për herë të parë në gati dyzet vjet, argumenton studiuesi, Irani është vërtet në prag të një tranzicioni pushteti, ndoshta edhe të një tranzicioni regjimi.

Mosha e avancuar e Ali Khameneit, sulmi i shpejtë i qershorit që pa Izraelin të godiste fort infrastrukturën ushtarake dhe bërthamore iraniane dhe Shtetet e Bashkuara të ndërhynin drejtpërdrejt kundër centraleve bërthamore, kanë ekspozuar brishtësinë e një sistemi që për dekada e paraqiti veten, si ideologjikisht të paepur, ashtu dhe strategjikisht të pamposhtur.

Imazhi përfundimtar i Khameneit që del nga bunkeri për të shpallur një “fitore” me një zë të dridhur, vetëm sa e ka theksuar, në vend që ta zhdukë, ndjesinë e pushtetit të dobësuar.

Sadjadpour fillon me një deklaratë të qartë: Republika Islamike nuk është më një regjim në zgjerim, por një regjim në mbrojtje, pa vrull ideologjik, i rraskapitur ekonomikisht, i cenueshëm ushtarakisht dhe i delegjitimuar shoqërisht.

Hendeku midis retorikës revolucionare dhe realitetit të përditshëm është bërë shumë i madh. Shoqëria iraniane – 92 milionë njerëz, të izoluar për dekada të tëra – jeton brenda një kombinimi mbytës të sanksioneve, inflacionit, ndërprerjeve të energjisë, mungesës së ujit, censurës digjitale dhe moralit shtypës.

Simbolet qendrore të revolucionit, siç është hixhabi i detyrueshëm, tani po sfidohen hapur. Regjimi nuk kontrollon më vërtet as qiellin dhe as rrugët.

Rrënjët e thella të autoritarizmit: paranoja dhe mosbesimi

Për të kuptuar pse tranzicioni i Iranit është kaq i pasigurt, Sadjadpour thekson një tipar strukturor të historisë politike të vendit: paranoja si stil qeverisjeje.

Pushtimet, poshtërimet koloniale, grushtet e shtetit dhe ndërhyrjet e huaja kanë ngulitur një kulturë dyshimi që përshkon elitat dhe shoqërinë.

Udhëheqësit iranianë – nga Shahu te Khomeini, e deri te Khamenei – kanë parë komplote kudo, duke shpërblyer besnikërinë mbi kompetencën dhe duke prodhuar një përzgjedhje negative të klasave sunduese.

Kjo klimë mosbesimi kronik, ka penguar ndërtimin e institucioneve të forta dhe ka forcuar personalizmin. Rezultati është një sistem që luhatet midis euforisë së shkurtër dhe cikleve të gjata të zhgënjimit, i paaftë për vetë-reformim. Është brenda këtij boshllëku institucional që shtrihen skenarët e mundshëm “post-Khameini”.

THREAD: Verified videos of Iran protests – 10 January

Heavy clashes on Vakil Abad Boulevard in Mashhad. Protesters hide behind barricades as security forces fire shots from a footbridge.

Video: @Vahid

Location: https://t.co/48rK47fgrp

With Richard Irvine Brown@GeoConfirmed https://t.co/LGCLaI1XaI pic.twitter.com/pGQBnH9LKu

— Shayan Sardarizadeh (@Shayan86) January 11, 2026

Irani si Rusia: nga teokracia, te nacionalizmi autoritar

Skenari i parë është ai post-sovjetik. Ashtu si BRSS në vitet e tij të fundit, Republika Islamike duket e rraskapitur ideologjikisht, e mbështetur më shumë nga shtrëngimi sesa nga konsensusi, me një shoqëri që i ka kthyer shpinën shtetit.

Irani, ashtu si Rusia, është një vend i pasur me burime natyrore, me një identitet të fortë historik dhe një revolucion që kërkoi të riformësonte gjithçka në emër të një ideologjie gjithëpërfshirëse.

Në këtë skenar, rënia e ideologjisë nuk çon në demokraci, por në një vakum pushteti të mbushur nga aparatet e sigurisë dhe oligarkitë ekonomike.

Ashtu si në Rusi në vitet 1990, kaosi, pabarazia dhe plaçkitja e burimeve hapin rrugën për shfaqjen e një njeriu të fortë: një “Putin iranian”.

Kjo figurë mund të vijë nga Garda Revolucionare ose shërbimet e sigurisë, duke braktisur islamizmin shiit si ideologji themeluese dhe duke e zëvendësuar atë me një nacionalizëm iranian të bazuar në pakënaqësi: edhe një herë kundër Perëndimit, kundër Izraelit, kundër poshtërimeve të pësuara.

Premtimi do të ishte stabiliteti dhe krenaria kombëtare; realiteti, një autoritarizëm pragmatik, i korruptuar dhe agresiv.

Sadjadpour paralajmëron: fundi i teokracisë nuk garanton një rezultat liberal. Një Iran “post-ideologjik” mund të jetë edhe më cinik, më grabitqar dhe më destabilizues për rajonin, njësoj si Rusia e Putinit pas komunizmit.

Irani si Kina: pragmatizëm pa liri

Skenari i dytë është ai që shumë reformistë vendas kanë ëndërruar: “modeli kinez”. Pas vdekjes së Maos, Pekini sakrifikoi ortodoksinë ideologjike në favor të zhvillimit ekonomik, duke ruajtur një sistem autoritar.

Nëse zbatohet në Iran, kjo do të thotë më pak teologji, më shumë teknokraci; më pak revolucion, më shumë interes kombëtar.

Në këtë skenar, Irani do të normalizonte marrëdhëniet me Perëndimin, do të zvogëlonte armiqësinë ndaj Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit, do të lironte kontrollin shoqëror dhe do të kërkonte integrimin ekonomik global, por pa lejuar pluralizmin politik.

Pasdarani (ajatollahët) do të mbetej i fuqishëm, por i transformuar në një lloj elite kombëtare-korporative, e ngjashme me Ushtrinë Çlirimtare Popullore Kineze.

Sadjadpour, megjithatë, thekson dy pengesa të mëdha. E para është politike: në Kinë, hapja ndaj Uashingtonit u iniciua nga vetë Mao; në Iran, Khamenei gjithmonë e ka konsideruar kompromisin me Shtetet e Bashkuara një kërcënim ekzistencial.

Pa një udhëheqës të gatshëm të thyejë këtë tabu, modeli kinez mbetet i paqëndrueshëm. Pengesa e dytë është strukturore: Irani nuk është Kina.

Nuk ka një fuqi punëtore të madhe ose një ekonomi prodhuese të aftë për të thithur miliona njerëz. Është një ekonomi parazitare e bazuar në nxjerrjen e rentave të energjisë, më e ngjashme me Rusinë.

Nëse regjimi do të braktiste ideologjinë e tij pa përmirësuar konkretisht jetën e qytetarëve të tij, do të humbiste çdo gjurmë të fundit të legjitimitetit.

THREAD: Despite an internet shutdown, mass protests are continuing in Iran tonight. Follow this thread for verified videos.

A protester sprays "Long live the Shah" on a billboard in Punak Square, west Tehran.

Video: @Vahid

Location: https://t.co/dnm98q6LmV@GeoConfirmed https://t.co/2h0bvOfEvi pic.twitter.com/TF0lrDmNaH

— Shayan Sardarizadeh (@Shayan86) January 9, 2026

Irani si Pakistani: pushteti i ushtrisë

Skenari i tretë, të cilin Sadjadpour e konsideron ndër më të besueshmit, është ai i Pakistanit: transformimi i Iranit në një shtet të dominuar nga ushtria, në të cilin trupat e Gardës Revolucionare Islamike (IRGC) kalojnë nga pushteti informal, në atë formal.

Që nga lufta Iran-Irak, IRGC është bërë shumë më tepër sesa një forcë e armatosur: ajo kontrollon sektorët kryesorë të ekonomisë, menaxhon trafikimin, median, infrastrukturën, programet bërthamore dhe rrjetet rajonale të milicisë.

Ashtu si në Pakistan, mund të lindë një situatë ku nuk është ushtria që i shërben shtetit, por shteti që i shërben ushtrisë.

Në këtë skenar, ushtria mund të lejojë që kaosi shoqëror të përkeqësohet, pastaj të paraqitet si “shpëtimtari i kombit”, duke justifikuar sundimin e saj në emër të unitetit kombëtar.

Megjithatë, për ta bërë këtë, do të duhej të braktiste ideologjinë klerikale dhe të rivendoste legjitimitetin në nacionalizmin iranian.

Edhe këtu, rezultatet mbeten të paqarta. Një udhëheqës ushtarak mund të jetë një Putin i ri iranian, ose një Al-Sisi iranian (i emëruar sipas gjeneral-diktatorit egjiptian): autoritar, por pragmatik dhe i gatshëm të arrijë një mirëkuptim me Perëndimin.

Në të dyja rastet, çështja bërthamore do të ishte qendrore: armët bërthamore si garanci mbijetese, ose heqja dorë në këmbim të njohjes ndërkombëtare.

Irani si Turqia: populizmi zgjedhor dhe autoritarizmi mazhoritar

Skenari i katërt është ai turk. Ky nuk është një tranzicion ushtarak apo teknokrat, por shfaqja e një udhëheqësi populist të legjitimuar nga vota, duke çmontuar gradualisht kontrollet dhe balancat institucionale nga brenda.

Që kjo të ndodhë në Iran, do të ishte e nevojshme një reformë radikale institucionale: heqja e Udhëheqësit Suprem dhe Këshillit të Kujdestarit, zvogëlimi i Pasdaranit dhe forcimi i parlamentit dhe qeverisë së zgjedhur.

Këto kushte janë joreale sot, por jo krejtësisht të paimagjinueshme në planin afatgjatë. Sadjadpour vëren se Irani ka një traditë të thellë populiste: nga Khomeini, te Ahmadinejadi, udhëheqës të aftë për të mobilizuar pakënaqësinë kundër elitave dhe fuqive të huaja duke premtuar rishpërndarje dhe drejtësi sociale.

Një “Erdogan iranian” i ardhshëm mund të kombinojë nacionalizmin, fenë dhe votën popullore, duke prodhuar autoritarizëm me mbështetje masive.

Ky skenar do të ishte i preferueshëm ndaj teokracisë ose sundimit ushtarak për shumë iranianë, por nuk do të garantonte demokraci të vërtetë liberale. Siç e demonstron Turqia, populizmi mund ta zbrazë demokracinë nga brenda.

Sadjadpour përfundon me një notë realizmi. Historia iraniane – siç mëson libri “1979” – pothuajse gjithmonë kundërshton parashikimet.

Por një gjë është e qartë: iranianët nuk po kërkojnë revolucione ideologjike ose kulte të reja personaliteti. Ata po kërkojnë “zendegi-e normale”, një jetë normale: dinjitet ekonomik, liri personale, një shtet që nuk kontrollon çdo aspekt të ekzistencës.

Irani ka të gjitha kredencialet për të qenë një vend i G20. Pyetja e vërtetë nuk është nëse do të vijë ndryshimi, por nëse, pas vjeshtës së errët dhe të përgjakshme të ajatollahëve, do të vijë më në fund një pranverë, apo thjesht një dimër tjetër.

Burimi: “Corriere della Sera”; Përshtati në shqip: Gazeta “Si”

The post Nëse ajatollahët rrëzohen vërtet këtë herë: 4 skenarë për të ardhmen e Iranit appeared first on Gazeta Si.

Gazeta Si – Zyra e Downing Street thuhet se është në bisedime me aleatët evropianë për dërgimin e një force ushtarake në Groenlandë për të mbrojtur Arktikun dhe “të lehtësojë shqetësimet e sigurisë së Donald Trump”.

Sipas asaj që raporton “The Telegraph”, duke cituar burime qeveritare britanike të cilat thonë se kryeministri Keir Starmer e ka marrë kërcënimin nga Rusia dhe Kina në rajon “jashtëzakonisht seriozisht” dhe është pajtuar se veprimi është i nevojshëm.

Ditët e fundit, zyrtarët britanikë janë takuar me homologët e tyre nga vende të tjera, përfshirë Gjermaninë dhe Francën, për të filluar përgatitjet.

Planet, ende në fazat e tyre të hershme, mund të përfshijnë vendosjen e ushtarëve britanikë, anijeve luftarake dhe avionëve për të mbrojtur Groenlandën nga Rusia dhe Kina.

Kombet evropiane shpresojnë se kjo do ta bindë Trumpin të heqë dorë nga ambicia e tij për të aneksuar ishullin.

Planet për një vendosje të mundshme të trupave britanike në Groenlandë janë “diskutime rutinë”, tha për “Sky News” Ministrja Britanike e Transportit, Heidi Alexander.

Arktiku “po bëhet një rajon gjeopolitik gjithnjë e më i kontestuar midis Rusisë dhe Kinës. Do të prisnit që ne të flasim me të gjithë aleatët tanë të NATO-s rreth asaj që mund të bëjmë për të penguar agresionin rus” në zonë, shpjegoi Alexander, duke iu referuar gjithashtu marrëveshjes midis Mbretërisë së Bashkuar dhe Norvegjisë për të ndërtuar fregata të Tipit 26 për të “mbrojtur infrastrukturën tonë kritike nënujore”.

“Kjo është arsyeja pse ne kemi rënë dakord të kryejmë më shumë trajnime të përbashkëta të Marinës Mbretërore me Norvegjinë dhe të dërgojmë paraprakisht disa nga pajisjet tona” në vendin skandinav, në mënyrë që “të mund të veprojmë shpejt nëse është e nevojshme”, shtoi Alexander.

Ndërkohë, vendet nordike po mohojnë pretendimet e Donald Trump në lidhje me aktivitetin e Moskës dhe Pekinit rreth Grenlandës.

Sipas asaj që raporton “Financial Times”, duke cituar diplomatë nordikë me qasje në informacionet e inteligjencës së NATO-s.

Në vitet e fundit, “nuk kishte shenja të anijeve ose nëndetëseve ruse ose kineze” në zonë, thanë zyrtarë të lartë.

Ky qëndrim mbështetet edhe nga ministri i Jashtëm norvegjez, Espen Barth Eide: “Nuk është e saktë të thuhet se ka shumë operacione ruse ose kineze pranë Grenlandës”, i tha ai transmetuesit NRK. “Ka aktivitet në afërsinë tonë. Por shumë pak atje”.

The post Mediat: Britania në bisedime me aleatët e BE për të dërguar trupa në Groenlandë appeared first on Gazeta Si.