Ish-drejtori i privatësisë në Facebook, Chris Kelly, tha se faza e ardhshme e bumit të inteligjencës artificiale (IA) do të përqendrohet te rritja e efikasitetit, veçanërisht në trajnimin e modeleve dhe në uljen e kostove dhe konsumit të energjisë.

Kelly theksoi se, ndërsa kompanitë e mëdha po garojnë për të ndërtuar infrastrukturën e nevojshme për ngarkesat e IA, industria do të duhet të thjeshtojë ndërtimet që përdorin shumë energji (energy-intensive).

“Truri ynë funksionon me rreth 20 vat. Nuk na duhen qendra energjie në shkallë gigavatësh për të arsyetuar,” tha ai, duke shtuar se efikasiteti do të jetë një nga prioritetet kryesore për lojtarët e mëdhenj të IA.

Sipas Kellyt, kompanitë që arrijnë një përparim në uljen e kostove të qendrave të të dhënave do të dalin fituese në garën e IA.

Tregu i qendrave të të dhënave ka grumbulluar mbi 61 miliardë dollarë në marrëveshje infrastrukturore në vitin 2025, ndërsa disa të tjerë janë përfshirë në ethe globale ndërtimi, sipas S&P Global.

Vetëm OpenAI ka bërë angazhime mbi 1.4 trilionë dollarë për IA në vitet e ardhshme, përfshirë partneritete të mëdha me Nvidian, Oracle dhe Coreweave.

Por ky hov ka rritur shqetësimet për burimet e energjisë që do të furnizojnë këto ndërtime, në një rrjet elektrik tashmë të ngarkuar.

Në shtator, Nvidia dhe OpenAI njoftuan një projekt që përfshin të paktën 10 gigavatë qendra të dhënash, afërsisht sa konsumi vjetor i energjisë i 8 milionë familjeve në SHBA dhe i barabartë me kërkesën kulmore verore të Nju Jorkut në vitin 2024.

Shqetësimet për koston u shtuan edhe pasi DeepSeek lançoi në dhjetor 2024 një model gjuhësor të madh, falas dhe me kod të hapur, për nën 6 milionë dollarë, shumë më pak se konkurrentët amerikanë.

Kelly pret që një numër lojtarësh kinezë të dalin në pah, sidomos pas vendimit të Presidentit Donald Trump për të miratuar shitjen e çipeve Nvidia H200 drejt Kinës.

Modelet me kod të hapur, veçanërisht ato që vijnë nga Kina, do t’u japin përdoruesve akses në nivele bazë të fuqisë llogaritëse dhe në IA gjenerative dhe agjentike, përfundoi Kelly. / CNBC, Shqip.al

The post Faza e radhës e IA do të zhvendoset drejt efikasitetit dhe uljes së kostove appeared first on Revista Monitor.

Shpesh e nënvlerësojmë se sa shumë ritualet e mëngjesit mund të përcaktojnë tonin e gjithë ditës.

Kur i jep përparësi aktiviteteve që nxisin çlirimin natyral të dopaminës, nuk po zgjohesh thjesht, po i jep trurit një avantazh për t’u ndier i motivuar dhe i balancuar.

“Dopamina është një neurotransmetues, pra një kimikat që çlirohet nga qelizat e trurit, dhe lidhet kryesisht me motivimin, të nxënit dhe përforcimin,” thotë Mia Soviero, studiuese e neuroshkencës që ka kryer kërkime në NYU Langone Health dhe në Institutin Zuckerman të Universitetit Columbia.

“Nuk ka të bëjë vetëm me ndjesinë që të jemi mirë. Kryesisht ka të bëjë me të mësuarit dhe motivimin.

Ajo e ndihmon trurin të kuptojë cilat veprime ia vlen të përsëriten dhe cilat zakone duhet të përforcojmë,” shton Soviero, e cila ka themeluar edhe organizatën jofitimprurëse Research Girl, Inc., për të mbështetur studiuesit e rinj.

Një keqkuptim i zakonshëm, thotë ajo, është se nivelet e dopaminës duhet të jenë gjithmonë të larta. Në fakt, ato duhet të luhaten.

“Nuk duam dopaminë vazhdimisht shumë të lartë, por një sistem të shëndetshëm dopamine. Qëllimi është të krijosh modele të mira, ku dopamina çlirohet siç duhet.”

Ja si i strukturon Soviero mëngjeset për ta mbajtur sistemin e dopaminës të shëndetshëm:

Hapi 1: Ekspozimi ndaj dritës së diellit

Rutina ideale nis një natë më parë: gjumi i mjaftueshëm vendos bazën për ditën tjetër. Në mëngjes, ajo sigurohet të marrë dritë dielli.

“Hapja e perdes dhe marrja e disa minutave dritë dielli në fytyrë është provuar shkencërisht se ul simptomat e depresionit, veçanërisht te depresioni sezonal.”

Drita ndikon drejtpërdrejt te ritmi cirkadian. Mungesa e saj mund të rrisë melatoninën dhe të ulë serotoninën, duke sjellë ndjesi plogështie.

Hapi 2: Sudoku

Soviero rezervon kohë për aktivitete të vogla, por domethënëse, si zgjidhja e një Sudoku ditore. “Është një mënyrë e shkëlqyer për ta nisur ditën me pak dopaminë.”

Risi dhe përvoja pozitive të papritura rrisin dopaminën; prandaj edhe enigmat, fjalëkryqet apo puzzle kanë efekt të ngjashëm.

Hapi 3: Dërgo një mesazh një miku

Çdo mëngjes, ajo dërgon një mesazh të thjeshtë: “Mirëmëngjes, si je sot?” “Njerëzit janë biologjikisht të ndërtuar për lidhje,” thotë ajo.

Kontakti social përmirëson humorin dhe është i dobishëm jo vetëm për trurin, por edhe për trupin.

Izolimi dhe vetmia lidhen me rreziqe më të larta për sëmundje të zemrës, demencë dhe depresion, sipas CDC. / CNBC

The post Rutina e mëngjesit për të rritur dopaminën dhe për ta nisur ditën me humor të mirë appeared first on Revista Monitor.

Nga Ann Kirschner

Kur nisa të shkruaj një përmbledhje të vitit për arsimin e lartë, synimi ishte të reflektoja mbi një vit jashtëzakonisht të vështirë: sulme ndaj financimit të kërkimit, presion mbi studentët ndërkombëtarë, rënie regjistrimesh dhe boshllëqe buxhetore.

Por hija më e madhe mbi kampuset universitare sot është inteligjenca artificiale (IA). Dhe “A”-ja në “IA”, për shumëkënd, do të thotë ankth.

IA është bërë njëkohësisht simbol i gjithçkaje që nuk shkon në arsimin e lartë dhe i pothuajse çdo gjëje që mund ta shpëtojë atë. Bisedat me drejtues universitetesh sillen rreth të njëjtave pyetje: si të përmirësohet këshillimi i studentëve, si të ulen kostot, si të modernizohen proceset, si të përgatiten studentët për tregun e punës.

Këto nuk janë probleme të reja, por arsimi i lartë ka qenë historikisht shumë rezistent ndaj ndryshimit.

Premtimi i IA si mjeti përfundimtar i produktivitetit përballet me një realitet të ngadaltë institucional.

Shumë drejtues akademikë nuk janë të përgatitur për ta integruar teknologjinë në mënyrë strategjike, edhe pse e ardhmja i përket organizatave që dinë të kombinojnë njerëzit me IA.

Kjo është edhe më e vërtetë në universitete, ku përvoja e studentëve sot nuk ka më asnjë ngjashmëri me atë të brezave të mëparshëm.

A për Aktivizim

Ritrajnimi profesional është i pashmangshëm. Ashtu si kirurgët u detyruan të mësonin teknika të reja, edhe pedagogët duhet të përshtaten me mjete që nuk ekzistonin më parë.

Anketat tregojnë se përdorimi i IA nga stafi akademik po rritet, por ende mbetet i kufizuar dhe i shoqëruar me frikëra për etikën, mashtrimin dhe privatësinë e të dhënave.

Institucionet që e trajtojnë IA vetëm si shkelje të integritetit akademik rrezikojnë të shkëputen nga e ardhmja.

A për Akses

Në mënyrë ironike, për ata që shqetësohen për barazinë, IA është demokratizuesi më i madh.

Ajo mund të ofrojë mësim të personalizuar, 24/7, në çdo gjuhë dhe nivel, duke përmbushur nevojat për arsim dhe rikualifikim në një treg pune që po ndryshon me shpejtësi. Monopoli tradicional i universiteteve mbi transmetimin e dijes po merr fund.

A për Aftësi veprimi

Studentët e kanë kuptuar këtë më shpejt se institucionet. Ata jetojnë tashmë në të ardhmen, ndërsa universitetet ende peshojnë rreziqet.

Ndërkohë, IA po godet fort vendet e punës për të rinjtë, duke i lënë të ata të papërgatitur. Zgjidhja kërkon lidhje më të forta mes arsimit dhe punës, mësim të aplikuar dhe bashkëpunim real me punëdhënësit.

Viti ka qenë jashtëzakonisht i vështirë për arsimin e lartë, por ka edhe shembuj lidershipi që po përballen me realitetin.

Megjithatë, paraliza kulturore ka një kosto të lartë. IA nuk do të presë leje për të riformësuar të mësuarit dhe punën.

“A”-ja në IA mund të vazhdojë të nënkuptojë ankth. Por më mirë do të ishte të nënkuptonte veprim. Zgjedhja, për momentin, është ende në dorën tonë. / Forbes

The post “A”-ja te IA do të thotë ankth, dhe nuk ka asgjë artificiale në të appeared first on Revista Monitor.

Në Japoni, debati mbi ekuilibrin mes punës dhe jetës personale ka marrë përmasa të reja.

Fjala e vitit lidhet me një interpretim e këngës së Rihannas “Work”, pasi kryeministrja e parë grua e vendit, Sanae Takaichi, deklaroi se do të “braktiste idenë e ekuilibrit punë-jetë” pas zgjedhjes së saj në krye të Partisë Liberale Demokratike.

Mesazhi “punë, punë, punë” ndezi polemika të forta, sidomos për brezat që sapo hyjnë në tregun e punës.

Në një ekonomi gjithnjë e më të fragmentuar nga gig economy (ekonomia e punëve “me porosi”, ku pagesa bëhet për detyrë ose projekt, jo për një vend pune të qëndrueshëm), presionet po rriten.

Në SHBA, zgjedhja e Zohran Mamdanit si kryebashkiak i Nju Jorkut u mbështet fuqishëm nga të rinjtë, të cilët pyesin: çfarë kuptimi ka të sakrifikosh për paga të ulëta dhe stres të lartë, kur inteligjenca artificiale po rrezikon vendet e punës dhe kursimi për shtëpi apo pension duket i paarritshëm?

Të dhënat e anketave e konfirmojnë këtë zhvendosje: 43% e Gen Z thonë se kanë lënë një punë sepse nuk përputhej me jetën e tyre personale, krahasuar me 28% të baby boomers.

Për të rinjtë, fleksibiliteti, kuptimi i punës dhe mirëqenia kanë peshë po aq sa paga.

Kjo ngre pyetje thelbësore: çfarë është një ekuilibër i mirë punë-jetë?

A është normale që njerëzit të mos e përkufizojnë më veten nga profesioni?

Në një epokë ndryshimesh të shpejta dhe pabarazish në rritje, pritshmëritë për karrierën po riformësohen.

Përfundimisht, debati nuk është thjesht për oraret apo produktivitetin, por për mënyrën si duam të jetojmë.

Ekuilibri punë-jetë në epokën dixhitale nuk ka një formulë të vetme; ai po negociohet çdo ditë mes teknologjisë, tregut të punës dhe vlerave të brezave të rinj. / France24, Shqip.al

The post Ekuilibri punë-jetë në epokën dixhitale appeared first on Revista Monitor.

Këngëtarja e njohur dhe shumë e dashur për publikun, Bleona Qerreti, teksa ishte e ftuar në emisionin “Top Story”, ka rrëfyer detaje nga karriera e saj muzikore, duke u ndalur edhe në disa momente specifike.

Ajo ka treguar momentin kur performoi për herë të parë në Festivalin e Këngës kur ishte vetëm 15-vjeç dhe ‘përplasja’ që kishte me Vera Grabockën për veshjen e saj pak të ekspozuar, e cila bëri bujë asokohe.

Ajo ka treguar disa nga emrat e artistëve me të cilët ka punuar, ndërsa e veçon artin e ditëve të sotme me atë të viteve të hershme.

Sipas saj, ajo çfarë e ka bërë të famshme është pikërisht stili i saj dhe rebelizmi.

“Do të doja të veçoja, sot më ra në mend, unë isha 15-vjeç kur këndova në Festival dhe veshjen e pashë në Miss Europa 1995. Pa ditur njeri unë u pranova në Festival. Në atë kohë ishin vetëm pesë emra që të pranonin në Festival. Selim Ishmaku, Alfred Kaçinari, Vera Gabrocka, Zhani Ciko, Alqi Boshnjaku.

Veshja u përfol për përmasat dhe përmasat janë pjesë e maratonës. Unë dua të zgjas. Artisti që i reziston kohërave është vërtete artist. Ajo që unë kam qenë vërtete e vetëdijshme, është që di t’i rezistoj kohës.

Unë nuk do fokusohesha te elementi fizik, por te rezistenca në kohë, të dalësh me të njëjtin kostum pas 30 vitesh. Atëherë kishte vetëm një televizion. Sot është shumë e lehtë të bëhesh i famshëm.

Nëse këta emra të thonin që nuk pranoheshe në Festival, nuk kishe më një shans të dytë. Unë me atë rebelizmin tim, shkova te gardëroba dhe përgjegjësja më tha: ‘Nëse të sheh Vera Grabocka këtu, na mbyti të dyjave’. Unë shkoj, marr veshjen dhe ndërkohë që po mbyllja zinxhirin, aty hyn Vera Gabrocka dhe më tha: ‘Ku shkon ti gjysmë e zhveshur?’. Unë ngela, ndërkohë që Vera mbylli derën.

E kuptova që të dilja me këtë veshje në Festivalin ku Vera Grabocka ishte regjisore, përgjigja do ishte jo. Unë në mes të performancës, hoqa pelerinën dhe Vera Gabrocka e mbajti kamerën te unë dhe të nesërmen kur u zgjova, isha Bleona Qereti”, është shprehur Bleona.

Ajo ka treguar edhe si arriti të futet në coverin e revistës prestigjioze të modës, “Vogue Latina”, të cilën nuk e quan sukses personal apo çështje fati por një dëshmi që ‘ëndrrat duhet të kapen prej flokësh’.

“Unë jam mësuar që jam gjykuar dhe jam parë gjithmonë me lupë për vendimet dhe veprimet që kam bërë. Njerëzit këtu gjykonin me një tjetër kënd pa e dikur se me çfarë ideja mbrapa janë marrë vendimet. Jam gjykuar edhe për limitet e trurit të njerëzve që flisnin për mua. Limitet e tyre nuk janë perceptimi im. Arritjen në kopertinën e Vogue nuk do ta klasifikoja suksese personal, por një dëshmi që ëndrrat duhet të kapen prej flokësh, nuk është çështje fati. Suksesi është si ajsberg. Kjo është fryt i një pune shumëvjeçare e imja dhe një vet-sakrifikim, gjërat që shqiptarët nuk e dinë. Kam nisur një brend dikur në 2013 dhe kam bërë një fotoshoot me një fotograf të Vogue, sepse për brendin që unë doja ti paraqisja Amerikës, ishte ai që kishte fotografuar Monica Belluccin më shumë se çdo njeri tjetër.

Amerika nuk do një kopje të shëmtuar të emrave që kanë. Bëra një analize se çfarë do i ofrojë unë Amerikës dhe për çfarë mund të më dojë. Me llogarinë time më doli që Amerika nuk ka një Pop Singer, Një Monica Bellucci në një formë pop-singer me një personalitet të Gagës dhe Madonës. Asnjëherë nuk ka pasur një persona klasik me personalitet të çmendur. Bashkova look-un dhe personalitetin. Unë për Amerikën nuk do jem asnjëherë një artiste amerikane por një e huaj që është e famshme në Amerikë sepse është e famshme diku tjetër. Është kollaj të thuash unë shkoi dhe di, por e mira e njerëzve të suksesshëm është që ata e kuptojnë që ata nuk din. Profesionistëve u kam lënë të marrin vendimet e duhura për gjërat që unë nuk i dija”, u shpreh Bleona.

The post Bleona Qereti rrëfen detaje nga karriera e saj: Si u bëra e famshme appeared first on Albeu.com.

Nikole Bernard Dawes thotë se sipërmarrja është zgjedhje personale, jo detyrim për punonjësit

Nicole Bernard Dawes, themeluese e markës së ujit të gazuar Nixie dhe e markës së njohur të ushqimeve Late July (me vlerë 100 milionë dollarë), pranon se ekuilibri punë–jetë për të është një “situatë e vetëkrijuar”, por thekson se për punonjësit e saj kjo nuk duhet të jetë e pranueshme.

Sipërmarrësit shpesh e kanë të vështirë të largohen nga puna, kur mbi supet e tyre qëndron fati i kompanisë.

Debati mbi ekuilibrin punë–jetë është i fortë në botën e biznesit: a është e mundur të rritësh një kompani shumëmilionëshe dhe njëkohësisht të gjesh kohë për veten?

Dawes është mbështetëse e fortë e shkëputjes nga puna, por vetëm për ekipin e saj.

“Jam pak hipokrite, sepse unë nuk shkëputem kurrë. Asnjëherë,” thotë ajo për Fortune. “Por nga ana tjetër, nuk dua të jem personi që pengon një anëtar të ekipit.”

Dawes i inkurajon punonjësit të mbyllin gjithçka sapo mbaron orari, ndërsa vetë e ka pranuar prej dekadash se duhet të jetë gjithmonë “online”.

Ajo themeloi Late July në vitin 2003; kompania u ble fillimisht pjesërisht nga Campbell’s në 2014 dhe plotësisht në 2017.

Në vitin 2018, ajo hyri në një tjetër treg me Nixie, që sot shet ujëra dhe pije pa sheqer në mbi 11,000 dyqane dhe ka siguruar 27 milionë dollarë financim këtë vit.

“Unë e pranova këtë. Jam sipërmarrëse dhe e kam zgjedhur vetë këtë jetë. Punonjësit e mi nuk kanë firmosur për të qenë sipërmarrës,” thotë ajo.

E rritur në një familje biznesi, mes dyqanit bio të së ëmës dhe perandorisë së ushqimeve Cape Cod Chips të të atit, Dawes e ka parë nga afër çmimin e sipërmarrjes.

Kjo e ka bërë të ndërgjegjshme për sakrificat, por edhe për rëndësinë e pasionit.

Edhe pse pranon se nuk shkëputet kurrë plotësisht, ajo ruan disa prioritete: darka familjare pothuajse çdo mbrëmje, shëtitje ditore, aktivitet fizik.

I pëlqen plazhi, leximi, gatimi, dhe madje blerjet në supermarket, që i quan “hobi”, duke vëzhguar çfarë zgjedhin konsumatorët.

“Ka mëngjese kur zgjohem dhe them: ‘Nuk e besoj sa me fat jam që bëj këtë punë’,” thotë Dawes.

“Kur e ndjen kështu, nuk të duket si punë, por si diçka argëtuese gjatë gjithë kohës.” / Fortune, Shqip.al

The post Sipërmarrësja që nuk shkëputet kurrë nga puna, por kërkon ekuilibër për stafin appeared first on Revista Monitor.

Inovacioni rrallë vjen i paketuar bukur. Më shpesh, ai lind në mesin e rrëmujshëm, kur idetë janë ende në formim, supozimet po lëkunden dhe krijuesit pyesin veten nëse kanë “mbërritur”.

Pikërisht aty vepron Jason F. McLennan. Arkitekti, autori dhe pionieri i Living Building Challenge argumenton prej kohësh se obsesioni me perfeksionin është një nga pengesat më të mëdha të përparimit.

Në librin e tij të ri The Magic of Imperfection: The ¾ Baked Secret to Unlocking Innovation and Getting More Done, McLennan përshkruan një filozofi që e sheh ekselencën si produkt të bashkëpunimit dhe pranimit strategjik të ‘paplotësisë’.

Ai i fton drejtuejsit të rishikojnë mënyrën si ndërtojnë, krijojnë dhe matin suksesin.

Si arkitekt, thotë McLennan, duhet të marrësh mijëra vendime të ndërlikuara, nën afate të rrepta dhe buxhete të kufizuara.

Kjo të mëson shpejt se kur duhet të ndalosh përsosjen e detajeve dhe të ecësh përpara.

Një ide qendrore është metafora e “trim tab”-it, timoni i vogël që ndihmon timonin e madh të kthejë një anije gjigante.

Çelësi i ndikimit, thotë ai, është të dish ku të vendosësh levën. Kjo mësohet vetëm duke provuar dhe duke dështuar.

McLennan shqetësohet se kultura moderne e ndëshkon aq fort dështimin, sa vret inovacionin që në nisje.

Inovacioni kërkon rreziqe të llogaritura dhe pranimin e mundësisë për të gabuar. Zgjidhja? Të shkëputësh egon nga puna, të jesh objektiv dhe t’i shohësh dështimet si mjetet më të fuqishme të të mësuarit.

Qasja “¾ e pjekur” kërkon feedback në momentin e duhur, as shumë herët, as shumë vonë. Zhurma e rrjeteve sociale nuk është feedback real; vlera vjen nga kritika e informuar e kolegëve, mentorëve dhe klientëve.

Frika nga dështimi i bën kompanitë gjithnjë e më burokratike dhe të ngurta. “Shumë e mëdha për të dështuar” shpesh do të thotë të fryra dhe jo elastike dhe në mënyrë paradoksale, më të rrezikuara.

Çdo shpikje e madhe nisi e papërsosur. Po të prisnin perfeksionin, shumë prej tyre s’do të ekzistonin.

Papërsosmëria nuk është armiku i madhështisë, është porta hyrëse e saj. / Forbes, Shqip.al

The post Si heqja dorë nga perfeksionizmi përshpejton inovacionin appeared first on Revista Monitor.

Zhvillimi i aftësive drejtuese mbështetet shpesh te një ide e vetme: identifiko dobësitë e tua dhe puno pa u lodhur për t’i përmirësuar.

Liderët nxiten të bëhen sa më “të plotë”, të zhvillojnë çdo kompetencë dhe të lëmojnë çdo cep të ashpër.

Por nga puna me mijëra drejtues dhe analiza e mijëra ekipeve del vazhdimisht një realitet tjetër: shumica e dobësive të lidershipit nuk janë mangësi personale për t’u korrigjuar, por boshllëqe rolesh në ekipin përreth.

Me fjalë të tjera, çdo lider ka një dobësi, por zgjidhja nuk është gjithmonë vetë-përmirësimi. Zgjidhja është roli që mungon në rrethin e tij më të afërt.

Në vend që të synoni të bëheni “lideri i plotësuar”, suksesi vjen duke ndërtuar role plotësuese që neutralizojnë pikat e verbra.

Jo të jesh i mirë në gjithçka, por të ndërtosh ekipe që, së bashku, mbajnë të gjitha forcat që një drejtues i vetëm nuk mund t’i ketë.

Ekipet më të suksesshme kanë një ekuilibër prej pesë rolesh: Drejtuesit marrin vendime dhe përcaktojnë drejtimin; Arritësit ekzekutojnë dhe dorëzojnë rezultate; Stabilizuesit krijojnë strukturë dhe disiplinë; Harmonizuesit ruajnë marrëdhëniet dhe klimën emocionale; Inovatorët sfidojnë status quo-në dhe sjellin ide të reja.

Këto nuk janë tituj pune, por mënyra natyrore kontributi. Mungesa e qoftë njërit krijon mosfunksionim të parashikueshëm.

Një studim tregon se 97% e ekipeve më efektive i kishin të pesë rolet e përfaqësuara, kundrejt vetëm 21% të ekipeve më pak efektive.

Dështimet nuk vijnë nga paaftësia individuale, por nga mungesa e perspektivave kyçe.

Kjo e bën të qartë një të vërtetë të pakëndshme: drejtuesit nuk dështojnë për shkak të të metave personale, por sepse u mungon kundërpesha që i kompenson ato.

Trajnimi shpesh supozon se problemi është mungesë aftësish. Në fakt, është mungesë roli.

Askush nuk shndërrohet rrënjësisht në një tip tjetër kontribues vetëm me kurse.

Nëse keni vështirësi me planifikimin, ju duhet një Stabilizues; nëse shmangni konfliktin, një Drejtues; nëse mërziteni nga ekzekutimi, një Arritës; nëse mendoni shumë konservator, një Inovator; nëse nuk kapni nënrrymat emocionale, një Harmonizues.

Mesazhi i ri është i qartë: ndaloni së “rregulluari” veten dhe filloni të rekrutoni të kundërtën tuaj.

Lidershipi i vërtetë nuk është të bëhesh një ekosistem i vetëm, por të ndërtosh ekosistemin e duhur të roleve.

Liderët më të mirë nuk janë pa dobësi; ata janë të zgjuar mjaftueshëm për t’i çiftuar ato. / Forbes, Shqip.al

The post Dobësia e drejtuesve për të cilën askush nuk flet dhe pse trajnimi nuk e zgjidh appeared first on Revista Monitor.

Ja si rikthehen në produktivitet ekspertët e menaxhimit të kohës kur mbingarkohen nga detyrat.

Kur puna akumulohet, është e lehtë të mbetesh pas me projektet dhe afatet. E kombinuar me stresin e përhershëm të jetës së përditshme, kjo ngarkesë mund të duket e pakapërcyeshme.

Nuk jeni të vetëm: edhe trajnerët e produktivitetit mbeten pas herë pas here.

Ja këshillat më të mira që ata ndajnë për të mos u ndier të mbingarkuar:

1. Kërkoni ndihmë

Ndaloni, qartësoni mendjen dhe organizoni detyrat sipas përparësisë, rëndësisë dhe mundësisë për delegim. Delegimi përfshin edhe negocimin e afateve ose heqjen e detyrave nga axhenda.

Mos kini frikë të kërkoni ndihmë, shpesh menaxherët e vlerësojnë këtë.

2. Nxirrni gjithçka nga mendja në letër

Ndani një fletë në katër pjesë: “Duhet”, “Do të ishte mirë”, “Mund”, “Dua”. Kjo ndihmon të dalloni urgjencën dhe të renditni prioritetet.

3. Zvogëloni ngarkesën e projekteve

Listoni projektet, hiqni ose delegoni ato më pak të rëndësishme dhe rinegocioni afatet kur është e nevojshme.

Shpesh, ngarkesa reale mund të ulet ndjeshëm.

4. Pranoni: “Jam i mbingarkuar dhe kam nevojë për ndihmë.”

Përcaktoni urgjencën, kufizoni shpërqendrimet dhe punoni i përqendruar për intervale të caktuara.

5. Komunikoni shpejt kur përfshihen të tjerë

Bëni një pauzë, qartësoni situatën dhe njoftoni menjëherë palët për afatet e reja. Transparenca ul stresin.

6. Bëni një pyetje sqaruese

Cila është ajo një gjë që, nëse zgjidhet, do t’i bëjë të tjerat më të lehta ose të parëndësishme?

7. Qetësoni mendjen

Filloni me frymëmarrje ose ndërgjegjësim, shkruani detyrat dhe caktoni prioritetet me Matricën e Eisenhower-it: urgjente/rëndësishme, planifikim, delegim, eliminim.

Shpesh rezulton se ngarkesa është e menaxhueshme me fokus. Nëse jo, negocioni afatet, njerëzit zakonisht tregohen mirëkuptues kur u shpjegoni situatën. / HuffPost, Shqip.al

The post Këshilla që ekspertët e produktivitetit ndjekin kur mbeten pas me punën appeared first on Revista Monitor.

Nëse ndonjëherë keni ndjerë se një ditë e mbushur me mbledhje pa pushim ju shteron energjinë, nuk jeni të vetëm.

Një studim i Microsoft tregon se mbledhjet e njëpasnjëshme, pa pushime, rrisin realisht nivelet e stresit në tru.

Në vitin 2021, studiuesit e Laboratorit të Faktorëve Njerëzorë të Microsoft monitoruan aktivitetin e trurit të 14 personave gjatë thirrjeve me video, përmes elektroencefalogramit.

Një grup zhvilloi katër takime nga 30 minuta pa pushime, ndërsa grupi tjetër kishte pushime 10-minutëshe mes tyre. Javën pasuese, grupet ndërruan rolet.

Rezultatet treguan se tek pjesëmarrësit pa pushime, aktiviteti i valëve beta, i lidhur me stresin, rritej me çdo takim pasues.

Madje, edhe pritja e takimit të radhës shkaktonte rritje të stresit. Ndërkohë, tek ata që kishin pushime, aktiviteti beta mbeti i qëndrueshëm.

Studiuesit analizuan gjithashtu asimetrinë ballore alfa, një tregues i angazhimit mendor.

Pjesëmarrësit me pushime shfaqën nivele më të larta përqendrimi dhe angazhimi, ndërsa ata pa pushime rezultuan më pak të angazhuar mendërisht.

Edhe pse kampioni ishte i vogël, studimi përputhet me kërkime të tjera që tregojnë se mbingarkesa me mbledhje ul produktivitetin dhe rrit pakënaqësinë.

Në një sondazh me 76 kompani, reduktimi i mbledhjeve me 40% çoi në më shumë se dyfishim të produktivitetit dhe rritje të kënaqësisë së punonjësve me 52%.

Ekspertët rekomandojnë që pushimet mes mbledhjeve të mos shpenzohen në email apo rrjete sociale, por në aktivitete që ndihmojnë çlodhjen, si ecja ose ushtrimet e frymëmarrjes.

Edhe disa minuta pushim mund të bëjnë një ndryshim të ndjeshëm në stres dhe përqendrim.

Mesazhi është i qartë: një frymëmarrje e shkurtër është më efektive sesa “të durosh” një maratonë mbledhjesh pa pushim. / HuffPost, Shqip.al

The post Ja çfarë i ndodh trurit kur jeni në mbledhje të njëpasnjëshme appeared first on Revista Monitor.

Çfarë po ndodh brenda departamentit që duhet të ruajë etikën?

Një studim i fundit ka zbuluar një statistikë të pazakontë dhe shqetësuese: 1 në 5 lidhje jashtëmartesore që lindin në vendin e punës përfshin një person nga departamenti i Burimeve Njerëzore (BNJ), pikërisht struktura që ka për detyrë të mbrojë etikën, të sigurojë mirëqenien e stafit dhe të garantojë një kulturë të shëndetshme pune.

Ky zbulim ka ngritur alarme mbi balancat e pushtetit brenda BNJ, si dhe mbi rreziqet e përzierjes së roleve profesionale me ato personale.

Ekspertët theksojnë se pozita e veçantë e punonjësve të departamentit tëBNJ, qasja në të dhëna të ndjeshme, ndërveprimet e shpeshta me punonjësit dhe besimi që organizata u jep, krijon një terren ku kufijtë etikë mund të mjegullohen lehtësisht.

Sipas psikologes organizative Dr. Elaine Morris, këto të dhëna duhen parë si një “sinjal zgjimi” për kompanitë.

Ajo argumenton se në shumë raste, vetë departamenti i BNJ funksionon pa monitorim të brendshëm, duke e bërë më të lehtë tejkalimin e kufijve profesionalë pa pasoja të menjëhershme.

“Kur një departament ka akses në gjithçka, por mbi të ka pak mbikëqyrje, atëherë rreziku për abuzim me besimin rritet ndjeshëm,” thotë ajo.

Studimi ngre gjithashtu pyetje të rëndësishme për kulturën organizative:

Sa të forta janë protokollet e etikës?

A trajtohen të gjithë punonjësit njësoj përpara rregullave disiplinore?

Dhe, më e rëndësishmja, kush i mban nën kontroll ata që supozohet të jenë kontrolluesit?

Organizatat, sugjerojnë ekspertët, duhet të rivlerësojnë trajnimet e etikës, të forcojnë protokollet e raportimit dhe të krijojnë mekanizma të pavarur mbikëqyrjeje për BNJ.

Kjo është veçanërisht e rëndësishme, pasi lidhjet e tilla jo vetëm cenojnë besimin, por krijojnë rreziqe serioze për konflikt interesi, favorizim dhe shkelje të konfidencialitetit.

Në fund të ditës, ky zbulim nuk është vetëm një statistikë e çuditshme: është një pasqyrë e një problemi më të thellë mbi mënyrën se si ndërtohen marrëdhëniet e fuqisë brenda ndërmarrjeve.

Dhe për kompanitë që duan të ndërtojnë kultura të shëndetshme pune, etikës duhet t’i jepet po aq rëndësi sa performancës. / Historical Insights, Shqip.al

The post Një në pesë lidhje jashtëmartesore në punë përfshin një punonjës të BNJ appeared first on Revista Monitor.

Gjetja e një ekuilibri të shëndetshëm mes punës dhe jetës personale është thelbësore gjatë gjithë vitit, por bëhet veçanërisht sfiduese gjatë sezonit të festave.

Ngarkesa profesionale shpesh rritet ndërsa planet familjare dhe sociale shtohen, duke krijuar presion për të përmbushur gjithçka në të njëjtën kohë. Megjithatë, specialistët e mirëqenies theksojnë se edhe në këtë periudhë është plotësisht e mundur të ruash qetësinë dhe të shijosh momentet e fundvitit, nëse vepron me organizim dhe vetëdije.

Balancimi i punës dhe jetës nuk do të thotë të kontrollosh çdo detaj apo të përpiqesh të jesh kudo njëkohësisht. Përkundrazi, do të thotë planifikim i kujdesshëm, vendosje e kufijve dhe njohja e asaj çfarë është me të vërtetë prioritet.

Festat sjellin emocione të forta, por edhe angazhime shtesë, ndaj menaxhimi i tyre kërkon një qasje të matur.

Sipas ekspertëve, krijimi i një orari të qartë është hapi i parë drejt një sezoni të suksesshëm. Kjo nënkupton që detyrat profesionale të planifikohen më herët dhe të mbyllen brenda afateve të arsyeshme, në mënyrë që ditët festive të mos dominohen nga puna e mbetur pezull.

Vendosja e kufijve është po aq e rëndësishme. Shpesh, gjatë dhjetorit, pritet të jemi më të disponueshëm, si në punë, ashtu edhe në familje.

Megjithatë, të dish të thuash “jo” ndaj angazhimeve që tejkalojnë kapacitetin tënd është pjesë e një ekuilibri të qëndrueshëm.

Punëdhënësit dhe kolegët zakonisht e mirëkuptojnë nevojën për të mbajtur ritëm normal, sidomos në një periudhë të ngarkuar si kjo.

Po ashtu, familjarët dhe miqtë mund të kuptojnë nëse u komunikohet qartë se cila ditë apo orë është më e përshtatshme për takime apo aktivitete.

Një tjetër element i rëndësishëm është kujdesi për veten. Festat shpesh shoqërohen me ritme të shpejta, udhëtime, gatime, blerje dhe takime të shumta.

Në këtë vrull, shumë njerëz harrojnë të pushojnë. Ekspertët sugjerojnë që çdo person të gjejë momente të shkurtra qetësie gjatë ditës, qoftë një shëtitje, leximi i diçkaje të këndshme apo heqja dorë për pak orë nga pajisjet elektronike.

Këto mikro-pushime ndihmojnë në uljen e stresit dhe rrisin produktivitetin në punë.

Delegimi i detyrave mund të jetë po ashtu një shpëtim i madh. Në punë, kjo mund të nënkuptojë ndarjen e përgjegjësive me kolegët ose kërkimin e ndihmës kur projektet bëhen shumë të ngarkuara.

Në jetën personale, përfshirja e familjes në detyrat e shtëpisë apo planifikimin e festave mund të ulë ndjeshëm lodhjen. Nuk ka arsye që gjithçka të bjerë mbi një person të vetëm, sidomos gjatë një periudhe që duhet të jetë e gëzueshme.

Planifikimi financiar është gjithashtu pjesë e ekuilibrit. Shpenzimet e festave mund të kthehen në burim stresi nëse nuk kontrollohen.

Hartimi i një buxheti realist dhe ndjekja e tij shmang surprizat e pakëndshme dhe ndihmon që pushimet të jenë më të qeta. Po ashtu, planifikimi i kohës për pushime apo ditë të lira përpara festave mund të krijojë një tranzicion të butë nga rutina e përditshme drejt atmosferës festive.

Në fund, është e rëndësishme të kujtojmë që ekuilibri nuk arrihet me përpikmëri çdo ditë. Ka momente kur puna do të kërkojë më shumë vëmendje dhe të tjera kur jeta personale do të ketë prioritet.

Ajo çfarë ka rëndësi është ruajtja e një ritmi të qëndrueshëm në afatgjatë dhe aftësia për t’u përshtatur me situatat, pa humbur qëllimin kryesor: të jetosh një sezon festash të mbushur me qetësi, gëzim dhe lidhje të sinqerta me njerëzit e dashur. / Crosswalk, Shqip.al

The post 7 këshilla për të ruajtur ekuilibrin punë-jetë gjatë festave appeared first on Revista Monitor.

Sipas ekspertëve të produktivitetit, mënyra se si nis mëngjesi ka ndikim të drejtpërdrejtë te fokusi, energjia dhe ritmi i gjithë ditës.

Ndaj ata shmangin disa zakone të zakonshme, të cilat, sipas tyre, prishin jo vetëm orët e para, por edhe produktivitetin e mëvonshëm.

Rachel Wilkerson Miller, autore dhe specialiste e organizimit personal, thotë se kurrë nuk nis ditën duke shfletuar pa qëllim në lajme apo rrjete sociale.

Ajo e kufizon ekspozimin ndaj përmbajtjes së lodhshme menjëherë pas zgjimit, pasi, sipas saj, shfletimi herët e shpërqendron dhe e zhyt në përtaci.

Në vend të kësaj, ajo lexon një buletin të shkurtër me titujt kryesorë, ndërsa kafen e mëngjesit e shoqëron me një podcast, video ose një lojë të qetë.

Alan Henry, redaktor dhe autor librash mbi eficiencën në punë, zgjedh të mos e nisë ditën ngadalë. Ai preferon një “shkundje energjie”, si dush i shpejtë dhe kafe, për të hyrë menjëherë në ritëm.

Për të, mëngjesi nuk është koha për ushtrime fizike apo vakte të rënda, sepse e bëjnë të përgjumur.

Ai ruan energjinë e parë të ditës për t’u fokusuar në punë, pasi kreativiteti i tij arrin kulmin në orët e pasdites.

Ekspertja e organizimit Rashelle Isip thotë se shmang rreptësisht detyrat e ndërlikuara të shtëpisë në mëngjes, si plotësimi i dokumenteve financiare apo leximi i politikave të rëndësishme.

Këto kërkojnë përqendrim dhe kohë të plotë, gjë që mëngjesi nuk e ofron. Nëse i fillon herët, ajo rrezikon të gabojë, të nxitohë ose të ndjejë stres të panevojshëm, ndërkohë që mendja i është ndarë mes punës, detyrave të ditës dhe përgatitjes personale.

Trajnerja e produktivitetit Grace Marshall nuk zgjohet herët.

Ajo nuk është pjesë e “klubit të orës 5 të mëngjesit”, duke theksuar se gjumi cilësor është çelësi për performancë të mirë, sidomos para eventeve, udhëtimeve apo fjalimeve publike.

Marshall planifikon udhëtimet në mënyrë që të shmangë trenat dhe avionët shumë herët, pasi lodhja e mëngjesit të prish gjithë ditën.

Ndërsa ekspertja e menaxhimit të kohës Laura Vanderkam thotë se nuk e nis ditën pa qartësuar më parë qëllimin e saj kryesor.

Ajo përgatit një listë shumë të shkurtër detyrash të domosdoshme, të cilën e konsideron si një marrëveshje me veten.

Kjo i jep drejtim ditës dhe e ndihmon të ruajë fokusin, pavarësisht ndërprerjeve apo angazhimeve të papritura.

Tipari i përbashkët?

Mëngjeset nuk janë koha për shpërqendrime, ngarkesa të panevojshme apo vendime të vështira.

Ekspertët këshillojnë që orët e para të ditës të jenë të qeta, të qëllimshme dhe të orientuara drejt energjisë dhe qartësisë, për një ditë më produktive dhe më të qëndrueshme. / HuffPost, Shqip.al

The post 5 gjërat që ekspertët e produktivitetit nuk i bëjnë kurrë në mëngjes appeared first on Revista Monitor.

Në vitin 2024, rreth 35 milionë njerëz në botë u identifikuan si nomadë dixhitalë, përfshirë 16.9 milionë amerikanë me të ardhura mesatare 123,500 dollarë.

Jeta e nomadit dixhital shihet shpesh si aventurë e pafundme, por realiteti shpesh është më kompleks: internet i pasigurt, viza të kufizuara, kriminalitet dhe barriera kulturore që mund ta kthejnë “ëndrrën” në stres.

Sipas Marie DeCosse (NOMAD Travel Groups), shumë sfida shfaqen vetëm pasi nomadët mbërrijnë në destinacion.

Italia, për shembull, ka proces të paqartë vizash freelance; në Tajlandë, mbështetja te vizat turistike sjell rreziqe të gjobave apo ndalimeve; ndërsa në Indonezi, viza “second-home” kërkon depozitë të lartë financiare.

Pavarësisht teknologjisë, kufijtë ligjorë, tatimet dhe kufizimet e punës e vështirësojnë jetën në distancë.

Rreziqet shtohen për gratë dhe komunitetet e margjinalizuara: ngacmimet në Marok, homofobia në disa vende të Europës Lindore, apo profilizimi racor në Meksikë dhe Kolumbi ndikojnë drejtpërdrejt mirëqenien dhe aftësinë për të punuar.

Destinacionet problematike:
– Indonezia (Bali): internet i pasigurt, mungesë infrastrukture, trafik i rënduar.
– Meksika (Tulum): Wi-Fi i dobët, rritje çmimesh, shërbim i kufizuar shëndetësor.
– Portugalia (Lisbonë): turizëm masiv, qira të larta, rregulla komplekse fiskale.
– Kolumbia (Medellín): siguri e paqëndrueshme, internet i luhatshëm, kufizime bankare.
– Brazili: kriminalitet urban dhe internet i paqëndrueshëm.
– Ekuadori: viza kufizuese për nomadët dhe proces i ngadaltë miratimi.
– Bahamas & Bermuda: kosto shumë të larta dhe infrastrukturë interneti e kufizuar.

Vendet me rreziqe të theksuara (si Venezuela, Nigeria apo disa zona të Afrikës dhe Lindjes së Mesme) vuajnë nga pasiguria, inflacioni, energjia e paqëndrueshme dhe interneti i dobët, por enklava më të qëndrueshme ekzistojnë për nomadët me përvojë që marrin masa sigurie.

Sipas DeCosse, gabimi më i madh i fillestarëve është të heqin dorë nga shtëpia dhe të zhvendosen menjëherë.

Ajo sugjeron testimin e vendeve përpara angazhimit afatgjatë, sepse pamja, çmimi apo trendet në Instagram shpesh fshehin sfida për infrastrukturën, kulturën apo sigurinë. / AllWork, Shqip.al

The post 10 destinacione të njohura për nomadët dixhitalë që nuk janë ashtu si duken appeared first on Revista Monitor.

Prindërit, kujdestarët dhe personat me aftësi të kufizuara janë ndër përfituesit kryesorë të opsioneve fleksibël të punës, sipas një raporti të ri të parlamentit britanik, i publikuar në një kohë kur papunësia në Britani është rritur në 5%.

Ndërsa debati për avantazhet dhe kufizimet e punës nga shtëpia vijon, raporti “A funksionon puna nga shtëpia?” sugjeron se puna në distancë mund të ndihmojë jo vetëm mbajtjen e stafit, por edhe rikthimin në tregun e punës të personave që përndryshe nuk do të mund të punonin.

Një e anketuar tha: “E lashë punën pas 14 vitesh sepse kujdesi për fëmijët ishte tepër i shtrenjtë.”

Raporti mbështetet në dëshmi të ekspertëve për të analizuar ndikimin e modeleve të ndryshme të punës mbi individët, produktivitetin dhe bizneset.

Publikimi erdhi pak ditë pasi të dhënat e ONS treguan rritjen e papunësisë, duke theksuar rëndësinë e opsioneve fleksibël, sidomos për prindërit, kujdestarët dhe personat me aftësi të kufizuara.

Studiuesit përmendin edhe prova nga Italia, ku puna fleksibël ka krijuar mundësi të reja për të balancuar detyrimet familjare dhe profesionale.

Raporti nënvizon se puna në distancë përputhet me prioritetet qeveritare për rritjen e punësimit të personave me aftësi të kufizuara.

Megjithatë, ai pranon se shumë profesione kërkojnë praninë fizike.

Profesionistët, të diplomuarit dhe banorët e Londrës kanë shumë më tepër gjasa për punë fleksibël; rreth 55% e punonjësve të zyrave ndjekin modelin hibrid, më shumë se dyfishi i normës kombëtare.

Sipas raportit, puna fleksibël mund të ndihmojë edhe në uljen e pabarazive rajonale, duke shpërndarë më mirë popullsinë dhe konsumin.

Mbretëria e Bashkuar renditet ndër vendet me nivelin më të lartë të punës në distancë globalisht.

Të dhënat nga Global Survey of Working Arrangements tregojnë se britanikët punojnë mesatarisht 1.8 ditë në javë nga shtëpia, më shumë se çdo vend tjetër europian.

Mesatarja globale është 1.2 ditë, duke varion nga 0.5 në Korenë e Jugut deri në 1.9 ditë në Kanada.

ONS raporton se, që prej pandemisë, puna hibride është rritur ndjeshëm.

Në periudhën prill–qershor 2025, rreth 39% e të rriturve në Britani punonin nga shtëpia të paktën pjesërisht: 26% me model hibrid dhe 13% plotësisht në distancë, ndërsa 43% udhëtonin çdo ditë drejt vendit të punës.

Sipas platformës globale të punësimit Indeed, puna hibride është tashmë normë në tregun britanik. / Euronews, Shqip.al

The post Puna në distancë dhe ajo hibride mund të rrisin punësimin appeared first on Revista Monitor.

Më pak se gjysma e punëdhënësve sot e shohin zotërimin e aftësive të Inteligjencës Artificiale (IA) dhe të dhënave si një aftësi thelbësore, por kjo pritet të ndryshojë shumë shpejt, sipas raportit Future of Jobs. Aftësitë po zhvendosen teksa vendet e punës evoluojnë: kërkesa të reja po shfaqen dhe të tjera po zhduken gradualisht.

Ndikimi i inteligjencës artificiale në vendin e punës mbetet një temë e nxehtë debati, por tendencat po marrin formë më të qartë. Me automatizimin e proceseve, kërkesa për disa profesione, sidomos pozicionet hyrëse, ka nisur të bjerë. Po si mund të mbroheni si punonjës?

Raporti Future of Jobs 2025 i Forumit Ekonomik Botëror (WEF) tregon cilat aftësi punëdhënësit i konsiderojnë më të rëndësishmet për fuqinë e tyre punëtore. Raporti mbështetet në të dhënat e mbi 1,000 punëdhënësve të mëdhenj globalë që përfaqësojnë mbi 14 milionë punonjës në 22 industri dhe 55 ekonomi në mbarë botën.

Mendimi analitik, qëndrueshmëria, fleksibiliteti dhe lidershipi

“Mendimi analitik” është aftësia më e kërkuar, sipas WEF, dhe rreth 69% e punëdhënësve thonë se ajo është thelbësore. “Qëndrueshmëria, fleksibiliteti dhe aftësia për t’u përshtatur” renditen në vend të dytë, me 67% të punëdhënësve që i konsiderojnë këto aftësi jetike.

Teksa aftësitë vazhdojnë të evoluojnë, “aftësitë drejtuesi dhe ndikimi social” mbeten të rëndësishme: rreth 61% e punëdhënësve thonë se kjo aftësi është bazë për fuqinë e tyre punëtore.

Krahas “mendimit analitik”, edhe “mendimit krijues” shihet si aftësi kyçe, e cituar nga 57% e punëdhënësve.

“Motivimi dhe vetëdija”, “aftësitë teknologjike”, “empatia dhe dëgjimi aktiv” dhe “kurioziteti dhe të mësuarit gjatë gjithë jetës” janë po ashtu aftësi që të paktën gjysma e punëdhënësve i konsiderojnë thelbësore.

Nga ana tjetër, më pak se gjysma e punëdhënësve e konsiderojnë “IA dhe të dhënat masive” (big data) si aftësi bazë për sot. “Njohja e shumë gjuhëve të huaja” dhe “qytetaria globale” gjithashtu shfaqen me kërkesë relativisht të ulët. Aftësia më pak e cituar është “aftësia e përpunimit shqisor”, e përmendur vetëm nga 6%.

Punëdhënësit thonë se “IA dhe big data” do të kenë rritjen më të madhe

Punëdhënësit u pyetën gjithashtu nëse secila aftësi do të rritet, do të bjerë apo do të mbetet e njëjtë deri në vitin 2030. Rezultatet jepen si rritje neto, pjesa që pret rritje minus pjesa që pret rënie.

Kërkesa për aftësi teknologjike pritet të rritet më shpejt se çdo kategori tjetër gjatë pesë viteve të ardhshme. pjesa dërrmuese e të anketuarve treguan te “IA dhe big data”, që pritet të rriten me 87%. “Rrjetet dhe siguria kibernetike” (70%) dhe “aftësitë teknologjike” (68%) ndjekin pas.

Përveç aftësive teknologjike, pritet të rritet rëndësia edhe e “mendimi krijues”, si edhe dy aftësive socio-emocionale, “qëndrueshmëria, fleksibiliteti dhe aftësia për t’u përshtatur” dhe “kurioziteti dhe të mësuarit gjatë gjithë jetës”.

“Lidershipi dhe ndikimi social” si edhe “menaxhimi i talenteve” parashikohen të mbeten gjithashtu shumë të kërkuara.

Punëdhënësit presin vetëm dy aftësi të bien në rëndësi: “aftësitë manuale, qëndrueshmëria fizike dhe precizioni” si edhe “leximi, shkrimi dhe matematika”.

“Pandemia COVID-19, së bashku me përparimin e shpejtë të teknologjive të reja, solli ndryshime të mëdha në jetën profesionale dhe aftësitë, duke bërë që pjesëmarrësit të parashikojnë nivele të larta paqëndrueshmërie të aftësive,” thuhet në raport.

Raporti thekson gjithashtu se niveli i tronditjes së aftësive nuk është i njëjtë në të gjitha ekonomitë dhe industritë. Ekonomitë me të ardhura të ulëta-mesatare dhe mesatare-të larta parashikojnë ndryshime më të mëdha në aftësitë e punëtorëve, ndërsa ekonomitë me të ardhura të larta presin më pak tronditje.

Për shembull, nga 55 ekonomitë e analizuara, 10 nga 12 vendet që presin më pak ndryshime në aftësitë nga 2025 në 2030 ndodhen në Europë, përfshirë Danimarkën, Holandën, Mbretërinë e Bashkuar, Francën dhe Gjermaninë. / Euronews

The post Aftësitë më të kërkuara në punë: Si t’i mbijetoni transformimit të tregut të punës appeared first on Revista Monitor.

Edhe hapat më të vegjël mund të sjellin ndryshim të madh.

Në një botë me ritëm të shpejtë dhe stres të vazhdueshëm, lumturia shpesh duket e largët. Por, pavarësisht sfidave, gjetja e çasteve të vogla gëzimi mund të rrisë ndjeshëm mirëqenien.

Sipas Shoqatës Psikiatrike Amerikane, mbi 70% e amerikanëve ndihen të stresuar nga ekonomia, siguria dhe mungesa e lidhjeve sociale. Ndërsa një studim global i Ipsos/AXA tregon se vetëm një në katër njerëz ndihet realisht mirë emocionalisht.

Pikërisht këtu hyn koncepti i “gëzimeve të vogla” (micro joy): momente të vogla lumturie, pranisë dhe vëmendjes së përqendruar që mund të shfaqen edhe gjatë ditëve të vështira.

Këto çaste nuk kërkojnë plane të mëdha, mjafton një shëtitje e shkurtër, një frymëmarrje e thellë, aroma e kafesë, një mendim mirënjohjeje.

Hapa të vegjël

Hapi i parë është të kuptoni se, edhe në rrethana të vështira, keni kontroll mbi reagimet tuaja. Mund të ndryshoni zakonet, mënyrën e të menduarit dhe të kujtoni arritjet tuaja.

Riformuloni sfidat si mundësi, thoni “pse jo?” kur dalin ide të reja, flini mjaftueshëm, dilni në natyrë, hidratohuni. Studime me mijëra pjesëmarrës tregojnë se këto veprime nxisin emocione pozitive, vetëbesim, më pak stres dhe gjumë më të mirë.

Fokusohuni te fitoret e vogla

Studime nga Harvard tregojnë se motivimi i përditshëm vjen kryesisht nga ndjesia e progresit, jo nga arritjet e mëdha. Edhe hapat e vegjël, përfundimi i një detyre, disa minuta meditimi, një shëtitje, përmirësojnë gjendjen emocionale.

Mbani shënim këto ‘fitore’, që nga seancat në palestër deri te ditët kur praktikoni mirënjohjen. Studimet tregojnë se përvojat e vogla të shpeshta përmirësojnë gjendjen fizike dhe reduktojnë ankthin.

Bëni mirë për të tjerët

Kur ndihmoni të tjerët, përfitoni edhe vetë. Gjeste të vogla mirësie, një vizitë te një mik, një mesazh mbështetjeje, një ndihmë e rastësishme për një të panjohur, rrisin ndjesinë e qëllimit dhe reduktojnë stresin.

Një sondazh nga BioLife zbuloi se 36% e njerëzve ndihen më të lumtur dhe 45% më të motivuar kur ndihmojnë dikë tjetër.

Jetoni në të tashmen

Përqendrohuni te shqisat: aroma e kafesë, dielli në fytyrë, tingujt e natyrës. Të jetosh në të tashmen ul ankthin dhe sjell qetësi.

Mendoni për njerëzit dhe përvojat për të cilat jeni mirënjohës, një praktikë e thjeshtë që rrit lumturinë. / Fast Company, Shqip.al

The post Si mund t’ju ndihmojë gëzimet e vogla të ndiheni më të lumtur çdo ditë appeared first on Revista Monitor.

Suksesi nuk është më vetëm titulli i lartë, zyra me pamje panoramike apo paga me shumë zero. Gjithnjë e më shumë gra po zgjedhin rrugën e tyre - lirinë e zgjedhjes dhe paqen në përditshmëri

Sa herë e ke dëgjuar frazën e famshme: mund t’i kesh të gjitha! Edhe karrierë mbresëlënëse, edhe shtëpi të rregulluar përsosmërisht, edhe prindërim të përkushtuar, ndërkohë që, natyrisht, dukesh e shkëlqyer, i mban lidhjet me familjen e miqtë, arsimohesh e ushtron aktivitet fizik? Me siguri shumë herë, sepse ky është narrativi që u serviret grave që nga dita kur hynë në tregun e punës.

Me të hyrë aty, supozohet se do të dominojnë, karriera vlerësohet vetëm nëse ndjek metrikat klasike të suksesit: ngjitjen në hierarkinë e kompanisë, kostumin, takat dhe titullin që tingëllon bukur, bashkë me zyrën me pamje.

Megjithatë, koncepti tradicional i suksesit nuk është i vetmi. Ambiciet nuk duhet të realizohen domosdoshmërisht përmes ngritjes në “hapësirë pune të hapur”, pagës shumë më të lartë apo makinës në garazh. Shumë gra e kanë arritur këtë pikë dhe kanë ndier nevojën të dalin nga ky rreth i mbyllur. Ndërsa ato që mbetën në korporata i kanë riformësuar ambiciet e tyre, dhe përditshmëria e tyre sot duket krejt ndryshe.

Pas gjithë këtyre ndryshimeve, çfarë është vërtet ambicia? Ekuilibër - mes punës dhe gjithçkaje tjetër

Në botën e biznesit shpesh dëgjohet shprehja “Balancë mes punës dhe jetës”. Por kjo është e gabuar, sepse nënkupton që në njërën anë të peshores është puna, ndërsa në anën tjetër jeta.

Në realitet, kjo peshore ka shumë më tepër aspekte: shëndetin fizik, shëndetin mendor, obligimet shtëpiake dhe ato ndaj fëmijëve, kohën me partnerin dhe miqtë, udhëtimet, hobet… Të gjitha duhet të jenë në ekuilibër, sepse sapo i japim përparësi punës, përfundojmë në djegie emocionale, më herët apo më vonë, transmeton Telegrafi.

Rawpixel Ltd.

Zgjedhja - karriera në formën që na përshtatet më shumë

Shkuarja përditë në zyrë është karakteristikë e tregut të punës para pandemisë. Që nga ajo kohë gjithçka ka ndryshuar. Pasi punonjësit kuptuan se mund të zgjedhin ku do të punojnë, kërkuan edhe të zgjedhin kur. Fillimisht me zë të ulët, pastaj gjithnjë e më fort, ata kërkuan që kompanitë t’i mbështesin dhe t’i inkurajojnë. Dhe shumë kompani e bënë këtë, për të mbijetuar. Të tjerat u përballën me kriza PR-i, padi dhe rënie të vlerës së aksioneve.

Kështu, edhe ata që mbetën në sistemin e bizneseve fituan përfitime të reja që ndikojnë thellë në stilin e jetesës. Ndërsa të tjerët iu kthyen formave të tjera të punës që ofrojnë liri: sipërmarrje, freelance apo hapjen e bizneseve personale.

Paqja është bërë ambicia jonë përfundimtare

Jemi të rrethuar nga sfida të mëdha të përditshme që janë jashtë kontrollit tonë. Pesë vitet e fundit, nga pandemia globale e më tej, kemi përjetuar frikë, panik, dezinformata dhe konfuzion. E duket se kaosi rreth nesh vetëm po rritet. Pikërisht për këtë arsye, dëshira për paqe në mjedisin tonë të afërt, atë që mund ta kontrollojmë - është bërë më e madhe se kurrë.

Shumë më tepër se titujt pompozë apo zyrat me mermer, duam një jetë më të qetë, më të thjeshtë dhe më të plotësuar. Kjo është diçka që e kemi plotësisht nën kontrollin tonë.

Ka shumë mënyra për të pasur një karrierë të suksesshme edhe jashtë normave tradicionale

Ngjitja në shkallët korporative është ende një ambicie legjitime dhe e admirueshme. Por është e rëndësishme të dimë se karrierë të suksesshme mund të ndërtojmë edhe jashtë atyre kornizave.

Nga pronaret e brendeve të vogla prodhuese, te edukatoret dhe trajnerët, sot ka shumë më shumë mundësi dhe shtigje të shtruara nga ato që kanë ardhur para nesh. Zgjedhja ekziston, dhe është në dorën tonë ta bëjmë me reflektim të mirë, komunitet mbështetës dhe besim në veten dhe aftësitë tona. /Telegrafi/

Një studim me 1 milion persona zbulon një përbërës kyç të lumturisë që shumica e drejtuesve e injorojnë

Një meta-analizë e vitit 2024, me mbi 1 milion pjesëmarrës nga 132 studime globale, tregon se faktori më i rëndësishëm për mirëqenien dhe angazhimin e punonjësve nuk është puna nga shtëpia, orari fleksibël apo abonimet në palestër, por besimi.

Studimi identifikon dy lloje: besimi ndërpersonal (mes kolegëve) dhe besimi institucional (tek organizata, drejtuesit dhe proceset). Të dy lidhen fort me mirëqenien sociale, psikologjike dhe deri diku fizike.

Si mund të ndërtohet besimi në punë? Nuk mund të kërkohet me urdhër, por mund të krijohet një kulturë ku ai lulëzon. Artikulli liston katër mënyra kyçe:

1. Transparenca
Punonjësit duan të dinë çfarë po ndodh në kompani, sidomos lajmet e vështira. Mungesa e informacionit është burimi më i madh i stresit për gjysmën e të anketuarve. komunikimi i hapur dhe i ndershëm krijon siguri.

2. Parashikueshmëria
Punonjësit duhet të dinë se çfarë prioritetesh ka drejtuesi dhe si vendos. “Njerëzit nuk duhet të hamendësojnë si do t’u përgjigjem,” tha një CEO i suksesshëm. Liderët e qëndrueshëm dhe të qartë ndërtojnë më shumë besim sesa ata që ndryshojnë mendje shpesh.

3. Besimi i dhënë punonjësve
Nuk mund të kërkosh besim nëse vetë punon me dyshime, për shembull, duke monitoruar tastierat. Mungesa e besimit krijon pasiguri, zemërim dhe sjellje jo bashkëpunuese. Organizatat që i besojnë njerëzve performojnë më mirë në kohë.

4. Nxitja e besimit mes kolegëve
Konkurrenca e brendshme e tepërt dëmton bashkëpunimin. Kur punonjësit i besojnë njëri-tjetrit, ata punojnë më mirë, janë më të lumtur dhe qëndrojnë më gjatë në kompani. Projekte të përbashkëta, ekipe ndër-funksionale dhe aktivitete sociale ndërtojnë lidhje të forta.

Artikulli thekson se marrëdhëniet në punë janë ndër faktorët kryesorë që përcaktojnë nëse dikush qëndron apo largohet nga një vend pune. Besimi ul lodhjen, rrit angazhimin dhe krijon një kulturë pozitive.

Lumturia në punë varet nga cilësia e marrëdhënieve dhe ambientit. Dhe pikërisht kjo është detyra e çdo drejtuesi: të krijojë një vend ku njerëzit ndihen të sigurt, të respektuar dhe të besuar. / Fast Company, Shqip.al

The post Drejtuesit mendojnë për bonuse, punonjësit duan diçka më të thjeshtë: besim appeared first on Revista Monitor.

Fokusi i Cuban është tek lloji i kompanisë ku duhet të aplikoni

Mark Cuban, sipërmarrësi me një pasuri prej 9.2 miliardë dollarësh, ka një këshillë të drejtpërdrejtë për këdo që kërkon punë: nëse keni aftësi në inteligjencën artificiale, aplikoni në kompani të vogla ose të mesme, jo në korporata të mëdha.

Cuban, 67 vjeç, tha se në një kompani të madhe aftësitë tuaja për të përdorur IA humbin në sfond, sepse departamentet e mëdha të IT-së kanë tashmë specialistë të trajnuar mirë.

Përkundrazi, bizneset e vogla zakonisht “nuk kanë atë thellësi”, mungesë burimesh, mungesë ekspertize teknike dhe mungesë fleksibiliteti për të zhvilluar projekte të reja.

Pikërisht këtu hyjnë të rinjtë me aftësi në IA.

“Kompanitë e vogla drejtohen zakonisht me frymë sipërmarrëse dhe nuk kanë mundësi të mbajnë njerëz vetëm për kërkime,” tha Cuban. “Punësimi i një të diplomuari të ri për projekte të IA është i leverdisshëm për ta dhe u jep rezultate të menjëhershme.”

Sipas Cuban, puna në një biznes të vogël apo të mesëm u jep talenteve të reja mundësi të krijojnë impakt të vërtetë dhe të ndërtojnë karrierën, njësoj si brezi i parë i punonjësve që sollën internetin në kompanitë amerikane.

“Ashtu si në ditët e para të internetit, kompanitë punësonin të rinj që e kuptonin teknologjinë dhe mund ta zbatonin menjëherë,” tha ai. “Edhe sot, bizneset e vogla duhet të konkurrojnë ndryshe.”

Edhe korporatat e mëdha po kërkojnë gjithnjë e më shumë talente të reja. Databricks, kompania e analizës së të dhënave me 8,000 të punësuar, po rekruton trefish më shumë të diplomuar se një vit më parë pikërisht për aftësitë e tyre në IA. Sipas CEO-së Ali Ghodsi, disa punonjës të rinj që krijojnë impakt të madh me IA po paguhen deri në 1 milion dollarë në vit.

Cuban ua ka bërë të qartë edhe fëmijëve të tij, Alexis, 22 vjeç; Alyssa, 19; dhe Jake, 15, që IA është çelësi i mbijetesës.

“U them fëmijëve të mi, ashtu si çdo të riu: do të ketë dy lloje kompanish, ato që janë të mira në IA dhe ato që dikur ishin në biznes.”

Ai i këshillon të mësojnë sa më shumë rreth IA, sidomos si të zbatohet në punë.

Ndërkohë, shumica e kompanive ende nuk kanë parë rezultate konkrete nga investimet në inteligjencën artificiale. Sipas një raporti të Institutit të Teknologjisë të Massachusettsit (MIT) më herët këtë vit, 95% e bizneseve nuk kanë gjeneruar ende kthim të matshëm nga investimet në IA. / Entrepreneur, Shqip.al

The post Po kërkoni punë? Mark Cuban ka një këshillë të thjeshtë për ju appeared first on Revista Monitor.