Sipas të dhënave të publikuara nga Departamenti Amerikan i Drejtësisë Jeffrey Epstein planifikonte ta shpërndante pasurinë e tij te një sërë miqsh, të afërmsh, punonjësish dhe bashkëpunëtorësh pas vdekjes së tij.

Sipas mediave ndërkombëtare, Epstein donte t’i linte partneres së tij të fundit, Karina Suljak, 42,194,100 dollarë, një unazë diamanti gati 33 karatësh, Little St. James dhe shtëpinë e tij në Nju Jork.

Të dhënat e publikuara tregojnë se Jeffrey Epstein nënshkroi testamentin e tij më 8 gusht 2019, dy ditë para se të gjendej i vdekur në qelinë e tij të burgut në Manhattan, sipas medias ndërkombëtare “ABC News”.

Tetë ditë pas vdekjes së Epstein, testamenti u nënshkrua nga avokati i tij, Darren Indyke dhe u nënshkrua gjithashtu nga kontabilisti i tij, Richard Kahn.

Por në vend që miliona të shkonin te përfituesit, pasuria e Epstein u transferua në një fond besimi dhe që atëherë është përdorur për të kompensuar viktimat dhe për të paguar taksat dhe tarifat ligjore.

Sipas shifrave të fundit, kanë mbetur 127 milionë dollarë nga shuma origjinale.

Pasuri të paluajtshme dhe para

Partneres së tij të fundit të njohur, Karina Suljak , Epstein i la 42,194,100 euro dhe planifikoi t’i jepte asaj një fermë në New Mexico, pronën e tij në Little St. James dhe pronën e tij në Great St. James.

Përveç kësaj, ai i la asaj apartamentin e tij në një nga zonat më të shtrenjta të Parisit , pranë Arc de Triomphe, si dhe pronën e tij në Palm Beach dhe rezidencën e tij në Upper East Side të Manhattanit.

Sipas Daily Mail, Suljak, që është me origjinë nga Bjellorusia, besohet se ka pasur një lidhje me Epstein për tetë deri në dhjetë vjet.
Suljak do të merrte gjithashtu diamantet e Epstein , përfshirë një unazë diamanti 33 karatësh të përshkruar me kujdes, për të cilën Epstein shkroi me shënime të shkruara me dorë në ngjyrë blu në margjina se i ishte dhënë asaj “në pritje të martesës”.

Unaza përmbante një diamant 32.73 karatësh të prerë drejtkëndëshe, të rrethuar nga diamante më të vegjël të prerë në formë bagete.

Ajo gjithashtu do të merrte “të gjitha diamantet e mia falas”, siç kishte ndërmend Epstein, duke renditur 48 prej tyre në detaje.

Ai planifikoi t’u jepte avokatit Indyk dhe kontabilistit të tij Kahn – të cilët ishin gjithashtu bashkë-ekzekutivë të testamentit të Epstein – 42,194,100 € dhe 21,097,050 €.

Ndërkohë partnerja e tij, Ghislaine Maxwell e cila po vuan një dënim me 20 vjet burg për mashtrimin, do të merrte 8,438,820 euro.

Vëllai i tij, Mark Epstein, dhe piloti i tij, Larry Wysocki, do të merrnin secili nga 8,438,820 euro. Disa nga përfituesit e tjerë janë emëruar, por quhen “ata” dhe secilit prej tyre i jepen disa milion dollarë.

Disa milion dollarë do t’u shpërndaheshin gjithashtu punonjësve të ndryshëm, përkatësisht, sipas marrëveshjes.

Ish-Ministri i Jashtëm sllovak, Miroslav Lajçak, njoftoi se, pas publikimit të komunikimeve të tij me të dënuarin për abuzim seksual, Jeffrey Epstein, jep dorëheqjen nga posti si këshilltar i kryeministrit sllovak Robert Fico, raportojnë mediat sllovake.

Lajçak tha se dënon krimet e kryera nga Epstein, duke shtuar se nëse do ta kishte ditur në të kaluarën seriozitetin dhe shkallën e plotë të veprimeve të Epstein, nuk do të kishte pasur komunikim.

“Fjalët dhe veprimet janë dy gjëra të ndryshme. Megjithatë, nga perspektiva e sotme, ne i vlerësojmë veprimet individuale ndryshe, dhe madje edhe një bisedë normalisht e parëndësishme vihet në një kontekst tjetër”, tha Lajçak.

Lidhur me komunikimin e zbuluar me Epstein, ai tha se ishte e qartë se ai ishte informal dhe i lehtë, pa ndonjë përmbajtje të vërtetë. Ajo pretendon se nuk i janë ofruar kurrë shërbime seksuale, nuk ka marrë kurrë pjesë në to, nuk ka qenë kurrë dëshmitar i tyre dhe nuk ka ditur kurrë për to.

“Jam i gatshëm ta konfirmoj këtë pretendim në çdo mënyrë. Si diplomat profesionist, nuk jam aq naiv sa të kryej veprime që mund të çojnë në diskreditimin tim”, tha Lajçak.

Një restaurim brenda njërës prej bazilikave më të vjetra në Romë ka shkaktuar një debat të nxehtë politik.

Incidenti ka të bëjë me Bazilikën e San Lorenzos në Lucina në Romë, ku, pas punimeve në njërën nga faltoret anësore, një nga engjëjt e skalitur pranë bustit të Umberto II të Savojës duket se ka marrë tipare që disa vëzhgues i kanë konsideruar të ngjashme me ato të kryeministres italiane Giorgia Meloni.

Sipas raportimeve, para punimeve, engjëlli kishte tipare të përgjithshme dhe asnjë tipar dallues. Restaurimi nuk u krye nga restauruesit e porositur zyrtarisht nga bazilika, por nga një vullnetar. Vetë Meloni komentoi incidentin në mediat sociale, duke postuar një foto të restaurimit dhe duke shkruar: “Jo, unë definitivisht nuk i ngjaj një engjëlli”.

Mbikëqyrja e Romës ka dhënë dritën jeshile për një inspektim për të verifikuar punën dhe për të konstatuar çdo parregullsi. Partia Demokratike (PD) e Italisë ndërhyri menjëherë në këtë çështje, duke implikuar drejtpërdrejt Ministrinë e Kulturës.

“Ne kërkojmë që Ministri i Kulturës, Alessandro Giuli, të kontaktojë menjëherë Mbikëqyrjen e Romës për të sqaruar raportin në la Repubblica në lidhje me restaurimin e Bazilikës së San Lorenzo në Lucina. Ajo që ka dalë në pah është e papranueshme”, deklaroi partia.

Autori i restaurimit reagoi duke thënë se: “Ngjashmëria me fytyrën e Kryeministrit Giorgia Meloni? Po e sajoni. Unë nuk shoh asnjë ngjashmëri, thjesht bëra atë që ishte aty më parë dhe kaq. Unë isha ai që bëra restaurimin dhe puna përfundoi disa muaj më parë.

Megjithatë, ajo që shihni ishte aty 25 vjet më parë sepse unë restaurova një vepër të 25 viteve më parë. A e dini se çfarë do të thotë restaurim? Do të thotë të ribësh atë që ishte aty më parë, pra 25 vjet më parë, ajo që shihni sot ishte aty“, u shpreh ai.

Katër persona u arrestuan nga Policia e Greqisë një ditë më parë, në afërsi të Kampusit Universitar në Zografou të Athinës.

Siç doli nga hetimi i oficerëve të Nëndrejtorit të Hetimit dhe Ndjekjes Penale të Krimit në Athinë, të arrestuarit janë anëtarë të një organizate që trafikonte drogë brenda Kampusit Universitar.

Të arrestuarit janë 2 shqiptarë dhe 2 grekë, kurse aktiviteti kryhej brenda territorit. Organizata drejtohej nga një 27-vjeçar shqiptar.

Nga hetimet ka rezultuar se një dron ka tradhtuar grupin kriminal, ndërsa u sekuestruan të paktën 6 kg hashash dhe mijëra euro cash.

Siç u vërtetua pas një hetimi policor disamujor, gjatë të cilit u përdorën një mori mjetesh teknike si dronë dhe mikrokamera, të pandehurit, të paktën që nga shtatori 2025, formuan një organizatë kriminale me role të dallueshme dhe veprim të vazhdueshëm, me qëllim trafikimin e kanabisit të papërpunuar brenda Kampusit Zografou.

Një pikë kyçe e aktivitetit të organizatës është ngritja e një pike “shitjeje” droge pranë konvikteve studentore të Kampusit të Universitetit Zografou dhe brenda një parku me pemë në mënyrë që t’ua vështirësonte Autoriteteve zbulimin e aktiviteteve të tyre.

“Udhëheqësi i organizatës ishte i huaji 27-vjeçar, i cili në intervale të rregullta gjatë ditës vizitonte pikën ku organizata trafikonte drogë, duke mbikëqyrur procesin e blerjes dhe shitjes, ndërsa kryente edhe kontrolle në stokun e drogës për shitje”, informon “Protothema”.

Në të njëjtën kohë, ai merrte fitimet nga droga e trafikuar ndërsa furnizonte 49-vjeçarin me drogën që trafikohej. “Zouglas” informon se dy shqiptarë dhe dy grekë janë të ndaluarit.

Shtetasi grek 49-vjeçar kishte rolin ekskluziv të “shitësit” të drogës. Çdo ditë, ai qëndronte pothuajse gjithë ditën në pikën e trafikimit të drogës të caktuar nga organizata, ndërsa ua dorëzonte shumat e parave që kishte marrë nga droga e trafikuar anëtarëve të tjerë të organizatës. Furnizimi bëhej nga drejtuesi shqiptar.

Për të verifikuar veprimet e tyre, një oficer policie nga Nëndrejtoria e Hetimit dhe Ndjekjes Penale të Krimit në Athinë, duke u paraqitur si klient, shkoi në pikën e shitjes së drogës ku “shitësi” 49-vjeçar iu afrua dhe i ofroi një sasi të vogël kanabisi të papërpunuar në këmbim të shumës prej 10 eurosh.

Nga kontrollet në shtëpitë e katër të arrestuarve, u gjetën dhe u konfiskuan gjithsej gjashtë kilogramë e 26,6 kilogramë kanabis të papërpunuar, 24,5 gramë kokainë, shuma prej 24,595- eurosh, tetë telefona celularë, dy laptopë dhe një motoçikletë me dy rrota si mjet për lehtësimin e veprimit kriminal.

Nga Nju Jorku, Marko Caka

Pas publikimit të artikullit tim të fundit në gazetën “Tema” mbi ngjarjet e rënda në SHBA dhe vrasjen e dy protestuesve amerikanë nga agjentë federalë të ICE, u përballa në faqen time në Facebook me një fenomen që, për çudi, nuk e kisha hasur më parë në këtë formë, as në 30 vite karrierë gazetarie.

“”
Mes komenteve u shfaq një profil me emrin Roz Marku. Përtej një identiteti virtual që shfaqej si “verior” dhe disa lidhjeve të deklaruara me kandidaturën e një shqiptari republikan në SHBA, asgjë tjetër nuk e lidhte realisht me Shqipërinë. Profili ishte pa foto personale, por i stolisur me imazhin e presidentit aktual amerikan, një adhurim që do t’ia kishte zili edhe Trump Jr. Nuk shkruante kurrë në shqip, gjë që lë të kuptohet se nuk e zotëron mirë gjuhën, por përgjigjet e mia të gjata dhe shpjeguese i kuptonte për mrekulli. Një paradoks tipik i arrogancës digjitale, që nuk flet gjuhën, por pretendon monopolin e së vërtetës.

Që në fillim, gjuha e tij ishte sulmuese, përjashtuese dhe fyese. Me këtë, fatkeqësisht, jemi mësuar në rrjetet sociale dhe nuk ka asnjë arsye të zbresim në batakun e injorancës. Ajo që më befasoi ishte akuza që e dëgjoja për herë të parë në jetën time, “komunist i vogël”. Si arriti në këtë përfundim Roz Marku i etiketimeve të shpejta, nuk u bë kurrë e qartë, pasi në artikullin tim nuk kishte asnjë tezë ideologjike, por vetëm fakte dhe dëshmi mbi vrasjen e dy protestuesve amerikanë nga agjentë federalë të ICE. Gjithmonë në mendjet e sëmura, kur mungon argumenti, shpiket armiku.

Më vjen keq që komunizmi ka lënë pasoja të rënda te shumë njerëz. Unë pata fatin që ky sistem monstruoz të mos më përfshinte drejtpërdrejt, për shkak të moshës së re. Por im atë nuk i shpëtoi dot kësaj makinerie represive, nga kuadër me shkollë të lartë u degradua në kooperativist bujqësie, për shkak të një dajë të tij të vrarë nga njësitet e krijuara për përndjekjen e antikomunistëve. Pikërisht për këtë arsye jam betuar që kurrë të mos i shërbej jo vetëm asaj mostre, por asnjë pjelle ideologjike që mbart të njëjtën logjikë shtypjeje.

Në vitet e mia të punës si gazetar në Greqi, nëse Roz Marku jetoi, siç pretendon ai, me dhimbjen e pasojave të një sistemi, unë jetova me dhimbjet reale të emigrantëve shqiptarë, me dhunën, torturat, diskriminimin dhe poshtërimin e tyre, të dokumentuara me fakte dhe dëshmi në faqet e gazetave shqiptare. Kjo është diferenca mes përvojës reale dhe retorikës boshe.

Nga gjithë ajo që shkruante në një anglishte të varfër, një gjë u bë e qartë se Roz Marku është një trumpist i bindur. Kjo është e drejta e tij dhe nuk vihet në diskutim. Çdokush ka të drejtë të besojë te lideri i vet politik, madje edhe ta shndërrojë atë në figurë shpirtërore. Po të ishte për këtë arsyeja, unë nuk do të kisha shkruar asnjë rresht.

Ajo që binte në sy ishte sjellja kërcënuese, gjuha përjashtuese dhe bindja se kush nuk mendon si ai duhet etiketuar, diskredituar dhe dëbuar simbolikisht. Në thelb, ajo që shfaqej ishte një mendësi autoritare, me tipare fashiste, e maskuar pas termit të rehatshëm “antikomunist”. Të deklarohesh antikomunist është gjëja më e lehtë në botë, sepse është përgjigjja standarde që jep çdo i huaj në një intervistë emigracioni në SHBA. Pyetja e vërtetë është pse kjo kërkesë morale vlen vetëm për komunizmin dhe jo edhe për dy ideologjitë e tjera monstruoze që ka njohur njerëzimi, për fashizmin dhe nazizmin.

Shkrimi im kishte për qëllim të hapte debat, jo të prodhonte linçim. Reagimi i këtij komentuesi, i vetëshpallur si mbrojtës i së vërtetës absolute, e ktheu diskutimin në një përplasje të dhunshme verbale dhe ideologjike. Ishte një shembull tipik se si diskursi publik rrëshqet nga argumenti te fyerja dhe nga mendimi ndryshe te urrejtja e organizuar.

Në vend të kundërargumenteve, u përdorën etiketime ideologjike, akuza kolektive dhe sulme personale. M’u atribuuan bindje, prejardhje dhe histori familjare që nuk i njeh dhe që nuk kanë asnjë lidhje me realitetin. U përfshi feja, u manipulua historia dhe u hodh baltë mbi familje, krahina dhe komunitete të tëra. Kjo nuk është kritikë, por është përpjekje për delegjitimim. Kur mungojnë faktet, shpiket faji. Kur mungon arsyeja, ngrihet zëri.

Ky model reagimi nuk është i ri. Ai bart tiparet e mendësive totalitare që pretendojnë se zotërojnë të vërtetën absolute dhe e shohin mendimin ndryshe si kërcënim. Në këtë logjikë, fjala e lirë tolerohet vetëm kur përputhet me bindjet e tyre, ose përndryshe kërkohet heshtja, përjashtimi ose poshtërimi publik.

Madje Roz Marku arriti deri aty sa të tentonte të më intimidonte, duke më kërcënuar me dëbim nga Amerika e lirive dhe duke sharë vendin e origjinës sime, ndërkohë që tek ai nuk vihej re asnjë ndjesi përgjegjësie apo empatie. Se ku e gjen këtë forcë të brutalitetit, duke menduar të njëjtën gjuhë që përdornin diktaturat, ku ushtarët besnikë të partisë kryqëzonin qytetarët dhe i dërgonin në internime, deri në qelitë e ftohta të minierave të Spaçit.

Në mënyrë të papranueshme, në këtë debat ai përfshiu edhe fenë. Ajo që për miliona njerëz është burim paqeje dhe morali u përdor si mjet përçarjeje. Madje edhe emri im, për shkak të konotacionit fetar, u devijua sipas logjikës së vjetër totalitare. Vetëm me demokracinë ai mori sërish emrin e babait të gjyshes sime të persekutuar, pra emrin e babait të dajës së vrarë. Por historia, sipas Roz-it, u deformua për të ndërtuar narrativa faji kolektiv, një qasje e rrezikshme dhe thellësisht e padrejtë ndaj atyre që kanë vuajtur realisht nga regjimet dhe ekstremizmat e së shkuarës.

Debati publik kërkon përgjegjësi. Kritika është e shëndetshme, por fyerja nuk është. Kundërshtimi është i domosdoshëm, por dehumanizimi jo. Një shoqëri demokratike matet nga aftësia për të përballuar mendime të kundërta pa rrëshqitur në gjuhë urrejtjeje.

Komuniteti që kam ndërtuar ndër vite në rrjetet sociale, për gati dy dekada, është ngritur mbi respektin, dialogun dhe dinjitetin. Ai nuk është hapësirë për linçime, shpifje apo projeksione të frustrimeve personale. Heshtja, kur fjala shndërrohet në helm, është shpesh forma më e lartë e përgjigjes. Jo çdo provokim meriton podium.

Ky shkrim i imi nuk është thirrje për censurë, por për reflektim. Fjala e lirë është themel i shoqërisë sonë, por ajo vjen gjithmonë me përgjegjësi. Pa të, debati shndërrohet në zhurmë dhe liria në kaos.

Një shqiptar është arrestuar nga patrullat policore në Itali teksa bënte tregti kokaine në zona të frekuentuara dhe kryesisht në qendrat tregtare.

Objektiv i aksionit të fundit ka qenë qendra tregtare “LE BEFANE”, në Rimini, ku i dyshuari shkonte shpesh me makinën e tij.

Mjeti u gjet pas kontrolleve në parkingun e një dyqani në atë zonë, me një të ri në bord, i cili, pasi doli, iu drejtua një makine tjetër, ku i dha shoferit një dozë narkotike të tipit kokainë.

Blerësi, një shtetas italian, u ndalua nga oficerët e policisë dhe konfirmoi se e kishte blerë dozën nga shqiptari, duke raportuar se e njëjta gjë kishte ndodhur çdo javë për afërsisht dy vjet.

Pas një kontrolli fizik dhe në banesën e shqiptarit, u gjetën 13 doza kokainë me peshë 10 gramë dhe një shumë e konsiderueshme ne valutë, 4,600 euro cash, që u sekuestruan si prova.

I dyshuari u procedua me gjykim të shkurtuar pasi pranoi fajësinë dhe u dënua në kohë rekord me 8 muaj burgim nga gjykata, që iu kthye me kusht, si dhe një gjobë prej 2000 eurosh dhe një konfiskim prej 4000 eurosh.

Policia e Durrësit ka shpallur në kërkim një 36-vjeçar i cili dyshohet se ka kanosur 2 persona për motive të dobëta.

Sipas njoftimit të policisë, gjatë kontrollit të banesës së shtetasit L.I, shërbimet e Policisë gjetën dhe sekuestruan në cilësinë e provës materiale municion luftarak, një mjet prerës (thikë) dhe dy radio policie.

Po punohet për kapjen e shtetasit L. I, si dhe për sqarimin e rrethanave dhe dokumentimin e plotë ligjor të rastit.

Materialet procedurale iu referuan Prokurorisë së Durrësit për veprime të mëtejshme.

Pjesë të Ukrainës dhe Moldavisë, përfshirë kryeqytetet e të dy vendeve fqinje, u përballën me ndërprerje të energjisë elektrike të shtunën, si pasojë e një defekti në linjat e tensionit të lartë, njoftuan zyrtarët.

Rrjeti energjetik i Ukrainës është dëmtuar rëndë nga sulmet ajrore ruse dhe furnizimi me energji ka qenë i kufizuar javët e fundit.

Rrjeti energjetik po përballet me presion të shtuar për shkak të rikthimit të motit të ftohtë këtë fundjavë. Rusia ka rënë dakord të ndalojë sulmet ndaj infrastrukturës energjetike deri më 1 shkurt, me kërkesë të presidentit amerikan Donald Trump, ndërsa Kievi ka deklaruar se do ta respektojë këtë marrëveshje. Palët nuk kanë raportuar sulme të mëdha gjatë kësaj periudhe.

Të paktën pesë rajone në Ukrainë dhe disa zona të Moldavisë u prekën nga ndërprerjet e energjisë, përfshirë Kievin dhe Kishinaun, pas defektit të regjistruar në orën 10:42 sipas kohës lokale në Kiev.

Metroja në Kiev pezulloi funksionimin, ndërsa furnizimi me ujë në qytet u ndërpre.

Zyrtarët në të dy vendet thanë se energjia elektrike filloi të rikthehej pjesërisht në orët e pasdites, pas përpjekjeve të shpejta për stabilizimin e rrjeteve të ndërlidhura.

Prokuroria e Durrësit ka nisur procedimin penal për një 44-vjeçar i cili në bashkëpunim me 2 persona ka dhunuar me grushta një çift dhe i ka dëmtuar automjetin.

Sipas njoftimit të policisë, shtetasi me inicialet A. Z., 44 vjeç, banues në lagjen nr. 14, Nishtulla, Durrës së bashku me shtetasit S. Z., 46 vjeç, dhe V. R., 37 vjeç, të dy banues në lagjen nr. 14, Nishtulla, Durrës, në datën 30 janar, rreth orës 17:30, në lagjen nr. 14, Nishtulla, pas një konflikti të çastit për motive të dobëta, këta shtetas, në bashkëpunim me njëri-tjetrin, kanë goditur me grushte shtetasit F. M., 55 vjeç, dhe L. M., 55 vjeçe, si dhe kanë dëmtuar automjetin tip “Ford Focus”, duke thyer xhamat e derës së shoferit dhe pasagjerit, në pronësi të shtetasit L. M., 47 vjeç.

Specialistët për Hetimin e Krimeve të Komisariatit të Policisë Durrës referuan materialet në Prokurorinë pranë Gjykatës së Shkallës së Parë të Juridiksionit të Përgjithshëm Durrës, për veprat penale “Plagosje e lehtë me dashje” dhe “Shkatërrimi i pronës”, të kryera në bashkëpunim, në ngarkim të shtetasit A. Z., 44 vjeç, banues në lagjen nr. 14, Nishtulla, Durrës.

Gjithashtu, u shpallën në kërkim shtetasit S. Z., 46 vjeç, dhe V. R., 37 vjeç, të dy banues në lagjen nr. 14, Nishtulla, Durrës.

Nga hetimet ka rezultuar se më datë 30.01.2026, rreth orës 17:30, në lagjen nr. 14, Nishtulla, pas një konflikti të çastit për motive të dobëta, këta shtetas, në bashkëpunim me njëri-tjetrin, kanë goditur me grushte shtetasit F. M., 55 vjeç, dhe L. M., 55 vjeçe, si dhe kanë dëmtuar automjetin tip “Ford Focus”, duke thyer xhamat e derës së shoferit dhe pasagjerit, në pronësi të shtetasit L. M., 47 vjeç.

Nga ana e Policisë është bërë shpallja në kërkim e shtetasve S. Z. dhe V. R., dhe vijon puna për kapjen e tyre.

Ka ndërruar jetë në moshën 82-vjeç, aktori i njohur Fitim Makashi, babai i këngëtarit Redon Makashi.

Fitim Makashi lindi më 10 prill 1944 në Gjirokastër. Në vitin 1963 nis studimet në Institutin e Lartë të Arteve në Tiranë për aktor dhe ka mbaruar në 1967. Për një kohë të gjatë punon si pedagog në ILA dhe në të njëjtën kohë pati një angazhim të herë pas herëshme në Teatrin Popullor (sot TK); Zyrtarisht do të jetë viti 1978 kur do të emërohet aktor në këtë Teatër, vendi ku vazhdoj karrierën artistike si aktor për rreth 12 vjet, saktësisht deri nga mesi i viteve 90-të.

Gjatë kësaj kohe realizon një sërë rolesh që lanë gjurmë në skenën e teatrit, nga ku mund të kujtojmë rolin e Pedagogut në “Pas provimit të dytë” , Drejtori i fermës në “Ata që duhen”, roli i Benit tek “Vdekja e një komisioneri”, Bedriu tek “Dritat e skenës”, Telhai tek “Besa”, Filipoviç` tek shfaqja “Inspektori” që mbahet edhe si roli i fundit i tij në Teatër.

Fillimet në film i ka që në vitin 1967 me një rol episodik të një marinari në filmin “Dueli i heshtur”, duke vazhduar me filmat e tjerë si “Prita” (1968) “Njësiti gueril” (1969) “Ndërgjegja” (1972) “Rugicat që kërkonin diell” (1975) “Në fillim të verës” (1975) “Ilegalët” (1976) “Nga mesi i errësirës” (1978) “Intendenti” (1980) “Gjurmë në kaltërsi” (1981) “Tre njerëz me guna” (1985) “Shpella e piratëve” (1991) “Vdekja e kalit” (1992).

Nga Berati në Francë, dhe më pas në Kinë. Silvester Bejko e ndërtoi këtë rrugë hap pas hapi — me zgjedhje konkrete, me punë të vazhdueshme dhe me përshtatje ndaj një realiteti krejt tjetër.

Një histori shqiptari, shumë larg shtëpisë, që ia vlen të dëgjohet.

Kristjan Asllani është prezantuar te Besiktas me fraza motivuese.

Duke folur italisht, mesfushori i Kombëtares lidhi faktin se ai është shqiptar me simbolin e këtij klubi, që është shqiponja.

“Kam lindur shqiponjë dhe është në gjakun tim. Një shqiponjë nuk tërhiqet kurrë mbrapa dhe unë do e tregoj. I lindur për të fluturuar dhe i krijuar për të luftuar. Asnjë frikë, asnjë justifikim. Vetëm zemër. Përqendrim maksimal. I lindur shqiponjë, gjithmonë shqiponjë”, janë fjalët e Asllanit në videon e publikuar nga Beshiktashi.

Policia e Dibrës ka dhënë detaje nga vdekja e një 58-vjeçari ditën e sotme në Bulqizë.

Sipas policisë, dyshohet se 58-vjeçari mund të ketë rrëshqitur nga një lartësi dhe, për pasojë, ka humbur jetën.

Njoftimi i policisë

Më datë 31.01.2026, në një zonë minerare në Bulqizë, është gjetur pa shenja jete shtetasi B. K., 58 vjeç, i cili punonte rojë private te një subjekt minerar.

Nga hetimet paraprake të kryera dyshohet se 58-vjeçari mund të ketë rrëshqitur nga një lartësi dhe, për pasojë, ka humbur jetën.

Grupi hetimor, nën drejtimin e Prokurorisë, po punon për zbardhjen e rrethanave të kësaj ngjarjeje.

Pavarësisht pezullimit të përkohshëm të vizave të emigracionit për Shqipërinë dhe 74 vende të tjera, aplikantët shqiptarë me takime të konfirmuara në konsullatën amerikane duhet të paraqiten patjetër dhe të dorëzojnë të gjithë dokumentacionin e kërkuar.

Këshilla vjen nga nga New Jersey, Lorenc Mansaku, i cili thekson se pamundësia e konsullit për të marrë një vendim përfundimtar nuk duhet të jetë arsye për mungesë.

Në podcastin Ilva Tare Talks, Mansaku u bëri thirrje shqiptarëve ne proces emigracioni të shmangin panikun, duke e cilësuar situatën si një ngërç të përkohshëm që pritet të zgjidhet brenda disa muajve. Ai paralajmëroi gjithashtu për keqkuptimet mbi qëndrimin në SHBA me vizë turistike, duke sqaruar se nuk është e vërtetë se lejohet automatikisht qëndrimi 6-mujor.

Tregu i sigurimeve gjatë vitit 2025 pati një zgjerim të ndjeshëm me 10% krahasuar me vitin 2024, që ishte 7%, sipas të dhënave më të fundit të Autoritetit të Mbikëqyrjes Financiare. Referuar shifrave zyrtare, primet e shkruara bruto arritën në vlerën e 27.1 miliardë lekëve, ndërsa primi i sigurimit për frymë u rrit për të pestin vit radhazi, duke shkuar në rreth 119 euro ose 11.8% më shumë krahasuar me vitin 2024.

Tregu i sigurimeve vazhdon të dominohet nga produktet e tregut të Jo-Jetës, që lidhen kryesisht me sigurimet e detyrueshme motorike, të cilat zënë 91% të primeve totale të tregut. Ndërsa, sipas AMF, sigurimet e Jetës kishin 8.99% të vëllimit të përgjithshëm të primeve për vitin 2025.

Sa i përket ndarjes së tregut sipas llojit të sigurimit, i detyrueshëm dhe vullnetar, primet e shkruara bruto të sigurimit vullnetar zënë 37.62%, ndërsa primet e shkruara bruto të sigurimit të detyrueshëm zënë 62.38% të totalit të tregut për vitin e kaluar.

Sa i përket portofolit të sigurimit nga Zjarri dhe Forcat e Natyrës, që lidhen me përmbytjet, gjatë vitit 2025 pati një rritje prej 10.25% të vëllimit të primeve të shkruara bruto të këtij portofoli dhe një rritje me 8.85% të numrit të kontratave të sigurimit, krahasuar me vitin 2024.

Ky është çifti i bashkëjetuesve Elvis Ramca dhe Veriana Ziu, të arrestuar për mashtrimin me blerje fiktive të apartamenteve, duke u shtirur si agjentë imobiliarë.

Elvis Ramca dhe Veriana Ziu iu merrnin shuma të mëdha parash qytetarëve duke i mashtruar se do t’iu blinin apartamente dhe më pas falsifikonin mandate banke, për t’i bindur për depozitimin.

Mandatet e falsifikuara, 2 shtetasit ua paraqitnin edhe shoqërive në fushën e ndërtimit, për t’i mashtruar që të lidhnin kontrata për shitblerje apartamentesh.

Deri më tani janë 2 raste të dokumentuara pas denoncimeve, me 2 apartamente me vlerë rreth 150 mijë euro secili. Hetuesit dyshojnë që të mashtruar të jenë edhe të tjerë, për të cilët po punohet për zbardhjen e tyre.

Njoftimi i policisë:

Tiranë/Finalizohet operacioni i koduar “Agjentët e rremë”.

Iu merrnin shuma të mëdhaja parash, qytetarëve, duke i mashtruar se do t’iu blinin apartamente, dhe më pas falsifikonin mandate banke, për t’i bindur për depozitimin, arrestohen 2 shtetas (bashkëjetues).

Mandatet e falsifikuara, 2 shtetasit ua paraqitnin edhe shoqërive në fushën e ndërtimit, për t’i mashtruar që të lidhnin kontrata për shitblerje apartamentesh.

Si rezultat i veprimeve të thelluara hetimore, të kryera pas kallëzimeve të disa qytetarëve se iu kishin dhënë shuma parash, 2 shtetasve, të cilët i kishin mashtruar dhe nuk kishin blerë apartamentet e kërkuara në këmbim, specialistët për Hetimin e Krimeve Ekonomike dhe Financiare, në bashkëpunim me shërbimet e Sektorit të Forcës së Posaçme Operacionale dhe me shërbimet e Sektorit të Forces së Posaçme “Shqiponja”, finalizuan operacionin e koduar “Agjentët e rremë”.

Gjatë operacionit u kapën dhe u vunë në pranga shtetasit E. R., 39 vjeç dhe V. Z., 34 vjeçe, bashkëjetues.

Nga hetimet e kryera dyshohet se 2 shtetasit iu kanë marrë shuma të konsiderueshme parash, qytetarëve, duke iu premtuar se do t’iu blinin apartamente.
Pasi përvetësonin paratë, 2 shtetasit falsifikonin mandate banke, për të mashtruar qytetarët se paratë ishin depozituar.
Më pas, dokumentet false i paraqitnin dhe te përfaqësues të shoqërive në fushën ndërtimit, me qëllim lidhjen e kontratave fiktive, për shitblerje apartamentesh.

Materialet procedurale iu referuan Prokurorisë së Tiranës, për veprime të mëtejshme.

Komisioni i mbrojtjes pranë Këshillit të Lartë të Prokurorisë ka miratuar kërkesën e kreut të SPAK, Klodian Braho, për të shtuar mbrojtjen ndaj prokurorit Altin Dumani dhe disa prokurorëve të posaçëm, mes të cilëve dhe Dritan Prençi, prokurori i cili po heton zv kryeministren Belinda Balluku.

Kërkesa vjen pas presionit në rritje ndaj Dumanit lidhur me hetime të shumta që mbajnë firmën e tij si ish krye prokuror i SPAK.

Përveç Dumanit, është miratuar nga i njëjti komision edhe mbrojtje për disa prokurorë të tjerë te strukturës së posaçme, mes të cilëve edhe për Dritan Prençin, i cili po heton zv kryeministren Belinda Balluku dhe kërkoi caktimin e dy masave të sigurisë “pezullim nga detyra” dhe “ndalim i daljes jashtë territorit të vendit”.

Nga Roland Lami

Nismat për bashkim politik në të djathtën shqiptare kanë vite që eksperimentohen pa sukses. Ato shfaqen shpesh si premtime për ndryshime thelbësore, por në praktikë përfundojnë në ndryshime thjesht formale, për të mos thënë se në jo pak raste kanë sjellë përkeqësime të mëtejshme të situatës.

Bashkimi mekanik i subjekteve që ngjajnë mes tyre, në dekadën e fundit në të djathtën, ka treguar se nuk arrin të prodhojë reformim real, por vetëm qetësi të përkohshme dhe iluzion stabiliteti. Është ajo që Giovanni Sartori do ta quante pluralizëm formal pa konkurrencë reale: shumë formë, pak përmbajtje.

Paradoksi bëhet edhe më i dukshëm kur teknokratë marrin nismën për të legjitimuar bashkime mes partive të djathta që prej vitesh u kanë mbyllur derën pikërisht teknokratëve dhe mendimit kritik. Në këto kushte, teknokrati nuk është aktor ndryshimi, por figurë dekorative, e cila shërben më së shumti për t’i dhënë bashkimit imazhin e ndryshimit, ndërsa vendimmarrja dhe lidershipi mbeten në të njëjtat duar.

Eksperiencat e mëparshme të PD-së kanë treguar se këto bashkime, pa ndryshim thelbësor, kanë një funksion të qartë politik, ushqejnë jetëgjatësinë e lidershipit dhe justifikojnë ruajtjen e status quo-së përballë zërave apo lëvizjeve kritike, nën justifikimin e unitetit. Në emër të bashkimit, mbyllen debatet e brendshme, zbehen kritikat dhe çdo zë ndryshe etiketohet si përçarës dhe i panevojshëm në kushte bashkimi. Robert Michels do ta interpretonte këtë situatë përmes logjikës se organizatave që mbrojnë më parë veten sesa misionin për të cilin pretendojnë se ekzistojnë.

Njëkohësisht, këto iniciativa hapin hapësira të reja protagonizmi. Bashkimi krijon tavolina, role, koordinime dhe hierarki të reja, ku aktorë të ndryshëm përpiqen të sigurojnë pozicionin e tyre politik. Kështu, energjia që duhej të kanalizohej drejt reformës shpenzohet për ripozicionim. Bashkimi kthehet në proces ndarjeje vendesh dhe rolesh, jo në ndërtim vizioni.

Kështu që edhe kjo iniciativë, si ka nisur dhe si po prezantohet, ka shumë gjasa të renditet përkrah nismave të dështuara të së shkuarës. Problemi kryesor i së djathtës nuk është mungesa e bashkimit, por mungesa e transformimit. Pa ndryshim real të mënyrës së vendimmarrjes, pa hapje ndaj kritikës dhe pa ndryshuar lidershipet ekzistues, bashkimi mbetet një skenografi politike që shërben më shumë për të ruajtur status quo-në sesa për ta ndryshuar atë. Çdo fasadë, sado bukur dhe “seksi” të prezantohet në publik, ka një funksion të vetëm, të fshehë atë që nuk po ndryshon.

Agresiviteti i gripit të këtij sezoni ka rritur urgjencat dhe shtrimet në spitale. Fundi i janarit ka shënuar pikun e qarkullimit të gripit, por dhe infektimeve në popullatë. Mbi 100 raste në ditë i drejtohen shërbimit infektiv në QSUT me komplikacione të shkaktuara kryesisht nga AH3N2i dhe nën tipe të tjera në qarkullim.

Mjekët thonë se 40% e të prekurve që i drejtojnë urgjencës së infektivit janë raste për shtrim për shkak të bronkopneumonive dhe komplikacioneve të tjera.

“Bronkopneumonitë që në këto momente janë shqetësimi ynë kryesor. Janë pacientë që absolutisht kërkojnë një kujdes të veçantë. Janë pacientë që shpeshherë kërkojnë hospitalizim pavarësisht grupmoshave të tyre. Nga grupmoshat e reja deri te grupmoshat e treta dhe që duan një sikurse e thashë kujdes të veçantë duke tentuar që të paraprijnë komplikacionet”, thotë Migena Qato, mjeke infeksioniste.

“Ka subjekte që paraqiten më shumë se një herë pranë urgjencës duke tentuar fillimisht të marrin mjekim ambulator dhe pastaj rikthehen sepse shohim që nuk ka pasur rezultatin që kemi dashur neve të kenë. Të paktën një 30 40% e tyre janë raste të cilat tërheqin që në momentin e parë vëmendjen për hospitalizim”.

Mjekët thonë se rastet që i drejtohen shërbimit infektiv janë nga të gjitha grupmoshat. Ndërsa nevojë për shtrim kanë të sëmurët kronikë dhe të moshuarit, për shkak të mbivendosjes së sëmundjeve dhe problematikave që ka shkaktuar gripi. Në urgjencën e pediatrisë, fluksi i vizitave në këtë periudhë piku të qarkullimit të gripit është edhe më i lartë.

Mjekët tregojnë se jo gjithmonë bëhet fjalë për raste urgjente, pasi edhe për një temperaturë të lartë që zgjat për disa ditë, prindërit i drejtohen spitalit dhe jo qendrave shëndetësore. Vajtet në spital, thonë pediatrit, pa rekomandimin e mjekut të familjes, jo vetëm ngarkojnë sistemin shëndetësor, por bëhen shkak që fëmijët të marrin edhe viroza të tjera.

Krahas gripit, tek fëmijët qarkullon edhe virusi respirator sincicial, si dhe viroza të tjera, ndërsa janë rikthyer rastet me fruth për shkak të uljes së vaksinimit, veçanërisht në Tiranë.

Edhe muaji shkurt pritet të nisë me rritje të kurbës së infektimeve nga gripi dhe virozat e tjera, ndaj mjekët bëjnë thirrje për kujdes, veçanërisht për fëmijët dhe të moshuarit.

Një plan për ndërtimin e një “Harku të Pavarësisë” të përhershëm pranë Urës Memoriale, midis Memorialit të Linkolnit dhe Varrezave Kombëtare të Arlingtonit, po shqetëson arkitektë dhe historianë për shkak të ndikimit në peizazhin monumental të kryeqytetit amerikan.

Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, po shqyrton mundësinë e ndërtimit të një harku triumfi të përhershëm rreth 75 metra të lartë, në kuadër të shënimit të 250-vjetorit të Pavarësisë së Shteteve të Bashkuara.

Monumenti, i quajtur “Harku i Pavarësisë”, parashikohet të vendoset në Memorial Circle, një rrethrrotullim pranë Urës Memoriale, midis Memorialit të Linkolnit dhe Varrezave Kombëtare të Arlingtonit.

Madhësia e monumentit ka ndezur menjëherë debate. Me gati dy herë e gjysmë lartësinë e Shtëpisë së Bardhë dhe dukshëm më i lartë se Memoriali i Linkolnit, harku pritet të dominojë boshtin monumental të zonës. Sipas ekspertëve, kjo do të prishte ekuilibrin vizual, duke kufizuar pamjet drejt Arlington House dhe lumit Potomac.

Trump e ka krahasuar publikisht projektin me Harkun e Triumfit në Paris, duke deklaruar se versioni amerikan do ta “tejkalonte shumë”. Për krahasim, Harku i Triumfit është 49.5 metra i lartë, çka do ta bënte strukturën e propozuar në Uashington një nga harqet triumfale më të mëdha në botë.

Qarqet arkitekturore dhe historike, që fillimisht e mirëpritën idenë e një monumenti simbolik për përvjetorin e pavarësisë, tashmë po shprehin rezerva serioze për shkallën dhe vendndodhjen. Sipas Washington Post, kritiku i artit Catesby Lee, i cili më herët kishte sugjeruar një hark më të vogël dhe të përkohshëm, rreth 20 metra i lartë, thekson se një strukturë kaq e madhe dhe e përhershme “nuk i përket” këtij vendi. Ai ka përmendur gjithashtu arkitektin Nicholas Leo Charbonneau, i cili raportohet se po bashkëpunon me Shtëpinë e Bardhë për projektin.

Një tjetër shqetësim lidhet me vendosjen e monumentit në një nyje trafiku të ngarkuar, çka do të ndryshonte karakterin “serioz dhe përkujtimor” të korridorit që historikisht lidh simbolikisht Veriun dhe Jugun pas Luftës Civile. Po ashtu, qasja për këmbësorët do të ishte e vështirë për shkak të trafikut të dendur rreth Memorial Circle.

Vëmendje e veçantë i kushtohet edhe pamjes nga Varrezat Kombëtare të Arlingtonit drejt Uashingtonit. Sipas ekspertëve, kjo panoramë është pjesë thelbësore e përvojës së vizitorëve dhe një hark i përmasave të tilla do ta riformësonte ndjeshëm.

Në aspektin politik, projekti shoqërohet me lëvizje që mund të lehtësojnë miratimin e tij. Trump emëroi së fundmi biznesmenin Rodney Mims Cook Jr. në Komisionin e Arteve të Bukura, organi federal që shqyrton projektet e monumenteve të reja në kryeqytet. Presidenti ka publikuar gjithashtu në rrjetet sociale imazhe të varianteve të mundshme të harkut, përfshirë versione me detaje ari.

Sa i përket financimit, është hedhur ideja që ndërtimi të mbulohet nga donacione private të mbetura nga një tjetër projekt i Shtëpisë së Bardhë, salla e banketeve, me një kosto të vlerësuar rreth 400 milionë dollarë. Megjithatë, çdo monument i ri në Uashington kërkon miratim nga disa komitete dhe, në raste të caktuara, edhe pëlqimin e Kongresit.