Nga Gazeta ‘Si’- Përveçse sulm ndaj drejtësisë, opozita e sheh qëndrimin e kryeministrit Edi Rama për pezullimin e Belinda Ballukut edhe si dëmtim të procesit të integrimit.
“Ky qëndrim do të provokojë zhbërjën e plotë të procesit të integrimit me Shqipërinë. Asnjë votë nuk do të ketë”, tha Berisha.
Me urgjencë reagoi edhe kreu i grupit parlamentar demokrat Gazment Bardhi, i cili thotë se Rama kërkon të ndryshojë Kodin e Procedurës Penale sepse sipas tij drejtësia po prek pushtetin e tij.
Deklaratat e kryeministrit se tashmë nuk ka nxitim për arrestimin e ish-numrit dy të qeverisë, i quajti manovër politike.
“Kur një Kryeministër ndryshon ligjin ndërkohë që po hetohet bashkëpunëtorja e tij më e afërt, ai nuk po mbron ndonjë parim kushtetues apo ligjor. Po mbron pushtetin e vet të korruptuar. Rregullat nuk ndryshohen në mes të hetimit për të shpëtuar veten. Ligji është i qartë. Nuk ndryshohet sepse prek pushtetin. Këshilli i Mandateve duhet të mblidhet pa justifikime, pa shtyrje artificiale, pa manovra politike. Kryetari e Kuvendit duhet të zgjedhë: ose në anën e ligjit, ose në anën e pengimit të drejtësisë”, tha Bardhi.
Debatet përfshinë edhe komisionet parlamentare, ku deputetja demokrate Ina Zhupa kërkoi dorëzimin e imunitetit të Ballukut, deklaratë që hasi kundërshtinë e socialistëve.
“Vetë e keni lënë me 8 anëtarë se s’erdhi nga qielli. Imuniteti të ishte dorëzuar si ta pezullonte apo jo Kushtetuesja. Kjo është rruga, të mos pengosh drejtësinë”, tha Ina Zhupa.
“E keni kthyer komisionin si foltore. Reforma është bërë falë PS-së, dhe është lideri juaj që shkon çdo ditë të hëne para SPAK e nuk lë gjë pa thënë dhe sot na dilni sikur mbroni drejtësinë. PS ka pritur vendimin e Kushtetueses, do të mblidhet edhe Këshilli i Mandateve, ka një afat prej tre muajsh”, i replikoi Arkend Balla.
Nga Gazeta ‘Si’- Policia e Shtetit ka marrë masa për mbarëvajtjen e protestës kombëtarë të Partisë Demokratike, e cila do të mbahet ditën e nesërme, 10 shkurt, në orën 17:00, para Kryeministrisë.
Policia njofton se do të kufizohet lëvizja në disa akse/segmente rrugore në kryeqytet.
Nga ora 23:45 e ditës së sotme, do të bllokohet lëvizja dhe nuk do të lejohet parkimi i automjeteve deri në përfundim të tubimit, në bulevardin ”Dëshmorët e Kombit”, nga vendi i quajtur “Ura e Dajtit” deri në rrugën “Ismail Qemali”;
Nga ora 15:00 deri në përfundim të tubimit, do të ketë bllokim të lëvizjes së automjeteve në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, nga kryqëzimi afër Ministrisë së Brendshme deri te sheshi “Nënë Tereza”, si dhe në rrugët “Ukraina e Lirë”, “Papa Gjon Pali II” dhe “Ismail Qemali”.
Policia paralajmëron se në varësi të zhvillimit të tubimit, mund të ketë kufizime të qarkullimit të automjeteve edhe në akse të tjera rrugore.
Nga Gazeta ‘Si’- Kreu i Partisë Demokratike, Sali Berisha ka komentuar sërish vendimin e Kushtetueses për pezullimin nga detyra të Ballukut, duke u shprehur se gjyqtarët, të cilët votuan 4 me 4, sipas tij kanë dhënë vendimin nën diktatin e Edi Ramës.
“4 gjyqtarë të saj votuan kundër heqjes së pezullimit, votuan duke shkelmuar ligje dhe kushtetutë, votuan në diktatin e egër të Edi Ramës. Faktikisht, Balluku mbeti e pezulluar, por gjykata pezulloi veten e vet”, tha Berisha.
Më tej, kryedemokrati u ndal edhe te deklarata e Ramës pas mbledhjes së grupit të PS-së ditën e sotme, ku tha se kreu i qeverisë kërcënoi në mënyrën më të paskrupullt Prokurorinë dhe Gjykatën e Posaçme.
“Edi Rama kërcënoi në mënyrën më të paskrupullt prokurorinë, gjykatën dhe u zotua se do mbrojë gjer në pikën e fundit të tij veten dhe Ballukun.
Ai është thirrur sot në Bruksel. Sipas medieve, sepse nuk dihet, por mediat shkruajnë se ka takim, është thirrur direkt nga numri një i Këshillit të BE për t’i komunikuar qëndrimin e prerë të BE ndaj qëndrimeve të tij antikushtetuese, antidemokratike, ndaj zotimit të tij për të vazhduar grushtin e shtetit.
Pra, ju e patë, ju e shihni, ai shkon në Bruksel me fustanin e Ballukut, në kuptimin që shkon si avokat i turpshëm i saj dhe të gjitha i ka për veten e tij.
Në Bruksel, dhe në mbarë kryeqytetet, është kuptuar se çfarë përfaqëson, çfarë kalbësire përfaqëson Edi Rama. Është kuptuar se autori i aferave të Ballukut është direkt Rama. Është kuptuar se Edi Rama, për fatin e mirë të shqiptarëve, është Ergys Agasi.
Është kuptuar se ata, në sipërmarrjen e dominuar tërësisht nga familja e tij, në agjencinë e dominuar tërësisht nga familja e tij, AKSHI, jo vetëm kanë vjedhur qindra milionë, por kanë urdhëruar pengmarrje dhe krime të shëmtuara”, tha Berisha.
Nga Gazeta ‘Si’- Kreu i PD-së Sali Berisha akuzoi kryeministrin Edi Rama se ka vetëm suksese imagjinare.
Duke iu referuar vizitës që Rama do zhvillojë në Bruksel sot, Berisha tha se sipas tij Shqipëria nuk plotëson asnjë kusht për integrimin në BE.
“Rama po shkon drejt fundit të merituar. Ai po zhbën edhe procesin e integrimit europian të Shqipërisë. Shqipëria nuk plotëson asnjë kusht për integrim në BE. Rama ka vetëm suksese imagjinare. Tirana plotëson vetëm kushtin gjeo-strategjik. Duke thënë këtë, garantoj partnerët europianë se Partia Demokratike ka prioritet integrimin e vendit në BE, por jo në mënyrë mashtruese, por gjithçka në meritë e performancë.
PD ka bërë më shumë se çdo parti tjetër në integrimin e vendit drejt Bashkimit Europian. Ishte Partia Demokratike që arriti Marrëveshjen e Stabilizim Asocimit. Ne liberalizuam vizat. Ne kur përmbushëm kërkesat e BE-së, nuk iu lutëm askujt, por çdo gjë ishte shumë serioze. Shqipëria sot është një vend ku të drejtat e njeriut dhunohet masivisht. Rama ankohet sot se janë mbushur burgjet. Por, burgjet i mbushi Rama, që i la shqiptarët pa të drejtën e procesit gjyqësor. Rama do shkelmojë në Bruksel interesat e shqiptarëve, do mbrojë interesat e tij. Nesër është dita e qytetarëve. Ftoj qytetarët e Tiranës dhe të Shqipërisë, se ne nuk mposhtemi kurrë nga një klikë që kërkon të vjedhë vendin”, tha Berisha.
Po ashtu, Berisha paralajmëroi se nuk do të ketë asnjë votë për këtë qeveri, që siç tha, e ka mendjen të vjedhë qytetarët.
“Rama nuk do të ketë asnjë votë. Asnjë bashkëpunim me Ramaduron. Ne jemi partnerë me qytetarin dhe jo me këtë qeveri hajdute. Në lidhje me protestën në Rrjoll, ne jemi kundër prekjes së tokës të pronarëve privat, qoftë edhe një metër kartrorë tokë. Ne nuk pranojmë që të tjerëve t’ju merret toka e tyre”, u shpreh ai.
Berisha përsëriti se e vetmja rrugë për të rrëzuar qeverinë janë protestat dhe vetëm protestat.
“Ne e kemi thënë se e vetmja rrugë për të rrëzuar këtë qeveri janë vetëm protestat. Ne nuk do të rreshtim, derisa ta rrëzojmë këtë regjim gjakatar”, deklaroi Berisha.
Nga Gazeta ‘Si’- Me kërkesën për 45 vite burg për secilin nga ish krerët e UÇK-së, Haga ka rikthyer një pyetje që ka shqetësuar ekspertët për vite me radhë: a po e humb drejtësia ndërkombëtare sensin e kontekstit historik?
Mes zërave më të qartë që e ka artikuluar këtë dilemë është Daniel Serwer, ekspert amerikan për Ballkanin dhe profesor i marrëdhënieve ndërkombëtare, i cili që në fazat e hershme të ngritjes së Dhomave të Specializuara paralajmëroi se Haga po rrezikonte të bënte një gabim themelor, jo vetëm juridik, por edhe politik dhe moral.
Në një artikull të shkruar në blogun e tij në tetor të vitit të shkuar, të titulluar ‘Tribunali që ka humbur rrugën’, ndërsa ndante një takim që kishte zhvilluar me Hashim Thaçin në Hagë, Serwer argumentoi se mënyra se si janë ndërtuar aktakuzat dhe procesi gjyqësor kundër udhëheqësve të UÇK-së është sipas tij problematik.
Paralajmërimi i tij bëhet veçanërisht relevant sot, ndërsa prokuroria kërkoi dënimin ekstrem prej 180 vitesh burg në total për Thaçin, Veselin, Krasniqin dhe Selimin.
Duhet theksuar se Serwer nuk e ka vënë kurrë në dyshim nevojën për drejtësi apo hetimin e krimeve individuale por sipas tij mënyra se si po ndërtohet procesi ndaj ish-krerëve të UÇK-së po krijon një ekuilibër të rremë mes agresorit dhe viktimës.
Më poshtë Gazetasi.al sjell artikullin i cili jep pikëpamjen e tij të plotë pse Serwer mendon se Dhomat e Specializuara të Kosovës në Hagë po devijojnë nga drejtësia.
Foto nga protesta në Tiranë në mbështetje të ish-liderëve të UÇK, tetor 2025
Postuar nga Daniel Serwer – 18 tetor 2025
Dje kalova 40 minutat e mia të caktuara me ish-presidentin e Kosovës, Hashim Thaçi, në seksionin ndërkombëtar të burgut holandez në Hagë. Doja të rinovoja një miqësi të vjetër. Është e njohur në Kosovë që ne patëm një përçarje pak para se ai të shkonte vullnetarisht në Hagë për t’u përballur me gjyqin. Doja gjithashtu të kuptoja më mirë realitetin pas Dhomave të Specializuara të Kosovës, që po zhvillojnë gjyqin e tij. Prandaj u takova edhe me zëdhënësin e tribunalit, Michael Doyle, të cilin e njoh që nga shërbimi i tij i shkëlqyer pranë përfaqësuesit të lartë Inzko në Bosnje.
Kujdes lexues. Nëse po kërkoni ndonjë detaj “pikant” për atë që më tha Hashimi, mos lexoni më tej. Bisedat tona kanë qenë gjithmonë private në të kaluarën, dhe kjo do të mbetet po ashtu. Përveç zyrtarit të burgut që ishte i pranishëm për të dëgjuar, sipas rregullave. Do ta respektoj konfidencialitetin e asaj që tha Hashimi. Por ai gjithmonë ka respektuar të drejtën time për të shprehur publikisht çfarë mendoj, dhe jam i sigurt që ende e respekton
Parahistoria
Unë dhe Hashimi takoheshim sa herë që shkoja në Kosovë ose ai vinte në SHBA. Ky zakon filloi në vitin 1999, kur ai ishte pjesë e udhëheqjes shqiptare të Kosovës që Instituti i Paqes i Shteteve të Bashkuara e solli në një resort në Lansdowne, Virginia. E bëmë këtë sepse dhuna ndërmjet shqiptarëve po shtohej pas luftës NATO/Jugosllavi. Kishim frikë se mund të çonte në luftë civile. Krime, pa dyshim, kishin ndodhur pas luftës.
Hashimi gjithmonë ia ka atribuar kthesën e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës drejt politikës atij mu këtij takimi në Lansdoëne. Ai përfshiu pothuajse të gjithë liderët kryesorë politikë, të shoqërisë civile dhe të medias të Kosovës pasluftës. Deklarata që u nxor nga ai takim u bë udhërrëfyes për përpjekjet e mëvonshme politike, shoqërore e ekonomike. Kjo nismë çoi edhe në një takim dy vjet më vonë me udhëheqësinë serbe të Kosovës në Airlie House, si dhe në një fushatë të madhe kundër dhunës, ku Hashimi luajti një rol kyç.
Marrëdhëniet me Shtetet e Bashkuara
Në bisedimet e dështuara të Rambujesë, në fund të vitit 1998, Hashimi ishte padyshim një nga të preferuarit e amerikanëve. Si zëdhënës politik i UÇK-së, ai arriti më në fund t’i bindte komandantët e ndryshëm të firmosnin marrëveshjen e propozuar. Refuzimi serb çoi në bombardimet e NATO-s ndaj Jugosllavisë.
Por pas luftës, ai as nuk u ngjit shpejt, as nuk pati mbështetje të pakushtëzuar amerikane. Amerikanët u shqetësuan kur Hashimi emëroi kryetarë të rinj komunash në Kosovë, duke e pretenduar këtë autoritet si “kryeministër” i një “qeverie të përkohshme” të krijuar disa muaj më herët. Kryetarët që ai emëroi zëvendësuan ata që “presidenti” Rugova i kishte vendosur gjatë dekadës së shtypjes serbe. Ne e paralajmëruam Hashimin në Lansdoëne se këta “kryetarë” nuk do të mund të përmbushnin pritjet dhe do të mbaheshin përgjegjës për dështime në zgjedhjet e para komunale.
Ato u mbajtën një vit pas luftës. Amerikanët donin të shmangnin gabimin e bërë në Bosnje, ku zgjedhjet kombëtare u mbajtën vetëm një vit pas luftës – dhe përfunduan duke rikthyer në pushtet të gjithë udhëheqësit e palëve ndërluftuese. Në Kosovë, zgjedhjet komunale përmbysën shumë nga kryetarët e UÇK-së, ashtu siç kishin parashikuar amerikanët. Do të duheshin vite që Partia Demokratike e Kosovës e Hashimit të rimëkëmbej. Hashimi luajti role të rëndësishme gjatë protektoratit të OKB-së, por shija e parë e pushtetit ekzekutiv i erdhi në vitin 2008, kur udhëhoqi shpalljen e pavarësisë dhe më pas u bë kryeministër.
Tribunali
Thaçi u ngjit në postin e presidentit në vitin 2016. Deri atëherë, amerikanët dhe evropianët po kërkonin me ngulm krijimin e një tribunali që do të gjykonte akuzat për krime lufte dhe krime kundër njerëzimit që kishin ndodhur kryesisht pas përfundimit të luftës, në vitin 1999. Më tronditëset ishin pretendimet se UÇK-ja kishte rrëmbyer serbë, i kishte çuar në veri të Shqipërisë, u kishte hequr organet dhe i kishte vrarë. I kisha dëgjuar këto akuza menjëherë pas luftës, por gazetari që m’i përmendi më tha se nuk mund të përmbushte standardet gazetareske për t’i botuar. As raporti i Këshillit të Evropës i vitit 2011, që i bëri publike, nuk ishte më i mirë.
Por kur prokurori amerikan Clint Williamson raportoi në vitin 2014 se kishte bazë të mjaftueshme për ngritjen e aktakuzave ndaj anëtarëve të UÇK-së, presioni diplomatik u bë i pakontrollueshëm. Si president, Hashimi përdori ndikimin e tij për t’i bindur deputetët të miratonin një amendament kushtetues që krijonte një gjykatë të Kosovës, por që do të zhvillohej në Hagë dhe do të ishte plotësisht e stafuar me ndërkombëtarë. Edhe unë u shpreha në mbështetje të saj, duke besuar se do të merrej kryesisht me akuzat për trafik organesh. Dhomat e Specializuara të Kosovës u bënë funksionale në vitin 2017, në një objekt që Norvegjia pagoi për ta rinovuar dhe që financohet nga Bashkimi Evropian.
Nuk e kisha imagjinuar kurrë që “Dhomat Speciale” do të bënin atë që bënë. Në vitin 2020 ato ngritën aktakuzë ndaj Hashimit dhe tre bashkëluftëtarëve të tij të UÇK-së për “ndërmarrje të përbashkët kriminale” që kishte kryer krime lufte dhe krime kundër njerëzimit – pa përfshirë fare akuzat për trafik organesh. Ai dha dorëheqjen nga posti i presidentit dhe shkoi në Hagë, ku qëndron i burgosur që prej atëherë: 2.5 vite në paraburgim dhe tani 2.5 të tjera gjatë gjyqit.
Çka është problematike me këtë pamje?
Ka shumë gjëra që nuk shkojnë – ose më saktë, në mënyrën si unë e shoh këtë pamje.
Së pari, mashtrimi me pretekstin. Parlamenti i Kosovës besonte, ashtu si edhe unë, se fokusi kryesor i tribunalit do të ishin akuzat për trafik organesh. Mbrojtja e ka ngritur këtë pikë në gjykatë dhe e ka humbur, sepse në raportin e Martyt ka edhe akuza të tjera. Por për një laik – si unë – nëse do që “klienti” të mbetet i kënaqur, nuk i shet një gjë dhe i dorëzon një tjetër. Sigurisht, tribunali s’ka ndonjë arsye të kujdeset për mua si “klient”, por në njëfarë mënyre jam. Tribunalet e tilla duhet të ofrojnë drejtësi, jo hakmarrje të bazuar në mashtrim. Asnjë lëvizje çlirimtare në të ardhmen nuk do të pranojë një tribunal të tillë.
Së dyti, natyra e akuzave. Akuzimi i gjithë udhëheqjes politike dhe ushtarake të UÇK-së për “ndërmarrje të përbashkët kriminale” jep përshtypjen se po kriminalizohet vetë revolta kundër shtypjes serbe. Sigurisht që UÇK-ja ishte e paligjshme sipas ligjeve serbe, ashtu si revolucioni amerikan ishte i paligjshëm sipas ligjeve britanike. Por SHBA dhe NATO e mbështetën UÇK-në sepse besonin se kauza ishte e drejtë. Tribunali thotë se kjo nuk është çështje e rebelimit, por e veprave konkrete. Por provo t’ia shpjegosh këtë dikujt në Kosovë (ose në Serbi).
Së treti, juridiksioni i gjykatës nuk përfshin Serbinë, ku gjithashtu janë kryer krime pas luftës. Tre vëllezërit Bytyqi u vranë atje pas luftës, ashtu si edhe të tjerë. Po të kishin këmbëngulur diplomatët që tribunali të trajtonte edhe ato krime, ndoshta sot ose nuk do të kishim tribunal fare, ose do të kishim një që do të shihej më me simpati në Kosovë. Fajësoj veten që nuk e ngrita këtë çështje në atë kohë.
Më e rëndësishmja
Së katërti, dhe ankesa ime kryesore sot, është koha absurde që Hashimi dhe shokët e tij janë mbajtur në paraburgim dhe gjatë gjyqit. Parimi “i pafajshëm deri në provimin e fajësisë” nuk duhet të mbetet një slogan bosh. Të gjithë këta njerëz dhanë dorëheqje dhe shkuan vullnetarisht në Hagë – diçka që kundërshtarët e tyre në Serbi nuk e bënë. Si mund të justifikohen pesë vjet burgim (në një burg me siguri të lartë, nga sa pashë vetë) pa e ditur ende nëse dikush është fajtor apo jo?
Përgjigjja zyrtare është frika nga frikësimi ose manipulimi i dëshmitarëve, që sipas tribunalit ka qenë problem. Nuk e pranoj si shpjegim të mjaftueshëm. Tribunalit do t’i duhej shumë kohë më parë t’i kishte liruar këta burra. Asnjëri prej tyre nuk do të arratisej. Të gjithë mund të mbikëqyreshin pa u mbajtur të mbyllur në Hagë.
Fajtor apo i pafajshëm
Nuk e di nëse këta udhëheqës të UÇK-së janë fajtorë apo të pafajshëm. Nuk i kam lexuar të gjitha procesverbalet e gjyqit. Edhe sikur t’i kisha lexuar, përgjegjësia i takon tribunalit, jo mua. Shpresoj vetëm që vendimi të mos ndikohet nga pritjet e qeverive evropiane për të marrë disa dënime në këmbim të qindra milionave euro që kanë investuar në këtë proces.
Një histori e fundit për Hashimin, mjaft e vjetër saqë qeveria amerikane duhet ta ketë deklasifikuar tashmë. Para 26 vitesh, në Lansdowne, u gjenda me të dhe me një nga komandantët e UÇK-së në mëngjes. Për të bërë pak bisedë, thashë se duhej të ishte e çuditshme për ta të gjendeshin në një resort luksoz në Virxhinia, kur vetëm disa javë më parë kishin luftuar në malet e Kosovës.
Hashimi pa komandantin që rrinte me të, i cili i ngrysi vetullat, dhe më tha: “Unë në fakt kurrë s’kam qenë luftëtar. Kam qenë zëdhënësi politik.”
Mendoj se mu në atë çast Hashimi ishte nën shumë presion për të më thënë të vërtetën.
Nga Gazeta ‘Si’– Kur Emmanuel Macron të shfaqet këtë të enjte në një takim të liderëve europianë, ai do të vijë me një vizion shumë francez për të ardhmen ekonomike të Europës.
Por ai nuk duhet të presë mbështetje nga Gjermania dhe Italia, dy vende që janë gjithnjë e më të rreshtuara mes tyre në vizionin për bllokun. Të dyja janë skeptike ndaj planeve ambicioze të presidentit francez dhe po mobilizojnë mbështetje për një agjendë tjetër, me theks më të madh te tregtia e lirë dhe aktiviteti tregtar.
Ambicia e Macronit është ta shndërrojë takimin e liderëve të Bashkimit Europian në fshatrat e Belgjikës “në një moment të vërtetë”, tha një person pranë presidentit francez, i cili, si të tjerët e cituar në këtë shkrim, foli në kushte anonimiteti për shkak të ndjeshmërisë së përgatitjeve.
Plani i tij, i ndarë me presidenten e Komisionit Europian Ursula von der Leyen dhe presidentin e Këshillit Europian Antonio Costa gjatë bisedimeve në Pallatin Elize javën e kaluar, parashikon një Europë me investime publike më të larta, varësi më të ulët nga partnerët tregtarë, diversifikim, mbështetje më të fortë për industrinë vendase përmes rregullave dhe më pak burokraci.
Megjithatë, kancelari gjerman Friederich Merz dhe kryeministrja italiane Giorgia Meloni nuk ka gjasa ta mbështesin këtë qasje. Ata e kanë bërë të qartë javët e fundit se favorizojnë një strategji që synon ringjalljen e industrisë europiane por me një profil më pak proteksionist, për të mos larguar partnerët potencialë të tregtisë dhe investimeve.
“Duhet ta bëjmë ekonominë tonë sërish konkurruese”, u tha Merz ligjvënësve gjermanë në fund të janarit, duke u ankuar se Europa po mbetet gjithnjë e më shumë pas SHBA-së dhe Kinës prej më shumë se një dekade.
“Tani duhet ta përmbysim këtë trend.”
Merz dhe Meloni kanë bërë të qartë se preferojnë një qasje që synon të japë hov industrisë europiane — por me më pak proteksionizëm, për të shmangur largimin e partnerëve tregtarë dhe investues.
Estonia, Finlanda, Letonia, Lituania, Holanda dhe Suedia janë edhe më hapur kundër planeve franceze “Prodhuar në Europë”.
Ato paralajmëruan në një dokument të përbashkët që u shpërnda përpara tërheqjes së liderëve se nxitja për preferencë europiane rrezikon “t’i largojë investimet nga BE-ja”.
Do të jetë e vështirë për Macronin të bindë “çiftin e ri të pushtetit” në Europë përballë një kundërshtimi të tillë, veçanërisht duke pasur parasysh se presidenti francez shihet në Bruksel si një “rosë e çalë”, që do të largohet nga detyra për pak më shumë se një vit.
“Je aq i fortë në Bruksel sa je edhe në shtëpi”, tha një diplomat i BE-së. “Po të isha Macron, do të shqetësohesha nga bashkëpunimi gjithnjë e më i ngushtë mes Merz dhe Meloni.”
Ekuilibër i ri
Motivimi më i fundit i Macronit për të trazuar ujërat buron nga përplasja transatlantike lidhur me kërcënimet e presidentit amerikan Donald Trump për të marrë Groenlandën.
Edhe pse tensionet me Uashingtonin janë zbutur, Parisi beson se Brukseli nuk duhet të ulë vigjilencën dhe duhet të përqafojë plotësisht “pavarësinë europiane”, siç u shpreh një person nga rrethi i ngushtë i presidentit francez.
“Përplasje si ajo për Groenlandën do të ndodhin sërish, ndoshta për diçka tjetër. Do të kemi turbulenca”, tha një tjetër zyrtar francez.
Por edhe sa i përket mënyrës së menaxhimit të Trumpit të paparashikueshëm, qëndrimi i Macronit duket se ndryshon nga partneriteti i ri italo-gjerman.
Meloni dhe Merz kanë ndjekur një qasje më të kujdesshme, ndërsa presidenti francez i cili për një kohë të gjatë e quante Trumpin mik tani po përqafon publikisht një qëndrim më përballës.
“Si Merz ashtu edhe Meloni janë më pak të gatshëm se Macron të zemërojnë presidentin Trump”, tha Alberto Rizzi, studiues i politikave në Këshillin Europian për Marrëdhëniet me Jashtë.
“Roma dhe Berlini janë më të ekspozuara në aspektin e prokurimeve publike, veçanërisht për pajisjet ushtarake, krahasuar me Parisin.”
Zyrtarë italianë pranë Melonit nuk e kanë fshehur së fundmi se ajo është më e interesuar të forcojë lidhjet me Gjermaninë sesa me Francën.
Muajin e kaluar, Gjermania bashkënënshkroi me Italinë një dokument që përcaktonte prioritetet e tyre për samitin, një lloj dokumenti që tradicionalisht e hartonin bashkë Franca dhe Gjermania — duke mbështetur një qëndrim më të butë ndaj preferencës europiane, që do të zbatohej vetëm për “sektorë strategjikë thelbësorë”.
Berlini i detajoi më tej prioritetet e tij në një tjetër dokument pozicioni të qarkulluar përpara takimit, siguruar nga POLITICO, i cili fokusohet në shkurtimin e rregulloreve dhe lehtësimin e ofrimit të shërbimeve ndërkufitare nga kompanitë, për të thelluar tregun e përbashkët.
Dokumenti nuk përmend masat “Prodhuar në Europë” të mbështetura nga Franca.
“Kur bëhet fjalë për vizionin francez të autonomisë strategjike të BE-së, vende si Italia dhe Gjermani, fuqitë kryesore industriale dhe tregtare të Europës duhet sigurisht të jenë të kujdesshme që të mos dëmtojnë veten dhe, në këtë mënyrë, të dëmtojnë forcën ekonomike të BE-së në tërësi”, tha një diplomat i dytë i BE-së.
Ky dallim qëndrimesh ka dalë sërish në pah teksa Komisioni përpiqet të finalizojë Aktin e Përshpejtimit Industrial, një masë kyçe që po drejtohet nga komisioneri për Industrinë Stéphane Sejourné, një aleat i ngushtë i Macronit. Akti është shtyrë tashmë dy herë për shkak të mosmarrëveshjeve mbi dispozitat “Prodhuar në Europë”.
Meloni, Merz dhe kryeministri belg Bart De Wever — por jo Macron — po organizojnë po atë ditë një takim përpara samitit me mbi një duzinë vendesh me mendësi të ngjashme për të diskutuar prioritetet.
Macron ishte ftuar, por deri të premten nuk e kishte pranuar ende ftesën, sipas një zyrtari kombëtar të njohur me përgatitjet e takimit.
I pyetur të premten nëse Macron do të merrte pjesë, zyra e presidentit francez nuk dha menjëherë përgjigje.
Nga Gazeta ‘Si’– Disa orë përpara nisjes për në Bruksel, kryeministri Edi Rama mblodhi grupin parlamentar në kryesinë e Kuvendit ku e pranishme ishte edhe Belinda Balluku, e cila tashmë gëzon vetëm statusin e deputetit.
Pikërisht sa i takon çështjes “Balluku”, kryeministri ka ndarë 3 konkluzione nga gjithçka është diskutuar në mbledhjen me dyer të mbyllura.
Fillimisht, ndalet te pezullimi nga detyra, që ai e thekson “paralizon jo vetëm funksionin, por edhe institucionin”.
Së dyti, bën me dije se grupi i PS-së do të angazhohet për zgjidhjen përmes ndërhyrjes në legjislacion, referuar këtu faktit që nuk u plotësua kuorumi i nevojshëm për marrjen e një vendimi nga gjyqtarët e Kushtetueses.
“Nisur edhe nga leximi i deklaratës publike të Gjykatës Kushtetuese, ku të gjithë anëtarët e trupës shfaqen unanimë lidhur me problemin, po ndahen tek rrugëzgjidhja, grupi parlamentar socialist do të angazhohet për zgjidhjen përmes ndërhyrjes në legjislacion“, thotë Rama.
Ndër të tjera Rama thotë se nuk ka asnjë urgjencë për të trajtuar kërkesën e SPAK, të cilët kanë kërkuar arrestimin e saj, por për këtë duhet që Ballukut t’i hiqet nga Kuvendi imuniteti i deputetit.
“E vetmja palë e përmbushur nga rikthimi i pezullimit është SPAK-u, që në kushtet e pezullimit mund të vazhdojë krejt qetësisht hetimin përkatës, ndërkohë që deri në adresimin ligjor të zgjidhjes nuk ka asnjë urgjencë për të trajtuar kërkesën që SPAK-u bëri pas rënies së masës së pezullimit.
Një shtesë nga ana ime:
SPAK-u nuk preket, vetëm mbështetet. Liria dhe e drejta e çdo prokurori për të hetuar çfarëdoqoftë e këdoqoftë nuk preken, vetëm garantohen. Pavarësia kushtetuese e pushtetit legjislativ dhe ekzekutiv, gjithashtu nuk preken. Vetëm garantohen”, shkruan ai.
3 konkluzione nga mbledhja e Grupit Parlamentar pas mosvendimit të Gjykatës Kushtetuese dhe rivendosjes së pezullimit të ministres nga :
1. Funksionet e padelegueshme kushtetuese, nga ai i anëtarit të qeverisë tek ai i Presidentit të Republikës dhe jo vetëm, nuk mund të…
Kjo mbledhje, që në fakt është e përjavshme, u zhvillua para vizitës së kryeministrit në Bruksel, ku pritet të takojë Antonio Costa-n, Presidentin e Këshillit Europian.
Kujtojmë se vetëm 3 ditë më parë, Gjykata Kushtetuese nuk arriti dot të merrte një vendim lidhur me padinë e qeverisë për çështjen e Ballukut.
Ndarja 4 me 4 e gjyqtarëve, bëri që ankimimi të rrëzohej dhe të rikthehej në fuqi masa e “pezullimit nga detyra” për ministren e Infrastrukturës dhe Energjisë.
Teksa e cilësoi “shembull të një budallallëku botëror”, Rama e bëri të qartë se beteja ligjore për këtë rast do të vijojë, duke ritheksuar se “lajthitjet e drejësisë” kanë çuar në shifra alarmante sa i takon masave shtrënguese pa gjyq.
Nga Gazeta ‘Si’– Dosjet e Epstein tregojnë jo vetëm se si ai abuzonte me gratë dhe vajzat ndërsa përzihej me njerëz të fuqishëm, por edhe se si u përpoq të ndikonte në politikën në Europë.
Dhjetëra dokumente të publikuara nga Departamenti Amerikan i Drejtësisë tregojnë se si ish-këshilltari i presidentit amerikan Donald Trump, Steve Bannon, u përpoq të siguronte mbështetjen dhe financimin e Jeffrey Epstein për të forcuar partitë e ekstremit të djathtë në Europë.
Sipas materialeve të publikuara, Epstein dhe Bannon shkëmbenin rregullisht pikëpamje mbi zhvillimet politike – herë seriozisht, herë duke përdorur humor të turpshëm.
Ata i shkruanin njëri-tjetrit shpesh gjatë viteve 2018 dhe 2019, deri në vdekjen e Epstein. Në një mesazh, Epstein bën shaka se është “udhëzuesi më i paguar në histori” për Bannon.
Kur Bannon udhëtonte, Epstein shpesh i ofronte ndihmë. Në mars të vitit 2018, për shembull, Bannon ishte në Paris; Epstein donte ta ftonte dhe madje i dërgoi kodin e derës. Megjithatë, në fund, Bannon zgjodhi një hotel për shkak të kufizimeve kohore. Ata takoheshin vetëm për kafe.
Ndikimi dhe zgjedhjet e BE-së
Në njërën nga bisedat e tyre, Bannon i shkroi Epstein se, përpara zgjedhjeve të Parlamentit Europian, ai po përqendrohej në mbledhjen e parave për Marine Le Pen dhe Matteo Salvini – dy politikanë populistë përkatësisht në Francë dhe Itali.
Mesazhet buronin kryesisht nga viti 2018 dhe 2019, pas shkarkimit të Bannon nga detyra e këshilltarit të tij nga Trump.
Dokumentet detajojnë udhëtimet e Bannon nëpër Europë, ndërsa ai përpiqej të krijonte një lëvizje në Parlamentin Europian që synonte bashkimin e partive të ekstremit të djathtë dhe euroskeptike nga shtete të shumta.
Sipas dosjeve, Bannon i mburrej Epsteinit për ndikimin e rëndësishëm që ai tashmë ushtronte mbi të djathtën “e re” në Europë.
Ai përmendi këshillimin e Tubimit Kombëtar të Marine Le Pen, të Lidhjes Italiane të Matteo Salvini, të partisë zvicerane, të kryeministrit hungarez Viktor Orbán dhe të politikanit populist britanik Nigel Farrage.
Në rastin e Gjermanisë, dosjet zbuluan shkëmbime mesazhesh midis Epstein dhe Bannon, në të cilat ata vlerësonin partinë e ekstremit të djathtë Alternativa për Gjermaninë (AfD).
Ata u shprehën me tallje në lidhje me politikën gjermane dhe ish-kancelaren Angela Merkel; në rastin e Merkelit, ata e denigruan atë me një fotografi që synonte ta diskreditonte.
Një poster zgjedhor i Alternativës për Gjermaninë [Më shumë Arsim, Më pak Ideologji!] në Berlin
‘Merkel dhe Macron të radhës ‘
Disa media në gjuhën gjermane tërhoqën vëmendjen për një bisedë midis dy burrave më 24 maj 2019.
Në atë kohë, kryeministrja britanike Theresa May njoftoi se do të jepte dorëheqjen si kryetare e Partisë Konservatore dhe më pas nga posti i kryeministres britanike.
“Thera May jep dorëheqjen. Punë e mirë”, i shkroi Epstein Bannon.
Edhe pse Bannon nuk shkaktoi dorëheqjen e May, largimi i saj shënoi fundin e një përfaqësueseje të shquar të establishmentit politik, gjë që në sytë e Bannon nënkuptonte sukses.
Ditën kur May njoftoi dorëheqjen e saj nga udhëheqja e qeverisë britanike, Bannon ishte plot entuziazëm.
«May rrëzohet, Merkel dhe Macron të hënën», u përgjigj Bannon. Ai me shumë gjasa po i referohej zgjedhjeve të Parlamentit Europian, të cilat u zhvilluan nga 23 deri më 26 maj 2019.
Sipas Bannon, ish-kancelari gjerman dhe presidenti francez përfaqësonin gjithashtu politikën liberale dhe pro-evropiane.
Merkel do të përjashtohet, vazhdoi Bannon me besim.
“AfD 12 deri në 13”, shkroi ai, me të cilën me shumë gjasa nënkuptonte preferencat e partisë në atë kohë ose po parashikonte një rezultat të dëshiruar zgjedhor.
«Po», u përgjigj Epstein.
Në një mesazh tjetër, Bannon i shkruan Epsteinit një mbrëmje të dielën në lidhje me “D-Day” dhe gradualisht i dërgon atij parashikimet e para zgjedhore.
“Gishtat e kryqëzuar”, përgjigjet Epstein.
Në këtë kohë, Bannon u takua edhe me politikanë nga AfD, siç janë kryetaret e saj Alice Ëeidel dhe Tino Chrupalla.
Deputeti i qendrës së djathtë, Johannes Volkmann (CDU), i konsideron bisedat si një tregues të ndikimit amerikan mbi AfD-në.
“Bannon, nëpërmjet punës së tij konsulente për AfD-në dhe të tjerët, donte të ndikonte mbi rregullimin europian të kriptomonedhave”, shkroi ai në X.
“Është sigurisht thjesht një rastësi që eurodeputetët e AfD-së në Parlamentin Europian votuan kundër rregullores në mandatin parlamentar pasardhës”, shtoi Volkmann.
AfD mohon se amerikani i ka drejtuar ndonjëherë ata.
“Steve Bannon nuk ka pasur kurrë ndonjë ndikim në partinë tonë, dhe sigurisht jo në çështjen e kriptovalutave”, tha grupi parlamentar i AfD-së për Euronews. Sipas tyre, një marrëdhënie konsulence nuk ka ekzistuar kurrë.
Epstein ishte gjithashtu i interesuar në çështjen e trashëgimisë së kancelares gjermane
Urrejtje ndaj Merkelit
Ashtu siç është e zakonshme sot brenda kampit MAGA në SHBA dhe pjesërisht brenda Shtëpisë së Bardhë, Bannon e perceptonte Bashkimin Europian si një armik dhe Merkelin si mishërimin e “institucioneve globaliste” – një pikëpamje e ndarë nga qarqet evropiane të ekstremit të djathtë.
Në një bisedë tjetër me një individ, identiteti i të cilit është i redaktuar në dosje, Bannon shprehu shpresën se kancelari gjerman së shpejti “do të përfundojë nën autobus”.
Materialet e publikuara nga departamenti i drejtësisë i SHBA-së përmbajnë gjithashtu buletine të inteligjencës së lajmeve dhe email-e në të cilat Epstein pyeste për politikën gjermane.
Një email thotë se me siguri do të kishte ende njerëz në Gjermani “që do të preferonin Adolf Hitlerin mbi Angela Merkelin”.
Në të njëjtën kohë, megjithatë, shton se sot nuk mund të gjesh më politikanë të shquar në Gjermani që do të “lavdëronin ende fisnikërinë e nazistëve”.
Epstein ishte gjithashtu i interesuar në çështjen e trashëgimisë së kancelarit gjerman – ndoshta sepse, ashtu si Bannon, ai pa një mundësi për një ndryshim politik në një ndryshim lidershipi brenda një partie të konsoliduar.
Më 28 maj 2019, Epstein u dërgoi një artikull të Bloomberg dy kontakteve në lidhje me Annegret Kramp-Karrenbauer, atëherë kryetare e Bashkimit Kristian Demokrat (CDU), të cilën disa e shihnin si një kancelare të mundshme në të ardhmen.
Në tekstin e Bloomberg thuhej se Merkel dyshonte gjithnjë e më shumë nëse Kramp-Karrenbauer ishte e përshtatshme për këtë post.
Përafërsisht gjashtë muaj më vonë, më 10 shkurt 2020, udhëheqësja e CDU-së njoftoi se po tërhiqte kandidaturën e saj për kancelare në vitin 2021.
Në të njëjtën kohë, ajo dha dorëheqjen edhe nga posti i saj si kryetarja e CDU-së.
Nga Gazeta ‘Si’- Presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani ka deklaruar për britaniken Monocle se rruga e Kosovës drejt NATO-s dhe BE-së, pavarësisht sfidave, është sipas saj e pandalshme.
“Mendoj se është jetike për të gjithë, për shtete të mëdha apo të vogla në mbarë botën, por është veçanërisht jetike për shtete si Kosova, sepse ne nuk kemi gjithmonë mundësinë të takojmë të gjithë në të njëjtën kohë dhe në të njëjtin vend. Shumica e angazhimit tonë diplomatik zhvillohet brenda kontinentit evropian. Do të na duhej shumë kohë për të vizituar secilin shtet veç e veç, në çdo kontinent”, deklaroi Osmani.
Ndalur te marrëdhëniet mes Kosovës dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Osmani i vlerësoi si ekzistenciale. Ajo shton se, SHBA-të kanë ndihmuar që Kosova të shndërrohej në një nga historitë më të mëdha të suksesit të politikës së jashtme amerikane në historinë modern.
“Marrëdhënia që kemi me Shtetet e Bashkuara të Amerikës ka qenë gjithmonë ekzistenciale. SHBA-të udhëhoqën botën për të na shpëtuar jetët dhe për të na dhënë mundësinë të jetojmë të lirë, të pavarur dhe të gëzojmë demokracinë që kemi sot. Nga ana tjetër, Kosova është shndërruar në një nga historitë më të mëdha të suksesit të politikës së jashtme amerikane në historinë moderne, jo vetëm të SHBA-ve, por edhe të NATO-s në përgjithësi, sepse edhe shtete të tjera kontribuuan, si Mbretëria e Bashkuar dhe shumë vende të Bashkimit Europian”, tha ajo.
Më tej, Osmani vuri theksin te intensifikimi i bashkëpunimit me SHBA-të kryesisht në fushën e mbrojtjes dhe ekonomisë.
“Aktualisht po fokusohemi kryesisht në dy sektorë: Mbrojtja, kemi mbështetje të madhe nga SHBA-të në fushën e mbrojtjes. Ne jetojmë në një kontinent shumë të brishtë, e rajoni ynë është edhe më i ndjeshëm nga aspekti i sigurisë. Prandaj është thelbësore që të kemi kapacitetet e nevojshme mbrojtëse. Ekonomia, po punojmë shumë me SHBA-të për ta zgjeruar bashkëpunimin ekonomik.
Në të kaluarën, ky bashkëpunim ishte kryesisht ndihmë. Sot ekziston një potencial i madh investimi. Kosova, ndonëse shihet si vend i vogël, përmes marrëveshjeve të tregtisë së lirë ka qasje të lirë në qindra miliona evropianë. Pra, kur investoni në Kosovë, ju investoni në tregun evropian, me kosto më të ulëta të punës, çmime më të favorshme, sistem ligjor dhe financiar shumë të mirë dhe si shteti më pro-amerikan në botë.
Mendoj se i plotësojmë të gjitha kushtet për të qenë një destinacion i dëshirueshëm për bizneset amerikane”, u shpreh Osman, teksa nënvizoi se Kosova është 100% e harmonizuar me politikën e jashme dhe të sigurisë së BE-së përfshirë sanksionet ndaj Rusisë.
“Sepse besojmë se në momente të vështira, ajo që përfaqëson dhe pozicioni që mban janë vendimtare”, tha ajo.
Nga Gazeta ‘Si’- Në fillim të gjyqit të sotëm në 9 shkurt ndaj ish-krerëve të UÇK-së në Hagë, prokurorja speciale Kimberly West ka kërkuar 45 vite burg në total për ta.
“Zyra e Prokurorit të Specializuar kërkon vendim dënimi për të gjitha pikat e aktakuzës dhe një vendim të vetëm prej 45 viteve, mbështetur në kontributet individuale të krimeve të kryera nga secili prej personave, Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Rexhep Selimi dhe Jakup Krasniqi. Këto janë krime lufte dhe krime kundër njerëzimit, janë të rënda dhe këto akuza nuk e kanë humbur vlerën e tyre me kalimin e kohës”, tha ajo.
Sipas saj, viktimat kanë qenë serbë, romë, por edhe shqiptarë, që perceptoheshin si armiq. Prokurorja speciale ishte e ashpër me ish-krerët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Ajo përmendi disa raste, duke thënë se kanë pasur “qëllim të përbashkët kriminal”. Ajo u shpreh gjithashtu se krimet individuale të individëve që janë në gjykim, “kanë shkaktuar shumë dhimbje tek të afërmit e viktimave”.
Prokurorja ka pretenduar se 100 persona janë vrarë dhe qindra tjerë janë abuzuar, në dhe rreth 50 plus kampeve të ndalimit të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK).
“Kjo çështje ka të bëjë me qëllimin e katër të akuzuarve për të fituar dhe ushtruar kontroll në gjithë Kosovën. Kjo vendosmëri për kompetencë dhe fuqi u has me diçka, dhe kjo kishte të bënte me persona që kishin dalë si kundërshtarë ose përcaktoheshin se ishin bashkëpunëtorë me forcat serbe, ose zyrtarë serbë, ose që nuk mbështesinin synimet e UÇK-së”.
Sipas saj, shpesh aty përfshiheshin persona të lidhur me Lidhjen Demokratike të Kosovës, persona romë dhe serbë.
Nga Gazeta ‘Si’- Spanja është vendi më i fundit që po planifikon të vendosë kufizime të moshës për përdorimin e rrjeteve sociale.
Kryeministri Pedro Sánchez njoftoi të martën se vendi do të ndalojë qasjen në rrjetet sociale për personat nën moshën 16 vjeç dhe do të kërkojë që platformat digjitale të përfshijnë sisteme efektive të verifikimit të moshës.
Kjo nismë vjen duke ndjekur shembullin e Australisë, e cila miratoi rregulla të ngjashme në dhjetor, dhe Francën dhe Portugalinë që planifikojnë të ndjekin hapa të njëjtë.
Mes ekspertëve të fushës digjitale dhe edukative ka mendime të ndryshme për këtë masë.
Disa mendojnë se kufizimi i qasjes në rrjetet sociale mund t’u japë adoleshentëve më shumë pjekuri për të përballuar rreziqet, ndërsa të tjerë kërkojnë që verifikimi i moshës të bëhet në mënyrë të sigurt dhe eficient.
Megjithatë, disa kritikë e konsiderojnë kufizimin në moshën 16 vjeç si arbitrar, duke argumentuar se në disa vende në këtë moshë mund të ngasësh makinat, të votosh ose të kesh përfunduar arsimin e detyrueshëm.
Diskutimet tejkalojnë vetëm moshën e lejuar – ekspertët po shohin gjithashtu si përdoren rrjetet sociale nga të miturit, çfarë përmbajtjeje konsumojnë, kur shfletojnë dhe nëse duhet rregulluar edhe dizajni i këtyre platformave për të reduktuar efektet e dëmshme.
Sipas një raporti të UNICEF-it për “Fëmijërinë, Adoleshencën dhe Mirëqenien Digjitale”, tetë nga dhjetë studentë në Spanjë marrin telefonin e tyre të parë në moshën 11 vjeç, dhe pothuajse të gjithë të rinjtë midis 10 dhe 20 vjeç (92.5%) janë të regjistruar në një rrjet social.
Studimi paralajmëron se rreth 5.7 % e fëmijëve dhe adoleshentëve kanë një përdorim të tepruar dhe jo të kontrolluar të internetit, i cili ndikon në jetën e tyre të përditshme dhe lidhet me ankth, depresion dhe mendime suicidale.
Ismael Sanz, një studiues në institutet FUNCAS dhe profesor në Universitetin Rey Juan Carlos të Madridit, beson se ngritja e kufirit në 16 vjeç është një masë e mirë, duke theksuar se përdorimi i rrjeteve sociale mund të dëmtojë ekuilibrin emocional dhe mirëqenien e të rinjve, si dhe të ulë aftësinë e tyre për t’u përqendruar.
Nga ana tjetër, disa kritikë, si Catalina Perazzo – drejtuese e Social and Political Advocacy te Save the Children, paralajmërojnë se masa “nuk është një zgjidhje në vetvete” dhe mund të krijojë një ndjenjë të rreme sigurie nëse nuk shoqërohet me mekanizma të fuqishëm të verifikimit të moshës, arsimim dhe mbështetje për përdorim të përgjegjshëm të rrjeteve sociale.
Profesor José César Perales nga Universiteti i Granadës e përshkruan këtë kufizim si një masë të nxituar dhe me pak prova të forta shkencore, duke e quajtur konservatore pragun e moshës dhe duke theksuar se nuk ka një marrëveshje unanime se rrjetet sociale ndikojnë drejtpërdrejt në shëndetin mendor. Ai shton se shpesh është më efektive të rregullohet vetë mënyra se si funksionojnë platformat, duke përfshirë transparencën e algoritmeve dhe mënyrën sesi dizajnohen këto aplikacione, sesa thjesht të vendoset një kufi moshe.
Ekspertë të sigurisë digjtale gjithashtu ngrenë shqetësime për rreziqet ndaj privatësisë që mund të shoqërojnë mekanizmat e verifikimit të moshës, duke theksuar nevojën për sisteme që lejojnë verifikimin pa komprometuar anonimitetin e përdoruesit – diçka që mund të arrihet teknikisht, por që kërkon kujdes të madh./ EL PAIS
Nga Gazeta ‘Si’– Një bretkosë, një tufë mizash maji dhe një merimangë shumë e uritur ishin ndër fituesit e çmimit “Fotografi i Vitit nga Afër”.
Çmimi, në edicionin e tij të shtatë, mori më shumë se 12.000 aplikime nga 63 vende, të cilat u vlerësuan nga fotografë, natyralistë dhe redaktorë, sipas një njoftimi për shtyp.
Pjesëmarrjet u ndanë në 11 kategori, duke përfshirë kafshë, insekte, flutura dhe pilivesa, araknide, portret të jovertebrorëve, nën ujë, bimë, kërpudha dhe mykë llucoze.
Nga Gazeta ‘Si’- Shëndeti i zorrëve është bërë një nga temat më të përfolura në rrjetet sociale.
Nga pirja e ujit me fara chia në mëngjes, te smoothie-t, dhe deri te lëngu i kockave që shpesh reklamohet si ilaç “magjik” për zorrët, këto produkte i atribuohen çdo gjëje, nga përmirësimi i humorit deri te rritja e energjisë. Por çfarë thotë shkenca?
Mikrobioma e zorrëve, që përbëhet nga triliona baktere, viruse dhe kërpudha që jetojnë në traktin tretës, ka një rol kyç në funksionimin e trupit dhe ndikon jo vetëm në shëndetin fizik, por edhe në atë mendor.
Ekspertët paralajmërojnë se shumë nga ushqimet që shpallen si “shërues” të zorrëve nuk kanë prova të forta shkencore, dhe për shumicën e njerëzve të shëndetshëm obsesioni për të “shëruar” zorrët me produkte trend nuk është i nevojshëm.
Në vend të kësaj, një dietë e pasur me bimë, fibra dhe ushqime të pak të përpunuara ka më shumë ndikim dhe është më efektive.
Farat chia përmbajnë fibra që ushqejnë bakteret e mira të zorrëve, por ekspertët theksojnë se asnjë lloj farash nuk mund të zëvendësojë një dietë të larmishme dhe të shëndetshme.
Efekti i tyre, edhe pse i dobishëm, është i kufizuar dhe nuk mund të konsiderohet një mrekulli për zorrët. Sa i përket lëngut të kockave, ai përmban disa lëndë ushqyese, por shumica e tyre absorbohen në zorrën e hollë, ndërsa bakteret kryesore jetojnë në zorrën e trashë.
Për këtë arsye, ka pak prova që lëngu i kockave të ndikojë drejtpërdrejt në mikrobiomë ose të “shërojë” zorrët, siç shpesh pretendojnë reklamimet në internet.
Ekspertët gjithashtu paralajmërojnë se nëse dikush ka probleme të vazhdueshme me tretjen, gazra, kapsllëk ose diarre, është e rëndësishme të kërkojë këshillë mjekësore dhe jo të ndjekë trende drastike dietike.
Për shumicën e njerëzve të shëndetshëm, ndryshimet e vogla në dietë dhe stil jetese, si shtimi i fibrave, konsumi i më shumë ujit dhe ulja e ushqimeve shumë të përpunuara, kanë ndikim më të madh tek shëndeti i zorrëve sesa çdo “produkt trend”.
Ekspertët paralajmërojnë se trendet në internet shpesh e ekzagjerojnë efektin e këtyre produkteve, dhe për shumicën e njerëzve, përqendrimi te dieta e ekuilibruar është zgjidhja më e mençur për një tretje të shëndetshme./ bbc
Nga Gazeta ‘Si’- Kryetari i Partisë Demokratike Sali Berisha ngriti akuza ndaj kryeministrit Edi Rama se po rrezikon të ardhmen e vendit në Bashkimin Europian.
“Lajmet që vijnë nga kancelaritë europiane, por edhe nga Brukseli, dëshmojnë se Edi Rama është në rreth të kuq. Se Edi Rama në kundërshtim flagrant me të gjitha zotimet që rrjedhin nga procesi i integrimit, po fakton se ai për interesa të pushtetit të tij, për të mbrojtur veten nga krimet e rënda që ka kryer, është i aftë të marrë çdo vendim pavarësisht se bllokon plotësisht procesin e integrimit në BE.”, tha Berisha.
Kryedemokrati shtoi se sipas tij nëpër kancelaritë e vendeve të Europës po diskutohet kjo gjë dhe senuk përjashtohet opsioni i zhbërjes së plotë të procesit të integrimit.
Berisha e lidhi këtë me qëndrimet e kreut të qeverisë mbi çështjen e hetimeve ndaj zëvendëskryeministres Belinda Balluku dhe mbetjes pezull të votimit për imunitetin e saj në Kuvend. Po ashtu edhe për shkak të çështjes së hetimeve ndaj zyrtarëve të AKSHI-t.
Sipas tij, qeveria nuk plotëson asnjë kriter për procesin e integrimit, përveçse atë gjeostrategjik.
“Burime shumë serioze informojnë se për diskutimet e gjera që po zhvillohen në kancelaritë europiane dhe në BE, në të cilat nuk përjashtohet edhe opsioni i zhbërjes së plotë të procesit të integrimit në BE për shkak të këtyre qëndrimeve antikushtetuese, antidemokratike, antiligjore që mban Edi Rama në rastin e dosjes së tij, por në aparencë Ballukut dhe AKSHI-t.
Unë kam paralajmëruar dhe paralajmëroj prapë shqiptarët se marrja në dorë e fatit tonë është rruga e vetme pasi Edi Rama, absolutisht nuk do të pranojë kurrë t’i heqë imunitetin Ballukut, pasi e di se së bashku me të në bankën e të akuzuarit është i detyruar të ulet edhe ai vetë.
Ai e di mirë se jo në një, por në dy përfaqësi kryesore të Europës dhe të botës, Gerond Meçe ka dhënë çdo detaj të implikimit direkt të Edi Ramës, baxhanakut dhe Lindës në aferat e AKSHI-t. Edi Rama e di mirë se tashmë gjithçka ka dalë në dritën e diellit, se ai nuk është gjë tjetër veçse një Ergys Agas.Ndaj dhe përpëlitet në këtë mënyrë”, shtoi ai.
Nga Gazeta ‘Si’- Dokumentet që lidhen me emërimin e Lord Mandelson si ambasador i Mbretërisë së Bashkuar në SHBA pritet të publikohen këto ditë, pas presionit nga deputetët.
Kryeministri Sir Keir Starmer ka pranuar se procesi i verifikimit përfshinte diskutime mbi marrëdhënien e vazhdueshme të Lord Mandelson me Jeffrey Epstein, pas dënimit të tij.
Megjithatë, ai e ka akuzuar Lord Mandelson për gënjeshtra gjatë gjithë procesit dhe për paraqitje të pasakta të shkallës së marrëdhënies së tyre.
Në thelb ishte një proces në dy faza: një kontroll fillestar për kujdes të duhur para emërimit të tij, ndjekur nga verifikimi i sigurisë. Pra, si funksiononte?
Mandelson dhe Esptein
Kujdesi i duhur
Kontrolli për kujdes të duhur u krye nga një ekip në Kabinetin e Mbretërisë së Bashkuar në emër të Downing Street, pasi kryeministri ishte përgjegjës për emërimin.
Qëllimi i këtij kontrolli është të identifikojë rreziqe reputacioni ose konflikte të mundshme interesi që mund të duhen konsideruar gjatë procesit të punësimit.
Sir Chris Wormald, administratori më i lartë civil i Mbretërisë së Bashkuar, ka konfirmuar më parë për deputetët se kjo ishte kryesisht bazuar në informacion publik, si raportet e mediave.
Në atë kohë, ishte e njohur publikisht se Lordi kishte mbajtur marrëdhënien me Epstein edhe pas dënimit të tij për kërkimin e seksit nga një minoren në 2008.
Në 2023, Financial Times raportoi email-e që sugjeronin se ai kishte qëndruar në shtëpinë e Epstein në Manhattan në 2009, ndërsa financieri ishte në burg.
Peter Mandelson duke marrë një masazh këmbësh nga një person i paidentifikuar. Fotografia: Departamenti i Drejtësisë i SHBA-së
Informacioni i vetëm jo-publik që u përfshi, shtoi Sir Chris, ishte regjistrimi i një takimi që Lord Mandelson kishte lehtësuar mes Epstein dhe Tony Blair, i cili që atëherë është publikuar nga Arkivat Kombëtare.
Kjo duket të jetë një referencë për një takim në Downing Street në 2002, gjashtë vjet para dënimit të Epstein.
Dosja e Lord Mandelson përfshinte informacion mbi rolet e tij të mëparshme brenda dhe jashtë qeverisë, dhe “marrëdhëniet e tij profesionale dhe financiare”.
Marrëdhënia e tij e mëparshme me Epstein ishte listuar si një rrezik reputacioni, shtoi Sir Chris, së bashku me dy dorëheqjet e tij të mëparshme si ministër gjatë qeverisë së fundit Labour.
Pyetje pasuese
Pas shqyrtimit të dosjes, burimet e Numrit 10 thanë se Sir Starmer i kërkoi Mandelsonit të përgjigjej mbi tre pyetje specifike, të cilat i dërgoheshin atij përmes email-it nga shefi i stafit të kryeministrit, Morgan McSweeney.
Këto pyetje ishin:
-Pse kishte vazhduar kontaktin me Epstein pas dënimit të tij?
Pse raportohej se kishte qëndruar në një nga shtëpitë e Epstein ndërsa financieri ishte në burg?
Dhe a ishte ai i lidhur me një bamirësi të themeluar nga bashkëpunëtori i Epstein, Ghislaine Maxwell, që financieri e kishte mbështetur?
Në atë kohë, përgjigjet e tij u konsideruan të mjaftueshme për të emëruar atë në këtë rol, që do të thotë se më pas ai i nënshtrohej verifikimit të sigurisë. Numri 10 padyshim do të përballet me presion për t’i publikuar ato si pjesë e procesit të shpalljes së dokumenteve të miratuara nga deputetët.
Peter Mandelson dhe Jeffrey Epstein në një foto pa datë të publikuar nga Departamenti i Drejtësisë i SHBA-së.
Verifikimi i sigurisë
Përveç dhënies së informacionit mbi interesat e tij private, Lord Mandelson do të kishte kaluar verifikimin e sigurisë para se të merrte rolin.
Departamenti i Jashtëm, i cili është përgjegjës për ambasadat britanike jashtë vendit, thotë se të gjithë ambasadorët duhet të kalojnë në verifikim të avancuar, procesi më intruziv i kërkuar për qasje në informacionin më sekret qeveritar.
Verifikimi i sigurisë kryhet nga United Kingdom Security Vetting (UKSV), një agjenci specialiste brenda Kabinetit.
Procesi është dizajnuar për të siguruar se ata që verifikohen nuk janë të prirur të keqpërdorin aksesin ndaj materialeve sekrete, ose të jenë subjekt i shantazhit ose ryshfetit.
Sipas udhëzimeve qeveritare, ata që kalojnë DV duhet të plotësojnë pyetësorë të ndryshëm, duke përfshirë informacion mbi financat personale, përdorimin e internetit, gjendjen shëndetësore dhe adresat e email-eve që mbajnë.
Kryhen disa kontrolle, përfshirë historinë krediteve dhe ekzaminimin për rekorde kriminale.
Personat e verifikuar gjithashtu duhet të kalojnë një intervistë me një oficer të trajnuar për verifikim, e cila mund të përfshijë tema si shëndeti, miqësitë, familja dhe historia seksuale.
Në fund, Lord Mandelson u shpall si ambasador i Mbretërisë së Bashkuar në SHBA në dhjetor 2024.
Megjithatë, pas më pak se një viti në këtë rol, ai u shkarkua në shtatorin e kaluar pas publikimit të email-eve të reja që zbulojnë mesazhe mbështetëse që ai i kishte dërguar Epstein pas pranimit të fajësisë për abuzime seksuale.
Qeveria tha se thellësia e marrëdhënies së tyre nuk ishte e njohur kur u emërua.
Megjithatë, kryeministri tani po përballet me pyetje se a ishte informacioni i disponueshëm publikisht mjaftueshëm për të ndezur alarmin./ BBC
Nga Rod Liddle*– Një përleshje mes Alastair Campbell dhe Peter Mandelson?
Një betejë e vështirë për t’u gjykuar, në fakt. Si një luftë mes Pakistanit dhe Turqisë: ti instinktivisht do që të dyja palët të pësojnë humbje të paimagjinueshme.
Kjo ndodhte mjaft shpesh, në atë qeveri në mënyrë unike disfunksionale të Blairit dhe edhe më herët, kur kabali i tij i gënjeshtarëve dhe servilëve po përgatitej për pushtet.
Ja çfarë thotë Campbell për këtë çështje:
“Ai nisi të largohej, pastaj u kthye sërish, më shtyu, pastaj më ra me grusht, pastaj një tjetër. Unë e kapa për jake për t’ia bllokuar krahët dhe T.B. [Tony Blair] tashmë po afrohej për të na ndarë dhe Mandelson thjesht u turr drejt tij, pastaj u kthye nga unë dhe bërtiti: ‘E urrej këtë. Po kthehem në Londër.’”
Grindja ishte nëse Blair duhej apo jo të vishte kostum për t’iu drejtuar disa socialistëve të rinj, apo një palë pantallona kadifeje. Mandy ishte për kadifenë, nëse ju intereson.
Alastair Campbell dhe Peter Mandelson
Por e vërteta është se nuk mund ta nënvlerësosh sa e çmendur ishte ajo administratë: vreri dhe urrejtjet që zienin brenda, depresivët maniakë, si Campbell, Blairi që rrekej t’i tregonte Zotit çfarë duhej të bënte, Mandelsoni duke iu ngjitur të pasurve dhe të pushtetshmëve dhe duke u zvarritur rreth tyre, me të vetmin copëz ideologjie që i kishte mbetur nga ditët në Lidhjen e Rinisë Komuniste – idenë se qëllimi i justifikon mjetet, edhe kur qëllimi ishte harruar.
Ai i adhuronte njerëzit me shumë para dhe nuk e shqetësonte fort se si ishte krijuar ajo pasuri.
Sa herë që Mandelson emërohej në ndonjë post qeveritar, unë u thosha njerëzve se gjithçka do të përfundonte keq.
Dhe kështu, në mënyrë të pashmangshme, edhe ndodhi.
Dy miqtë e mëdhenj të Blairit, dhe dy nga njerëzit më të rëndësishëm në vend për tepër gjatë, ishin të dy fatalisht të metë.
Të kesh të drejtë për faktin se Mandelson do të përfundonte keq si pasojë e karakterit të vet është po aq parashikuese sa të sugjerosh se Wolves mund të bien nga kategoria këtë vit, dhe emërimi i tij si ambasador i Mbretërisë së Bashkuar në Uashington është me siguri emërimi më i keq që nga… që nga… hmm, në fakt, mendoj se David Lammy duke u bërë sekretar i jashtëm.”
Mandelson dhe Epstein
Campbell, dikur një korrespondent politik mesatar, në thelb një rrugaç gënjeshtar, ishte plotësisht i nënshtruar ndaj Njeriut të Fuqishëm. Fillimisht Robert Maxwell, më pas Tony Blair, dhe ai i mbronte ata me një absolutizëm amoral.
Dhe Mandelson? I nënshtruar ndaj parasë dhe njerëzve që kanë shumë prej saj. Ai i adhuronte njerëzit me wonga (para) dhe nuk e shqetësonte fort se si ishte fituar ajo pasuri, për sa kohë jahti kishte një vend të rehatshëm për t’u ankoruar.
Dhe ai ka një histori të caktuar të përfitimit të shumave të mëdha parash nga të pasurit, apo jo? Ose, të paktën, të sjelljes servile rreth tyre.
Vëllezërit Hinduja, Geoffrey Robinson, oligarku rus Oleg Deripaska, i neveritshmi Bernie Ecclestone dhe, së fundmi, financieri Jeffrey Epstein.
Përshtatur nga The Spectator
Shënim: Rod Liddle është gazetar, komentator politik dhe opinionist britanik, i njohur për stil polemik, provokues dhe shpesh të ashpër, sidomos ndaj së majtës britanike, korrektesës politike dhe elitave liberale.
Nga Simon Kuper– Është një parim i vjetër i mendimit politik se, për të ndërtuar një identitet kolektiv, të duhet një armik.
Një kundërshtar mund t’i detyrojë njerëzit të bashkohen. Hitleri e luajti këtë rol për Britaninë, ndërsa BRSS-ja për SHBA-në. Pas shembjes së armikut sovjetik, u shpërbë edhe uniteti amerikan.
Por BE-ja i fitoi armiqtë e jashtëm vetëm në dekadën e fundit: fillimisht breksitistët, më pas Vladimir Putinin, me Kinën që qëndronte në sfond, dhe tani, më në fund, armikun e përsosur – Donald Trumpin.
Ai ndoshta ka bërë më shumë për të bashkuar Europën sesa çdokush europian ndonjëherë.
Mungesa e armiqve e kishte dobësuar prej kohësh Europën. Thjesht nuk dukej se kishte shumë arsye për të luftuar për kauzën.
Kur së fundmi studiova themelimin e Komunitetit Ekonomik Europian (KEE) në vitin 1957, më bëri përshtypje fakti se pothuaj askush nuk e kundërshtoi. Ja ku ishte një ideal shekullor – Europa e bashkuar – që nuk ishte realizuar kurrë më parë, e megjithatë, kur një grusht liderësh, vendet e të cilëve sapo kishin luftuar mes tyre në një luftë të tmerrshme, ranë dakord për të, pa u konsultuar pothuajse fare me votuesit, pothuaj të gjithë thanë: në rregull.
SHBA-ja e mbështeti KEE-në, Britania e Madhe nuk iu bashkua, por as nuk e kundërshtoi seriozisht, sovjetikët u shqetësuan më shumë për NATO-n, dhe shumica të mëdha parlamentare në gjashtë vendet themeluese ratifikuan krijimin e KEE-së.
Një bashkim ekonomik teknokratik pa armiq ngjalli pak emocion. Askush nuk do të vdiste për flamurin blu me yje të artë, dhe vetëm disa ultras të Ryder Cup-it e valëvitnin atë në ndonjë event sportiv. Në seriale televizive dhe filma, heroi që luftonte “të këqijtë” gjeopolitikë ishte pothuajse gjithmonë amerikanë, jo europianë.
Një shtrëngim duarsh i presidentit francez Macron dhe Trump-it
Brexit u bë kërcënimi i parë potencialisht ekzistencial për BE-në. Shumë menduan se do të nxiste dalje të tjera. Në vitin 2018, udhëheqësi i ekstremit të djathtë në Itali, Matteo Salvini, pak para se të hynte në qeveri, e krahasoi BE-në me “Titanikun që po mbytej”. Si përgjigje ndaj këtij kërcënimi, mbështetja e qytetarëve për unionin u rrit në nivelin më të lartë që nga viti 1983, raportoi sondazhi Eurobarometer i Komisionit Europian në pranverën e vitit 2018. Brexit i shoi lëvizjet kontinentale për dalje nga BE-ja.
Më pas, Putini zëvendësoi breksitistët si armiku kryesor i Europës dhe ndihmoi në avancimin e unitetit europian. Deri në vjeshtën e vitit 2024, madje edhe para zgjedhjes së Trumpit, 74 për qind e të anketuarve në Eurobarometer thanë se ndiheshin qytetarë të BE-së – niveli më i lartë në më shumë se 20 vjet.
Nuk kam parë kurrë më parë europianët të ndihen kaq europianë. Javën e kaluar mora pjesë në një takim elitar në Holandën tejet atlantiste, ku mendimi dominues ishte se kishim humbur SHBA-në dhe duhej të mbroheshim vetë. Një nga pjesëmarrësit, Jaap de Hoop Scheffer, sekretar i përgjithshëm i NATO-s nga viti 2004 deri më 2009, tha se Europa nuk mund të mbrohej e vetme dhe se SHBA-ja ende e mbështet NATO-n, por shtoi: “Kam frikë nga braktisja, por e kam kaluar fazën e zisë.”
Më pas pashë kryeministrat e Danimarkës dhe Groenlandës të flisnin në universitetin parizian Sciences Po, ku studentët e mbledhur dhe madje edhe disa gazetarë u ngritën në këmbë për t’i duartrokitur. Më në fund, Europa po prek telat e zemrës. Nëse kontinenti po e çkolonizon veten nga zotëria i tij amerikan, kjo është njëkohësisht tmerruese dhe ngazëlluese.
Këto nuk janë thjesht emocione elitare.
Sondazhi më i fundit “Eurobazooka”, me 7.498 europianë, i zhvilluar për revistën franceze Le Grand Continent, është tronditës. Shumica dërrmuese mbështetën dërgimin e trupave europiane për të mbrojtur Groenlandën. Pesëdhjetë e një për qind thanë se Trump është armik i Europës; vetëm 8 për qind e quajtën mik. Vetëm 3 për qind e demokratëve të krishterë gjermanë – atlantistët më të vendosur – mendonin se ai ishte demokrat.
Dhe, në mënyrë të pazakontë për një çështje të politikës së jashtme, ndërgjegjësimi për “momentin e Groenlandës” ishte pothuajse i plotë.
Sondazhi identifikoi vetëm një grupim politik europian të ndarë për Trumpin: të djathtën ekstreme. Disa nga votuesit e saj e pëlqejnë, të tjerë jo. Ai po e ndan të djathtën ekstreme ashtu siç migracioni e ndau të majtën europiane.
Gjithmonë kam dyshuar se Europa ekzistonte si diçka më shumë sesa një treg i vetëm i papërfunduar. Kjo mund të jetë duke ndryshuar.// Financial Times
Shënim: Simon Kuper është kolumnist në FT dhe shkruan mbi të gjitha llojet e temave, nga politika te librat.
Nga Gazeta ‘Si’- Zyrtarë të lartë të Shteteve të Bashkuara dhe Iranit pritet të zhvillojnë sot bisedime direkte në Oman, në një moment tensioni që ka rritur frikën për një konflikt të hapur ushtarak mes dy vendeve.
Takimet vijnë pas rritjes së pranisë ushtarake amerikane në Lindjen e Mesme, si reagim ndaj shtypjes së dhunshme të protestave mbarëkombëtare antiqeveritare në Iran muajin e kaluar. Organizatat për të drejtat e njeriut thonë se gjatë protestave janë vrarë mijëra persona.
Bisedimet do të zhvillohen në kuadër të një përpjekjeje diplomatike nga ndërmjetës rajonalë për të ulur tensionet. Megjithatë, qëndrimet e dy palëve mbeten shumë larg njëra-tjetrës. Shpresa është që, nëse bisedimet kanë sukses, të krijohet një kornizë për negociata të mëtejshme.
SHBA kërkon që Irani të ngrijë programin e tij bërthamor dhe të heqë dorë nga rezervat e uraniumit të pasuruar. Uashingtoni ka deklaruar se bisedimet duhet të përfshijnë gjithashtu programin e raketave balistike të Iranit. Irani, nga ana tjetër, ka bërë të ditur se bisedimet do të kufizohen vetëm te programi bërthamor.
Gjatë javëve të fundit, presidenti amerikan Donald Trump ka kërcënuar se do të bombardojë Iranin nëse nuk arrihet një marrëveshje. SHBA ka dërguar mijëra trupa dhe një forcë të madhe detare në rajon, përfshirë një aeroplanmbajtëse, anije luftarake dhe avionë luftarakë.
Irani ka paralajmëruar se do t’i përgjigjet çdo sulmi me forcë, duke kërcënuar objektiva ushtarake amerikane në Lindjen e Mesme dhe Izraelin.
Delegacioni iranian do të drejtohet nga ministri i Jashtëm Abbas Araghchi, i cili javën e kaluar deklaroi se forcat e armatosura iraniane janë “me gishtin në këmbëz”. SHBA do të përfaqësohet nga i dërguari special Steve Witkoff dhe dhëndri i Trump, Jared Kushner.
Kjo është hera e parë që zyrtarë amerikanë dhe iranianë takohen që nga lufta mes Izraelit dhe Iranit në qershor të vitit të kaluar, kur SHBA bombardoi tre objektet kryesore bërthamore të Iranit. Teherani thotë se pas këtyre sulmeve aktiviteti i pasurimit të uraniumit është ndalur.
Për udhëheqjen iraniane, e cila përballet me presion të madh të brendshëm, këto bisedime mund të jenë mundësia e fundit për të shmangur një ndërhyrje ushtarake amerikane, që sipas analistëve do ta destabilizonte edhe më tej regjimin, tashmë në pozicionin më të dobët që nga Revolucioni Islamik i vitit 1979.
Bisedimet fillimisht ishin planifikuar të mbaheshin në Stamboll, nën ndërmjetësimin e Egjiptit, Turqisë dhe Katarit, por Irani kërkoi në momentet e fundit që ato të zhvendoseshin në Oman dhe të kufizoheshin vetëm mes përfaqësuesve iranianë dhe amerikanë.
Nga Gazeta ‘Si’- Presidenti i Ukrainës, Volodymyr Zelensky, në një intervistë për televizionin francez France 2, deklaroi se pasojat e luftës me Rusinë përbëjnë një kërcënim serioz për ekzistencën e shtetit ukrainas, por shprehu besimin se paqja mund të arrihet brenda një viti.
Ai tha se presidenti rus Vladimir Putin nuk ka frikë nga udhëheqësit europianë, por sipas tij, frikësohet vetëm nga presidenti amerikan Donald Trump.
Sipas Zelenskyt, ky është një fakt i padiskutueshëm, duke shtuar se “çfarëdo që Trump t’i thotë Putinit, nuk është çështja jonë”.
Zelensky rikujtoi gjithashtu se Trump ka shprehur dëshirën për t’i dhënë fund luftës përmes një kompromisi. Ukraina, tha ai, mbështet iniciativat amerikane për paqe, por nuk do të pranojë asnjë kompromis që cenon sovranitetin e saj.
Në fjalimin e tij në Forumin Ekonomik Botëror në Davos, Zelensky theksoi edhe një herë se vetëm demokracia nuk mjafton për ta ndalur Putinin, pasi ai nuk respekton rregullat dhe parimet e luftës.
Në intervistë, presidenti ukrainas kritikoi gjithashtu mungesën e presionit të mjaftueshëm ndaj Moskës, duke nënvizuar se çdo dialog me Rusinë duhet të zhvillohet mbi kushte të qarta, në mënyrë që të sjellë rezultate konkrete.
Nga Gazeta ‘Si’- Ditën e premte vendi ynë do të vijojë të ndikohet nga kushte atmosferike të paqëndrueshme. Moti parashikohet me vranësira mesatare e të dendura.
Reshjet e shiut priten të jenë prezente që në orët e para të 24-orëshit përgjatë vijës bregdetare dhe ultësirës perëndimore me intensitet të ulët. Gradualisht pas orëve të mëngjesit reshjet e shiut shtrihen në të gjithë vendin me intensitet të ulët deri mesatar. Hera-herës shtrëngata afatshkurtra.
Në zonën e veriperëndimit dhe qendrës nga orët e mesditës dhe deri në orët e vona të mbrëmjes, priten reshje shiu të herëpashershme me intensitet mesatar deri të lartë, në intervale të shkurtra kohore reshje shiu në formën e shtrëngatave shoqëruar me shkarkesa elektrike.
Era do të fryjë me drejtim kryesor juglindje-jugperëndim me shpejtësi mesatare deri në 9m/s, e cila hera-herës pritet të fitoi shpejtësi deri në 18m/s, kryesisht përgjatë vijës bregdetare si dhe në momentin e zhvillimit të vranësirave.
Valëzimi në det do jetë i forcës 2-4 ballë. Edhe e shtuna pritet me reshje shiu ndërsa të dielën kthjellime dhe vranësira.
Login
