Rreth 1 800 persona janë detyruar të largohen nga shtëpitë e tyre në perëndim të Gjermanisë, pasi një zjarr i fuqishëm pyjor u përhap me shpejtësi pranë zonave të banuara.

Zjarri ka përfshirë një zonë pranë qytetit Hurtgenvald, në landin Nordrhein-Uestfalen, afër kufijve me Belgjikën dhe Holandën.

Flakët u zgjeruan me shpejtësi nga rreth 25 hektarë në 300 hektarë, ndërsa zjarri iu afrua deri në rreth 10 metra banesave më të afërta.

Banorëve iu kërkua të largoheshin gjatë natës dhe të merrnin me vete vetëm sendet më të rëndësishme.

Për ta janë ngritur qendra të përkohshme strehimi në një shkollë dhe një qendër sportive.

Rreth 300 punonjës të shërbimeve të emergjencës janë angazhuar në përpjekjet për shuarjen e zjarrit, me mbështetjen e helikopterëve dhe mjeteve të rënda të ushtrisë gjermane.

Ekipet po hapin korridore mbrojtëse në pyje për të penguar përhapjen e flakëve drejt zonave të banuara.

Operacioni është bërë edhe më i rrezikshëm nga municionet e mbetura nga Lufta e Dytë Botërore, të cilat kanë shpërthyer gjatë përhapjes së zjarrit.

Shpërthimet e dëgjuara gjatë natës kanë kufizuar mundësinë e zjarrfikësve për t’iu afruar disa zonave të prekura.

Banorët kanë përshkruar situatën si alarmante.

Një prej tyre tha se kishte parë kolona të mëdha tymi të zi dhe ishte larguar gjatë natës për t’u strehuar te një i afërm.

Ajo tregoi gjithashtu se në zonë ndihej erë e rëndë dhe se hiri po binte nga qielli.

Ndërkohë, një tjetër zjarr pyjor ka shpërthyer pranë liqenit Mohnesee, gjithashtu në Nordrhein-Uestfalen.

Rreth 100 punonjës të emergjencave arritën ta vinin zjarrin nën kontroll, por temperaturat e larta, thatësira dhe terreni i vështirë vazhdojnë të krijojnë kushte të rrezikshme për përhapjen e flakëve.

Temperaturat priten të arrijnë deri në 39 gradë Celcius, ndërsa vala e të nxehtit do të vazhdojë gjatë fundjavës.

Sipas monitoruesit të ngrohjes globale të BE-së, Evropa Perëndimore ka përjetuar qershorin dhe korrikun më të nxehtë të regjistruar, duke rritur rrezikun e thatësirave dhe zjarreve.

Meteorologët paralajmërojnë se toka është tharë ndjeshëm dhe se nevojiten reshje të vazhdueshme për të rikthyer lagështinë, por një periudhë e tillë shiu nuk duket ende në horizont./mxh

Pas zgjedhjes së Trump në presidencën e SHBA-së, miliarderi gëzoi ndikim të madh teksa mori drejtimin e Departamentit të Efikasitetit të Qeverisë (DOGE).

Megjithatë, aleanca e tyre u shemb në maj 2025 pas mosmarrëveshjeve dhe konflikteve politike. Elon Musk sulmoi ashpër paketën tatimore dhe fiskale të Trump, duke e akuzuar atë për përkeqësim të deficitit federal. Trump u përgjigj në mediat sociale, duke kërcënuar të shfuqizojë dispozitat e detyrueshme për automjetet elektrike dhe të rishikojë kontratat e qeverisë amerikane me SpaceX të Musk.

Miliarderi u kundërpërgjigj me disa aludime rreth dosjeve të Jeffrey Epstein dhe dukej se mbështeste idenë e themelimit të një partie të re. Përçarja në marrëdhëniet Musk-Trump kërkoi një përpjekje diskrete dhe të vazhdueshme nga aleatët e ndërsjellë, të cilët vepruan si ura komunikimi përmes kanaleve prapa skenave, sipas Wall Street Journal dhe New York Times.

Zëvendëspresidenti i SHBA-së J.D. Vance luajti një rol kyç duke mbajtur kanale të hapura komunikimi drejtpërdrejt me Musk dhe rrethin e tij të ngushtë për të lehtësuar tensionet politike. Djali i madh i Trump, Donald Trump Jr., gjithashtu veproi prapa skenave për të gjetur terren të përbashkët midis dy burrave.

Charlie Kirk, një nga figurat më të njohura në lëvizjen MAGA, u përpoq të rregullonte lidhjet midis Musk dhe Trump para vrasjes së tij. “Rilidhja u nxit gjithashtu nga një tragjedi e papritur: vrasja e aktivistit konservator Charlie Kirk, i cili kishte kaluar muajt para vdekjes së tij duke u përpjekur të rregullonte lidhjet”, vuri në dukje Wall Street Journal.

Përmirësimi i marrëdhënieve midis tyre u bë publik në nëntor 2025, gjatë një darke të profilit të lartë në Shtëpinë e Bardhë, ku morën pjesë liderë botërorë dhe drejtues të kompanive të teknologjisë. Trump përmendi hapur emrin e Musk gjatë fjalimit të tij, ndërsa Musk falënderoi publikisht presidentin e SHBA-së në mediat sociale për kontributet e tij në vend.

Pajtimi nxitet nga motive praktike, pasi rreziqet janë të larta për të dyja palët. Për Trumpin, kjo do të thotë që Partia Republikane ka siguruar një aleat të fuqishëm financiar, të aftë të shpenzojë shuma të mëdha në zgjedhjet e mesit të mandatit për Kongresin. Në fakt, Musk thuhet se është gati të hedhë 100 milionë dollarë në betejën zgjedhore për të ndihmuar republikanët në zgjedhjet e nëntorit.

Për Muskun, mbajtja e marrëdhënieve të ngushta me Shtëpinë e Bardhë mbron kontratat kritike federale të SpaceX dhe siguron që ai të ketë ndikim në çështjet e inteligjencës artificiale dhe industrisë vendase.

Deri në maj të vitit 2026, ky partneritet ishte bërë i dukshëm, kur Musk shoqëroi Trumpin dhe ministrat e tij në Air Force One për një vizitë zyrtare diplomatike në Pekin. Dëshmitarët raportuan se atmosfera ishte miqësore, me Muskun që prezantoi plane për fabrika të reja në SHBA dhe Trumpin që pyeti për djalin e vogël të Muskut.

Skena ishte kulmi i një përpjekjeje gati njëvjeçare për të ribashkuar Trumpin dhe Muskun, pas shpërbërjes së një prej aleancave politike më të pazakonta dhe domethënëse në historinë moderne amerikane.

Sipas ndihmësve të presidentit amerikan, të cituar nga Wall Street Journal, thuhet se Trump ka thënë në biseda private se ai dhe Musk nuk do të jenë kurrë aq afër sa dikur. Megjithatë, ata po komunikojnë përsëri, rreth një herë në muaj, dhe diskutojnë për inteligjencën artificiale, Kinën dhe ngjarjet botërore, thanë njerëz që kanë dijeni për bisedat./et

Banorët e Parisit kanë shprehur zhgënjimin pas vendimit të Gjykatës Kushtetuese të Francës për të bllokuar ligjin që ndalonte përdorimin e rrjeteve sociale nga fëmijët nën 15 vjeç.

Gjykata argumentoi se ligji ngrinte shqetësime lidhur me lirinë e shprehjes dhe privatësinë, ndërsa kërkonte që përdoruesit të verifikonin moshën përpara hapjes së një llogarie.

Ligji, i miratuar nga parlamenti francez në korrik, parashikonte që nga 1 shtatori fëmijët nën 15 vjeç të mos mund të hapnin llogari të reja në rrjetet sociale. Platformat do të duhej gjithashtu të mbyllnin brenda katër muajve llogaritë ekzistuese dhe të zbatonin sisteme të verifikimit të moshës.

Por Gjykata Kushtetuese vlerësoi se ligji nuk përcaktonte qartë kushtet dhe kufijtë e verifikimit të moshës dhe se disa prej dispozitave cenonin liritë dhe privatësinë e qytetarëve.

Vendimi ka shkaktuar reagime të ndryshme në Paris. Disa prindër dhe të rinj shprehen se ndalimi do të ishte një hap i rëndësishëm për mbrojtjen e fëmijëve nga përmbajtjet e dëmshme në internet.

Franca kishte synuar të bëhej vendi i parë europian që vendoste një kufizim të tillë për moshën nën 15 vjeç, duke ndjekur shembullin e Australisë, e cila ka ndaluar përdorimin e platformave si Facebook, Snapchat, TikTok dhe YouTube për fëmijët nën 16 vjeç./mxh

Nga Ermal Peçi

Ndonjëherë një histori e madhe nis nga një derë e hapur. Nga një familje që vendos të mos pyesë kush je. Nga njerëz të zakonshëm që, në ditët më të vështira, zgjedhin të bëjnë atë që është njerëzore.

Kështu duhet të kujtohet edhe historia e shqiptarëve që mbrojtën hebrenjtë gjatë Luftës së Dytë Botërore. Jo vetëm si një ngjarje e së shkuarës, por si një dëshmi e karakterit dhe humanizmit të njerëzve të këtij vendi.

Në Vlorë, kjo histori po merr një tjetër jetë. Muzeu i Hebrenjve po restaurohet dhe bashkë me të po rikthehet në vëmendje një prej dëshmive më të veçanta të historisë sonë.

Ky muze nuk mund të ketë si qëllim të ruaj  vetëm fotografi, dokumente dhe emra por të ruaj historinë. Historinë e njerëzve mbrojtën familjet hebreje dhe rrezikuan e jetën e tyre.

Në kohën kur Europa ishte mbërthyer nga makineria shfarosëse naziste dhe Adolf Hitleri kishte ngritur një sistem të organizuar përndjekjeje dhe shfarosjeje ndaj hebrenjve, në Shqipëri ndodhi diçka që sot duhet ta tregojmë shumë më fort: shqiptarët hapën dyert e shtëpive të tyre për njerëzit që kërkonin shpëtim. Shqiptarët jo vetëm ju hapën dyert por i strehuan. I fshehën. I ndihmuan. I mbrojtën.

Këto fjalë duken të thjeshta sot. Por në atë kohë nuk ishin aspak të tilla. Të mbroje një hebre në një Shqipëri të pushtuar do të thoshte të rrezikoje veten dhe familjen. Një kontroll i gabuar, një dëshmi e zbuluar, një emër i treguar te njerëzit e gabuar mund të sillte pasoja tragjike.

“Besa shqiptare, në këtë kapitull, nuk ishte thjesht një fjalë. Ishte pjesë e kodit të shqiptarit, një parim i vjetër që e lidhte nderin me mbajtjen e fjalës dhe mbrojtjen e mikut. Prandaj besa u kthye në mburojë për këto familje.”

“Pas çdo familjeje hebreje të shpëtuar kishte një familje shqiptare që kishte pranuar të rrezikonte gjithçka. Pas çdo dere të hapur për një të përndjekur qëndronte frika e kontrollit nazist. Por frika nuk ishte më e fortë se besa.”

Kjo është arsyeja pse historia e hebrenjve në Shqipëri nuk duhet treguar vetëm si pjesë e historisë së Holokaustit. Ajo duhet treguar edhe si histori e atyre shqiptarëve që refuzuan të qëndronin indiferentë përballë tij dhe pikërisht këtu merr rëndësi Muzeu i Hebrenjve në Vlorë.

Një muze nuk është vetëm një godinë me objekte të vjetra. Në rastin e Vlorës, ai mund të bëhet një vend ku një brez i ri mëson se çfarë ndodh kur urrejtja kthehet në politikë dhe, po aq e rëndësishme, se çfarë mund të bëjë një njeri i zakonshëm përballë saj.

Prandaj Muzeu i Hebrenjve në Vlorë nuk duhet parë vetëm si një institucion kulturor. Ai duhet të jetë një ambasador i kësaj historie.

Një ambasador që i tregon botës se Shqipëria, një vend i vogël në hartën e Europës, në një nga momentet më të errëta të kontinentit zgjodhi të mbrojë jetën dhe  kjo histori duhet të dalë përtej kufijve tanë.

Shqipëria ka shumë histori për t’i treguar botës. Ka Skënderbeun, Pavarësinë, Rilindjen Kombëtare, Nënë Terezën, Adem Jasharin, letërsinë e madhe shqiptare me Kadarenë dhe Dritëro Agollin, ka qytetet historike dhe natyrën që çdo vit tërheq mijëra turistë, por ka edhe këtë histori.

Turisti i sotëm nuk kërkon vetëm detin, diellin dhe ushqimin e mirë. Kërkon edhe histori. Kërkon të kuptojë vendin ku ka ardhur. Kërkon të marrë me vete diçka që nuk e ka parë në një tjetër destinacion.

Prandaj Vlora mund të kthehet në një destinacion të rëndësishëm të turizmit të kujtesës. Historia e hebrenjve në Shqipëri mund të shoqërohet me itinerare historike, guida të specializuara, dokumentarë, ekspozita dhe bashkëpunime me institucione në Izrael, SHBA dhe Europë.

Një vizitor që vjen në Shqipëri nuk duhet të largohet vetëm me fotografitë e Rivierës. Duhet të marrë me vete edhe një histori për këtë vend. Një histori që nuk gjendet në çdo destinacion turistik dhe që i jep kuptim tjetër udhëtimit të tij.

Një vizitor nga çdo cep i botës duhet të ketë mundësinë të dëgjojë: “Këtu, gjatë Holokaustit, shqiptarët strehuan dhe mbrojtën hebrenj të përndjekur.” Turizmi  nuk është vetëm të vizitosh një vend. Është të njohësh historinë e tij, ta përjetosh dhe të largohesh me një rrëfim që ia vlen t’ua tregosh edhe të tjerëve.

Mund të ndërtohen itinerare historike, guida, ekspozita, dokumentarë dhe projekte të përbashkëta me institucione shqiptare dhe hebraike. Vlora mund të ketë një vend të rëndësishëm në këtë hartë të turizmit të kujtesës.

Prandaj kur të vij momenti që Muzeu i Hebrenjve në Vlorë të hapë dyert pas restaurimit, ata nuk duhet të jenë të përgatitur vetëm për të mirëpritur shqiptarët, turistët, studiuesit, por ata duhet të përgatiten që gjithë këtë histori të ja tregojnë botës se çfarë bën familjet shqiptare. Jo për të marrë merita për atë që bënë shqiptarët e asaj kohe, por për të mos lejuar që ajo vepër njerëzore të harrohet.

Në fund të fundit, pasuria e një vendi nuk matet vetëm me atë që i ka dhënë natyra. Ndonjëherë pasuria më e madhe është ajo që njerëzit e tij kanë bërë për njëri-tjetrin dhe çfarë historie kanë të gdhendur në rrugicat, muret dhe të shkruar në letra.

Në kohën kur shumë dyer në Europë u mbyllën përballë hebrenjve nga frika e nazistëve, në Shqipëri pati njerëz që zgjodhën t’i hapnin. Kjo është historia që Shqipëria dhe Vlora duhet t’ia tregojnë botës.

Tensione janë shënuar të premten, 14 gusht, në Beit Sahour, në Bregun Perëndimor të pushtuar, ku aktivistë palestinezë dhe izraelitë shoqëruan pronarë palestinezë në tokat e tyre, të kërcënuara nga kolonët izraelitë.

Aktivistët thanë se synonin të mbështesnin dhe mbronin pronarët lokalë, të cilët, sipas tyre, janë penguar të hyjnë, të kultivojnë dhe të kujdesen për tokat e tyre.

Në terren u panë kolonë izraelitë të armatosur, të cilët mbanin flamuj dhe u përplasën verbalisht me aktivistët. Në zonë ishin të pranishme edhe forcat izraelite.

Rana Salman, drejtuese ekzekutive e organizatës Combatants for Peace, tha se kishte marrë pjesë në aksion për të mbështetur pronarët palestinezë dhe për të kundërshtuar pengimin e tyre në tokat që u përkasin.

Bregu Perëndimor u pushtua nga Izraeli në luftën e vitit 1967 dhe palestinezët e konsiderojnë atë pjesë thelbësore të territorit të një shteti të ardhshëm të pavarur.

Sipas Kombeve të Bashkuara, 18 palestinezë janë vrarë këtë vit në incidente të lidhura me sulmet e kolonëve, ndërsa gjatë gjithë vitit 2025 u regjistruan 17 viktima të tilla.

Në Bregun Perëndimor jetojnë rreth tre milionë palestinezë dhe rreth 500 mijë kolonë izraelitë. Sipas organizatës izraelite “Peace Now”, në territor ndodhen rreth 146 vendbanime izraelite dhe rreth 390 pika më të vogla të kolonëve.

Statusi i vendbanimeve mbetet një nga çështjet më të debatueshme të konfliktit. Kombet e Bashkuara dhe shumica e vendeve i konsiderojnë vendbanimet në kundërshtim me të drejtën ndërkombëtare, ndërsa Izraeli e kundërshton këtë qëndrim dhe argumenton se prania hebraike në Bregun Perëndimor ka rrënjë historike mijëravjeçare./mxh

Para disa ditësh, Cristiano Ronaldo dhe Georgina Rodriguez vendosën ta kalonin marrëdhënien e tyre në një tjetër nivel, pavarësisht se kanë fëmijë bashkë dhe jetojnë prej vitesh në të njëjtën shtëpi.

Dyshja u kurorëzua, duke u martuar, ndërsa nuk ngurruan të tregonin unazat e këtij momenti të paharrueshëm në rrjetet sociale. Nga mediat botërore, është zbuluar edhe detaji në lidhje me ndarjen e pasurive.

“CR7” dhe Georgina kanë rënë dakord që pasuritë e tyre të mbeten të ndara dhe të paprekura, pra jo e përbashkët. Edhe në “skenarin më të errët”, ndarja, sulmuesi portugez nuk humb asnjë qindarkë./et

Rusia ka refuzuar propozimin e Turqisë për një moratorium mbi sulmet ukrainase dhe ruse ndaj anijeve në Detin e Zi, duke argumentuar se në kushtet aktuale nuk sheh arsye për një armëpushim të tillë.

Zëdhënësja e Ministrisë së Jashtme ruse, Maria Zakharova, tha se Moska nuk e konsideron të arsyeshme një pauzë të kufizuar në luftime, pasi, sipas saj, një masë e tillë do t’i jepte Ukrainës kohë për t’u riorganizuar dhe për t’u armatosur sërish. Ajo e cilësoi një armëpushim të tillë si një “masë gjysmake”.

Zakharova akuzoi gjithashtu Ukrainën për sulme me dronë ndaj anijeve civile dhe tregtare të vendeve që ndodhen në rajonin e Detit të Zi.

Megjithatë, Moska ka deklaruar se nuk ka marrë përmes kanaleve zyrtare një propozim formal nga Turqia për vendosjen e një moratoriumi, me kushte të përcaktuara qartë. Ky qëndrim bie pjesërisht në kundërshtim me deklaratat e Ankarasë, e cila ka thënë se iniciativa u është përcjellë të dyja palëve.

Në javët e fundit, sulmet ndaj transportit tregtar në Detin e Zi dhe Detin Azov janë intensifikuar. Ukraina ka goditur me dronë objekte dhe anije që lidhen me eksportet ruse të naftës dhe grurit, ndërsa është goditur edhe një traget turk. Nga ana tjetër, Rusia ka intensifikuar sulmet ndaj porteve ukrainase.

Përshkallëzimi ka shkaktuar shqetësime për sigurinë e transportit ndërkombëtar dhe furnizimin global me ushqime. Ukraina është një eksportuese e rëndësishme e grurit, ndërsa sulmet ndaj porteve dhe anijeve kanë kufizuar ndjeshëm rrugët e eksportit. Sulmet e fundit kanë ndikuar gjithashtu në tregjet globale të grurit.

Turqia po përpiqet të ndërmjetësojë për krijimin e një mekanizmi që do të ndalonte sulmet ndaj anijeve civile dhe do të mundësonte rifillimin më të sigurt të transportit detar në Detin e Zi. Ministri i Jashtëm turk, Hakan Fidan, ka kërkuar që të dyja palët të respektojnë një moratorium për sulmet në Detin e Zi, me synim uljen e rrezikut për lundrimin dhe tregtinë ndërkombëtare.

Por refuzimi i Moskës tregon se, për momentin, nuk ka konsensus mes Rusisë dhe Ukrainës për një armëpushim në Detin e Zi./mxh

Jared Kushner, i dërguari dhe dhëndri i Presidentit të SHBA-së Donald Trump, do të udhëtojë për në Izrael javën e ardhshme për të provuar të zbutë mosmarrëveshjet midis dy aleatëve mbi planin e SHBA-së për Gazën, tha një burim brenda “Këshillit të Paqes”. Ai do të udhëtojë me Nickolay Mladenov, përfaqësuesin e lartë për Gazën të “Këshillit të Paqes” të krijuar nga Donald Trump, në Izrael dhe Egjipt, një vend kyç ndërmjetësues.

Kjo vizitë po zhvillohet ndërsa kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu hodhi poshtë publikisht më 9 gusht planin amerikan prej 15 pikash, të cilin Mladenov e kishte njoftuar në fund të korrikut, i cili parashikon çarmatimin e Hamasit palestinez dhe tërheqjen e Izraelit nga territori i Gazës.

Edhe pse organizata palestineze e pranoi këtë, Izraeli u përgjigj duke deklaruar se vendos si kusht për çdo tërheqje të trupave të saj çarmatimin “real” të Hamasit. Një burim brenda “Këshillit të Paqes” i tha Agence France-Presse se Kushner dhe Mladenov shpresojnë për “diskutime konstruktive” mbi planin gjithëpërfshirës të paqes të Donald Trump për Gazën, kulmi i parë i të cilit ishte armëpushimi i shpallur në tetor 2025. Që atëherë, sulmet izraelite janë zvogëluar, por nuk janë ndalur.

“SHBA-të dhe Izraeli bien dakord për rezultatin e dëshiruar në Gaza, domethënë një Hamas të demilitarizuar”, sqaroi i njëjti burim, i cili kërkoi të mos identifikohej.

“Ne do t’i dëgjojmë shqetësimet që do të shprehen dhe do të diskutojmë hapat e mëtejshëm“, shtoi burimi, duke shpresuar që këto diskutime të mund të lejojnë përshpejtimin e “progresit” që është arritur tashmë.

Një version i hershëm i planit të Gazës i publikuar nga “Këshilli i Paqes”, me të cilin ishte dakord edhe Hamasi, parashikonte një tërheqje graduale të Izraelit nga një pjesë e madhe e Rripit të Gazës. Por më pas Mladenov u tërhoq, duke thënë se Izraeli do të duhej të tërhiqte trupat e tij vetëm nëse Hamasi çarmatoset plotësisht.

Benjamin Netanyahu, nën presion përpara zgjedhjeve parlamentare të tetorit, të cilat pritet të jenë të ngushta, premtoi se nuk do të ketë tërheqje dhe vuri në dyshim gatishmërinë e Hamasit për t’u çarmatosur, duke kërkuar që të shkatërrojë armët e tij në një mënyrë të verifikueshme./et

Kur presidenti Vladimir Putin dërgoi forcat e tij në Ukrainë, Kremlini dukej se po mbështetej te një aksiomë e njohur e sigurisë evropiane: numri i madh i trupave ruse, të mbështetur nga rezervat e mëdha të epokës sovjetike dhe fuqia bërthamore, do ta mposhtte rezistencën.

Më shumë se katër vjet pas pushtimit në shkallë të plotë nga Moska, ky supozim është thuajse tërësisht zhbërë. Ukraina mbijetoi, ia pamundësoi Rusisë fitoren e shpejtë që pritej dhe e shndërroi konfliktin në një luftë rraskapitëse të teknologjisë së lartë.

Ajo ka zhvilluar një cikël inovacioni që, sipas Joshua Huminskit, nënkryetar i lartë për sigurinë kombëtare dhe inteligjencën në Qendrën për Studimin e Presidencës dhe Kongresit, po ecën më shpejt se çdo gjë që po bëjnë SHBA-ja apo vendet e tjera të NATO-s.

Megjithatë, ekspertët thonë se mbështetja në rritje e Moskës te Koreja e Veriut për municione, raketa dhe trupa nuk duhet të merret as si provë se Rusia po kolapson, as, përkundrazi, se ushtria e saj do të dalë nga lufta më e fortë se më parë.

Pamja që ata paraqesin është më e ndërlikuar.

Ukraina i ka shkaktuar dëme të mëdha forcave konvencionale ruse dhe ka ekspozuar dështime të thella në planifikim dhe doktrinën e saj. Në të njëjtën kohë, Moska vazhdon të përshtatet me fushëbetejën, të zgjerojë prodhimin e armëve dhe të mësojë nga një luftë të një lloji që nuk ishte përballur më parë.

“Forcat tokësore konvencionale të Rusisë në Ukrainë po dobësohen në mënyrë të vazhdueshme”, tha Huminski për Radion Evropa e Lirë (REL). Por, ai paralajmëroi se do të ishte “gabim” të vlerësohej fuqia ushtarake ruse vetëm përmes këtij këndvështrimi.

Flotat ruse të Veriut dhe Paqësorit kanë kapacitete të rëndësishme, tha ai, ndërsa forcat e saj strategjike bërthamore kanë mbetur kryesisht të paprekura dhe Moska ende zotëron kapacitete që janë të afta në hapësirën kibernetike dhe atë hapësinore.

Prandaj, pyetja mund të mos jetë më thjesht nëse Rusia mbetet ushtria e dytë më e fuqishme në botë. Çështja është se çfarë ka ekspozuar Ukraina për kufijtë e fuqisë ruse dhe nëse përshtatja mund të pengojë që këto dobësi të bëhen vendimtare.

Problemet e Rusisë nisën me supozimet e saj. Shërbimet e inteligjencës së Putinit, tha Huminski, e kishin paraqitur Ukrainën si një shtet që pritej të shembej shpejt.

Në vend të kësaj, qëndresa ukrainase, dështimet operacionale ruse, ndihma perëndimore dhe përshtatja e shpejtë prodhuan një luftë krejt tjetër. Mbrojtja e Hostomelit, afër Kievit, ku forcat ukrainase zmbrapsën trupat elitare ajrore ruse, u bë një shembull i parë se si mund të zhbëheshin planet e Moskës. Taktikat e njësiteve të vogla dhe armët antitank perëndimore shfrytëzuan gjithashtu dobësitë e blindave ruse që përparonin.

Që atëherë, lufta është shndërruar në një garë të pandërprerë përshtatjeje. Dronët, lufta elektronike dhe goditjet me rreze të gjatë veprimi e kanë transformuar fushëbetejën, duke e bërë lëvizjen gjithnjë e më të rrezikshme dhe duke ndihmuar në krijimin e “zonës vrastare” të monitoruar nga afër përgjatë frontit.

Maria Snegovaya, studiuese e lartë për Rusinë dhe Euroazinë në Qendrën për Studime Strategjike dhe Ndërkombëtare me bazë në Uashington, tha për REL-in se Ukraina ka krijuar një hov të konsiderueshëm teknologjik dhe po përdor gjithnjë e më shumë dronë për të kompensuar, të paktën pjesërisht, mungesën e fuqisë njerëzore.

Ky avantazh është real, por ajo nuk e përshkroi si të përhershëm. Hovi teknologjik ka ndryshuar disa herë gjatë luftës, tha Snegovaya. Ukraina aktualisht është në epërsi sa u përket teknologjive të rëndësishme të dronëve, por Rusia është duke u barazuar vazhdimisht me të, ka zbërthyer dhe kopjuar inovacionet e suksesshme dhe ka zhvilluar kundërmasa.

Cikli po përshpejtohet: ajo që dikur kërkonte shumë më tepër kohë, tani po ndodh brenda pak muajsh. Prandaj, as Huminski dhe as Snegovaya nuk e shohin luftën si një histori të thjeshtë të shkëlqimit teknologjik ukrainas që mposht një ushtri ruse të vjetruar.

Të dy e përshkruajnë një përballje shumë më dinamike: Ukraina ka fituar një hov të rëndësishëm teknologjik dhe ka ekspozuar dobësi serioze ruse, ndërsa Rusia vazhdon të përshtatet dhe të përvetësojë mësimet e nxjerra nga fushëbeteja, edhe pse forcat e saj konvencionale tokësore po pësojnë dëme të rënda dhe humbje të jashtëzakonshme.

Partneriteti i Moskës me Phenianin është ndoshta ilustrimi më i qartë i kërkesave të jashtëzakonshme të kësaj lufte. Koreja e Veriut ka furnizuar me municione dhe raketa dhe ka dërguar trupa, disa prej të cilave u dislokuan në rajonin rus të Kurskut për të ndihmuar në zmbrapsjen e një inkursioni të befasishëm ukrainas në vitin 2024.

Por, Snegovaya tha se mbështetja e Rusisë në ndihmën e jashtme duhet të kuptohet në kuadër të përpjekjeve të saj të jashtëzakonshme për prodhim vendas.

Moska po zhvillon një luftë rraskapitëse, në të cilën humbjet shkojnë përtej fuqisë njerëzore, duke përfshirë municionet dhe sistemet e armëve. “Rusia në fakt ka qenë në gjendje të prodhojë shumë”, tha ajo, duke theksuar se Moska ka “rritur ndjeshëm prodhimin” e sistemeve, përfshirë dronët, pajisjet e luftës elektronike, mbrojtjen ajrore, tanket dhe raketat.

Por, industria ruse nuk e ka zgjidhur problemin e saj. Kërkesat e luftës janë aq të mëdha, tha Snegovaya, saqë edhe prodhimi i zgjeruar në mënyrë drastike nuk mund t’i përmbushë plotësisht nevojat e fushëbetejës apo t’i mundësojë Rusisë të krijojë rezerva të konsiderueshme. Kjo ndihmon për të shpjeguar rolin e Koresë së Veriut.

Huminski tha gjithashtu se trupat e Koresë së Veriut e ndihmojnë Moskën të menaxhojë një problem, politikisht të ndjeshëm, të fuqisë njerëzore. Përdorimi i tyre mund të mbajë pozicionet dhe të lirojë ushtarët rusë për detyra të tjera, pa e detyruar Putinin të urdhërojë një mobilizim të plotë, politikisht të rrezikshëm.

Prandaj, ky nuk është as një kolaps i thjeshtë ushtarak dhe as dëshmi e një ringritjeje ruse pa vështirësi. Rusia po përdor partnerë të huaj për të mbushur boshllëqe specifike, ndërsa përpiqet të ruajë dhe zgjerojë bazën e saj ushtarako-industriale.

Sipas Snegovayas, Kremlini vazhdon të zgjerojë objektet e prodhimit dhe të përgatitet për një luftë të gjatë. Por, kjo përpjekje shoqërohet me kosto në rritje. Sektori ushtarako-industrial i Rusisë financohet në masë të madhe nga shteti, ndërsa presioni ekonomik i vazhdimit të luftës vazhdon të rritet.

Ukraina hyri në luftë me një disavantazh të madh konvencional. Ajo nuk mund të përballej me Rusinë tank për tank, predhë për predhë apo ushtar për ushtar. Përgjigjja e saj ka qenë ndryshimi i llogaritjes së kostos.

Dronët e lirë dhe sistemet e tjera të zhvilluara me shpejtësi mund të kërcënojnë pajisje shumë më të shtrenjta dhe, tha Snegovaya, Ukraina ka qenë në gjendje t’i përdorë dronët për të kompensuar në një masë të konsiderueshme mungesën e ushtarëve.

Por, ajo theksoi gjithashtu kufijtë e këtij avantazhi. Dronët nuk i kanë bërë ushtarët të parëndësishëm dhe problemet e Ukrainës me ushtarët mbeten serioze. “Zona vrastare” mbrojtëse mund të ndihmojë në mbajtjen e vijës së frontit, por kjo nuk e ka fituar luftën.

Ndërkohë, Rusia po përshtat metodat e veta. Snegovaya e përshkroi një forcë që kombinon qasjet e stilit sovjetik dhe kapacitetin e trashëguar të prodhimit me dronët, luftën elektronike dhe praktikat e fushëbetejës që evoluojnë me shpejtësi.

Rusia po pëson humbje të jashtëzakonshme dhe po përballet me presion në rritje mbi ekonominë e saj. Por, ajo ruan disa avantazhe asimetrike, përfshirë kapacitetin për të përdorur dronë në numër shumë të madh, përvojën në përdorimin e tyre dhe një sasi të madhe të dhënash nga fushëbeteja, të grumbulluara nga njësitë luftarake dhe operatorët.

Vendet perëndimore “duhet jo vetëm të shohin se çfarë po bën Ukraina, por edhe t’i kushtojnë vëmendje asaj që po bën Rusia”, çfarë mësimesh po nxjerr dhe si po përshtatet, tha Huminski. “Nëse nuk e bëjmë këtë dhe thjesht e shohim atë si një forcë ruse të dobësuar në aspektin konvencional, kjo mund të na kthehet bumerang në të ardhmen”.

Përshtatja teknologjike e Ukrainës po ndryshon gjithashtu gjeografinë e luftës.

Në Detin e Zi, Ukraina ka kërcënuar vazhdimisht forcat detare dhe infrastrukturën ruse, pavarësisht se e nisi konfliktin pa pasur asgjë që i afrohej një marine konvencionale të aftë për t’u përballur me flotën ruse. Ndërsa asetet ruse u zhvendosën larg Krimesë, aftësia e Ukrainës për të goditur Novorosijskun, qendrën e saj detare më në lindje, tregoi se largimi nga fronti nuk garanton siguri.

“Flota ruse, në këtë pikë, është padyshim shumë e rrezikuar kudo në Detin e Zi”, tha Snegovaya.

Rëndësia më e gjerë është strategjike.

Ukraina po e kombinon gjithnjë e më shumë përpjekjen e saj mbrojtëse në front me sulme në thellësi kundër objektivave ushtarake dhe të tjera brenda Rusisë, duke synuar të shkaktojë kosto përtej fushëbetejës.

Snegovaya tha se sulmet kanë ndihmuar në rritjen e ankthit brenda Rusisë dhe të kërkesave për përfundimin e luftës. Por, ajo paralajmëroi se opinioni publik luan vetëm një rol të kufizuar në vendimmarrjen e Kremlinit. Vendimtar mbetet Putini, jo opinioni publik.

Ukraina mund të ketë aktualisht hovin teknologjik, tha ajo, por Rusia po vazhdon të përgjigjet, përfshirë me dronë më të shpejtë me motor reaktiv dhe përpjekje për të kapërcyer kufizime të tjera teknologjike.

Masat e vjetra të fuqisë ushtarake janë sfiduar seriozisht nga lufta. Numri i tankeve dhe trupave para luftës nuk parashikoi dështimet e Rusisë në vitin 2022. Por, as humbjet e jashtëzakonshme të Rusisë nuk dëshmojnë se ajo ka pushuar së qeni një fuqi ushtarake e frikshme, paralajmërojnë ekspertët.

Ukraina ka shkatërruar mitin se numri i madh i forcave ruse, të vetme, e garantojnë fitoren. Ajo ka treguar se si qëndresa, inovacioni i shpejtë dhe teknologjia relativisht e lirë mund t’i mundësojnë një ushtrie më të vogël t’i shkaktojë kosto të jashtëzakonshme një ushtrie shumë më të madhe.

Megjithatë, Rusia ende ka burime dukshëm më të mëdha se Ukraina, një bazë të gjerë ushtarako-industriale, forca bërthamore të paprekura nga lufta dhe kapacitete ushtarake që shtrihen shumë përtej formacioneve tokësore, të goditura rëndë, që luftojnë në Ukrainë.

Kjo nuk do të thotë se Rusia po e fiton procesin e përshtatjes. Snegovaya theksoi se Ukraina aktualisht ka hovin teknologjik, ndërsa ekonomia dhe rrjeti ushtarako-industrial i Rusisë po përballen me presion në rritje. As nuk ka, tha ajo, një konsensus analitik nëse Rusia mund të quhet ende në mënyrë domethënëse ushtria e dytë më e fuqishme në botë.

Qëndrueshmëria e mbështetjes perëndimore për Ukrainën mund të jetë përfundimisht një nga faktorët më të rëndësishëm. Ukraina ka tejkaluar vazhdimisht peshën e saj, tha Snegovaya, por aftësia e saj për të vazhduar luftën mbetet e lidhur në mënyrë të rëndësishme me mbështetjen e jashtme financiare, teknologjike, të inteligjencës dhe ushtarake.

Përfundimi më i gjerë i Huminskit është se Rusia dhe Ukraina do të dalin nga kjo luftë si dy nga ushtritë më të sprovuara dhe më të kalitura në betejë në botë.

Ukraina e ka goditur rëndë ushtrinë ruse, ka shkatërruar sasi të mëdha të pajisjeve të saj dhe ka ekspozuar dobësi që Moska priste t’i fshihte pas reputacionit të saj për fuqi dërrmuese. Rusia po paguan një çmim të lartë për t’u përshtatur dhe është larg zgjidhjes së problemeve themelore që ka zbuluar lufta.

Nëse mësimet që Rusia po nxjerr janë të mjaftueshme për të kompensuar humbjet e saj – dhe nëse Ukraina mund ta ruajë ritmin e saj të jashtëzakonshëm të inovacionit – mund të ndikojë shumë në përcaktimin e rezultatit përfundimtar të luftës./mxh

Këtë të premte, njësia e qeverisjes vendore të kryeqytetit ka hapur tenderin për blerjen e një automjeti zjarrfikës për të gjitha terrenet. Ky prokurim llogaritet mbi kufirin e lartë monetar me fond limit deri në 29 milion lek, ose sipas kursit zyrtar të Bankës në vlerë 312 mijë euro, që do të mbulohet si financim nga buxheti i bashkisë së Tiranës për vitin 2026.

Një muaj kohë është afati i dorëzimit të dokumentacioneve, ku në thirrje parashikohen specifikime teknike. Kërkesa e parë është që mjeti detyrimisht duhet të jetë i ri , i papërdorur dhe të jetë prodhuar në një nga vendet e Bashkimit Europian. Modeli i automjetit duhet të jetë me ngjyrë të kuqe, i pajisur me fenelina dhe numri i vendeve jo më pak se 6.

Parashikohet gjithashtu që të ketë depozitën e ujit me minimumi 4000 litra dhe pompë të presionit të lartë. Ndër të tjera kërkohet litar shpëtimi 30 metra i gjatë dhe set ndihme të parë. Pajisja e shpëtimit duhet të jetë e kombinuar elektro hidraulike. Garancia për automjetin do të jetë 3 vjet ose 100.000 km, ku do të përfshihen edhe të gjitha shërbimet periodike.

Edhe kriteret ekonomike për kompanitë do të ndikojnë në përzgjedhjen e fituesit. Ku përvecse kërkohet që mundësi për tu kualifikuar ka oferta me vlerën më të ulët, operatori duhet të ketë eksperiencë në kontrata të ngjashme dhe të paraqesë qëndrueshmëri financiare me dorëzimin e bilanceve financiare të 3 viteve të fundit dhe me të punësuar të paktën 50 punonjës.

Operatorët ekonomik pjesëmarrës duhet te kenë të punësuar staf inxhinierik, si inxhinier mekanik, xhenerik apo elektro auto. Gjithashtu tenderi specifikon që kompania të ketë një servis në pronësi ose me qera, jo më të vogël se 500 m² brenda territorit të Bashkisë Tiranë./et

Prej ditësh, një fotografi e Kiarës dhe Luizit kishte nxitur dyshimet se çifti mund të ishte në pritje të fëmijës së dytë.

Në imazhin e publikuar në rrjetet sociale, Luizi shfaqej me dorën mbi barkun e moderatores. Detaji u vu menjëherë re nga ndjekësit, të cilët nisën të pyesnin nëse bëhej fjalë për një shtatzëni të re.

Por duket se përgjigjja ka ardhur drejtpërdrejt nga Kiara. Gjatë një rubrike pyetje-përgjigje në Instagram, një ndjekës e pyeti: “A je shtatzënë? Të lutem kthe përgjigje.”

Moderatorja nuk la vend për interpretime dhe iu përgjigj vetëm me dy fjalë:“JO! Nuk jam.”

Me këtë reagim, Kiara hodhi poshtë publikisht zërat për një shtatzëni të dytë, duke i dhënë fund aludimeve që qarkullonin prej ditësh në rrjet./mxh

Ylli francez i Real Madridit, Kylian Mbappe, i ka ngritur pritshmëritë para fillimit të sezonit të ri, duke bërë të qartë se objektivi i “Los Blancos” është rikthimi te trofetë.

Në një intervistë për kanalin zyrtar të Real Madridit, Mbappé foli për përgatitjet para sezonit, ambiciet me skuadrën dhe marrëdhënien me trajnerin Jose Mourinho, duke theksuar se madrilenët duhet të bëjnë “një hap përpara” për të nisur sërish grumbullimin e trofeve.

Real Madridi e mbylli sezonin 2025/26 pa trofe, ndërsa Mbappé nuk arriti ta udhëhiqte as Francën drejt triumfit në Kupën e Botës këtë verë. Për këtë arsye, francezi synon që në sezonin e ri të rikthejë klubin madrilen te suksesi.

“Jam shumë i lumtur që jam rikthyer dhe që po marr përshtypjet e para me ekipin, stafin e ri të trajnerëve, bashkëlojtarët dhe të gjithë ata që punojnë në Valdebebas. Është gjithmonë bukur të rikthehesh këtu dhe të përgatitesh për sezonin”, deklaroi Mbappe.

Ai foli me shumë vlerësim edhe për Mourinhon, duke konfirmuar se të dy kanë qenë në kontakt prej një kohe të gjatë.

“Kemi folur shumë gjatë Kupës së Botës, por edhe gjatë ditëve të fundit këtu. Është shumë pozitive të kesh një trajner me kaq shumë përvojë, që di të fitojë dhe e di rrugën që duhet të ndjekim për të arritur fitoret”, tha francezi.

“Besoj se duhet të fitojmë dhe jam i sigurt se këtë vit do të rikthehemi te fitimi i titujve. Jam i bindur për këtë”, u shpreh ai.

“Kjo është ajo që duam dhe do të ndodhë, sepse e ndiej se skuadra e ka dëshirën. Do të qëndrojmë të fokusuar gjatë gjithë vitit për t’i bërë tifozët e Real Madridit të lumtur, pasi nuk ka asgjë më të rëndësishme sesa të fitosh tituj me këtë ekip dhe të ndjesh gëzimin e tifozëve”, përfundoi Mbappe./ET

Manuel Angel dhe David Jimenez vazhdojnë të stërviten me seriozitet në ambientet e “La Fabrica”, edhe pse tashmë e dinë se e ardhmja e tyre nuk do të jetë te Real Madridi.

Të dy lojtarët janë në pritje të ofertës së duhur, ndërsa interesimi për ta nuk mungon. Klube nga La Liga, La Liga 2 dhe liga të tjera evropiane kanë shfaqur interes për dy talentet madrilenë.

Sipas të përditshmes spanjolle AS, Real Madridi i ka lënë jashtë ndeshjeve miqësore dhe zyrtare të Castillas, si masë paraprake për të shmangur ndonjë dëmtim që do të mund të komplikonte transferimin e tyre.

Manuel Angel ishte shumë pranë largimit edhe verën e kaluar. Për të kishte interesim të madh, veçanërisht nga Levante, ndërsa edhe Aston Villa kishte tentuar ta transferonte. Megjithatë, mesfushori zgjodhi të qëndronte edhe një sezon në Madrid.

Ai mbajti shiritin e kapitenit sezonin e kaluar dhe, nën drejtimin e Alvaro Arbeloas e më pas Lopez De Lermës, arriti të afrohej edhe më shumë me ekipin e parë. Në fund të sezonit regjistroi shtatë paraqitje dhe 129 minuta me ekipin senior, duke dëshmuar se është gati për një nivel më të lartë.

 Manuel Angel

Në të njëjtën situatë ndodhet edhe David Jimenez, bashkëlojtar i tij në atë gjeneratë të artë. Mbrojtësi i krahut të djathtë ishte një prej lojtarëve më të rëndësishëm të skuadrës, duke iu afruar shifrës së 20 asistimeve në një sezon të jashtëzakonshëm.

Në Valdebebas e konsiderojnë si një prej lojtarëve më teknikë të akademisë, ndërsa shpesh përshkruhet si “krahu i djathtë i Arbeloas” në fushë. Jimenez spikat për aftësitë ofensive, ekzekutimet e goditjeve standarde dhe qetësinë me topin, ngjashëm me një mesfushor.

Largimi i dy lojtarëve do ta çojë Real Madridin përtej shifrës së 200 milionë eurove të ardhura nga shitjet e produkteve të akademisë. Vetëm marrëveshja për Jacobo Ortegan, prej 10 milionë eurosh, e ka çuar totalin në mbi 199 milionë euro.

 David Jimenez

Disa drejtues në Valdebebas kishin paralajmëruar më herët për një “verë historike”, dhe tashmë kjo po bëhet realitet. Real Madridi, në shumë prej këtyre marrëveshjeve, ka ruajtur edhe një përqindje të të drejtave mbi shitjet e ardhshme të lojtarëve.

Ndër lojtarët e shitur janë Nico Paz (60 milionë), Gonzalo (40 milionë), Víctor Munoz (20.5 milionë ), Gila (15 milionë ), Alvaro Rodriguez (12.5 milionë ), Alex Jimenez (12.5 milionë ), Palacios (10 milionë ), Jacobo Ortega (10 milionë ), Fran Garcia (4 milionë ), Mario Martin (3 milionë ) dhe Fran Gonzalez (3 milionë)./ET

Kıvanç Tatlıtuğ ka surprizuar fansat duke u shkëputur plotësisht nga rrjetet sociale. Aktori turk ka mbyllur llogaritë e tij në Instagram dhe X, duke hequr dorë nga një audiencë prej miliona ndjekësish.

Vendimi i tij shkaktoi menjëherë reagime dhe hamendësime. Fansat nisën të pyesnin nëse largimi lidhej me një projekt të ri, jetën e tij personale apo ndonjë zhvillim në karrierë.

Megjithatë, duket se arsyeja është shumë më e thjeshtë nga sa mendohej. I pyetur për vendimin, Tatlıtuğ u përgjigj shkurt:

“Thjesht kisha dëshirë. Kështu vendosa. Nuk ka ndonjë arsye të veçantë apo të rëndësishme.”

Kështu, aktori ka zgjedhur të bëjë një hap pas nga ekspozimi virtual dhe të vazhdojë jetën e tij larg rrjeteve sociale, pavarësisht numrit të madh të ndjekësve që kishte mbledhur ndër vite./mxh

SpaceX ka rikthyer Poloninë në zonën evropiane të roamingut të Starlink, pas reagimeve të forta ndaj vendimit që do të dyfishonte çmimet për përdoruesit polakë jashtë vendit.

Sipas raportimeve të mediave polake, rregullat e reja pritej të hynin në fuqi më 17 gusht 2026, duke e rritur çmimin për një paketë roaming 100 GB nga rreth 42 euro në 107 euro. Vendimi për përjashtimin e Polonisë nga lista kishte shkaktuar pakënaqësi të konsiderueshme në vend.
Rikthimi i Polonisë në zonën evropiane u bë publik të enjten nga Janusz Cieszynski, ish-ministër polak i Digjitalizimit. Vendimi u lejon përdoruesve polakë të përdorin Starlink jashtë vendit pa përballuar rritjen e konsiderueshme të tarifave.
Çështja kishte marrë një rëndësi më të gjerë për shkak të rolit të SpaceX në Ukrainë. Që prej nisjes së pushtimit rus në vitin 2022, Starlink është bërë një komponent i rëndësishëm i komunikimeve për ushtrinë dhe civilët ukrainas. Polonia, së bashku me kompaninë shtetërore të naftës Orlen, ka kontribuar në financimin e pajisjeve Starlink për Ukrainën.
Vendimi fillestar për përjashtimin e Polonisë kishte ngritur gjithashtu shqetësime për besueshmërinë e kompanisë në Evropën Lindore, veçanërisht në një kohë kur qeveritë evropiane po kërkojnë alternativa për komunikimet satelitore në raste krizash. Rasti vjen në një moment kur Bashkimi Evropian po punon për zhvillimin e sistemit të tij satelitor IRIS², i cili pritet të jetë plotësisht funksional në vitin 2029. Deri atëherë, Starlink mbetet një nga zgjidhjet më të disponueshme për komunikime satelitore në Evropë.
Rikthimi i Polonisë në listën e roamingut ka zbutur përplasjen mes Varshavës dhe SpaceX, ndërsa njëkohësisht ka larguar spekulimet se ndryshimi i mëparshëm mund të kishte lidhje me përdorimin e Starlink në Ukrainë.

Mijëra emigrantë që mbërritën në Ceuta në fund të korrikut vijojnë të qëndrojnë në enklavën spanjolle, ndërsa qendrat e pritjes janë tejmbushur dhe autoritetet përballen me një emergjencë humanitare që ka tejkaluar kapacitetet e tyre.

Shumë prej tyre flenë në rrugë, ndërsa banorët vendas shpërndajnë ushqime dhe organizatat humanitare gatuajnë prej gati dy javësh. Sipas organizatës Luna Blanca, situata është një gjendje “cenueshmërie totale”, ku disa persona ushqehen vetëm një herë në ditë.

Në qendër të krizës janë mijëra fëmijë të pashoqëruar. Rreth 1,500 të mitur janë identifikuar dhe ndodhen në sistemin e mbrojtjes, ndërsa Save the Children vlerëson se më shumë se 4,000 të tjerë ende nuk janë identifikuar. Disa prej tyre fshihen nga frika se mos dërgohen në qendrat e autoriteteve, ndërsa kapacitetet e pritjes janë në limitet e tyre.

Organizatat humanitare paralajmërojnë se çdo natë që një fëmijë kalon në rrugë e ekspozon atë ndaj rrezikut të dhunës, trafikimit, shfrytëzimit, problemeve shëndetësore dhe pasojave psikologjike. Save the Children thotë se ka marrë informacione për raste dhune dhe sulmesh seksuale përmes organizatave që veprojnë në terren, megjithëse nuk i ka trajtuar vetë këto raste.

Edhe UNICEF paralajmëron se qendrat e mbrojtjes janë “plotësisht të mbingarkuara”. Sipas agjencisë, prioriteti urgjent është identifikimi i të gjithë të miturve dhe garantimi i sigurisë së tyre.

Kriza ka hapur edhe një përplasje politike në Spanjë. Ceuta këmbëngul se nuk ka kapacitet për të përballuar e vetme numrin e të miturve, ndërsa transferimi i tyre në pjesën kontinentale të Spanjës ka hasur rezistencë nga disa komunitete autonome. Organizatat humanitare kërkojnë një shpërndarje më të drejtë të përgjegjësisë dhe theksojnë se interesi më i mirë i fëmijës duhet të jetë mbi statusin e tij migrato.
Në diskutim është edhe mundësia e ribashkimit familjar në Marok. Megjithatë, UNICEF, Save the Children, CEAR dhe Amnesty International theksojnë se çdo kthim duhet të vendoset rast pas rasti, pasi të verifikohet siguria e fëmijës, nevoja për mbrojtje ndërkombëtare, dëshirat e tij dhe vendndodhja e familjes. Organizatat paralajmërojnë se nuk mund të ketë kthime masive pa respektuar garancitë ligjore dhe të drejtat e fëmijëve.
Ndërkohë, në rrjetet sociale janë përhapur akuza se organizata humanitare po ndihmojnë emigrantët të largohen në mënyrë të paligjshme nga Ceuta drejt Spanjës kontinentale. Euronews pyeti pesë organizata për këto pretendime, por asnjëra nuk paraqiti raste që t’i mbështesnin akuzat. Kryqi i Kuq, i cili nuk pranoi një intervistë, i ka mohuar gjithashtu pretendimet.
Amnesty International thotë se ka identifikuar edhe raste të tjera dezinformimi, përfshirë përdorimin e fotove dhe videove të vjetra, të paraqitura si ngjarje të fundit në Ceuta. Organizata po mbledh gjithashtu informacione mbi veprimet e autoriteteve spanjolle dhe ka ngritur shqetësime për mundësinë që disa persona të jenë kthyer pa respektuar garancitë e nevojshme ligjore. Amnesty thekson se hetimi është ende në zhvillim dhe se shkeljet nuk mund të konsiderohen fakte të provuara. Megjithatë, sipas saj, provat e mbledhura deri tani sugjerojnë se mund të ketë pasur shkelje të të drejtave të njeriut dhe kthime të menjëhershme e të paligjshme.
Shqetësimet janë shtuar pasi Spanja dhe Maroku ranë dakord të forcojnë koordinimin për riatdhesimin “sa më shpejt të jetë e mundur” të personave që kanë hyrë në mënyrë të parregullt në Ceuta. Ndërsa kriza vazhdon, Ceuta përballet me një situatë gjithnjë e më të vështirë, mes solidaritetit të banorëve dhe lodhjes së qytetit. Për organizatat humanitare, pyetja më urgjente mbetet e njëjtë: sa fëmijë janë ende të pambrojtur, ku ndodhen dhe si mund të garantohet siguria e tyre?

Policia dhe prokurorët kanë zbuluar një rrjet ndërkombëtar mashtrimi, i cili dyshohet se u ka shkaktuar klientëve të bankave dëme prej miliona eurosh.

Pas disa vitesh hetime, autoritetet gjermane, në bashkëpunim me ato braziliane, kanë goditur rrjetin kriminal dhe kanë arrestuar disa persona të dyshuar, njoftuan sot Zyra Federale e Policisë Kriminale (BKA) dhe Prokuroria e Frankfurtit.

Sipas një deklarate, tre të dyshuar në Evropë janë identifikuar nën dyshimin për mashtrim kompjuterik në sistemet e bankingut online.

Ata do të ndiqen penalisht në Spanjë dhe Bullgari.

Ndërkohë, autoritetet braziliane, me mbështetjen e BKA-së, zhvilluan dje një operacion të gjerë kundër rrjetit.

Katër persona të dyshuar si anëtarë të grupit u arrestuan, ndërsa u kontrolluan 21 prona në shtatë qytete.

Të dyshuarit akuzohen se kanë kryer një numër të madh tërheqjesh të paautorizuara nga llogaritë e përdoruesve gjermanë të bankingut online, brenda vetëm disa ditësh në nëntor 2023.

Autoritetet gjermane vlerësojnë se dëmi financiar arrin në miliona euro.

Sipas hetuesve, grupi kriminal kishte shfrytëzuar një dobësi në procesin e regjistrimit dhe përpunimit të transaksioneve te një ofrues shërbimesh pagesash.

Dobësia ishte krijuar pas një përditësimi të gabuar të softuerit.

Paratë e përvetësuara transferoheshin kryesisht drejt Brazilit.

Atje, një pjesë e madhe e shumave të vjedhura tërhiqej pasi autorët kishin ndërmarrë përpjekje për të fshehur identitetin e personave që merrnin paratë.

Hetuesit kanë zbuluar se grupi kishte kryer transaksione të ngjashme edhe në katër vende evropiane.

Të dhënat dhe provat e mbledhura nga autoritetet braziliane do t’i bashkohen tashmë hetimit që po zhvillohet në Gjermani.

Prokurori i lartë Benjamin Krause, drejtues i Zyrës Qendrore për Luftën kundër Krimit në Internet (ZIT) pranë Prokurorisë së Frankfurtit, tha se rezultati i operacionit tregon se kriminelët kibernetikë nuk mund të ndihen të sigurt.

Hetimi ndërkombëtar tregon gjithashtu se bashkëpunimi mes autoriteteve të vendeve të ndryshme është bërë thelbësor për gjurmimin e rrjeteve kriminale që përdorin sistemet bankare online për të vjedhur dhe transferuar shuma të mëdha parash./mxh

Nga retrospektivat mbresëlënëse te ekspozitat që ndryshojnë mënyrën se si e shohim artin, viti 2026 ka sjellë një përzgjedhje të jashtëzakonshme ekspozitash në të gjithë Europën. Muzetë dhe galeritë më prestigjioze të kontinentit po prezantojnë artistë të mëdhenj, figura novatore dhe histori që ndërthurin artin me modën, kulturën dhe shoqërinë.

Një prej ekspozitave më të veçanta është “Schiaparelli: Fashion Becomes Art” në Victoria and Albert Museum në Londër, e cila mund të vizitohet deri më 8 nëntor. Ekspozita i kushtohet stilistes së njohur italiane Elsa Schiaparelli dhe përfshin krijime ikonike si varëse në formë boçe pishe, kapele në formë këpucësh dhe fustanin e famshëm me karavidhe. Ajo shtrihet nga veprat e saj të para në vitet 1920 deri te ndikimi i saj në modën bashkëkohore.

Në Berlin, Gropius Bau prezanton “Balkan Erotic Epic” të Marina Abramović, deri më 30 gusht. Me më shumë se 70 performues, vepra eksploron tema të trupit, spiritualitetit, seksualitetit dhe dhimbjes njerëzore, duke u mbështetur në rrënjët sllave të artistes së njohur të performancës.

Në Firence, Palazzo Strozzi sjell “Rothko in Florence”, një retrospektivë që bashkon më shumë se 70 vepra të Mark Rothkos nga koleksione private dhe muze të rëndësishëm në mbarë botën. Ekspozita, e cila mund të vizitohet deri më 23 gusht, eksploron lidhjen mes artit të Rothkos dhe ndikimit që pati Firence në vizionin e tij krijues.

Në Londër, Tate Modern prezanton “Tracey Emin: A Second Life”, deri më 31 gusht. Ekspozita sjell së bashku disa prej veprave më të njohura të artistes britanike, përfshirë “My Bed”, si dhe krijime që nuk janë ekspozuar më parë. Emin është e njohur për artin e saj të drejtpërdrejtë dhe emocional, që trajton dhimbjen, marrëdhëniet, trupin dhe përvojat personale.

Në Hamburg, Hamburger Kunsthalle prezanton “Maria Lassnig and Edvard Munch: Painting Flow = Life Flow”, deri më 30 gusht. Ekspozita vendos përballë dy artistë të ndarë nga dekada, por që ndajnë një interes të përbashkët për shprehjen e trazirave të brendshme përmes artit. Në ekspozitë janë rreth 200 piktura, skulptura, filma dhe fotografi.

Në Danimarkë, Louisiana Museum of Modern Art në Humlebæk prezanton “Lucian Freud: Everything is a Portrait”, deri më 27 shtator. Ekspozita fokusohet te portretet e Lucian Freud dhe përfshin piktura dhe vizatime që pasqyrojnë interesin e tij të gjatë për fytyrën, trupin dhe natyrën njerëzore.

Ndërkohë, Guggenheim Bilbao në Spanjë prezanton “Jasper Johns: Night Driver”, deri më 12 tetor. Retrospektiva i kushtohet një prej figurave më të rëndësishme të artit bashkëkohor amerikan dhe përfshin piktura dhe skulptura që eksplorojnë mënyrën se si perceptojmë simbolet dhe imazhet e njohura.

Por lista e ekspozitave të rëndësishme të vitit nuk përfundon këtu. Në muajt e ardhshëm priten edhe ekspozita të reja, ndërsa në shtator në British Museum në Londër do të hapet ekspozita për “Tapicerinë e Bayeux”, ndërsa Musée de l’Orangerie në Paris do të prezantojë “Monet, Painting Time”.

Për artdashësit, Europa ofron kështu një sezon të pasur ekspozitash, nga moda avangarde dhe performanca provokuese, te piktura moderne dhe retrospektivat e artistëve më të mëdhenj të shekujve XX dhe XXI.

Tre piktura të realizuara nga Pierre-Auguste Renoir, Paul Cézanne dhe Henri Matisse, të vjedhura nga një muze në Itali, janë gjetur pas disa muajsh hetime, njoftuan sot forcat e policisë italiane, Carabinieri.

Sipas një deklarate, efektivët e Carabinierëve sekuestruan veprat e çmuara gjatë kontrolleve të kryera në kuadër të një hetimi të gjerë.

Autoritetet nuk dhanë fillimisht detaje të tjera për personat e dyshuar për vjedhjen apo vendndodhjen e tyre.

Veprat e rikuperuara janë “The Fish” e Renoir, “Cup and Plate with Cherries” e Cezanne dhe “Odalisque on the Terrace” e Matisse.

Vlera e tyre e përbashkët vlerësohet në rreth 9,0 milionë euro, ose afërsisht 10,4 milionë dollarë.

Pikturat u vodhën në fund të marsit nga muzeu Fondazione Magnani-Rocca, pranë Parmës.

Autorët hynë në ndërtesë gjatë natës dhe arritën t’i merrnin të treja veprat brenda vetëm pak minutash.

Pasi u aktivizua alarmi, hajdutët u larguan përmes kopshteve të muzeut.

Në atë kohë, një zëdhënës i institucionit e përshkroi vjedhjen si një operacion të planifikuar, të strukturuar dhe të organizuar.

Vjedhja u shfrytëzua më pas edhe për përhapjen e dezinformatave.

Sipas autoriteteve, një raport i rremë i paraqitur si lajm i BBC-së dhe i shpërndarë përmes një rrjeti të lidhur me Kremlinin pretendonte se piktura e vjedhur e Cézanne ishte ekspozuar në zyrën e presidentit ukrainas Volodymyr Zelensky dhe se kishte ardhur nga mafia.

Rikuperimi i tre veprave konsiderohet një sukses i rëndësishëm për hetuesit italianë, ndërsa hetimet për të përcaktuar autorët dhe mënyrën se si veprat u transportuan dhe u fshehën pas vjedhjes vijojnë./mxh

Andres Manuel Lopez Beltran, djali i ish-presidentit meksikan Andres Manuel Lopez Obrador, ka deklaruar se Shtetet e Bashkuara i kanë revokuar vizën, duke akuzuar Sekretarin e Shtetit Marco Rubio dhe Zëvendës Sekretarin Christopher Landau se kanë urdhëruar atë që ai e quajti një vendim të motivuar politikisht.

Lopez Beltran, i njohur gjerësisht si “Andy”, e bëri këtë pretendim në një letër drejtuar Presidentit të SHBA-së Donald Trump, e cila u publikua të enjten vonë. Ai tha se autoritetet amerikane nuk kishin ofruar prova që e lidhin atë me ndonjë krim apo shkelje.

Politikani 39-vjeçar kohët e fundit dha dorëheqjen nga drejtimi i partisë në pushtet Morena, të cilën e themeloi i ati. Në letrën e tij, ai e quajti revokimin e vizës “një akt të vrazhdë” nga zyrtarët amerikanë dhe përfaqësuesit e linjës së ashpër, të cilët, sipas tij, i shënjestrojnë politikanët e huaj duke i etiketuar ata si “komunistë”, “kërcënime për sigurinë e SHBA-së” ose “narko-terroristë”.

Presidentja meksikane Claudia Sheinbaum tha të premten se revokimet e vizave amerikane që synojnë ata që Uashingtoni i quan “persona të ekspozuar politikisht” ishin “në thelb politike” sepse nuk u zbatuan në mënyrë të barabartë në të gjitha vendet.

Në letër, Lopez Beltran tha gjithashtu se nuk e kishte problem të shmangte udhëtimin drejt Shteteve të Bashkuara, të cilat i përshkroi si vende që po kalonin një periudhë urrejtjeje, racizmi dhe varësie nga droga.

Ai iu referua gjithashtu një letre të hapur të botuar nga babai i tij në qershor, në të cilën ish-presidenti akuzoi Uashingtonin për përdorimin e “praktikave ndërhyrëse dhe të paskrupullta” për të forcuar opozitën e krahut të djathtë të Meksikës dhe për të dobësuar lëvizjen e tij të majtë./ET