Dukesha e Sussex-it, Meghan, bashkëshortja e Princ Harry-t, mund t’i rikthehet aktrimit pas vendimit për t’u kthyer në Britani të Madhe së bashku me familjen e saj.
Sipas raportimeve të BBC-së, Meghan mund të ketë marrë një ofertë për të qenë pjesë e një projekti të ri televiziv ose kinematografik. Megjithatë, deri tani nuk janë konfirmuar as roli dhe as produksioni ku ajo mund të angazhohet.
Raportimet sugjerojnë se kjo mundësi profesionale mund të jetë një nga arsyet e zhvendosjes së Princ Harry-t dhe Meghan-it drejt Mbretërisë së Bashkuar. Çifti pritet të rikthehet në Britani para fundit të gushtit, ndërsa fëmijët e tyre, Princi Archie dhe Princesha Lilibet, pritet të nisin shkollën në shtator.
Meghan u bë e njohur ndërkombëtarisht përmes serialit amerikan “Suits”, ku interpretoi personazhin Rachel Zane për shtatë sezone. Ajo u largua nga aktrimi pas martesës me Princ Harry-n në vitin 2018.
Pas gati një dekade, Meghan është rikthyer para kamerave me një shfaqje të shkurtër në komedinë “Close Personal Friends”, ku interpretojnë edhe Lily Collins dhe Brie Larson.
Ndërkohë, rikthimi në Britani pritet t’i shërbejë edhe zgjerimit të markës së saj amerikane të stilit të jetesës dhe gatimit, As Ever.
Zhvendosja vjen pas takimit të korrikut me Mbretin Charles III në Highgrove. Megjithatë, nuk ka plane që Harry dhe Meghan të rikthehen si anëtarë aktivë të familjes mbretërore./KultPlus.com
Në një vend të shkretë në Iran ndodhet një kullë jo shumë e lartë prej guri, pa derë e dritare. Në dhomën e vetme (dyshemeja e së cilës është prej dheu dhe ka formën e një rrethi) ka një tavolinë prej druri dhe një stol. Në atë qeli rrethore, një njeri që më ngjan mua, shkruan me ca shkronja të pakuptueshme një poezi të gjatë për një njeri që në një qeli tjetër rrethore shkruan një poezi për një njeri që në një qeli tjetër rrethore… Procesi nuk ka fund dhe askush nuk do të mund të lexojë çfarë shkruajnë të burgosurit.
Dialog për një dialog
A – Të shpërqendruar prej arsyetimit mbi pavdekësinë, kishim lënë të na zinte terri pa e ndezur llambën. Nuk ia shihnim fytyrat njëri-tjetrit. Me një indiferencë dhe një ëmbëlsi më bindëse se sa zelli, zëri i Masedonio Fernandesit përsëriste se shpirti është i pavdekshëm. Më siguronte se vdekja e trupit është krejtësisht e parëndësishme dhe se të vdesësh duhet të jetë ngjarja më e pavlerë që mund t’i ndodhë një njeriu. Unë luaja me biçakun e Masedonios; e hapja dhe e mbyllja. Një fizarmonikë e afërt shpërhapte pafundësisht “Komparsitën”, atë kotësi të pikëlluar që iu pëlqen plot njerëzve, pasi i kanë gënjyer se është melodi e moçme… Unë i propozova Masedonios që të vetëvriteshim, për të vazhduar diskutimin pa bezdisjen e zhurmave. Z (tallës) – Por ma ha mendja se, më në fund, nuk vendosët të vetëvriteshit. A (tashmë krejtësisht mistik) – Sinqerisht, nuk më kujtohet nëse e vramë veten atë natë./KultPlus.com
Jean-Michel Jarre është një nga figurat më të rëndësishme të muzikës elektronike dhe një prej artistëve që ndryshuan mënyrën se si muzika mund të përjetohet. Kompozitor, producent dhe interpretues, ai ka ndërtuar një karrierë prej më shumë se pesë dekadash, duke bashkuar muzikën me teknologjinë, dritën, imazhin dhe spektaklin.
Jean-Michel André Jarre lindi më 24 gusht 1948 në Lyon të Francës. Ai u rrit në një familje muzikore, pasi babai i tij, Maurice Jarre, ishte kompozitor i njohur i muzikës së filmave. Që në moshë të re, Jean-Michel studioi piano dhe më vonë u afrua me muzikën elektronike dhe eksperimentale. Një ndikim i rëndësishëm në formimin e tij ishte puna me Pierre Schaeffer, pionier i muzikës konkrete dhe elektroakustike.
Kthesa e madhe në karrierën e Jarre erdhi në vitin 1976 me albumin “Oxygène”. Tingujt atmosferikë, sintetizatorët dhe struktura novatore e albumit e shndërruan atë në një sukses ndërkombëtar dhe e vendosën Jarre-n në mesin e emrave më të rëndësishëm të muzikës elektronike. “Oxygène IV” mbetet një prej kompozimeve të tij më të njohura.
Dy vjet më vonë, ai publikoi “Équinoxe”, duke e konsoliduar stilin e tij. Më pas erdhën vepra të rëndësishme si “Magnetic Fields”, “Zoolook”, “Rendez-Vous”, “Chronologie”, “Oxygène 7–13”, “Metamorphoses”, “Electronica”, “Equinoxe Infinity”, “Amazônia” dhe “Oxymore”.
Por Jarre nuk u bë i njohur vetëm për muzikën e tij. Ai ishte ndër të parët që e kuptoi koncertin si një spektakël ku muzika mund të bashkohej me dritën, lazerët, projeksionet dhe arkitekturën. Në vitin 1979, koncerti i tij në Place de la Concorde në Paris mblodhi rreth një milion njerëz. Në vitet që pasuan, ai realizoi shfaqje madhështore në vende si Kina, Houston, Londra, Egjipti dhe Moska.
Një prej momenteve më spektakolare të karrierës së tij ishte koncerti në Houston në vitin 1986, i organizuar në bashkëpunim me NASA-n, ku morën pjesë rreth 1.3 milionë njerëz. Në vitin 1997, koncerti në Moskë tërhoqi rreth 3.5 milionë spektatorë, duke u bërë një prej ngjarjeve më të mëdha muzikore të organizuara ndonjëherë.
Teknologjia ka qenë gjithmonë pjesë e pandashme e krijimtarisë së Jarre-s. Ai ka eksperimentuar me realitetin virtual, tingullin hapësinor dhe format e reja të performancës, duke dëshmuar se muzika elektronike mund të evoluojë bashkë me teknologjinë.
Gjatë karrierës së tij, Jean-Michel Jarre është nderuar me çmime dhe tituj të shumtë për kontributin e tij në muzikë dhe kulturë. Megjithatë, trashëgimia e tij nuk matet vetëm me çmimet apo rekordet. Ajo që e bën të veçantë është mënyra se si ai e ka zgjeruar konceptin e muzikës, duke e kthyer tingullin në një univers vizual, teknologjik dhe emocional.
Nga “Oxygène” deri te projektet e tij më të fundit, Jarre ka mbetur një artist që nuk ka ndjekur thjesht ndryshimet e kohës, por shpesh ka qenë një hap përpara tyre. Për më shumë se pesë dekada, ai ka dëshmuar se muzika elektronike mund të jetë njëkohësisht eksperiment, spektakël dhe art i madh./KultPlus.com
Shqipëria po përjeton momentin e saj të artë dhe po shndërrohet me shpejtësi në një nga destinacionet turistike më emocionuese të Evropës, sipas faqes së internetit “Travellisimo”.
Dikur e konsideruar si një nga sekretet më të ruajtura të Ballkanit, Shqipëria sot po tërheq gjithnjë e më shumë udhëtarë nga e gjithë bota.
Vendi po bëhet veçanërisht i njohur për kombinimin e jashtëzakonshëm të plazheve me ujëra bruz, maleve madhështore, qyteteve historike dhe peizazheve tipike mesdhetare.
Nga ujërat kristalë të Ksamilit dhe Rivierës Shqiptare, deri te rrugicat karakteristike prej guri të Beratit dhe Gjirokastrës, Shqipëria ofron një shumëllojshmëri përvojash që është e vështirë të gjenden në një vend të vetëm.
Në jug, plazhet e Rivierës Shqiptare ofrojnë ujëra të kthjellëta, gjire të vegjël dhe peizazhe spektakolare mes detit dhe maleve.
Ksamili është bërë një prej emrave më të njohur të turizmit shqiptar, ndërsa zona të tjera përgjatë bregdetit vazhdojnë të ofrojnë plazhe dhe vende më pak të eksploruara.
Por Shqipëria nuk është vetëm deti.
Brenda territorit të saj ndodhen qytete me histori dhe arkitekturë të veçantë.
Berati, me shtëpitë karakteristike prej guri dhe shpatet e mbushura me banesa, ofron një atmosferë unike historike. Gjirokastra, me arkitekturën tradicionale dhe rrugët e saj prej kalldrëmi, është një tjetër nga destinacionet që tërheq vizitorë që kërkojnë të zbulojnë historinë dhe kulturën shqiptare.
Më në veri, peizazhi ndryshon plotësisht. Alpet Shqiptare ofrojnë male të thepisura, lugina, lumenj, pyje dhe shtigje për ecje, duke e bërë Shqipërinë një destinacion gjithnjë e më interesant edhe për adhuruesit e natyrës dhe aventurës.
Dhe ka edhe më shumë.
Shqipëria kombinon ushqimin tradicional, mikpritjen e ngrohtë, qytetet bregdetare plot gjallëri, plazhet e fshehura dhe një kulturë të pasur, duke krijuar një përvojë që shkon përtej një pushimi të zakonshëm veror.
Një tjetër faktor që e ka ndihmuar Shqipërinë të fitojë popullaritet është fakti se ajo vazhdon të jetë, në shumë raste, më e përballueshme financiarisht se disa prej destinacioneve më të famshme turistike të Evropës.
Kjo e bën vendin tërheqës për udhëtarët që kërkojnë një kombinim të bukurisë natyrore, kulturës, detit dhe aventurës pa shpenzuar aq shumë sa në disa prej destinacioneve tradicionale mesdhetare.
Shqipëria është gjithashtu një destinacion interesant për udhëtime me makinë, pasi rrugët e saj lidhin bregdetin me qytetet historike dhe zonat malore.
Një udhëtim mund të nisë nga Tirana, të vazhdojë drejt jugut përgjatë Rivierës Shqiptare dhe më pas të përfshijë qytete historike si Berati e Gjirokastra, ose të drejtohet drejt veriut dhe Alpeve Shqiptare.
Pikërisht kjo larmi e bën Shqipërinë kaq të veçantë; në një territor relativisht të vogël mund të gjesh detin, malet, historinë, kulturën, gastronominë dhe natyrën e egër.
Nëse po kërkoni plazhe të bukura në Evropë, destinacione ende të pazbuluara nga turizmi masiv, udhëtime në Ballkan, një arratisje mesdhetare, një destinacion për udhëtim me makinë ose thjesht një vend ndryshe për pushimet e ardhshme verore, Shqipëria meriton patjetër një vend në listën tuaj.
Nga brigjet e Adriatikut dhe Jonit deri te malet e veriut, Shqipëria po e fiton gjithnjë e më shumë vendin e saj në hartën turistike të Evropës.
A do ta vizitonit Shqipërinë përpara se ajo të bëhet edhe më e famshme?
Bienalja Ndërkombëtare e Artit Bashkëkohor të Durrësit është një aktivitet i përdyvitshëm në lëmin e artit pamor dhe ky vit shënon edicionin e 2-të të tij, ku falë përfshirjes së vendeve të ndryshme nga e gjithë bota ka si qëllim shpërfaqjen dhe spikatjen e vlerave artistike të së tashmes tonë nëpërmjet qasjes konceptuale dhe filozofike të artistëve bashkëkohor mbi temën: “Periferia: Tranzicione pamore”.
Qenia njerëzore në rrugëtimin e saj është organizuar sistematikisht në shoqëri. Kjo veçori tipike e qenies njerëzore ka për qëllim të bashkëndajë ekzistencën e vet me të tjerë të ngjashëm. Një aspekt antropologjik që mundësoi lindjen e qyteteve e rrjedhimisht edhe të periferive.
Periferia është e barasvlershme me perimetrin, me kufizimin e një territori, apo peizazhin brenda secilit ndërvepron një grup shoqëror.
Periferia përfaqëson folklorin urban par excellence, një vend piktoresk dhe kontradiktor njëherazi: i pafajshëm dhe i dhunshëm, poetik, por në të njëjtën kohë degradues. Një hapësirë që mbart brenda vetes të vërtetën e jetës njerëzore, aty ku koha dhe gjithçka tjetër herë-herë mbeten pezull.
Periferia është shumë më shumë sesa një hapësirë territoriale, koncept hermetik shoqëror dhe përmasë antropologjike e pavarur nga pjesa tjetër e qendrës së qytetit. Periferia është shëmbëlltyra e së vërtetës të një shoqërie që kur nisën të krijoheshin qytetet e para në antikitet e deri në metropolet e sotme të bashkëkohësisë tonë. Periferia personifikon thjeshtësinë, por edhe ndërlikimin e të qasurit përballë sfidave të shumëfishta të jetës, miqësinë dhe armiqësinë, respektin dhe përbuzjen, nderin dhe amoralitetin, pranimin dhe refuzimin, besën dhe pabesinë, lirinë e të jetuarit pa rregulla dhe kaosin e bashkëjetesës që rrjedh prej saj, doket, zakonet dhe pseudo “qytetarin e ri”.
Ndaj së pari do të duhet ta jetojmë qytetin për të njohur më pas edhe peizazhin e tij social, ekonomik dhe kulturor. Në këtë fushëpamje artisti bashkëkohor ndërhynë me shumë kujdes dhe brishtësi për të hulumtuar këtë të vërtetë e më pas për ta muzealizuar atë nëpërmjet veprës artistike brenda një hapësire muzeore.
Janë 34 pavijone kombëtare pjesëmarrëse të cilë do të ekspozohen në 14 institucione publike, sheshe dhe monumente të trashëgimisë kulturore të qytetit të Durrësit, ato janë: Afrika e Jugut, Argjentina, Brazili, Bullgaria, Finlanda, Gjermania, Italia, Japonia, Kamboxha, Kameruni, Kanadaja, Kili, Kina, Kolumbia, Kosova, Kuba, Libani, Mongolia, Mauritiusi, Nigeria, Norvegjia, Polonia, Qipro, Uganda, Shqipëria, Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Sllovakia, Spanja, Togo, Turqia, Uruguai, Vietnami, Zelanda e Re dhe Zvicra./KultPlus.com
Më shumë se 100 milionë bileta kinemaje mund të shiten në Gjermani gjatë vitit 2026, për herë të parë që nga pandemia e koronavirusit.
Rritja e numrit të shikuesve gjatë gjysmës së parë të vitit, së bashku me suksesin e dy filmave të rinj, “The Odyssey” dhe “Spider-Man: Brand New Day” po i japin një shtysë të madhe industrisë së kinemasë.
Gjatë gjashtë muajve të parë të vitit 2026, në Gjermani u shitën rreth 47,5 milionë bileta, ose 16,9% më shumë krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit të kaluar, sipas Bordit Federal të Filmit (FFA).
Të ardhurat nga shitja e biletave arritën në rreth 502,2 milionë euro, duke u rritur me 24,5% në krahasim me gjysmën e parë të vitit 2025.
Shifrat pozitive vijnë pas një vere shumë të suksesshme për kinematë gjermane, e nxitur veçanërisht nga dy filma të mëdhenj të Hollywood-it: “The Odyssey”, me regji të Christopher Nolan, dhe “Spider-Man: Brand New Day”, të dy të lançuar në korrik.
“Nëse kjo tendencë pozitive vazhdon, 2026-ta mund të jetë viti më i suksesshëm për kinematë gjermane që nga pandemia”, tha Peter Dinges, drejtori ekzekutiv i FFA-së.
Sipas tij, industria e kinemasë po e pret me shumë optimizëm pjesën e mbetur të vitit.
FFA-ja tha se gjysma e parë e vitit 2026, shënoi rezultatin më të mirë të kinemave gjermane që nga pandemia e COVID-19.
Megjithatë, numri i biletave të shitura ishte ende rreth 6 milionë më i ulët se në vitin 2019, ndërsa të ardhurat ishin rreth 9% më të larta, kryesisht për shkak të rritjes së çmimeve të biletave.
Në vitin 2019, para pandemisë, në Gjermani u shitën rreth 119 milionë bileta kinemaje.
Kur koronavirusi u përhap në vitin 2020, kinematë në të gjithë Gjermaninë u detyruan të mbylleshin.
Industria e filmit pësoi një ndërprerje të paprecedentë dhe numri i shikuesve u rikuperua ngadalë në vitet që pasuan. /KultPlus.com
Kalaja e Prizrenit do të mbyllet përkohësisht për vizitorët, pas fillimit të punimeve për zbatimin e masave emergjente në këtë aset të trashëgimisë kulturore.
Sipas njoftimit të Ministrisë së Kulturës dhe Turizmit, mbyllja do të zgjasë dy javë, duke filluar nga sot, përcjell KultPlus.
Vendimi është marrë nga Njësia Menaxhuese e Kalasë së Prizrenit, me miratimin e Institutit Arkeologjik të Kosovës, me qëllim krijimin e kushteve të sigurta për vizitorët dhe punëtorët gjatë zhvillimit të ndërhyrjeve.
Ministria ka bërë të ditur se çdo ndryshim lidhur me afatin e mbylljes, si dhe datën e rihapjes së kalasë për vizitorët, do të bëhet i ditur me kohë.
Kalaja e Prizrenit është një prej monumenteve më të rëndësishme të trashëgimisë kulturore të Kosovës dhe një nga pikat më të vizituara turistike të qytetit./KultPlus.com
Me rastin e 31-vjetorit të Dua Lipës, nëna e saj, Anesa Lipa, ka ndarë në rrjetet sociale disa fotografi të rralla nga jeta e këngëtares, përfshirë edhe një imazh të papublikuar më parë nga dasma e saj me aktorin Callum Turner.
Dua Lipa festoi ditëlindjen më 22 gusht dhe nëna e saj e uroi përmes një postimi në Instagram, ku përveç fotografive nga fëmijëria e artistes, publikoi edhe një moment të veçantë nga festimet e dasmës.
Në fotografinë e re, Dua shfaqet me një fustan të shkurtër dhe me shkëlqim, të kombinuar me çizme deri në gju dhe një vello shumë të gjatë. Ajo pozon pranë nënës së saj në një kopsht, ndërsa Anesa shfaqet me një veshje të zezë dhe çizme kauboj.
“Gëzuar ditëlindjen, Dua! Jam shumë krenare për personin që je dhe për gjithçka që je bërë. Uroj që jeta të të kthejë gjithë dashurinë, mirësinë dhe lumturinë që ti u jep të tjerëve”, shkroi Anesa në urimin e saj, përcjell KultPlus.
Dua Lipa dhe Callum Turner u martuan në një ceremoni private në Londër në fund të majit, ndërsa në fillim të qershorit zhvilluan një festë më të madhe dasme në Sicili.
Për ceremoninë në Itali, Dua zgjodhi një fustan ngjyrë fildishi nga Chanel, ndërsa Turner u shfaq me kostum nga Louis Vuitton. Fotografitë nga ceremonia u publikuan më vonë në Instagramin e këngëtares dhe u realizuan nga fotografi i njohur i modës, David Sims.
Fansat kishin parë më herët disa nga fotografitë e festës pas ceremonisë, ku Dua u shfaq me një fustan me jakë halter dhe detaje me thekë. Megjithatë, fotografia e publikuar nga Anesa është hera e parë që fansat shohin pamjen e këngëtares me fustanin e shkurtër.
Edhe babai i Duas, Dukagjin Lipa, e ka uruar vajzën e tij për 31-vjetorin. Ai publikoi një fotografi të saj nga fëmijëria dhe shkroi një mesazh të përzemërt, duke shprehur dashurinë dhe krenarinë për të.
Postimet e prindërve të Duas sollën kështu në vëmendje jo vetëm sukseset e saj si artiste ndërkombëtare, por edhe momente të veçanta nga jeta e saj familjare dhe personale./KultPlus.com
Holanda ka njoftuar se nuk do të marrë pjesë në Festivalin Evropian të Këngës, Eurovision 2027, duke e arsyetuar vendimin me shqetësimet për ndikimin e konflikteve ndërkombëtare, veçanërisht luftës në Gaza, në karakterin neutral të konkursit.
Drejtori i Përgjithshëm i transmetuesit holandez AVROTROS, Taco Zimmerman, tha se konfliktet ndërkombëtare po ndikojnë gjithnjë e më shumë në festival dhe se Eurovisioni është shndërruar në një platformë përçarjeje.
“Është e pamohueshme që konfliktet ndërkombëtare po ndikojnë gjithnjë e më shumë në Festivalin Evropian të Këngës, duke minuar karakterin e tij neutral”, deklaroi Zimmerman.
Vendimi vjen në një kohë kur konkursi është përballur me bojkotime dhe kritika për pjesëmarrjen e Izraelit. AVROTROS vlerësoi se ndryshimet e paralajmëruara nga organizatorët nuk janë të mjaftueshme për të rikthyer besimin në pavarësinë dhe neutralitetin e festivalit.
Eurovision 2027 pritet të zhvillohet më 15 maj në Burgas të Bullgarisë, në bregun e Detit të Zi. Bullgaria do ta presë konkursin për herë të parë, pasi këngëtarja Dara fitoi edicionin e vitit 2026 në Vjenë me këngën “Bangaranga”.
Eurovisioni është një prej eventeve muzikore më të mëdha në botë. Në edicionin e vitit 2026, konkursi u ndoq nga rreth 131 milionë shikues, ndërsa pesë shtete bojkotuan eventin për shkak të pjesëmarrjes së Izraelit./KultPlus.com
Në Kyoto të Japonisë ka nisur Kongresi i 32-të Ndërkombëtar i Hortikulturës (IHC2026), një prej forumeve më të rëndësishme shkencore ndërkombëtare në fushën e hortikulturës.
Kongresi do të zhvillohet deri më 28 gusht 2026, me pjesëmarrjen e studiuesve, akademikëve, ekspertëve dhe profesionistëve nga vende të ndryshme të botës.
Në këtë ngjarje të rëndësishme shkencore merr pjesë edhe akad. Nazim S. Gruda, anëtar i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, i cili ka një rol të veçantë në strukturat shkencore të kongresit.
Akad. Gruda është anëtar i Komitetit Shkencor të IHC2026, si dhe pjesë e Komitetit Shkencor të Simpoziumit S14, me temë “International Symposium on Evaluating the Impact and Scaling of Innovations for Sustainable Horticulture”, që fokusohet në vlerësimin e ndikimit dhe shtrirjen e inovacioneve për një hortikulturë të qëndrueshme.
Gjatë kongresit, Gruda do të jetë ligjërues kryesor dhe do të drejtojë një sesion shkencor, duke prezantuar përvojën dhe ekspertizën e tij në fushën e sistemeve inovative dhe të qëndrueshme të prodhimit hortikulturor.
Një zhvillim tjetër i rëndësishëm gjatë punimeve të kongresit pritet të jetë konfirmimi i akad. Grudës si Kryetar i Seksionit të Hortikulturës në Mjedise të Mbrojtura (Greenhouse and Indoor Production Horticulture) të Shoqatës Ndërkombëtare për Shkencën e Hortikulturës (ISHS), për mandatin e ardhshëm katërvjeçar.
Pjesëmarrja e tij në strukturat shkencore dhe drejtuese të IHC2026 dhe ISHS-së përbën një vlerësim të kontributit të tij në shkencën ndërkombëtare të hortikulturës, si dhe një përfaqësim të rëndësishëm të Akademisë së Shkencave të Shqipërisë në këtë forum ndërkombëtar.
IHC2026 zhvillohet nën kujdesin e Shoqatës Ndërkombëtare për Shkencën e Hortikulturës (ISHS), organizatë që bashkon komunitetin shkencor të hortikulturës dhe promovon kërkimin, bashkëpunimin ndërkombëtar dhe shkëmbimin e njohurive në këtë fushë./KultPlus.com
Instituti i Artit Bashkëkohor DELFIN do të prezantojë ekspozitën personale “Vizatimi në Lumë” të artistit Agron Blakçori, e cila do të hapet më 28 gusht 2026, në orën 11:00, në hapësirat e Bukëpjekësit “Drini i Bardhë” në Preshevë.
Ekspozita do të qëndrojë e hapur për publikun deri më 15 dhjetor 2026.
“Vizatimi në Lumë” nis nga një pyetje e thjeshtë, por thelbësore: Si vizatohet mbi diçka që nuk qëndron? Në konceptin e ekspozitës, lumi nuk mban asgjë dhe vija që vendoset mbi të hyn vetëm për t’u zhdukur, përcjell KultPlus.
Pikërisht në këtë tension mes gjurmës dhe zhdukjes, kujtesës dhe harresës, pranisë dhe humbjes, zhvillohet puna e Agron Blakçorit. Vizatimi nuk trajtohet thjesht si imazh, por si një nevojë dhe si një formë e vazhdimit të mendimit përballë realitetit.
Për artistin, akti i vizatimit shndërrohet në një formë të rezistencës ekzistenciale – një këmbëngulje për të lënë gjurmë aty ku gjithçka duket se tenton ta fshijë atë.
Zgjedhja e një bukëpjekësie si hapësirë ekspozimi e vendos artin drejtpërdrejt brenda jetës së përditshme. Në një ambient ku bashkëjetojnë puna, zjarri, uji, mielli dhe përsëritja, ekspozita ndërton një marrëdhënie mes praktikës artistike dhe përvojës së zakonshme.
Vetë Drini i Bardhë, i sjellë në Preshevë përmes titullit dhe konceptit të ekspozitës, shndërrohet në një prani të padukshme që lidhet me kujtesën, përkatësinë dhe hapësirat e përbashkëta.
Agron Blakçori, i lindur më 1981 në Podujevë, jeton dhe punon në Prishtinë. Ai ka përfunduar studimet në Skulpturë në Fakultetin e Arteve të Universitetit të Prishtinës, ndërsa në vitin 2008 ka përfunduar studimet master.
Praktika e tij artistike përfshin skulpturën dhe instalacionin, duke përdorur materiale të ndryshme, objekte të gatshme dhe ndërhyrje në hapësirë. Në punën e tij trajtohen marrëdhëniet mes njeriut, natyrës dhe hapësirës, si dhe çështje sociale e ekologjike, kujtesa, humbja dhe traumat e së kaluarës.
Blakçori ka marrë pjesë në rezidenca artistike dhe ka realizuar monumente në hapësira publike në Kosovë. Veprat e tij gjenden në koleksione publike dhe private në Kosovë dhe jashtë saj.
Ekspozita organizohet nga DELFIN – Instituti i Artit Bashkëkohor, i themeluar në Preshevë në vitin 2025 nga Hatixhe Ibrahimi, Dena Dalipi dhe Sislej Xhafa. Instituti është i përkushtuar ndaj artit bashkëkohor, kërkimit, edukimit dhe prodhimit kulturor, duke synuar ta pozicionojë Preshevën si një hapësirë aktive të artit bashkëkohor dhe jo si periferi kulturore./KultPlus.com
Dua Lipa është protagoniste e numrit të shtatorit 2026 të “Vogue Italia”, duke sjellë një tjetër paraqitje të saj në një prej revistave më prestigjioze të modës në botë. Në intervistën për kopertinën e “Vogue Italia”, Dua Lipa flet për dashurinë, martesën me Callum Turner, familjen, muzikën, modën dhe një etapë të re të jetës së saj, tashmë në moshën 31-vjeçare.
Një prej temave kryesore të intervistës është pikërisht dashuria. Në këngën “Training Season”, Dua këndonte për dëshirën për të gjetur dashurinë e vërtetë. Sot, pas martesës me aktorin Callum Turner, ajo thotë se dëshiron të eksplorojë një tjetër anë të saj.
“Tani dua të zbuloj çfarë ndodh kur e gjen vërtet dashurinë. Më interesojnë kompleksitetet e një marrëdhënieje, aspektet e saj më të heshtura, gjërat e vogla”, shprehet këngëtarja.
Duke kujtuar dasmën, Dua e përshkruan ditën si magjike. Ajo dhe Turner vendosën të ndiqnin vetëm dy këshilla: ta përjetonin ditën sikur të ishin edhe ata të ftuar, me më pak ankth dhe më shumë argëtim, si dhe të kërkonin vazhdimisht njëri-tjetrin mes njerëzve, përcjell KultPlus.
Pas ceremonisë civile në Londër, çifti festoi për tri ditë në Palermo. Dua thotë se Italia ka një vend të veçantë në jetën e saj, duke e lidhur këtë edhe me ndjenjën e qetësisë që përjeton atje.
“Të dish se Italia është vendi ku gjej qetësi dhe mirëqenie ishte si një konfirmim”, tregon ajo.
Këngëtarja flet edhe për raportin e saj me kulturën italiane. Ajo përmend dashurinë për Napolin dhe stilin italian, ndërsa si figura që kanë ndikuar në imagjinatën e saj përmend ikonat e muzikës italiane Mina dhe Raffaella Carrà.
Gjatë turneut të saj të fundit, Dua interpretoi në secilin qytet edhe një këngë të njohur lokale. Në Milano zgjodhi “A far l’amore comincia tu” të Raffaella Carrà-s, një zgjedhje që rezultoi shumë e suksesshme me publikun.
Në moshën 31-vjeçare, Dua thotë se është larguar nga perfeksionizmi që e karakterizonte në të 20-at.
“Me kalimin e kohës kam mësuar ta fal veten, të jem më tolerante. E dua paparashikueshmërinë e jetës dhe duhet ta pranoj se po argëtohem shumë më tepër”, shprehet ajo.
Dua flet edhe për familjen e saj, duke thënë se energjinë festive e ka trashëguar veçanërisht nga nëna, Anesa. Ajo kujton historinë e prindërve të saj, shqiptarë nga Kosova, të cilët u shpërngulën në Londër në vitin 1992 për t’i shpëtuar luftës dhe më vonë u kthyen në Prishtinë.
Në moshën 15-vjeçare, Dua vendosi të kthehej e vetme në Londër për të ndjekur ëndrrën e saj për t’u bërë këngëtare. Sot ajo e sheh besimin e prindërve si një prej mbështetjeve më të rëndësishme të rrugëtimit të saj.
Përveç muzikës, artistja vazhdon të jetë aktive në modë, kinema, lexim dhe aktivizëm. Përmes platformës së saj Service95, ajo ka ndërtuar gjithashtu një hapësirë të fokusuar në kulturë, shoqëri, udhëtime, ushqim dhe letërsi.
Dua thotë se leximi është një prej pasioneve të saj më të mëdha dhe se shpesh preferon të marrë një libër në dorë sesa telefonin.
Në fund, ajo ndalet sërish te mënyra se si e sheh jetën dhe suksesin.
“Dua një jetë të mbushur, por jo të ngarkuar“, thotë Dua, duke theksuar se suksesi i vërtetë nuk lidhet vetëm me atë që arrin në karrierë, por edhe me jetën që ndërton rreth këtij suksesi.
Dhe tani, pas një karriere të ndërtuar mbi këngët për kërkimin e dashurisë, Dua Lipa duket se është gati të shkruajë një kapitull tjetër muzikor: atë për dashurinë pasi e ke gjetur./KultPlus.com
Kombëtarja e Kosovës në volejboll për femra ka shënuar fitoren e dytë në Lojërat Mesdhetare Taranto 2026, pasi ka mposhtur Maqedoninë e Veriut me rezultat 3:1 në sete.
Vajzat kosovare e nisën ndeshjen me fitimin e setit të parë pas një beteje të fortë, 30:28, ndërsa të dytin e fituan më bindshëm, 25:17. Maqedonia e Veriut reagoi në setin e tretë, duke triumfuar 25:19, por Kosova e mbylli ndeshjen në setin e katërt me rezultat 25:16.
Kjo është fitorja e dytë e Kosovës në këtë turne, pas triumfit ndaj Algjerisë, ndërsa vajzat kanë pësuar edhe një humbje ndaj Greqisë.
Ndeshja e radhës ndaj Turqisë, e cila zhvillohet nesër, do të jetë vendimtare për kalimin e fazës së grupeve./KultPlus.com
Ushtruesja e Detyrës së Presidentes së Kosovës, Albulena Haxhiu, ka bërë të ditur se sot ua ka dorëzuar shtetësinë e Republikës së Kosovës dy personaliteteve amerikane, Joseph DioGuardit dhe Shirley Cloyes DioGuardit.
Në një postim, Haxhiu vlerësoi kontributin shumëvjeçar të çiftit DioGuardi në mbështetje të Kosovës dhe në sensibilizimin e opinionit politik në Shtetet e Bashkuara për çështjen e shqiptarëve të Kosovës.
Sipas saj, Joe dhe Shirley DioGuardi kanë qenë zë i Kosovës në Washington në një periudhë kur çështja e saj ishte pak e dëgjuar, duke folur për Kosovën në Kongresin amerikan, duke prezantuar dëshmi dhe duke kundërshtuar propagandën e Beogradit.
Haxhiu theksoi se angazhimi i tyre ka vazhduar për vite me radhë, para, gjatë dhe pas luftës në Kosovë.
“Dy njerëz që për dekada kanë qenë miq të Kosovës, prej sot janë edhe qytetarë të Republikës së Kosovës”, shkroi Haxhiu.
Ajo i uroi Joe dhe Shirley DioGuardin për marrjen e shtetësisë së Kosovës dhe i falënderoi për kontributin e tyre të vazhdueshëm.
“Urime, Joe dhe Shirley, dhe faleminderit për gjithçka që keni bërë për Kosovën”, përfundoi Haxhiu./KultPlus.com
Më 24 gusht 1899, në Buenos Aires të Argjentinës, lindi Jorge Luis Borges, një nga shkrimtarët më të mëdhenj të shekullit XX dhe një prej figurave më të rëndësishme të letërsisë botërore.
Borges ishte poet, eseist dhe tregimtar, ndërsa krijimtaria e tij u dallua për erudicionin e jashtëzakonshëm, mjeshtërinë e rrëfimit dhe mënyrën e veçantë se si trajtoi temat e kohës, kujtesës, vdekjes, ëndrrës, identitetit, pafundësisë dhe natyrës së realitetit. Edhe pse nuk e mori kurrë Çmimin Nobel në Letërsi, emri i tij u shndërrua në sinonim të letërsisë moderne dhe ndikimi i veprës së tij u shtri në shumë gjuhë e kultura, shkruan KultPlus.
Jorge Francisco Isidoro Luis Borges Acevedo lindi në një familje intelektuale. I ati, Jorge Guillermo Borges, ishte jurist, profesor psikologjie dhe shkrimtar, ndërsa nëna e tij, Leonor Acevedo Suárez, vinte nga një familje me traditë ushtarake.
Borges u edukua pjesërisht në shtëpi dhe që në fëmijëri u rrethua nga libra dhe gjuhë të huaja. Ai mësoi anglishten që në moshë të hershme dhe nisi të lexonte letërsi botërore shumë përpara se të bëhej shkrimtar.
Në vitin 1907, kur ishte vetëm tetë vjeç, shkroi një nga tregimet e tij të para, të frymëzuar nga “Don Kishoti”. Një vit më vonë përktheu nga anglishtja “Princi i Lumtur” të Oscar Wilde.
Në vitin 1914, familja u shpërngul në Gjenevë, ku Borges vazhdoi shkollimin dhe mësoi frëngjishten e gjermanishten. Më vonë udhëtoi në Spanjë dhe u afrua me lëvizjen ultraiste, e cila do të ndikonte në poezinë e tij të hershme.
Në vitin 1921 u kthye në Argjentinë. Dy vjet më vonë botoi librin e parë me poezi, “Fervor de Buenos Aires”, një vepër e frymëzuar nga rrugët, lagjet, oborret dhe atmosfera e qytetit të tij.
Në vitet që pasuan, Borges botoi një varg veprash poetike dhe eseistike, ndërsa gradualisht zhvilloi stilin e tij të veçantë. Ai e shndërroi Buenos Airesin në një hapësirë letrare, ku rrugët, shtëpitë, pasqyrat, thikat, bibliotekat dhe kujtimet merrnin kuptime të reja.
Ndër veprat më të njohura të tij janë “Alefi”, “Fiksionet”, “Historia universale e poshtërësisë”, “Historia e përjetësisë”, “Libri i qenieve imagjinare”, “Raporti i Brodies”, “Libri i rërës” dhe vëllime të shumta me poezi.
Në vitet 1930, Borges filloi të humbiste shikimin. Verbëria u përkeqësua gradualisht dhe përfundimisht ai humbi plotësisht shikimin, por kjo nuk e ndali së shkruari.
Në vitin 1938 u emërua në Bibliotekën Kombëtare të Argjentinës dhe më vonë u bë drejtor i saj. Për Borgesin, biblioteka ishte një univers më vete: një hapësirë ku çdo libër lidhej me një libër tjetër dhe ku kujtesa njerëzore përpiqej të përfshinte pafundësinë.
Ironia e fatit ishte e madhe: njeriu që i kushtoi jetën librave dhe bibliotekave përfundoi duke mos qenë në gjendje t’i lexonte me sytë e tij. Por Borges vazhdoi të krijonte përmes kujtesës dhe diktimit.
Në vitin 1956 mori Çmimin Kombëtar të Letërsisë në Argjentinë. Në vitin 1980 iu dha Çmimi “Miguel de Cervantes”, një nga nderimet më të rëndësishme të letërsisë në gjuhën spanjolle.
Jorge Luis Borges vdiq më 14 qershor 1986 në Gjenevë.
Poezitë e Borgesit
Poezia zë një vend të rëndësishëm në krijimtarinë e Borgesit. Në vargjet e tij shfaqen vazhdimisht temat e kujtesës, harresës, vdekjes, kohës, vetmisë, dashurisë dhe marrëdhënies së njeriut me universin.
Vetëvrasësi
Në “Vetëvrasësi”, Borges ndërton një vizion ekstrem të zhdukjes. Nuk bëhet fjalë vetëm për vdekjen e individit, por për një dëshirë për të fshirë gjithçka: yjet, natën, historinë, kontinentet dhe fytyrat.
Nuk do të ngelet asnjë yll në natë. Nuk do të ngelet as nata. Do të vdes dhe bashkë me mua përmbledhja e të padurueshmit univers.
Në fund, poeti e përfytyron veten si dëshmitar të zhdukjes së gjithçkaje:
Perëndimin e fundit po shoh. Zogun e fundit dëgjoj. Asgjënë ia lë trashëgimi askujt.
Bashkëfajtori
“Bashkëfajtori” është një poezi e fuqishme mbi vuajtjen, përgjegjësinë dhe identitetin e poetit.
Borges ndërton një varg paradoksesh: ai që kryqëzohet duhet të jetë kryqi dhe gozhdët; ai që helmohet duhet të jetë edhe helmi; ai që plagoset duhet të përligjë atë që e plagos.
Më kryqëzojnë dhe unë duhet të jem kryqi dhe gozhdët. Më zgjasin gotën dhe unë duhet të jem helmi. Më mashtrojnë dhe unë duhet të jem gënjeshtra.
Poezia mbyllet me një pohim të shkurtër, por të fuqishëm:
Unë jam poeti.
Zgjimi
Në “Zgjimi”, Borges përshkruan çastin kur njeriu del nga bota e ëndrrës dhe rikthehet në realitet.
Por ky zgjim nuk është vetëm personal. Bashkë me të rikthehet e gjithë historia njerëzore: Roma, Kartagjena, luftërat, legjionet dhe kujtimet e lashta.
Zbardh dita dhe ngadalë ngrihem unë Nga ëndrrat e mia në ëndrrën e të gjithëve.
Në fund, poeti dëshiron që zgjimi tjetër, ai i vdekjes, të jetë njëkohësisht edhe harrim:
Ah sikur ajo e nesërme të jetë harrim!
Elegji për kujtimin e pamundur
Një nga temat më të rëndësishme të Borgesit është kujtesa. Në “Elegji për kujtimin e pamundur”, poeti rendit kujtime që do të dëshironte t’i kishte përjetuar ose ruajtur.
Ai dëshiron kujtimin e një rruge, të nënës së tij, të betejave historike, të babait, të një pikture të Turnerit, të Sokratit dhe, në fund, kujtimin e një dashurie.
Poezia përsërit vazhdimisht:
Çfarë s’do të jepja unë për kujtimin…
Dhe në fund, dëshira bëhet intime:
Çfarë s’do të jepja unë për kujtimin Që do të më kishe thënë se më doje Dhe që do ta kisha gdhirë natën pa gjumë, I dërrmuar dhe i lumtur.
Lumturia
“Lumturia” është një poezi mbi zbulimin e botës, ku çdo gjë duket sikur ndodh për herë të parë.
Borges e sheh universin përmes syve të njeriut që sapo po e zbulon atë: hënën, pemët, kafshët, librat, detin, hartat dhe historinë.
Gjithçka ndodh për herë të parë.
Por poezia shkon më tej, duke e lidhur përvojën personale me gjithë njerëzimin:
Ai që fle është gjithë njerëzit.
Dhe në fund vjen një prej ideve më tipike të Borgesit, ku lexuesi bëhet pjesë e krijimit:
Ai që lexon fjalët e mia, ato është duke i shpikur.
Brengë për çdo vdekje
Në këtë poezi, Borges mediton mbi atë që mbetet pas vdekjes. I vdekuri nuk është më një individ, por bëhet “vdekja”, mungesa dhe zhdukja e një bote të tërë.
I vdekuri nuk është një i vdekur; është vdekja.
Borges shtron pyetjen se çfarë i mbetet njeriut pasi vdes dhe çfarë ndodh me gjërat, kujtimet dhe hapësirat që dikur i përkisnin.
Gjërat
“Gjërat” është një reflektim mbi sendet që mbijetojnë pas njeriut.
Bastuni, monedhat, çelësat, librat, pasqyra, gotat, atlaset dhe objektet e tjera vazhdojnë të ekzistojnë edhe pasi njeriu që i përdori nuk është më.
Tej harresës sonë kanë për të vazhduar; Nuk do ta dinë kurrë që kemi shkuar.
Kjo poezi e përmbledh një nga shqetësimet më të mëdha të Borgesit: njeriu është i përkohshëm, ndërsa bota e sendeve vazhdon.
Një lexues
Në “Një lexues”, Borges shfaq dashurinë e tij të thellë për librin dhe dijen.
Le të mburren të tjerët për faqet që kanë shkruar; unë krenohem për ato që kam lexuar.
Për Borgesin, leximi nuk është më pak krijues se shkrimi. Lexuesi është pjesë e veprës dhe çdo libër merr një jetë të re sa herë që hapet.
Ai e pranon edhe kufirin e vet:
Në moshën time, çdo ndërmarrje është një aventurë që kufizohet me natën.
Megjithatë, kërkimi vazhdon deri në fund, sepse gjuha, letërsia dhe universi mbeten gjithmonë më të mëdha se njeriu.
Jorge Luis Borges e ndërtoi letërsinë e tij mbi një paradoks të bukur: sa më shumë njeriu kërkon të kuptojë universin, aq më shumë kupton se ai është i pafund.
Ai shkroi për labirintet, por vetë vepra e tij është një labirint. Shkroi për bibliotekat, por librat e tij janë biblioteka të tëra. Shkroi për kujtesën dhe harresën, ndërsa vetë mbeti një nga emrat më të paharrueshëm të letërsisë botërore.
Poezia dhe proza e tij vazhdojnë të na rikthejnë te pyetjet themelore: Çfarë është koha? Çfarë mbetet nga ne? A është kujtesa një formë e realitetit? A e krijojmë botën përmes fjalëve?
Ndoshta kjo është arsyeja pse Borges mbetet ende kaq i gjallë në letërsi: sepse veprat e tij nuk japin përgjigje përfundimtare. Ato hapin dyer drejt pyetjeve të reja dhe e ftojnë lexuesin të hyjë përsëri në labirint./KultPlus.com
Ushtruesja e Detyrës së Presidentes së Kosovës, Albulena Haxhiu, së bashku me kryeministrin në detyrë, Albin Kurti, ka pritur sot gazetarë ukrainas që po qëndrojnë në Kosovë, me rastin e Ditës së Pavarësisë së Ukrainës.
Në fjalën e saj, Haxhiu tha se disa prej gazetarëve ukrainas e kanë pasur Kosovën si shtëpi të përkohshme gjatë viteve të luftës, prej nga kanë vazhduar të raportojnë dhe të punojnë për vendin e tyre.
Ajo theksoi se përvoja e Kosovës me luftën e ka bërë më të kuptueshme për shoqërinë kosovare koston njerëzore të konfliktit.
“E dimë çfarë do të thotë të largohesh nga shtëpia pa e ditur kur do të kthehesh. E dimë sa shumë vlen kur të tjerët të qëndrojnë pranë pikërisht atëherë kur ke më së shumti nevojë”, tha Haxhiu.
Sipas saj, qëndrueshmëria e popullit ukrainas gjatë viteve të luftës ka marrë respekt të thellë në Kosovë, ndërsa Ukraina ka vazhduar të mbrojë vendin, institucionet dhe mënyrën e saj të jetesës pavarësisht presionit të luftës.
Haxhiu tha se Kosova ka qëndruar përkrah Ukrainës që nga ditët e para të pushtimit rus, duke theksuar se Prishtina mbështet të drejtën e Ukrainës për të vendosur vetë për të ardhmen, për të mbrojtur territorin dhe për të jetuar e lirë.
Ajo përmendi edhe disa nga masat e ndërmarra nga Kosova, përfshirë vendosjen e sanksioneve ndaj Rusisë, harmonizimin me partnerët evropianë dhe transatlantikë, mirëpritjen e gazetarëve ukrainas dhe pezullimin e përkohshëm të regjimit të vizave për qytetarët ukrainas.
Kosova, sipas Haxhiut, e ka mbështetur Ukrainën edhe në aspektin e mbrojtjes. Ajo tha se Kosova është pjesë e Grupit të Kontaktit për Mbrojtjen e Ukrainës, ndërsa pjesëtarë të Forcës së Sigurisë së Kosovës kanë marrë pjesë në trajnimin e ushtarakëve ukrainas, përfshirë operacionin “Interflex”.
Haxhiu përmendi gjithashtu dy pako të ndihmës ushtarake të dërguara nga Kosova, të cilat, sipas saj, përfshijnë 30 automjete ushtarake dhe 10 mijë predha mortajash.
Duke folur për gazetarët ukrainas që ndodhen në Kosovë, Haxhiu tha se prania e tyre ka një domethënie të veçantë, duke kujtuar rëndësinë që kishte dokumentimi i luftës së Kosovës dhe informimi i botës për atë që po ndodhte.
Në fund, Haxhiu tha se Kosova dëshiron paqe për Ukrainën, por një paqe që garanton pavarësinë, sovranitetin dhe tërësinë territoriale të saj dhe që u mundëson ukrainasve të vendosin vetë për të ardhmen e vendit.
“Kosova do të vazhdojë të qëndrojë përkrah Ukrainës”, deklaroi Haxhiu, duke uruar Ukrainën dhe qytetarët e saj për Ditën e Pavarësisë./KultPlus.com
Një koleksion prej 688 shkrimesh të Mahatma Gandit është shitur në ankand në Mumbai për 1.7 milionë dollarë, rreth 1.45 milionë euro, duke vendosur një rekord për një dokument historik indian të shitur në ankand.
Sipas shtëpisë indiane të ankandeve “Saffronart”, dokumentet përfshijnë shkrime të përditshme të Gandit, të hartuara gjatë viteve 1944–1946 për bashkaktivistin e tij, Anand T. Hingorani.
Shkrimet u mblodhën në një vëllim të titulluar “Mendimi i ditës” dhe trajtojnë tema të ndryshme, përfshirë të vërtetën, Zotin dhe parimin e jodhunës. Koleksioni ofron një pasqyrë të rrallë mbi mendimin, bindjet dhe jetën e liderit të lëvizjes për pavarësinë e Indisë.
“Ky koleksion ofron mundësinë për të parë një nga figurat më të rëndësishme në historinë indiane përmes lentes së një marrëdhënieje personale”, tha Dinesh Vazirani, bashkëthemelues i “Saffronart”.
Sipas tij, shitja dëshmon interesin e vazhdueshëm për jetën dhe trashëgiminë e Gandit, dekada pas vdekjes së tij.
Mahatma Gandhi udhëhoqi lëvizjen paqësore kundër sundimit kolonial britanik dhe u shndërrua në një prej figurave më të rëndësishme të shekullit XX. Filozofia e tij e rezistencës jo të dhunshme ndikoi në lëvizje të shumta për të drejtat civile dhe pavarësinë në mbarë botën.
Gandhi u vra në janar të vitit 1948, vetëm disa muaj pas shpalljes së pavarësisë së Indisë./KultPlus.com
Galeria Kombëtare e Kosovës po prezanton pikturën “Natyra pa njeri” (2021) të artistes Violeta Xhaferi, në kuadër të ekspozitës “Jo gjithë njerëzit ekzistojnë në të Tashmen e njëjtë”, kuruar nga Hana Halilaj.
Praktika artistike e Xhaferit ndërthur pikturën me proceset tekstile, skenografinë dhe dizajnin e kostumeve, duke eksploruar natyrën, atmosferën dhe transformimin.
Instalacioni, i komisionuar për ekspozitën retrospektive të artistes në Galerinë Kombëtare të Kosovës në vitin 2023, përbëhet nga kanavaca të mëdha që krijojnë një peizazh të gjerë të imagjinuar.
Në pikturë shfaqen elemente të tilla si pyjet, zogjtë, drita në ndryshim dhe horizontet e thella, të cilat krijojnë një kalim të vazhdueshëm mes muzgut dhe agimit.
Artistja përdor ngjyrën tekstile drejtpërdrejt mbi sipërfaqen e kanavacës, duke zbardhur pjesë të caktuara dhe duke ndërhyrë me bojë tekstili për të ndërtuar kompozimin dhe atmosferën e veprës.
Kjo qasje lidhet edhe me përvojën e Xhaferit si dizajnere kostumesh në Teatrin Kombëtar të Kosovës, duke ndërthurur përvojën e saj në skenografi dhe kostumografi me praktikën e saj në pikturë.
Drita është një element thelbësor i instalacionit, duke ndikuar drejtpërdrejt në atmosferën dhe përjetimin e hapësirës së krijuar nga artistja.
Ekspozita “Jo gjithë njerëzit ekzistojnë në të Tashmen e njëjtë” do të qëndrojë e hapur në Galerinë Kombëtare të Kosovës deri më 26 gusht 2026.
Orari i vizitës:
E martë–e premte: 10:00–18:00 E shtunë–e diel: 10:00–17:00 /KultPlus.com
Login
